«Κουνούσε πάνω κάτω το ένα πόδι για να δει ο παππούς τα κόκκινα γυαλιστερά παπούτσια της που 'ταν τόσο όμορφα! Της τα 'χε φέρει ο πατέρας της όταν επέστρεψε από κάποιο ταξίδι κι από κείνη τη μέρα δεν τα βγάλε απ' τα πόδια της, καμάρωνε που τα φορούσε. Ο παππούς γύρισε και την κοίταξε, τα μάτια του της χαμογέλασαν». Έπειτα από πολλά χρόνια, ένα ζευγάρι παιδικά κόκκινα λουστρίνια σε μια αθηναϊκή βιτρίνα γυρίζουν τη Νένα στο παρελθόν και νιώθει την ανάγκη να αφηγηθεί τη μακριά πορεία της οικογένειάς της, μιας ελληνικής οικογένειας, που άρχισε στα μέσα του 19ου αιώνα στη Ζάκυνθο και συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Γυρίζει πίσω τέσσερις γενιές: Άντρες και γυναίκες που γνώρισαν το πάθος, τον έρωτα, τη χαρά της δημιουργίας, την αποτυχία, τη μοναξιά, τη ζεστασιά της οικογένειας, που η μοίρα τους σημαδεύτηκε από την Ιστορία. Με νοσταλγία και τρυφερότητα μας αφηγείται το μακρινό ταξίδι τους από τη Ζάκυνθο στην Οδησσό, στην Κωνσταντινούπολη, στη Σμύρνη, που τελειώνει στην Αθήνα, όπου βρίσκεται τώρα η Νένα έχοντας ζήσει τον αφανισμό των Ρωμιών της Πόλης και το τέλος μιας εποχής.
Το βιβλίο περιγράφει μία οικογένεια 4 γενιές πίσω.... Ένα πραγματικά υπέροχο βιβλίο με ικανοποίησε απόλυτα σαν αναγνώστη. Είναι γεμάτο ζεστασιά και αισθήματα. Είναι το πρώτο βιβλίο που με έκανε να κλάψω. Είναι πάρα πολύ καλογραμμένο, δεν κατάλαβα πότε το τελείωσα. Πιστεύω ότι δεν έχω αρκετά καλά λόγια για να περιγράψω το συγκεκριμένο βιβλίο. Ένα τεράστιο μπράβο στην συγγραφέα!!!!
Το περιμένα καλύτερο αξιόλογο αλλά καταθληπτικό...το σίγουρο ειναι οτι δε με κούρασε! Απλά άλλη μια χιλιοειπωμενη ιστορια με διαφορετικους χαρακτήρες ειχε 2-3 συνταρακτικές στιγμές αλλά σε αυτο το στυλ προτιμω το σαν σταχυα στο χρονο με διαφορά..
Αν και θεωρώ πως οι τελευταίες 200 σελίδες δεν είχαν κάτι ουσιαστικό και θα μπορούσαν να έλειπαν, όμως το βιβλίο με κέρδισε με την στρωτή του γλώσσα, τα, χρωματα, τα αρώματα, τις αναμνήσεις της Πόλης.
l'histoire d'une famille et a travers cette famille celle de la fin de l'empire ottoman, les relations avec la grece et plus tard avec chypre. Belle histoire, et belle periode de l'histoire
Yunan edebiyatını da göç hikayelerini de çok severim ama güzel başlayan bu hikaye beni sonradan oldukça sıktı. Çok uzun bir dönemi anlatmak yerine belirli bir döneme odaklanılsaydı, bu kadar "her şey çok hızlı gerçekleşiyor" özet hissiyatı olmasaydı daha çarpıcı bir hikaye olurdu benim için.