คอนเชตตา คอนเชตตา Stream of Concetta

by Ladys (ลาดิด)

คอนเชตตา…
ลูกค้าบอกจะเรียกหล่อนด้วยชื่อนั้น

อีฟ เพย์น นักเขียนผู้หมองหม่นจดจ้องโสเภณีนางนั้น
และมุ่งหมายจะจดจารหล่อนไว้ในเนื้อความอันลื่นไหล

ภายใต้ผ้าเนื้อบางที่ร่นลงจนเห็นลายลูกไม้
ซึ่งปกปิดความอร่ามงดงาม
หน้าอกของเธอราวยอดซิสทีนชาเปล
แขนเปลือยเปล่าของเธอราวรูปสลักที่ตั้งท่าอันอ่อนช้อย ความเย้ายวนแห่งเธอหลั่งลื่นไหลราวน้ำพุเทรวี
ซึ่งสะท้อนสีสดใสของท้องฟ้ากลางกรุงโรม


คำเตือน เนื้อหาต่อไปนี้มีการกล่าวถึง หรืออาจตีความได้ถึง การจมน้ำ การแท้ง การฆ่าตัวตาย การสูญเสียคนรัก ภาวะเครียดจากการทำงานหนัก รวมถึงการบรรยายฉากการมีเพศสัมพันธ์

Genres: Fiction, LGBT

88 pages, Paperback

Published January 1, 2023

About the author

Associated Names:
* Ladys
* ลาดิด

Reviews

[ดินสอ สีไม้ · Rating 3 out of 5]

โหยหา แต่ไม่ต้องการ

สำหรับเรา
คอนเชตตาเหมือนก้อนถ่านก้อนหนึ่ง ..
และมันน่าเศร้านิดๆ

[Mirai · Rating 3 out of 5]

เรื่องราวของ 'อีฟ เพย์น' นักเขียนผู้หมดไฟ ที่หาแรงบันดาลใจในการเขียนจากโสเภณีหญิงผู้สูงวัย ที่อีฟเรียกหล่อนว่า 'คอนเชตตา'

ขอพูดอย่างไม่อ้อมค้อมว่า เล่มนี้อ่านยาก 55555 แต่ก็ไม่ได้อ่านยากจนเกินความสามารถ เราเอนจอยกับการอ่านสำนวนการเขียนแบบนี้มาก สำนวนที่มีบทสนทนากับบทบรรยายปะปนกันในย่อเดียวจนแยกแทบไม่ออก ใช้เวลาเพียงวันเดียวก็อ่านจบ

เป็นหนังสือที่เต็มไปด้วยความลุ่มหลงของนักเขียนสาวคนหนึ่งมีต่อหญิงโสเภณีอีกคน เหมือนเป็นแรงดึงดูดที่มองไม่เห็น ทำให้อีฟเอาแต่ครวญหาคอนเชตตา อยากพบ อยากเจอ อยากพูดคุย อยากสัมผัส อยากให้เธอเป็นส่วนหนึ่งในงานเขียน

ถึงพล็อตเรื่องจะไม่ค่อยมีอะไร แต่เราก็ยังชอบ ชอบในสำนวนและบรรยากาศ ความลุ่มหลง พร่ำเพ้อ และคร่ำครวญมันเป็นเช่นนี้นี่เอง 🥺

[mablu · Rating 4 out of 5]

ทุกบรรทัดเหมือนจมอยู่ในหมอกหนา ความคิดของอีฟ เพย์นวิ่งแล่นเต็มหน้ากระดาษ คอนเชตตา สาววัยห้าสิบที่ดูลุ่มลึกมากล้นไปด้วยเสน่ห์ เป็นตัวละครที่เรารู้สึกว่า คุณลาดิดสามารถทำให้เธอติดตรึงอยู่ใจผู้อ่านได้อย่างไร ผู้หญิงที่ทั้งเข้มแข็งแต่ดูเปราะบางในเวลาเดียวกัน

เราเชื่อว่าทุกคนมีเถาวัลย์ที่มองไม่เห็นคอยฉุดรั้งตัวเองเหมือนที่อีฟ เพย์นมี และหลาย ๆ คนก็คงมีมิวส์เป็นของตนเอง พออ่านคอนเชตตาจบบางทีอาจจะหวนนึกถึงใครบางคนขึ้นมาก็ได้ซึ่งเป็นในแง่ของการappreciateการมีอยู่ของเขา และสำคัญสุดเราชอบความรู้สึกที่เกิดขึ้นในหน้าสุดท้ายมากจริง ๆ

[百牡丹 · Rating 2 out of 5]

อีฟ เพย์น นักเขียนสาวที่ไม่สามารถเขียนหนังสือเล่มต่อไปของตนเองได้เพราะความแห้งเหือดของตนเอง ไม่ใช่ร่างกายแต่เป็นจิตวิญญาณ จนวันหนึ่งเธอได้เห็นโสเภณีคนหนึ่ง เธอเรียกโสเภณีคนนั้นว่า คอนเชตตา

ด้วยความสัตย์จริง จูนไม่ติดตั้งแต่ต้นเล่มจนอ่านจบเล่มก็ยังจูนไม่ติด และไม่สามารถบรรยายออกมาได้ว่าชอบส่วนไหนเกี่ยวกับเรื่องนี้ คงเป็นความผิดของเราเองที่ดั้นด้นดันทุรังอ่านทั้งๆ ที่รู้ว่าอย่างไรก็ไม่ใช่ความชอบของตัวเอง แต่เราก็อ่าน อ่านเพราะสงสัย ใคร่รู้ด้วยส่วนหนึ่ง อ่านเพราะมีโอกาสเป็นส่วนมาก ในความจริงแล้วเราชอบงานเขียนของคุณลาดิดมากเท่าที่คนอย่างเราที่ไม่ชอบงานเขียนแนวกระแสสำนึกจะชอบได้ เราจึงเปิดใจให้กับคอนเชตตา แต่เล่มนี้ดูจะทำให้เราล้มเหลวไม่เป็นท่า

อีฟ เพย์นจิตวิญญาณของนักเขียนผู้ห่อเหี่ยวอับเฉา ไม่สามารถหาแรงบันดาลใจให้กับงานเขียนของตนเองได้ ความงามของอีฟคือความงามของการเขียนหนังสือ มันเป็นความรักของเธอ และเราก็เห็นตัวเราเองในตัวของอีฟ เพย์น แต่มันเป็นความรักที่ไม่ได้ราบรื่นชื่นมื่นไปตลอด ส่วนมากเป็นความรักที่ทิ่มแทงจิกตีเสียมากกว่า และเราก็เข้าใจในจิตวิญญาณความเป็นนักเขียนของเธอในจุดนั้น อีฟเป็นคนที่เรียกได้ว่าโหยหาหวนหาแต่กลับผลักไสความรักนั้น เป็นสิ่งที่อ่านมาตลอดเราก็ยังไม่อาจเข้าใจได้ แต่อาจเป็นวิธีการเล่าการถ่ายทอดของคุณลาดิดที่เราเข้าไม่ถึงทำให้ความเข้าใจของเราค่อยจืดจางหายไปจนจบเล่มก็ไม่เหลือสิ่งนั้นอีกแล้ว แต่ก็อยากย้ำว่าคอนเชตตาไม่ใช่งานเขียนที่ไม่ดี แต่เราไม่สามารถหาทางที่จะเข้าใจงานเขียนนี้ได้เลยโดยลำพังตัวเองเพียงคนเดียว

คอนเชตตา เธอเป็นโสเภณีที่สง่างาม มีหลายสิ่งหลายอย่างที่ไม่เข้าใจเธอ อาจเพราะเธอดูห่างไกลจากตัวเรา หรืออาจเป็นเพราะเราไม่สามารถเข้าใจอะไรได้มาตั้งแต่ต้น จริงๆ ก็หลายๆ อย่างที่ถูกบรรยายในหัวทั้งของอีฟและคอนเชตตา เป็นสิ่งที่ยากเย็นเกินกว่าเราจะตามไขว่คว้าไล่จับมาเรียบเรียงให้เข้าใจได้ และบทสนทนาที่ไม่ได้ถูกเรียบเรียงออกมาโดยใช้อัญประกาศ ทำให้เราไม่เข้าใจว่าใครเป็นผู้พูดใครเป็นผู้ถาม สิ่งนั้นคือความคิดที่ล่องลอยที่ไม่ได้ถูกเอื้อนเอ่ย หรือเป็นคำพูดที่เอ่ยแก่กันและกันกับอีกฝ่าย

[Noa Jakubowski · Rating 1 out of 5]

Katastrof

[ถั่วเขียวมหาประลัย · Rating 4 out of 5]

อีฟคิดมากกว่าพูด จินตนาการมากกว่าทำ รู้สึกมากกว่าแสดงออก แต่ต่อให้เป็นทั้งหมดนี้ อีฟก็ปกปิดความกระหายโหยหาที่มีต่อคอนเชตตาไม่ได้เลย

อยากให้ทุกคนได้รับปสก.การอ่านเรื่องนี้ก่อนได้อ่านรีวิวนี้นะ ปสก.แรกมันดีมากจริงๆ

ฉันไม่อยากให้คุณนข.มาเห็นรีวิวเลย55555เพราะรู้สึกว่าเรื่องนี้จะสำคัญหรือผูกพันกับใจคุณเขา กลัวว่าเราจะตีความผิด แต่เอาเป็นว่ารีวิวนี้คือสิ่งที่คอนเชตตามอบให้และเหลือทิ้งไว้ในใจเรา เป็นความรู้สึกที่เราชื่นชมและอยากแบ่งปันละกันนะ💗

*ข้างล่างนี้สปอยระเบิด*

เรื่องนี้เรียบเรียบและถ่ายทอดออกมาด้วยวิธีแบบกระแสสำนึก เป็นกระแสสำนึกที่บทพูด บทบรรยาย อดีต ปัจจุบัน ความฝัน และจินตนาการอยู่ในย่อหน้าเดียวกันได้ทั้งหมด เพราะฉะนั้นจะว่าอ่านยากก็ยาก ต้องใช้สมาธิและเปิดใจตอนอ่านไว้ จะว่าลึกก็ลึก มุมมองของอีฟเขาเหมือนดูทุกสิ่งและรู้สึกทุกอย่างจากความนิ่งจริงๆ สิ่งที่ขยับคือภาพในหัวของเธอ เธอรู้สึกโดยจินตนาการได้มากกว่าสัมผัสของจริง (ดูหน้า 77) คงเพราะอย่างนี้ต่อให้เธอต้องการคอนเชตตามากแค่ไหนเธอก็ไม่สัมผัสเสียที

ส่วนตัวชอบการลำดับเรื่องนะ ช่วงแรกอีฟมีแค่ครส.ของตัวเอง งานเขียนของตัวเอง การเอาชนะตัวเองในอดีต (?) แต่พอได้รู้จักคอนเชตตา เธอก็เริ่มมีแต่เรื่องของคอนเชตตาในหัว มันคือครส.อะไรล่ะ หลงใหล? อยากค้นหา? รัก? ผูกพัน? ท้าทาย? เราสงสัยเหมือนกันว่าอีฟเข้าใจหรือเปล่า ตัวเรื่องทำให้เราอินที่คนคนหนึ่งมีอิทธิพลต่ออีกคนได้มากขนาดนี้โดยที่ตัวพวกเธออาจจะอธิบายไม่ได้ขนาดนั้นด้วยซ้ำ *และนี่มันเกิดขึ้นภายในระยะ 80 หน้า!*

ว่าด้วยเรื่องฉาก ส่วนใหญ่ตลคอยู่ในห้องอึมครึมๆ เราว่าห้องกับความคิดของอีฟก็เหมือนกัน เป็นก้อนขยุกขยุยของกระดาษต้นฉบับที่ถูกขยำ กับนิยายบทใหม่ที่กำลังเรียงร้อยอย่างเป็นระบบ เปื้อนด้วยคราบดินสอมัวๆ เราเห็นด้วยกับคอนเชตตานะว่าอีฟควรออกไปเจอแสงมากขึ้น แบบนั้นเธออาจจะกลับมารู้สึก���ะไรอีกก็ได้ รีเฟรชเอเนอจี้บูสๆๆ🔥

อีกอย่างที่ต้องเขียนคือประเด็นของเรื่อง ฉันน่ะคงพูดไม่ได้ว่าตัวเองสามารถจับประเด็นของเ���ื่องได้อย่างดี55555 แต่ฉันจับครส.ได้เต็มไปหมดนะ โดยเฉพาะครสของนักเขียนที่เคยรู้สึกกับแทบทุกสิ่ง แต่วันนึงกลับเสียครสต่อแทบทุกอย่างไป มันคือการเค้นจนหมดสิ้น เค้นจนชินชา แต่ในฐานะนักเขียนอย่างอีฟเธอจะยอมชินชาได้ไง นักเขียนอย่างอีฟก็เหมือนโสเภณีอย่างคอนเชตตา (กล่าวด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ และงานบริการทางเพศก็คืองาน) ขายครสให้ลูกค้า ลูกค้ามาหาก็เพราะต้องการประสบการณ์ ต้องการความรู้สึก ต้องการให้ครสของพวกเขาทำให้ตนรู้สึกไปด้วย พวกเขาเลยเสียความรู้สึกไปไม่ได้ ดังนั้นพอเจอมิวส์สักคนเลยเหมือนได้ของขวัญพิเศษที่มาถูกที่ถูกเวลา และต้องรีบคว้าเอาไว้

แล้วทำไมถึงจุดหนึ่งอีฟจึงปล่อย?
เรามองว่ามิวส์สำหรับอีฟน่ะ จะเป็นมิวส์ได้ก็เมื่อไม่ได้ข้องเกี่ยวลึกซึ้ง ไม่ได้หลอมรวมกับอีฟเป็นหนึ่งเดียว เพราะเมื่อใดที่เฉดสีต่างๆ ของมิวส์ผสมรวมกับสีดำของผู้เขียนจนเป็นหนึ่งเดียว มันก็สิ้นสีให้ผู้เขียนนำไปบอกเล่าแล้ว (ตีความจากหน้า 27, 81) ดังนั้นถึงจุดนึงที่คอนเชตตาเอ่ยชื่อจริง และอีฟรู้บางสิ่งที่เป็น *เรื่องจริง* ของคอนเชตตาเสียแล้ว อีฟจึงเลือกจะปล่อยคอนเชตตาไป

เราเห็นใจอีฟและเข้าใจคอนเชตตามาก แง่นึงพวกเขาก็คือกระจกสะท้อนกันและกัน ชอบที่เสน่ห์ของคอนเชตตาขับเอาความน่ารักของอีฟออกมาด้วย เป็นความน่ารักที่เกิดจากการอดกลั้นและกดข่มตัวเอง ทั้งที่ต้องการจนความกระหายทะลักออกมาจากตา ชอบนะ เหมือนหมาเด็กกับพี่คนสวยดี

สรุป อบอวลด้วยความอึมครึม ความปราถนา เซ็กส์ และความอดกลั้น เป็นประสบการณ์ที่นุ่มแต่ลึก เสียวแต่เศร้า555555หวังว่าจะมีใครสักคนเข้าใจนะ ยกให้เล่มนี้มานั่งในใจเราต่อจากคุณเคนต์ละกันน ทุกคนมาลองอ่านดูสักครั้งนะ!

[Nattharat J. · Rating 5 out of 5]

It’s brilliant, just brilliant..
I don’t think I can fully capture how I felt while, and after finished reading it in words because there are so many thoughts and meaning behind each word and between the lines, which I'm inclined to think that I haven't been able to gasp all of them also.
It's best to experience them yourself. :)

This is a short book but definitely requires more time than usual.
It’s undoubtedly one of my favorite books of 2022 and will be on my re-read list later.

Remarkable moments:
- When Eve thought of how they couldn't rip anything out of the Concetta in flesh..
- When Eve asked อเล็กซ์ when they would do if they saw Eve drown in an icy lake, and Eve then realized how they instead wanted to see Concetta whose soul was shattered. Had Eve wished it was Concetta who'd have mourned for them?
- When Concetta asked if Eve would stay... Was Concetta in her first customer's place for Eve now?
- The ending... Had Concetta become just like อเล็กซ์ whom Eve couldn't find anything to take from anymore?

[mayvira · Rating 3 out of 5]

เป็นเล่มที่ต้องใช้สมาธิในการอ่านพอสมควร ทั้งสไตล์การเขียนแบบ stream of consciousness และภาษาที่ค่อนข้างซับซ้อนสำหรับเรา ต้องยอมรับว่าคุณลาดิดใช้ภาษาเก่งมาก เป็นงานเขียนที่อ่านแล้วเหมือนนักเขียนเข้ามาเพนท์ภาพในหัว เหมือนเราถูกดูดไปอยู่ในฉาก observe ตัวละครระหว่างอ่าน อะไรแบบนั้นเลย

คอนเชตตา คอนเชตตา พูดถึง อีฟ เพย์น นักเขียนที่กำลังหมดไฟ แล้วไปเจอแรงบันดาลใจในตัวโสเภณีผู้ร่ำรวยคนหนึ่ง อีฟเรียกเธอว่า คอนเชตตา เลยเกิดเป็นความสัมพันธ์ลุ่มหลง infatuation แบบอารมณ์ศิลปิน มีทั้ง power dynamic ระหว่างทั้งสองตัวละคร และ backstory ของทั้งคู่ ว่าทำไมถึงมาอยู่ในจุดนี้

ด้วยงาน stream of consciousness มันเลยมีความฟุ้งๆ ลอยๆ ของอารมณ์ พร่ำพรรณา บรรยายความสวยความงามและกามารมณ์ได้ละเอียดมาก เราไม่รู้เหมือนกันว่าชอบมั้ย คงเพราะไม่ค่อยได้อ่านแนวนี้เลยยังไม่ชิน แต่ก็อยากอ่านอีกนะ

[Afew* · Rating 4 out of 5]

เรื่องราวของนักเขียนผู้หมดไฟในงานกับโสเภณีทรงเสน่ห์คนหนึ่ง

เป็นเรื่องที่ต้องใช้สมาธิประมาณหนึ่งเพราะเรายังไม่ชินกับกระแสสำนึกสักเท่าไหร่ แต่ก็ชอบนะ ชอบความลุ่มหลงเหมือนภาพฝันขณะป่วยไข้ รุ่มร้อน เลือนลาง ผสมปนแปกันไป อ่านแล้วก็อยากเจอแม่โสเภณีคนนี้เหมือนกันนะ อยากสัมผัสถึงพลังเสน่ห์ของนางว่ามันจะขนาดไหนกันเชียว คงสง่ามากแน่ๆ แหละ

ส่วนตัวเรายังไม่ค่อยเข้าใจทั้งหมดแฮะคงหยิบมาอ่านซ้ำอีกหลายรอบ ปกสวยขนาดนี้ใครไม่อยากหยิบมาจับละคุณ

[JesA Pascal · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้เป็นเล่มนี้โดนแนะนำให้อ่านมาประมาณนึงเลย ซึ่งก็สนใจอยู่แล้วแต่เพิ่งมีโอกาสได้หยิบมาอ่านจริงจังซักทีซึ่งก็สมคำอวยยศ แต่เดิมเราชอบนิยายเรื่องสั้นเป็นบทๆแล้วโดนต่อยแรงๆของคุณลาดิด แต่เล่มนี้ค่อนข้างพอเหมาะพอดี ไม่ได้รู้สึกเหมือนถูกตี แต่เหมือนกินกาแฟขมๆผ่านลงคอซะมากกว่า อ่านแล้วโดนเส้น

การอ่านเล่มนี้เป็นความรู้สึกชวนฉงนสนเท่ดี มันเหมือนแม่เหล็กที่เข้าหากันไม่ถูกด้าน เว้าวอน ผลักไส ดึงดันแต่ไม่รุนแรง เอาจริงๆตัวเราไม่ได้รู้สึกชอบคอนเซตต้าแต่เรากลับชอบความย้อนแย้งในตัวของอีฟ เพย์นมากกว่า ความอดทนอดกลั้น ความรู้สึกภายในที่ต่อให้อยากปะทุแต่ไม่สามารถทำได้เหมือนลิ้นชักที่รอกุญแจมาไข นั่นทำให้ตัวละครของอีฟ เพย์นค่อนข้างมีสเน่ห์ในสายตาเรามากกว่าคอนเซตต้า รวมถึงตัวละครประกอบอื่นที่ทำให้เรื่องนี้มันดูสมบูรณ์

คอนเซตต้าเหมือนจะเป็นโสเพณีที่เยียวยาคนได้แต่เอาจริงๆ เราอ่านแล้วเรารู้สึกเธอแค่ซ่อมส่วนที่แตกร้าวของคนอื่น คล้ายจะอบอุ่น เป็นที่พักพิงจิตใจ แต่ท้ายที่สุดเธอแค่อยากทำให้คนอื่นแตกร้าวด้วยรอยของเธอเองมากกว่าเพราะอยากถูกจารึกไว้ด้วยอะไรก็ตามที่ไม่ใช่การเวลาแห่งความเยาว์วัย

เป็นเล่มที่ควรค่าแก่การอ่าน สำหรับใครชอบอ่านมู้ดแนวๆนี้นะ ภาษาไม่ต้องพูดถึง เรายังคงใช้คำว่า 'ลาดิดก็คือลาดิด' ได้อยู่

[Bighead_Monster · Rating 4 out of 5]

ความลุ่มหลงของนักเขียนสาวที่มีต่อ #คอนเชตตา โสเภณีมีอายุผู้ร่ำรวยและเลอล้ำด้วยเสน่ห์เหลือล้นพุ่งออกมาจากหน้ากระดาษ อ่านเพลินดำดิ่งในสำนวนสละสลวยดั่งทำนองเพลง บ้างเร่งเร้า บ้างเชื่องช้า ให้ได้ดื่มด่ำไปกับความสัมพันธ์อันยากจำกัดความของทั้งสอง ผ่านเหตุการณ์การพบพานและห้วงอารมณ���ที่กำลังเพิ่มพูนจวนถึงจุดหักเห
.
เรื่องราวของ อีฟ เพย์น นักเขียนสาวพอมีผลงานในวงการ เธออาศัยอยู่บนอะพาร์ตเมนต์ทึมเทาและกำลังพยายามเขียนงานเล่มใหม่ ด้วยความทุ่มเทเพื่อจะเขียนผลงานแต่ความกดดันในตัวทำให้เขียนแทบไม่ออก เธอจึงจำเป็นต้องหาแรงบันดาลใจเพื่อร่ายมนตร์ตัวอักษรให้ออกมาลึกซึ้งสมความคาดหวังของตน

จนอีฟได้เจอกับโสเภณีสูงวัยที่มากับแขก เพียงแรกพบเธอก็รู้สึกว้าวุ่นใจและต้องหาทางเจอโสเภณีคนนี้ จนได้พบเจอกับ #คอนเชตตา จริง ๆ ซึ่งชื่อนี้ไม่ได้เป็นชื่อจริงของคุณโสเภณี เป็นเพียงชื่อที่อีฟเรียกเพื่อกักกันตนให้อยู่ในห้วงการเขียน โดยในเล่มแบ่งเป็น3ภาค ค่อย ๆ เล่าผ่านการเจอกันในแต่ละครั้งของทั้งคู่

เมื่อได้พบเจอกัน อีฟพยายามเก็บดีเทลความรู้สึกจากตัวตนของคุณโสเภณีทรงเสน่ห์ผู้นี้เพื่อมาหลอมรวมกลายเป็นงานเขียนใหม่ของตัวเอง แต่กลับกลายเป็นตัวเธอเองเสียแล้วที่ต้องหวั่นไหว หมกมุ่นจนเกิดความรู้สึกมากมายตีโต้กลับไปกลับมาในหัวจิตหัวใจของตน คือยิ่งเจอกัน ก็ยิ่งส่งผลต่องานเขียนของเธอ

เอกลักษณ์การบรรยายคือสำนวนที่มีบทสนทนากับบทบรรยายผสมผสานกัน แยกออกได้เมื่อเว้นบรรทัด คล้ายผู้อ่านได้รับชมหนังขาวดำยุคเก่าที่ตัวละครไม่ขยับปากเวลากล่าวเอื้อนบทสนทนาทว่าแสดงภาพออกมาผ่านการกระทำ เป็นการอ่านที่ดึงดูดให้เราต้องจับจดไล่สายตาและคิดตามราวกับค่อยลิ้มชิมรส

ตัวอักษรไร้ช่องไฟแต่อ่านไม่ยากกลับเร้าอารมณ์อ่านให้ติดตรึงอึงอล ด้วยสำนวนสละสลวยบวกกับคลังคำอันไร้จุดสิ้นสุด เรียงคำสวยเคาะเป็นจังหวะจะโคนราวกับสีที่ถูกบรรจงแต้มทาบนผืนผ้าใบ บรรยายอธิบายความรู้สึก ผ่านสถานการณ์-เหตุการณ์ที่โลดแล่นในบรรทัดทำให้เรารู้สึกเหมือนต้องมนตร์ก็มิปาน

บรรยากาศขมุกขมัวด้วยสิเน่หาคือแรงขับดันของเล่ม รับรู้ได้ถึงแรงดึงดูดของคอนเชตตาผ่านอักษรว่าเธอนั้นมากล้นด้วยเสน่ห์จริง ให้ความรู้สึกหลากหลายขณะอ่านขึ้นอยู่กับผู้อ่านจะจินตนาการ พล็อตไม่ได้มีอะไรซับซ้อนต้องตีความมากมายนัก มีเผยอดีตพอให้นึกภาพตาม ให้เชื่อมโยงเรื่องราวของตัวละครได้ดี

วรรณกรรมแซฟฟิคเล่มจิ๋วที่มีของ ภาษา&จังหวะการถ่ายทอดสวยงาม ชอบมวลความรู้สึกที่ได้รับตอนอ่านเหมือนถูกดึงดูดให้ใคร่รู้ ซึ่งนอกจากอารมณ์จับจดหลงใหลที่สัมผัสได้ เล่มนี้ยังแฝงให้เห็นถึงสภาวะความเครียดของการเขียน มวลความกังวลผสมกับความมุ่งมั่นไฟฝันหมุนวนในแต่ละหน้านั้นทำได้ดีทีเดียว

[Phakawan Thinsoongnoen · Rating 3 out of 5]

Stream of concetta (คอนเชตตา คอนเชตตา) ขอยกให้ว่าเป็นหนังสือที่ยั่วมาก หนังสือเล่าถึง อีฟ เพย์น-นักเขียนชื่อดังคนหนึ่งที่อาศัยอยู่บนตึกเก่า (อ่านแล้วคือสัมผัสได้ถึงความหมองหม่นของห้องนั้นเป็นอย่างมาก) และ "คอนเชตตา"-หญิงโสเภณีผู้มีอายุและร่ำรวย อีฟกำลังพยายามที่จะเขียนหนังสือเล่มใหม่ แต่ด้วยความทุ่มทึ้งในงานของตัวเอง การเขียนที่อยากจะควักเลือดกรีดเนื้อลงไปในความรู้สึกและกลั่นออกมาเป็นหนังสือดีๆสักเล่มของอีฟนั้นมันไม่เหลือแล้ว อีฟรู้สึกว่ามันเหือดแห้งไปหมด จนกระทั่งได้พบกับคอนเชตตา ซึ่งชื่อนี้ก็ไม่ได้เป็นชื่อที่แท้จริง หากแต่เป็นชื่อที่อีฟขอใช้เรียกแทนเพียงเท่านั้น อีฟพยายามที่จะฉกคุ้ยความรู้สึกจากตัวของคอนเชตตาให้มาลอดแล่นอยู่ภายในตัวอักษรของตัวเอง แต่กลับเป็นตัวของอีฟเองที่ต้องมาเครียดกุมขมับ มันเกิดควสามรู้สึกมากมายไปหมดที่ส่งผลไปถึงงานเขียนของอีฟเอง (อ่านแล้วยังรู้สึกเครียดไปด้วยเลย อยากจะยกมือมากกุมคิ้วแล้วบดขยี้ไปตามจริงๆ) เรื่องราวเล่าผ่านการพบเจอกันในแต่ละครั้งของทั้งสองคน การพูดคุยและความสัมพันธ์ของทั้งคู่ ซึ่งนักเขียนเก่งมาก ใช้คำบรรยาย อธิบายความรู้สึก อารมณ์ สถานการณ์ต่างๆที่ทำให้เรารู้สึกอิน (จนเกินไป) จนต้องยั้งตัวเองแอบไปพักสักหน่อยเพราะไม่เช่นนั้นเราเองนี่แหละที่จะทนไม่ได้ โดยรวมคือเป็นหนังสือที่ใช้ภาษาสวย ให้ความรู้สึกเชิง emotion มากๆ ขนนาดกระทัดรัด สามารถอ่านได้ไหลๆ แต่ก็ต้องมีแอบมาพักบ้างเพราะหัวเต้นตุ๊บๆแล้ว และที่สำคัญในตัวหนังสือมีเนื้อหาที่อาจตีความไปถึงภาวะความเครียดจากการทำงาน +suicideแอบแฝงอยู่ ซึ่งเขาก็ให้เราเตรียมใจไว้ตั้งแต่ก่อนจะเริ่มอ่านอยู่แล้ว และดอกจันทร์-อย่าได้หาอ่านในภาวะที่เรากำลังจิตใตอ่อนไหวเป็นอันเด็ดขาด

[w. · Rating 4 out of 5]

Another good book with stream of consciousness. I might not be able to understand all of the content, but I really enjoy reading this book. It’s about young writer with her aged prostitute, Rome, and her mind during struggling time of writing her new book. I will reread it later.

This is my first book of 2022.

[bbaeeebae · Rating 5 out of 5]

"ฉันอยากมีเซ็กส์กับคุณ เพียงเพราะอยากอยู่ในหน้าหนังสือของคุณ"แค่ประโยคโปรยของเรื่องก็น่าสนใจแล้ว
ตอนอ่านต้องใช้สมาธิอย่างมากเป็นการอ่านไม่ถึงร้อยหน้าที่ใช้เวลาค่อนข้างนานพอตัว
ไม่รู้จะบรรยายความรู้สึกยังไงหลังอ่านเลยนี้ แต่คิดว่าเป็นหนังสือที่ไม่ควรพลาดอย่างแน่นอนค่ะ

[Thananat Tsulalert · Rating 3 out of 5]

"แด่... พวกคุณ ที่อยู่ระหว่างบรรทัดของข้าพเจ้า และ คุณ ที่ข้าพเจ้าร่ายเรียงด้วยตัวอักษรไม่ได้เลย"

อีฟ เพย์น นักเขียนสาวผู้อับเฉาที่ไม่สามารถเขียนหนังสือเล่มถัดไปได้ด้วยความเหือดแห้งของตัวเอง—ทั้งกายและจิต—จนกระทั่งเธอได้พบโสเภณีคนหนึ่ง เธอเรียกหล่อนว่า คอนเซตตา

โหยหา หลงใหล มืดหม่น ขุ่นมัวหมอง เหลืออด กระหาย ปราถนา เดียวดาย ต้องการ ความใคร่ พรรณนา มากล้น แต่ไม่ต้องการ ทุกบรรทัดเสมือนกับการจมปักติดตรึงโดยเถาวัลย์ในหมองทะเลสาบยามฤดูหนาวหิมะปกคลุม และนี่คือคำอธิบายของ คอนเซตตา คอนเซตตา

เป็นหนึ่งในหนังสือที่เราคิดว่า โอ้... อีฟ เพยน์... เธอเป็นคนช่างคิดเหลือเกิน คิดมากกว่าพูด นี่เลยอาจเป็นเหตุผลที่ภาษาภายในออกมาเป็นเช่นนั้น ความคิดของอีฟ เพยน์ (หรือลาดิดกันแน่) ส่งผลต่อความเป็นไปของเนื้อเรื่องโดยตรง จะเลิกคิดก็ตัดจบไปเสียดื้อ ๆ จะฟุ้งซ่านก็กระทบต่อภาษาภายในหนังสือ

ภาษาสวย อ่านยาก คือนิยามของภาษาในเล่มนี้ ต้องใช้สมาธิอ่านพอสมควร เป็นการแสดงฝีไม้ลายหนังสือของลาดิดได้ดี เพราะทำให้เราเห็นภาษาและการบรรยายของลาดิดที่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ในหลากหลายรูปแบบ (คอนเซตตาฯ เป็นกระแสสำนึก ที่วิจิตร / นักอ่านคนสุดท้าย เป็นกึ่ง slice of life อ่านง่ายมาก ๆ ) ด้วยความที่ภาษาเป็นแนวหลากแบบกระแสสำนึกโดยไร้ช่องไฟ บทสนทนาก็จะรวมไปกับบทความบรรยายแต่กลับไม่ใช่สิ่งที่อ่านยากที่สุดในโลกนี้ เพราะยังพอมีช่องว่างให้หายใจบ้างจากการเว้นวรรคและเว้นบรรทัด

ในเนื้อเรื่องมีการกล่าวถึงการมีเพศสัมพันธ์โดยบรรยายออกมาได้อย่างสวยงามสละสลวย หรือบางทีก็อาจจะกล่าวได้ว่าโจ่งแจ้งหากไม่ใช่เพราะภาษานั้นที่ปิดบัง—เรื่องของผู้หญิงที่เหือดแห้ง โสเภณีวัย 50+ การเป็นม้าย การพยายามฆ่าตัวตาย การจินตนาการถึงการจมน้ำ การปราถนาท���่จะถูกปราถนา การแปลงเพศ ความที่รักที่เป็นเพียงแค่ความเป็นไปได้ การบูชา การหลงใหล ภาวะความเครียดจากงานเขียน และอื่น ๆ ถูกกล่าวขึ้นและมิอาจเขียนรีวิวสั้น ๆ ได้ภายในหนังสือแซฟฟิคจิ๋วเล่มนี้

เราว่าใครที่สนใจหานิยายแซฟฟิคขนาดสั้นที่ภาษาและการถ่ายทอดสวย ๆ ความรู้สึกที่ชวนให้อารมณ์ถูกดึงดูด ความกังวล ความไฝ่ฝัน ความคลั่ง ความหลงใหล ความหมกหมุ่นที่มีในแผ่นกระดาษอันดาษดื่น—คุณควรอ่านสักครั้ง

[MonoNoAware · Rating 5 out of 5]

ยังคงชอบภาษาของคุณลาดิดในทุกๆ เล่มที่อ่าน แม้จะอ่านยากในบางที แต่ก็สละสลวยงดงาม อีฟใน Stream of Concetta คอนเชตตา คอนเชตตา เล่มนี้พาเราดำดิ่งไปเรื่อยๆ และไม่รู้ว่าจะไปสิ้นสุดตรงไหน สุดท้ายเพียงเพื่อพบว่าไม่มีจุดสิ้นสุด มีแต่ความว่างเปล่าและจบจง

เราอ่านจบในวันที่รู้สึกโหวง ว่างเปล่า หนักอึ้งในหัวใจ ในช่วงเวลาที่เหมือนจะมีคอนเชตตาเป็นของตัวเอง แต่ก็ไม่ชัดเจน พล่าเลือน และวันนี้ก็จบลงอย่างว่างเปล่า ทว่าตราตรึงในความรู้สึก แต่มันอาจจะ "ดีแล้วที่ว่างเปล่าและจบลง"

ที่เค้าว่ากันว่า หนังสือมันทำงานกับความรู้สึกคนอ่าน มันเป็นอย่างนี้นี่เอง

[Chalermchai Kurapavee · Rating 4 out of 5]

เศร้าลึกถึงทรวงอก กระแสสำนึกของตัวละครลื่นไหลราวกับเป็นตัวละครตัวนั้น Novella ชื่อเดียวกับหนังสั้นที่มาจากคนเขียนคนเดียวกันอย่างคุณลาดิด เล่าเรื่องความสัมพันธ์ของนักเขียนหญิงที่ไปซื้อบริการโสเภณีหญิงด้วยจุดเริ่มต้นตรงลิฟต์ในหอพัก แล้วเมื่อนั้นความรักขมปร่า จากตัวอักษรหรือจากความคิดเจ้าตัวก็ท่วมไปทั่วปาก ราวกับกำลังกินอเมริกาโน่ร้อนเมล็ดคั่วเข้มแบบเข้มสุด เพราะแม้จะอ่านจนจบแล้ว ความขมนั้นก็ยังคงถูกทิ้งไว้ในปาก