Τη φωνάζουν Λου από το Λιούμπα, που θα πει αγάπη. Δε γεννήθηκε από έρωτα αλλά έπειτα από πολλαπλό βιασμό. Κι όμως, αργότερα, η δική της ικανότητα στην αγάπη θα ξεπεράσει τα κοινά όρια. Θα χαρίσει, χωρίς καμία αμοιβή, μήτρα και λατρεμένο μωρό σε ξένους, σε άγνωστό της άτεκνο ζευγάρι. Από το Βουκουρέστι στην Αθήνα και πάλι πίσω, ένα πηγαινέλα απροσδόκητων εκπλήξεων από τους άλλους και τον ίδιο τον εαυτό της.
Η Μάρω Βαμβουνάκη (English: Maro Vamvounaki) γεννήθηκε στα Χανιά όπου έζησε τα παιδικά της χρόνια. Από εννέα χρονών ήρθε με την οικογένειά της στην Αθήνα. Σπούδασε νομικά και ψυχολογία. Από το 1972 και για έντεκα χρόνια έζησε στη Ρόδο, όπου εργάστηκε ως συμβολαιογράφος. Σήμερα ζει στην Αθήνα.
[...]Άμα είσαι κολλημένος με εξάρτηση σαν τη δικιά μου με ένα άτομο, αιφνίδια μπορείς να γιατρευτείς αν εξευτελιστεί υπερβολικά στα μάτια σου. Τα πάθη προϋποθέτουν θαυμασμό. Θαυμασμό για οτιδήποτε πάνω του που σε εντυπωσιάζει και σε δένει.[...]
[...]Δεν υπήρξε ούτε πατέρας, ούτε συγγενής, ήταν αποκλειστικά εκείνος που υποτίθεται με έπεισε και με έκανε να ενδώσω. Ένας μεσίτης, ένας μαστροπός. Τέτοιοι ρόλοι τείνουν να δραπετεύουν μετά και να σβήνονται, αυτό επιδιώκουν με κάθε μέσον.[... ]
[...]Δεν είναι κακός, δεν είναι μοχθηρός, δεν είναι απατεώνας από χέρι, αλλά τόσο ανώριμος και επιπόλαιος, τόσο τεμπέλης και εγωκεντρικός, που μπορεί να κάνει ή να προκαλέσει δεκάδες φορές με γαλύτερο κακό, μεγαλύτερη ζημιά από έναν άνθρωπο γεννημένο και ορκισμένο κακούργο. Δεν υπάρχει κατηγορία πιο απειλητική και επίφοβη από τους ανεύθυνους. Με αγάπησε, το ένιωσα, ίσως και να με αγαπά, στον βαθμό που ένας τύπος βαριά ανώριμος, βαριά νάρκισσος μπορεί να αγαπήσει. Μπροστά βέβαια στον βιαστή της μητέρας μου είναι ένας άγγελος, ποιος τους συγκρίνει; Ποιος αμφιβάλλει; Είναι της μοίρας μας στην οικογένεια να πέφτουμε στους χειρότερους άντρες. Ίσως έτσι να συμβαίνει γενικότερα σε μέρη φτωχά, σε χώρες μεγάλης ανάγκης. Η ανέχεια εκτρέφει απατεώνες και θύματα.[...]
«Το Μωρό της Λιούμπα» της Μάρως Βαμβουνάκη είναι ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα που εξετάζει τις ακραίες πτυχές της ανθρώπινης ψυχής και της αγάπης.
Η ιστορία της Λου, που γεννήθηκε από τη βία και την απελπισία, αλλά κατάφερε να μετατρέψει τον πόνο σε δύναμη και προσφορά, προκαλεί συναισθηματική φόρτιση και προβληματισμό. Με φόντο την πολιτισμική αντίθεση του Βουκουρεστίου και της Αθήνας, η συγγραφέας μάς εισάγει σε έναν κόσμο γεμάτο αντιφάσεις και σιωπηρές συγκρούσεις. Η Λου δεν είναι μόνο θύμα, αλλά και ηρωίδα που βρίσκει το νόημα της ζωής στη θυσία και στην ανιδιοτελή αγάπη, χαρίζοντας ελπίδα σε άλλους. Το βιβλίο είναι μια ωδή στη δύναμη του ανθρώπινου πνεύματος και στην απελευθερωτική δύναμη της αγάπης, που υπερβαίνει ακόμα και τις πιο σκοτεινές εμπειρίες του παρελθόντος.