In deze korte, vernieuwende en zo goed als perfecte novelle komt een auteur aan bod die een kloeke dichtbundel heeft geschreven. Nu begint het pas: er moet voor dit boek promotie gevoerd worden. Z’n Nederlandse uitgever besteedt dit werk uit aan de Antwerpse firma Boordom & Van Egiepten. Zij stellen een van hun belangrijkste medewerkers aan om van de promotie een fulltimebezigheid te maken. Deze andersvalide vrouw doet haar best om de bundel om te vormen tot een bestseller. Zal zij slagen in haar opzet en zorgt de promotie ervoor dat een boek alleen bestaat als ongeveer iedereen er via ettelijke kanalen weet van heeft? De promotie is fijnzinnige, hilarische en doeltreffende literatuur. Herman Brusselmans zet zichzelf met deze novelle voor de zoveelste keer op de eerste rij van de Nederlandstalige letteren.
Herman Brusselmans is een Vlaamse schrijver, dichter en columnist. Hij debuteerde in de jaren tachtig en groeide uit tot een van de meest productieve en herkenbare stemmen in de Nederlandstalige literatuur. Brusselmans schrijft romans, verhalen, poëzie en columns, waarin autobiografische elementen, satire en maatschappijkritiek regelmatig samenkomen. Hij schuwt controverse niet en was meermaals onderwerp van publieke discussies en rechtszaken, wat zijn imago als polemisch auteur versterkte. Tegelijkertijd wordt hij geprezen om zijn taalgevoel, timing en vermogen om banaliteit en existentiële vervreemding te combineren. Hij geldt als een eigenzinnige, invloedrijke figuur binnen de Vlaamse literatuur, die bewust buiten het literaire establishment opereert.
Je bent fan van Brusselmans of je bent het niet, heel simpel. Maar met meer dan 86 boeken achter zijn naam kan je hem moeilijk negeren. Herman Brusselmans wakkerde ooit mijn liefde voor de Vlaamse literatuur aan en slaagt er nog steeds in om mijn hart voor de Vlaamse letteren in vuur en vlam te zetten.
'De promotie' is een korte novelle geworden dat voor mijn part gerust wat langer mocht zijn. Ik heb mij desondanks toch 100 pagina's lang prima vermaakt. In dit verhaal steekt Brusselmans de draak met het schrijverschap en het literair landschap van vandaag, op een manier zoals alleen hij dat kan.
Er ligt gelukkig nog een recentere roman op mij te wachten (naast de nog tientallen andere ongelezen boeken van zijn hand) en ik hoop van harte dat we nog meer krijgen dan de 86 verhalen die tot op heden uit zijn pen vloeiden.
Ik heb dit jaar nog niet zo'n goed boek gelezen van Brusselmans. Het was tevens het enige boek dat ik dit jaar gelezen heb van Brusselmans, en het was ook niet goed.
Vermakelijke novelle. Een shot Brusselmans met de gebruikelijke ingrediënten: bizarre conversaties, woordspelingen en bespiegelingen op het dagelijkse leven van de schrijver (in dit geval van het hoofdpersonage Walter Waterschoot wat duidelijk een alias is voor Herman Brusselmans zelf).
Compleet afgefakkeld in De Standaard maar wat mij betreft echt onterecht. Het is een vermakelijk verhaal, zeker voor wie ook schrijft en/of het wereldje kent. Kopen die hap!
Geslaagde uitgave - om niet promotie te zeggen, ahum - want de poster die rond de kaft zit en de scherpe prijs zorgden ervoor dat ik nog eens een Brusselmans kocht. In ruil krijg je een geestige novelle over een schrijver die een dichtbundel schrijft. Met enkele flinke knipogen naar het echte leven. Een tussendoortje.
Ik voelde een gedicht in me opkomen, en besloot met welbehagen om het niet te schrijven. - pag 73
Na twintig jaar besloot ik Herman Brusselmans nog eens een kans te geven. Twee decennia geleden begon ik aan een van zijn boeken, maar ik kwam niet verder dan de eerste twee pagina’s. Zijn stijl lag me toen al niet, en nu, twintig jaar later, blijkt dat gevoel nog steeds te kloppen.
"De Promotie" leest als een eindeloze aaneenschakeling van banale gebeurtenissen, neergeschreven in een vlakke, vulgaire stijl. Brusselmans trekt eropuit, met de moto, te voet of met de trein, eet onderweg een hapje, en dat is het zowat. Er gebeurt weinig tot niets. Geen spanningsboog, geen verrassingen, geen diepgang. Brusselmans schrijft met de vlakheid van een parking in de Kempen: weinig reliëf, veel herhaling. De dialogen zijn banaal, de observaties alledaags, en de humor (als je het zo mag noemen) mist elke subtiliteit.
Quote: (p 54) Derhalve zei ik niet: “Mag ik even het geluid van je flamoes horen?” maar wel: “Goeiemorgen Sandy, hier Walter Waterschoot, zeg maar Walter… .” I rest my case!
Lezers die op zoek zijn naar literaire diepgang, uitgewerkte personages of een sterk opgebouwde plot zullen in dit boek waarschijnlijk niet vinden wat ze zoeken. Voor mij was het vooral een bevestiging: Brusselmans is gewoon niet mijn stijl. Misschien, heel misschien, geef ik hem over twee decennia nog eens een kans.
Ik breng "De Promotie" terug naar de bibliotheek, zodat het daar opnieuw kan wachten op een lezer die denkt: ‘Hoe slecht kan het zijn?’ Spoiler: behoorlijk.
Een boek voor de diehard Brusselmans-fan, maar niet voor mij.
102 blz .... de ideale lengte voor een Brusselmans.
Humor in al zijn vormen met inbegrip van de nodige zelfspot, scherpe analyse van de stand van de wereld, gegoten in een kortverhaal dat je tot op het eind meeneemt. Kern van de novelle: stellen we onszelf genoeg in vraag?
De leuke boekomslag maakt het tot een blijvertje in mijn bibliotheek.
Jarenlang heb ik moeten bijbenen want het Tempo waaraan HB zijn romans schreef, kreeg ik ze niet gelezen. Nu ben ik al een tijdje bij. Sinds Theet 77 (schitterend boek) lijkt Herman uitgeschreven. Niets mis mee na meer dan 80 boeken natuurlijk.
Kort boekje niets wereldschokkend maar het voelde toch als thuis.
Ik merk dat ik een Brusselmans die wat korter is nog altijd weet te waarderen. Het spreekt me weer net zo aan als zijn vroege werk, waarbij het er nog niet om ging om zo dik mogelijke boeken te schrijven.