Sunrise Catcher นักล่าแสงแรก

by ธรรมรุจา ธรรมสโรช

แด่ความรักแด่ความเย็นชาแด่หมอกหนาทีมเทาแด่เด็กสาวเด็กหนุ่มผู้กำลังรอวันเบ่งบาน

160 pages, Paperback

Published January 17, 2025

Reviews

[Pawarut Jongsirirag · Rating 4 out of 5]

เป็นบทกวีที่น่ารัก และเป็นมิตรกับคนอ่านมาก

สำหรับผู้ที่ไม่เคยเสพบทกวีเลย แล้วอยากลองอ่านบทกวีซักเล่ม ผมว่าเล่มนี้เหมาะเป็นอย่างยิ่งครับ

ไม่ว่าความงามทางภาษา นัยซ่อนเร้น ล้วนอยู่ในระดับกำลังดีทั้งหมดเลย มีความนุ่มนวลแต่ไม่ได้ละทิ้งความแหลมคมของกวี มีความชัดเจนแต่ไม่ได้ละทิ้งช่องว่างไว้ให้คนอ่านได้สร้างภาพของกวี และมีความเป็นมิตรแต่ไม่ได้ละทิ้งการวิพากษษืตั้งคำถามต่อสิ่งต่างๆรอบตัว

สิ่งหนึ่งที่ผมชอบเป็นพิเศษ คือ งานมันไปแตะพื้นที่ที่หลากหลายมาก ทั้งประเด็นสังคม ประเด็นภายในจิตใจ และ ความรู้สึกนึกคิดของทั้งตัวเองและความนึกคิดของสังคม เรียกได้ว่าภายนอกภายในและระหว่างกลางปรากฎอย่างครบถ้วนในบทกวีเล่มนี้ ซึ่งไม่แปลกใจเมื่อดูจากประวัติของคุณธรรมรุจา ที่ดูจะได้ท่องเที่ยวและพบเห็นอะไรมามากมายจนกลายมาเป็นชื่อของหนังสือเล่มนี้ อย่าง นักล่าแสงแรกที่หมายถึงนักเดินทางที่ออกตามหาแสงแรกในสถานที่ต่างๆที่เปรียบได้กับการออกล่าประสบการณ์ชีวิตใหม่ๆ เพื่อให้ได้เห็นอะไรมากขึ้น

สิ่งนี้ก็คือ "การรับแสง" เพื่อเติบโตไปเป็นคนใหม่ ของ "นักล่าแสงแรก"

ซึ่งท้ายที่สุด นักล่าคนนั้นก็นำแสงมาแปรรูปเป็นบทกวี และรวบรวมมันออกมากลายเป็นหนังสือเล่มนี้ เพื่อส่งต่อแสงให้กับนักล่าแสงแรกคนอื่นๆต่อไป

แด่นักล่าแสงแรกทุกท่านครับ

[Surachai Boonyasiri · Rating 3 out of 5]

อย่างที่สังเกตประการแรกของหนังสือเล่มนี้คือชื่อสำนักพิมพ์ที่ว่าจงสว่าง
ในใจนึกถึง fiat lux แต่บางทีอาจจะเป็นแฟนแฮร์รี่ใช้คาถาลูมอส
ตอนอ่านรอบแรกไม่ได้วนดูเรื่อง 'แสง' ที่ก็ไม่รู้ว่าเป็น motif ของเล่มไหม มันมีอยู่ในชื่อ สนพ ชื่อหนังสือ แม้แต่ชื่อคนแต่งที่ว่า ธรรม'รุจา'

"แด่เด็กสาวเด็กหนุ่ม
ผู้กำลังรอวันเบ่งบาน"

เราว่าถ้อยความส่วนนี้ ณ ปกหลังเก็บรวบแก่นสารได้ดี เพราะเนื้อหาจะเป็นการพิจารณาชีวิตอย่างคนบั้นปลายก็ไม่ใช่ จะโอบอุ้มประคองขวัญนักอ่านก็ไม่ใช่ ในเล่มมันมีทั้งความโกรธ การบ่น การวิพากษ์สังคมอย่างเหน็ดหน่าย แต่จะเหน็ดหน่ายอย่างไรเสียก็ยังต้องมีชีวิตต่อ ตรงนี้แหละที่คิดว่าเออ มันแด่คนรุ่นหลังที่รอวันแบ่งบานจริงๆ เหนื่อยแท้แต่ก็ต้องสู้เด้อ (และก็อาจจะรุ่นเราๆ ด้วยที่กัดฟันสู้กันมาในสังคมเส็งเคร็ง อยากจะแย้มกลีบกันแต่ก็ไม่ได้แบ่งบานสักที 5555555)

ชอบเป็นพิเศษคือช่วงท้ายเล่ม ความจริงคือบทจบเล่มน่ะแหละ เพราะอ่านจบแล้วรู้สึกเหมือนแสงแรก คือบทก่อนหน้ามันค่อนข้างจะมืดๆ มัวๆ มาหมด บทสุดท้ายที่อุทิศแด่สรรพสิ่งในสากลความเป็นมนุษย์ก็เลยรู้สึกว่ามันสว่างดี

มีอะไรอีก ประเด็นร่วมสมัย สิ่งแวดล้อม เฟมินิสต์ หนึ่งสองสามสี่ เก้าลอเก้า อ่อแล้วก็มี เขาเรียกอะไรนะ คอนกรีตโพเอทรี
ชอบบทนาฬิกานะ ตอนอ่านแอบคิดเล่นๆ ว่า โหถ้าทำให้มันอ่านแบบย้อนทวนเข็มได้นี่ เท่จัด เรื่องคอนกรีตโพเอทรีนี่นานๆ เห็นที ก็ อะ พอเห็นก็ตบมือชอบใจให้

อนึ่ง ด้วยความที่เป็นกลอนเปล่า มันมีทั้งภาษีและเสียภาษีเนาะ คือกลอนมีฉันทลักษณ์นี่ต่อให้เนื้อน้อย แต่เสียงมันจะเซฟได้ กลอนเปล่านี่ไม่มีเสียงช่วยเซฟนะ 555555 งานหนักหน่อย แลกกับการที่ใช้ได้ทุกเสียง หลายบทอ่านแล้วก็ ฮื่มมมมมมมม อ๋าาาาาาาาา โออออออออ้ แต่หลายบทก็ยัง อ่าาาาาาาา อืมมมมมมมมม อื้อออออออออ อยู่ แต่มันก็เป็นงี้แหละ รวมกวีนิพนธ์ก็ เป็นของที่แล้วแต่คนต้องมาลอง สำหรับบางคนมันก็ อันตรธานราวก้อนเมฆกลั่นตัวเป็นฝน แต่มันก็จะมีแหละ คนที่ ยัดใส่เก๊ะรถไว้ อะเนี่ยคนที่ยังไม่ได้อ่าน พออ่านรีวิวตรงนี้ก็จะไม่เก็ต ก็ต้องไปหาอ่านในเล่มเอานะคะ