Saskia De Coster wandelt in de Luxemburgse Ardennen met een gedetineerde die levenslang heeft. Ieder jaar mag hij één uitstapje maken. Een aantal jaar geleden ging hij met zijn bewaker naar Esch-sur-Sure. Voor ze aan de wandeling, begonnen lunchten ze, maar door slechte mosselen werd de agent onwel en verdween hij naar het toilet. Omdat de agent wel erg lang wegbleef, ging de gedetineerde zelf aan de wandel. En… hij keerde terug.
Die korte wandeling maakt De Coster opnieuw met de aanvankelijk weinig spraakzame man. Maar de natuur schudt woorden en herinneringen in hem wakker. De natuur trekt zich niets van morele categorieën aan. Of zoals Werner Herzog zei: ‘Nature is all about fornication and decay and I love it.’
Met haar lief maakt De Coster een tweede, langere wandeling, die bij het vermaarde Luxemburgse Éislek-pad hoort. Het bos is een ideale plek om in te verdwijnen, zijn ze met elkaar eens, want de bomen merken hen niet eens op.
Saskia de Coster (1976) publiceert in literaire tijdschriften, schrijft filmscenario’s en is de auteur van de romans Vrije val (2002), Jeuk (2004), Eeuwige roem (2006) en Held (2007). Ze werd door humo en De Groene Amsterdammer verkozen tot een van de twintig beste schrijvers jonger dan 35 jaar. Held werd genomineerd voor de BNG Literatuurprijs en won de Cutting Edge Award Beste Nederlandstalige Roman 2007. Andere genomineerden waren Arnon Grunberg met Tirza en Annelies Verbeke met Groener Gras.
Zowaar mijn eerste Saskia de Coster, hoewel ik al lang iets van haar wil lezen. Deze 'Pink Lady' laat zich alvast vlot 'bijten' en wint in deze reeks alvast de prijs van origineelste uitgangspunt voor een wandeling (meer wil ik niet spoilen). De auteur weet heel wat aan te raken, begint bij zichzelf, haar grootmoeder en haar angsten en zet fijne lijntjes uit die zich gaandeweg verder vertakken en verbinden, waaronder de titel. Ook het kwartet van personages dat in het Luxemburgse Esch-sur-Sûre op stap gaat zorgt voor de nodige spanning om er een gebald en boeiend kortverhaal van te maken. Of dat echter genoeg was om te smaken naar meer ... daar ben ik nog niet uit. 3,5*
"'De bomen tellen de jaren niet zo stom als wij met onze minuten en cijfers. Bomen verzamelen de tijd in cirkels om zich heen. We draaien alleen maar cirkels, we vallen alleen maar in herhaling."
Het meest recent verschenen boek in deze reeks behoort toe aan Saskia De Coster, die fictie en realiteit mixt in deze wandeling doorheen de Belgisch Luxemburgse bossen.
Elk jaar mag misdadiger en moordenaar Raf een wandeling maken door het bos , waarin hij twintig jaar geleden ontsnapte maar in plaats van te verdwijnen kwam hij gewoon terug. Dit mocht natuurlijk niet algemeen geweten zijn dus werd dit feitje in de doofpot gestopt.
Nu wil Saskia, samen met haar geliefde Teddy, die wandeling samen met Raf en een jonge 'vrijwillige cipier' opnieuw maken want ze wil te weten komen wat hem bezielde en waarom hij niet weg rende en gewoon terugkwam. Raf is eerst heel zwijgzaam en afstandelijk maar door de natuur wordt de man wakker. Herinneringen komen naar boven en mijmerend over zijn daden luistert zijn gezelschap naar hem.
Door de grote stoute misdadiger in een natuurlijke omgeving te brengen kaart Saskia de Coster een oeroude angst aan, een angst die meisjes en vrouwen hebben voor vreemde mannen in een (on)bekend terrein. Door dit gevaar in de ogen te kijken en het te confronteren verdampt deze angst geleidelijk aan.
Deze kleine novelles van Uitgeverij Van Oorschot hebben mij tot nu toe nog niet teleurgesteld en ik ben dan ook heel benieuwd naar meer van dit soort verhalen. In de komende weken en/of maanden plan ik al deze boekjes aan te schaffen en geleidelijk aan te lezen! Een nieuwe obsessie is ontstaan!
Raf is gebaseerd op Staf Van Eyken, verkrachter en moordenaar.
Luisterboekversie uit de serie Terloops van Van Oorschot. Beviel goed, al lette ik beduidend minder op de omgeving. Daarom alleen geschikt voor een vast rondje. In ruim en uur wist De Coster me mee te nemen op een wandeling in de Ardennen met een tot levenslang veroordeelde zedencrimineel. Mooi gedoseerd door haarzelf verteld. Smaakt naar meer boeken uit deze serie.
Mooie nieuwe aanwinst in deze serie. Vooral een echt spannend en origineel verhaal en dit keer wat minder aandacht voor landschappelijke aspecten. Maar des te meer voor de (zieke) geest. Mooi geschreven en ik ga de eerdere boeken van deze schrijfster ook zoeken.
Dit boekje laat me achter met het gevoel dat het verhaal te strak in het Terloops-jasje gepropt is. Jammer, er had denk ik meer in gezeten. Of, ik had er wel meer over willen lezen.
Kijk, ik heb het boekje nog niet opengeslaan (behalve om de eerste bladzijde te fotograferen voor mijn zaterdagse babbel), of ik begin al met de bespreking. Het zou mij niet verwonderen als ze het weer naar haar hand gezet heeft, verkondigde ik aan TK zondagochtend bij het ontbijt. Net zoals haar maandboekje voor Dasmag eigenlijk een heerlijke prelude voor Net echt was.
En ze heeft niet ontgoocheld.
Pink Lady is een wandeling met een codenaam (Pink Lady, duh), want Saskia De Coster gaat wandelen met verkrachter en moordenaar Staf Van Eyken. Destijds (jaren 70) was hij gekend als "De Vampier van Muizen", omdat hij zijn slachtoffers ook beet. Hij is de langst zittende levende gedetineerde in België, en de rest moeten jullie maar in het boekje zelf lezen. Het is en meeslepende vertelling met een bijna onopvallende feministische ondertoon (die mij wat aan King Kong Théorie van Virginie Despentes deed denken).
Een dun boekje om in één of twee avonden uit te lezen. Ik zou aanraden het overdag in de trein te lezen, en niet ‘s avonds voor het slapengaan. Saskia De Coster beschrijft treffend de sfeer en heel subtiel de gevangene met wie zij (gelukkig samen met zijn bewaker en haar vriendin) een wandeling maakt. Het is eigenlijk non- fictie en zou indien wat summierder even goed een longread in een tijdschrift kunnen zijn. Soms niet helemaal uitgewerkt en tot in alle details uitgelegd, maar daardoor is het des te meer suggererend en kom je in een beklemmende sfeer, zeker die mensen die vaak een aantal uren in verlaten bossen wandelen. Mooi! Uitgegeven in de Terloops-reeks die effectief ook steeds een wandeling als thema heeft.
‘Pink Lady’ van Saskia de Coster is een aanwinst voor de Terloops serie van uitgeverij Van Oorschot. Allereerst vanwege enkele contrasten die zorgen voor een aangename dynamiek in het verhaal. Zo is er de veilige wandeling en de meer beladen wandeling. En zorgen onderwerpen als macht en autoriteit voor een uitstekende spanningsboog. Daarnaast vormen de deelnemers aan de wandeling een boeiend gezelschap vanwegge hun relatie tot het thema autoriteit. De lichte ironie waarvoor zij in ‘Pink Lady’ zorgen is prachtig en relativeert de eerder genoemde thema’s. En zo wordt het nieuwe boek van Saskia de Coster een aanwinst voor deze serie.
In Pink Lady vangt Saskia De Coster een sfeer die me meteen raakte. Misschien omdat ik als jonge vrouw gefascineerd was door Freddy Horion en alles, wat ik over hem kon vinden, las – datzelfde mengsel van beklemming en nieuwsgierigheid voel je hier terug. De bossen waar het zich afspeelt herken ik van mijn wandelingen: stil, maar nooit onschuldig. Soms dwaalt het verhaal wat af, wat jammer is in zo’n dun boekje, maar verder is het precies wat ik graag lees: scherp, zintuiglijk en met een onderstroom die blijft hangen.
PS: Terloops is een prachtig uitgegeven reeks van kleine, dunne met uitzonderlijk mooie covers.
Het meest recent verschenen boek in deze reeks behoort toe aan Saskia De Coster, die fictie en realiteit mixt in deze wandeling doorheen de Belgisch Luxemburgse bossen.
Elk jaar mag misdadiger en moordenaar Raf een wandeling maken door het bos , waarin hij twintig jaar geleden ontsnapte maar in plaats van te verdwijnen kwam hij gewoon terug. Dit mocht natuurlijk niet algemeen geweten zijn dus werd dit feitje in de doofpot gestopt.
Nu wil Saskia, samen met haar geliefde Teddy, die wandeling samen met Raf en een jonge 'vrijwillige cipier' opnieuw maken want ze wil te weten komen wat hem bezielde en waarom hij niet weg rende en gewoon terugkwam. Raf is eerst heel zwijgzaam en afstandelijk maar door de natuur wordt de man wakker. Herinneringen komen naar boven en mijmerend over zijn daden luistert zijn gezelschap naar hem.
Door de grote stoute misdadiger in een natuurlijke omgeving te brengen kaart Saskia de Coster een oeroude angst aan, een angst die meisjes en vrouwen hebben voor vreemde mannen in een (on)bekend terrein. Door dit gevaar in de ogen te kijken en het te confronteren verdampt deze angst geleidelijk aan.
Deze kleine novelles van Uitgeverij Van Oorschot hebben mij tot nu toe nog niet teleurgesteld en ik ben dan ook heel benieuwd naar meer van dit soort verhalen. In de komende weken en/of maanden plan ik al deze boekjes aan te schaffen en geleidelijk aan te lezen! Een nieuwe obsessie is ontstaan!
Raf is gebaseerd op Staf Van Eyken, verkrachter en moordenaar.
Een dun boekje in de Van Oorschot serie. Sakia de Coster is een Vlaamse schrijfster, die opgroeide toen de gruwelen van Marc Dutrout bekend werden. Ze is geobsedeerd door een seriemoordenaar die op een jaarlijks uitje met een begeleider gemakkelijk kon ontsnappen, maar na een paar uur zich weer bij de politie meldde. Ze gaat samen met hem de wandeling na 20 jaar nog een keer lopen. Kort maar beklemmend!
Ik wist eerst niet wat te verwachten van het boek, heb me weer laten meeslepen met de aantrekkelijke cover en de titel. Soms akelig, maar vaak heel interessant hoe de gedetineerde zijn ‘daden’ en gedachtegangen verwoord. Het leek alsof ik ook aanwezig was bij de wandeling, waardoor elk uitgesproken woord heel levendig aanvoelde. Ik las het vaak tussen de soep en de patatten, maar ik zou het niet aanraden, aangezien er wel wat ‘kippenvel’-momenten inzitten.
De Terloops wandelingen boekjes blijken ideaal te zijn als je niet direct weet aan welk (dikker) boek je wil beginnen en toch wil lezen. Blij ook met het aanbod op cloudLibrary. Saskia De Coster slaagt er hier in om enkele actuele thema’s te verbinden en je tegelijk een ongemakkelijk gevoel te geven en te doen glimlachen. Heel graag gelezen voor #novembernederlands en ik denk het 3e boek van De Coster en zal vermoedelijk niet het laatste zijn.
Dit boekje gaat meer over de fascinatie van Saskia De Coster voor de seriemoordenaar die in dit boekje met Raf aangeduid wordt, dan over de wandeling zelf. Zelf deel ik die fascinatie voor true crime verhalen niet, vind het meestal alleen maar verschrikkelijk. Vandaar misschien dat ik het toch wat met een dubbel gevoel las. Los daarvan was dit een best origineel uitgangspunt voor deze reeks. Goed geschreven is dit ook.
Luisterboek. Voorgelezen door de auteur. Als je ziek bent en niet zelf lezen kan, is het fijn een uurtje naar een verhaal te kunnen luisteren. Het verhaal zelf kon me matig boeien. Maar de vertelvorm en haar proza is zoals steeds bij Saskia geweldig. Fijn dat ik haar vertelstem ontdekte. Smaakt naar meer.
3,5 ster. leuk nieuw wandelverhaal in de Terloops-reeks, al is dit meer een true-crime verhaal / interview met een seriemoordenaar, dan een echte wandeling. En daarom vond ik 'm ook iets minder dan andere verhalen. toch was het wel weer interessant, al blijft het aan de oppervlakte door de kortheid van deze boekjes.
Tweede boekje uit deze reeks dat ik lees. Een fijn tussendoortje, zo"n kortverhaal, of beter gezegd: een wandeling. Saskia De Coster slaagt erin om je volledig mee te nemen in het spoor van Raf, en zijn verhaal, waar we toch liever niet van willen weten, en daarom maar veilig opbergen in de krochten van de Nieuwe Wandeling.
Ik ging er helemaal onbevangen in en had geen idee over wat voor wandeling het deze keer zou gaan in de Terloops-serie, en deze was anders dan de anderen.
Geschikt om te luisteren, maar doe dat maar niet als je als vrouw alleen een wandeling door de bossen maakt.
Een essay uit de reeks wandelboekjes van Van Oorschot, van één van mijn favoriete (pink) ladies uit de Nederlandse literatuur. Het begint als een thriller maar draait natuurlijk naar een psychologisch spelletje van de moordenaar tot een filosofische gedachtengang. Klein en fijn.
Ik vond haar proza heel mooi, en ook intrigerend om te proberen in het hoofd van een gedetineerde misdadiger te kijken. Wel best heftig zeg, vreemd hoe sommige mensen misschien wel niet kunnen denken. De rode draden doorheen het verhaal waren een fijne houvast om telkens te zien terugkeren.