Τρεις άνθρωποι με διαφορετικές αφετηρίες, που οι φιλοδοξίες, τα όνειρα και οι επιθυμίες τους πλέκουν της ζωές του με αξεχώριστο τρόπο.
Η Τζιλ Φλέμινγκ, ένα εγκαταλειμμένο, κακοποιημένο παιδί, ξεκινά τη ζωή της με τους χειρότερους οιωνούς, αλλά εξελίσσεται σε μια πανέμορφη γυναίκα, αδίστακτη και αρπακτική, που εκμεταλλεύεται με απαράμιλλο ταλέντο τις πιο κρυφές αδυναμίες των ανθρώπων για να πετύχει τους σκοπούς της. Αργά και μεθοδικά, χαράζει την πορεία της προς την κορυφή, ξεχνώντας την ψυχή της και αλλάζοντας πρόσωπα και συμπεριφορές σαν χαμαιλέων.
Ο Τζόρνταν Λάζαρους, ένα φτωχόπαιδο με μεγάλα όνειρα και οραματισμούς, φτάνει να γίνει ένας από τους πλουσιότερους άντρες της Αμερικής και αλλάζει την όψη των μεγαλουπόλεων με το μεγαλόπνοο Σχέδιό τους. Φαίνεται να έχει αποκτήσει τα πάντα. Όμως κρύβει μέσα του ένα μυστικό πόθο, που απειλεί να τα ανατρέψει όλα.
Η Λέσλι Τσάμπερλεν είναι μια όμορφη, προικισμένη και φιλόδοξη γυναίκα. Ένας άντρας θα της χαρίσει την έκσταση και την υπόσχεση για ένα ρόδινο μέλλον, αλλά η προδοσία του θα μετατρέψει το όνειρο σε εφιάλτη.
Από τους ουρανοξύστες του Σικάγου, του Ντιτρόιτ και της Νέας Υόρκης, ως τις χρυσές ακτές τους Λονγκ Άιλαντ, όπου κάτω από τη λαμπερή επιφάνεια του πλούτου βρίθουν τα σκάνδαλα, αυτοί οι τρεις άνθρωποι θα αναμετρηθούν σ’ ένα ανελέητο παιχνίδι επικράτησης, χωρίς κανόνες και όρια, με έπαθλο τους καρπούς του απαγορευμένου πάθους.
I have to admit the ending changed my feeling about this book which annoyed me greatly until about two thirds through. I didn't much appreciate the style which felt very Danielle Steele/Jackie Collins to me, with the ultra rich and super ambitious, tales of takeovers and corporation politics - not really my thing. I also felt the constant introduction of new characters with their whole life story a bit like a catalogue after a while. Only towards the end when their paths all FINALLY started to cross, did it become more interesting. I was irked no end that the story started with the violent scene which (intentionally, no doubt) overshadowed the whole rest of the book, but did feel somewhat assuaged when the scene was replayed from a different perspective finally at the end. Not sure I would go for another book by this author, but did want to read it all the way through (although that wasn't a foregone conclusion about half-way).