พั่นกวน ผู้ชำระวิญญาณ เล่ม 2

判官 #2

by Mu Su Li, มู่ซูหลี่, 木苏里

เหวินสือ “พั่นกวน” ผู้ชำระวิญญาณสายวิชาหุ่นเชิด
เขาเป็นคนอายุพันปีที่ไม่มีวันตาย ตื่นขึ้นมาจากประตูไร้ลักษณ์
เพื่อตามหาชิ้นส่วนร่างวิญญาณของตัวเอง

ในการกลับมาครั้งที่ 12 เขาพบว่าสายสืบทอดของตัวเองได้ขาดลง
และได้พบกับ เซี่ยเวิ่น บุคคลลึกลับสายตระกูลผู้ชำระวิญญาณ
ซึ่งถูกลบชื่อออกจากรายชื่อผู้ชำระวิญญาณ

เหวินสือทั้งรู้สึกคุ้นเคย และสงสัยว่าเซี่ยเวิ่นอาจมีความเกี่ยวข้องอะไรบางอย่าง
กับร่างวิญญาณที่หายไปของตน จึงเริ่มทำการค้นหา
และนำไปสู่การร่วมมือกันในภารกิจปลดปล่อยวิญญาณผู้อาสัญ
พร้อมกับความจริงบางอย่างที่ค่อยๆเปิดเผยออกมา

448 pages, Paperback

Published February 23, 2025

About the author

Associated Names:
* Mu Su Li (English)
* 木苏里 (Simplified Chinese) / 木蘇里 (Traditional Chinese)
* มู่ซูหลี่ (Thai)

Reviews

[hương quỳnh · Rating 4 out of 5]

dạo này cái nư đọc truyện kiểu j cũng thấy nó trầm buồn hơn thực tế, dù thật lòng mà nói mình thấy truyện này ko phải là kiểu buồn thương nuối tiếc gì, cũng chả có tí ngược nào, nhưng mà mấy đoạn hồi ức của 2 người họ cứ làm khóe mắt cay cay 🥲 có lẽ dù bất cứ chuyện vui hay buồn, nếu đã là hồi ức thì đều khiến người ta hoe mắt khi nhớ lại

Văn Thời đã nhớ ra Tạ Vấn và câu chuyện của 1000 năm trước. Song vẫn hệt như thuở còn thơ, hắn chẳng nói chẳng rằng, chỉ lặng lẽ đi sau dõi theo bóng lưng người đó. Cái kiểu lặng thinh bướng bỉnh, giả vờ cộc cằn của hắn, chả hiểu sao lại làm mình cảm thấy thân thương. Có lẽ vì cũng từng hành động như thế. Không phải cố tình tỏ ra khó ưa hay gì. Nhưng với một người mà bản tính vốn khép kín không hòa đồng, thì khi mang trong lòng những tâm tư nặng trĩu nhường đó, thường ngta chẳng biết nên bày tỏ thế nào, nên ngoài mặt mới thành ra cái bộ dạng lầm lầm lì lì, lạnh lùng khó hiểu như thế.

Cảm xúc của Văn Thời còn làm mình thương ở chỗ nó trần trụi và chân thực, cách hắn đương đầu với vs những cảm xúc mà hắn cho là sai trái đó cũng trần trụi nốt. Nhìn hắn làm người ta hiểu ra ngay đơn phương một người chính là như thế. Lòng luôn nghĩ đến, mắt luôn dõi theo, nhưng lại chẳng dám nói một lời, chẳng dám vọng tưởng có thể chạm đến người đó. Văn Thời luôn cảm thấy mình với Trần Bất Đáo xa lạ chính là bởi hắn yêu thầm người đó. Khoảng cách giữa ta với người mà mình đơn phương chính là khoảng cách xa nhất trên đời này, luôn cứ như chẳng thể chạm tới

Vậy mà cũng thật trớ trêu, mỗi lần hắn tẩy linh, cố gắng tẩy hết đi những vọng tưởng tình si đó, vật chứa của hắn lại chính là Trần Bất Đáo. Hắn gột rửa bao nhiêu thì Trần Bất Đáo gánh về hết bấy nhiêu. Hóa ra đến cuối cùng, kẻ si tình chẳng phải chỉ có một mình hắn

Tập này char dev Tạ Vấn đang gây tò mò thì hết ngang. Mình lật trang mà ngỡ ngàng ủa hết rồi hả 🥲 Đang hồi kịch tính thì vậy. Nói thật lòng thì tác giả viết mình có cảm giác chưa có tới lắm, nhưng mà cũng cũng nha, đủ để mình từ ghét thành rất thương rất thương, từ thờ ơ thành rất yêu rất mến 🥹. Nhiều khi thiêu thiếu một chút mới kích hoạt cái trí tưởng tượng của người ta. Nhưng mình vẫn mong là tập 3 bùng choáy hơn nữa. Cái chem này nó lững lờ quá, cũng đủ để khiến ngta bâng khuân đấy, nhưng mà thêm tí tình vô nữa cho tập cuối thì sẽ ngon hơn

Mình cũng tiêu chuẩn kép lắm, mồm bảo ko thích ngược ko thích drama, nhưng mà đằm thắm quá lại thấy không có đã, phải dữ dội ào ào, phải khắc cốt ghi tâm mới chịu 🥹

[pn · Rating 5 out of 5]

(4.5/5)

[Bunnyb · Rating 5 out of 5]

เล่มสองยังสนุกอยู่ แต่บรรยากาศจะซีเรียสกว่าเล่มแรก
ต้นเรื่องยังเป็นวงวนบ่วงต่อมาจากเล่มแรก วิญญาณที่ติดอยู่ในบ่วงคนนึง
จะเป็นตัวเชื่อมให้เหวินสือ เซี่ยเวิ่น เหล่าเหมา กับซย่าเฉียวเดินทางไปสถานที่อีกแห่งนึง
ซึ่งที่นั่น...ก็เจอบ่วงอีก 😅 (เรื่องนี้บ่วงเยอะมาก) แต่จากบ่วงนี้ก็เชื่อมกับค่ายกลแห่งนึง
ของปู่หนิง ลูกศิษย์ของเฉินปู๋เต้าที่เชียวชาญด้านการวางค่ายกลมากที่สุด

ต่อจากนั้นก็จะเหมือนกึ่งๆ ย้อนอดีต คนบางคนที่นึกว่าตายไปแล้วเมื่อพันปีก่อน
ปรากฏว่ายังมีชีวิตอยู่ (แต่เป็นวิญญาณ ไม่มีร่าง) บางคนที่นึกว่ายังอยู่
เค้าบอกว่าเค้าไม่อยู่แล้ว 😑 แต่นักเขียนบรรยายได้อลังการมาก
จินตนาการภาพตามแล้วดูยิ่งใหญ่มาก แล้วเหวินสือซึ่งเริ่มเดาตัวตนที่แท้จริงของเซี่ยเวิ่นได้
ก็ได้คำตอบชัดเจนจริงๆ (รวมทั้งคนอื่นที่ตามไปด้วย อย่างสองพี่น้องตระกูลจาง) ว่าเซี่ยเวิ่นจริงๆ แล้วคือใคร

เล่มนี้บรรยากาศเครียดว่าเล่มก่อนก็จริง แต่ว่ายังมีไดอาล็อกขำๆ ให้คลายเครียดเป็นระยะๆ
โดยเฉพาะเวลาปู่หนิงกับโจวซวี่ (เด็กวัยรุ่นอายุ 15-16 ตระกูลจางที่มักบังเอิญติดบ่วงไปกับเหวินสือด้วย
เป็นเด็กเบียว) อยู่ในร่างเดียวกัน

ด้านความรักระหว่างเซี่ยเวิ่นกับเหวินสือก็คืบหน้า อาจารย์เริ่มเปิดเผยความรู้สึกแล้ว
แต่เหวินสือจะเป็นคนไม่ยอมเสียหน้า เวลาเขินก็จะตีหน้านิ่งๆ ดุๆ ยิ่งเข้าทางให้อาจารย์แหย่ 😁
เรื่องนี้จะคล้ายๆ "คุณทนายความขั้นหนึ่ง" ตรงที่คาแร็คเตอร์หลักจะเป็นอาจารย์กับลูกศิษย์
แต่เรื่องนั้นเป็นฉบับโตแล้ว เรื่องนี้เป็นเวอร์ชั่นย้อนยุคที่เริ่มตั้งแต่ลูกศิษย์ยังเล็กมากๆ
แล้วทั้งสองเรื่องอาจารย์ก็เป็นฝ่ายชอบแหย่ลูกศิษย์หน้านิ่ง แต่ตอนนี้ชอบเรื่องนี้มากกว่า
เพราะมีฉากเล่าถึงตอนเหวินสือยังเด็ก น่ารักด้วย น่าสงสารด้วย ไม่แปลกใจที่เฉินปู๋เต้าเอ็นดูลูกศิษย์คนนี้มากกว่าใคร ☺️

[Pandan · Rating 4 out of 5]

จากตอนแรกคิดว่าเนื้อเรื่องน่าจะแค่เน้นการปลดบ่วงไปเรื่อยๆ ไม่น่ามีอะไรมากมาย รอเฉลยปริศนาในอดีต กลายเป็นว่าจู่ๆ ก็เลี้ยวหักศอกแบบผิดคาดมาก ความเข้มข้นเพิ่มขึ้นอย่างเท่าทวีคูณ มีเหตุการณ์มากมายที่คาดไม่ถึงเกิดขึ้นติดต่อกัน บรรยากาศเรียกได้ว่าตึงเครียดและกดดันกว่าเล่มแรกมาก แต่ก็ยังมีความตลกขบขันแทรกอยู่บางช่วง เลิฟไลน์ชัดเจนและเป็นรูปเป็นร่างมากขึ้น อ่านแล้วรู้ซึ้งเลยว่าระยะเวลาพันปีก็ไม่อาจทำให้ความผูกพันและห่วงใยเสื่อมคลาย

[Januars · Rating 5 out of 5]

เล่ม 2 ดำเนินเรื่องเร็วขึ้นจากเล่มแรกมากๆ ปมทีืหนักถูกคลี่ออกตั้งแต่ในเล่มนี้เลย ไม่ต้องรอไปจนเล่ม 3 บอกเลยว่าประทับใจการเขียนของคุณมู่ซูหลี่เสมอมาจริงๆ 💘

[Đoan Thục · Rating 5 out of 5]

Dành cho tác giả và bản dịch mạng.

[Giyongchy · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้​ "บ่วง" ต่างๆ​ เริ่มซับซ้อนและมีความเชื่อมโยงกับอดีตพันปีของตัวละครหลัก​ คุณมู่เขียนบรรยายฉากในบ่วงได้สนุก​ ฉากต่อสู้ก็เห็นภาพมากถ้าเอามาทำเป็นซีรี่ย์หรืออนิเมะน่าจะอลังการน่าดู​ ตัวละครแต่ละตัวมีสเน่ห์มากๆค่ะ