Dit boek opent de ogen en legt uit hoe het kan dat de Russen nog steeds blijven vechten en hoe het komt dat een zeer grote meerderheid van de Russen nog steeds achter Poetin en de invasie van Oekraïne staan.
Over propaganda en de effecten hiervan op de Russische samenleving:
"Daarnaast zorgde de omvangrijke propagandamachine van de (Russische) overheid ervoor dat de samenleving werd gereduceerd tot een passief, amorf geheel dat ogenschijnlijk instemde met Poetins beleid. In deze omstandigheden hoeft Poetin zich vooralsnog geen zorgen te maken over sociale onrust."
Toen ikzelf op Facebook een artikel van HLN over dit boek zag, toonden de reacties hierop aan dat ook wij in het westen absoluut niet immuun zijn voor Kremlin-propaganda. Velen reageerden hierop dat wij in Europa de oorlogsstokers waren. En Zelensky is uiteraard een corrupte marionet in de ogen van sommige verdwaasde westerlingen. Ondertussen lacht Poetin in zijn vuistje.
Ook zien we de effectiviteitsparadox: Rusland is nooit zo sterk als het lijkt, maar ook nooit zo zwak als het eruit ziet. Westerse analisten mispakken zich hier dikwijls aan. Oekraïne viel niet in 3 dagen tijd. Maar ook Rusland toonde zich flexibel, weerstond de sancties, en veranderde naar een oorlogseconomie.
Weinigen weten dit, maar Poetin wou zélf lid worden van de NAVO. Toen hem werd uitgelegd dat NAVO-lidmaatschap niet automatisch werd aangeboden, maar dat landen zich moesten aanmelden en aan voorwaarden moesten voldoen, zei Poetin het volgende:
"'Rusland staat niet in de rij met de landen die er niet toe doen'. Dit antwoord legde de diepgewortelde grootmachtsmentaliteit bloot die Rusland kenmerkt en die George Kennan al in 1946 in zijn beroemde Lange Telegram beschreef: Rusland neemt alleen deel aan internationale organisaties als het denkt er macht mee te winnen of anderen te verzwakken."
Wat er ook velen niet weten, is dat Rusland eigenlijk al sinds 2014 actief militairen heeft ingezet in Oekraïne. "Tussen 2014 en 2022 waren er ongeveer 42.000 Russische militairen betrokken bij het conflict in de Donbas".
Dit boek zet de puntjes op de i en schiet de Kremlin-propaganda aan flarden. Wel verontrustend om te zien dat Poetin eigenlijk best een brede steun geniet onder de bevolking. (men spreekt van 75%)
"Algemeen kan men concluderen dat de Russische samenleving een conservatieve samenleving is die militaire waarden en een nationalistisch wereldbeeld steunt".
"Teleurgesteld door het mislukte democratische experiment in Rusland, noemde de beroemde Russische socioloog Joeri Levada zijn landgenoten 'onderdanige dubbeldenkers zonder moraal'. Minder agressief uitgedrukt zei hij: '[Russen] tolereren niet alleen bedrog, maar zijn ook bereid bedrogen te worden en hebben zelfs zelfbedrog nodig voor hun voortbestaan.'".
"Democratie is geen kijksport, het is een participerend evenement. Als we niet meer participeren houdt het op een democratie te zijn." (Michael Moore)
Ik vrees dat bovenstaande quote (staat niet in het boek) uitlegt waarom er in Rusland eigenlijk nooit een democratie die naam waardig is geweest.