(On)breekbaar

by Guy Didelez, Laurens van de Velde

Laurens is jong en maakt muziek. De wereld ligt aan zijn voeten en hij kan alles aan. ‘Unbreakable me’, noemt hij zichzelf. Maar dan loopt het mis in de liefde. Zijn opa sterft. Corona breekt uit. Zijn beste vriend keert hem de rug toe en papa en mama maken zoveel ruzie dat hij begint te lopen. Snel. Sneller. Snelst.

Hij woont alleen in de caravan en begint minder en minder te eten. Hij vermagert zienderogen, maar trekt drie truien over elkaar aan zodat niemand het kan zien. Tot op een dag het verdict valt: anorexia.
Meer eten en minder bewegen raadt iedereen aan. Maar zo makkelijk is het niet. Er is een nijdig stemmetje in zijn hoofd dat net het tegenovergestelde dicteert...

Guy Didelez studeerde voor leraar Nederlands en gaf lange tijd les. Hij schrijft jeugdverhalen, toneelteksten en scenario’s. Jaarlijks geeft hij honderden lezingen in scholen en zijn boeken worden geregeld herdrukt.

Laurens Van de Velde specialiseert zich in klassieke gitaar aan het conservatorium van Gent. Hij hoopt met dit boek veel mensen te bereiken die harde klappen in het leven kregen en hen te laten zien dat er – hoe diep je als mens ook mag zitten – altijd redding mogelijk is.

245 pages, Paperback

Published February 14, 2025

About the author

Guy Didelez is een Vlaams schrijver, toneelauteur, dichter en scenarist. Hij schrijft voor zowel volwassenen als jeugd.

Guy Didelez in de Nederlandstalige Wikipedia

Guy Didelez in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren

Guy Didelez is a Flemish writer, playwright, poet and screenwriter. He writes for both adults and youth.

Reviews

[Marit · Rating 3 out of 5]

Een individuele beleving van anorexia die bij vlagen erg als een dagboek voelde. Het laat duidelijk zien dat bij anorexia moeilijkheden met eten een symptoom zijn van andere zaken. Toch vond ik het boek niet op alle vlakken even vooruitstrevend. Meisjes met anorexia neerzetten alsof dit altijd ontwikkelen door een maatschappelijke schoonheidsstandaard. Meiden met boulimia 'vrouwelijke sumoworstelaars' noemen en het toch niet kunnen laten om hier en daar een gewicht te noemen. Snel uit? Ja. Helemaal mee? Nee.

[Laura · Rating 4 out of 5]

Een verhaal in dagboek stijl van een jongen over Anorexia. Ik vond het indrukwekkend, triest en hoopvol. De Belgische taal maakte het soms grappig. Het gaf mij meer inzicht in de ziekte.

Wat ik verdrietig vond aan het verhaal is dat het zo'n verschil maakt of je goede zorgverlening krijgt of niet. De juiste aanpak kan het verschil maken tussen leven en dood. Ik gun iedereen de juiste zorg. En hopelijk is die door dit boek dichterbij gekomen sommige mensen.

[Emmy · Rating 4 out of 5]

niet onmiddellijk een boek waar ik zelf voor zou kiezen. het neemt je wel goed mee in het hoofd van iemand die met anorexia leeft.

als leerkracht opende het vooral mijn ogen dar iedereen dit kan tegenkomen en dat je die persoon vooral in eigen waarde moet laten, maar niet mee moet gaan met de gedachten.

De brief van zijn allerbeste vriendin was heel emotioneel en aangrijpend. zo maak je ook kennis met hoe zij alles ervaarde.

het heeft me toch aangegrepen terwijl ik er eerst wat sceptisch tegenover stond.

[Uilke Hoekstra · Rating 4 out of 5]

Vlot geschreven verhaal, leest prettig.Bijzonder om het nu eens vanuit het perspectief van een jongen te lezen. Aanrader voor de serieuze jonge lezers en docenten in het voortgezet onderwijs.

[Oona · Rating 5 out of 5]

mooi en heftig

[Bernadet Meers · Rating 5 out of 5]

een eye-opener voor iedereen die anorexia enkel als begrip kent