باغ واژگون

by سروش چیت‌ساز

ضرب‌ها اول آرام بود. بعد صدای جیغ‌ها بلند شد. جیغ‌های تیز. توی دست هر کدام از اهالی یک شاخ بود. شاخ جانوری که قباد نمی‌شناخت. تویش می‌دمیدند و صدایی می‌داد شبیه جیغ زنی که شیون می‌کند. با بلندشدن صدای جیغ‌ها، ضرب‌ها هم تندتر شد و حالا جمعیت همگی پا می‌کوفتند. زوج‌ها آرام و با سرعتی ثابت و هماهنگ سمت محیط درخشان دایره حرکت می‌کردند و مردم با فاصله دنبالشان. بعضی‌ها شاخه‌های بادام با چغاله‌های تازه دستشان بود و برخی کتل‌های پارچه‌ای بلند کرده بودند. همه چیز درخششی فسفری داشت. مردم هم صدا توی شاخ‌ها جیغ می‌کشیدند و صدا در کوهستان پژواک می‌شد. سالار با سرعتی که از زنی چون او انتظار نمی‌رفت رسیده بود به مرکز دایره و وسط تشتْ میله‌ای نصب می‌کرد که پیکانی مثل یک عقربه رویش سوار بود. تنها کسانی که نقاب نداشتند، نامزدها بودند.

165 pages, Paperback

First published February 1, 2025

Reviews

[Vida Tehranian]

همه چیزو به اندازه و خلاقانه است. کشتی گرفتنش با تاریخ و ادبیات و زبان واقعی و قدرتمندش هم مزید بر علت است. تعطیلات را با این کتاب شروع کردم و واقعا کیف کردم.

[Ahoora]

از آن داستان‌هایی دارد که نمیشود فراموششان کرد.

[Amir Sepahram]

دو داستان عالی و چند داستان خوب.

[Mehdi Yazdanikhorram]

سروش همیشه غافلگیرکننده است. تخیل وحشی را رام می‌کند و لایه‌های پنهان در آن مستتر.
داستان‌ها گاه خود را تخریب می‌کنند. چیت‌ساز نویسنده‌ی احتمال ویرانی‌ست.