Η Μαργαρίτα ∆ελαβόγια έχει αναλάβει μια δύσκολη αποστολή: να μπει κρυφά στο Άγιο Όρος και να μεταφέρει κάποια σημαντικά κειμήλια σε ένα εργαστήριο αρχαιομετρίας στη Γερμανία. Ο σκοπός της είναι ιερός και καταλύει κάθε της φόβο. Όμως οι κίνδυνοι ελλοχεύουν και εκείνη βρίσκεται ξαφνικά στο στόχαστρο φιλόδοξων και αδίστακτων ανθρώπων που εξαπολύουν ένα ανελέητο ανθρωποκυνηγητό εναντίον της, για να μπορέσουν να τη σταματήσουν. Ίντριγκες, συνωμοσίες, θανάσιμες πλεκτάνες, πάθη και προδοσίες συνθέτουν μια συναρπαστική ιστορία μυστηρίου και δράσης.
Στις σελίδες του βιβλίου ξεδιπλώνονται σιγά-σιγά όλα τα στάδια μιας παγκόσμιας εκστρατείας που έχει ως σκοπό της να αποκρυπτογραφήσει το πολύτιμο φορτίο με κάθε μέσο και με κάθε κόστος. Φόνοι, έντονο σασπένς και κλιμακούμενη αγωνία θα οδηγήσουν σε ένα χάλκινο, φτερωτό δάκρυ που θα θεραπεύσει όλες τις πληγές και θα ενώσει με τρόπο αριστοτεχνικό τη μυθολογία με την επιστήμη, το παρελθόν με το παρόν, την αγάπη με τον πόνο της απώλειας και τη λύτρωση με τη δύναμη της πίστης.
Η Ειρήνη Ευφραιμίδη γεννήθηκε στην Αθήνα, έχει πτυχίο Γερμανικής Φιλολογίας από το ΕΚΠΑ με άριστα και ∆ιδακτορικό στη Γερμανική Λογοτεχνία από το Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Εργάζεται σαν ∆ιευθύντρια Marketing σε Γερμανική εταιρία και μιλάει τρεις ξένες γλώσσες. Ήταν Πρωταθλήτρια Ελλάδος και μέλος της Εθνικής Ομάδας τοιχοσφαίρισης, ένα άθλημα που συνεχίζει φανατικά μέχρι σήμερα. Ασχολείται ενεργά με τη ζωγραφική με την επωνυμία CroCales και τον ποδηλατικό τουρισμό, καταγράφοντας τις ποδηλατικές της περιπέτειες στο www. ladyonabike.gr. Είναι παντρεμένη και έχει δύο ενήλικα παιδιά.
Το "Χάλκινο δάκρυ φτερωτό" είναι ένα βιβλίο που ξεχωρίζει για την ατμόσφαιρα και την ιδέα του. Από τις πρώτες σελίδες δημιουργείται ένα κλίμα μυστηρίου που σε παρασύρει διακριτικά. Η μυστική αποστολή στο Άγιο Όρος λειτουργεί ως ένα ιδιαίτερο και ενδιαφέρον αφηγηματικό πλαίσιο, ενώ η σύνδεση μυθολογίας, επιστήμης και πίστης δίνει στο κείμενο έναν πιο βαθύ και στοχαστικό χαρακτήρα.
Αυτό που εκτίμησα ιδιαίτερα είναι ο ρυθμός της αφήγησης. Η ιστορία εξελίσσεται σταθερά, με ένταση και σασπένς, κρατώντας το ενδιαφέρον χωρίς να κουράζει. Το "Χάλκινο δάκρυ φτερωτό" δεν είναι απλώς ένα εύρημα της πλοκής, αλλά ένα σύμβολο που συνοδεύει διακριτικά όλο το βιβλίο και προσθέτει συναισθηματικό βάρος στην ιστορία.
Μου άρεσε επίσης ο τρόπος με τον οποίο το παρελθόν συναντά το παρόν και η δράση συνυπάρχει με πιο εσωτερικές, ανθρώπινες στιγμές. Η συγγραφέας φαίνεται να έχει δουλέψει με προσοχή τα θέματα της απώλειας, της πίστης και της λύτρωσης, αφήνοντας χώρο στον αναγνώστη να τα προσεγγίσει και να τα νιώσει με τον δικό του τρόπο.
Συνολικά, πρόκειται για ένα βιβλίο που διαβάζεται με ενδιαφέρον και αφήνει μια όμορφη, ήρεμη αίσθηση μετά το τέλος του. Αφηγείται μια ιστορία με νόημα, μυστήριο και συναίσθημα, και αυτή η ισορροπία είναι, για μένα, το μεγαλύτερό του πλεονέκτημα.