ปลายจวักครองใจ เล่ม 4

ปลายจวักครองใจ #4

by Dong Tian De Liu Ye, ตงเทียนเตอะหลิ่วเยี่ย, 冬天的柳叶

สิบสองปีก่อนจวนเจิ้นหนานอ๋องถูกราชสำนักสั่งกวาดล้าง คนในจวนทั้งหมดโดนสังหาร โลหิตย้อมจนพื้นเป็นสีแดงฉาน

ท่านหญิงชิงหยางที่ออกเรือนไปในวันเดียวกันนั้นพอทราบข่าวก็เร่งรุดกลับมาที่จวนกลับถูกสามีหมาดๆ อย่างผิงหนานอ๋องซื่อจื่อยิงธนูใส่จนสิ้นใจ

ผิงหนานอ๋องซื่อจื่อ เว่ยเชียง คือผู้ที่รวบรวมหลักฐานการก่อกบฏของจวนเจิ้นหนานอ๋องรายงานต่อราชสำนัก ได้รับการยกย่องในความสามารถและถูกแต่งตั้งขึ้นเป็นรัชทายาทองค์ปัจจุบัน…



สิบสองปีต่อมาท่านหญิงชิงหยางกลับฟื้นขึ้นอีกครั้งในร่างของ ลั่วเซิง คุณหนูสายตรงผู้เป็นดวงใจของแม่ทัพใหญ่ลั่ว เพราะนิสัยมักมากในกามของร่างเดิมจึงล่วงเกิน ไคหยางอ๋อง พระอนุชาในฮ่องเต้องค์ปัจจุบันผู้มีฉายาว่าเทพสงครามเข้า บิดาจึงจำใจส่งนางมาอยู่ที่บ้านท่านตาที่จินซา

ชื่อเสียงของแม่นางลั่วนั้นเรียกได้ว่าฉาวโฉ่ เอาแต่ใจ หยาบคาย มักมาก เจ้าอารมณ์ ถือว่ามีบิดาคอยให้ท้ายไม่มีสิ่งใดไม่กล้าทำ

หลังกลับคืนเมืองหลวงนางและ ไคหยางอ๋อง กลับมีเรื่องราวให้ต้องเกี่ยวพันกันอยู่เรื่อยๆ

แม้เขาจะเป็นคนซื่อสัตย์เพียงไร แต่ในเมื่อเขาแซ่ ‘เว่ย’ นางและเขาก็ถูกลิขิตมาให้ไม่อาจอยู่ร่วมโลก!



“ข้ากับแม่นางลั่วไม่ถือว่าเป็นคนแปลกหน้า” ชายชุดสีแดงเข้มเดินเข้ามาและสบตากับลั่วเซิง “ไม่ทราบว่าแม่นางลั่วจำข้าได้หรือยัง”

“ก็นึกถึงเรื่องบางเรื่องขึ้นมาได้ แต่ไม่รู้จำผิดหรือไม่ คุณชายจะให้ข้าพูดออกมาตอนนี้เลยหรือ”

เวลานี้เอง เว่ยหานเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ข้าคิดว่าหลังจากแม่นางลั่วปลดเข็มขัดข้าแล้วจะจำข้าได้เสียอีก”

551 pages, ebook

Published January 24, 2025

About the author

Associated Names:
* Dong Tian De Liu Ye / Willow Leaves in Winter (English)
* 冬天的柳葉 / 冬天的柳叶 (Chinese)
* ตงเทียนเตอะหลิ่วเยี่ย / ตงเทียนเตอหลิ่วเยี่ย (Thai)

Reviews

[4e3a · Rating 4 out of 5]

รีวิวเล่ม 4

ยังคงสนุกและขายขำเป็นระยะๆ ใดๆคือพอ.มีใจให้นอ.แล้วจ้า ส่วนนอ.น่าจะเริ่มๆมีใจแต่ว่าไม่รู้ตัวนะ

นี่สงสัยพอ.อยู่นะว่า ทำไมพอ.ไม่สนใจใยดีญาติพี่น้องเท่าไหร่เลย ตั้งแต่พ่ออิรัชทายาทโดนนอ.ลอบฆ่าและ ฮีรู้แต่ว่าก็เฉยๆ ทั้งๆที่เป็นพี่ชายแท้ๆแต่อาจจะคนละแม่ของฮี มาจนล่าสุดก็แอบๆลอบทำร้ายอิรัชทายาท(หลานชายตัวเอง)อีก🤔

นี่ตุๆเรื่องน้องนอ.นะว่า น่าจะไม่ใช่เสี่ยวชี แต่เป็นลั่วเฉินแทนหรือเปล่านะ🤔

ชั้นสงสัยยัยเซียวกุ้ยเฟยด้วยอ่ะ นางคือใคร???

ใดๆคือ อ่านสะดุดบ่อยๆ เพราะแปลไม่ค่อยดีเลย แปลคำออกมาดูแปลกๆเยอะมาก ใช้คำศัพท์ไทยแบบไม่ค่อยเหมาะหลายจุดมาก ที่สำคัญคือ สรรพนามเวลาคนอื่นเรียกองค์รัชทายาทอ่ะ ทำไมเรื่องนี้ใช้องค์ชายแทนอ่ะ😑 มันคนละตำแหน่งกันเลยนะ

[Noo · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้มีความคืบหน้าเยอะกว่าเล่มก่อนอยู่บ้าง พระเอกของดิฉันยังคงเดินงงๆ ในดงความใจเต้นตุ๊บๆ ยังคงไม่เข้าใจว่าความรู้สึกนี้คืออะไร แต่เรื่องกินยังคงเป็นอันดับหนึ่ง เอ็นดูพี่ท่อนไม้ แถมช่วงเทศกาลล่าสัตว์ก็ดันเอาองครักษ์ท่อนไม้สืออี้ไปอีกท่อน ทิ้งสือซานไว้เลี้ยงห่านในเมืองหลวงก็เลยขาดโค้ชจีบสาว 555

แต่ใดๆ พี่ก็จะปกป้องน้องลั่วสุดชีวิต เพื่ออาหารของน้องลั่ว
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
เริ่มต้นเล่มนี้ก็เอ็นดูพระเอกเลย เมาแล้วไปจับมือเขา เขาเลยงอนพี่ก็ทำตัวไม่ถูกด้วยไม่รู้ทำไมไปอยากจับมือเขา ไม่รู้ทำไมต้องกลัวเค้าจะงอน เฮ้อ… พระเอกของฉัน

นางเอกก็หาเรื่องเข้าไปพบพระชายาของรัชทายาทจนได้และก็ขอร้องว่าอยากเจอเฉาฮวาอดีตสาวใช้ของนางเอกซึ่งเป็นสนมของรัชทายาทอยู่ตอนนี้ และนางเอกก็ได้เจอและมั่นใจว่านี่คือเฉาฮวาแน่นอน แต่ยังไม่สามารถบอกได้ว่าตัวเองเป็นท่านหญิง

ต่อมาสาวใช้ของเฉาฮวาที่เป็นคนของพระชายาจับได้ว่านางกินยาระงับบุตร รัชทายาทโกรธมากจึงให้เฉาฮวาไปอยู่ตำหนักที่ไกลๆ วันต่อมาพระชายาก็มาแย่งกำไลที่เป็นของสำคัญของนางเอกไป เฉาฮวาวางแผนปลอมตัวเป็นสาวใช้ไปเอาปิ่นแทงหน้าพระชายา และคิลสาวใช้ที่เป็นคนของพระชายาคนนั้น และยังได้กำไลกลับคืนมาด้วย

จากนั้น ทางบ้านที่จินซาก็ได้ส่งน้องชายของคุณหนูลั่วกลับมาถึง และแม้แต่น้องชายคนนี้ก็ยังอยากเป็นเสี่ยวเอ้อร์หอสุรา และแอบหึงน้องใช้คนใหม่ของนางเอก ซึ่งเป็นน้องชายแท้ๆ ของนางเอกในชาติก่อน

แล้วก็เป็นช่วงเวลาของเทศกาลล่าสัตว์ที่ฮ่องเต้รัชทายาทและขุนนางจำนวนมากเข้าร่วม ระหว่างทางพระเอกก็ขอเข้ามากินข้าวด้วยแทบทุกมื้อ //น่ารักจริง ❤️

นางเอกได้ใช้เวลาในช่วงเทศกาลล่าสัตว์ ให้สาวใช้ทั้งสองได้พบกัน ในที่สุดจากการวางแผนอ้อมไปอ้อมมาสาวใช้ของนางเอกทั้งสองคนก็ได้พบกันและได้ยืนยันว่านางเอกคือท่านหญิงที่อยู่ในร่างคุณหนูลั่ว และได้สลับกำไลกัน แต่รัชทายาทก็พบว่าคุณหนูลั่วมีความคล้ายกับท่านหญิงเช่นกัน พอเฉาฮวารู้แบบนี้แล้ว จึงเอาปิ่นแทนรัชทายาทในกลางดึกหวังจะคิล แต่รัชทายาทตื่นขึ้นมาพอดีก็เลยบีบคอเฉาฮวาตุยและสั่งให้ขันทีลูกน้องคนสนิทไปจัดการสาวใช้ของเฉาฮวาด้วย แล้วนำไปฝังไว้

นางเอกที่รู้สึกไม่ดีเลยไปถามข่าวจากแม่ทัพใหญ่ก็เลยรู้ว่าเฉาฮวาตุยแล้ว แต่นางไม่เชื่อว่าอดีตสาวใช้จะป่วยตายกระทันหัน จึงขอให้พระเอกช่วยหาศพให้หน่อย พระเอกก็ช่วยพาไปดูศพและเห็นว่าศพนี้ถูกบีบคอตาย

ด้วยความแค้น วันต่อมานางเอกที่ไปล่าสัตว์และรัชทายาทเข้ามาใกล้เพราะเริ่มสนใจนางเอก คิดว่านางเหมือนกับท่านหญิง//ไม่เหมือนได้ไงล่ะคนเดียวกัน นางเอกจึงแกล้งยิงหมูป่าให้หมูป่ามาขวิดรัชทายาทจริงๆ นางก็ยิงโดนแค่ตัวแรก แต่องครักษ์สกัดหมูป่าไว้ได้ พระเอกเหมือนรู้เลยช่วยยิงจ่าฝูงหมูป่าให้ ฝูงหมูป่าวิ่งใส่รัชทายาทแทน หลังจากนั้นยังมาถามนางอีกด้วยว่า รู้สึกดีขึ้นบ้างหรือไม่ น่าร๊ากกกกกก

อีรัชทายาทโรคจิตมากนะ ตอนแรกนึกว่าจะเป็นคนดีอยู่บ้างที่ไม่ได้อยากฆ่านางเอก และก็ดูเหมือนจะรักนางเอกจริงๆ แต่พอเรื่องดำเนินไปเรื่อยๆ นี่มันโรคจิตชัดๆ

นางเอกก็รู้สึกดีขึ้นบ้าง จากการช่วยเหลือของพระเอก แต่ก็งงไงทำไมพระเอกดูช่วยเหลือจัง ทั้งทั้งที่นางคิดร้ายต่อรัชทายาท ผิงหยางอ๋อง นางก็เลยแอบคิดว่าหรือพระเอกอยากครองบัลลังก์กันนะ ถ้าใช่งั้นก็พวกเดียวกันน่ะสิ!

[M · Rating 5 out of 5]

ฮืออ สนุกก พระเอกที่เริ่มชอบนางเอก แต่ไม่รู้ตัวคิดว่าแค่ชอบอาหารที่นางเอกทำ แต่เริ่มมีปฏิกิริยาเล็กน้อยๆ
กับนางเอกที่จริงจังกับชีวิตมาก ชีวิตนี้มีไว้เพื่อแก้แค้น
ความดีใจที่ได้เจอกับบ่าวสนิทคนเก่า แต่ก็ดับมอดในพริบตาพร้อมความแค้นที่ยิ่งพลุ่งพล่าน

ส่วนเว่ยเชียงคนเลวกลับเริ่มระแคะระคายถึงความคล้ายคลึงของนางเอกและลั่วเอ๋อร์
สนุกดี

ตัวประกอบยังส่งบทขำมาได้เป็นระยะ คงคาแรกเตอร์เดิมดีมาก 😂

[Ning · Rating 4 out of 5]

อ่านได้เพลินมาก ๆ แม้ความหวานจะน้อยไปหน่อย
เดินเรื่องได้ค่อนข้างช้า แต่ก็น่าติดตาม ไม่ได้น่าเบื่ออะไร

อ่านได้สนุกดีค่ะ