What do you think?
Rate this book
Teodor Okrutny #1
Okrutny
Teodor Okrutny po piętnastu latach wraca do znienawidzonego Skraju. Musi się zmierzyć z trudną przeszłością i zbrodniami, które nie powinny ujrzeć światła dziennego. Okazuje się, że ktoś odnalazł ciała dawno zapomnianych osób, a świadkowie giną w niewyjaśnionych okolicznościach. Skraj jest miejscowością, do której się nie wraca. Albo tutaj się rodzisz i tutaj umierasz, albo w przebłysku samoświadomości uciekasz, a rodzina i znajomi z dnia na dzień o tobie zapominają. Aspirant Teodor Okrutny miał nadzieję, że już zawsze będzie należeć do tej drugiej grupy. Okazuje się jednak, że musi wrócić, chociaż nie podoba się to nie tylko jemu, ale też nienawidzącej go społeczności.
Do kogo należy odnaleziony w lesie fragment ciała? Dlaczego po zabezpieczeniu go komendant posterunku zaginął, a pod lasem została zamordowana przypadkowa osoba?
Teodor Okrutny obawia się, że ktoś poznał jego sekret sprzed lat. Tym bardziej, że mogą się z nimi łączyć sprawy, przez które ucierpią kolejne osoby.
Do kogo należy odnaleziony w lesie fragment ciała? Dlaczego po zabezpieczeniu go komendant posterunku zaginął, a pod lasem została zamordowana przypadkowa osoba?
Teodor Okrutny obawia się, że ktoś poznał jego sekret sprzed lat. Tym bardziej, że mogą się z nimi łączyć sprawy, przez które ucierpią kolejne osoby.
384 pages, Paperback
First published March 12, 2025
2 people are currently reading
13 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
April 10, 2025
Czy można uciec od przeszłości, jeśli wciąż czuć jej oddech na karku?
Miasteczko Skraj to nie tylko miejsce — to stan ducha, zamknięty krąg nienawiści, lęku i milczenia. A Maciej Kaźmierczak w "Okrutnym" pokazuje, że powroty do takich przestrzeni nigdy nie są przypadkowe. I nigdy nie kończą się spokojem.
Ta powieść to nie tyle thriller, co wiwisekcja pamięci i winy. Duszna, ciężka atmosfera niewielkiej społeczności, w której każdy zna każdego- a mimo to nikt nie mówi całej prawdy- działa jak powoli zaciskająca się pętla. Niepokój wylewa się niemal z każdej sceny. Czuć go w powietrzu, w spojrzeniach mieszkańców, w urwanych dialogach.
Skraj jest jak żywy organizm- wrogi wobec intruza, nawet jeśli ten kiedyś był jego częścią. A zwłaszcza wtedy.
Główny bohater, Teodor Okrutny, to postać, której nie da się łatwo polubić. Ale nie o sympatię tu chodzi. Autor tworzy portret człowieka z krwi i kości- pełnego sprzeczności, targanego emocjami, przygniatanego decyzjami sprzed lat. I właśnie ta niejednoznaczność działa najmocniej. Bo czytelnik nie wie, czy trzymać za niego kciuki, czy się go bać. A może jedno i drugie?
Styl Kaźmierczaka to chłodny realizm podszyty emocjonalną głębią. Dialogi- mocne, autentyczne, pozbawione sztuczności. Opisy- nieprzesadne, ale pełne symboliki. Każdy detal ma znaczenie, każde milczenie mówi więcej niż słowa.
Czy są minusy? To zależy od oczekiwań. "Okrutny" nie daje łatwych odpowiedzi. Nie oferuje satysfakcji w stylu klasycznego rozwiązania zagadki. Zostawia z niedosytem- ale to niedosyt zamierzony.
Siłą tej książki jest nie tylko fabuła (choć i ta potrafi zaskoczyć), ale przede wszystkim klimat - klaustrofobiczny i ciężki. Styl autora jest surowy, pozbawiony zbędnych ozdobników, ale przez to brutalnie skuteczny. Narracja prowadzi czytelnika przez zakamarki Skraju i umysłu Okrutnego — powoli, bez litości, ale też bez przesady.
Tu nie ma tanich chwytów. Jest autentyczność. Pan Maciej z wielką wprawą łączy elementy thrillera z psychologiczną wiwisekcją. Nie epatuje przemocą, choć jej nie unika. Stawia pytania o winę, milczenie, wybory i ich konsekwencje- nie dając prostych odpowiedzi.
To powieść, która nie krzyczy, ale syczy złowrogim szeptem.
Jeśli lubicie historie, które nie karmią banałem, ale zmuszają do czujności i refleksji- "Okrutny" was pochłonie. A kiedy przewrócicie ostatnią stronę, poczujecie, że nie wszystko zostało powiedziane. I będziecie czekać.
Ja czekam. Z niecierpliwością.
To pierwszy tom serii i już teraz wiadomo, że warto wypatrywać kolejnych. Skraj i jego mroczna aura mają potencjał, by jeszcze nie raz zaskoczyć czytelników.
A Teodor Okrutny? On dopiero zaczyna mówić...
⭐ Ocena: 9/10 — Gęsta od emocji i niepokoju opowieść o tym, że niektóre tajemnice mają własne życie. Mroczna, duszna i niezwykle ludzka. Czekam na ciąg dalszy.
#recenzja #thrillerpsychologiczny #maciejkaźmierczak #okrutny #skraj #czytampolskichautorów #mrocznaksiążka #polskithriller #bookstagrampolska #czytambolubie #kochamczytać #dobrebopolskie #czytanierozwija #książkowelove #booktokpolska #czytaniejestsexy #czytelniczyklimat #ciemnastronaczytania #zbrodniaipamieć #bookreview
Miasteczko Skraj to nie tylko miejsce — to stan ducha, zamknięty krąg nienawiści, lęku i milczenia. A Maciej Kaźmierczak w "Okrutnym" pokazuje, że powroty do takich przestrzeni nigdy nie są przypadkowe. I nigdy nie kończą się spokojem.
Ta powieść to nie tyle thriller, co wiwisekcja pamięci i winy. Duszna, ciężka atmosfera niewielkiej społeczności, w której każdy zna każdego- a mimo to nikt nie mówi całej prawdy- działa jak powoli zaciskająca się pętla. Niepokój wylewa się niemal z każdej sceny. Czuć go w powietrzu, w spojrzeniach mieszkańców, w urwanych dialogach.
Skraj jest jak żywy organizm- wrogi wobec intruza, nawet jeśli ten kiedyś był jego częścią. A zwłaszcza wtedy.
Główny bohater, Teodor Okrutny, to postać, której nie da się łatwo polubić. Ale nie o sympatię tu chodzi. Autor tworzy portret człowieka z krwi i kości- pełnego sprzeczności, targanego emocjami, przygniatanego decyzjami sprzed lat. I właśnie ta niejednoznaczność działa najmocniej. Bo czytelnik nie wie, czy trzymać za niego kciuki, czy się go bać. A może jedno i drugie?
Styl Kaźmierczaka to chłodny realizm podszyty emocjonalną głębią. Dialogi- mocne, autentyczne, pozbawione sztuczności. Opisy- nieprzesadne, ale pełne symboliki. Każdy detal ma znaczenie, każde milczenie mówi więcej niż słowa.
Czy są minusy? To zależy od oczekiwań. "Okrutny" nie daje łatwych odpowiedzi. Nie oferuje satysfakcji w stylu klasycznego rozwiązania zagadki. Zostawia z niedosytem- ale to niedosyt zamierzony.
Siłą tej książki jest nie tylko fabuła (choć i ta potrafi zaskoczyć), ale przede wszystkim klimat - klaustrofobiczny i ciężki. Styl autora jest surowy, pozbawiony zbędnych ozdobników, ale przez to brutalnie skuteczny. Narracja prowadzi czytelnika przez zakamarki Skraju i umysłu Okrutnego — powoli, bez litości, ale też bez przesady.
Tu nie ma tanich chwytów. Jest autentyczność. Pan Maciej z wielką wprawą łączy elementy thrillera z psychologiczną wiwisekcją. Nie epatuje przemocą, choć jej nie unika. Stawia pytania o winę, milczenie, wybory i ich konsekwencje- nie dając prostych odpowiedzi.
To powieść, która nie krzyczy, ale syczy złowrogim szeptem.
Jeśli lubicie historie, które nie karmią banałem, ale zmuszają do czujności i refleksji- "Okrutny" was pochłonie. A kiedy przewrócicie ostatnią stronę, poczujecie, że nie wszystko zostało powiedziane. I będziecie czekać.
Ja czekam. Z niecierpliwością.
To pierwszy tom serii i już teraz wiadomo, że warto wypatrywać kolejnych. Skraj i jego mroczna aura mają potencjał, by jeszcze nie raz zaskoczyć czytelników.
A Teodor Okrutny? On dopiero zaczyna mówić...
⭐ Ocena: 9/10 — Gęsta od emocji i niepokoju opowieść o tym, że niektóre tajemnice mają własne życie. Mroczna, duszna i niezwykle ludzka. Czekam na ciąg dalszy.
#recenzja #thrillerpsychologiczny #maciejkaźmierczak #okrutny #skraj #czytampolskichautorów #mrocznaksiążka #polskithriller #bookstagrampolska #czytambolubie #kochamczytać #dobrebopolskie #czytanierozwija #książkowelove #booktokpolska #czytaniejestsexy #czytelniczyklimat #ciemnastronaczytania #zbrodniaipamieć #bookreview
March 13, 2025
Lubisz thrillery, które bardziej przypominają koszmar niż układankę? 💬
Tak? W takim razie mam dla Ciebie idealną propozycję!
Teodor Okrutny po piętnastu latach wraca do Skraju – miasteczka, którego nienawidzi, i które nienawidzi jego. Kiedyś uciekł stąd, chcąc zostawić wszystko za sobą. Teraz ktoś odkrywa ciała, które miały nigdy nie ujrzeć światła dziennego. Świadkowie znikają, a mroczna atmosfera Skraju zaciska pętlę wokół szyi Teodora. Co tak naprawdę wydarzyło się tu przed laty? I dlaczego teraz przeszłość zaczyna upominać się o prawdę?
„Okrutny” to thriller, który wciąga od pierwszych stron. Duszny, niepokojący klimat odizolowanego miasteczka, którego mieszkańcy milczą bardziej niż groby, buduje napięcie z każdą stroną. Skraj nie jest tylko tłem – to żywa, mroczna przestrzeń, która przytłacza swoją tajemniczością. Tutaj rządzą inne zasady, a legenda o Biesie wydaje się bardziej realna, niż ktokolwiek chciałby przyznać.
Maciej Kaźmierczak stworzył intrygującą postać głównego bohatera. Teodor Okrutny to człowiek rozdarty między przeszłością a teraźniejszością, pełen tajemnic, a jednocześnie… niesamowicie ludzki. To nie typowy gliniarz z kryminałów – nie szuka sprawiedliwości, raczej próbuje przetrwać w świecie, który zdaje się go odrzucać.
Nie znajdziesz tu klasycznego śledztwa, gdzie tropy układają się w logiczną całość. W „Okrutnym” nic nie jest oczywiste. Autor umiejętnie dawkuje informacje, zostawiając czytelnika w ciągłej niepewności. To historia o winie, karze i strachu przed tym, co skrywają ludzie… i las.
Jeśli lubisz thrillery duszne jak mgła nad Skrajem, z bohaterem, który nie jest ani jednoznacznie dobry, ani zły – sięgnij po „Okrutnego”. Ja już czekam na kolejne części!
Tak? W takim razie mam dla Ciebie idealną propozycję!
Teodor Okrutny po piętnastu latach wraca do Skraju – miasteczka, którego nienawidzi, i które nienawidzi jego. Kiedyś uciekł stąd, chcąc zostawić wszystko za sobą. Teraz ktoś odkrywa ciała, które miały nigdy nie ujrzeć światła dziennego. Świadkowie znikają, a mroczna atmosfera Skraju zaciska pętlę wokół szyi Teodora. Co tak naprawdę wydarzyło się tu przed laty? I dlaczego teraz przeszłość zaczyna upominać się o prawdę?
„Okrutny” to thriller, który wciąga od pierwszych stron. Duszny, niepokojący klimat odizolowanego miasteczka, którego mieszkańcy milczą bardziej niż groby, buduje napięcie z każdą stroną. Skraj nie jest tylko tłem – to żywa, mroczna przestrzeń, która przytłacza swoją tajemniczością. Tutaj rządzą inne zasady, a legenda o Biesie wydaje się bardziej realna, niż ktokolwiek chciałby przyznać.
Maciej Kaźmierczak stworzył intrygującą postać głównego bohatera. Teodor Okrutny to człowiek rozdarty między przeszłością a teraźniejszością, pełen tajemnic, a jednocześnie… niesamowicie ludzki. To nie typowy gliniarz z kryminałów – nie szuka sprawiedliwości, raczej próbuje przetrwać w świecie, który zdaje się go odrzucać.
Nie znajdziesz tu klasycznego śledztwa, gdzie tropy układają się w logiczną całość. W „Okrutnym” nic nie jest oczywiste. Autor umiejętnie dawkuje informacje, zostawiając czytelnika w ciągłej niepewności. To historia o winie, karze i strachu przed tym, co skrywają ludzie… i las.
Jeśli lubisz thrillery duszne jak mgła nad Skrajem, z bohaterem, który nie jest ani jednoznacznie dobry, ani zły – sięgnij po „Okrutnego”. Ja już czekam na kolejne części!
April 15, 2025
Czy powrót w rodzinie strony jest czasem dobrym pomysłem?
I przed takim dylematem staje Teodor Okrutny, który piętnastu latach wraca do Skraju i musi zmierzyć się z przeszłością.
W tym momencie chcę Wam przedstawić książkę pod tytułem „Okrutny” Maciej Kaźmierczak, wydawnictwo Skarpa Warszawska. Jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością autora i na pewno nie ostanie. Otrzymałam podczas czytania sporą dawkę emocji, mrocznego klimatu małej miejscowości, a do tego tajemnic. Książkę jest ciężko odłożyć, im dalej się czytam tym coraz więcej się dzieje i coraz więcej tajemnic i sekretów wychodzi na jaw. Fabuła jest nieprzewidywalna, zawiła, mroczna, nie daje od razu odpowiedzi na wszystkie pytania, podsyca ciekawość, zostawia niedosyt. Teodor jest to bohater twardo stąpający po ziemi, twardy, nieustępliwy, momentami przytłoczony sprawami z przeszłości, decyzje podjęte wiele lat temu nie dają mu spokoju. Jest to postać która budzi skrajne emocje, czy się go bać, a może dopingować aby mu się udało.
Książka posiada trafne i realistyczne opisy, bez zbędnych ulepszeń. Dialogi realne, autentyczne. Skraj został przedstawiony jako małe miasteczko, którego mieszkańcy się znają, ale czy tak jest? A może są tajemnice, które każdy skrywa głęboko i pilnuje aby nie wyszły na światło dzienne. Mamy tu klimat ciężki, mroczny, duszny, który zaciska się wokół mieszkańców nie dając im złapać tchu.
„Okrutny” zakończenie nie daje odpowiedzi na wszystko, zostawiło mnie z niedosytem, a jednocześnie z pytaniem co dalej. Tak, więc czekam na kontynuację.
A Ty jeśli lubisz książki, które mają duszny i ciężki klimat, a do tego nie dają jednoznacznych odpowiedzi, nakłaniając do refleksji to ta książka jest dla Ciebie.
I przed takim dylematem staje Teodor Okrutny, który piętnastu latach wraca do Skraju i musi zmierzyć się z przeszłością.
W tym momencie chcę Wam przedstawić książkę pod tytułem „Okrutny” Maciej Kaźmierczak, wydawnictwo Skarpa Warszawska. Jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością autora i na pewno nie ostanie. Otrzymałam podczas czytania sporą dawkę emocji, mrocznego klimatu małej miejscowości, a do tego tajemnic. Książkę jest ciężko odłożyć, im dalej się czytam tym coraz więcej się dzieje i coraz więcej tajemnic i sekretów wychodzi na jaw. Fabuła jest nieprzewidywalna, zawiła, mroczna, nie daje od razu odpowiedzi na wszystkie pytania, podsyca ciekawość, zostawia niedosyt. Teodor jest to bohater twardo stąpający po ziemi, twardy, nieustępliwy, momentami przytłoczony sprawami z przeszłości, decyzje podjęte wiele lat temu nie dają mu spokoju. Jest to postać która budzi skrajne emocje, czy się go bać, a może dopingować aby mu się udało.
Książka posiada trafne i realistyczne opisy, bez zbędnych ulepszeń. Dialogi realne, autentyczne. Skraj został przedstawiony jako małe miasteczko, którego mieszkańcy się znają, ale czy tak jest? A może są tajemnice, które każdy skrywa głęboko i pilnuje aby nie wyszły na światło dzienne. Mamy tu klimat ciężki, mroczny, duszny, który zaciska się wokół mieszkańców nie dając im złapać tchu.
„Okrutny” zakończenie nie daje odpowiedzi na wszystko, zostawiło mnie z niedosytem, a jednocześnie z pytaniem co dalej. Tak, więc czekam na kontynuację.
A Ty jeśli lubisz książki, które mają duszny i ciężki klimat, a do tego nie dają jednoznacznych odpowiedzi, nakłaniając do refleksji to ta książka jest dla Ciebie.
March 20, 2025
Główna postać historii, to Teodor Okrutny postać o równie burzliwej co trudnej przeszłości. Bohater wraca do Skraju, który niemal sam w sobie tworzy klimat opowieści poprzez to jak kreowany jest w narracji. Cały powrót Teodora ma znacznie szerszy wymiar niż fizyczny powrót, to bardziej psychiczna konfrontacja z przeszłością i tajemnicami, które zdefiniowały niejako jego życie.
Autor bardzo dobrze budował napięcie, to jak pojawiały się kolejne ślady i poszlaki, tylko całą atmosferę podkręcały, a że zdarzeń było sporo to i akcja dość szybko gnała coraz bardziej, wciągając mnie do swojego świata. Z każdym kolejnym wątkiem historia wydawała się jeszcze bardziej komplikować. W zasadzie chyba każdy element fabuły i każda kwestia niemal mówi o tym, że prawda jest zdecydowanie bardziej złożona i skomplikowana, niż jawi się na pierwszy rzut oka i przyznaje, że mi taki rozwój fabuły zawsze imponuje.
Spodobało mi się, jak pisarz tworzył ten wewnętrzny przepełniony emocjami chaos Okrutnego, który idealnie wpasował się w mroczny klimat miasteczka. Przyznaje, że te kreacje w połączniku z zarysowaniem detali historii i dynamicznymi opisami sporo dobrego tej książce dodały.
Mnie ta powieść usatysfakcjonowała, dostarczyła mi tego czego od kryminałów oczekuje i ukazała także nieco wrażliwsze strony człowieka i to jak przeszłość można na niego oddziaływać, a wręcz definiować. Historia ukazuje, jak przeszłość jest bezwzględna i jak z całą brutalnością może zweryfikować ludzkie plany czy pragnienia.
Po tej lekturze kolejny raz można zadać sobie pytanie „czy od przeszłości można uciec?”.
Autor bardzo dobrze budował napięcie, to jak pojawiały się kolejne ślady i poszlaki, tylko całą atmosferę podkręcały, a że zdarzeń było sporo to i akcja dość szybko gnała coraz bardziej, wciągając mnie do swojego świata. Z każdym kolejnym wątkiem historia wydawała się jeszcze bardziej komplikować. W zasadzie chyba każdy element fabuły i każda kwestia niemal mówi o tym, że prawda jest zdecydowanie bardziej złożona i skomplikowana, niż jawi się na pierwszy rzut oka i przyznaje, że mi taki rozwój fabuły zawsze imponuje.
Spodobało mi się, jak pisarz tworzył ten wewnętrzny przepełniony emocjami chaos Okrutnego, który idealnie wpasował się w mroczny klimat miasteczka. Przyznaje, że te kreacje w połączniku z zarysowaniem detali historii i dynamicznymi opisami sporo dobrego tej książce dodały.
Mnie ta powieść usatysfakcjonowała, dostarczyła mi tego czego od kryminałów oczekuje i ukazała także nieco wrażliwsze strony człowieka i to jak przeszłość można na niego oddziaływać, a wręcz definiować. Historia ukazuje, jak przeszłość jest bezwzględna i jak z całą brutalnością może zweryfikować ludzkie plany czy pragnienia.
Po tej lekturze kolejny raz można zadać sobie pytanie „czy od przeszłości można uciec?”.
April 24, 2025
Klimat który zbudował autor w tej książce jest całkiem niezły! Postać Okrutnego którego chyba wszyscy w wiosce niecierpią - jak dla mnie daje się polubić (np za relację z Clarice). Zakończenie daje pokazuje, że wiele jeszcze do odkrycia w historii bohatera…więc chętnie sięgnę po kolejną część!
May 28, 2025
4.5
Bardzo luźna i wciągająca. Pozostał pewien niedosyt, natomiast jest to całkiem zrozumiały zabieg skoro to pierwszy tom serii. Odnoszę też wrażenie, że autor z każdą książką coraz bardziej się otwiera na czytelników.
Bardzo luźna i wciągająca. Pozostał pewien niedosyt, natomiast jest to całkiem zrozumiały zabieg skoro to pierwszy tom serii. Odnoszę też wrażenie, że autor z każdą książką coraz bardziej się otwiera na czytelników.
Displaying 1 - 8 of 8 reviews