What do you think?
Rate this book
Η μάγισσα που δεν ήξερε πως μοιάζει η αγάπη
Δύο παλιές φίλες συναντιούνται μετά από χρόνια και αποφασίζουν να καλύψουν το κενό. Καταλήγουν να συζητούν για τα περασμένα, τον έρωτα, τις δυσκολίες των σχέσεων και το πόσο εξαντλητικό είναι το κυνήγι της αγάπης.
Μέσα από βαθιές, ειλικρινείς συζητήσεις για κακούς μάγους, φαντάσματα, οχιές που πότε δαγκώνουν και πότε θεραπεύουν και ιππότες που δεν ξέρουν πώς να είναι ιππότες, κάνουν μια βουτιά στο παρελθόν, ανακαλύπτουν μαζί βαθύτερες αλήθειες για τη ζωή και τον εαυτό τους και έρχονται πιο κοντά. Στο τέλος θα χρειαστεί να αναρωτηθούν κατά πόσο είναι τελικά συνετό να ψάχνεις απεγνωσμένα την αγάπη έξω από εσένα, ή αν είναι περισσότερο φρόνιμο να την βρεις πρώτα μέσα σου.
Μια αλληγορία βασισμένη σε αληθινά γεγονότα.
Μέσα από βαθιές, ειλικρινείς συζητήσεις για κακούς μάγους, φαντάσματα, οχιές που πότε δαγκώνουν και πότε θεραπεύουν και ιππότες που δεν ξέρουν πώς να είναι ιππότες, κάνουν μια βουτιά στο παρελθόν, ανακαλύπτουν μαζί βαθύτερες αλήθειες για τη ζωή και τον εαυτό τους και έρχονται πιο κοντά. Στο τέλος θα χρειαστεί να αναρωτηθούν κατά πόσο είναι τελικά συνετό να ψάχνεις απεγνωσμένα την αγάπη έξω από εσένα, ή αν είναι περισσότερο φρόνιμο να την βρεις πρώτα μέσα σου.
Μια αλληγορία βασισμένη σε αληθινά γεγονότα.
217 pages, Paperback
Published February 14, 2025
6 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
April 13, 2025
Πρόκειται για μια πολύ γλυκιά ιστορία που σε ενθαρρύνει να σκεφτείς τι πραγματικά σκέφτεσαι για τον εαυτό σου, να κοιτάξεις πραγματικά μέσα στον καθρέφτη και να περιποιηθείς τον εαυτό σου. Είναι χωρισμένο σε 3 μέρη, μικρό και ευκολοδιάβαστο. Το πρώτο μέρος είχε πολύ περισσότερα γεγονότα που εξιστορούνταν, το οποίο έφερε μια δυσαναλογία «δράσης», αλλά είναι η φύση της ιστορίας τέτοια. Ξεκινάμε με το «δράμα» που χαρακτήριζε τις σχέσεις της πρωταγωνίστριας και τη βλέπουμε πια εξελίσσεται από μαραμένο λουλούδι σε ανθισμένο τριαντάφυλλο που εκτιμά και αγαπά τον εαυτό της, και πως αυτό αντανακλάται στις ικανότητες της.
Το ένα αστέρι το αφαιρώ για τέσσερις λόγους. Πρώτον, ως αναγνωστική εμπειρία, μου έθεσε τον πήχη ψηλά στην αρχή με όλα τα γεγονότα και ένιωσα μετά ότι μου έλειπε αυτό από τη συνέχεια. Δεύτερον, 2-3 φορές κάποιες εκφράσεις προφορικού αγγλικού λόγου (Βλέπω- I see / μην γίνεσαι ξένη - Don’t be a stranger / κάθε βήμα που παίρνω - every step I take) μου έκαναν εντύπωση γιατί προς στιγμής φάνηκε σαν να είχε γραφτεί το κείμενο αρχικά στα αγγλικά και ξέφυγαν στην μετάφραση(;). Τρίτον, θα ήθελα η συγγραφέας να έχει αποφύγει να χρησιμοποιήσει το χώνω/έχωσα και λέξεις όπως «φτιασιδώματα» γιατί σε προσγειώνουν άγαρμπα συγκριτικά με το κλίμα που δημιουργεί η αφήγησή της. Τέλος, θεωρώ τη μια πρωταγωνίστρια πολύ φλατ. Υπάρχει απλά για να κάνει τις σωστές ερωτήσεις και να εξυπηρετεί την πλοκή και οι απαντήσεις της είναι πολύ ρομποτικές. Μου βγάζει άτομο που δεν έχει ζήσει τίποτα στη ζωή του και επειδή η φίλη της έχει περάσει πολλά, όπως διηγείται, η αντίθεση αυτή μεγεθύνεται επειδή είναι ουσιαστικά το 50% των χαρακτήρων αφού είναι 2.
Συνολικά μου άρεσε και περνάει πολύ όμορφα το σημαντικό μήνυμα που έχει να δώσει απλά παρατηρώ κάποια σημεία που θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί εύκολα και να το κάνουν πολύ καλύτερο. Υπάρχει μια θεατρικότητα που μου άρεσε και θεωρώ θα μπορούσε εύκολα να γίνει θεατρική παράσταση με μερικές προσαρμογές. Ιωάννα μου σου εύχομαι να το δεις μια μέρα στο θέατρο αυτό το έργο σου! Θα είναι και μια ποιοτική παράσταση που την έχουμε ανάγκη!
Το ένα αστέρι το αφαιρώ για τέσσερις λόγους. Πρώτον, ως αναγνωστική εμπειρία, μου έθεσε τον πήχη ψηλά στην αρχή με όλα τα γεγονότα και ένιωσα μετά ότι μου έλειπε αυτό από τη συνέχεια. Δεύτερον, 2-3 φορές κάποιες εκφράσεις προφορικού αγγλικού λόγου (Βλέπω- I see / μην γίνεσαι ξένη - Don’t be a stranger / κάθε βήμα που παίρνω - every step I take) μου έκαναν εντύπωση γιατί προς στιγμής φάνηκε σαν να είχε γραφτεί το κείμενο αρχικά στα αγγλικά και ξέφυγαν στην μετάφραση(;). Τρίτον, θα ήθελα η συγγραφέας να έχει αποφύγει να χρησιμοποιήσει το χώνω/έχωσα και λέξεις όπως «φτιασιδώματα» γιατί σε προσγειώνουν άγαρμπα συγκριτικά με το κλίμα που δημιουργεί η αφήγησή της. Τέλος, θεωρώ τη μια πρωταγωνίστρια πολύ φλατ. Υπάρχει απλά για να κάνει τις σωστές ερωτήσεις και να εξυπηρετεί την πλοκή και οι απαντήσεις της είναι πολύ ρομποτικές. Μου βγάζει άτομο που δεν έχει ζήσει τίποτα στη ζωή του και επειδή η φίλη της έχει περάσει πολλά, όπως διηγείται, η αντίθεση αυτή μεγεθύνεται επειδή είναι ουσιαστικά το 50% των χαρακτήρων αφού είναι 2.
Συνολικά μου άρεσε και περνάει πολύ όμορφα το σημαντικό μήνυμα που έχει να δώσει απλά παρατηρώ κάποια σημεία που θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί εύκολα και να το κάνουν πολύ καλύτερο. Υπάρχει μια θεατρικότητα που μου άρεσε και θεωρώ θα μπορούσε εύκολα να γίνει θεατρική παράσταση με μερικές προσαρμογές. Ιωάννα μου σου εύχομαι να το δεις μια μέρα στο θέατρο αυτό το έργο σου! Θα είναι και μια ποιοτική παράσταση που την έχουμε ανάγκη!
July 17, 2025
Μια ιστορία εσωτερικής αναζήτησης και μοιράσματος ξετυλίγεται στο συγκεκριμένο βιβλίο.
Η βασική ηρωίδα διηγείται, αναβιώνει και θεραπεύεται ξανά και ξανά μέσα από τις εμπειρίες και τα μαθήματα ζωής που τη μεταμόρφωσαν.
Η ηρωίδα - αφηγήτρια ακούει και συμπονεί, εκφράζει τους προβληματισμούς της, παρατηρεί και συγκρίνει. Τι παρέμεινε ίδιο και τι άλλαξε στο πέρασμα των χρόνων; Μέσα από τα μάτια της βλέπουμε τις αλλαγές που συντελέστηκαν, τη δύναμη και τα ψυχικά οφέλη που αποκόμισε η παλιά της φίλη, αλλά και το πώς αυτή η δύσκολη πορεία των σχέσεων την οδήγησε στο να αγαπήσει τον εαυτό της.
Μέσα από την απλότητα και την αταραξία, διηγείται σκληρές καταστάσεις, χωρίς πολλές λεπτομέρειες, καθώς σκοπός είναι να μας δείξει το πώς επιβίωσε και το πώς πήρε πάλι πίσω τη ζωή της.
Εικόνες, γεγονότα, συναισθήματα φαίνεται να είναι καλυμμένα με ομίχλη, ενώ η μαγεία είναι διάχυτη στην ατμόσφαιρα, σε σημείο που πολλές φορές αναρωτιέσαι αν συμβαίνουν όντως όσα παρακολουθείς ή αν είναι προϊόν ονείρου.
Πρέπει να παραδεχτώ πως, παρότι το πρώτο μέρος ήταν πολύ δυνατό, η συνέχεια με προβλημάτισε. Δεν ήταν τόσο το ότι δε με βρήκαν σύμφωνη κάποιες από τις αποφάσεις της ηρωίδας –εξάλλου, αυτό έχει σχέση με τον χαρακτήρα και τα βιώματα του καθενός–, όσο το ότι δεν υπήρχε κάποιο ξεκάθαρο μήνυμα.
Το μήνυμα της γνώσης και της αγάπης του εαυτού μας, που θα έπρεπε να φωνάζει στις τελευταίες σελίδες, ήταν καλυμμένο με ομίχλη, όπως και όλα τα άλλα, ενώ τα μαγικά-υπερφυσικά στοιχεία, παρότι συμβάλλουν στην εξέλιξη της πλοκής, αποπροσανατολίζουν τον αναγνώστη με αμφισημίες, αντί να τον βοηθούν να κατανοήσει απόλυτα την ουσία της ιστορίας.
Η λύτρωση είναι αυτό που μένει μέσα σου στο τέλος της ανάγνωσης. Μια λύτρωση που έχει ανάγκη κάθε ιστορία.
Η βασική ηρωίδα διηγείται, αναβιώνει και θεραπεύεται ξανά και ξανά μέσα από τις εμπειρίες και τα μαθήματα ζωής που τη μεταμόρφωσαν.
Η ηρωίδα - αφηγήτρια ακούει και συμπονεί, εκφράζει τους προβληματισμούς της, παρατηρεί και συγκρίνει. Τι παρέμεινε ίδιο και τι άλλαξε στο πέρασμα των χρόνων; Μέσα από τα μάτια της βλέπουμε τις αλλαγές που συντελέστηκαν, τη δύναμη και τα ψυχικά οφέλη που αποκόμισε η παλιά της φίλη, αλλά και το πώς αυτή η δύσκολη πορεία των σχέσεων την οδήγησε στο να αγαπήσει τον εαυτό της.
Μέσα από την απλότητα και την αταραξία, διηγείται σκληρές καταστάσεις, χωρίς πολλές λεπτομέρειες, καθώς σκοπός είναι να μας δείξει το πώς επιβίωσε και το πώς πήρε πάλι πίσω τη ζωή της.
Εικόνες, γεγονότα, συναισθήματα φαίνεται να είναι καλυμμένα με ομίχλη, ενώ η μαγεία είναι διάχυτη στην ατμόσφαιρα, σε σημείο που πολλές φορές αναρωτιέσαι αν συμβαίνουν όντως όσα παρακολουθείς ή αν είναι προϊόν ονείρου.
Πρέπει να παραδεχτώ πως, παρότι το πρώτο μέρος ήταν πολύ δυνατό, η συνέχεια με προβλημάτισε. Δεν ήταν τόσο το ότι δε με βρήκαν σύμφωνη κάποιες από τις αποφάσεις της ηρωίδας –εξάλλου, αυτό έχει σχέση με τον χαρακτήρα και τα βιώματα του καθενός–, όσο το ότι δεν υπήρχε κάποιο ξεκάθαρο μήνυμα.
Το μήνυμα της γνώσης και της αγάπης του εαυτού μας, που θα έπρεπε να φωνάζει στις τελευταίες σελίδες, ήταν καλυμμένο με ομίχλη, όπως και όλα τα άλλα, ενώ τα μαγικά-υπερφυσικά στοιχεία, παρότι συμβάλλουν στην εξέλιξη της πλοκής, αποπροσανατολίζουν τον αναγνώστη με αμφισημίες, αντί να τον βοηθούν να κατανοήσει απόλυτα την ουσία της ιστορίας.
Η λύτρωση είναι αυτό που μένει μέσα σου στο τέλος της ανάγνωσης. Μια λύτρωση που έχει ανάγκη κάθε ιστορία.
June 12, 2025
Διαβάζοντας το, ένιωσα μια βαθιά οικειότητα, σαν να έπινα τσάι ο ίδιος με τη μάγισσα - μια παλιά μου φίλη που κουβαλά σοφία, μνήμες και ανοιχτές πληγές. Μέσα από την παραμυθένια αφήγησή της, μας ταξιδεύει σε κόσμους γεμάτους αλληγορίες: φώκες που αλλάζουν δέρμα, φίδια που δαγκώνουν αλλά και θεραπεύουν, πριγκίπισσες που πρέπει να γίνουν πολεμίστριες.
Με τρυφερότητα και γενναιοδωρία, η μάγισσα μας προσφέρει τα μαθήματα που της δίδαξε η ζωή: να αγαπάμε και να φροντίζουμε τον εαυτό μας, να ακούμε τη διαίσθησή μας, να τολμάμε να "γκρεμιζόμαστε" για να "ξαναχτιστούμε" από την αρχή. Να ελέγχουμε τα συναισθήματα μας, χωρίς να πάψουμε να τα βιώνουμε.
Ίσως η ιστορία θα μπορούσε να εμβαθύνει ακόμα περισσότερο, και η δεύτερη πρωταγωνίστρια —που λειτουργεί περισσότερο ως ακροάτρια— να είχε πιο ενεργό ρόλο, εκφράζοντας τις δικές της εμπειρίες ή ακόμη και αμφισβητώντας τη μάγισσα για να της διηγηθεί αυτά που κρύβει.
Ένα βιβλίο σίγουρα με πολύ όμορφα διδάγματα, που σε αφήνει έχοντας αγγίξει γλυκά την ψυχή σου.
Με τρυφερότητα και γενναιοδωρία, η μάγισσα μας προσφέρει τα μαθήματα που της δίδαξε η ζωή: να αγαπάμε και να φροντίζουμε τον εαυτό μας, να ακούμε τη διαίσθησή μας, να τολμάμε να "γκρεμιζόμαστε" για να "ξαναχτιστούμε" από την αρχή. Να ελέγχουμε τα συναισθήματα μας, χωρίς να πάψουμε να τα βιώνουμε.
Ίσως η ιστορία θα μπορούσε να εμβαθύνει ακόμα περισσότερο, και η δεύτερη πρωταγωνίστρια —που λειτουργεί περισσότερο ως ακροάτρια— να είχε πιο ενεργό ρόλο, εκφράζοντας τις δικές της εμπειρίες ή ακόμη και αμφισβητώντας τη μάγισσα για να της διηγηθεί αυτά που κρύβει.
Ένα βιβλίο σίγουρα με πολύ όμορφα διδάγματα, που σε αφήνει έχοντας αγγίξει γλυκά την ψυχή σου.
December 4, 2025
Η μάγισσα δεν ψάχνει δράκους ή ξόρκια. Ψάχνει αγάπη, αλλά δεν ξέρει τι σημαίνει. Το βιβλίο της Ιωάννας Τσιάκαλου ειναι όλους εκείνους που μάθανε λάθος τι είναι τρυφερότητα και προσπαθούν να αγαπήσουν ξανά. Μέσα από ειλικρινείς συζητήσεις, πληγές και σκιές της ψυχής, ανακαλύπτεις πως η αγάπη δεν είναι αυτόματη, ούτε δεδομένη. Είναι εργασία, αναγνώριση και αποδοχή. Μια αφήγηση γυμνή, χωρίς βαριές φιγούρες, που αφήνει χώρο στην καρδιά να γνωρίσει τι πραγματικά σημαίνει αγάπη.
May 3, 2025
"Η μάγισσα που δεν ήξερε πώς μοιάζει η αγάπη" είναι ένα παραμύθι για ενήλικες—τρυφερό, λυρικό και γεμάτο μοναξιά, σιωπές και μικρά ξόρκια. Με μια ατμόσφαιρα που θυμίζει όνειρο και αφήγηση που κυλάει σαν χάδι, η ιστορία μας ταξιδεύει σε έναν κόσμο που μοιάζει γνώριμος και ταυτόχρονα ξένος, όπως τα όνειρα που ξεχνάμε το πρωί.
Ο τρόπος που προσεγγίζεται η έννοια της αγάπης είναι πρωτότυπος και συγκινητικός, μέσα από μια ηρωίδα που νιώθει πιο πολύ παρατηρήτρια παρά πρωταγωνίστρια της ίδιας της της ζωής. Οι διάλογοι διακριτικοί αλλά εύστοχοι και η αφήγηση χτίζει ένα συναίσθημα που σε τυλίγει αργά.
Αυτό που μου έλειψε ήταν λίγο παραπάνω τόλμη από τη μάγισσα μας. Ήθελα να δω μια σπίθα παραπάνω—μια φλόγα, ένα "όχι" ή ένα "φτάνει" που θα της έδινε περισσότερη υπόσταση. Και ενώ το τέλος ήταν όμορφο, ήθελα κάτι ακόμα. Ένα "ούμφ" που θα με άφηνε με ανοιχτό το στόμα.
Παρόλα αυτά, είναι μια ιστορία που άγγιξε την καρδιά μου και πιστεύω πως θα αγγίξει όλους όσους θα το διαβάσουν. Είναι από τα βιβλία που δεν χρειάζονται φαμφάρες για να σου μιλήσουν—μόνο λίγη σιωπή και διάθεση να ακούσεις.
4/5 αστέρια από μένα.
Ο τρόπος που προσεγγίζεται η έννοια της αγάπης είναι πρωτότυπος και συγκινητικός, μέσα από μια ηρωίδα που νιώθει πιο πολύ παρατηρήτρια παρά πρωταγωνίστρια της ίδιας της της ζωής. Οι διάλογοι διακριτικοί αλλά εύστοχοι και η αφήγηση χτίζει ένα συναίσθημα που σε τυλίγει αργά.
Αυτό που μου έλειψε ήταν λίγο παραπάνω τόλμη από τη μάγισσα μας. Ήθελα να δω μια σπίθα παραπάνω—μια φλόγα, ένα "όχι" ή ένα "φτάνει" που θα της έδινε περισσότερη υπόσταση. Και ενώ το τέλος ήταν όμορφο, ήθελα κάτι ακόμα. Ένα "ούμφ" που θα με άφηνε με ανοιχτό το στόμα.
Παρόλα αυτά, είναι μια ιστορία που άγγιξε την καρδιά μου και πιστεύω πως θα αγγίξει όλους όσους θα το διαβάσουν. Είναι από τα βιβλία που δεν χρειάζονται φαμφάρες για να σου μιλήσουν—μόνο λίγη σιωπή και διάθεση να ακούσεις.
4/5 αστέρια από μένα.
Displaying 1 - 5 of 5 reviews