Ovo je priča o Teodoru Bobu Princelu Prvom. On smije i mora skoro sve. Plesati, vježbati džudo, računati, igrati nogomet, pjevati. Teo zna svirati klavir, a zna prepoznati i mamutovo govno. Osim toga, Teo zna gdje se nalazi prapovijest.
Een chaotisch (maar dat lijkt te gelden voor meer van deze schrijvers boeken) en ietwat vreemd boek die ik toch wel leuk vond al wist ik vaak niet wat nu fantasie was van het kind en wat nu werkelijkheid. Een eenzame jongen vindt de weg naar een verlaten attractiepark die toevallig bijna in zijn tuin is, en daar ontmoet hij een meid en nog een aantal jongens. Er is ook een mammoet, maar zoals ik al zei, ik vraag me af of hij er echt was of dat Theo die graag wilde zien. Er zijn veel wilde (en fantasierijke) avonturen. Ik was wel blij voor Theo want hij leek erg ongelukkig en alleen en ik vond het fijn dat hij een plek vond met mensen waar hij mee kon spelen. Ook verdrietig vanwege zijn zusje en wat daar is mee gebeurd. Leuke illustraties!
Fantasierijk boek met veel humor en warmte, ondanks het koude gezin waarin Theo opgroeit. Hij maakt een fantasiewereld om zijn eenzame leventje en het gemis van zijn zus te compenseren. Ook heeft hij een topnanny die met hem uiteindelijk toch mee op avontuur trekt.