Η Μυρσίνη, υψηλόβαθμο και επιτυχημένο στέλεχος πολυεθνικής εταιρείας, όμορφη, δυναμική και καλλιεργημένη, ξαφνιάζει το περιβάλλον της με την αναπάντεχη απόφασή της να εγκαταλείψει την εργασία της. Μετακομίζει στο άρτι αποκτηθέν κτήμα της στο γενέθλιο νησί, αναπάντεχη κληρονομιά από τον θείο της, και ξεκινά μια ενδιαφέρουσα ζωή στο πέτρινο αρχοντικό, αφήνοντας πίσω της την αγχώδη ανταγωνιστική καθημερινότητα. Βιβλιοφάγος, μουσικόφιλη και φυσιολάτρης, βρίσκει τον παράδεισό της στην ειδυλλιακή ατμόσφαιρα του κτήματος, όπου επιδίδεται με ενθουσιασμό στα δύο άλλα πάθη της. Την κηπουρική και τη διακόσμηση. Η ενθουσιώδης και πανέξυπνη Ελένη, γνωστή συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων, η μεσόκοπη οικονόμος Χρύσα, ιδιόρρυθμη και αξιαγάπητη, η κοσμοπολίτισσα Κατερίνα και ο γλυκός της Αμερικανός τραπεζίτης Μαρκ, η ντελικάτη ανιψιά της Αντιόπη, όμορφη σαν μαντόνα του Μποτιτσέλι, ο γοητευτικός οινολόγος και διανοούμενος Έκτορας, η γηραιά νόνα, ο εστέτ αντικέρ Άρης, ο γαλλοτραφής και ευαίσθητος πιανίστας Ερρίκος... όλοι άνθρωποι ενδιαφέροντες και ιδιαίτεροι, θα αποτελέσουν τον Μυρσίνιο κύκλο. Καθένας θα προσθέσει κάτι στην καθημερινότητα της Μυρσίνης και όλοι μαζί θα βιώσουν την περιπέτεια της ζωής...
Πράγματι η Γλυκιά Ζωή μοιάζει ιδανική. Θυμίζει και θέλει να μοιάσει με μυθιστόρημα της Ρόζ. Πίλτσερ, όπου όλο το σκηνικό στήνεται γύρω από ένα ζεστό σπιτικό και μια ηρωίδα καλοσυνάτη και ζεστή. όμως δεν είναι ρεαλιστικό. Οι θάνατοι ξεπερνιούνται εύκολα, οι υιοθεσίες γίνονται μέσα σε μια μέρα με μια απλή υπογραφή, ταξίδια οργανώνονται εν ριπή οφθαλμού, σπίτια οργανώνονται με ένα μαγικό ραβδάκι. Η εκπληκτική ευμάρεια των πρωταγωνιστών φαντάζει μοναδική. Οι δε χαρακτήρες ιδανικοί. Οι άνδρες όμορφοι, έξυπνοι, ευγενικοί, πιστοί ενώ οι γυναίκες όμορφες, έξυπνες, καλλιεργημένες, γοητευτικές, με θετική αύρα και ενέργεια. Τα δε παιδιά ήσυχα και καλότροπα με ταλέντα γεμάτα. Γενικά, ένας αγγελικά πλασμένος κόσμος. Κρίμα που δεν είναι υπαρκτός...Στα μείον του βιβλίου τα ονόματα:Ερρίκος-Έκτορας, Μυρσίνη-Μυρτώ, Αλέξανδρος-Άρης- Αντώνης, Αφροδίτη-Αλεξάνδρα-Αναστασία-Αντιόπη-Αλίκη! Δεν είναι μόνο εξεζητημένα, αλλά και σπάνια! Όπως και να'χει το διάβασα μέσα σε δυο μέρες. Πολύ ευχάριστο ανάγνωσμα.
Παρά το γεγονός οτι το βιβλίο ξεκινά καλά, προσφέροντας ωραίες εικόνες και μια ανάσα απελευθέρωσης από την αστική καθημερινότητα των εργαζομένων, στην πορεία πέφτει στην παγίδα των υπερβολών και του ανεδαφικού, θυμίζοντας παλιά και χιλιοπαιγμένη αμερικάνικη σαπουνόπερα.