Find out how to live a long and happy life thanks to the ikigai miracle.
Japanese men's longevity ranks 4th in the world, while Japanese women's ranks 2nd. Perhaps this comes as no surprise when you know that the Japanese understanding of ikigai is embedded in daily life, careers, relationships, and hobbies.
Neuroscientist and bestselling Japanese writer Ken Mogi shares personal insight and scientific research to provide a colourful narrative of Japanese culture and history along the way.
He identifies five key pillars to 1: Starting small 2: Releasing yourself 3: Harmony and sustainability 4: The joy of little things 5:Being in the here and now
Find fulfilment, joy and mindfulness in everything you do with the ikigai way.
Kenichirō "Ken" Mogi (茂木 健一郎 Mogi Kenichirō) is a Japanese scientist. He is a senior researcher at Sony Computer Science Laboratories and a visiting professor at the Tokyo Institute of Technology. According to the profile posted at his personal blog, his mission is "to solve the so-called mind-brain problem."
After graduating from the University of Tokyo in 1985 with a degree in science and in 1987 with a degree in law, Mogi received in 1992 a Ph.D. with the thesis "Mathematical Model of Muscle Contraction".
Ken Mogi was Japan's first TED speaker. He presented in 2012 March.
Mogi has published over 50 books, most of which are written in Japanese. They cover not only brain science but also includes, but not limited to, philosophy, history, art, education, and linguistics. His books have been frequently used as a source of university entrance examinations. His book "Nō to Kasō" (脳と仮想, "Brain and Imagination") has received 2005 Hideo Kobayashi award, and another book "Ima Koko kara Subete no Basho e" (今ここからすべての場所へ, "From Here, to Everywhere") has received 2008 Takeo Kuwabara academic award.
В течение нескольких лет мне на глаза регулярно попадалась диаграмма, предтавляющая из себя четыре сферы, на пересечении которых, в самом центре, находился некий «икигай». Суть этой диаграммы всегда казалась мне кристалльно ясной, чего я, однако, не мог сказать о самом названии, от которого веяло загадочной мудростью, присущей многим восточным терминам. Это таинственное японское слово так настойчиво и неожиданно возникало в моей жизни, что однажды, в период особенно активного поиска собственного предназначения, я решил глубже погрузиться в детали этой концепции, чтобы наконец найти свой «икигай».
Эта книга — моё первое погружение в концепцию, в ходе которого главным для меня открытием стал факт того, что японский икигай и «икигай», изображённый на диаграммах, не имеют друг с другом ничего общего, кроме названия. Это осознание пришло ко мне не сразу. Часть книги я прочитал в состоянии лёгкого недоумения и с наивным ожиданием того, что автор вот-вот перейдёт к сути — к тем самым четырём сферам, которые так часто мелькали у меня перед глазами. Когда я окончательно понял, что этого не произойдёт, я почувствовал себя обманутым и решил разобраться в происходящем.
Подробности об истории суррогатного «икигай» можно легко найти в сети, поэтому здесь я буду краток. Что произошло? Древняя японская философия буквально за пару лет приобрела огромную популярность в западном обществе с тем же названием, но в совершенно иной форме. Зачем заимствовать название? Одним словом — маркетинг, двумя — коммодификация культуры. Восточные термины, от которых веет загадочной мудростью, отлично продаются на западном рынке.
Неоправданные ожидания легко могли бы стать причиной разочарования, но для меня они оказались приятной изюминкой — я обрадовался тому, что оригинальная философия икигай оказалась более глубокой и разносторонней, чем та несложная для понимания диаграмма. Поэтому я получил удовольствие от прочтения книги, несмотря на первичное недоумение. Она читается легко и хорошо подходит для поверхностного ознакомления с японской культурой и представленной философией. Текст по большей части состоит из описания жизненных ситуаций обычных японцев, японских культурных феноменов, исторических фактов и поиска в них общих паттернов — пяти основ, из синергии которых и возникает икигай. Икигай — это не жизненное предназначение и не формула успешного успеха, это тихая радость, которая часто скрывается в мелочах.
Минус одна звезда за хаотичность повествования и отсутствие последовательности. Минус второй звезды обращён к издателю за обложку, создающую ложные ожидания и вводящую в заблуждение своим несоответствием с содержанием книги.
W sumie nie była zła, ale bardzo dobra też nie. Przeczytałam książkę w innym języku, której opis zdecydowanie lepiej brzmi od polskiego. Tytuł nie wyjaśnia czym konkretnie jest ikigai, zamiast tego jest zbiorem różnych anegdot jak to ludzie go stosują na co dzień, aby na ich przykładzie dać do zrozumienia czym ono jest i jak to wygląda w praktyce. Jak autor wspomniał na końcu książki, tytuł jest wstępem do tej filozofii życia i ma na celu inspirować. Poza tym, autor uchyla historię kultury oraz samą kulturę Japończyków, twierdząc, że jest związana z poruszonym tematem. Książkę znalazłam w kategorii nauki społeczne, a na tej stronie jest pod poradnikami. W mojej opinii jest i jednym, i drugim.
Nie jestem zagorzałą fanką Japonii, ale ten kraj mnie ciekawi i w pewnym stopniu fascynuje, stąd sięgnęłam po tę książkę. Po części dowiedziałam się dużo różnych interesujących faktów, ale przeszkadzało mnie idealizowanie tego całego ikigai ze strony autora, wiedząc z jakimi problemami zmierzają się Japończycy (olbrzymia ilość popełnionych samobójstw, także wśród młodszej młodzieży; śmierć z przepracowywania, tzw. karoshi; zjawisko hikikomori, gdzie ludzie zamykają się w domu izolując się od wszystkich itd.). Faktem jest, że autor wspomniał, iż części tej filozofii życia (naliczył pięć głównych filarów) mają swoje ciemne strony, ale powiedział to w taki sposób, jakby wypadało powiedzieć. W dodatku, nigdy nie przedstawił ikigai w kontekście obecnego, nowoczesnego, świata. Właściwie wszystkie historie kręcą się wokół gastronomii i działalności rzemieślniczej, dziedziny, które praktycznie się nie zmieniają. Jakby dla urozmaicenia wspomniał o sumo, bo autor uwielbia ten sport, i o zjeździe fanów komiksów i anime, ponieważ jest największy na świecie.
Odniosłam wrażenie, iż autor bardzo chciał przekonać jak ta filozofia życia świetnie się sprawdza tam, gdzie on sam chce zobaczyć, że się sprawdza, i gdzie jemu wygodnie przedstawić. Poza tym, z góry zakłada jak to wszystkie postacie o których wspomniał są szczęśliwe z tego, co robią. Takie zachowania przestały mnie dziwić, ostatecznie różni są autorzy tego typu książek.
Jeśli chodzi o ikigai samo w sobie, to nie wydał mi się czymś złym, ani bardzo odkrywczym.
Warto było przeczytać ze względu na ciekawostki i właściwie to tyle.
Een inspirerend boek over ‘ikigai’, een concept dat in dit verhaal wordt uitgelegd aan de hand van vijf pijlers. Het mooie is dat iedereen zijn ikigai kan vinden. Je hoeft er niet rijk voor te zijn. Of succesvol. Of jong. Of zelfs vrij. Als het je lukt de vijf pijlers te volgen dan ligt deze levensfilosofie binnen je bereik. Bijvangst van het boek is dat het een interessante blik in de Japanse cultuur geeft door de vele voorbeelden die opgevoerd worden.
The book is packed of examples from history of Japan and other countries, films and similar but after couple of chapters the books gets quite boring to read. Felt like missing the point of ikigai itself.