Plymouth, 1941. Wanneer de sirene afgaat om te waarschuwen voor een nieuwe luchtaanval, rent de 18-jarige Vera Shawbrook vanuit de pub naar de openbare schuilkelder, waar ze haar familie treft. Tot haar schrik is haar zoontje Freddie daar niet aanwezig. De 9 maanden oude baby ligt nog thuis in zijn bedje, omdat Vera hem tijdens een evacuatie zou meenemen maar nog niet thuis was toen het alarm begon te loeien. Wanhopig rent ze terug naar huis om hem op te halen, terwijl de bommen al vallen.
Maggie Peterson verloor haar zoontje Roger vlak na de bevalling, en sindsdien heeft ze het gevoel dat haar leven geen zin meer heeft. Ze sleept zich door de dagen heen, houdt zich afzijdig van alles en iedereen en wil het liefst verdwijnen. Totdat haar man, een brigadier, op een ochtend thuiskomt met een baby die hij na het bombardement van de afgelopen nacht in een huis heeft gevonden. Maggie is ervan overtuigd dat haar baby naar haar is teruggekomen en doet er alles aan om hem bij zich te houden.
Diney Costeloe schrijft meeslepende, emotionele verhalen over de levens van gewone mensen tijdens de oorlog, en Het gestolen kind is hierop geen uitzondering. Door haar uiterst soepele en beeldende stijl blijf je bladzijde na bladzijde omslaan en de verschillende personages worden goed uitgewerkt, waardoor je met hen gaat meeleven. Vooral de perspectieven van de leden van de familie Shawbrook spraken mij aan, want hoewel je de acties van Maggie natuurlijk moet koppelen aan haar psychische gesteldheid, kon ik veel van haar beslissingen niet volledig begrijpen. Ze weet immers vaak heel goed wat ze doet, terwijl ze zelf ook de pijn van zo’n groot verlies kent.
Het grote verdriet van de vader van de familie Shawbrook, de kracht van dochter Mu die als verpleegster werkt en overplaatsing naar Plymouth aanvraagt om bij haar familie te zijn, terwijl ze daarvoor haar eigen geluk opgeeft, en de zoektocht naar Freddie zijn levensecht op papier gezet en raken je. Hoewel er veel toevalligheden in het verhaal voorkomen waardoor enkele gebeurtenissen elkaar kunnen opvolgen, wat ik niet overal even geloofwaardig vond, worden de levens van de verschillende personages zo sterk met elkaar verbonden en brengen enkele ontwikkelingen wat spanning met zich mee. Dit verhaal over hoe één beslissing verschillende levens kan beïnvloeden, over angst, hoop, verlies, liefde, kracht, saamhorigheid, leugens, verdriet en moed is dan ook zeker een aanrader als je eens een boeiend, ontroerend en origineel oorlogsverhaal wilt lezen!
3.5⭐️