House of Carter ลิขิตรักบัลลังก์ลวง

by Greycashmere

ในคืนเดือนดับก่อนงานสถาปนาทายาทตระกูลคาร์เตอร์อันทรงอำนาจ ชาวประมงพบศพว่าที่ประมุขหนุ่มในซากเรืออับปางปริศนา การสูญเสียนำพาให้ เลดี้อิซาเบลล่า คาร์เตอร์ ธิดาคนโตต้องก้าวขึ้นสู่บัลลังก์จอมเวทท่ามกลางความไม่เห็นด้วยและการเปลี่ยนขั้วอำนาจในตระกูล เส้นทางที่ต้องละทิ้งตัวตนและเผชิญกับความลับที่ซ่อนเร้น แล้วความรักที่เธอเป็นเพียงคนเดียวในตระกูลที่ไร้โชคเรื่องคู่ชะตาเล่าจะเป็นอย่างไร 'นวนิยายแซฟฟิกโรแมนติกแฟนตาซีที่จะนำคุณท่องสู่ยุคกลางในตอนที่มนตรานำมาซึ่งอำนาจและพงไพรกระซิบคำตอบที่เสาะหา'

306 pages, Paperback

Published December 24, 2024

Reviews

[百牡丹 · Rating 2 out of 5]

แม้จะได้กำเนิดออกมาลืมตาดูโลกเป็นลำดับแรก แต่ตำแหน่งว่าที่ประมุขประจำตระกูลคาร์เตอร์กลับตกเป็นของน้องชายฝาแฝด เพราะเธอมิใช่บุรุษ อิซาเบลล่า คาร์เตอร์จึงถูกลดคุณค่าความสำคัญลง แม้ว่าจะใช้นามสกุลคาร์เตอร์แต่ไม่ได้หมายความว่าเธอจะได้รับความรักและความเคารพจากบุคคลในครอบครัวที่ควรจะรักเธอมากที่สุด กระทั่งค่ำคืนหนึ่งที่น้องชายฝาแฝดของเธอจมน้ำเสียชีวิต ตำแหน่งประมุขประจำตระกูลจึงตกมาสู่เธอในที่สุด

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ไม่มีปัญหากับสำนวนภาษาเลย ใช้สำนวนภาษาบรรยายได้ดี แต่สิ่งที่ทำให้เรามีปัญหากับเรื่องนี้ทั้งเรื่องเลยคือการที่นักเขียนชอบบรรยายแต่ค่อยไม่พรรณนาหรือลงรายละเอียดเท่าที่ควร ทุกหน้าที่นักเขียนได้เขียนออกมาล้วนมีแต่เนื้อความสำคัญทั้งหมด ทำให้เรารู้สึกว่ามันอึดอัดที่ไม่มีช่องว่างให้ใส่ฉากที่อาจจะไม่สำคัญกับเนื้อเรื่องโดยรวมแต่ใส่เพื่อที่จะสร้างบรรยากาศ มันเป็นปัญหาที่ติดใจเรามาตลอดเพราะการที่นักเขียนสร้างโลกขึ้นมาใหม่ นักเขียนเลือกที่จะบอกเราแต่ข้อมูลที่สำคัญเกี่ยวกับโลกนี้แต่ไม่มีเรื่องไหนเลยที่ไม่สำคัญ มันทำให้เราไม่ค่อยเชื่อว่าโลกนี้มีอยู่จริง ถ้าให้เทียบให้เห็นภาพก็คงเป็นการถ่ายหนังที่เลือกที่จะถ่ายแต่ฉากที่สำคัญ จนไม่มีช่องว่างให้ฉากที่ไม่สำคัญเพื่อให้นักอ่านได้มีช่วงเวลาได้หายใจแล้วดื่มด่ำไปกับบรรยากาศภายในเรื่องเลย

จุดต่อมาที่ทำให้รู้สึกไม่ชอบอีกคือการที่นักเขียนแสดงเจตนาออกมาโจ่งแจ้งมากว่าตัวละครไหนเป็นแค่ตัวละครประกอบ ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดเลยก็คือลีแอนน์ ที่อิซาเบลล่าพรรณนาว่ารักลีแอนน์มาก แต่สิ่งที่นักเขียนทำคือให้ฉากที่ทั้งสองคนเจอกันครั้งแรกแล้วตัดอีกบทไปเป็นตอนที่เป็นคนรักกันเลย แล้วในอีกไม่กี่หน้าก็ตัดไปที่ทั้งสองคนนี้เลิกกัน มันทำให้โน้มน้าวไม่ได้ว่าลีแอนน์สำคัญกับอิซาเบลล่าจริงไหมในเมื่อนักเขียนยังเขียนให้ลีแอนน์เป็นแค่ตัวประกอบจนเห็นได้ชัดเจนอยู่เลย โดยเราเข้าใจว่าลีแอนน์ไม่ได้เป็นตัวละครหลักอยู่แล้ว แต่ในเมื่อเป็นตัวละครที่สำคัญกับตัวละครเอก การใช้เวลาสร้างความสัมพันธ์เพื่อให้คนอ่านรู้สึกร่วมไปกับอิซาเบลล่าว่ารักหญิงคนนี้สุดหัวใจก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไร ข้อด้อยนี้ทำให้มันล้มเป็นโดมิโนเพราะนักเขียนก็ไม่ค่อยได้ปูความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครอื่นให้แน่นแฟ้น จนเมื่อมาถึงจุดที่เค้นอารมณ์เพราะเอาใจช่วยหรือเศร้าแทนตัวละคร มันไม่ให้ความรู้สึกนั้นเลยเพราะการปูความสัมพันธ์ที่ดูไม่แข็งแรงมากพอ

การเปลี่ยนฉากหรือการเปลี่ยนผ่านเวลาไม่ว่าจะย้อนอดีตหรือตัดไปอนาคตที่ไม่ค่อยมีตัวเชื่อมเท่าไหร่ มันทำให้การเปลี่ยนฉากดูห้วนแล้วก็ขัดอารมณ์ความต่อเนื่องของคนอ่าน

การออกแบบตัวละครของนักเขียนมีจุดที่ทำให้เราไม่ชอบเยอะ ตรงที่นักเขียนจะอธิบายออกมาเลยว่าคนอื่นรู้สึกอย่างไรกับตัวละครนี้ หรือตัวละครนี้มีนิสัยอย่างไร แทนที่จะแสดงเป็นการกระทำออกมาแทน ตัวละครประกอบเราไม่ได้มีปัญหามากขนาดนั้น แต่กับอิซาเบลล่าที่ในเรื่องมักจะพูดว่าเป็นนักเวทที่มีพลังมาก แต่ครึ่งเรื่องแรกอิซาเบลล่าไม่ได้แสดงคุณสมบัตินั้นออกมาเลย และความน่าเกรงขามที่ได้มาก็ล้วนมาจากคนรับใช้หรือคนที่สถานะต่ำกว่าที่ซึ่งก็ไม่แปลกอะไร ไม่มีฉากไหนที่อิซาเบลล่าแผ่รังสีความน่าเกรงขามออกเลยจนมาตอนท้ายๆ ที่ต่อสู้กับแม่มดแอกเนส เป็นหนึ่งฉากที่แสดงความเก่งกาจของอิซาเบลล่าออกมา นอกจากนั้นก็รู้สึกว่ามันถูกถ่ายทอดออกมาเป็นการบอกเล่ามากกว่า ส่วนการออกแบบนิสัยของไอเนสก็มีแสดงออกมาผ่านการกระทำมากกว่าของอิซาเบลล่า อย่างความร่าเริงเฟรนลี่ที่มักจะมีเพื่อนและคุยกับคนแปลกหน้า มันแสดงออกมาชัดกว่าการบรรยายออกมาโต้งๆ

ในส่วนของโรมานซ์เราไม่ชอบโทรปที่เป็นคู่ชะตาฟ้าลิขิตอยู่แล้วเลยจะเขียนความเห็นของตัวเองไว้เผื่อให้ใครที่ไม่ชอบโทรปแบบเดียวกันมาเห็น ทั้งสองคนนี้เริ่มต้นด้วยการเป็นคนต่างชนชั้นและเผ่าพันธุ์ แทร์ร่าชั้นต่ำกับนักเวทจากตระกูลสูงส่ง ทำให้การพบกันแรกๆ ก็จะมีแต่ความถากถางถึงชาติพันธุ์ที่มองว่าต่ำต้อย ในแรกเริ่มความสัมพันธ์ของสองคนนี้ขับเคลื่อนด้วยแรงปรารถนาและความงดงามมากกว่าจะเป็นความรัก ซึ่งมันกินหน้ากระดาษไปหลายสิบหน้ามาก จนเมื่อทั้งคู่รู้ว่าเป็นคู่ชะตากันแล้วก็มีแรงดึงดูดกันต่อกันและกันมากกว่าเดิม แต่ความสัมพันธ์ทางกายมันมาก่อนความผูกพันเสียอีก ความสัมพันธ์ของสองคนนี้ดำเนินไปอย่างเรียบง่ายและเดาทางได้ เลยไม่ได้ทำให้รู้สึกว่ามันว้าวอะไร ยิ่งไม่ใช่โทรปที่ชอบมาตั้งแต่เริ่มต้นเลยไม่ค่อยมีอะไรให้ชอบ

เรื่องนี้ค่อนข้างลอยค้างอยู่ระหว่างความครึ่งๆ กลางๆ แฟนตาซีก็ไปไม่สุดเพราะรู้สึกว่าทำให้คนอ่านเชื่อไม่ได้ว่าโลกนี้มันมีอยู่จริง เหมือนให้คนอ่านเป็นแค่คนดูอยู่ข้างนอกอย่างเดียว ส่วนของการชิงบรรลังก์ที่ดูจะเป็นตัวชูโรงก็เบาหวิวจนทำให้พออ่านไปนานก็ลืมแล้วว่าแต่ใจความหลักคืออะไร โรมานซ์ก็ไม่ใช่ทางที่ชอบอยู่แล้วเลยไม่อิน เรื่องนี้ไม่ได้เป็นเรื่องที่แย่แต่พอมันถูกแขวนอยู่บนความครึ่งๆ กลางๆ มันทำให้จะอินก็อินไม่สุดจนรบกวนจิตใจคนอ่านอย่างเราแม้จะอ่านจบแล้วก็ตาม

[Toto · Rating 3 out of 5]

เป็นเรื่องที่เห็นหน้าปกครั้งแรกคือชอบมากเห็นแล้วอย่างหยิบขึ้นมาอ่านทันทีและจากการอ่านเรื่องย่อข้างหลังก็ทำให้มีความคาดหวัง พออ่านจริงช่วงแรกๆต้นเรื่องรู้สึกว่าชอบ เป็นแนวแฟนตาซี มีเวทมนตร์ แต่พออ่านจบคือมันไม่เหมือนกับที่เราคิดเลย ตอนแรกนึกว่าจะมีเรื่องสืบสวนด้วย แต่ปรากฎว่าไม่มี และพอหน้าปกเป็นรูปของสามพี่น้องก็มีความคาดหวังว่าอาจจะลงดีเทลชีวิตแต่ละคนด้วยเล็กน้อย แต่ก็ไม่มี แอบเอื่อยๆช่วงกลางเรื่อง ช่วงที่อ่านได้ประมาณ 65% มีแอบตัดๆไปบางตอน รู้สึกว่าสามารถเขียนให้ deep ได้มากกว่านี้ตอนบรรยายอะไรต่างๆ ไม่รู้ว่าผู้เขียนตั้งใจไหม พอมันไม่ deep มันก็ไม่ค่อยรู้สึกผูกพันเท่าที่ควรและพอมันลงดีเทลไม่เยอะ ผู้อ่านก็ไม่ค่อยเข้าใจ แถมแอบงงๆด้วย มีประเด็นเรื่องรักสายเลือดเดียวกันซึ่งส่วนตัวนี่ไม่ชอบ รู้สึกขยะแขยง (ผู้เขียนน่าจะตั้งใจให้มีปมเรื่องนี้) แล้วก็แฟนเก่าเบลล่า ตอนแรกคิดว่าเป็นคู่ชะตาได้ไง เรื่องแผลด้วย อันนี้ก็แอบงงอีก มาชอบอีกทีคือตอนช่วงที่เบลล่าเจอกับไอเนสเลย ชอบตอนไปป่าพิศวงด้วยกันมาก เป็นเลิฟไลน์ที่น่ารัก พอเหมาะ ชอบช่วงนี้สุดจากทั้งเรื่อง รู้สึกว่าเขาวางตัวละครดี แต่วางพล็อตไม่ค่อยดีเท่าไหร่ คือมันก็โอเคแต่มันไม่เข้มข้น ทั้งเรื่องการเมือง ความรัก เหมือนไปไม่สุดซักทาง รู้สึกว่ามันสามารถไปได้สุดกว่านี้ ส่วนฉากเลิฟ���ีนบรรยายได้ดีมาก อันนี้ดี ไปทางสายแนวโรแมนซ์น่าจะดี เดี๋ยวจะลองไปหาอ่านนิยายโรแมนติกของนักเขียนคนนี้ดู เป็นคนที่เขียนเรื่องดีเทลชีวิตคู่ได้น่ารักอยู่จากที่อ่านช่วงซีนที่อยู่ในป่าด้วยกัน

[bluebae · Rating 3 out of 5]

ในโลกที่คนมีเวทมนตร์คือมหาอำนาจ คู่ชะตาเป็นสิ่งที่ทวยเทพลิขิต ผสมผสานกับความมั่งคั่งของยุคกลาง นี่คือส่วนผสมอันลงตัวเหมาะกับการเป็นแซฟฟิกโรมานซ์แฟนตาซีสุดๆ นักเขียนเก่งมากที่สร้างโลกใบนี้ขึ้นมาได้ ติ้กถูกแบบถูกต้อง นี่แหละๆๆ โลกแฟนตาซีที่ฝันใฝ่

เสียดายฉากหลังของเมืองแต่ละเมือง อยากให้ขยี้รายละเอียดเพิ่มอีกนิด รวมไปถึงความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครบางตัวก็อยากให้ปูทางมากกว่านี้หน่อย เวลาตัวละครเขาไปเผชิญสถานการณ์อะไร จะได้อินเพิ่ม แต่คิดว่าถ้าเพิ่มรายละเอียดทั้งหมดนี้ จำนวนหน้าต้องยาวกว่านี้แน่ๆ 5555 มันอาจจะไม่ใช่แค่เล่มเดียวจบ

ส่วนตัวอยากเห็น pov ของทั้งสามสาวบ้านคาร์เตอร์ ให้สมกับชื่อ House of Carter มากกว่านี้อีกหน่อย แล้วก็อยากเห็นอิซาเบลล่าเวอร์ชันวัยสดใสแบบหน้าปกเยอะกว่านี้ เพิ่งจะได้ชื่นชมความสดใสแห่งวัยเยาว์นิดเดึยวเอง ส่วนพาร์ทเกมอำนาจทางการเมืองอยู่ในส่วนเหมาะสม กลมกล่อมกำลังดี ไม่ได้หนักมากในฐานะแซฟฟิกโรมานซ์แฟนตาซี ขณะเดียวกันก็ไม่ได้เบาหวิวดุจปุยเมฆ