ულვაშები

by თინათინ ნოღაიდელი

ულვაშების“ მთავარი პერსონაჟი გამზრდელ ბებიასა და სოფლის სახლს სკოლაში შესაყვანად მოწყვიტეს. მშობლებთან სიახლოვეს მიუჩვეველი ბავშვი დედისა და სკოლის მოლოდინებს, მცდელობის მიუხედავად, ვერ ამართლებს. ამიტომ ქალაქში გადასვლისთანავე წყვეტს, რომ გაიქცეს.

მთხრობელი შინ დაბრუნებას საკუთარი თავისა და სხეულის ძიებით იწყებს 90-იანი წლების აჭარაში და თანამედროვე ევროპულ ქალაქებში აგრძელებს. რომანის ქალ პერსონაჟებს მემკვიდრეობით ერგოთ ოჯახური წნეხისა და ქალობის იდეალებისგან თავის დასაღწევად სახლიდან წასვლა, როგორც ემანსიპაციის ერთადერთი გზა; ისევე როგორც საკუთარ თავთან, დედასთან და დედობასთან კონფლიქტი.

განსხვავებულის გარიყვის ისტორია რომანში მუსლიმური რწმენის მალვით იწყება და თაობათა შორის მეორდება. დასამახსოვრებელი და ცოცხალი პერსონაჟები ტრადიციული ოჯახის თანადგომასა და სისასტიკეს ერთდროულად განიცდიან.

თავის სადებიუტო რომანში თინათინ ნოღაიდელს დრამატული სიუჟეტით, მაგრამ მსუბუქი იუმორით შემოჰყავს აჭარა, კუთხე, რომელიც ასე აკლია ქართულ ლიტერატურას. მნიშვნელოვანია ტექსტში აღწერილი კონკრეტული დრო და სივრცე, ასევე აჭარული დიალექტი, რომელიც მხატვრულ სინამდვილეს კიდევ უფრო ავთენტურს ხდის.

Genres: Female Authors, Feminism

343 pages, Paperback

Published January 1, 2024

Reviews

[მწვანე კოღო · Rating 2 out of 5]

ამ წიგნის კითხვა ჰგავს სიზმრიდან ახალგამოღვიძებულს რომ გგონია, იმ შენი სიზმრიდან ყველაფერი გახსოვს, მაგრამ სინამდვილეში, 30 წამში ყველაფერი დაგავიწყდება - აი, მაგ 30 წამის მერე რაც ხდება, მაგას. ცდილობ, გზა გაიკვალო სიზმრისკენ და გისხლტება, შენი გონება სიცარიელეებს თავისით არ ამოაშენებს.

თავიდან თითქოს ძალიან კარგად დაიწყო, მერე საერთოდ ვეღარ მოვიხელთე. კარგი ამბავია, კარგი მიგნებებია, კარგი პასაჟებია, ამიტომ, პოტენციურად, ალბათ უკეთესად მოყოლადიც შეიძლებოდა ყოფილიყო.

საერთოდ, არ მიყვარს ნახევრად მოყოლილი ამბები, რომელსაც მე მიყვებიან და მე არ მესმის.

[ქრისტინე კოხია]

“ბებოს გარეშე საჭმელი იყო უზღაპრო, საღამო - უკალთო, დილა კი- ჩართული წამზომი ბებოს შინ დაბრუნებამდე”

[Tamta Matitaishvili · Rating 5 out of 5]

ვერ მოვწყდი.. 3 დღეში წავიკითხე და ცოტა ხანი არაფრის წაკითხვა არ მინდა. ეს ემოციები დიდი ხანი უნდა დავიტოვო.

[Vazhaa · Rating 4 out of 5]

„სოფელში ეზოა. ეზოში ლეღვის ხე. სახლის უკან მანდარინები. სახლში არიან ბებო,ჯულიეტა, ბაბუ და დადუ“

„ლეღვი მიყვარს ხეზე..ლეღვი მინდა ხურმის ხეზე ვჭამო“

ძალიან თბილი და ნოსტალგიური ტექსტია, წამიერად ბავშვობაში გამოგზაურებს და ყველა იმ მომენტზე დაგაფიქრებს, რომელშიც თავს შეუსაბამოდ გრძნობდი, საკუთარი ოჯახის წევრებთანაც კი. რაც მთავარია, ავტორს ჩემსავით ძალიან უყვარს ლეღვი და გარეკანის გარდა, წიგნშიც მრავლადაა მოხსენიებული ის.

(3.5⭐️)

[Kitsune · Rating 4 out of 5]

უფრო 3.5 , თუ არ ვცდები ავტორის პირველი წიგნია და პირველი მცდელობისთვის მშვენიერი გამოუვიდა. მგონი ყველა ვთანხმდებით რომ ბავშვობის პასაჟები > დიდობის ხომ? :დ ბევრად სასიამოვნო წასაკითხი იყო რატომღაც. ერთი ნაწილი იყო ჩემთვის უცნაური, ერთ გვერდზე პერსონაჟი ტიროდეს რომ შვილი დატოვა რომელსაც შია და ა.შ და მეორე გვერდზე აღწერდეს ლანჩბრეიქზე როგორ წაიქუნქურა ვიღაცაათან ცოტა უცნაური იყო, time and place you know??
ჯულიეტა ჩემი ფავორიტი პერსონაჟია და სიამოვნებით შევხვდებოდი კიდევ ერთხელ❤️

[Sophy Mukhiguli · Rating 2 out of 5]

წიგნის დასაწყისში მომეწონა განსხვავებული სტილი, მოგონებები რომლებიც ლიტერატურაში ხშირად არ გვხვდება და მათი გადააზრება. სამწუხაროდ ასე დიდხანს არ გაგრძელდა, ბოლო 200 გვერდი მკითხველისთვის გაურკვეველია რის გადმოცემას ცდილობს მწერალი, წერის სტილი ძალიან ქაოტურია, მოგონებები უინტერესო. გამიჭირდა წიგნის დამთავრება

[M · Rating 4 out of 5]

this means way more to me than i can say

[Dodie · Rating 5 out of 5]

4.5 სინამდვილეში, წიგნი მომეწონა, უბრალოდ ბოლოს ავტორი და პერსონაჟი აიზილა
ერთმანეთში და საერთოდ რა ხდება, საიდან სად მოვიდა - გაუგებარია. თუმცა წიგნის ის 2/3 არის ერთერთი საუკეთესო თანამედროვე ტექსტი, რაც ბოლო დროს წამიკითხავს.

[Shorena Beruashvili · Rating 4 out of 5]

წიგნის მეორე ნახევარი ძალიან გამეწელა.

[Nina · Rating 1 out of 5]

read for grlzwave book club