What do you think?
Rate this book
Na faktach
Escobar
Ta historia jest całkowicie nieprawdopodobna, a jednak w pełni prawdziwa.
Mieszkańcy tego kraju już mnie szanują, ale teraz mają mnie pokochać. Mam być dla nich bliższy niż ojciec i matka. Mam być dla nich jak Bóg.
Inteligentne dziecko, które stało się drobnym przestępcą. Drobny przestępca, który został baronem narkotykowym i jednym z najbogatszych ludzi świata.
Uważał się za Boga, pana życia i śmierci. Przypisuje mu się tysięce ofiar. Jednocześnie mieszkańcy Kolumbii modlą się do niego i wznoszą mu kapliczki. Traktują go jak świętego.
Niepowtarzalna narracja pierwszoosobowa sprawia, że wnikamy w jego umysł. Umysł Pabla Escobara.
Mieszkańcy tego kraju już mnie szanują, ale teraz mają mnie pokochać. Mam być dla nich bliższy niż ojciec i matka. Mam być dla nich jak Bóg.
Inteligentne dziecko, które stało się drobnym przestępcą. Drobny przestępca, który został baronem narkotykowym i jednym z najbogatszych ludzi świata.
Uważał się za Boga, pana życia i śmierci. Przypisuje mu się tysięce ofiar. Jednocześnie mieszkańcy Kolumbii modlą się do niego i wznoszą mu kapliczki. Traktują go jak świętego.
Niepowtarzalna narracja pierwszoosobowa sprawia, że wnikamy w jego umysł. Umysł Pabla Escobara.
- GenresTrue CrimeAudiobook
304 pages, Paperback
First published March 26, 2025
13 people are currently reading
63 people want to read
About the author
Max Czornyj
86 books234 followersAdwokat, praktykował prawo w Polsce i we Włoszech. Niczym w dowcipie lubi stare wino, spleśniałe sery i samochody bez dachu. W prozie - seryjny morderca. „Grzech” to jego pierwsza zbrodnia.
"Przez lata pisałem opowiadania, ale na studiach zarzuciłem je i moje natręctwo porządkowania myśli skupiło się na artykułach naukowych, a później siłą rzeczy także na pismach procesowych. Jednak chęć opowiadania historii przez cały ten czas narastała. Jednocześnie wciąż podsycała ją wyobraźnia. Gdy miałem stabilną sytuację zawodową wyobraźnia ciągle upominała się o przelanie na papier. Zamknąłem wszystkie inne sprawy i uznałem, że ten jeden, przy tym ostatni raz, spróbuję zmierzyć się z długą formą. Nie miałem opracowanego planu, rozpisanych wydarzeń ani drabinki bohaterów. Pisałem scena po scenie, bo tak wydarzenia podrzucał mi umysł. Właściwie musiałem jedynie spisać film, który oglądałem oczyma wyobraźni. W ten sposób powstał „Grzech”, a wkrótce okazało się, że to dopiero początek."
trescjestnajwazniejsza.pl
"Przez lata pisałem opowiadania, ale na studiach zarzuciłem je i moje natręctwo porządkowania myśli skupiło się na artykułach naukowych, a później siłą rzeczy także na pismach procesowych. Jednak chęć opowiadania historii przez cały ten czas narastała. Jednocześnie wciąż podsycała ją wyobraźnia. Gdy miałem stabilną sytuację zawodową wyobraźnia ciągle upominała się o przelanie na papier. Zamknąłem wszystkie inne sprawy i uznałem, że ten jeden, przy tym ostatni raz, spróbuję zmierzyć się z długą formą. Nie miałem opracowanego planu, rozpisanych wydarzeń ani drabinki bohaterów. Pisałem scena po scenie, bo tak wydarzenia podrzucał mi umysł. Właściwie musiałem jedynie spisać film, który oglądałem oczyma wyobraźni. W ten sposób powstał „Grzech”, a wkrótce okazało się, że to dopiero początek."
trescjestnajwazniejsza.pl
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 19 of 19 reviews
May 19, 2025
Podobało mi się to. Oglądałam serial "Narcos" (btw. polecam) i mimo że właściwie wiedziałam o większości wspomnianych tu rzeczy, to było to interesująco przedstawione
May 18, 2025
3,7-4 ⭐️
Nie byłam przekonana do narracji 1 osobowej w tej książce początkowo ale na sam koniec nie było aż tak źle. Nie dowiedziałam się nic odkrywczego z tej książki ale to dlatego, że personalnie interesuję się tematem gangów z Ameryki Południowej a w szczególności właśnie Kolumbia i Meksykiem. Jednak ciekawe przedstawienie historii i jego postaci. Pierwszoosobowa narracja dodaje tych emocji w niektórych momentach. Dobrze ukazane to jak Escobar był postrzegany- efekt Robin Hooda jest niesamowity i nadal obecny. Dużo dodało posłowie do tej książki i chyba dodatkowe punkty dodałam za te hipopotamy-Ciekawa informacja o której akurat nie miałam pojęcia.
Nie byłam przekonana do narracji 1 osobowej w tej książce początkowo ale na sam koniec nie było aż tak źle. Nie dowiedziałam się nic odkrywczego z tej książki ale to dlatego, że personalnie interesuję się tematem gangów z Ameryki Południowej a w szczególności właśnie Kolumbia i Meksykiem. Jednak ciekawe przedstawienie historii i jego postaci. Pierwszoosobowa narracja dodaje tych emocji w niektórych momentach. Dobrze ukazane to jak Escobar był postrzegany- efekt Robin Hooda jest niesamowity i nadal obecny. Dużo dodało posłowie do tej książki i chyba dodatkowe punkty dodałam za te hipopotamy-Ciekawa informacja o której akurat nie miałam pojęcia.
March 13, 2025
3.5/5
April 30, 2025
W tej książce najlepiej wyszła okładka.
Kojarzycie te skrócone wersji dzieł klasyki? Niby poznasz historię ale cała otoczka i ciekawe smaczki Cię omijają przez co masz wrażenie, jakbyś oszukiwał na klasówce. To właśnie taka jest ta książka. Skrócona wersja historii Escobara która jest napisana z pierwszej osoby. Jeśli ktoś nie jest obeznany z osobą Escobara to można przeczytać bo napisana jest w bardzo przystępny sposób w formie krótkich rozdziałów które łatwo przyswoić nawet w trakcie krótkiej jazdy tramwajem. Jeśli ktoś cos nieco już wie to niczego nowego się tu nie dowie.
Myślę że porównanie do serialu Narcis nie ma tu sensu bo to jednak inna liga a zwycięzca jest oczywisty.
Kojarzycie te skrócone wersji dzieł klasyki? Niby poznasz historię ale cała otoczka i ciekawe smaczki Cię omijają przez co masz wrażenie, jakbyś oszukiwał na klasówce. To właśnie taka jest ta książka. Skrócona wersja historii Escobara która jest napisana z pierwszej osoby. Jeśli ktoś nie jest obeznany z osobą Escobara to można przeczytać bo napisana jest w bardzo przystępny sposób w formie krótkich rozdziałów które łatwo przyswoić nawet w trakcie krótkiej jazdy tramwajem. Jeśli ktoś cos nieco już wie to niczego nowego się tu nie dowie.
Myślę że porównanie do serialu Narcis nie ma tu sensu bo to jednak inna liga a zwycięzca jest oczywisty.
April 16, 2025
Dawno nie miałem w ręku książki, która wydawałaby mi się na tylu różnych płaszczyznach tak niewłaściwa. I mam tu na myśli już nie tylko sam pomysł na narrację, ale i finalne wykonanie. Wyjaśniając podejście, z którym do "Escobara" podchodziłem: nie podoba mi się pomysł na twórczość jaki znalazł sobie Max Czornyj. Uważam, że takie wchodzenie w umysły słynnych zbrodniarzy jest żenujące, atencyjne i po prostu dziwne. Natomiast idea to jedno i widzę scenariusz, w którym same książki mogłyby się okazać na tyle dobre czy głębokie, że byłbym w stanie go zaakceptować. Z taką myślą sięgnąłem właśnie po najnowszą książkę Czornyja i skończyłem ją poirytowany. Przede wszystkim cały ten motyw czy raczej bardziej chwyt marketingowy, z wchodzeniem w umysł strasznej postaci historycznej to bzdura. Autor nie oferuje żadnej pogłębionej analizy Escobara czy choćby ciekawej perspektywy. Jego książka nie pozwala zrozumieć co popchnęło Kolumbijczyka na drogę zbrodni, jakie były jego motywacje czy rozwój. Bo Escobar w oczach Czornyja już od samego dzieciństwa jest bezwzględnym mordercą, nie kształtują go żadne czynniki środowiskowe. Do tego jego myśli sprowadzają się do prostego maczyzmu i powtarzanych w kółko mantr, takich jak "srebro albo ołów". Tu pojawia się drugi, równie istotny problem. Kiedy już obedrzemy powieść z jej narracji, okaże się, że to tak właściwie tylko zbiór anegdotek i rozciągnięty do 300 stron opis z Wikipedii. Zero nowego spojrzenia, po prostu odhaczanie kolejnych wydarzeń z życia gangstera, przeważnie bez żadnego sensownego komentarza. Tu nie ma żadnego imponującego researchu, są fakty, do których mógłby dotrzeć każdy piszący akurat pracę na podobny temat. Do tego dochodzi jeszcze fakt jak olewczo Czornyj podchodzi do osi fabularnej książki. Nie nadaje temu żadnej sensownej struktury, w ostatnich kilkunastu stronach streszczając kilkanaście miesięcy z życia Escobara. Po przeczytaniu książki trudno w zasadzie ocenić co sprawiło, że gangster odniósł sukces, o co chodziło z jego polityczną karierą, jak wyglądał kulturowy kontekst w Kolumbii ubiegłego wieku czy jak w zasadzie przebiegało śledztwo. Pozostaje więc tylko marna historyjka bez sensownej struktury okraszona pierwszoosobową narracją, w której główny bohater myśli pustymi formułkami. Dla mnie taka forma to żart i żerowanie na popularnych tematach, a do tego pokaz pisarskiego lenistwa. Już się nie dziwię, czemu seria na faktach liczy sobie tyle książek, skoro Czornyj pisze w tak niepogłębiony, niechlujny sposób, bazując w zasadzie tylko na szoku i popularności zbrodniarzy, którzy są jej bohaterami.
March 30, 2025
Max Czornyj swoją serią o narcystycznych psychopatach, w których wcielanie się wychodzi mu niemal mistrzowsko, podbił już wiele czytelniczych serc! Tym razem utalentowany Autor oddaje w nasze ręce szokującą, bezlitosną opowieść o najpotężniejszym baronie narkotykowym w historii. Kwintesencja zła i megalomaństwa, czy jednak potęga pieniądza, który daje niepohamowaną władzę? Bezduszny morderca, narkotykowy król czy kolumbijski Robin Hood? A może niebezpieczna mieszanka tego wszystkiego? Kim tak naprawdę był Pablo Escobar? Bezsprzecznie, ta książka Was zmiecie na skraj emocjonalnego wyczerpania i nie pozbieracie się nawet po przekroczeniu finału!
Bez wątpienia, największą zaletą tej pozycji jest zastosowana narracja pierwszoosobowa, dzięki której czytelnik ma wyjątkową okazję zgłębić psychikę bohatera na najwyższym poziomie. Ośmielę się nawet rzec, że mimo przerażenia i zbulwersowania, między opowiadającym a czytającym tworzy się swego rodzaju unikalna więź, wywołująca całą lawinę skrajnych emocji, a nawet uzależnienie. Ta historia działa na wszystkie zmysły, mrozi krew w żyłach, miażdży emocjonalnie, a jednak na dnie umysłu pojawia się również niebezpieczna satysfakcja, że mogliśmy poznać tak wpływowego i groźnego człowieka niemal osobiście.
Strach, szok, rozpacz, te emocje towarzyszyły mi przez całą lekturę, aczkolwiek było też coś głębszego. To właśnie mnie najbardziej przeraża w książkach Autora, ten dziwny entuzjazm, choć przecież bohater wyzwala swym zachowaniem najgorsze instynkty, obrzydzenie i lęk, a nawet emocjonalne spustoszenie. Czy to fascynacja złem w czystej postaci, czy może jednak szok, jak wiele osiągnąć może jeden człowiek, który zaczynał od zera. Niezaprzeczalnie, Pablo Escobar to symbol potęgi, o którym świat nie zapomni nigdy!
Max Czornyj po raz kolejny stworzył niesamowite, kryminalne, literackie rzemiosło, jakie w pełni usatysfakcjonuje każdego fana True Crime! Zapewniam, iż niepowtarzalna możliwość zanurzenia się w umyśle bezwzględnego Escobara to przeszywające doświadczenie, które sieje w duszy prawdziwe spustoszenie! Ta książka wstrząśnie waszym światem!🔥
Bez wątpienia, największą zaletą tej pozycji jest zastosowana narracja pierwszoosobowa, dzięki której czytelnik ma wyjątkową okazję zgłębić psychikę bohatera na najwyższym poziomie. Ośmielę się nawet rzec, że mimo przerażenia i zbulwersowania, między opowiadającym a czytającym tworzy się swego rodzaju unikalna więź, wywołująca całą lawinę skrajnych emocji, a nawet uzależnienie. Ta historia działa na wszystkie zmysły, mrozi krew w żyłach, miażdży emocjonalnie, a jednak na dnie umysłu pojawia się również niebezpieczna satysfakcja, że mogliśmy poznać tak wpływowego i groźnego człowieka niemal osobiście.
Strach, szok, rozpacz, te emocje towarzyszyły mi przez całą lekturę, aczkolwiek było też coś głębszego. To właśnie mnie najbardziej przeraża w książkach Autora, ten dziwny entuzjazm, choć przecież bohater wyzwala swym zachowaniem najgorsze instynkty, obrzydzenie i lęk, a nawet emocjonalne spustoszenie. Czy to fascynacja złem w czystej postaci, czy może jednak szok, jak wiele osiągnąć może jeden człowiek, który zaczynał od zera. Niezaprzeczalnie, Pablo Escobar to symbol potęgi, o którym świat nie zapomni nigdy!
Max Czornyj po raz kolejny stworzył niesamowite, kryminalne, literackie rzemiosło, jakie w pełni usatysfakcjonuje każdego fana True Crime! Zapewniam, iż niepowtarzalna możliwość zanurzenia się w umyśle bezwzględnego Escobara to przeszywające doświadczenie, które sieje w duszy prawdziwe spustoszenie! Ta książka wstrząśnie waszym światem!🔥
March 18, 2025
Kiedyś. Kiedyś byłem mały, delikatny.
Na kolanach matki siedziałem.
Marzyłem. Czułem. Pamiętałem.
Wspomnienia najdalsze.
Czułem promień słońca. Na twarzy.
Matka głaskała mnie po głowie.
Przeczesywała włosy moje.
A świat był niczym więcej.
Kiedyś. Kiedyś byłem ich panem.
Bogiem ich istnienia.
Dawałem biednym.
Widziałem w ich oczach uwielbienie.
Odbierałem życia i życia darowałem.
Kochałem. Krzywdziłem. Nienawidziłem.
Byłem architektem ich dążeń.
Namacalnym stworzycielem ich świata.
Kreatorem ludzkich spojrzeń.
Bogiem ich wyobrażeń.
A swiat był mną. A ja światem byłem.
czymże życie jest utkane?
ambicje, plany, marzenia
jak daleko dojść jest dane?
życie w śmierć się zamienia
narodzona ta ciemność z krwi
w imię pieniędzy za wielu przelana
a potem to wszystko się śni
jest koniec i chwała przerwana
rozdeptać, zmiażdżyć, we krwi utopić
rozkruszą się mury i upadną
kochać, bać się, w wiarę ugodzić
niech wszyscy się boją, na kolana padną
Kiedyś. Wygram ze śmiercią.
Odejdę na własnych warunkach.
A oni będą się do mnie modlić.
Będę ich panem. Znów.
Tak jak byłem za życia.
Tak i po śmierci przede mną klękać będą.
Kapliczki budować i modły wznosić.
Kiedyś. Skończy się mój świat.
Pieniądze, bogactwo, władza.
A oni o mnie nie zapomną.
Będę żył w ich myślach.
Będę królem.
Robin Hoodem ich pamięci.
True crime w odsłonie Maxa Czornyja zachwyca. Choć fabularyzowane, to przepełnione faktami. Wyobraźnię pobudza i wypełnia emocjami. Pierwszoosobowa narracja podsyca płomień. Niesie się echem poczucia panowania nad kolumbijskim światem. Psychologicznie wżera się w duszę. Można chłonąć myśli. Można napawać się emocjami. Wniknąć, przeniknąć i przejść przez umysł Escobara. Odczuwać i drążyć. Rozdrapywać skrawki jego przeszłości. Zagłębić. Rozłupać. Odnaleźć. Zanurzać się w cząstki jego pragnień. Potęgę posiadania zrozumieć. Dotrzeć do meritum jego ambicji. Można być panem. Życia i śmierci. Polecam.
Na kolanach matki siedziałem.
Marzyłem. Czułem. Pamiętałem.
Wspomnienia najdalsze.
Czułem promień słońca. Na twarzy.
Matka głaskała mnie po głowie.
Przeczesywała włosy moje.
A świat był niczym więcej.
Kiedyś. Kiedyś byłem ich panem.
Bogiem ich istnienia.
Dawałem biednym.
Widziałem w ich oczach uwielbienie.
Odbierałem życia i życia darowałem.
Kochałem. Krzywdziłem. Nienawidziłem.
Byłem architektem ich dążeń.
Namacalnym stworzycielem ich świata.
Kreatorem ludzkich spojrzeń.
Bogiem ich wyobrażeń.
A swiat był mną. A ja światem byłem.
czymże życie jest utkane?
ambicje, plany, marzenia
jak daleko dojść jest dane?
życie w śmierć się zamienia
narodzona ta ciemność z krwi
w imię pieniędzy za wielu przelana
a potem to wszystko się śni
jest koniec i chwała przerwana
rozdeptać, zmiażdżyć, we krwi utopić
rozkruszą się mury i upadną
kochać, bać się, w wiarę ugodzić
niech wszyscy się boją, na kolana padną
Kiedyś. Wygram ze śmiercią.
Odejdę na własnych warunkach.
A oni będą się do mnie modlić.
Będę ich panem. Znów.
Tak jak byłem za życia.
Tak i po śmierci przede mną klękać będą.
Kapliczki budować i modły wznosić.
Kiedyś. Skończy się mój świat.
Pieniądze, bogactwo, władza.
A oni o mnie nie zapomną.
Będę żył w ich myślach.
Będę królem.
Robin Hoodem ich pamięci.
True crime w odsłonie Maxa Czornyja zachwyca. Choć fabularyzowane, to przepełnione faktami. Wyobraźnię pobudza i wypełnia emocjami. Pierwszoosobowa narracja podsyca płomień. Niesie się echem poczucia panowania nad kolumbijskim światem. Psychologicznie wżera się w duszę. Można chłonąć myśli. Można napawać się emocjami. Wniknąć, przeniknąć i przejść przez umysł Escobara. Odczuwać i drążyć. Rozdrapywać skrawki jego przeszłości. Zagłębić. Rozłupać. Odnaleźć. Zanurzać się w cząstki jego pragnień. Potęgę posiadania zrozumieć. Dotrzeć do meritum jego ambicji. Można być panem. Życia i śmierci. Polecam.
April 4, 2025
" [...] Bójcie się i kochajcie, bo właśnie to jest waszym życiem. Strach oraz miłość. Nic więcej. [...]"
Czy kiedykolwiek słyszeliście o Pablu Escobarze — kolumbijskim baronie narkotykowym - "królu kokainy"? Jeżeli nie to świetnie. Możecie to szybciutko nadrobić, czytając jego biografię stworzoną przez Maxa Czornyja pod tytułem "Escobar".
Był jak Robin Hood, zabierał bogatym, a rozdawał biednym. Przywiązywał w ten sposób ludzi do siebie. W Kolumbii go wielbili. Jeszcze do teraz darzą go wielkim szacunkiem. Ten, kto jemu podpadał, źle o nim mówił lub się przeciwstawiał, ten tracił swoje życie. Po przeczytaniu tej książki mogę śmiało stwierdzić, że Escobar był wilkiem w owczej skórze. Dlaczego nienawidził Europejczyków i Amerykaninów? Dlaczego kochał swoją żonę i jednocześnie ją zdradzał? Czy w końcu poniósł zasłużoną karę?
Max Czornyj w idealny sposób wcielił się w skórę Pabla Escobara. Przedstawił nam jego wstrząsające życie. Czytając tę książkę, byłam załamana zachowaniem Escobara. Wszystkim grał na nosie, bo wszystkich miał w kieszeni.
Nie rozumiem tylko zachwytu Kolumbijczyków tym potworem. Dla nich był bogiem, a tak naprawdę był diabłem. Czy pieniądze naprawdę mogą wszystko przysłonić? Czy zawsze jest tak, że ten, kto ma dużo pieniędzy, chce mieć ich jeszcze więcej? Po trupach do celu?
Okładka książki "Escobar" jest zabójcza. Można się jej bać. Będzie mi się śniła po nocach.
Czy jesteście ciekawi, jak Pablo Escobar stał się baronem narkotykowym i znalazł się w gronie jednych z najbogatszych ludzi na świecie? Odsyłam was do książki Maxa Czornyja pod tytułem "Escobar". Warto ją przeczytać.
Nie wieje tu nudą. Mogą wami targać różne emocje. Fabuła jest bardzo dobrze przedstawiona. Akcja jest spokojna, ale momentami przyspiesza. Każdy czytelnik znajdzie tutaj coś dla siebie.
Ps.
Czy wiedzieliście, że Pablo Escobar ma na swoim sumieniu tysiące ofiar?
Czy kiedykolwiek słyszeliście o Pablu Escobarze — kolumbijskim baronie narkotykowym - "królu kokainy"? Jeżeli nie to świetnie. Możecie to szybciutko nadrobić, czytając jego biografię stworzoną przez Maxa Czornyja pod tytułem "Escobar".
Był jak Robin Hood, zabierał bogatym, a rozdawał biednym. Przywiązywał w ten sposób ludzi do siebie. W Kolumbii go wielbili. Jeszcze do teraz darzą go wielkim szacunkiem. Ten, kto jemu podpadał, źle o nim mówił lub się przeciwstawiał, ten tracił swoje życie. Po przeczytaniu tej książki mogę śmiało stwierdzić, że Escobar był wilkiem w owczej skórze. Dlaczego nienawidził Europejczyków i Amerykaninów? Dlaczego kochał swoją żonę i jednocześnie ją zdradzał? Czy w końcu poniósł zasłużoną karę?
Max Czornyj w idealny sposób wcielił się w skórę Pabla Escobara. Przedstawił nam jego wstrząsające życie. Czytając tę książkę, byłam załamana zachowaniem Escobara. Wszystkim grał na nosie, bo wszystkich miał w kieszeni.
Nie rozumiem tylko zachwytu Kolumbijczyków tym potworem. Dla nich był bogiem, a tak naprawdę był diabłem. Czy pieniądze naprawdę mogą wszystko przysłonić? Czy zawsze jest tak, że ten, kto ma dużo pieniędzy, chce mieć ich jeszcze więcej? Po trupach do celu?
Okładka książki "Escobar" jest zabójcza. Można się jej bać. Będzie mi się śniła po nocach.
Czy jesteście ciekawi, jak Pablo Escobar stał się baronem narkotykowym i znalazł się w gronie jednych z najbogatszych ludzi na świecie? Odsyłam was do książki Maxa Czornyja pod tytułem "Escobar". Warto ją przeczytać.
Nie wieje tu nudą. Mogą wami targać różne emocje. Fabuła jest bardzo dobrze przedstawiona. Akcja jest spokojna, ale momentami przyspiesza. Każdy czytelnik znajdzie tutaj coś dla siebie.
Ps.
Czy wiedzieliście, że Pablo Escobar ma na swoim sumieniu tysiące ofiar?
July 2, 2025
4🌟
Bardzo przyjemnie się czytało o bardzo nieprzyjemnym człowieku. A jednak bardzo polubiłam Pablo. Mimo zbrodni w jakich maczał palce, mimo tysięcy śmierci czuje do niego sympatię. To chyba przez jego zasady, których trzymał się przez dużą większość swojej działalności. Książka przyjemnie napisana, prostym językiem, utrzymywała moją uwagę i sprawiała, że chciałam do niej wracać. Zakończenie zrobione w punkt, przez narrację pierwszoosobową dało się wczuć w naszego zbrodniarza, a kiedy jego życie się kończy, kończy się również książka. Polecajka!
Also hipopotamy na końcu, fajna ciekawostka 🦛
Bardzo przyjemnie się czytało o bardzo nieprzyjemnym człowieku. A jednak bardzo polubiłam Pablo. Mimo zbrodni w jakich maczał palce, mimo tysięcy śmierci czuje do niego sympatię. To chyba przez jego zasady, których trzymał się przez dużą większość swojej działalności. Książka przyjemnie napisana, prostym językiem, utrzymywała moją uwagę i sprawiała, że chciałam do niej wracać. Zakończenie zrobione w punkt, przez narrację pierwszoosobową dało się wczuć w naszego zbrodniarza, a kiedy jego życie się kończy, kończy się również książka. Polecajka!
Also hipopotamy na końcu, fajna ciekawostka 🦛
September 7, 2025
Jeśli myślicie, że znacie historie o narkotykowych baronach, to Czornyj udowadnia, że można podejść do tematu inaczej. “Escobar” to książka mocna, wprost uderzająca w czytelnika swoją bezpośredniością. Pablo Escobar jest tu pokazany nie tylko jako legendarny przestępca, ale jako człowiek pełen kontrastów – bezwzględny, inteligentny, a przy tym bardzo ludzki.
Styl Czornyja po raz kolejny wciąga bez reszty – akcja gna do przodu, napięcie rośnie z każdą stroną, a ja, jak zawsze, pochłonęłam książkę jednym tchem. To historia dla tych, którzy nie boją się spojrzeć prawdzie w oczy.
Styl Czornyja po raz kolejny wciąga bez reszty – akcja gna do przodu, napięcie rośnie z każdą stroną, a ja, jak zawsze, pochłonęłam książkę jednym tchem. To historia dla tych, którzy nie boją się spojrzeć prawdzie w oczy.
December 22, 2025
"Beze mnie nie byłoby świata, który znacie. Beze mnie być może nie byłoby was.
I wiary w Boga.
Boże! Teraz, gdy spoglądam wprost w niebo, musisz mnie dobrze widzieć. Napatrz się. Spójrz prosto w moją twarz i się bój. Tak to właśnie ja.
Pablo Escobar."
-
Czuję, że Czornyj nie wykorzystał swojego potencjału w stu procentach. Powieść wciąż jest bardzo dobra, jednak miałam już styczność z lepszymi książkami tego pisarza.
Mimo tego byłam wciągnięta w fabułę, wydarzenia przedstawione są ciekawie, a język jest fenomenalny.
I wiary w Boga.
Boże! Teraz, gdy spoglądam wprost w niebo, musisz mnie dobrze widzieć. Napatrz się. Spójrz prosto w moją twarz i się bój. Tak to właśnie ja.
Pablo Escobar."
-
Czuję, że Czornyj nie wykorzystał swojego potencjału w stu procentach. Powieść wciąż jest bardzo dobra, jednak miałam już styczność z lepszymi książkami tego pisarza.
Mimo tego byłam wciągnięta w fabułę, wydarzenia przedstawione są ciekawie, a język jest fenomenalny.
April 3, 2025
4,5 ⭐️
Pozycje z kategorii true crime bardzo ciężko się ocenia.
Nie wypada patrzeć na nie przez pryzmat czy historia się podobała czy nie - to nie powinno się podobać.
Natomiast sama postać Pablo Escobara jest fascynująca.
Samo przedstawienie postaci oraz poznawanie go w trakcie czytania książki umożliwia nam w pewnym sensie zrozumienie go oraz poznanie.
Max Czornyj potrafi pisać książki z tej kategorii i ta pozycja też mu wyszła.
Pozycje z kategorii true crime bardzo ciężko się ocenia.
Nie wypada patrzeć na nie przez pryzmat czy historia się podobała czy nie - to nie powinno się podobać.
Natomiast sama postać Pablo Escobara jest fascynująca.
Samo przedstawienie postaci oraz poznawanie go w trakcie czytania książki umożliwia nam w pewnym sensie zrozumienie go oraz poznanie.
Max Czornyj potrafi pisać książki z tej kategorii i ta pozycja też mu wyszła.
June 18, 2025
3,5 ⭐ Była to książka bardzo dobrze napisana i interesująca że względu na swoją tematykę. Jednak czegoś mi w niej brakowało, nie do końca się w pełni w nią zaangażowałam.
June 29, 2025
A jakieś takie bez polotu
July 9, 2025
3.5 (połówka dla lektora)
koncepcja yap yap session była fajna, ale tylko do słuchania
(7h głosówki od escobara)
koncepcja yap yap session była fajna, ale tylko do słuchania
(7h głosówki od escobara)
December 4, 2025
Książka rzetelnie przedstawia historię wielkiego barona narkotykowego- Pablo Escobara. W książce nie ma nic odkrywczego dla osób, które już znają tą historię. Pokazuje jedynie brutalną stronę Escobara, oraz jego gangu.
September 21, 2025
nie wiem, co myśleć. 1,5/5 wydaje się zbyt mało, 2/5 za dużo, a 1,75/5 jest taką brzydką oceną
Displaying 1 - 19 of 19 reviews