Dit is de huiveringwekkende mythe van Zeus, god van de donder, bliksem en regen. Perseus, die een wrede tiran en een bloedstollend monster versloeg, die het slangenhoofd van Medusa erafsloeg voor haar blik hem kon verstenen. Perseus die ontkwam aan de dood en aan duizend gevaren.
Deze hervertelling van de mythe van Perseus is dermate simplistisch en uitgekleed dat er van diepere betekenissen en symboliek niks meer te terug te vinden is. Dit had opgelost kunnen worden door meer context te geven, maar ook dat is niet gebeurd. Wat overblijft is slechts een enigszins vermakelijk verhaaltje. Een gemiste kans.
Altijd als ik Griekse mythen lees, betreur ik dat ik geen gymnasium heb gedaan. Imme Dros heeft prachtige vertalingen geleverd. De mythe van Perseus was het kinderboekenweekgeschenk in mijn geboortejaar, 1996.
i had a nightmare that this book wasn’t 90 pages but that half way through it started the page count from the start so it was still 90 pages to go. i think that says enough about the quality of the book.
door Sandra 6 minuten geleden +1 Imme Dros De huiveringwekkende mythe van Perseus Kinderboekenweekgeschenk 1996 Met tekeningen
Soms kom je boeken tegen op zolder, waarvan je niet eens wist dat die nog ergens rondzweefden, verweesd en verstopt tussen stapels wel/niet gelezen, liggen ze daar, te wachten om eens per jaar bekeken te worden. Zo ook dit jaar, toen ik laatst weer eens de boekenkisten indook voor de jaarlijkse schifting voor de vrijmarkt. Een klein, dun boekje. Gelezen? Geen idee, het is al een oudje, waarschijnlijk wel. Weggooien? Verkopen voor een prikkie? Mm, mijn jongste dochter bedacht zich geen moment, en griste het boekje uit de stapel. Sindsdien moet het gelezen worden, alleen, in de tuin, of ’s avonds in bed voor het slapen gaan. Rondje 15 gaan we inmiddels in, en het verhaal wordt alsmaar leuker, kent u dat ook? Samen gieren en gruwelen, lezen over Perseus’ heldendaden: zoon van Zeus, god van donder, bliksem en regen. Perseus die een wrede tiran versloeg en een bloedstollend zeemonster versloeg, en daardoor met Andromeda kon huwen, die het slangenhoofd van Medusa eraf sloeg voordat haar blik hem kon verstenen, die ontkwam aan de Dood en aan de duizenden gevaren. Samen bewenen we het lot van de mens, want van alles dat rondkruipt op aarde, is niets zo arm en hulpbehoevend als de mens en dat is de schuld van Epimetheus, die de gaven van de goden mocht verdelen: tijgers gaf hij klauwen, vogels gaf hij vleugels, wormen kunnen na doorklieving ieder apart hun weegs gaan, echter, toen hij bij de mens kwam, had hij geen gaven meer over. Ze valt stil als we samen lezen over de drie Moiren, die uiteindelijk ook haar lot bepalen; eentje spint de levensdraad, de tweede meet de lengte en de derde zal zonder genade eens de draad doorknippen. We fantaseren over wat je met vleugeltjesschoenen, een tasje-van-alles, en een kapje-van nergens kunt doen. ‘Hé, mam, dit gaat gewoon over Harry Potter en Mary Poppins!’
Zo heerlijk en eindeloos kan literatuur zijn. En sorry mensen, het boekje blijft voorlopig in bezit van mijn dochter, en ligt het prinsheerlijk op haar stapel tussen de Harry Potter boeken. Vanavond weer een rondje ben ik bang.
wie neemt het ooit op voor medusa? waarom gaan we ervan uit dat persephone niet haar eigen lot koos? wie is andromeda buiten de twee zinnen waarin ze genoemd wordt?
Dit boekje had ik zo uitgelezen. Niet alleen vanwege de omvang en de vele plaatjes, maar ook omdat ik het een heerlijk verhaal vond. In dit kinderboekenweekgeschenk van 1996 wordt de mythe van Perseus enigszins begrijpelijk gemaakt voor kinderen. Koning Akrisios van de Griekse stadstaat Argos krijgt van een orakel te horen dat hij gedood zal worden door zijn kleinzoon. Akrisios laat zijn dochter Danaë vervolgens opsluiten om te voorkomen dat zij ooit een zoon krijgt die de voorspelling van het orakel uit kan laten komen. Toch raakt zij zwanger, van oppergod Zeus nog wel. Kleinzoon Perseus komt zodoende ter wereld. Akrisios laat Perseus en zijn moeder opsluiten in een kist en laat die in zee werpen. Zij overleven dit echter. Zal Perseus zijn grootvader toch ooit doden? Perseus maakt gedurende het verhaal allerlei avonturen mee en die worden zo beeldend beschreven dat ik tijdens het lezen daarvan naast hem leek te staan. Ondanks alle gevaren die Perseus doorstaat, viel er voor mij nog genoeg te lachen: dit komt door het taalgebruik van Imme Dros. Deze zaken maken dat De huiveringwekkende mythe van Perseus een heerlijk verhaal is. Aan het eind van het boekje is overigens een namenlijst opgenomen: hierin kun je rustig een naam opzoeken om te kijken aan welk personage die ook alweer toebehoort. De illustraties zijn bovendien grappig om te zien en voegen naar mijn mening ook écht wat aan het verhaal toe. Ik ben tevens erg visueel ingesteld, dus ik vind het fijn om ergens naar te kunnen kijken. Normaal gesproken heb ik trouwens een hekel aan een overload van bijvoeglijke naamwoorden, maar daar had ik bij dit boekje geen last van. Hulde aan Imme Dros!
Een goede vertaling van de oude mythe van Perseus. Inclusief de rare en lugubere wendingen. Ik vond de illustraties niet veel toevoegen. Ze vullen de helft van de pagina, maar regelmatig kon ik niet goed zien wat ze nou uitbeelden. Ik zou eerder minder illustraties hebben gedaan en dan gebaseerd op de oude Griekse vazen.
Een kinderboekweekgeschenk uit 1996 van Imme Dros over de avonturen van Perseus, met tekeningen op elke helft van de pagina. Wat ik leuk vond zijn de andere verhalen die er ook tussen zaten zoals Hades en Persephone. Met 86 blz heb je dit (grappige) boekje zo uit.
Fun read. Why did I pick this book up from all the books that I have on my shelf? Probably because it's so short. I'm going to Jordan and Israel tomorrow, so I can't start with a 300 page book. 4 stars. I love Imme Dros.