Jump to ratings and reviews
Rate this book

Nada mais ilusório

Rate this book
Numa narrativa absolutamente envolvente, Nada mais ilusório fala das histórias que contamos, do papel da literatura e da linha subtil que separa a realidade da ficção.

Num comboio noturno, Alicia viaja entre Londres e Edimburgo na companhia de dois desconhecidos – o escritor Terence Milton e o seu amigo Bou. Neste encontro fortuito, a conversa leva-os a desvendarem momentos do seu passado.
Terence é autor de um romance inspirado na ambígua relação que manteve com um jovem. O sucesso do livro traz pesadas consequências, pairando sobre o escritor a acusação de traição a um amigo, cuja vida terá exposto sem pudor.
Alicia partilha as suas próprias memórias enquanto se vê presa àquela história, ansiando saber o que realmente aconteceu.
Naquele pequeno espaço partilhado cabem vários mundos, e histórias passadas em Nova Iorque, Londres, Madrid e na ilha de Socotra, no Iémen, aproximam três personagens em torno de traições, perdas e culpa.

212 pages, Paperback

First published June 6, 2024

Loading...
Loading...

About the author

Marta Pérez-Carbonell

4 books27 followers
Marta Pérez-Carbonell (1982) es profesora de Literatura Española en Colgate University, Nueva York. Se doctoró en la Universidad de Londres, especializándose en la obra de Javier Marías, a quien dedicó su ensayo The Fictional World of Javier Marías. Ha colaborado en medios como The Objective, Letras Libres, Turia, Telva y Quimera, y es autora de las novelas Nada más ilusorio (Lumen, 2024) y Mañana seguiré viva Lumen, 2026).

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
113 (13%)
4 stars
237 (27%)
3 stars
343 (39%)
2 stars
128 (14%)
1 star
38 (4%)
Displaying 1 - 30 of 155 reviews
Profile Image for emma.
2,708 reviews101k followers
Review of advance copy received from NetGalley
July 12, 2026
relatable.

https://emmareadstoomuch.substack.com...

the concept of this book is so interesting — who is allowed to tell another's story? and how much of another's story can one take without stealing it?

but the book itself did not work for me. it's fairly abstract for abstraction's sake, and contains a lot of awkward moments that undermine the profundity it's going for. dialogue in particular was a weak point.

there were moments in which i was excited by where this might go, but by the end i was sad to see it flicker out.

bottom line: disappointing!

(thanks to the publisher for the e-arc)
Profile Image for Barbara .
2,005 reviews1,772 followers
August 27, 2026
A slice of life. The power of telling your own story through your own lens. The ethics of telling someone else’s. Memory and distortion. The way the past intrudes upon the present. And, ultimately, the question: What is fact in the face of fiction?

Marta Pérez-Carbonell explores all of these ideas in I Made You Up Inside My Head, a deceptively quiet novel about three strangers sharing a sleeper compartment on an overnight train from London to Edinburgh.

Alicia has forgotten to bring a book for the journey, so instead, she begins listening to the conversation between the two men traveling with her. One of them has written a novel whose protagonist was inspired by a real person—and therein lies the heart of the story. Who owns our experiences once they intersect with someone else’s? How much can a writer borrow from another person’s life before observation becomes appropriation? And when memory itself is unreliable, where does truth end and fiction begin?

As Alicia eavesdrops, she finds herself increasingly drawn into the lives of her companions, recognizing and empathizing with their humiliations, frustrations, regrets, and fears. What initially appears to be a simple encounter among strangers gradually becomes something much more layered--a meditation on how we construct stories about ourselves and others, and how those stories shape the way we remember the past and experience the present.

One passage beautifully captures the novel’s larger idea:

“Although all stories come to an end, not one of them does so completely; they are slowly woven together, just as these fragments were, waiting to form a larger tapestry.”

And that is exactly what Pérez-Carbonell does: she takes fragments--of conversation, memory, perception, and imagination--and slowly weaves them together.

The ending made the novel for me. It caused me to reconsider what I had read and what I thought I understood, while bringing the novel’s questions about memory, authorship, truth, and fiction full circle. This is one of those books whose final pages invite you to mentally return to the beginning and look at everything again.

I listened to the audiobook through my library, beautifully narrated by Catrin Walker-Booth and John Telfer. Rosalind Harvey translated the novel from the original Spanish into English.

A quiet, intelligent, thought-provoking novel about the stories we tell, the stories we borrow, and the stories we create inside our own heads.

3.5 Stars
Profile Image for Sarah ~.
1,121 reviews1,124 followers
September 23, 2026

"من بين كل رحلاتي على متن القطارات، كانت الرحلة التي تشكل جوهر هذه القصة هي الأكثر رسوخًا في الذاكرة. ولعل السبب في ذلك هو أنني نسيت أن آخذ معي كتابًا في تلك الرحلة. لطالما كانت القراءة في القطارات الليلية ملاذًا للمسافرين؛ ففي وسط الحركة والتنقل، يمكن للكتاب أن يكون مأوى، وسلوى، ومصباحًا، كما قال فالتر بنجامين."
...





يلتقي غرباء على متن رحلة قطار ليلي بين لندن وأدنبرة؛ مترجمة وكاتب وتلميذه، ويتبادل الثلاثة قصصًا من حياتهم، منها قصة حياة المترجمة وحبها الكبير ورواية الكاتب التي استوحاها من حياة شاب تعرف عليه في نيويورك ويستعيدون ذكريات قديمة عن الفقد والخيانة.

نوفيلا قصيرة وفوضوية لدرجة تجعلها أحيانًا غير قابلة للقراءة.
صحيح أنها تناقش موضوعًا مهمًا حول سرد القصص وقوتها وإلى أيّ مدى يسمح لنا باقتباس قصص الآخرين وتطويعها لغايات خاصة.
لكنها فوضى كتابتها جعلتها غير مستساغة ومملة أحيانًا.
Profile Image for Laubythesea.
637 reviews2,437 followers
July 29, 2024
¿Cuál es el propósito de una novela? ¿Tiene la literatura que rendir cuentas con la moral? ¿Se deben poner límites a la creación literaria cuando está tendrá consecuencias en la realidad?
 
Estas y otras muchas preguntas y reflexiones son las que genera en el lector ‘Nada más ilusorio’, una historia que te lleva a discutir con el texto y con tus propias ideas. Por eso, si buscáis un libro para un club de lectura, ¡esta puede ser muy buena opción!
 
Cada mes, Alicia toma un tren nocturno de Londres a Edimburgo por temas de trabajo. En esta ocasión compartirá compartimento con dos hombres que discuten sobre las terribles consecuencias que ha tenido la novela escrita por uno de ellos en la vida de un conocido y cómo el autor se está enfrentando ahora a terribles acusaciones.
 
Ante tal asunto, Alicia no puede menos que escuchar y, al rato, incluso unirse a la conversación. ¡¡Necesita conocer todos los detalles!! ¿Qué pasó realmente? A cambio, deberá también contar algo de su propia historia, ¡qué menos! Así, la novela se desarrolla prácticamente en su mayoría en ese tren nocturno que, cual hoguera en una noche de verano, propicia el ambiente perfecto compartir cosas que nunca antes se han dicho en voz alta.
 
Un muy profundo retrato de la complejidad de las emociones humanas. Una historia que se ramifica, dotando de profundidad a la novela y que, dentro de su propio juego, solo da visiones incompletas de todas ellas… cuando parece quedar claro que juzgar sin conocer las visiones de todos los implicados siempre será injusto y, al mismo tiempo, que lograrlas es una misión casi imposible.
 
Una novela relativamente pausada, pero que con si misterio te mantiene con el gusanillo de la intriga desde la primera página. No pude soltarla mientras la leía, tanto es así que la devoré en un día. Si tuviera que ponerle una pega es que, para mi gusto, el final se extiende demasiado y eso hace que pierda impacto pero es verdad, que así se consigue que todo quede bien cerrado.
 
A pesar de que trama me ha gustado mucho, si me tengo que quedar con solo una cosa es con cómo escribe la autora. Un estilo elegante, cuidado, nada recargado y muy bonito. Con muchas frases de esas que hacen las delicias de quienes nos gusta subrayar.
 
Un libro perfecto para llevarte de viaje, porque eso es lo que es ‘Nada más ilusorio’.
Profile Image for Douglas.
131 reviews212 followers
Review of advance copy received from Goodreads Giveaways
May 30, 2026
This reminded me of one of my favorite recent reads, Eastbound by Maylis de Kerangal. It also made me think a bit of Jennifer Croft’s The Extinction of Irena Rey, since both books deal with translation and the way language shapes how we see people.

I happen to read this at the same time as Ulysses. After spending weeks with James Joyce, pretty much anything is going to feel a bit elementary, so it’s hard to compare. (I wonder if this would’ve been a 5-star otherwise?)

The story takes place on an overnight train from London to Edinburgh, where conversations lead to the discovery of a literary controversy involving an author and the blurry line between real life and fiction.

What I enjoyed most were the people the narrator meets along the way. Every conversation felt a bit like running into an interesting stranger while traveling. Some of the encounters get a little weird and dreamlike. I kept coming back to the idea that we never fully know other people and are always just trying to fill in the blanks.

I also liked the way Pérez-Carbonell uses translation throughout the novel. Language doesn’t just help people communicate—it can hide things too. Characters are often misunderstood, misread, or reinvented by the people around them.

Not quite on the same level as Eastbound for me, but still an enjoyable, thoughtful read with some interesting things to say about stories, language, and the versions of people we create in our own heads.

Thanks to Goodreads and Riverhead (I’ve had such great luck with this publisher and translated literature - genuinely grateful.)
Profile Image for Jeroen Decuyper.
219 reviews52 followers
February 18, 2026
“Het Chinese getallenstelsel kent twee soorten nul, die in feite twee soorten niets uitdrukken: het ene is het absolute niets, dat, meen ik, staat voor de grenzen van het heelal, waar geen enkel deeltje heeft rondgezweefd; het andere niets wordt weergegeven door het karakter ‘ling’ 零, dat het overblijfsel aanduidt van iets wat voorbij is, zoals het vocht dat na een regenbui in de lucht blijft hangen. Gemis met een zweem van iets wat ooit ergens heeft bestaan.” (p. 11)

Met deze gedachte start de roman én de reis met de nachttrein van Londen naar Edinburgh van de Spaanse vertaalster Alicia. In haar coupé maakt ze kennis met Terry, professor en auteur, en Bou, oud-student van Terry. De roman die eerstgenoemde net heeft gepubliceerd, heeft een kleine storm veroorzaakt in de literaire wereld, iets wat heel wat gespreksstof oplevert tijdens de nachtelijke rit. Hij zou zich voor zijn verhaal gebaseerd hebben op zaken die een jonge acteur hem in vertrouwen heeft verteld. Na het publiceren van zijn roman is die laatste spoorloos verdwenen.

Het in de coupé gevormde trio bespreekt een aantal existentiële vragen over de verhouding tussen literatuur en verhalen enerzijds en de ervaringen uit de werkelijkheid waarop de schrijver zich baseert om zijn roman te schrijven anderzijds. In welke mate is het, met andere woorden, te verantwoorden om andermans ervaringen toe te eigenen en om te vormen tot fictie? En om die vervolgens zonder toestemming in de openbaarheid te brengen?

Ik had het boek meegenomen uit de bib met een lange treinreis en dus ettelijke leesuren in het verschiet, in de eerste plaats omwille van de mooi ontworpen cover en de plaats van handeling, maar ook vanwege de eerste pagina’s van de roman. Voordat die ietwat cryptische maar poëtische eerste paragrafen je in het verhaal sleuren, roept Carbonell een extra verwachtingshorizon op. Eerst citeert ze Sartre, uit La nausée (“Ja, het hele verhaal bestond uit dingen die naar elkaar verwezen. Het begin schiep een situatie die aan het eind met de elementen van het begin tot een ontknoping kwam. Het einde was dus een herhaling van het begin en door het begin kon je je al voorstellen wat het einde was.”), gevolgd door een sonnet van de Chileense dichter Óscar Arturo Hahn Garcés, die ik slechts van naam ken.

Ook deze dagen zullen overgaan,
daar elke kwade dag verstrijken moet.
De storm hoeft je niet naar het leven te staan,
en in je mond stolt mettertijd het bloed.

De ziel die doolt, keert terug naar het nest weerom.
Gevonden wordt, wat gisteren verloren.
En onbevlekt ontvangen zal de zon
opnieuw vanuit je zij worden geboren.

‘Hoe kon het zijn dat ik’, zo vraag je later
aan zee, ‘zonder kompas, half onder water,
met flarden zeil, de haven heb begroet?’

Dan zegt een stem: ‘Heb je het niet begrepen?
De wind die wrakhout maakte van je schepen
is ook de wind, die meeuwen vliegen doet.’


Pas naar het einde van het verhaal toe vat je ten volle de impact en betekenis van deze twee pagina’s met het citaat en het gedicht. Het sonnet van Hahn geeft mee dat complete vernietiging en een gevoel van algehele vrijheid twee zijden van dezelfde kracht zijn. En dat het net zo is met de dunne scheidingslijn tussen fictie en realiteit. Bij Sartre gaat het dan weer om een knipoog naar de manier waarop verhalen - in tegenstelling tot het chaotische van het ‘echte’ leven - een ogenschijnlijke samenhang creëren. Dat de orde en samenhang die we in romans lezen vaak een constructie zijn - een structuur die de mens achteraf oplegt aan gebeurtenissen die op zichzelf toevallig zijn. Hoe moeilijk we dat ook kunnen aanvaarden.

Het valt nauwelijks te geloven dat dit een debuutroman is, zowel wat betreft schrijfstijl en spanningsopbouw als de genuanceerde uitwerking van de personages. De schrijfster neemt ruim de tijd om haar verhaal te vertellen en haar personages diepgang te geven. Het verteltempo is traag, maar dat sluit perfect aan bij het gegeven van de roman. Het boek nodigt zo uit tot traag lezen en herlezen, eerder dan tot het haastig omslaan van de pagina’s. Een fijne ontdekking.
Profile Image for Rachel.
165 reviews59 followers
July 3, 2026
As a writer, what right do you have to use others' real, private lives to inspire your fiction?

This book, by Spanish author Marta Pérez-Carbonell, feels very European (I know, I know--because it IS European): strangers meet on an overnight train, trade stories, and their lives become entangled. I'd suggest reading this book with a pencil nearby if you're the kind of reader who's so inclined to underline passages that move or speak to you.
Profile Image for layan (hiatus).
319 reviews39 followers
thoughts
July 13, 2026
pre-read: lmao not the author naming the book after my biggest character flaw
anyway ill be patiently waiting for the release day
Profile Image for Gainze.
101 reviews2 followers
April 21, 2026
Thank you Riverhead for the #gifted ARC OUT 07/28

This was such an interesting read!

It follows a translator who regularly travels between London and Edinburgh, but on one trip she ends up sharing a train compartment with two strangers and their conversation slowly pulls her into this layered, messy story about a writer, his book, and the real-life person it may (or may not) be based on. From there, it kind of spirals into this web of interconnected lives, blurred truths, and uncomfortable questions about what it means to turn real experiences into fiction.

The structure is very “story within a story,” with shifting perspectives that gradually reveal more of what’s actually going on. I really liked how it kept reminding you that no one version of events is ever complete and how thin that line between truth and fiction can be.

I will say, it’s definitely a slow-paced book but the mystery kept me hooked. I kept wanting to connect all the pieces and figure out how this massive puzzle fit together.

Also, I have to give a lot of credit for the structure. There’s a lot happening here: multiple timelines, a fictional book inside the story, and three main characters with intertwined secrets but it never felt confusing. I was always able to follow what was going on, which honestly feels impressive, especially for a debut.

Overall, a really smart, layered read. 11/10.
Profile Image for Vera Sopa.
849 reviews88 followers
March 26, 2025
“De todas as viagens de comboio que fiz, a desta história foi a mais memorável. Talvez tudo tenha acontecido porque me esqueci de levar um livro para a viagem.”

Um encontro fortuito entre três personagens e a conversa que, entre eles surgiu deriva para o passado, oscilando num ir e voltar, sem rumo ou propósito. A culpa e a solidão em instantes de cumplicidade e felicidade e a mudança de elos. O tempo que muda quando contamos e ouvimos histórias. Imprevisibilidade da vida que, nos distancia do real e nos fascina, como este livro que é ficção e parece real.
Profile Image for Marga.
198 reviews40 followers
August 5, 2024
Tras leer esta historia pienso en esas personas que no solo son contadores de historias sino buscadores de las mismas. La gran pregunta ¿Cual es el poder de una historia?¿Donde reside ese poder? ¿En quien la cuenta o en quien la escucha?
Rotundamente las historias son un reflejo de quien las cuenta, de su interior, de su esencia , puede ser la otra cara del espejo, o la cara y la cruz de una moneda. Circunstancias que hacen que esas historias se quedan dentro, no las permitamos salir, bien, no te expones, te hace sentir seguridad pq es solo tuya, puertas bajo llave que no se abren , allí Dentro del espejo nadie te ve, tus historias no rezuman y no ensucian a nadie. Pero cuando nos permitimos que salgan, ay madre! rompemos ese juego de fondo para llegar a un pequeño punto, casi imperceptible más allá de ti mismo. el poder de la historia Sus diferentes interpretaciones y vericuetos que puede adoptar puede llevarnos a encontrar nuevos mecanismos que nos permitan atravesar nuestros propios limites. , Y Marta lo ha hecho con esta historia. Ha creado una historia en si misma, una historia que subyace a esa capacidad de comunicarnos porque cómo se cuenta una hitoria puede modificar la forma de interpretarla. Una historia puede cambiar un rumbo. Con un guiño maravilloso a la litetatura de Marías ( si has leido al autor lo veras). La protagonista entra en un entramado creativo en el que las historias y sus personajes absorven de cada uno de ellos formando una historia redonda. ¿En que momento de la historia la realidad pasa a ser ficcion? ¿Somos en realidsd personajes creados para ficcionar nuestra vida? ( solo humo de Millas me hizo plantearme algo similar) O ¿realmente vida y la ficción se emulsionan creando una base perfecta? En un tren camino de Edimburgo un lienzo en blanco…quien eres y quien quieres ser, el tiempo es un mero constructor y nuestras historias compartidas nos permiten sustentar nuestros “cimientos” pero ¿y el
poder de quien propaga la historia,? ese intermediario capaz de modificar la historia, adaptarla al contexto, darle la vuelta
Haciendo funcionar las historias como reflejo de uno mismo. Una historia no te dara la respuesta te llevara a otra historaia y asi sucesivamente. Porque las historias ya son la respuesta. ¿Lo real es que ocurrio algo? pero ¿que crees que ocurrio? ¿es real pq paso? , Si, realmente ocurrio todo. !!
Profile Image for Gabriel Aura.
182 reviews7 followers
June 11, 2024
Termino de cerrar "Nada más ilusorio", el debut literario de Marta Pérez-Carbonell que ha editado Lumen; una primera obra que desborda humanidad y nos acerca al mágico poder del contador de historias.

Las historias forman parte del imaginario de quienes las conocen, las escuchan, las reciben y las comparten. En esta novela, conocemos a Alicia que tras abandonar Madrid para trabajar en Londres, regularmente ha de desplazarse a Edinburgo para asistir a una reunión. En uno de esos viajes, se encontrará compartiendo vagón con dos caballeros neuyorquinos que van a dar una conferencia, Terence es escritor y va acompañado de su amigo el señor Boulder. En ese encuentro fortuito la conversación les llevará a desmenuzar momentos de su pasado en el que Terry conoce a Hans, un joven con el que dos comparte confidencias y con el tiempo aprovecha como inspiración para escribir "Rocco", su exitosa novela. ¿Se podría decir que fue una traición a la amistad? ¿Acaso todo el mundo sabrá de quién habla la historia?
Así, el éxito de la publicación se convierte en motivo de disputa y abre las puertas a un abismo por el que se cuela la confianza, la amistad y la verdad.

Pero, ¿en realidad todo fue como contaron los cronistas? ¿Y que fue de aquel que se sintió traicionado? ¿Existe perdón posible? ¿Hasta dónde llegamos a creer lo que nos han contado? ¿Qué haríamos en su lugar?

Una novela concebida como una muñeca rusa, historias dentro de la historia que te acercan a tres personajes desconocidos, que comparten un relato con el fin de hacer partícipe a quien lo escuche para que saque sus propias conclusiones sobre la verdad, la amistad, la traición y el papel que asume quien se da sin exigir nada a cambio más que tolerancia y comprensión.

Un debut que reconcilia al lector y autora con el poder de saber contar historias, y la importancia de encontrar a quien le gusta escuchar sin juzgar. Y es que si deseáis saber qué ocurrió en aquella relación solo tenéis que adentraros en la realidad que sacude a los protagonistas de este bello encuentro titulado #NadaMásIlusorio
Profile Image for Samantha.
2,959 reviews206 followers
August 4, 2026
A chance meeting on an overnight train in which strangers exchange stories and thus become entangled is an excellent premise for a novel. But what happens when those stories on which the plot hinges just aren’t that compelling?

Unfortunately that’s what happens with I Made You Up Inside My Head, a book that comes from a creative and interesting place but fails to hold the reader’s attention when that premise is put into practice.

The writing itself is good and the pacing is fine, but the “mysterious” tale in the center of this just isn’t all that compelling. I didn’t really care how it turned out, and by the end I cared even less what it might put into play after the train ride ended.

And of course, as someone who loves both atmosphere and sense of place as well as a train book, I was disappointed by how little immersion and sense of place we got here. These people could have been sitting in a bar exchanging stories instead and it wouldn’t have made a bit of difference.

*I received an ARC of this book in exchange for an honest review.*
Profile Image for Gabriela.
9 reviews
January 16, 2026
A premissa é interessante, mas a estrutura de histórias dentro de histórias tornou a leitura confusa e dificultou o envolvimento. Um livro ambicioso, mas que não funcionou totalmente para mim.
Profile Image for Santi Mora.
53 reviews
June 17, 2025
“Los numerales chinos distinguen entre dos tipos de cero, que son, en realidad, dos tipos de nada: una es la nada absoluta, la que supongo que da forma a los confines del universo, donde no ha existido nunca partícula alguna; la otra se representa con el carácter ling, que denota el rastro rezagado de lo que quedó atrás, como la humedad suspendida en la atmósfera después de una tormenta. Una ausencia definida por la traza de lo que fue y estuvo.”

“Aunque todas las historias terminan, ninguna lo hace del todo; se van hilvanando unas con otras, como lo hicieron estas, esperando formar un tejido juntas.”

“No hay, a la vez, nada más real ni nada más ilusorio que el acto de leer”
Profile Image for Luís Queijo.
326 reviews31 followers
July 20, 2024
Ainda que a premissa seja bastante interessante e a história bem urdida houve alguma coisa, neste livro, que não me entusiasmou em demasia e não jogou a seu favor. A narrativa é algo intrincada, por cruzar várias histórias, mas tem um ritmo que permite a sua leitura sem confusões. No entanto, a escrita é bastante morna e esse é o factor que se torna mais evidente. Não sei se é por ser uma primeira obra ou o efeito “Marias” (de quem a autora é estudiosa), mas peca pela toada monocórdica.
De resto… o que somos nós senão um conjunto de histórias vividas, partilhadas, lidas, contadas sejam ilusórias ou reais?
A ler.
Profile Image for Abigaëlle.
157 reviews9 followers
July 24, 2025
3,5/5
Peut on écrire un livre en s’inspirant de la vie de quelqu’un d’autre et le publier ? C’est la question que soulève ce roman et elle est très justement traitée. On n’est pas dans le reproche ou dans le déni, il y a une certaine justesse dans le propos.
L’écriture est belle et fluide pourtant il me manque quelque chose, peut être plus de détails. On n’a pas le temps de s’attacher aux personnages (ou peut être que ça c’est juste moi).
Profile Image for Lieve Dupont.
89 reviews4 followers
September 25, 2026
The book wasn't what I expected it to be. I was about to give it two stars but because it's not badly written at all - just not for me, I give it three. I do respect that the book wasn't 'flashy' or performative, but restrained. I like restrained.
Profile Image for Paloma Lopez Delgadillo.
27 reviews
October 8, 2026
Desde la premisa me pareció una historia muy atractiva: un viaje en tren, desconocidos que empiezan a hablar y terminan compartiendo partes muy íntimas de sus vidas. Hay algo casi místico en ese tipo de encuentros, porque ocurren en una especie de limbo de tiempo y espacio; durante unas horas estás entre un lugar y otro, lejos de tu vida cotidiana, y quizá por eso es más fácil hablar con alguien que probablemente no volverás a ver.

Pero lo que terminó de conquistarme fue la prosa de la autora, me pareció directa, bella y muy completa, sin sentirse recargada. Varias veces describió pensamientos o emociones que yo también había sentido alguna vez, pero que nunca había sabido poner en palabras. Me encanta cuando un libro logra eso.

También disfruté muchísimo la estructura. Son tres historias simultáneas que poco a poco convergen, y me sorprendió que nunca sentí preferencia por una sobre las otras. Normalmente, cuando una novela alterna puntos de vista, siempre termino esperando con más ganas volver a cierto personaje; aquí no me pasó. Todas las historias me parecieron igualmente interesantes y el ritmo nunca se sintió lento ni tedioso.

Otra cosa que hizo que el libro me resultara especialmente cercano fue lo contemporáneo de la ambientación. Habla de la pandemia, de Londres, de Edimburgo, de lugares cotidianos como Pret a Manger y de trayectos que he tenido la fortuna de conocer. Puede parecer un detalle pequeño, pero para mí hizo una gran diferencia: muchas veces leo novelas ambientadas en grandes ciudades y, aunque pueda imaginarlas, siguen sintiéndose un poco ajenas a mi experiencia. Aquí, en cambio, hubo momentos en los que podía reconocer los espacios y conectar la ficción con mis propios recuerdos.

Me gustó mucho la forma en que están escritos los personajes,.. especialmente disfruté el arco de Alicia y su reflexión sobre su relación anterior. Me pareció muy honesto que pudiera reconocer no solo lo terrible que fue que su exnovio, sino también cómo ella misma se había colocado en una situación de vulnerabilidad y dependencia al viajar sin una salida segura. No desde la culpa, sino desde el aprendizaje.

En general, sentí que Nada más ilusorio consigue algo difícil: ser íntima sin ser pesada, literaria sin sentirse pretenciosa, romántica sin caer en lo cursi y contemporánea sin perder cierta sensación de magia.

No le encuentro ningún “pero”. Me gustó la prosa, el ritmo, la estructura, los personajes, el romance, los temas y el final.
5 estrellas porque simplemente sentí que el libro hizo exactamente lo que quería hacer, y lo hizo muy bien.
Profile Image for Bookssunflowers_.
165 reviews41 followers
June 13, 2024
Vaya viaje, nunca mejor dicho 🥹

«Todo empezó porque se me olvidó coger un libro para el viaje en tren. Normalmente paso esa noche durmiendo pero hoy, ha dado la casualidad de que en el compartimento somos tres: un profesor, su pupilo y yo.

No quería meterme en la conversación pero Terry está preocupado por las declaraciones que se están haciendo de él a raíz de su nuevo libro. Un chico ha desaparecido.»

Tiene un ritmo perfecto, no es lento pero tampoco frenético. Digamos que es un libro dentro de otro libro, y a lo largo de sus páginas iremos conociendo la versión de la historia de Terry. Porque las historias tienen tantos lados como personas intervienen, y aquí solo tenemos uno.

Durante el viaje se irán compartiendo las historias personales que irán cambiando la percepción tanto de los demás como la propia.

¿Hasta qué punto es legítimo usar la vida de otra persona para escribir? ¿Es posible pasar un filtro de ficción? ¿Somos conscientes del daño que podemos provocar con nuestras acciones aunque a priori no se hagan con ese fin?

"Nada más ilusorio" ha conectado muchísimo conmigo. Pone de manifiesto la violencia y machismo que llegamos a sufrir las mujeres, ya sea de forma directa o indirecta, explícita o implícitamente. De una manera sutil, la autora nos pone en paralelo la historia de Alicia y Terry para que seamos los lectores quienes saquemos nuestras conclusiones en cuanto a cuestiones como el dolor, el perdón y la empatía.

He de decir que en las últimas 50 páginas estaba completamente enganchada e intrigada por conocer el desenlace tanto del libro real como del ficticio.

Tiene una pluma maravillosa, te atrapa desde la primera página. Y aunque no es un libro largo (201 páginas), cuando lo acabas sientes que necesitas más.
Profile Image for Davi De La Fuente.
83 reviews
October 2, 2026
Com um conceito particularmente interessante, “Nada Mais Ilusório” de Marta Pérez-Carbonell é uma experiência terrivelmente morna. Enquanto delibera sobre o encontro de Alice (a narradora) com Terry - um escritor cuja obra (“Rocco”) entrou em uma grande polêmica de exposição - tenta aprofundar a temática de retrato da realidade no mundo da ficção. Apesar do ponto ser bem fundamentado, há pouco (ou nada) bem abordado além disso.

Enquanto remonta em ambas as perspectivas - da narradora e dos capítulos do livro - a história real reflete a história fictícia: os elementos são ricos de improbabilidade e superficialidade (e não, não aparenta ser uma analogia). A história de Hans e Rocco gera deliciosas divagações entremeadas de uma perspectiva menos contundente. Há pouco espaço para a crítica, para o pensamento - em vários pontos a autora distribui mensagens redundantes para o potencial da leitura. É um aprofundamento sem precisão; um devaneio para lugar nenhum. A curiosidade gerada é anárquica e o enredo não se esforça a retribuir o engajamento do leitor. Faz algo qualquer com tamanha incrédula indiferença.

No fim, que fim? Há pouco que motive persistir lendo, então a conclusão se bem executa em existir. Dizer que me importei com o destino dos personagens é falso. As digressões e reflexões que Alice postulam são insossas porque se destinam a refletir situações e momentos curtos, mal explorados e meramente relatados. Não há um único diálogo que me instigue a retornar à obra. Não é um livro impossível ou improvável de ser proveitoso, mas pessoalmente penso que sua falha se encontra em como ele se executa. De repente, um conto curto fortalecesse a mensagem por muito menos. Aqui a realidade é na verdade bem evidente e clara: há pouco do que se tirar proveito do que pude ler aqui.
Profile Image for Andy Weston.
3,448 reviews256 followers
August 12, 2026
Alicia, a translator originally from Madrid, lives and works in London in a role that requires her to travel by train to Edinburgh each month, for which she uses the overnight sleeper. On one such journey Alicia she shares a compartment with two men, Terence Milton and ‘Bo’ Boulder. Terry, a mentor to the younger man, has published a novel, Rocco, which was published to considerable scandal, as a journalist uncovered the real-life inspiration, a man named Hans Haig.
As Terry tells his story, Alicia tells her own, of being abandoned on the island of Socotra, off the coast of Yemen when on a business trip with her botanist boyfriend.

It seems to be a novel about the power of story telling, but in the second half of the novel the real lives of Alicia and Terry emerge, and begin to weave into their stories.

There’s quite a lot going on here, but the real entertainment is from Pérez-Carbonell‘s writing, which is captivating. The plot is overly complicated though, and the atmosphere she is trying to create, mysterious and sinister, is dumbed down.
Profile Image for Paula Sáez.
352 reviews4 followers
October 8, 2026
Una lectura que me ha resultado confusa y, por momentos, pretenciosa. La novela desarrolla tres líneas narrativas, pero solo la historia de Rocco aparece claramente delimitada, mientras que las otras dos se entremezclan de una forma que no siempre funciona.
Además, he tenido constantemente la sensación de que la autora utiliza la novela como pretexto para introducir datos y curiosidades que no siempre aportan nada a la narración, desde la isla de Socotra hasta el sexo de las amebas. Más que enriquecer la historia, estas digresiones me han resultado forzadas.
Tampoco me ha convencido la voz narrativa de Rocco, supuestamente escrita por un autor estadounidense, pero plagada de expresiones coloquiales muy españolas que restan verosimilitud al artificio literario. A ello se suma un uso del leísmo que personalmente me ha resultado molesto.
Una propuesta interesante en su planteamiento, pero cuya ejecución me ha parecido pobre.
Profile Image for Daniel Ferreira.
28 reviews
October 5, 2026
Terrível. Inconsistente. Pretensioso. Esse livro poderia facilmente ser um apenas um conto. A trama desenvolve-se ao redor de três personagens, aparentemente sem noção nenhuma de autopreservação, que se encontram em um trem e contam sobre acontecimentos de suas vidas para passar o tempo.

Comecei a ler esse livro com expectativas altas porque achei a premissa interessante, mas encontrei uma narrativa fraca, confusa, com personagens esquecíveis e diálogos rasos e uso totalmente sem propósito da teoria do efeito borboleta. Não consegui me importar minimamente com nenhuma das personagens e estava contando as páginas pra terminar de ler.
22 reviews
October 14, 2026
Saw the cover and title in Pinterest so I decided to read it. It’s very short so I don’t regret. Some points the book is trying to make about the ethics and morality of roman à clef, but the execution feels very dragging and flat. It definitely is intriguing enough to make you want to keep reading it, so that’s a plus point.

It’s vague and not in a good way. Idk if it’s the translation but the writing also didn’t work for me, it felt very unnatural especially the dialogues. The ending also felt meh.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Profile Image for Trish.
90 reviews3 followers
September 26, 2026
Oof! I only finished this book because it was part of the Fall Goodreads challenge AND it was only a few hours to read. Wanted to quit halfway. The premise could have been interesting. The execution was just a slog.
Profile Image for Joana Santos.
126 reviews2 followers
March 14, 2026
I really liked the premise of this book and was immediately intrigued by it. A story within another story reminds us that we are nothing more than a combination of our own stories, the stories of the people around us and the stories others tell about us.

I really enjoyed the author’s writing style, however something was missing that made the story feel a bit bland at times.
Displaying 1 - 30 of 155 reviews