What do you think?
Rate this book
Do zobaczenia jutro #2
Nie myśląc o jutrze
Ta historia nieubłaganie zbliża się do końca, który wywróci wasz świat do góry nogami.
Kiedy życie Leah wreszcie zaczęło się układać, los po raz kolejny postanowił z niej zadrwić. Traumatyczne wspomnienia znów dały o sobie znać, a zamknięcie przeszłości okazało się trudniejsze, niż mogłoby się wydawać. Tajemnicze wiadomości i połączenia telefonicznie nie przypominają już tylko niesmacznego żartu. Z każdą chwilą sytuacja robi się coraz poważniejsza. Leah czuje się zagrożona, a policja ignoruje jej wołanie o pomoc. Ostatnią deską ratunku okazuje się przyjaciel mężczyzny, którego wspomnienie wywołuje prawdziwy ból.
Leah zaczyna rozumieć, że to, co miało pozostać cieniem przeszłości, stało się śmiertelnie niebezpieczną rzeczywistością.
W tej pełnej niepokoju kontynuacji Do zobaczenia jutro emocje nie dają wytchnienia, a zakończenie – choć nieuchronne – pozostawi w sercu czytelnika trwały ślad.
Kiedy życie Leah wreszcie zaczęło się układać, los po raz kolejny postanowił z niej zadrwić. Traumatyczne wspomnienia znów dały o sobie znać, a zamknięcie przeszłości okazało się trudniejsze, niż mogłoby się wydawać. Tajemnicze wiadomości i połączenia telefonicznie nie przypominają już tylko niesmacznego żartu. Z każdą chwilą sytuacja robi się coraz poważniejsza. Leah czuje się zagrożona, a policja ignoruje jej wołanie o pomoc. Ostatnią deską ratunku okazuje się przyjaciel mężczyzny, którego wspomnienie wywołuje prawdziwy ból.
Leah zaczyna rozumieć, że to, co miało pozostać cieniem przeszłości, stało się śmiertelnie niebezpieczną rzeczywistością.
W tej pełnej niepokoju kontynuacji Do zobaczenia jutro emocje nie dają wytchnienia, a zakończenie – choć nieuchronne – pozostawi w sercu czytelnika trwały ślad.
320 pages, Paperback
First published April 16, 2025
3 people are currently reading
45 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 26 of 26 reviews
April 17, 2025
Przyznam szczerze, że nawet nie wiem od czego zacząć. Zawsze na początku streszczam fabułę historii. Tu jednak to nie przejdzie, bo nie chcę spojlerować treści. Tym bardziej jeśli macie jeszcze przed sobą pierwszą część (co koniecznie musicie zmienić).
W kilku zdaniach – Leah po wcześniejszych traumatycznych wydarzeniach myśli, że wszystko pomalutku zaczyna się układać. Nic bardziej mylnego. Przeszłość się o siebie upomina, a do tego dochodzą nowe, niepokojące wydarzenia. Dziewczyna niby może liczyć na swojego przyjaciela Daena oraz policjanta Nicka, jednak to niewiele zmienia. Czy w końcu Leah będzie mogła żyć spokojnie? Czy ten ból, który towarzyszy jej od miesięcy w końcu minie?
„Nie myśląc o jutrze” jest bolesną historią. I, jak pierwszy tom sprawił, iż serce mi pękło, tak ten je złamał. Nie należę do wrażliwców, a tu poleciały mi łzy jeszcze przed prologiem...
Powieść nie dotyczy tylko nastolatki, która mierzy się z bólem po stracie siostry i przyjaciół oraz tragedii, która się wydarzyła. Tak naprawdę każdy z bohaterów mierzy się tu z własnymi demonami i problemami. Każdy z nich kogoś lub coś stracił, w ten lub inny sposób. Wszyscy przechodzą trudną, niełatwą drogę, a życie podkłada im kolejne kłody, które trudno jest obejść. Autorka nie miała dla nich litości pisząc ich losy.
Za to wykreowała świat i ich samych, iż ma się poczucie, że są realni. Co zaś sprawia, że współodczuwa się ich ból i wszelkie inne emocje. Polubiłam każdego z nich i pragnęłam wtargnąć między strony by ich przytulić i zapewnić, że wszystko się ułoży i będzie dobrze. Przecież zawsze jest jakieś jutro...
Pisząc te kilka zdań ciągle odczuwam te same emocje, które towarzyszyły mi podczas czytania. Jakie? Chyba wszystkie możliwe... Smutek, żal, złość, poczucie niesprawiedliwości, ale także nadzieję i przez niektóre dialogi oraz sytuacje radość i wzruszenie.
„Nie myśląc o jutrze” jest refleksyjną powieścią, dzięki której zrozumiecie, że zawsze znajdzie się ktoś kto poda wam pomocną dłoń. Ktoś kto okaże się bezpieczną przystanią w czasie sztormu i ogromnym wsparciem. Zrozumie nie oceniając, za to będzie światełkiem w tunelu, gdy myślicie, że nie znacie drogi.
Kinga stworzyła przepiękną historię, w której towarzyszy nam rollercoaster emocjonalny. A dla której ja przepadłam bezpowrotnie. Z całkowitą pewnością nie raz i nie dwa do niej wrócę.
Całą sobą polecam osobom, które szukają pocieszenia, zrozumienia i nadziei. Zaopatrzcie się tylko w chusteczki i chwytajcie za nią koniecznie.
#współpracareklamowa
W kilku zdaniach – Leah po wcześniejszych traumatycznych wydarzeniach myśli, że wszystko pomalutku zaczyna się układać. Nic bardziej mylnego. Przeszłość się o siebie upomina, a do tego dochodzą nowe, niepokojące wydarzenia. Dziewczyna niby może liczyć na swojego przyjaciela Daena oraz policjanta Nicka, jednak to niewiele zmienia. Czy w końcu Leah będzie mogła żyć spokojnie? Czy ten ból, który towarzyszy jej od miesięcy w końcu minie?
„Nie myśląc o jutrze” jest bolesną historią. I, jak pierwszy tom sprawił, iż serce mi pękło, tak ten je złamał. Nie należę do wrażliwców, a tu poleciały mi łzy jeszcze przed prologiem...
Powieść nie dotyczy tylko nastolatki, która mierzy się z bólem po stracie siostry i przyjaciół oraz tragedii, która się wydarzyła. Tak naprawdę każdy z bohaterów mierzy się tu z własnymi demonami i problemami. Każdy z nich kogoś lub coś stracił, w ten lub inny sposób. Wszyscy przechodzą trudną, niełatwą drogę, a życie podkłada im kolejne kłody, które trudno jest obejść. Autorka nie miała dla nich litości pisząc ich losy.
Za to wykreowała świat i ich samych, iż ma się poczucie, że są realni. Co zaś sprawia, że współodczuwa się ich ból i wszelkie inne emocje. Polubiłam każdego z nich i pragnęłam wtargnąć między strony by ich przytulić i zapewnić, że wszystko się ułoży i będzie dobrze. Przecież zawsze jest jakieś jutro...
Pisząc te kilka zdań ciągle odczuwam te same emocje, które towarzyszyły mi podczas czytania. Jakie? Chyba wszystkie możliwe... Smutek, żal, złość, poczucie niesprawiedliwości, ale także nadzieję i przez niektóre dialogi oraz sytuacje radość i wzruszenie.
„Nie myśląc o jutrze” jest refleksyjną powieścią, dzięki której zrozumiecie, że zawsze znajdzie się ktoś kto poda wam pomocną dłoń. Ktoś kto okaże się bezpieczną przystanią w czasie sztormu i ogromnym wsparciem. Zrozumie nie oceniając, za to będzie światełkiem w tunelu, gdy myślicie, że nie znacie drogi.
Kinga stworzyła przepiękną historię, w której towarzyszy nam rollercoaster emocjonalny. A dla której ja przepadłam bezpowrotnie. Z całkowitą pewnością nie raz i nie dwa do niej wrócę.
Całą sobą polecam osobom, które szukają pocieszenia, zrozumienia i nadziei. Zaopatrzcie się tylko w chusteczki i chwytajcie za nią koniecznie.
#współpracareklamowa
April 21, 2025
[ współpraca reklamowa ]
Nawet nie wiecie jak się cieszyłam, że po skończeniu pierwszego tomu miałam możliwość od razu sięgnąć po kolejny. Z góry bardzo współczuję osobom, które (zapewne tak jak ja, nie wiedziały co mają ze sobą zrobić po zakończeniu) musiały czekać parę miesięcy na kontynuację.
Po „Do zobaczenia jutro” byłam pewna że „Nie myśląc o jutrze” również skradnie moje serce, jak nawet nie bardziej. Moje przeczucie było jak najbardziej prawidłowe, bo książka ta trafiła zdecydowanie do moich ulubieńców.
Przez około pierwsze 50 stron miałam łzy w oczach i nie wiedziałam (oraz nie chciałam uwierzyć) w to co się tam dzieje. Kinga po prostu tak genialnie przeprowadza akcje, że nie dało się inaczej.
Na czytanie nmoj byłam bardzo podekscytowana, bo nie mogłam się doczekać rozwinięcia poruszonych wątków oraz rozwiązania tajemnic. I z ręką na sercu, wszystkie odpowiedzi, które tu znalazłam zmiotły mnie z planszy. Czułam emocje od obrzydzenia do smutku i płaczu. Oprócz tak poruszających serce momentów, znajdują się tutaj też te śmieszne bo bohaterowie mają wspaniałe poczucie humoru, a duo Nick’a i Leah polubiłam jeszcze bardziej.
Jeśli chodzi o bohaterów, to zżyłam się z nimi jeszcze bardziej niż w DZJ. Kocham ich jak stąd do księżyca i nie jestem w stanie pogodzić się z tym, że to już koniec ich historii. Wyobraźcie sobie jak cudowne muszą być te książki, że w 4 dni pokochałam je bezpowrotnie.
Myślę że żadna recenzja nie jest wstanie wyrazić, jak wspaniała jest ta dylogia. Jest to historia pełna emocji, opowiadająca o cudownych bohaterach, a przedewszystkim przekazująca bardzo ważne wartości. DZO i NMOJ, to książki, które dadzą wam mnóstwo miłości i staną się waszą bezpieczną przystanią.
Nawet nie wiecie jak się cieszyłam, że po skończeniu pierwszego tomu miałam możliwość od razu sięgnąć po kolejny. Z góry bardzo współczuję osobom, które (zapewne tak jak ja, nie wiedziały co mają ze sobą zrobić po zakończeniu) musiały czekać parę miesięcy na kontynuację.
Po „Do zobaczenia jutro” byłam pewna że „Nie myśląc o jutrze” również skradnie moje serce, jak nawet nie bardziej. Moje przeczucie było jak najbardziej prawidłowe, bo książka ta trafiła zdecydowanie do moich ulubieńców.
Przez około pierwsze 50 stron miałam łzy w oczach i nie wiedziałam (oraz nie chciałam uwierzyć) w to co się tam dzieje. Kinga po prostu tak genialnie przeprowadza akcje, że nie dało się inaczej.
Na czytanie nmoj byłam bardzo podekscytowana, bo nie mogłam się doczekać rozwinięcia poruszonych wątków oraz rozwiązania tajemnic. I z ręką na sercu, wszystkie odpowiedzi, które tu znalazłam zmiotły mnie z planszy. Czułam emocje od obrzydzenia do smutku i płaczu. Oprócz tak poruszających serce momentów, znajdują się tutaj też te śmieszne bo bohaterowie mają wspaniałe poczucie humoru, a duo Nick’a i Leah polubiłam jeszcze bardziej.
Jeśli chodzi o bohaterów, to zżyłam się z nimi jeszcze bardziej niż w DZJ. Kocham ich jak stąd do księżyca i nie jestem w stanie pogodzić się z tym, że to już koniec ich historii. Wyobraźcie sobie jak cudowne muszą być te książki, że w 4 dni pokochałam je bezpowrotnie.
Myślę że żadna recenzja nie jest wstanie wyrazić, jak wspaniała jest ta dylogia. Jest to historia pełna emocji, opowiadająca o cudownych bohaterach, a przedewszystkim przekazująca bardzo ważne wartości. DZO i NMOJ, to książki, które dadzą wam mnóstwo miłości i staną się waszą bezpieczną przystanią.
May 28, 2025
najlepsze dwie książki jakie czytałam❤️❤️❤️ uwielbiam tą historię pełną strachu ale i miłości
June 4, 2025
Nie była dla mnie ta ksiazka az tak dobra jak pierwsza część ale nadal warta przeczytania. Ta dylogia pokazuje jak pewne sytuacje niszcza nam zycie i jak ciezko poznij po nich wstac, ze pomoc od najblizszych jest bezcenna a ich obecnosc jest najwieksza zacheta do walki, jednak rowniez jakikolwiek “blad” boli najbardziej.
Ksiazka napewno wiele nas uczy i jest lektura ktora warto przeczytac
Ksiazka napewno wiele nas uczy i jest lektura ktora warto przeczytac
May 22, 2025
nie mówcie do mnie
May 3, 2025
[współpraca reklamowa]
Minęło sporo czasu od momentu przeczytania przeze mnie pierwszego tomu dylogii „Do zobaczenia jutro” i nie ukrywam spodobała mi się ta historia. Dzisiaj przychodzę z recenzją kontynuacji, która zdecydowanie przebiła pierwszą część 👀
CO TUTAJ SIĘ DZIAŁO. Wątek stalkera zdobył całą moją uwagę, to jest właśnie to czego oczekuje od tego typu motywów - strach. Czytanie o 3 w nocy momentu sms-ów wywołał ciarki na skórze i to jest znak, że książka spełniła swoje zadanie 🤭 „Nie myśląc o jutrze” do emocjonalny rollercoaster, jestem pewna, że dostaniecie tu całą paletę emocji - smutek, radość, strach, obrzydzenie i jeszcze więcej. Dodatkowo mamy powroty do przeszłości, dzięki którym rozumiemy postępowania bohaterów i dowiadujemy się całej prawdy, która zresztą też została niesamowicie przemyślana, dosłownie ostatnie strony czytałam z zapartym tchem! Przysięgam końcówka zmiata z planszy.
Jedyny minusik, który mi doskwierał w tej historii to relacja Noah i Leah. Wspierali się, byli serio słodcy razem, ale mnie ta miłość nie kupiła i raczej trochę się od niej odizolowałam podczas czytania. To nie było to, nie czułam tej wrażliwości i namiętności:( Niemniej nie stanowiło to dla mnie jakiegoś wielkiego problemu, bo tak jak mówię skupiłam się na innych wątkach.
Pióro Kingi jest niesamowicie przyjemne, nie sprawiło mi żadnych problemów i czekam na następne historię jej autorstwa! Polecam! 🤍
★★★★,5/5
Minęło sporo czasu od momentu przeczytania przeze mnie pierwszego tomu dylogii „Do zobaczenia jutro” i nie ukrywam spodobała mi się ta historia. Dzisiaj przychodzę z recenzją kontynuacji, która zdecydowanie przebiła pierwszą część 👀
CO TUTAJ SIĘ DZIAŁO. Wątek stalkera zdobył całą moją uwagę, to jest właśnie to czego oczekuje od tego typu motywów - strach. Czytanie o 3 w nocy momentu sms-ów wywołał ciarki na skórze i to jest znak, że książka spełniła swoje zadanie 🤭 „Nie myśląc o jutrze” do emocjonalny rollercoaster, jestem pewna, że dostaniecie tu całą paletę emocji - smutek, radość, strach, obrzydzenie i jeszcze więcej. Dodatkowo mamy powroty do przeszłości, dzięki którym rozumiemy postępowania bohaterów i dowiadujemy się całej prawdy, która zresztą też została niesamowicie przemyślana, dosłownie ostatnie strony czytałam z zapartym tchem! Przysięgam końcówka zmiata z planszy.
Jedyny minusik, który mi doskwierał w tej historii to relacja Noah i Leah. Wspierali się, byli serio słodcy razem, ale mnie ta miłość nie kupiła i raczej trochę się od niej odizolowałam podczas czytania. To nie było to, nie czułam tej wrażliwości i namiętności:( Niemniej nie stanowiło to dla mnie jakiegoś wielkiego problemu, bo tak jak mówię skupiłam się na innych wątkach.
Pióro Kingi jest niesamowicie przyjemne, nie sprawiło mi żadnych problemów i czekam na następne historię jej autorstwa! Polecam! 🤍
★★★★,5/5
Read
May 4, 2025💙Recenzja💙
Premiera 16.04.2025 r.
„Nie myśląc o jutrze” – Kinga Boruczewska
Współpraca reklamowa z @wydawnictwojaguar
Znacie takie historie, które potrafią poruszyć najdrobniejszą cząstkę ciała, duszy i serca ? Jeśli nie to ta właśnie to zrobi. Ta książka to jedna wielka emocja i uczucia. Na ich brak nie będziecie mogli narzekać.
Leah i Noah po tragicznych wydarzeniach mocno się od siebie oddali. Ona myślała, że robi to dla jego dobra, a on nie rozumie co się stało, jednak nie spocznie póki się nie dowie. Leah dalej walczy ze swoimi demonami, a sprawy nie ułatwia stalker. Czuje się osaczona, a jej zagubienie przybiera na sile. Stara się żyć normalnie, widywać się z rówieśnikami, ale o czymś takim nie tak łatwo zapomnieć. Jej strata jest tak silna, że wywołuje różnego rodzaju reakcje. Nie raz chciałam ją przytulić i po prostu być. Bo słowa będzie dobrze, dasz radę czasem są totalnie zbędne. Słowa mają mocy przekaz, ale czasem wystarczy być i wysłuchać. Po wyznaniu ból może być mniejszy albo bardziej zrozumiały. Jednak nie zawsze się tak dzieje. Ludzki mózg pod tym względem jest bardzo delikatny, a serce czuje wszystko kilka razy mocniej.
Autorka w bardzo wyraźny sposób ukazał jak wygląda życie człowieka po takiej traumie. Pokazuje jego zachowania, emocje i ból. Cierpienie to definicja tej historii. To jak trzeba się w nim odnaleźć i spróbować żyć dalej. Wszystko okraszone jest otoczką bezradności i głębokiego niezrozumienia.
Nie jestem w stanie zliczyć ile razy moje policzki były mokre, a w oczach formowały się łzy. Tylko miłość Leah i Noaha wynagradzała mi wszystko, chociaż ich droga jest wyboista. Nad ich relacją co jakiś czas zbierają się ciemne chmury. Ich walka o szczęście będzie coraz trudniejsza. Aby znaleźć się w tym miejscu co chcą będą musieli wiele przeżyć. Ale gdy miłość jest prawdziwa to przetrwa wiele.
Takich emocji jakie dała mi ta książka, to już dawno nie czułam. Ból i cierpienie po prostu wylewa się z kartek. Miłość, która będzie musiała pokonać wiele prób. Chore zachowanie i psychopatyczny stalker powoduje gęsią skórkę. Czytanie tej historii to prawdziwa gratka dla koneserów emocji. Nie będziecie się nudzić, a każda kartka sprawia głębsze załamanie oraz odbudowa. Gdy coś się naprawia, to zaraz burza je niepewność albo różni ludzie. Nie każdy przyjaciel jest dobry, a nie każdy wróg jest zły. Wszystko się tutaj miesza. A najgorsze, że dla czyichś fantazji zgineli ludzie, a kolejny mają traumy. To chore, że nasz świat jest tak skonstruowany i tak funkcjonuje.
Kingo dziękuję za piękną historię, która poruszyła moje serce, zniszczyła je i potem odbudowała. Jest pięknie pokiereszowane. Czytanie jej to była przyjemność do której Was mocno zachęcam. Poczujcie ból na własnej skórze i zobaczcie jak prawdziwa miłość może wyglądać.
11/10❤️
Premiera 16.04.2025 r.
„Nie myśląc o jutrze” – Kinga Boruczewska
Współpraca reklamowa z @wydawnictwojaguar
Znacie takie historie, które potrafią poruszyć najdrobniejszą cząstkę ciała, duszy i serca ? Jeśli nie to ta właśnie to zrobi. Ta książka to jedna wielka emocja i uczucia. Na ich brak nie będziecie mogli narzekać.
Leah i Noah po tragicznych wydarzeniach mocno się od siebie oddali. Ona myślała, że robi to dla jego dobra, a on nie rozumie co się stało, jednak nie spocznie póki się nie dowie. Leah dalej walczy ze swoimi demonami, a sprawy nie ułatwia stalker. Czuje się osaczona, a jej zagubienie przybiera na sile. Stara się żyć normalnie, widywać się z rówieśnikami, ale o czymś takim nie tak łatwo zapomnieć. Jej strata jest tak silna, że wywołuje różnego rodzaju reakcje. Nie raz chciałam ją przytulić i po prostu być. Bo słowa będzie dobrze, dasz radę czasem są totalnie zbędne. Słowa mają mocy przekaz, ale czasem wystarczy być i wysłuchać. Po wyznaniu ból może być mniejszy albo bardziej zrozumiały. Jednak nie zawsze się tak dzieje. Ludzki mózg pod tym względem jest bardzo delikatny, a serce czuje wszystko kilka razy mocniej.
Autorka w bardzo wyraźny sposób ukazał jak wygląda życie człowieka po takiej traumie. Pokazuje jego zachowania, emocje i ból. Cierpienie to definicja tej historii. To jak trzeba się w nim odnaleźć i spróbować żyć dalej. Wszystko okraszone jest otoczką bezradności i głębokiego niezrozumienia.
Nie jestem w stanie zliczyć ile razy moje policzki były mokre, a w oczach formowały się łzy. Tylko miłość Leah i Noaha wynagradzała mi wszystko, chociaż ich droga jest wyboista. Nad ich relacją co jakiś czas zbierają się ciemne chmury. Ich walka o szczęście będzie coraz trudniejsza. Aby znaleźć się w tym miejscu co chcą będą musieli wiele przeżyć. Ale gdy miłość jest prawdziwa to przetrwa wiele.
Takich emocji jakie dała mi ta książka, to już dawno nie czułam. Ból i cierpienie po prostu wylewa się z kartek. Miłość, która będzie musiała pokonać wiele prób. Chore zachowanie i psychopatyczny stalker powoduje gęsią skórkę. Czytanie tej historii to prawdziwa gratka dla koneserów emocji. Nie będziecie się nudzić, a każda kartka sprawia głębsze załamanie oraz odbudowa. Gdy coś się naprawia, to zaraz burza je niepewność albo różni ludzie. Nie każdy przyjaciel jest dobry, a nie każdy wróg jest zły. Wszystko się tutaj miesza. A najgorsze, że dla czyichś fantazji zgineli ludzie, a kolejny mają traumy. To chore, że nasz świat jest tak skonstruowany i tak funkcjonuje.
Kingo dziękuję za piękną historię, która poruszyła moje serce, zniszczyła je i potem odbudowała. Jest pięknie pokiereszowane. Czytanie jej to była przyjemność do której Was mocno zachęcam. Poczujcie ból na własnej skórze i zobaczcie jak prawdziwa miłość może wyglądać.
11/10❤️
May 7, 2025
Nie potrafię ubrać w słowa jej piękna…Gdybym mogła ocena tej książki byłaby znacznie wyższa.
Jestem poruszona, wzruszona i doprowadzona do łez. Czy ja muszę się rozpisywać? Czy mogę zostawić to tak, że była to świetna przygoda?
Tylko ta dylogia potrafi wywołać tak silne uczucia we mnie. Czytałam ją z zapartym tchem, linijka po linijce, nie mogąc się doczekać kolejnego zdania i napawając słowami. Przez cały czas czułam zaciśniętą pięść na gardle i dreszcze niepokoju. Niesamowicie silne emocje mi towarzyszyły podczas każdej strony.
Autorka stworzyła złożonych bohaterów, którzy mierzą się ze swoimi demonami i ich wewnętrzne konflikty są rozwiązywane. Poznajemy każdego z nich i przeżywamy wspólnie każdy ich smutek i porażkę, boimy się razem z nimi i kibicujemy by było lepiej.
Fabuła fabułuje i to totalnie! Fabuła jaką kryją te strony jest nie do podrobienia. Pierwsza część to był zaledwie zalążek tego co się dzieje w drugim tomie. To tutaj poznajemy wszystkie sekrety i jeszcze więcej odkrywamy.
Autorka nie pisze nam tylko prostej akcji, w której poznajemy skutki strzelaniny. Mamy okazję zagłębić się w przeszłość Leah i Noaha. A zwłaszcza tego drugiego, który przeżywa swoją przeszłość i która wpływ na jego teraźniejszość. Dodatkowo nie są oni jedynymi bohaterami tej książki, zagłębiamy się w odczucia innych osób, które mają i pokonują własne demony, a ich wszystkich łączy jedno.
Strzelanina i strata.
Bardzo podobało mi się wplatanie cytatów przed rozdziały. Nie dość, że historia wyrywa serce czytelnikowi to cytaty są dobrane w punkt i dobijają.
Nie byłam nigdy uczennicą szkoły w Stanach, ale niejednokrotnie słyszało się i oglądało filmy o strzelaninach. Kupuję to co napisała Kinga i jestem w stanie uwierzyć w każde jej słowo jakie jest przelane na papier w tej książce. Jestem w stanie uwierzyć, że ta historia, niestety, mogłaby mieć miejsce. Autorka wykreowała świat, który jest brutalnie realny. Traumy i przeżycia bohaterów są realne i poruszające. Opisy miejsc i zdarzeń są dokładne, tak samo jak zachowania nastolatków i opiekunów. Dosłownie wszystko!
Jest to książka, która uderza wprost do serca i głowy, naraz. Opanowuje każdą komórkę ciała i nie pozwala odetchnąć. „Nie myśląc o jutrze” zapamiętacie na długi czas, bo to książka, której nie da się zapomnieć.
Jestem poruszona, wzruszona i doprowadzona do łez. Czy ja muszę się rozpisywać? Czy mogę zostawić to tak, że była to świetna przygoda?
Tylko ta dylogia potrafi wywołać tak silne uczucia we mnie. Czytałam ją z zapartym tchem, linijka po linijce, nie mogąc się doczekać kolejnego zdania i napawając słowami. Przez cały czas czułam zaciśniętą pięść na gardle i dreszcze niepokoju. Niesamowicie silne emocje mi towarzyszyły podczas każdej strony.
Autorka stworzyła złożonych bohaterów, którzy mierzą się ze swoimi demonami i ich wewnętrzne konflikty są rozwiązywane. Poznajemy każdego z nich i przeżywamy wspólnie każdy ich smutek i porażkę, boimy się razem z nimi i kibicujemy by było lepiej.
Fabuła fabułuje i to totalnie! Fabuła jaką kryją te strony jest nie do podrobienia. Pierwsza część to był zaledwie zalążek tego co się dzieje w drugim tomie. To tutaj poznajemy wszystkie sekrety i jeszcze więcej odkrywamy.
Autorka nie pisze nam tylko prostej akcji, w której poznajemy skutki strzelaniny. Mamy okazję zagłębić się w przeszłość Leah i Noaha. A zwłaszcza tego drugiego, który przeżywa swoją przeszłość i która wpływ na jego teraźniejszość. Dodatkowo nie są oni jedynymi bohaterami tej książki, zagłębiamy się w odczucia innych osób, które mają i pokonują własne demony, a ich wszystkich łączy jedno.
Strzelanina i strata.
Bardzo podobało mi się wplatanie cytatów przed rozdziały. Nie dość, że historia wyrywa serce czytelnikowi to cytaty są dobrane w punkt i dobijają.
Nie byłam nigdy uczennicą szkoły w Stanach, ale niejednokrotnie słyszało się i oglądało filmy o strzelaninach. Kupuję to co napisała Kinga i jestem w stanie uwierzyć w każde jej słowo jakie jest przelane na papier w tej książce. Jestem w stanie uwierzyć, że ta historia, niestety, mogłaby mieć miejsce. Autorka wykreowała świat, który jest brutalnie realny. Traumy i przeżycia bohaterów są realne i poruszające. Opisy miejsc i zdarzeń są dokładne, tak samo jak zachowania nastolatków i opiekunów. Dosłownie wszystko!
Jest to książka, która uderza wprost do serca i głowy, naraz. Opanowuje każdą komórkę ciała i nie pozwala odetchnąć. „Nie myśląc o jutrze” zapamiętacie na długi czas, bo to książka, której nie da się zapomnieć.
July 13, 2025
🌹𝑁𝑖𝑒 𝑀𝑦𝑠́𝑙𝑎̨𝑐 𝑂 𝐽𝑢𝑡𝑟𝑧𝑒 [𝐷𝑦𝑙𝑜𝑔𝑖𝑎 𝐽𝑢𝑡𝑟𝑎 𝑇𝑜𝑚 𝟸]🌹
🌹Kɪɴɢᴀ Bᴏʀᴜᴄᴢᴋᴏᴡsᴋᴀ🥀
🥀𝚆𝚢𝚍𝚊𝚠𝚗𝚒𝚌𝚝𝚠𝚘 𝙹𝚊𝚐𝚞𝚊𝚛🥀
ℚ: Wasze ulubione wspomnienie?
♫︎ɪ ɴᴇᴇᴅ ᴍʏ ɢɪʀʟ ~ ᴛʜᴇ ɴᴀᴛɪᴏɴᴀʟ♫︎
💚~ Dzięki ale do mojej głowy bez mapy albo przewodnika lepiej się nie zbliżać. Poradzę sobie, muszę tylko wypracować jakiś plan.💚
✰✰/✰✰✰✰✰
⤳ Strzelanina
⤳ Psycholog z trudną przeszłością
⤳ Proces wychodzenia z żałoby
⤳ Walka o lepsze jutro
❗16+ ❗
|ᴋɪʟᴋᴀ ꜱᴌᴏ́ᴡ ᴏ ᴀᴜᴛᴏʀᴄᴇ|
• Uwielbia czytać, ale jeszcze bardziej kocha pisać.
«𝐷𝑒𝑑𝑦𝑘𝑎𝑐𝑗𝑎: Każdemu, komu zabrakło czasu, aby się pożegnać.Gdybym tylko mogła, przedstawiłabym dla nas wskazówki zegara.»
𝑫𝒍𝒂 𝒕𝒂𝒌𝒊𝒄𝒉 𝒉𝒊𝒔𝒕𝒐𝒓𝒊𝒊 𝒋𝒂𝒌 𝒕𝒂 𝒏𝒊𝒌𝒕 𝒏𝒊𝒈𝒅𝒚 𝒏𝒊𝒆 𝒏𝒂𝒑𝒊𝒔𝒂ł 𝒔𝒛𝒄𝒛𝒆̨𝒔́𝒍𝒊𝒘𝒆𝒈𝒐 𝒛𝒂𝒌𝒐𝒏́𝒄𝒛𝒆𝒏𝒊𝒂.
𝑻𝒂 𝒉𝒊𝒔𝒕𝒐𝒓𝒊𝒂 𝒏𝒊𝒆𝒖𝒃ł𝒂𝒈𝒂𝒏𝒊𝒆 𝒛𝒃𝒍𝒊𝒛̇𝒂 𝒔𝒊𝒆̨ 𝒅𝒐 𝒌𝒐𝒏́𝒄𝒂, 𝒌𝒕𝒐́𝒓𝒚 𝒘𝒚𝒘𝒓𝒐́𝒄𝒊 𝒘𝒂𝒔𝒛 𝒔́𝒘𝒊𝒂𝒕 𝒅𝒐 𝒈𝒐́𝒓𝒚 𝒏𝒐𝒈𝒂𝒎𝒊.
𝓕𝓪𝓫𝓾ł𝓪:
༄ Życie Leah zaczęło się układać, ale los postanowił z niej zadrwić. Osoba, która wszystkiego dokonała, chcę pomścić April ~ starszą siostrę Leah.
༄ Nastolata czuję się zagrożona, a policja ma gdzieś jej wołanie o pomoc.
𝓑𝓸𝓱𝓪𝓽𝓮𝓻𝓸𝔀𝓲𝓮 𝓟𝓲𝓮𝓻𝔀𝓼𝔃𝓸𝓹𝓵𝓪𝓷𝓸𝔀𝓲:
༄ Leah Carnahan to dziewczyna, która nie może pozbierać się po śmierci swojej siostry bliźniaczki.
༄ Noah Dawson to terapeuta, który rozumie główną bohaterką, bo też stracił siostrę.
𝓜𝓸𝓳𝓪 𝓸𝓹𝓲𝓷𝓲𝓪:
༄ Historia, promowana jako idealna do wypłakania. Lecz ja tych łez nie miałam.
༄ Książka porusza ważne tematy takie jak strata i nadzieja na odzyskanie lepszego jutra.
༄ Sięgnęłam po kontynuację książki, ponieważ nie lubię odstawiać czegoś na bok. Jeśli książka ma kolejną część to chcę po nią sięgnąć i dać jej szansę. Nie lubię, gdy dana dylogia/trylogia/seria jest niedokończona.
༄ Pani Kinga ma świetny styl pisania, ponieważ przez ten tytuł się płynęło.
༄ Niestety ta historia nie należy do moich ulubionych i to jest Okej.
𝑀𝑜𝑐𝑛𝑒 𝑠𝑡𝑟𝑜𝑛𝑦: Pióro Autorki
𝑆ł𝑎𝑏𝑒 𝑠𝑡𝑟𝑜𝑛𝑦: Wszystko.
❦︎sᴇᴇ ʏᴏᴜ sᴏᴏɴ • ɴᴀᴠɪx❦︎
🌹Kɪɴɢᴀ Bᴏʀᴜᴄᴢᴋᴏᴡsᴋᴀ🥀
🥀𝚆𝚢𝚍𝚊𝚠𝚗𝚒𝚌𝚝𝚠𝚘 𝙹𝚊𝚐𝚞𝚊𝚛🥀
ℚ: Wasze ulubione wspomnienie?
♫︎ɪ ɴᴇᴇᴅ ᴍʏ ɢɪʀʟ ~ ᴛʜᴇ ɴᴀᴛɪᴏɴᴀʟ♫︎
💚~ Dzięki ale do mojej głowy bez mapy albo przewodnika lepiej się nie zbliżać. Poradzę sobie, muszę tylko wypracować jakiś plan.💚
✰✰/✰✰✰✰✰
⤳ Strzelanina
⤳ Psycholog z trudną przeszłością
⤳ Proces wychodzenia z żałoby
⤳ Walka o lepsze jutro
❗16+ ❗
|ᴋɪʟᴋᴀ ꜱᴌᴏ́ᴡ ᴏ ᴀᴜᴛᴏʀᴄᴇ|
• Uwielbia czytać, ale jeszcze bardziej kocha pisać.
«𝐷𝑒𝑑𝑦𝑘𝑎𝑐𝑗𝑎: Każdemu, komu zabrakło czasu, aby się pożegnać.Gdybym tylko mogła, przedstawiłabym dla nas wskazówki zegara.»
𝑫𝒍𝒂 𝒕𝒂𝒌𝒊𝒄𝒉 𝒉𝒊𝒔𝒕𝒐𝒓𝒊𝒊 𝒋𝒂𝒌 𝒕𝒂 𝒏𝒊𝒌𝒕 𝒏𝒊𝒈𝒅𝒚 𝒏𝒊𝒆 𝒏𝒂𝒑𝒊𝒔𝒂ł 𝒔𝒛𝒄𝒛𝒆̨𝒔́𝒍𝒊𝒘𝒆𝒈𝒐 𝒛𝒂𝒌𝒐𝒏́𝒄𝒛𝒆𝒏𝒊𝒂.
𝑻𝒂 𝒉𝒊𝒔𝒕𝒐𝒓𝒊𝒂 𝒏𝒊𝒆𝒖𝒃ł𝒂𝒈𝒂𝒏𝒊𝒆 𝒛𝒃𝒍𝒊𝒛̇𝒂 𝒔𝒊𝒆̨ 𝒅𝒐 𝒌𝒐𝒏́𝒄𝒂, 𝒌𝒕𝒐́𝒓𝒚 𝒘𝒚𝒘𝒓𝒐́𝒄𝒊 𝒘𝒂𝒔𝒛 𝒔́𝒘𝒊𝒂𝒕 𝒅𝒐 𝒈𝒐́𝒓𝒚 𝒏𝒐𝒈𝒂𝒎𝒊.
𝓕𝓪𝓫𝓾ł𝓪:
༄ Życie Leah zaczęło się układać, ale los postanowił z niej zadrwić. Osoba, która wszystkiego dokonała, chcę pomścić April ~ starszą siostrę Leah.
༄ Nastolata czuję się zagrożona, a policja ma gdzieś jej wołanie o pomoc.
𝓑𝓸𝓱𝓪𝓽𝓮𝓻𝓸𝔀𝓲𝓮 𝓟𝓲𝓮𝓻𝔀𝓼𝔃𝓸𝓹𝓵𝓪𝓷𝓸𝔀𝓲:
༄ Leah Carnahan to dziewczyna, która nie może pozbierać się po śmierci swojej siostry bliźniaczki.
༄ Noah Dawson to terapeuta, który rozumie główną bohaterką, bo też stracił siostrę.
𝓜𝓸𝓳𝓪 𝓸𝓹𝓲𝓷𝓲𝓪:
༄ Historia, promowana jako idealna do wypłakania. Lecz ja tych łez nie miałam.
༄ Książka porusza ważne tematy takie jak strata i nadzieja na odzyskanie lepszego jutra.
༄ Sięgnęłam po kontynuację książki, ponieważ nie lubię odstawiać czegoś na bok. Jeśli książka ma kolejną część to chcę po nią sięgnąć i dać jej szansę. Nie lubię, gdy dana dylogia/trylogia/seria jest niedokończona.
༄ Pani Kinga ma świetny styl pisania, ponieważ przez ten tytuł się płynęło.
༄ Niestety ta historia nie należy do moich ulubionych i to jest Okej.
𝑀𝑜𝑐𝑛𝑒 𝑠𝑡𝑟𝑜𝑛𝑦: Pióro Autorki
𝑆ł𝑎𝑏𝑒 𝑠𝑡𝑟𝑜𝑛𝑦: Wszystko.
❦︎sᴇᴇ ʏᴏᴜ sᴏᴏɴ • ɴᴀᴠɪx❦︎
May 7, 2025
„Nie poproszę, żebyś przestała uciekać, bo i tak nie posłuchasz, ale zrobię wszystko, abyś pewnego dnia zrozumiała, że już nie musisz tego robić”
Wciąż nie mogę uwierzyć, że to już koniec przygody z bohaterami tej dylogii. Pamiętam emocje, które towarzyszyły mi podczas czytania pierwszego tomu. I wiecie co? W tamtym momencie byłam przekonana, że nic nie zaskoczy i nie poruszy mnie bardziej, a jednak… Podczas czytania drugiego tomu szybko okazało się, jak bardzo byłam wtedy w błędzie.
. . . .
„Gdyby świat miał się kiedyś skończyć, tańczyłbym z tobą do ostatniej sekundy i umarł, wiedząc, że twój uśmiech towarzyszył mi aż do końca”
„Nie myśląc o jutrze” to finał historii o dziewczynie, która podczas zwykłego dnia w szkole straciła za wiele. Nie tylko siostrę, znajomych, zwykłą i spokojną codzienność, ale i SIEBIE.
W drugim tomie Leah daje sobie szansę. Szybko jednak okazuje się, że to jeszcze nie koniec walki, a przeszłość nie tak łatwo pozwoli jej ruszyć dalej.
Wciąż wydzwaniający telefon, bukiety kwiatów i TA piosenka, która ją nawiedza…
To, co czai się w mroku, nadchodzi.
. . .
„Pożegnania miały to do siebie, że nikt za nimi nie przepadał”
„Nie myśląc o jutrze” to książka, od której nie da się oderwać. Dostarcza tak ogromną ilość różnych emocji, że odłożenie jej nawet na chwilę nie wchodzi w grę. W tym tomie głos otrzymują Dean i Nick – bohaterowie, których pokochacie równie mocno jak Leah i Noaha, którzy zawładnęli naszymi sercami w pierwszym tomie.
. . . .
Jeśli uwielbiacie książki pełne emocji, wzruszających słów, szczęśliwych i łamiących serca scen i nutki zaskoczenia, to „Nie myśląc o jutrze” dostarczy Wam tego wszystkiego. No i to obłędne wydanie <3
Wciąż nie mogę uwierzyć, że to już koniec przygody z bohaterami tej dylogii. Pamiętam emocje, które towarzyszyły mi podczas czytania pierwszego tomu. I wiecie co? W tamtym momencie byłam przekonana, że nic nie zaskoczy i nie poruszy mnie bardziej, a jednak… Podczas czytania drugiego tomu szybko okazało się, jak bardzo byłam wtedy w błędzie.
. . . .
„Gdyby świat miał się kiedyś skończyć, tańczyłbym z tobą do ostatniej sekundy i umarł, wiedząc, że twój uśmiech towarzyszył mi aż do końca”
„Nie myśląc o jutrze” to finał historii o dziewczynie, która podczas zwykłego dnia w szkole straciła za wiele. Nie tylko siostrę, znajomych, zwykłą i spokojną codzienność, ale i SIEBIE.
W drugim tomie Leah daje sobie szansę. Szybko jednak okazuje się, że to jeszcze nie koniec walki, a przeszłość nie tak łatwo pozwoli jej ruszyć dalej.
Wciąż wydzwaniający telefon, bukiety kwiatów i TA piosenka, która ją nawiedza…
To, co czai się w mroku, nadchodzi.
. . .
„Pożegnania miały to do siebie, że nikt za nimi nie przepadał”
„Nie myśląc o jutrze” to książka, od której nie da się oderwać. Dostarcza tak ogromną ilość różnych emocji, że odłożenie jej nawet na chwilę nie wchodzi w grę. W tym tomie głos otrzymują Dean i Nick – bohaterowie, których pokochacie równie mocno jak Leah i Noaha, którzy zawładnęli naszymi sercami w pierwszym tomie.
. . . .
Jeśli uwielbiacie książki pełne emocji, wzruszających słów, szczęśliwych i łamiących serca scen i nutki zaskoczenia, to „Nie myśląc o jutrze” dostarczy Wam tego wszystkiego. No i to obłędne wydanie <3
May 24, 2025
Dajcie mi odetchnąć, muszę posklejać moje serce…
Recenzja:
Tytuł: „Do zobaczenia jutro ”, „Nie myśląc o jutrze”
Dylogia: Do zobaczenia jutro
Autor: Kinga Boruczkowska
Wydawnictwo: współpraca reklamowa z wydawnictwem Jaguar
Moja ocena: 5/5 ⭐️
UWAGA!: recenzja dotyczy całej dylogii jak i oddzielnych tomów !
Co sądzę o tej dylogii? Gdybym dostała propozycję patronowania jej, bez zastanowienia zgodziłabym się. To jest jakieś cudo. Kocham, kocham i jeszcze raz kocham ta historię. Mieszanka emocjonalna gwarantowana, pomysł, wykonanie jak warsztat pisarski na najwyższym poziomie, jednym słowem nie mam się do czego przyczepić. A nie przepraszam mam… Czemu musiałam skończyć ta opowieść?! Nawet nie wiecie jak krwawi mi serce na samą myśl, że nie doczekam się kolejnej części.
Jako osoba, która ostatnio bardzo mało płacze na książkach tak tu przy końcu dosłownie dusiłam się łzami… Opisy tak traumatycznych przeżyć i to jak została opisana trauma… Brak mi słów. Miłość głównych bohaterów i inspirujące cytaty nie tylko na początkach rozdziałów, ale też w samej treści dopełniają tą książkę idealnie.
Po przeczytaniu pierwszego tomu, byłam święcie przekonana, że na drugim tomie się zawiodę, ale teraz - z lekkim sercem - mogę was zapewnić, że jest on jeszcze lepszy od poprzedniego. Tej historii nie dopadła klątwa drugiej części, co bardzo pozytywnie mnie zaskoczyło.
Co najbardziej przeraziło mnie w tej książce? Fakt, że takie rzeczy się dzieją, to nie jest fikcja. Nastolatkowie takie sytuacje przeżywają i muszą się mierzyć z takimi traumami, chyba to uderzyło we mnie najbardziej.
Historia Noah i Leah to jedna z najlepszych, jak nie najlepsza opowieść jaką czytałam w tym roku. Chyba najbardziej urzekło mnie to, że nie miałam wrażenia, aby ich relacja była w jakikolwiek przerysowana, oddawała rzeczywistość. Siła miłości, podejście do relacji romantycznych i wsparcie jakie sobie wzajemnie okazywali, było definicją związku nie idealnego, ale rozsądnego i prawdziwego.
Jedna ważna informacja na sam koniec: NIE KAŻDY udźwignie tą opowieść. Naprawdę sprawdźcie sobie tw zanim zaczniecie czytać i miejcie w świadomości, że jest to opisane z pełną brutalnością oraz (jeszcze raz podkreślę) rzeczywistością. Jako osoba, która jest mocno odporna na takie opisy, nie byłam wstanie przeczytać każdego w całości.
Podsumowując, polecam tą powieść każdej osobie, ale tylko wtedy, gdy spełnia ona wymagania wiekowe i zapoznała się z tw. Jeśli jesteście pewni, że udźwignięcie tak ciężką psychicznie (moim zdaniem) pozycje nawet się nie zastanawiajcie się czy ją czytać. Oczywiście, że tak i przysięgam, nie oderwiecie się od niej nawet na sekundę.
I jeszcze jedna rada dla wytrwałych: kupcie dwa tomu od razu 🤭😉.
Recenzja:
Tytuł: „Do zobaczenia jutro ”, „Nie myśląc o jutrze”
Dylogia: Do zobaczenia jutro
Autor: Kinga Boruczkowska
Wydawnictwo: współpraca reklamowa z wydawnictwem Jaguar
Moja ocena: 5/5 ⭐️
UWAGA!: recenzja dotyczy całej dylogii jak i oddzielnych tomów !
Co sądzę o tej dylogii? Gdybym dostała propozycję patronowania jej, bez zastanowienia zgodziłabym się. To jest jakieś cudo. Kocham, kocham i jeszcze raz kocham ta historię. Mieszanka emocjonalna gwarantowana, pomysł, wykonanie jak warsztat pisarski na najwyższym poziomie, jednym słowem nie mam się do czego przyczepić. A nie przepraszam mam… Czemu musiałam skończyć ta opowieść?! Nawet nie wiecie jak krwawi mi serce na samą myśl, że nie doczekam się kolejnej części.
Jako osoba, która ostatnio bardzo mało płacze na książkach tak tu przy końcu dosłownie dusiłam się łzami… Opisy tak traumatycznych przeżyć i to jak została opisana trauma… Brak mi słów. Miłość głównych bohaterów i inspirujące cytaty nie tylko na początkach rozdziałów, ale też w samej treści dopełniają tą książkę idealnie.
Po przeczytaniu pierwszego tomu, byłam święcie przekonana, że na drugim tomie się zawiodę, ale teraz - z lekkim sercem - mogę was zapewnić, że jest on jeszcze lepszy od poprzedniego. Tej historii nie dopadła klątwa drugiej części, co bardzo pozytywnie mnie zaskoczyło.
Co najbardziej przeraziło mnie w tej książce? Fakt, że takie rzeczy się dzieją, to nie jest fikcja. Nastolatkowie takie sytuacje przeżywają i muszą się mierzyć z takimi traumami, chyba to uderzyło we mnie najbardziej.
Historia Noah i Leah to jedna z najlepszych, jak nie najlepsza opowieść jaką czytałam w tym roku. Chyba najbardziej urzekło mnie to, że nie miałam wrażenia, aby ich relacja była w jakikolwiek przerysowana, oddawała rzeczywistość. Siła miłości, podejście do relacji romantycznych i wsparcie jakie sobie wzajemnie okazywali, było definicją związku nie idealnego, ale rozsądnego i prawdziwego.
Jedna ważna informacja na sam koniec: NIE KAŻDY udźwignie tą opowieść. Naprawdę sprawdźcie sobie tw zanim zaczniecie czytać i miejcie w świadomości, że jest to opisane z pełną brutalnością oraz (jeszcze raz podkreślę) rzeczywistością. Jako osoba, która jest mocno odporna na takie opisy, nie byłam wstanie przeczytać każdego w całości.
Podsumowując, polecam tą powieść każdej osobie, ale tylko wtedy, gdy spełnia ona wymagania wiekowe i zapoznała się z tw. Jeśli jesteście pewni, że udźwignięcie tak ciężką psychicznie (moim zdaniem) pozycje nawet się nie zastanawiajcie się czy ją czytać. Oczywiście, że tak i przysięgam, nie oderwiecie się od niej nawet na sekundę.
I jeszcze jedna rada dla wytrwałych: kupcie dwa tomu od razu 🤭😉.
June 26, 2025
Macie jakąś kontynuację, na którą czekaliście, wciąż czekacie?
Kiedy życie Leah wreszcie zaczęło się układać, los po raz kolejny postanowił z niej zadrwić. Traumatyczne wspomnienia znów dały o sobie znać, a zamknięcie przeszłości okazało się trudniejsze, niż mogłoby się wydawać. Tajemnicze wiadomości i połączenia telefonicznie nie przypominają już tylko niesmacznego żartu. Leah czuje się zagrożona, a policja ignoruje jej wołanie o pomoc.
To nie jest zwykła kontynuacja. To emocjonalna detonacja, która zaczyna się tam, gdzie poprzednia część urywa się nagle i bezlitośnie. Czekałam na tą książkę z niecierpliwością, a kiedy miałam ją w rękach długo nie byłam na nią gotowa. Odkładałam ją wiele razy. Autorka wbija paznokcie w traumę, pokazując, że życie po stracie nie jest drogą ku światłu, lecz wiecznym błądzeniem po ciemnym labiryncie.
Autorka nie idzie na skróty. Jej bohaterowie są złożeni, pełni blizn i milczenia. Wszyscy walczą ze swoimi demonami. Wszystko miesza się w gęstej, dusznej atmosferze. Nie ma tu prostych odpowiedzi. Są tylko pytania, niepewność i lęk, który z czasem przeradza się w cichą siłę. Autorka pokazuje jak trauma wpływa na nasze ciało, postrzeganie świata. Czujemy ją w każdym niedopowiedzianym słowie.
Książka nie kończy się nadzieją. Nie daje ukojenia, ale zostawia coś znacznie bardziej prawdziwego. Świadomość, że niektóre rany nigdy się nie goją, a mimo to człowiek może iść dalej. Z bagażem, bólem, ale krok po kroku. Historia jest jak szept w nocy, który wraca, gdy gasną światła. Porusza do szpiku kości, bo pokazuje, że nie zawsze chodzi o to, by przetrwać. Czasem wystarczy, że jeszcze się oddycha.
Kiedy życie Leah wreszcie zaczęło się układać, los po raz kolejny postanowił z niej zadrwić. Traumatyczne wspomnienia znów dały o sobie znać, a zamknięcie przeszłości okazało się trudniejsze, niż mogłoby się wydawać. Tajemnicze wiadomości i połączenia telefonicznie nie przypominają już tylko niesmacznego żartu. Leah czuje się zagrożona, a policja ignoruje jej wołanie o pomoc.
To nie jest zwykła kontynuacja. To emocjonalna detonacja, która zaczyna się tam, gdzie poprzednia część urywa się nagle i bezlitośnie. Czekałam na tą książkę z niecierpliwością, a kiedy miałam ją w rękach długo nie byłam na nią gotowa. Odkładałam ją wiele razy. Autorka wbija paznokcie w traumę, pokazując, że życie po stracie nie jest drogą ku światłu, lecz wiecznym błądzeniem po ciemnym labiryncie.
Autorka nie idzie na skróty. Jej bohaterowie są złożeni, pełni blizn i milczenia. Wszyscy walczą ze swoimi demonami. Wszystko miesza się w gęstej, dusznej atmosferze. Nie ma tu prostych odpowiedzi. Są tylko pytania, niepewność i lęk, który z czasem przeradza się w cichą siłę. Autorka pokazuje jak trauma wpływa na nasze ciało, postrzeganie świata. Czujemy ją w każdym niedopowiedzianym słowie.
Książka nie kończy się nadzieją. Nie daje ukojenia, ale zostawia coś znacznie bardziej prawdziwego. Świadomość, że niektóre rany nigdy się nie goją, a mimo to człowiek może iść dalej. Z bagażem, bólem, ale krok po kroku. Historia jest jak szept w nocy, który wraca, gdy gasną światła. Porusza do szpiku kości, bo pokazuje, że nie zawsze chodzi o to, by przetrwać. Czasem wystarczy, że jeszcze się oddycha.
April 28, 2025
Powiem otwarcie – widząc napis „ciąg dalszy nastąpi” w pierwszej części tej dylogii, nie byłam do końca zadowolona, bowiem byłam przekonana, że jest to jednotomówka. Co więcej, byłam przekonana, że drugi tom jest zupełnie zbędny. Nie spodziewałam się jednak, że autorka w drugiej części pójdzie w nieco innym kierunku.
„Do zobaczenia jutro” miało wymiar czysto psychologiczny. Fabuła opierała się tak na prawdę na radzeniu sobie nastolatków z traumą, związaną ze strzelaniną w szkole, w której zginęli ich przyjaciele i znajomi. Druga część z kolei to niezwykle emocjonujący thriller, który wciąga już od pierwszych stron. Podczas lektury cały czas towarzyszyło mi uczucie niepokoju i z niecierpliwością wyczekiwałam ostatecznego finału.
Fabuła jest przemyślana i dopracowana w każdym calu. Autorka odpowiednio dawkuje kolejne informacje, by w ostatecznym finale wyłożyć wszystkie karty na stół. Bardzo spodobała mi się narracja ze strony Noaha, która także bardzo dużo wniosła do fabuły. Zakończenie było takie jak się spodziewałam, czyli bardzo emocjonalne. Stanowiło ono idealne uwieńczenie tej historii.
Druga część spodobała mi się bardziej niż pierwsza, co rzadko się zdarza. W „Do zobaczenia jutro” momentami wątek romantyczny za bardzo wychodził na pierwszy plan i dało się wyczuć różnicę w wieku między Noah a Leah, co mnie osobiście trochę „uwierało”. Natomiast w drugiej części wszystko było w punkt.
Ta dylogia na długo zapadnie w mym sercu i z pewnością będę ją polecać każdemu.
Moja ocena: 4,5 ⭐
„Do zobaczenia jutro” miało wymiar czysto psychologiczny. Fabuła opierała się tak na prawdę na radzeniu sobie nastolatków z traumą, związaną ze strzelaniną w szkole, w której zginęli ich przyjaciele i znajomi. Druga część z kolei to niezwykle emocjonujący thriller, który wciąga już od pierwszych stron. Podczas lektury cały czas towarzyszyło mi uczucie niepokoju i z niecierpliwością wyczekiwałam ostatecznego finału.
Fabuła jest przemyślana i dopracowana w każdym calu. Autorka odpowiednio dawkuje kolejne informacje, by w ostatecznym finale wyłożyć wszystkie karty na stół. Bardzo spodobała mi się narracja ze strony Noaha, która także bardzo dużo wniosła do fabuły. Zakończenie było takie jak się spodziewałam, czyli bardzo emocjonalne. Stanowiło ono idealne uwieńczenie tej historii.
Druga część spodobała mi się bardziej niż pierwsza, co rzadko się zdarza. W „Do zobaczenia jutro” momentami wątek romantyczny za bardzo wychodził na pierwszy plan i dało się wyczuć różnicę w wieku między Noah a Leah, co mnie osobiście trochę „uwierało”. Natomiast w drugiej części wszystko było w punkt.
Ta dylogia na długo zapadnie w mym sercu i z pewnością będę ją polecać każdemu.
Moja ocena: 4,5 ⭐
May 6, 2025
[ współpraca reklamowa ]
Sięgając po kontynuację historii Leah i Noaha liczyłam, że może jednak przekonam się do tej historii. Zwłaszcza, że nie lubię zostawiać niedokończonych serii, więc dawało mi to dodatkową motywację do kontynuowania tej historii.
Na samym początku czytanie szło mi bardzo opornie. Nie byłam w stanie wkręcić się w książkę i dosyć mocno zwlekałam z jej czytaniem. Mogło na to wpłynąć to, że początkowo niezbyt rozumiałam co się w niej dzieje, mimo, że po kontynuację sięgnęłam praktycznie od razu po skończeniu pierwszej części. Niestety, im dalej szłam, tym miałam coraz mniejsze chęci do dalszego czytania, jednak nie poddawałam się i brnęłam dalej w losy bohaterów. Na szczęście, ze względu na końcowe wydarzenia w pewnym momencie czytanie zaczęło iść mi sprawniej i momentami byłam ciekawa jak rozwiążą się niektóre sprawy.
Zachowania bohaterów w tym tomie również momentami mnie drażniły, jednak miałam wrażenie, że nieco mniej w porównaniu do pierwszej części. Liczyłam na to, że może zrodzi się we mnie chociaż lekkie przywiązanie do nich, ze względu na to, że jeszcze trochę czasu z nimi spędziłam. Niestety, aż do samego końca nie poczułam do nich żadnego przywiązania, jednak końcowe sceny wzbudziły we mnie trochę emocji.
Podsumowując, nie była to najgorsza historia jaką miałam okazję czytać, jednak nie przypadła mi ona do gustu tak bardzo, jak na to
liczyłam.
Sięgając po kontynuację historii Leah i Noaha liczyłam, że może jednak przekonam się do tej historii. Zwłaszcza, że nie lubię zostawiać niedokończonych serii, więc dawało mi to dodatkową motywację do kontynuowania tej historii.
Na samym początku czytanie szło mi bardzo opornie. Nie byłam w stanie wkręcić się w książkę i dosyć mocno zwlekałam z jej czytaniem. Mogło na to wpłynąć to, że początkowo niezbyt rozumiałam co się w niej dzieje, mimo, że po kontynuację sięgnęłam praktycznie od razu po skończeniu pierwszej części. Niestety, im dalej szłam, tym miałam coraz mniejsze chęci do dalszego czytania, jednak nie poddawałam się i brnęłam dalej w losy bohaterów. Na szczęście, ze względu na końcowe wydarzenia w pewnym momencie czytanie zaczęło iść mi sprawniej i momentami byłam ciekawa jak rozwiążą się niektóre sprawy.
Zachowania bohaterów w tym tomie również momentami mnie drażniły, jednak miałam wrażenie, że nieco mniej w porównaniu do pierwszej części. Liczyłam na to, że może zrodzi się we mnie chociaż lekkie przywiązanie do nich, ze względu na to, że jeszcze trochę czasu z nimi spędziłam. Niestety, aż do samego końca nie poczułam do nich żadnego przywiązania, jednak końcowe sceny wzbudziły we mnie trochę emocji.
Podsumowując, nie była to najgorsza historia jaką miałam okazję czytać, jednak nie przypadła mi ona do gustu tak bardzo, jak na to
liczyłam.
May 12, 2025
Muszę przyznać, że bardzo wyczekiwałam kolejnego tomu tej dylogii. Pamiętam, jak pierwszy tom dosłownie mnie zniszczył psychicznie — wywołał we mnie bardzo skrajne emocje. Liczyłam więc, że kontynuacja będzie jak plaster na złamane serce. Niestety, nie do końca tak było. Leah sądziła, że jej życie w końcu wróci na właściwe tory — włożyła w to wiele pracy i wysiłku. Niestety, nie dane jej było zaznać spokoju. Tragedia goni tragedię, a tajemniczy prześladowca nie pozwala jej zapomnieć o przeszłości. Jest rozbita — straciła swoją bezpieczną przystań, a jedyną osobą, która o nią walczy, jest policjant zmagający się z systemem.
Dzieje się bardzo dużo, ale cierpienia jest jeszcze więcej. Leah po raz kolejny się rozpada, a ciężar, który niesie na barkach, staje się zbyt wielki. Mimo to pozostaje niezwykle silna — stawia czoła wszystkiemu, co ją spotyka. W książce kontynuowany jest wątek sprawcy całej tragedii z poprzedniego tomu. Muszę przyznać, że podejrzewałam, kim on może być, już po pierwszej wzmiance. Zakończenie książki było bardzo intensywne — wywołało we mnie ogrom emocji, a nawet łzy.
Ta dylogia jest niezwykle wartościowa, poruszająca i pełna emocji. Myślę, że zostanie ze mną na długo. Jeśli jeszcze nie poznaliście pierwszego tomu, gorąco polecam.
Dzieje się bardzo dużo, ale cierpienia jest jeszcze więcej. Leah po raz kolejny się rozpada, a ciężar, który niesie na barkach, staje się zbyt wielki. Mimo to pozostaje niezwykle silna — stawia czoła wszystkiemu, co ją spotyka. W książce kontynuowany jest wątek sprawcy całej tragedii z poprzedniego tomu. Muszę przyznać, że podejrzewałam, kim on może być, już po pierwszej wzmiance. Zakończenie książki było bardzo intensywne — wywołało we mnie ogrom emocji, a nawet łzy.
Ta dylogia jest niezwykle wartościowa, poruszająca i pełna emocji. Myślę, że zostanie ze mną na długo. Jeśli jeszcze nie poznaliście pierwszego tomu, gorąco polecam.
April 30, 2025
"Nie myśląc o Jutrze" to wspaniała kontynuacja "Do zobaczenia jutro", która była przeze mnie bardzo wyczekiwana! Z utęsknieniem czekałam na poznanie dalszych losów Leah i Noaha!
Gdy zaczęłam czytać pierwsze rozdziały to moim odczuciem było wielkie zaskoczenie! Dlaczego tak? Trzeba przyznać, że autorka wprowadziła intrygujący wstęp, który napewno każdego zastanawiał i przyprawił o zawał! Zostały tu pięknie rozegrane uczucia i relacje między bohaterami. Oczywiście książkę się pochłania! Dużo się dzieje!! Noah Dawson to kolejny cudowny książkowy mąż! Napewno go pokochacie :D Na uwagę zasługują również pięknie dobrane cytaty przed każdym rozdziałem. Czy uczucie miłości może wywołać nienawiść, chęć zemsty? Czy warto walczyć o prawdziwą miłość? Dowiecie się po przeczytaniu tej książki!! Osobiście pokochałam tą dylogię, bardzo polecam!
Gdy zaczęłam czytać pierwsze rozdziały to moim odczuciem było wielkie zaskoczenie! Dlaczego tak? Trzeba przyznać, że autorka wprowadziła intrygujący wstęp, który napewno każdego zastanawiał i przyprawił o zawał! Zostały tu pięknie rozegrane uczucia i relacje między bohaterami. Oczywiście książkę się pochłania! Dużo się dzieje!! Noah Dawson to kolejny cudowny książkowy mąż! Napewno go pokochacie :D Na uwagę zasługują również pięknie dobrane cytaty przed każdym rozdziałem. Czy uczucie miłości może wywołać nienawiść, chęć zemsty? Czy warto walczyć o prawdziwą miłość? Dowiecie się po przeczytaniu tej książki!! Osobiście pokochałam tą dylogię, bardzo polecam!
May 10, 2025
Nie umiem opisać słowami mojej miłości do tej książki.
Rzadko przywiązuje się jakoś bardzo do bohaterów przez co ich losy pozostają mi dosyć obojętne, ale Leah i Noah zdecydowanie do nich nie należą. Tak bardzo pokochałem tą dwójkę. Każdą przeszkodę, wzlot i upadek, rozmowę, przeżycie, ich. Emocje, które dostarczyła mi tę powieść zapamiętam napewno na długo. Obstawiałem, że gorzej niż w 1 części nie będzie, ale ta zabolała dziesięć razy bardziej. Niespodziewane plot twisty wbiły mnie w ziemię i dalej nie mogę wyjść z podziwu nad nimi. Piękno, ból - przeplatanka emocji całkowicie mną zawładnęła. Sprawiła, że nie jeden raz będę wracać do tych bohaterów, bo dali mi nadzieję na lepsze jutro, choć sami jej za dużo nie posiadali.
Dzięki Kinia za złamane serce…
Rzadko przywiązuje się jakoś bardzo do bohaterów przez co ich losy pozostają mi dosyć obojętne, ale Leah i Noah zdecydowanie do nich nie należą. Tak bardzo pokochałem tą dwójkę. Każdą przeszkodę, wzlot i upadek, rozmowę, przeżycie, ich. Emocje, które dostarczyła mi tę powieść zapamiętam napewno na długo. Obstawiałem, że gorzej niż w 1 części nie będzie, ale ta zabolała dziesięć razy bardziej. Niespodziewane plot twisty wbiły mnie w ziemię i dalej nie mogę wyjść z podziwu nad nimi. Piękno, ból - przeplatanka emocji całkowicie mną zawładnęła. Sprawiła, że nie jeden raz będę wracać do tych bohaterów, bo dali mi nadzieję na lepsze jutro, choć sami jej za dużo nie posiadali.
Dzięki Kinia za złamane serce…
April 25, 2025
„Nie myśląc o jutrze” poruszyło mnie do głębi. To książka, którą się czuje – każdą emocję, każdą łzę, każdy moment niepokoju. Już od pierwszych stron wiedziałam, że to nie będzie lekka historia – i nie pomyliłam się. Historia Leah i Noaha to emocjonalny rollercoaster, który wciąga i nie pozwala o sobie zapomnieć.
Szczególnie poruszyły mnie retrospekcje z przeszłości – zwłaszcza wspomnienie Noaha i jego listów do zmarłej siostry. Tak prosty gest, a tak mocny przekaz. Wciąż mam to przed oczami.
To jedna z tych książek, które czyta się jednym tchem, ale długo po lekturze wciąż się o niej myśli. Idealna dla osób, które chcą poczuć coś więcej niż tylko fabułę.
#współpraca
Szczególnie poruszyły mnie retrospekcje z przeszłości – zwłaszcza wspomnienie Noaha i jego listów do zmarłej siostry. Tak prosty gest, a tak mocny przekaz. Wciąż mam to przed oczami.
To jedna z tych książek, które czyta się jednym tchem, ale długo po lekturze wciąż się o niej myśli. Idealna dla osób, które chcą poczuć coś więcej niż tylko fabułę.
#współpraca
May 23, 2025
Szczerze? Trochę się zawiodłam. O wiele bardziej podobał mi się pierwszy tom. I mimo, ze w tym było dużo ważnych słów, cytatów i rozwiązanie całej sprawy, to spodziewałam się trochę czegoś innego. Od początku wiedziałam kto będzie winny i zachowanie głównej bohaterki strasznie mnie irytowało. Rzecz, która najbardziej mi się podobała to sposób myślenia Noaha i postać Deana.
December 29, 2025
Bolesna i piękna historia która nie pozostawia po sobie suchej nitki. Zapas chusteczek powinien być w zestawie;) To jak ta książla jednocześnie mnie rozbiła i poskładała jest cudowne. Może to dziwne słowo ale ma wartość której nie wytłumacze.
May 21, 2025
Nie wiem czy to ja skonczylam tą książkę czy to ona skończyła ze mną...
July 24, 2025
Nie ja skończyłam tę książkę tylko ona skończyła ze mną
November 8, 2025
Historia o Noah i Leah strasznie mi pomogła ❤️
May 5, 2025
Leah postanowiła się rzucić na głęboką wodę, zaryzykować i zacząć znowu żyć. Ale los zakpił z niej znowu. Do tego okazuje się, że traumatyczne wydarzenia ciągle dają o sobie znać. Leah jest prześladowana przez tajemnice wiadomości i połączenia telefoniczne. Policja już nie wie jak reagować, a dziewczyna ma coraz mniej szans i możliwości na ucieczkę czy normalne życie. Ostatnią deską ratunku jest Nick – przyjaciel Noah, ale ryzykuje przy tym swoją karierą. Może się okazać, że dopiero odkrycie tajemnic zmarłej siostry Leah pomoże wyeliminować zagrożenie, które czyha na dziewczynę.
Poczułam się lekko oszukana po zakończeniu poprzedniego tomu. Dorzućcie do tego początek, w którym podłamałam się razem z Leah i można sobie dopisać jak bardzo pozytywnie byłam nastawiona do „Nie myśląc o jutrze”. Na szczęcie okazało się, że Kinga Boruczkowska nie jest taka niedobra 😉 Leah będzie musiała znowu zawalczyć o siebie i wydaje się, że to będzie jeszcze cięższa walka niż w pierwszej części. Strzelanina okazuje się mieć drugie dno i wydaje się, że dziewczyna nie będzie miała spokoju dopóki nie dowie się dlaczego i kto ją stalkuje. Na szczęście będzie mogła liczyć na przyjaciół i znajomych, ale „gra” nie będzie taka łatwa. Bałam się co będzie się działo dalej i czy Leah będzie potrafiła się znowu podnieść. Oczywiście jak to bywa w małych miasteczkach, wszystkie wątki się łączą. Jeżeli czekacie na historię, która będzie Was trzymała w napięciu to śmiało sięgajcie. Liczę, że będziecie mieć szanse na odkrywanie tajemnic razem z bohaterami i kilka razy Was to zaskoczy 😉
Poczułam się lekko oszukana po zakończeniu poprzedniego tomu. Dorzućcie do tego początek, w którym podłamałam się razem z Leah i można sobie dopisać jak bardzo pozytywnie byłam nastawiona do „Nie myśląc o jutrze”. Na szczęcie okazało się, że Kinga Boruczkowska nie jest taka niedobra 😉 Leah będzie musiała znowu zawalczyć o siebie i wydaje się, że to będzie jeszcze cięższa walka niż w pierwszej części. Strzelanina okazuje się mieć drugie dno i wydaje się, że dziewczyna nie będzie miała spokoju dopóki nie dowie się dlaczego i kto ją stalkuje. Na szczęście będzie mogła liczyć na przyjaciół i znajomych, ale „gra” nie będzie taka łatwa. Bałam się co będzie się działo dalej i czy Leah będzie potrafiła się znowu podnieść. Oczywiście jak to bywa w małych miasteczkach, wszystkie wątki się łączą. Jeżeli czekacie na historię, która będzie Was trzymała w napięciu to śmiało sięgajcie. Liczę, że będziecie mieć szanse na odkrywanie tajemnic razem z bohaterami i kilka razy Was to zaskoczy 😉
June 26, 2025
⋆𐙚₊˚⊹♡ RECENZJA ♡ ⊹˚ ₊𐙚⋆
/ Współpraca Reklamowa /
🎀༘⋆ ,,Nie myśląc o jutrze” 🎀༘⋆
Autor: Kinga Boruczkowska
Wydawnictwo: Jaguar
Ocena: 4/5
⋆ ˚｡⋆୨୧˚ ⋆ ˚｡⋆୨୧˚ ⋆ ˚｡⋆୨୧˚ ⋆ ˚｡⋆୨୧˚
Długo zastanawiałam się nad oceną, „Do zobaczenia jutro” bardzo mi się spodobało i nie mogłam się doczekać kontynuacji. „Nie myśląc o jutrze” również było fajne, ale nie aż tak bardzo jak pierwszy tom. Książkę czytało mi się bardzo szybko, jest to poruszająca historia, która nadaje się do przeczytania na raz. Styl pisania Kingi, jest lekki jak i również emocjonalny.
Jeśli chodzi o fabułę to nie chce zdradzać zbyt wiele żeby nie było spoilerów dla osób które jeszcze nie czytały pierwszego tomu.
To, co mogę powiedzieć, to że jest to historia o walce z samym sobą, o miłości, o przeszłości, która nie daje o sobie zapomnieć. Książka porusza wiele trudnych tematów, jest to pełna emocji historia.
Autorka fajnie kontynuowała dalsze losy bohaterów, wszystko doprowadzając do końca. Uważam, że ta książka jest naprawdę wartościowa, i każdego zachęcam do sięgnięcia po tę dylogie.
/ Współpraca Reklamowa /
🎀༘⋆ ,,Nie myśląc o jutrze” 🎀༘⋆
Autor: Kinga Boruczkowska
Wydawnictwo: Jaguar
Ocena: 4/5
⋆ ˚｡⋆୨୧˚ ⋆ ˚｡⋆୨୧˚ ⋆ ˚｡⋆୨୧˚ ⋆ ˚｡⋆୨୧˚
Długo zastanawiałam się nad oceną, „Do zobaczenia jutro” bardzo mi się spodobało i nie mogłam się doczekać kontynuacji. „Nie myśląc o jutrze” również było fajne, ale nie aż tak bardzo jak pierwszy tom. Książkę czytało mi się bardzo szybko, jest to poruszająca historia, która nadaje się do przeczytania na raz. Styl pisania Kingi, jest lekki jak i również emocjonalny.
Jeśli chodzi o fabułę to nie chce zdradzać zbyt wiele żeby nie było spoilerów dla osób które jeszcze nie czytały pierwszego tomu.
To, co mogę powiedzieć, to że jest to historia o walce z samym sobą, o miłości, o przeszłości, która nie daje o sobie zapomnieć. Książka porusza wiele trudnych tematów, jest to pełna emocji historia.
Autorka fajnie kontynuowała dalsze losy bohaterów, wszystko doprowadzając do końca. Uważam, że ta książka jest naprawdę wartościowa, i każdego zachęcam do sięgnięcia po tę dylogie.
Displaying 1 - 26 of 26 reviews