Złuda

Aspirant Anita Starska i prokurator Feliks Niemiłko #2

by Agata Kunderman

Nikt właściwie nie wie, kto to. Zjawa? Duch? Dotknąć go można czy nie można? Nie wiadomo.

W malowniczych okolicach Lądka-Zdroju znika bez śladu Malwina Ratajczyk, matka kilkuletniego chłopca, a zeznania jej bliskich zdają się wzajemnie sobie przeczyć. Śledczy podejrzewają, że kobieta mogła zniknąć świadomie, mimo że rodzina odrzuca tę możliwość.

Kolejne zaginięcia ożywiają pamięć o Wędrowcu – niebezpiecznej postaci z lokalnych podań – a zagadkowe listy z ostrzeżeniami wywołują coraz większą panikę wśród mieszkańców Kotliny Kłodzkiej. Choć przeczy to prawom logiki, wszystko wskazuje na to, że legendarna zjawa postanowiła zabijać.

Aspirant Anita Starska oraz prokurator Feliks Niemiłko łączą siły, by powstrzymać mordercę i zatrzymać serię makabrycznych zdarzeń. Śledztwo prowadzi ich przez mrok kłamstw, widziadeł oraz lokalnych legend, wśród których ktoś skrzętnie ukrył przerażającą prawdę.

Autorka znakomicie przyjętej Wróżdy oraz Wód czerwonych ponownie zabiera czytelników do świata, w którym rzeczywistość i złudzenia bardzo łatwo ze sobą pomylić, a rozwiązanie zagadki okaże się zupełnie nieprzewidywalne.

Genres: Audiobook

480 pages, Paperback

First published March 1, 2025

Reviews

[Ilona * ksiazka_w_kwiatach *]

„Złuda” to drugi tom serii z udziałem aspirant Anity Starskiej i prokuratora Feliksa Niemiło, autorstwa Agaty Kunderman, która zadebiutowała znakomitym thrillerem „Wróżda”. Miałam przyjemność niedawno przeczytać debiut autorki i bardzo mi się podobał, dlatego sięgając po jej najnowszą powieść, byłam pewna, że również przypadnie mi do gustu. Nie zdawałam sobie jednak sprawy, że to drugi tom, ale w żaden sposób mi to nie przeszkadzało – bez problemu odnalazłam się w historii.

Agata Kunderman przenosi nas do malowniczego Lądka-Zdroju, gdzie w tajemniczych okolicznościach znika młoda kobieta, matka kilkuletniego chłopca. Policja, po przesłuchaniu bliskich zaginionej, których zeznania są sprzeczne, podejrzewa, że mogła ona świadomie zniknąć, mimo że zarówno mąż Malwiny, jak i jej rodzice odrzucają tę możliwość.
Kolejne zaginięcia kobiet przywołują na myśl Wędrowca – postać z dawnych legend. Nikt nie wie, czy naprawdę istnieje, ale kolejne listy z zagadkowymi ostrzeżeniami budzą strach wśród mieszkańców Kotliny Kłodzkiej.

„Złuda” autorstwa Agaty Kunderman to doskonale skonstruowany kryminał, który od pierwszych stron wciąga czytelnika w wir zaskakujących wydarzeń. Autorka osadziła fabułę swojej powieści w pięknym Lądku-Zdroju, co podkreśla barwnymi opisami miejsc, w których rozgrywa się akcja. Kunderman stworzyła porywającą i angażującą powieść kryminalną, która urzeka niepowtarzalnym klimatem oraz atmosferą pełną mroku, tajemnic i kłamstw. Historia obfituje w dynamikę i zaskakujące zwroty akcji; mimo wielu wątków czytelnik nie gubi się w fabule. Wręcz przeciwnie – wraz z rozwojem śledztwa i odkrywaniem kolejnych elementów układanki nasza wyobraźnia pracuje na najwyższych obrotach, a ciekawość i chęć odkrycia prawdy rośnie.
Agata Kunderman stworzyła niezwykle klimatyczną powieść kryminalną, w której, oprócz odniesień do mitów i legend, umiejętnie wplecionych w fabułę, porusza także trudne tematy społeczne, skłaniając czytelnika do refleksji. Warto zwrócić uwagę na kreację postaci; ich portrety psychologiczne oraz charaktery są przedstawione w sposób autentyczny. Duży plus za fantastyczne dialogi, okraszone szczyptą czarnego humoru.
Podsumowując, „Złuda” to bardzo dobrze skonstruowana powieść, w której autorka umiejętnie łączy wątek kryminalny z thrillerem psychologicznym. Z zapartym tchem śledziłam wydarzenia z kart powieści, a zakończenie okazało się dla mnie całkowitym zaskoczeniem. Z niecierpliwością czekam na kolejną powieść autorki, ponieważ „Złuda” to jedna z tych książek, które z pewnością znajdą się w moim rocznym podsumowaniu. Polecam!

[za_czy_ta_na]

🔹🔹🔹
O tym, że „Złuda” jest drugim tomem serii zorientowałam się całkiem niedawno. Plan był taki, że: „no dobra to chyba najpierw trzeba przeczytać Wody Czerwone…”, ale zanim sięgnęłam po pierwszą część chciałam tylko zerknąć na pierwszy rozdział „Złudy”. Ciekawość zwyciężyła. Jaki tego efekt? A no taki, że zanim się zorientowałam, przekładałam już ostatnią stronę książki. Czy przeszkadzało mi to, że nie znałam pierwszego tomu? Absolutnie nie, ale i tak mam ochotę go przeczytać.
Dałam się całkowicie wciągnąć w fabułę i szybko odnalazłam się w powiązaniach Anity Starskiej z innymi bohaterami książki, którzy zapewne dali się poznać już wcześniej. Autorka z miejsca kupiła mnie swoim lekkim stylem pisania i niesamowitą zdolnością wodzenia czytelnika za nos. Z pozoru łatwa zagadka kryminalna w rzeczywistości stała się skomplikowaną łamigłówką, której rozwiązania nie byłam na 100% pewna niemal do końca lektury.
🔹🔹🔹
Agata Kunderman zabiera nas do malowniczego Lądka-Zdroju, gdzie bez śladu znika Malwina Ratajczyk. Zgłoszenie zaginięcia składa zaniepokojona rodzina, której zeznania mocno od siebie odbiegają. Pierwszym podejrzanym staje się mąż zaginionej, choć policja nie wyklucza również, że kobieta mogła zniknąć świadomie. Niestety wkrótce dochodzi do kolejnych zaginięć, a wśród przerażonych mieszkańców Kotliny Kłodzkiej ożywa legenda o Wędrowcu – istocie, zjawie, a może demonie, który postanowił oczyścić ulice ze zła… Aspirant Anita Starska wspólnie z Feliksem Niemiłko robią co w ich mocy by jak najszybciej rozwikłać zagadkę zaginięć i ująć sprawcę morderstw, bo co do tego, że mają do czynienia z seryjniakiem nie ma już wątpliwości.
🔹🔹🔹
Z tak precyzyjnie utkaną intrygą kryminalną nie miałam do czynienia już dawno. Ależ mnie ta książka wciągnęła. Do tego dochodzi też genialny wątek obyczajowy, który nadaje tej historii i samej Starskiej autentyczności. Jej relacja z ojcem jest dla mnie niesamowicie poruszające. Również relacja Anity z Feliksem jest bardzo intrygująca. Momenty, gdy byli razem dodawały fabule nieco luzu, tak bardzo potrzebnego oddechu.
🔹🔹🔹
Muszę przyznać, że genialny klimat robiły rozdziały prowadzone z perspektywy Malwiny. W skupieniu odkrywałam fragmenty jej przeszłości, analizując, co doprowadziło do jej zniknięcia…
🔹🔹🔹
To zdecydowanie było udane spotkanie z twórczością autorki i z pewnością będę je kontynuować. Polecam

[Olga Majerska]

i czułam te słowa, które raniły
a ręce matczyne mnie nie chroniły
i w środku z bólu pękałam
tak bardzo nie słyszeć ich chciałam

byłam dzieckiem
na niezrozumienie skazanym
niewystarczającym i zapominanym
tworem ich wyobrażeń
pozbawiona marzeń

byłam dzieckiem
jakim nie chciałam być
dla siebie, nie dla nich pragnęłam żyć
schowana w swojej duszy
żal moje serce kruszy

byłam dzieckiem
poranionym, tak bardzo skrzywdzonym
dzieciństwem łez i smutku otoczonym
pękła więc cierpień moich osłona
byłam i jestem wciąż naznaczona

w sercu demony się narodziły
to, co było w nim dobre, zniszczyły
dziecięca samotność i cierpienie
pozorne i kruche istnienie

i nikt usłyszeć mnie nie chciał
choć wołałam, choć płakałam
matczyną miłością mój świat nie brzmiał
choć tego chciałam, tak bardzo chciałam

To wszystko na Drodze Umarłych.
Tam złuda, widziadło, mara.
Śmierci zapach, jej powitanie.
Jak Wędrowiec ta śmierć kroczyła.
Niosła się jej woń wraz z oczyszczeniem.
Pogrzebaniem ich pozorów.
Wtedy nic nie znaczyło więcej niż ten cios.
Oczyszczający, przynoszący spokój.
Wyzwalający, pełen głębokich oddechów.
Bo to wszystko to był fałsz.
Ulepiony z gliny zakłamania.
Kłamali! Udawali!
Świat pięknego życia kreowali.
Za szklaną szybką.

Jak tutaj jest pięknie. Tak po mojemu. Wgryzłam się w „Złudę” mocno. Bo czułam. Przeżywałam. Dotykałam. I snułam się po tej historii. Piękny klimat na mnie osiadł. Gdzieś tam pod skórę wszedł. A tam dreszcze poruszenia. Bo to było dziecko. Tylko dziecko! Niewystarczające. Dla nich niezbyt. Mało warte. I tak szło to dziecko przez życie całe. Ze wspomnieniem o zielonej sukience. Z traumą. Bólem. Byciem niezbyt.

Jak tutaj jest kryminalnie i intrygująco. Słowa ociekają intrygą, tak charakternie i klimatycznie skomponowaną. Starska i Niemiłko - uwielbiam tę dwójkę. Tak idealnie zgrani. Dopasowani. Prawdziwi. I nieustępliwi. Dobrze było do nich wrócić. Dobrze było przeczytać „Złudę”. Poczuć ją. Polecam bardzo.

[Vaconafa]

Książka, którą moim zdaniem powinna przeczytać każda osoba publikująca w Internecie. Daje do myślenia w wielu aspektach! Mowa o powieści "Złuda" autorstwa Agaty Kunderman. Powieść została wydana nakładem Wydawnictwa Initium.

Za egzemplarz książki do recenzji w ramach współpracy barterowej dziękuję bardzo wydawnictwu.

Jest to drugi tom serii kryminalnej i zalecam zapoznać się z pierwszym tomem dla lepszego zrozumienia i poznania głównych bohaterów oraz ich relacji. Mamy tu inną sprawę, jednakże kontynuację prywatnych spraw zarówno Aspirant Starskiej, jak i prokuratora Niemiłko.

Powieść jest bardzo wciągająca, a śledztwo bardzo ciekawie poprowadzone. Podobały mi się wstawki z życia ofiar, które pomogły lepiej zrozumieć kim były i pozwoliły na lepszą analizę sprawy z perspektywy czytelnika i próbę samodzielnego odgadnięcia kto jest winny i co łączy ofiary.

Bardzo polubiłam Aspirant Starską i jej prywatne życie bardzo mnie zaciekawiło, co nie zdarza się często. Lubiłam te wstawki o niej i jej tacie, wyjścia na sernik bez rodzynek z Prokuratorem, i śledzenie rozwoju ich relacji. Bohaterowie są bardzo ciekawie wykreowani, jak i ich otoczenie. Nawiązanie do legendy związanej z tamtą okolicą było bardzo fajnym zabiegiem i mi się ogromnie spodobało.

Sprawa kryminalna została poprowadzona w bardzo ciekawy sposób i niemal do samego końca nie wpadłam na jej rozwiązanie. Autorka umiejętnie wodzi czytelnika za nos i podsuwa kolejne dowody, aby w końcu dać niemal na tacy rozwiązanie i pełne wyjaśnienie jak wszystko jest ze sobą powiązane. Świetny kryminał, który nie daje o sobie zapomnieć gdy odłożymy go choć na chwilę.

Osobiście uważam, że tą książkę powinien przeczytać każdy, wiem powtarzam się, ale koniecznie po nią sięgnijcie i dajcie znać jakie przemyślenia po niej mieliście.

[book_matula]

Przed wami autorka Agata Kunderman, znana z takich tytułów jak „Wróżda” i „Wody czerwone”, powróciła z nowym, wciągającym kryminałem, który łączy elementy thrillera psychologicznego z lokalnym folklorem Dolnego Śląska. Uwaga spojler :p
Akcja powieści toczy się w malowniczych okolicach Lądka-Zdroju, gdzie bez śladu znika Malwina Ratajczyk, matka kilkuletniego chłopca. Zeznania jej bliskich są sprzeczne, a śledczy podejrzewają, że kobieta mogła zniknąć świadomie, choć rodzina stanowczo odrzuca tę możliwość ale to dopiero początek akcji bo wkrótce kolejne zaginięcia przywołują na myśl Wędrowca – niebezpieczną postać z lokalnych podań. Zagadkowe listy z ostrzeżeniami wywołują panikę wśród mieszkańców Kotliny Kłodzkiej, sugerując, że legendarna zjawa postanowiła zabić. Aspirant Anita Starska oraz prokurator Feliks Niemiłko łączą siły, aby powstrzymać mordercę i zakończyć serię makabrycznych zdarzeń. Śledztwo prowadzi ich przez mrok kłamstw, widziadeł oraz lokalnych legend, wśród których ktoś skrzętnie ukrył przerażającą prawdę.
Autorka mistrzowsko buduje napięcie, balansując między rzeczywistością a iluzją. Jej styl pisania według mnie jest precyzyjny, a jednocześnie pełen emocji, co sprawiło, że z każdą stroną coraz bardziej zanurzałam się w mroczny świat przedstawiony w książce. „Złuda” to nie tylko kryminał, ale także głębokie studium ludzkiej psychiki oraz wpływu lokalnych legend na społeczność. To opowieść o tym, jak przeszłość i wierzenia mogą kształtować teraźniejszość, prowadząc do nieoczekiwanych i często przerażających konsekwencji. Brzmi znajomo?
Dla miłośników inteligentnych kryminałów z elementami psychologicznymi i folklorystycznymi „Złuda” będzie prawdziwą literacką ucztą. To książka, która nie tylko trzyma w napięciu do ostatniej strony, ale także skłania do refleksji nad tym, jak łatwo można pomylić rzeczywistość z iluzją.

[Kulturowa.Anihilacja]

Kunderman w „Złudzie” przeniosła mnie w malownicze, a zarazem niepokojące realia, gdzie zaginięcie Malwiny Ratajczyk stało się początkiem mrocznej układanki.

Co od razu spodobało mi się w tej powieści to fakt, że wszystko przeplata się z lokalnymi legendami, a zwłaszcza z enigmatyczną postacią określaną jako Wędrowiec. Bardzo odżywczy dla tej historii okazał się moment, w którym rzeczywistość zaczyna nabierać nierealnych barw.
Sprzeczne zeznania mieszkańców tworzą klimat, w którym każdy cień i każdy dźwięk mogą skrywać niewyjaśnioną prawdę. Autorka bardzo zręcznie używała tych lokalnych wierzeń, nadając fabule dodatkową głębię i niedopowiedzenia, które dla mnie były sporym wabikiem do kontynuowania tej historii.

Bohaterami śledztwa są Anita Starska oraz Feliks Niemiłko. Starska to inteligentna, pełna pasji i nieustępliwa kobieta, nieco w kontraście jest prokurator Niemiłko, który mimo zdrowego rozsądku nie jest w stanie całkowicie zignorować lokalnych przesądów i wierzeń. Polubiłam ten duet, który wciągnął mnie w wir dynamicznego śledztwa. Narracja płynnie mieszała się między współczesnymi wydarzeniami, a retrospekcjami, dzięki czemu mogłam zrozumieć motywacje bohaterów oraz tajemnice, które ich otaczają w zdecydowanie szerszej perspektywie.

W moich oczach autorka zasłużyła na duże uznanie, ponieważ znakomicie udało jej się oddać ciężar ludzkich emocji i tej nieco mroczniejszej strony ludzkiej natury.

Najnowsza powieść Kunderman jest inteligentna i niezwykle sprawnie łączy klasyczne śledztwo z elementami thrillera psychologicznego i nutami folkloru. „Złuda” balansuje na granicy między realnym, a mistycznym, ta powieść okazała się dla mnie sponsorem bardzo dobrze spędzonego czasu.

[Bibliotecznie]

Z ciekawością sięgnęłam po drugi tom serii przygód aspirant Anity Starskiej i prokuratora Feliksa Niemiłko. "Wody czerwone", czyli pierwszy tom, w którym poznałam dwójkę wspomnianych bohaterów, był na tyle wciągający, że z zainteresowaniem sięgnęłam po kolejną część.

Akcja powieści rozgrywa się w Lądku-Zdroju. Tym razem na przestrzeni kilku miesięcy znikają lub zostają zamordowane młode kobiety. Początkowo policja nie łączy tych zdarzeń, jednak wkrótce okazuje się, że są między nimi pewne powiązania. Wszystkie kobiety aktywnie działały w sieci, prowadząc popularne konta w mediach społecznościowych. Pewnego dnia znika kolejna młoda kobieta, matka i żona, Malwina Ratajczak. Automatycznie pierwszym podejrzanym staje się jej mąż, jednak czy ojciec tak bardzo kochający synka może stać się katem własnej żony? Duet Starska i Niemiłko rozpoczynają śledztwo, w które szybko wkradają się lokalne legendy o Wędrowcu, który według opowieści ma na koncie złe traktowanie niektórych spacerujących samotnie górskimi szlakami turystów.

Autorka w ciekawy sposób pokazała fałsz płynący często z influencerskich kont, na których życie ich właścicieli ocieka wprost dobrobytem i szczęściem, a w rzeczywistości to często kłamstwa, mające na celu zdobycie popularności. Czy te działania miały wpływ na działania mordercy?

Nie obyło się również bez warstwy obyczajowej, czyli autorka nie zapomniała o życiu prywatnym naszych bohaterów. Wkraczamy w świat Anity, gdzie prym wiedzie opieka nad chorym ojcem, relacja pełna wzajemnej troski i miłości. Do tego połączenie emocjonalnego podejścia Starskiej z twardym realizmem Feliksa - świetny mariaż. Jest śledztwo, jest życie, jest moc.

Polecam i czekam na kolejne przygody pani aspirant i pana prokuratora.

[Barbara]

Na przestrzeni kilku miesięcy ginie lub znika kilka kobiet z okolic Lądka-Zdroju i mimo, że początkowo te zdarzenia nie są łączone wkrótce się okazuje mają wspólny mianownik – mor*dercę, który czyha na młode kobiety. Wszystkie z kobiet były bardzo aktywne w mediach społecznościowych.

Śledztwo na dobre rozkręca się w momencie zaginięcia młodej żony i matki – Malwiny Ratajczak.
Jej przerażeni rodzice obwiniają o zniknięcie męża, którego jak się szybko okazuje nigdy szczególnie go nie lubili.. a opinia publiczna szybko podłapuje temat i staje się wobec mężczyzny bezlitosna.
Czy słusznie?

Według policyjnych statystyk, to właśnie najczęściej najbliżsi stoją za nagłymi zniknięciami... Czy tak jest i w tym przypadku? Tego stara się dowiedzieć zespół śledczy, na czele którego stoi aspirant Anita Starska oraz prokurator Feliks Niemiłko.

Panikę podsycają listy jakie znajdują mieszkańcy, które to wskazują wyraźnie, że mają do czynienia z legendarnym Wędrowcem, który zaczepia samotnych na szlakach i w zależności od ich czynów może sprowadzić na nich kiepski los..

Autorka dotyka dość powszechnego zjawiska kreowania się na złoto-cukierkowo w social mediach, naiwności ludzi na oraz niebezpieczeństwa jakie niesie za sobą przekazywanie zbyt wielu informacji osobom poznanym w internecie.

Książka napisana jest spokojnie, a śledztwo toczy się krok po kroku nie ma większych napięć czy zwrotów akcji. Tym razem trafnie udało mi się wytypować winowajcę już w połowie historii, natomiast odkrycie co popchnęło tego człowieka do takich czynów było przerażające.

[Anna Sochacka]

„Złuda” autorstwa Agaty Kunderman to kontynuacja serii kryminałów z aspirantką Anitą Starską i prokuratorem Feliksem Niemiłko.

Historia zaczyna się od tajemniczego zaginięcia Malwiny Ratajczyk, matki kilkuletniego chłopca. Podczas gdy jej rodzice upierają się przy poszukiwaniach, mąż stanowczo twierdzi, że to potrzeba wytchnienia spowodowała jej tymczasowe i zupełnie dobrowolne oddalenie się, za to lokalna społeczność tajemnicę jej zniknięcia wiąże z mityczną postacią górskiego Wędrowca.

Akcja kolejny raz zabiera nas w malownicze plenery Kotliny Kłodzkiej, do której mam ogromną słabość.
Małomiasteczkowy klimat i lokalna legenda o siejącym śmierć i spustoszenie Wędrowcu z Gór ożywa z pełną mocą. Te dodatkowe elementy grozy i mistycyzmu tworzą niesamowitą, pełną tajemnic atmosferę.
Aspirant Anita Starska i prokurator Feliks Niemiłko ponownie łączą siły, aby rozwikłać zagadkę, złożoną z kłamstw, widziadeł oraz lokalnych podań.
Kunderman potrafi utrzymać ciekawość czytelnika, zaskakując go nagłymi zwrotami akcji i odpowiednio stopniując napięcie.

Autorka w jedynej historii połączyła fascynującą intrygę kryminalną, ciekawe śledztwo, lokalny folklor i historię z rozbudowaną warstwą obyczajową, nadając całości niesamowitego pulsującego niepokojem klimatu.

[Ewelina]

„Złuda” to drugi tom serii o Aspirant Anicie Starskiej i prokuratorze Feliksie Niemiłko. Jest to książka, gdzie akcja biegnie swoim tempem. Jest raczej wolniejsza, ale dzięki temu można lepiej poczuć klimat tego co dzieje się w Lądku Zdrój i okolicach.
W książce oprócz tajemniczych zniknięć młodych kobiet, znajdziemy wzmianki o lokalnych legendach, które na pewno dodają całej historii pewnej świeżości i wyróżnia ją spośród innych kryminałów. Osobiście uwielbiam Sudety i wszystko co się z nimi łączy. Dlatego książka porwała mnie od pierwszych stron. Z każdym kolejnym rozdziałem wciągała mnie jeszcze bardziej i nie pozwała odłożyć się nawet na chwilkę.
„Złuda” to książka, który posiada wszystkie elementy dobrze napisanego kryminału. Świetnie wykreowanych bohaterów, którzy dobrze wykonują swoją pracę. Znajdziemy tu kłamstwa, tajemnice i zagadkę, której rozwiązanie nie jest takie proste i oczywiste. Są tutaj również skomplikowane więzi rodzinne i traumy z przeszłości, a wszystko to splata się w spójną całość.

[Logana]

"[...] je­ste­śmy kar­mie­ni fał­szem, który spra­wia, że czu­je­my się nie­szczę­śli­wi [...] A czu­je­my się tak, bo ob­ser­wu­je­my pięk­ne życie in­nych, chcąc tego sa­me­go. Tym­cza­sem to, co wi­dzi­my na ekra­nach kom­pu­te­rów i te­le­fo­nów, to tylko fałsz. Złuda."

Kryminał z bogatym tłem, poruszający wiele aspektów życia codziennego, zarówno trywialnych, jak i o głębszym znaczeniu.
Dotychczasowe powieści autorki robiły na mnie duże wrażenie. "Złudą" nie byłam tak oczarowana, głównie przez to, że sprawcę odkryłam już po przeczytaniu kilku pierwszych rozdziałów.

"W dzi­siej­szym świe­cie z po­wo­dze­niem można oba­lić mit o tym, że tylko w wiel­kich mia­stach ma się wiel­kie moż­li­wo­ści. In­ter­net to naj­szyb­sza au­to­stra­da do suk­ce­su, a on jest wszę­dzie”.


"Nie było w niej stra­chu, nie było wy­rzu­tu, nie było in­nych emo­cji. Była jak duch. Jak złuda, w któ­rej ob­ra­zie mie­sza­ła się praw­da z czy­stą ilu­zją."

[Martyna Chojnacka]

Autorka już od pierwszy zdań złapała mnie w swoje „szpony”. Zaciekawiła już pierwszymi słowami. Wkroczyłam w tę opowieść pełna napięcia, fascynacji, ale i czujności i dociekliwości. Ostrożnie stawiałam każdy krok. Choć w książce wyczuwa się elementy niepokoju, niepewności, momentami strachu, czy bólu to autorka każdą emocję, nawet tę nieprzyjemną i złą, potrafi opowiedzieć w bardzo subtelny sposób.
To historia pełna smutku i nieszczęścia, historia o braku zrozumienia, o niepewności, o tym jak można czuć się tak strasznie samotnym będąc w gronie innych osób i przez to cierpieć. A ta samotność przejawia się w wielu kwestiach, w życiu realnym i tym internetowym w socjalach.

[Katarzyna]

Kolejne udane spotkanie z Feliksem i Anitą.

Sprawa, którą prowadzą, jest tajemnicza. Na początku jednak Anita mierzy się ze sprawą zaginięcia Malwiny Ratajczyk, kobiety, wokół której małżeństwa krążą różne plotki. Z tego względu cień podejrzeń pada na jej męża. Rozwinięcie tego wątku było dla mnie zaskakujące.

Autorce udało się zbudować atmosferę napięcia, a wplecenie wątku górskich legend uczyniło całą historię mroczniejszą i ciekawszą.

To nie jest książka, w której dążymy tylko do znalezienia sprawcy morderstw. To historia o życiu z demonami i codziennej walce. To również opowieść o ułudzie social mediów.

[Joanna Be]

Bardzo dobry kryminał, jak zawsze u autorki.