ฉันฆ่าอาจารย์

by Mina Sakurai, อรวรรณ กิจเสรีชัย (Translator)

นิยายสืบสวนลุ้นระทึกที่สั่นสะเทือนจิตใจผู้อ่าน เมื่อจู่ ๆ ‘อาจารย์โอคุซาวะ จุน’ แห่งโรงเรียนมัธยมปลายไซกะ ปลิดชีพตัวเองด้วยการกระโดดตึก

แล้วเรื่องราวก็ซับซ้อนขึ้น เมื่อข้อความ ‘ฉันฆ่าอาจารย์’ บนกระดานดำกลายเป็นหลักฐานว่ามีใครบางคนก่อเหตุนี้

ความน่าตื่นเต้นชวนขนลุกของ ‘ฉันฆ่าอาจารย์’ คือ เราจะได้มอง ‘ความจริง’ ผ่านหลากมุมมองของบรรดานักเรียน ม.6 ที่อยู่ในความดูแลของอาจารย์โอคุซาวะผู้เป็นที่นิยมในโรงเรียน สิ่งที่พวกเขาบอกเล่าจะกระตุ้นเร้าให้เราค่อย ๆ ปะติดปะต่อตามหาความจริง

ท่ามกลางความกดดันและการแข่งขันในระบบการศึกษา ยังมีสังคมในโรงเรียนที่เปรียบเสมือนโลกทั้งใบของพวกเขาในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ เบื้องหลังความตายครั้งนี้มีอะไรหลบซ่อน ? ความเลวร้ายที่เกิดขึ้นจะนำไปสู่บทสรุปแบบใด ?​

‘ฉันฆ่าอาจารย์’ เหมาะสำหรับทุกคนที่เคยอยู่ กำลังอยู่ หรืออยากสอดส่องความผิดปรกติในระบบการศึกษา เมื่ออ่านเล่มนี้จนจบ เราเชื่อว่าคุณจะมองโรงเรียนไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

Genres: Fiction, Japanese Literature

400 pages, Paperback

Published March 1, 2025

Reviews

[เรื่องเล่าจากหน้ากระดาษ · Rating 5 out of 5]

ฝากเพจรีวิวหนังสือ : เรื่องเล่าจากหน้ากระดาษ


#ฉันฆ่าอาจารย์

ผู้เขียน: ซากุระอิ มินะ
ผู้แปล: อรวรรณ กิจเสรีชัย
สำนักพิมพ์: Biblio

เล่มนี้เป็นหนึ่งในเป้าหมายของเราในงานหนังสือรอบนี้เลย เพราะแค่ชื่อเรื่อง “ฉันฆ่าอาจารย์” ก็ทำให้อยากรู้ทันทีว่าเรื่องราวเบื้องหลังคืออะไร ทำไมถึงตั้งชื่อนี้ ซึ่งก็ไม่ผิดหวังเลย เพราะแค่เปิดเรื่องมาก็น่าสนใจมาก จนต้องอ่านรวดเดียวจบ ทั้งที่หนาถึง 400 หน้า แต่รู้ตัวอีกที…ก็อ่านจบไปแบบไม่รู้ตัว เพราะมัน สนุกและน่าติดตามมากแก

เรื่องย่อ:

เรื่องราวเกิดขึ้นท่ามกลางแรงกดดันของนักเรียนมัธยมปลายไซกะ ชั้น ม.6 ที่ต้องเตรียมตัวสอบเข้ามหาวิทยาลัย แต่แล้วเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นต่อหน้าทุกคนในโรงเรียน—อาจารย์โอคุซาวะ ปลิดชีพตัวเองด้วยการกระโดดตึกต่อหน้านักเรียน

แต่เรื่องกลับซับซ้อนขึ้นเมื่อมีข้อความปริศนา “ฉันฆ่าอาจารย์” ปรากฏบนกระดานดำ… ทำให้เกิดคำถามว่า แท้จริงแล้วนี่คือการฆ่าตัวตาย หรือการฆาตกรรมกันแน่? และใครกันที่อยู่เบื้องหลังข้อความนั้น — คนร้ายอาจอยู่ใกล้ตัวกว่าที่คิด…

เนื้อเรื่องดำเนินผ่านมุมมองของทั้งนักเรียนและอาจารย์ ค่อยๆ เปิดเผยเงื่อนงำต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง ทั้งเรื่องการคอร์รัปชัน การกลั่นแกล้ง การเข้าใจผิด และความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนในรั้วโรงเรียน ทุกบท ทุกฉาก ทำให้เราต้องขบคิดและตั้งคำถามใหม่อยู่ตลอดว่า “หรือจะเป็นคนนี้?” หรือ “ไม่สิ…น่าจะเป็นคนนั้นมากกว่า!”

ความรู้สึกหลังอ่าน :

สิ่งที่น่าสนใจคือเรื่องนี้ไม่ใช่แค่นิยายสอบสวนธรรมดา แต่มันสะท้อนสังคม การกดทับในระบบการศึกษา และเสียงที่ไม่ได้รับการรับฟังได้อย่างสะเทือนใจ หลายจุดมีการหักมุมที่เกินคาดจนทำให้เราไม่อาจวางหนังสือลงได้เลย

ระหว่างอ่าน ฉันฆ่าอาจารย์ เรารู้สึกเหมือนถูกพาเข้าไปอยู่ในโลกของเด็กนักเรียนมัธยมปลาย ที่ภายนอกดูเหมือนปกติ แต่ข้างในกลับเต็มไปด้วยแรงกดดัน ความคาดหวัง ความเงียบที่เจ็บปวด และความหวาดกลัวที่จะเอ่ยปากบอกความจริง

มันไม่ใช่แค่เรื่องของ “ใครเป็นคนทำ” แต่คือ “ทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น” ซึ่งเป็นคำถามที่เจ็บปวดมากกว่า และมันพาเราไปรู้จักด้านที่เปราะบางของจิตใจมนุษย์ — โดยเฉพาะเด็กคนหนึ่งที่อยากมีพื้นที่ให้หายใจแต่กลับไม่มีใครมองเห็น

ตลอดทั้งเล่ม เรารู้สึกเหมือนกำลังถูกถาโถมด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย ทั้งสงสัย หวาดหวั่น สะเทือนใจ และในบางช่วงก็รู้สึกโกรธแทนตัวละคร ขณะเดียวกันก็อดไม่ได้ที่จะเศร้าใจไปกับพวกเขา ที่ต้องแบกรับบางอย่างไว้คนเดียว

หลังอ่านจบ เรานั่งเงียบไปพักใหญ่ หนังสือเล่มนี้ไม่ใช่แค่เรื่องสืบสวน แต่มันทิ้งคำถามลึกๆ ให้เราคิดว่า “ในสังคมที่เต็มไปด้วยกฎเกณฑ์และความคาดหวัง…เราฟังเสียงของเด็กๆ มากพอหรือยัง?”

แนะนำเลยสำหรับเรื่องนี้เราชอบมาก เป็นหนังสือสืบสวนที่ให้อะไรมากกว่าที่คิด สนุกมาก 5/5🌟

#หนังสือใหม่ #งานหนังสือ2025 #Biblio #หนังสือวรรณกรรม #หนังสือแปล #หนังสือน่าอ่าน #หนังสือ

[0206 · Rating 4 out of 5]

แสดงให้เห็นถึงชีวิตของเด็กม6ได้อย่างดีเยี่ยม บางคนก็ไม่สนอะไร สอบไม่ได้ก็ช่างมัน บางคนก็เครียดกับการสอบเข้ามาก แถมยังมีครูอีกบางคนก็มีลูกรัก บางคนก็ไม่เอาไหน เราว่าหนังสือเล่มนี้ดีมากๆเลยแหละ มันทำให้เห็นถึงอารมณ์และความรู้สึกนึกคิดของตัวละคร โดยการที่คนเล่าเรื่องในแต่ละบทไม่ใช่คนเดียวกันแต่เนื้อเรื่องอยู่ในช่วงเวลาเดียวกัน ตอนจบพีคอยู่ มันไม่ใช่อย่างที่คิดแต่ก็พอนึกออกอยู่ว่ามันอาจเป็นงี้ สรุปก็ใช่ แนะนำอยากให้คนที่กำลังเรียนอยู่มอปลาย 456 ถ้า6จะอินมาก อยากให้มาอ่าน มันรีเลทมากๆแน่นอนไม่ทางใดทางหนึ่งอะ แม้คนญี่ปุ่นจะเป็นเขียน แต่มันเหมือนชีวิตของเด็กไทยมากกก แนะนำจริงๆ

[Tharm_magotz · Rating 3 out of 5]

คงพูดได้ไม่เต็มปากว่าจะจัดเรื่องนี้อยู่ในหมวดสืบสวน ลี้ลับ ลึกลับ เพราะแม้โทนเรื่องจะเล่าไปในเชิงนั้นแต่กลับแสดงปัญหาสังคมในด้านการศึกษาและการโรงเรียนออกมาโต้ง ๆ

เรื่องนำเสนอให้เห็นทั้งผ่านมุมมองของ ‘เด็ก‘ ที่กำลังเติบโตและอยู่ในวัยเปลี่ยนผ่าน ไม่ว่าจะเป็น เด็กที่ไม่สนใจเรียน/อนาคต เด็กที่ทางบ้านยากจนแต่มีเป้าหมายในการขอทุน เด็กที่มีแรงจูงใจจากความรู้สึกในเชิงรักใคร่กับอาจารย์ เด็กที่ไม่ได้เรียนโดดเด่นไม่ได้มีเป้าหมายอะไรแต่มีผู้ใหญ่บงการเส้นทาง

และอีกมุมมองหนึ่งคือ ’อาจารย์‘ ที่ภาพของอาชีพเป็นการสอน แต่จริง ๆ แล้วการโรงเรียนที่เปลี่ยนผ่านยุคสมัยกลับทำให้คำว่าอาจารย์แทบจะไม่ต่างกับนักธุรกิจที่ต้องเอาตัวรอดในโลกของการแข่งขันระหว่างสถาบันอย่างโรงเรียน

เรื่องนี้นำเสนอปัญหาของแต่ละเรื่องออกมาให้เราเห็นชัด ๆ ทั้งเรื่องการเติบโต การจัดการเด็ก อาชีพอาจารย์และนักเรียน โดยผสานกับองค์ประกอบเล็ก ๆ ที่สอดแทรกมาทั้งเรื่องผิดศีลธรรมระหว่างศิษย์อาจารย์ การใช้โซเชียล/สื่อ ความเทาของโรงเรียน - ภาพของวงจรอุบาทว์ที่เกิดขึ้นไม่สิ้นสุด และจุดจบของวงจร

สำหรับเราเอง เรื่องมันก็สนุก/ชวนให้เราอินกับนิสัยแต่ละคน - บางคนอ่านแล้วจิ๊ปากเลย แต่เรารู้สึกว่าหนังสือมันนำเสนอเรื่องพวกนี้แต่ละจุดออกมาเยอะ เลยทำให้บางครั้ง เนื้อเรื่องเส้นหลักมันไม่เดิน (ดึงโฟกัสผู้อ่าน) อีกทั้งยังทำโทนของเรื่องที่เป็นชื่อเรื่องมันลดทอนลงไปประมาณนึง

[Read Again and Again · Rating 5 out of 5]

ถ้าคุณเคยผ่านชีวิต ม.6 คุณจะรู้ว่ามันเป็นช่วงเวลาที่ทั้งดีที่สุดและแย่ที่สุดในคราวเดียวกัน ดีตรงที่มันเป็นปีสุดท้ายก่อนก้าวเข้าสู่โลกของมหาลัย แต่แย่ตรงที่มันเต็มไปด้วยความกดดันจากทุกทิศทุกทาง ทั้งการสอบเข้า ความคาดหวังของครอบครัว และระบบที่เอาแต่บีบให้นักเรียน “ต้องเก่ง” โดยไม่สนใจว่าใครจะรับมือไหวหรือไม่
.
แล้วถ้าวันหนึ่ง ครูที่คอยนำทางคุณมาตลอด ตัดสินใจกระโดดตึกต่อหน้านักเรียนทั้งโรงเรียน และมีข้อความปริศนาบนกระดานเขียนว่า “ฉันฆ่าอาจารย์” คุณยังจะรับไหวไหม?
.
| เนื้อเรื่อง |
วันหนึ่ง โอคุซาวะ จุน อาจารย์ประจำชั้นของนักเรียน ม.6 กระโดดตึกต่อหน้านักเรียนทั้งโรงเรียน และมีข้อความปริศนาบนกระดานเขียนว่า “ฉันฆ่าอาจารย์” คำถามคือ นี่เป็นการฆ่าตัวตายหรือคดีฆาตกรรมกันแน่? ยิ่งอ่านไปคุณจะพบว่าคดีฆาตกรรมอาจไม่ใช่ประเด็นหลักของเรื่อง แต่มันคือสิ่งสะท้อนระบบการศึกษาที่บิดเบี้ยวที่เกิดจากความกดดันที่ครูและนักเรียนต้องเผชิญ
.
| การเล่าเรื่อง |
จุดเด่นของนิยายเล่มนี้คือการเล่าเรื่องผ่านมุมมองของนักเรียนสี่คนและอาจารย์หนึ่งคน ทำให้เราได้เห็นเหตุการณ์เดียวกันจากสายตาที่แตกต่างกัน บางคนมองว่าอาจารย์เป็นคนดีที่ทุ่มเททุกอย่างเพื่อเด็กๆ บางคนกลับเห็นว่าเขาคือสาเหตุของปัญหาทั้งหมด มันคล้ายกับราโชมอนที่ไม่มี “ความจริง” เดียว ทุกคนมีเรื่องราวของตัวเอง และสิ่งที่คุณเชื่อ อาจเป็นแค่เสี้ยวหนึ่งของภาพรวมทั้งหมด
.
| รีวิว |
สิ่งที่ทำให้หนังสือเล่มนี้เจ็บจริงคือมันขุดลึกถึงปัญหาที่หลายคนเคยเจอแต่ไม่มีใครพูดถึง
- การถูกบังคับให้เรียนในคณะที่ไม่อยากเรียน เพราะครอบครัวคาดหวัง
- การทำกิจกรรมมากมายแต่ไม่มีความหมาย ถ้ามันไม่ถึงระดับประเทศ
- การที่เด็กบางคนไม่ต้องพยายามมากเท่าไหร่ แต่ได้โอกาสดีๆ เพราะพวกเขามี “เส้นสาย”
มันเป็นโลกที่ไม่ได้ตัดสินกันแค่ความสามารถ แต่ตัดสินจาก “โอกาส” ที่แต่ละคนได้รับไม่เท่ากันตั้งแต่แรก
.
แม้ตัวเอกส่วนใหญ่ของเรื่องคือเด็กนักเรียน แต่ผมกลับรู้สึกว่าสิ่งที่สะเทือนใจที่สุดคือชีวิตของ “ครู” หลายคนคิดว่าครูแค่สอนหนังสือ แต่ความจริงแล้วการสอนอาจเป็นแค่ 10% ของงานทั้งหมด พวกเขาต้องรับมือกับเอกสาร งานประเมิน การประชุม และปัญหานักเรียนสารพัด โดยที่เงินเดือนก็ไม่ได้เยอะอย่างที่ควรจะเป็น
.
ครูบางคนทุ่มเทสุดชีวิตให้เด็กๆ ประสบความสำเร็จ แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาอาจไม่คุ้มค่ากับความเหนื่อยล้า และบางครั้งพวกเขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากจะ “ลาออก” หรือ “ลาโลก”
.
“ฉันฆ่าอาจารย์” ชื่อเรื่องอาจฟังดูเหมือนนิยายฆาตกรรม แต่แท้จริงแล้ว นี่คือคำถามที่ทิ่มแทงระบบการศึกษาโดยตรง เราทุกคนต่างเป็นส่วนหนึ่งของปัญหานี้ ไม่ว่าคุณจะเป็นนักเรียน ครู หรือแม้แต่ผู้ปกครองที่กดดันให้ลูกต้อง “มีอนาคตตามที่วางไว้”
.
หนังสือเล่มนี้อาจไม่ให้คำตอบว่าจะแก้ปัญหายังไง แต่มันทำให้คุณย้อนกลับไปคิดถึงชีวิตวัยเรียนของตัวเอง ไม่ว่าคุณจะเคยรักหรือเกลียดโรงเรียน คุณจะอดถามตัวเองไม่ได้ว่า “ระบบที่เราใช้อยู่มันดีแล้วจริงๆ หรือ?”

Read More: www.readagainandagain.com

[Pandan · Rating 4 out of 5]

เรื่องราวกึ่งตลกร้ายในรั้วโรงเรียนที่เปิดเรื่องด้วยความตายของครูหนุ่มคนนึง ก่อนจะค่อยๆ แย้มความจริงทั้งหมดให้รับรู้ผ่านการเล่าเรื่องจากมุมมองของนักเรียนแต่ละคน ทั้งเรื่องส่วนตัวและเรื่องที่เกี่ยวข้องกับคุณครู

แม้จะชูโรงว่าเป็นแนวสืบสวน แต่เราว่ามันเน้นหนักไปที่การสะท้อนสังคมมากกว่า เนื้อเรื่องมีความกดดันและเคร่งเครียด เข้ากับบรรยากาศชีวิตของเด็กม.หกซึ่งอยู่ระหว่างช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ ตอนแรกเรื่องจะจูงให้เราพยายามคิดว่าใครคือต้นเหตุที่นำไปสู่ความตายของคุณครู แต่พออ่านจบเรากลับมองว่าโฟกัสจริงๆ คือการที่การตายของครูกลายเป็นเหตุที่นำพาเหล่านักเรียนไปสู่ผลลัพธ์อย่างไรมากกว่า

[Sudarat Bumrungsaksin · Rating 2 out of 5]

เลือกเล่มนี้มาอ่านเพราะคาดหวังการสืบสวน, ความลุ้นระทึกแนวไขคดีที่เป็นปริศนา แต่ที่จริงเป็นแนวค่อยๆ เล่า background ตัวละคร ในมุมต่างๆ กันของเหตุการณ์ที่เป็นเส้นเรื่องหลัก ตั้งแต่ก่อนจนถึงจุดที่เป็นไคลแมกซ์ของเรื่อง ซึ่งค่อยๆ เล่าไป ไม่ได้ซับซ้อน... เน้นที่อารมณ์-ความกดดันในสังคมโรงเรียน-การสอบแข่งขันของนักเรียน มากกว่า

วิธีเล่าเรื่องไม่แย่ อ่านเรื่อยๆ วันเดียวจบ แต่เพราะไม่ตรงกับความคาดหวังเลยให้คะแนนเท่านี้ค่ะ

[Arithat Kaewlee · Rating 5 out of 5]

เรื่องของอาจารย์ที่กระโดดตึกลงมาเสียชีวิตในวันซ้อมอพยพของโรงเรียน พร้อมกันกับในห้องเรียนมีข้อความเขียนไว้ว่า "ฉันฆ่าอาจารย์" เล่าเรื่องผ่านตัวละครนักเรียนที่เกี่ยวข้อง แบ่งเป็น part แยกของแต่ละคน มีพูดถึงประเด็นด้านการศึกษา ระบบโรงเรียน การแข่งขัน, สอบเข้ามหาวิทยาลัย บรรยายไปแบบเรียบๆ ไม่หวือหวา ไม่ได้มีจุดพลิกอะไรมากนัก แต่สื่อสารได้ดี สะเทือนอารมณ์ อ่านลื่นไหลสุดๆ

[Ruirui · Rating 5 out of 5]

เรื่องราวในโรงเรียนมัธยมที่เริ่มต้นจากความตายของอาจารย์คนหนึ่ง เล่าผ่านมุมมองตัวละครหลายๆ ตัว นำพาคนอ่านเข้าสู่โลกอันตึงเครียดและมืดมนของเด็กมัธยมที่โดนระบบการศึกษาทำร้าย เรื่องราวพลิกไปพลิกมา บรรยากาศและวิธีเล่าชวนให้นึกถึงเรื่องคำสารภาพของมินะโตะ คะนะเอะนิดหน่อย

[Txga · Rating 3 out of 5]

สนุก แต่รู้สึกว่าไม่ได้โฟกัสที่เส้นเรื่องหลักเท่าที่ควร เข้าใจว่าต้องการจะสื่อเรื่องการสอบเข้ามหาวิทยาลัยของเด็กมอปลาย ซึ่งตรงนั้นก็สื่อได้ดี แต่ถ้าโฟกัสเส้นเรื่องหลักมากกว่านี้จะสนุก ไม่ได้สืบสวนขนาดนั้น

⭐️ 3.5

[Boonyaprune official · Rating 5 out of 5]

เนื้อหาเป็นเรื่องราวผ่านมุมมองแต่ละคน ไม่ได้มีความน่ากลัว แต่พอถึงตอนเฉลยแอบหดหู่ในระบบการศึกษาในเล่ม สงสารครู ใครแวะมาอ่านเม้นแล้วยังลังเล แนะนำให้ไปหาอ่านค่ะ สนุกดี

[TONG . · Rating 4 out of 5]

#ShelfReview ฉันฆ่าอาจารย์

เหตุอาจารย์กระโดดตึกฆ่าตัวตายที่พัวพันกับความลับของเหล่านักเรียน
สนุกใช้ได้ เล่าเรื่องกระชับ ตรงประเด็น ตีแผ่วงการการศึกษาได้ดีมาก
มันพูดถึงมุมมองของนักเรียนในรูปแบบต่าง ๆ ออกมาได้เป็นอย่างดี
ทั้งเด็กที่ไม่ได้ฝักใฝ่ เด็กเก่งแต่เงินไม่ถึง หรือเด็กหัวดีแต่ไร้ฝัน เป็นต้น
รวมไปถึงตีแผ่เบื้องลึกวงการโรงเรียนที่ฉากหน้าและหลังต่างกันลิบลับ
ชอบการผูกโยงเรื่องราวของแต่ละคนและร้อยเรียงออกมาได้สวยงาม
เป็นนิยายที่เน้นความดราม่ามากกว่าการไขคดีว่าใครเป็นคนร้ายคดีใด
แอบทำให้รู้สึกถึงตอนดูหนังเรื่อง Monster เลยกับแนวทางการเล่า
ที่เลือกเล่าเรื่องราวเดียวกันผ่านสายตาตัวละครที่ต่าง ๆ กันในมุมมองอื่น
มันทำให้เราเข้าใจได้ว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมันผูกพันเชื่อมโยงอย่างไร
เป็นเล่มที่���ม่ได้สนุกในการหาคนร้าย เพราะเราพอรู้อยู่แล้วว่าใครร้าย
แต่เป็นเล่มที่สนุกในการดูการผูกโยงเรื่องในขณะที่ก็เล่าเรื่องตัวเองได้ดี
โดยรวมคือทำได้ดีเลย จริง ๆ คิดว่าเล่มบางกว่านี่ได้ถ้าฟอนต์เล็กลงอีก
แนะนำสำหรับใครอยากหานิยายแนวดราม่าในรั้วโรงเรียนมาอ่าน

8.5/10 .

[Mirai · Rating 4 out of 5]

ในวันฝึกซ้อมอพยพ เหล่านักเรียนและอาจารย์ของโรงเรียนมัธยมปลายไซกะต่างไปรวมพลกันที่สนาม แต่ ‘อาจารย์โอคุซาวะ จุน’ กลับเดินขึ้นไปบนดาดฟ้าของอาคารเรียนและกระโดดลงมาจนเสียชีวิต ความตายของอาจารย์สร้างความปั่นป่วนให้กับทุกคนเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะพวกเด็กๆ ชั้น ม.6 ที่อยู่ระหว่างการเตรียมตัวสอบเข้ามหาวิทยาลัย และเรื่องราวยิ่งซับซ้อนเข้าไปอีกเมื่อมีใครบางคนเขียนข้อความ ‘ฉันฆ่าอาจารย์’ บนกระดานดำ

เป็นหนังสือที่สนุกกว่าที่คิดเอาไว้มากกกกกก อ่านได้รวดเดียวจบแบบวางไม่ลงเพราะอยากรู้ว่าความจริงคืออะไร ความตายของอาจารย์โอคุซาวะ จุน เป็นแค่การฆ่าตัวตายหรือเป็นการฆาตกรรมกันแน่

เป็นนิยายแนวสืบสวนดราม่าเซตติ้งโรงเรียนที่สะท้อนปัญหาระบบการศึกษา เล่าเหตุการณ์ต่างๆ ในช่วงเวลาหนึ่งผ่านมุมมองของนักเรียน 4 คนที่มีปมปัญหาชีวิตวัยเรียนที่แตกต่างกันออกไป ก่อนจะปิดท้ายด้วยมุมมองของอาจารย์จุนผู้เสียชีวิต เหมือนไล่ต่อจิ๊กซอว์เลย เก็บแต่ละเหตุการณ์มาประกอบมาประสานกันจนเข้าใจเรื่องราวทั้งหมด และก็ได้คำตอบอย่างแจ่มแจ้งว่า ‘ความจริง’ เบื้องหลังการตายของอาจารย์คืออะไร และ ‘ที่มา’ ของข้อความปริศนาบนกระดานดำมันเป็นยังไงมายังไง

ขอสารภาพว่า หงุดหงิดนิดหน่อยกับอาจารย์จุนที่ดูอมพะนำน้ำท่วมปากไปทุกสถานการณ์แบบนั้น รู้สึกเหมือนจะอกแตกตายแทนให้ได้เลยค่ะ อยากจับอาจารย์มาเขย่าๆ ให้อ้าปากพูดมากกกกก ไม่แปลกใจที่พวกเด็กๆ จะพากันสติแตกขนาดนั้น 5555 แต่พอถึงบทเฉลยในตอนท้าย ก็เข้าใจความรู้สึกอึดอัดใจที่อาจารย์เก็บงำไว้ตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา แต่ก็นะ ถึงจะหงุดหงิดใจแค่ไหน แต่ยอมรับว่าสนุกมาก สนุกจนมองข้ามความรำคาญใจตรงจุดนี้ไปเลยค่ะ