This Is Your Someone Speaking ฝากให้ฟังหลังลับลา

by จิดานันท์ เหลืองเพียรสมุท, กิตติศักดิ์ คงคา, นริศพงศ์ รักวัฒนานนท์

คุณเคยมีเสียงที่ติดอยู่ในความทรงจำบ้างไหม
.
กลางดึกคืนหนึ่ง ชายหนุ่มเจ้าของร้านขายของเก่าได้ยินเสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์บ้านเครื่องหนึ่งในร้าน ก่อเกิดบทสนทนาที่เขาเป็นได้เพียงผู้รับฟัง ทั้งที่โทรศัพท์เครื่องนั้นไม่ได้ต่อสายสัญญาณ
.
ครอบครัวรักร้าวที่กระจัดกระจายไปคนละทิศต้องกลับมาอยู่ร่วมกันอีกครั้ง เมื่อพ่อผู้เคยทำร้ายร่างกายสองแม่ลูกกลับเป็นฝ่ายล้มหมอนนอนเสื่อ แต่ขณะที่คนเป็นพ่อนอนไร้สติ เสียงของเขากลับไม่เคยจากไปไหน

พลังงานทั่วโลกกำลังจะหมดลง พรหมแดนระหว่างประเทศถูกปิดตาย การสื่อสารเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ แต่ประเทศที่เขาพักอาศัยกลับมีตู้โทรศัพท์ส่งคำอำลาให้ได้ฝากข้อความในใจทิ้งท้าย

3 เรื่องสั้นว่าด้วยเสียงแห่งความลับจากวันวาน เสียงลึกลับที่ไม่อาจหนีพ้น และเสียงสุดท้ายแห่งความอาลัยที่ส่งไปไม่ถึง ผลงานร่วมกันจินตนาการถึงเสียงที่ตนเองอยากบอกเล่า โดย 'จิดานันท์ เหลืองเพียรสมุท' ผู้เขียน 'สิงโตนอกคอก' 'DIVINE BEING ไม่ใช่มนุษย์ และตัวตนอื่นๆ', 'กิตติศักดิ์ คงคา ผู้เขียน 'กาสักอังก์ฆาต' 'CHECK YOUR BALANCE ยอดคนเงินเหลือ' และ 'นริศพงศ์ รักวัฒนานนท์' ผู้เขียน 'FAMILY COMES FIRST ด้วยรักและผุพัง' 'ร่วงหล่นในอนธการ'

ผลงานขนาดกะทัดรัดในโปรเจกต์แซลมอนซาชิมิที่เราอยากฝากฝังให้คุณได้ลิ้มลอง

Genres: Fiction, Short Stories

112 pages, Paperback

First published March 1, 2025

About the author

Associated Names:
* จิดานันท์ เหลืองเพียรสมุท
* ร เรือในมหาสมุท

จิดานันท์ เหลืองเพียรสมุท ชื่อเล่น ลี้ ใช้ชีวิตวัยเด็กที่ ต.ปากน้ำ จ.สมุทรปราการ เริ่มต้นเขียนหนังสือในขณะที่มีอายุได้ 12 ปี สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ สำเร็จการศึกษาระดับมหาวิทยาลัย จากคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในภาควิชาภาษารัสเซีย มีผลงานทั้งในด้านวรรณกรรมสร้างสรรค์ และนิยายชายรักชาย ที่ได้รับความนิยมในหมู่นักอ่านวัยรุ่น ได้รับรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (S.E.A. Write) ประจำปี 2560 จากรวมเรื่องสั้น “สิงโตนอกคอก” ตีพิมพ์โดย “แพรวสำนักพิมพ์” โดยเป็นนักเขียนอายุน้อยที่สุดในบรรดานักเขียนไทยที่เคยได้รับรางวัลนี้ (ข้อมูลเดือนมีนาคม ปี 2561)

รางวัลที่ได้รับ :

ประเภทงานเขียน เรื่องสั้น, นวนิยาย

ผลงานเด่น รวมเรื่องสั้น : วันหนึ่งความทรงจำจะทำให้คุณแตกสลาย สำนักพิมพ์เม่นวรรณกรรม, สิงโตนอกคอก แพรวสำนักพิมพ์ (รางวัลซีไรต์)

ผลงานรวมเล่ม นิยาย : ตีแผ่ชีวิตสายซึน สำนักพิมพ์ EverY, Good Morning Mr. Bad Love อรุณสวัสดิ์รักร้าย สำนักพิมพ์ EverY, ชายใดเล่าจะแซ่บเท่าแฟนเก่าแม่ สำนักพิมพ์ EverY, รวมเรื่องสั้น : วันหนึ่งความทรงจำจะทำให้คุณแตกสลาย สำนักพิมพ์เม่นวรรณกรรม, สิงโตนอกคอก แพรวสำนักพิมพ์

Reviews

[Makmild · Rating 3 out of 5]

3 เรื่องเศร้า เอ๊ย เรื่องสั้น ตีมเสียง ซึ่งนักเขียนนิวเวฟ (อะไร๊) ตีความเสียงแตกต่างกันไป แต่รวมๆ แล้วเศร้าเหมือนกันแค่คนละแบบ

เออ พูดถึงเสียงแล้ว ตอนเราไปเรียนเรื่องกลิ่น (อะไรอี๊กกกก) เขาบอกว่า สิ่งที่เรามักลืมเป็นอย่างแรกเกี่ยวกับคนๆ นึง (ปะวะ) คือ เสียง และสิ่งที่จำได้ยาวนานที่สุดคือกลิ่น เลยไปถามเอไอมา เอไอบอกเรื่องเสียงไม่จริง แต่กลิ่นอะจริง สรุปเกี่ยวไรกับหนังสือ อ่อ เออ ไม่มี อยากเขียนให้ยาวขึ้นเฉยๆ

[Mirai · Rating 4 out of 5]

รวมเรื่องสั้นเล่มจิ๋ว ที่มีเพียงแค่ 3 เรื่อง จากปลายปากกานักเขียนไทย 3 คน ที่เป็นตัวตึงของยุคนี้ ภายใต้โปรเจครวมตัวเฉพาะกิจที่สรรค์สร้างธีมกันเองโดยมีคีย์เวิร์ดคือคำว่า ‘เสียง’

ตามจริงแค่อ่านคำนำของสำนักพิมพ์ก็รู้สึกว่าน่าสนใจแล้วค่ะ 5555 คืออยากรู้ว่า แค่คำว่า ‘เสียง’ คำเดียว นักเขียนทั้งสามท่านจะตีความคำนี้และนำเสนอผลงานไปในทิศทางไหน

เราเคยอ่านผลงานเดี่ยวของทั้งสามท่านมาแล้ว เคยอ่านเรื่องสั้นหลายเรื่องของคุณจิดานันท์และคุณนริศพงศ์มาก่อน พอจะรู้สไตล์การเขียนของทั้งสองคน แต่สำหรับคุณกิตติศักดิ์ เราเคยอ่านแต่เรื่องยาว เพราะงั้นเล่มนี้จึงเป็นเรื่องสั้นเรื่องแรกที่เราจะได้ลองอ่าน

เรื่องแรก : Faux Patina and Robin Egg (จิดานันท์)
ว่าด้วยเรื่องเสียงจากอดีตและความสัมพันธ์อันยุ่งเหยิงในครอบครัว ชอบการบรรยายที่เล่าไปเรื่อยๆ แต่ทำให้เราจดจ่ออยู่กับเรื่องราวได้แบบไม่หลุดโฟกัส เหมือนหนังที่เล่าชีวิตของคนๆ หนึ่งในทุกช่วงเวลาที่มีทั้งช่วงที่ดีช่วงที่เศร้า แต่เราไม่สามารถละสายตาได้สักฉากเลย บรรยากาศออกจะเศร้าๆ เหงาๆ แต่ก็อบอุ่น ชอบค่ะ

เรื่องสอง : ทรามจงควำ (กิตติศักดิ์)
ว่าด้วยเรื่องเสียงที่ตามหลอกหลอนและปัญหาคาราคาซังของพ่อและแม่ เรื่องนี้สะดุดตาตั้งแต่ชื่อเรื่องเลย มีลูกเล่นในการสลับตัวอักษร รู้เลยแต่ต้นว่าเนื้อหาน่าจะวายป่วง แล้วก็ตามนั้น หลอนๆ ขมๆ มีแต่ความปวดร้าวและแตกสลาย เหมือนหลงอยู่ในวังวนที่ไม่รู้จบ ทรมานแทน

เรื่องสาม : เรานึกถึงใครในยามโลกสูญสิ้น (นริศพงศ์)
ว่าด้วยเรื่องเสียงสุดท้ายกับวันสิ้นโลก เหมือนจมอยู่ในห้วงความคิด ด่ำดิ่งสู้ความเวิ้งว้าง มีแต่ความคิดของตัวละครที่ทะลักทะลวงออกมาจากตัวอักษร อ่านแล้วซึม เหงาแล้วเหงาอีก เหมือนเหลือตัวคนเดียวในโลกที่กำลังจะแตกสลาย

ชอบนะ ชอบรวมเรื่องสั้นเฉพาะกิจแบบนี้ เป็นการตีความ ‘เสียง’ และถ่ายทอดเรื่องราวออกได้คนละแนวคนละรสชาติเลย ชอบมาก อยากอ่านผลงานแนวๆ นี้ของนักเขียนทั้งสามท่านอีกค่ะ

[On holiday · Rating 3 out of 5]

สองเรื่องที่ชอบ

- Faux patina and robin egg : ชายเจ้าของร้านขายของเก่า ผู้ติดในวังวนความทรงจำเก่า กับเส้นแบ่งเลือนรางระหว่างรัก-ไม่รัก

มวลอารมณ์นี้พาเราย้อนไปหา 'คิดถึงทุกปี' ของบินหลา ซึ่งเป็นเรื่องสั้นที่เราชอบมาก ถึงจะไม่อินเท่าเรื่องนั้น แต่ก็ยังชอบการผูกโยงของคุณจิดานันท์ การจบแบบเหนือความคาดหมายนิดๆ และถ่ายทอดความกลัวลึกๆในใจมนุษย์ออกมาได้สมจริง

- เรานึกถึงใครในยามโลกสิ้นสูญ : ไม่เคยอ่านงานคุณนริศพงศ์มาก่อน และไม่คุ้นกับการอยู่ในหัวตัวละครตั้งแต่ต้นจนจบ แต่ชอบแฮะ

การเปิดเรื่องด้วยประกาศวันสิ้นโลกกลางกรุงโตเกียวแบบปุบปับ บีบให้คนอ่านตกอยู่ในสภาพเดียวกับตัวเอก แปลกแยก สับสน ครุ่นคิดถึงชีวิตที่ผ่านมา สองเท้าก้าวเปะปะไปบนหิมะแบบงงๆ และน้ำตาซึมแบบงงๆในหน้าสุดท้าย
.
.
.
📚 มนุษย์ต้องการคนที่จะมาเยียวยาบาดแผลของเรา หรือคนที่มีบาดแผลเหมือนเรามากกว่ากัน

📚 ถ้าเทียบกับความยาวนานที่โลกมีมา ชีวิตมนุษย์ก็เหมือนการบานของซากุระที่ไม่นานก็ร่วง สั้นจนแสนเศร้า และก็ไม่ใช่ทุกคนที่จะได้ผลิบานด้วย เหมือนอย่างเรา จะบอกว่าชีวิตที่ผ่านมาเป็นชีวิตที่ผลิบานเปล่งประกายอะไรแบบนั้นก็คงไม่ใช่ นึกถึงตอนเด็กที่แสนจะจางๆ จืดชืด ไม่ได้มีอะไรที่ต้องหวนนึกถึงด้วยรอยยิ้มว่า อาห์ ชีวิตช่วงนั้นช่างเจิดจ้างดงามเหลือเกิน คำการ์ตูนๆอะไรแบบนั้นน่ะไม่มีหรอก รวมถึงตอนวัยรุ่นด้วย ก็มีโดดเดี่ยวบ้าง แล้วก็พยายามแทบตายเพื่อจะได้อะไรมาสักอย่าง ได้มาบ้าง ไม่ได้มาบ้าง ชีวิตนี้มีเรื่องที่พยายามแทบตายขนาดไหนมันก็จะไม่เป็นของเราอยู่นะ แต่ก็ช่างมันเถอะ พอมาถึงตอนสุดท้ายแล้ว จะได้หรือไม่ได้อะไรมาก็คงไม่ต่างกันเท่าไหร่

[Amuno · Rating 4 out of 5]

ข้อดีของการอ่านเรื่องสั้นแบบรวมนักเขียนคือเราได้ลิ้มลองอรรถรสของนักเขียนแต่ละคน เป็นความคุ้มค่าของนักอ่าน แต่ข้อเสียคือนักอ่านอารมณ์จะไม่ต่อเนื่อง เพราะสำนวน ลีลาการเขียน อารมณ์ของเรื่องต่างกัน
จิดานันท์ เรื่องสั้นเรื่องแรก สำนวนละเมียดละมัยที่สุดแล้ว พล็อตไม่หนักมาก แต่มีบรรยากาศที่อบอุ่นและเหงา จะว่าดราม่า ก็ไม่ถึงกับเครียดสุด แต่นักเขียนทำให้เราเข้าใจอารมณ์ของตัวเอกที่ "ติดอยู่ในปมบางอย่าง" ได้ดีจริงๆ

กิตติศักดิ์ คงคา ปกติไม่เคยอ่านงานเขียนเขาเลย นอกจากรวมเรื่องสั้นใน Bookstore revisiter แต่เล่มนี้เรื่องสั้นหนักมาก เครียดมากและหดหู่ ตอนจบที่ตัวเอกเหมือนถูกขังอยู่ในบ้านที่เป็นเขาวงกต เข้าใจอารมณ์ของตัวเอกเลย ทุกคนจากไปหมดแล้ว เหลือแค่ตัวเองกับอารมณ์อาฆาตแค้นที่กักขังตัวเองไว้ เป็นตัวเองที่ไม่ยอมปล่อยตัวเอง อ่านเรื่องนี้แล้วดำดิ่งพอสมควร ต้องพักไปช่วงหนึ่งเลย

นริศพงศ์ เรื่องสั้นนี้เป็นแนวกระแสสำนึก ความคิดของตัวเอกยังไม่กระจ่างชัด และค่อนข้างวกวน ซึ่งก็สมเหตุสมผลอยู่เพราะเป็นวันสิ้นโลก สิ่งที่เป็นปมในใจของนักเขียนถูกย้ำอยู่หลายครั้ง เช่น การที่ยังไม่ได้ทำดีๆ กับครอบครัวเท่าที่ควร หรือการต้องตายโดยที่ไม่ได้อยู่กับครอบครัว รวมถึงการเป็นเครื่องจักรกลในระบบทุนนิยม โดยรวมถือว่าดี
สำหรับเราเป็นเล่มที่คุณภาพคุ้มค่ามาก

[wonder_ful · Rating 4 out of 5]

เหม่อเลย กับเรื่องสุดท้าย ชอบมาก อยากอ่านงานของคุณนริศพงศ์มากขึ้น

[grassflowers · Rating 4 out of 5]

รวมเรื่องสั้น 3 เรื่อง 3 รส จาก 3 นักเขียนคนไทย เหมือนเปิดกล่องแล้วเจอช็อกโกแลตรวมรส 3 ชิ้น ที่มีความเข้มข้น แม้จะขมปร่า แต่ก็ประทับใจในความอร่อย นักเขียนทั้ง 3 คนบอกเล่าเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับ ‘เสียง‘ ตามการตีความของตัวเอง กลายมาเป็น 3 เรื่องราวในเล่มนี้

Faux Patina And Robin Egg โดย จิดานันท์ เหลืองเพียรสมุท
เรื่องราวของชายหนุ่มที่ไม่สามารถลืมพ่อที่จากบ้านไป ยังคงเก็บความคับข้องใจเอาไว้แม้เวลาจะผ่านมานาน เรื่องราวในอดีตและปัจจุบันที่เกือบจะทำให้เขาตัดสินใจผิดพลาด ความไม่มั่นใจ ความแตกสลายของตัวละคร ความกลัวว่าตัวเองจะไม่ดีพอ และเสียงจากโทรศัพท์สายนั้น เรื่องนี้ดูเบาที่สุดใน 3 เรื่อง เพราะมีตอนจบที่อบอุ่น เวลาอ่านให้ความรู้สึกเหงา ๆ แต่ก็ตรึงเราไว้ได้ทุกตัวอักษร

ทรามจรงควำ โดย กิตติศักดิ์ คงคา
เรื่องราวของเสียงจากความทรงจำและความโกรธของตัวละครที่มีต่อพ่อ เป็นเรื่องที่อ่านแล้วเครียดและหดหู่ที่สุดใน 3 เรื่อง เพราะมีเรื่องราวของความรุนแรงในครอบครัว และจบลงด้วยความหลอนนิด ๆ เหมือนตัวละครที่ไม่สามารถออกจากเขาวงกตแห่งความแค้นที่มีต่อพ่อตัวเองได้ เป็นวังวนที่ไม่รู้จบ ทำให้เราแอบสงสารตัวละครนี้ที่สุดที่ไม่สามารถปล่อยวางได้

เรานึกถึงใครในยามโลกสิ้นสูญ โดย นริศพงศ์ รักวัฒนานนท์
เรื่องราวของเสียงสุดท้ายที่เราจะมีโอกาสพูดออกมาในวันสิ้นโลก ผ่านตัวละครที่ไม่สามารถพูดความในใจและบอกความรู้สึกของตัวเองให้คนที่รักได้ฟังเมื่อวันสุดท้ายมาถึง ความคิดมากมายที่วนเวียนอยู่ในหัว เป็นเหมือนเสียงที่ไม่มีใครได้ยิน มันเป็นความรู้สึกอึดอัด สิ้นหวัง จมดิ่งอยู่กับอารมณ์และความโดดเดี่ยว อ่านจบแล้วทำเอารู้สึกซึมไปเหมือนกัน

[Chalermchai Kurapavee · Rating 5 out of 5]

เรื่องเล่าสามมุมมองของนักเขียนสามคน กิตติศักดิ์ คงคา  **จิดานันท์ เหลืองเพียรสมุท **นริศพงศ์ รักวัฒนานนท์

ชอบลำดับงาน ตามนี้ นริศพงศ์ รักวัฒนานนท์ *,*จิดานันท์ เหลืองเพียรสมุท ** , กิตติศักดิ์ คงคา

ชอบของคุณ นริศพงศ์ที่เล่าถึงชีวิตหลังล่มสลาย ความเป็นกระแสสำนึกของตัวละครตัวเดียวต่อสถานการณ์ที่เกิดขึ้น หลายสิบหน้า มันกินเส้นเรามากๆ โคตรเท่เลยการเล่า อยากเอาไปใช้บ้าง อาจจะเพราะเล่าด้วยกระแสสำนึกที่เราชอบด้วยมั่งเราเลยเทใจให้เยอะเลย แบบ อู้ววววว

ชอบของคุณ จิดานันท์ ไม่เคยอ่านงานอื่นของเธอมาก่อน ชอบการใช้คำสั้นๆ แต่มันสวยงาม ชอบความไม่สมบูรณ์ของตัวละคร และการเติบโตอย่างสวยงาม พอๆกับที่ชอบความขมของเรื่องครอบครัวที่เล่าผ่านมุมมองของคุณ กิตติศักดิ์ คงคา มันขม มันชวนเราให้นึกถึงงานของสัจนิยมมหัศจรรย์ในตอนจบ มันชวนให้เรารู้สึกร้าวตรงหกข้างซ้ายตอนอ่าน ชอบที่เขาเขียนจบอย่างนั้น ทั้งสองคนเราไม่เคยอ่านงานอื่นๆเลย ไว้เดียวต้องไปหาอ่านบ้างแล้ว

[ReadEatLife · Rating 4 out of 5]

เหมือนโอมากาเสะเรื่องสั้น สามคำสามรสชาติ

คำแรกรู้สึกถึงความอิ่มเอม ในการพยายามรักษาแผลในใจ เปิดมาคำแรกนี้เราพอใจนะ เหมือนเปิดปุ่มรับลิ้น

คำที่สองต้องบอกว่าเป็นรสชาติที่คุ้นเคย เรื่องราวความแตกร้าวของครอบครัว เพรา่ะมันคุ้นเคยจึงทำให้ไม่ต้องเคี้ยวด้วยซ้ำ กลืนไปเลย

คำที่สาม แปลก ได้อารมณ์อะไรใหม่ ๆ เล่าผ่านเทคนิค สตรีมออฟคอนเชียสเนส เออนะ ถ้าเราต้องอยู่ไกลบ้านแล้วโลกเกิดความห่าเหวทุกอย่างขึ้นเก็ตฟิลเลย ดอกจันนักเขียนท่านี้ไว้ว่าจะไปหาอ่านเพิ่ม

[Jiranan Jirapaisankul · Rating 3 out of 5]

เพลิน ๆ ดี เรื่องที่ 3 เหมาะกับช่วงเวลานี้ทีืเพิ่งเกิดแผ่นดินไหวในไทยมาก

[Thirteen · Rating 3 out of 5]

ชอบเรื่องแรกสุด อาจเพราะเรื่อง 2-3 เราไม่ได้ยังไม่ได้ประสบเรื่องราวแบบนั้นด้วยมั้ง
แต่ก็คิดว่าถ้าเค้าไม่โทรหาแม่ตอนท้าย แม่อาจจะออกมาจากพ่อได้ไวกว่านี้มั้ยนะ

[ดินสอ สีไม้ · Rating 4 out of 5]

ทำได้ดีตามมาตรฐานทั้ง 3 เรื่อง
แม้จะไม่ค่อยชอบเรื่องสั้น
แต่ 3 เรื่องนี้ ควรค่าแก่การอ่านอยู่นะ

[Nopadol Rompho · Rating 5 out of 5]

เป็นเรื่องสั้น 3 เรื่องที่มี Theme หลักคิอเรื่องเสียง อ่านง่าย น่าติดตาม และให้ข้อคิดดีครับ

[Tanaporn Simcharoen · Rating 4 out of 5]

ไม่อยากแค่โทรไปบอกลา อยากเจอและบอกลาต่อหน้ามากกว่า

[niizenz · Rating 4 out of 5]

เพลินๆดี ชอบนักเขียนทั้งสามคนอยู่แล้ว โดยเฉพาะการเขียนของคุณจิดานันท์

[Bannarot · Rating 5 out of 5]

4.5

สนุกมากกกกก แบบมากๆ แบบไม่คาดหวังแต่อ่านติดมือโคตรๆ เลย เผ็นซาชิมิ 3 คำ จากเชฟ 3 คนที่มีแนวทางเป็นของตัวเอง รสชาติคนละแบบ แต่เสิร์ฟมาลงตัวมาก

เป็นรวมเรื่องสั้นไทยที่เอา “เสียง“ เป็นธีมร้อยเข้าด้วยกัน

เสียงสุดเศร้าระหว่างอดีตกับปัจจุบันของลูกชายผู้ไร้ฝันถึง แม่ผู้ทุกข์ทนกับความสัมพันธ์ที่ตกเป็นรอง (Faux Patina And Robin Egg — จิดานันท์ เหลืองเพียรสมุทร)

สุ้มเสียงหลอนหลอกของวังวนอันบูดเบี้ยว แต่เกาะเกี่ยวด้วยคำว่าเลือดเนื้อเชื้อไข (ทรามจงควำ — กิตติศักดิ์ คงคา)

และเสียงของคำถามต่อชีวิตอ้างว้างในความสิ้นหวังพังภินทร์ท่ามกลางการสูญสิ้นของโลกที่นับถอยหลัง (เรานึกถึงใครในยามโลกสิ้นสูญ — นริศพงศ์ รักวัฒนานนท์)

นอกจากเรื่องเสียง เราว่าเสน่ห์ของนักเขียนทั้งสามท่านก็คือ ”น้ำเสียง“ ที่เล่ามันออกมา ส่วนตัวชอบเรื่องแรกสุบๆ มันเห็นความไม่มั่นใจ ความแตกสลาย ความก่นด่าตัวเองของตัวละคร แต่มันก็อบอุ่น นุ่มนวลตอนคลายปม แต่ก็ทิ้งท้ายแบบเจ็บหัวใจนิดๆ เหมือนกัน เอาว่า สนุกมาก รอกินอีก !

[Chalisa · Rating 5 out of 5]

เรื่องแรกของคุณจิดานันท์ ชอบความแปลกใหม่ และความเก่งในการเชื่อมโยงเนื้อหาของคุณลี้มาก อ่านแล้วว้าวมาก แต่ไม่ได้เห็นด้วยหรือประทับใจอะไรกับการกระทำของตัวละครที่อยู่ในเรื่อง แต่ว้าวจริง จากการที่ได้อ่านผลงานของคุณลี้ในรวมเรื่องสั้นหลายๆเล่ม เราว่าเราชอบแนวทางการเขียนของคุณลี้ จะไปตามหาอ่านให้ครบค่ะ!

เรื่องที่สองของคุณกิตติศักดิ์ เป็นเรื่องที่ชอบน้อยที่สุดในเล่มนี้ แต่ก็ไม่ได้แย่นะ แค่ไม่ตรงจริต อ่านแล้วไม่ชอบการกระทำของตัวละครสักตัวในเรื่อง แต่ก็เข้าใจได้ ว่ามันมีคนแบบนี้อยู่จริงๆ

เรื่องที่สาม จริงๆคาดหวังกับเรื่องนี้น้อยสุด เพราะยังไม่เคยอ่านผลงานของคุณนริศพงศ์ แม้จะมีอยู่ในกองดองแล้ว แต่กลับกลายเป็นว่าชอบเรื่องนี้ที่สุดเฉยเลย มันเรียลมาก เหมือนเขียน free writing ไหลไปเรื่อยๆ ทำให้หลายๆประโยคมันตรงใจมากๆ เราเองเกลียดโลกทุนนิยมมาก เกลียดการโตเป็นผู้ใหญ่ เกลียดสังคมที่ขับเคลื่อนด้วยเงิน เพราะเราก็เป็นคนหนึ่งที่ใช้ชีวิตด้วยการติดกับดักของทุนนิยม เรียนในสิ่งที่ทำงานหาเงินได้ ทำงานที่ไม่ได้อยากทำแต่ให้เลี้ยงชีพตัวเองได้ แล้วก็ค่อยเอาเงินนั้นไปปรนเปรอหาความสุข วนลูปอยู่ในวงจรทุนนิยมไม่สิ้นสุด แต่พอทุกอย่างอยู่ในจุดที่เงินมันไม่มีความหมายอีกต่อไป สุดท้ายแล้วชีวิตคนเรามันเกิดมาทำไมนะ เราเกิดมาเพื่อทำงานหาเงินแล้วก็เอาเงินนั้นมาใช้ดูแลรักษาตัวเองตอนแก่เพื่อให้ตายให้ช้าที่สุดงั้นหรือ แล้วเราจะอยากอยู่นานๆไปทำไมกัน ชีวิตมันมีอะไรดีหรอ เป็นคำถามที่เราเคยคิดมานับไม่ถ้วนแต่ก็ยังคงไม่มีคำตอบ แล้วก็คงยังไม่มีคำตอบต่อไป555555 แต่ทุกประโยคในเรื่องนี้คือเราขีดเส้นไว้เยอะมาก ทำให้รู้สึกว่าก็มีคนคิดแบบนี้อยู่เหมือนกันนะ แต่สุดท้ายเราก็เป็นแค่ฟันเฟืองนึงที่ทำอะไรไม่ได้มากนัก ได้แต่ก้มหน้าก้มตาใช้ชีวิตต่อไปแล้วพยายามเลิกตั้งคำถามนั้นซะ อีกอย่างคือเป็นเรื่องที่ทำให้เราเสียน้ำตาหนักมาก ตอนที่คิดถึงครอบครัวแล้วได้แต่ภาวนาให้ทุกคนไม่เป็นไร ตอนที่ขอบคุณ ขอโทษ เรารีเลทมากๆ ถ้าไม่มีครอบครัวอยู่ เราเองก็ไม่ได้เหลือบ่วงอะไรที่ทำให้อยากมีชีวิตอยู่ต่อไปอีกเหมือนกัน ก็เลยร้องไห้ให้หนักมากไปเลยค่ะ5555 ผู้เขียนเขียนได้มนุษย์มากๆ เรารู้สึกว่าเรา could have written this ด้วยซ้ำ แต่เค้าเอาความคิดยุ่งเหยิงในหัวเรา (และคนอื่นอีกหลายๆคน) เขียนออกมาได้ดีมาก พูดอีกล้านรอบว่าชอบมากๆๆๆๆ ยกให้เป็นหนึ่งในเรื่องที่ชอบมากที่สุดในชีวิต ที่ให้ 5 ดาวเล่มนึ้คือเพราะเรื่องนี้เลย
ก็เลยเดี๋ยวจะกลับไปตามอ่านเล่มอื่นๆของผู้เขียนคนนี้ในกองดองแล้วนะคะ5555

[Nuné]

not something I usually gravitate towards but a good read nontheless, a good exploration of very human thoughts, emotions, and actions, stream of consciousness, very quick read that I would probably be reminded of often

update: reminded of มาก ๆ ตอนเดินเท้ากลับบ้านช่วงแผ่นดินไหว all i could think abt

[Meanmeenar · Rating 3 out of 5]

รวมเรื่องสั้น 3 เรื่อง ตอนอ่านจบแต่ละเรื่องก็รู้สึกไปในทางบวกกับทุกเรื่องนะ เราชอบเรื่องที่ 3 ที่สุด แต่ไม่ใช่ว่า 2 เรื่องแรกไม่ดีนะ ดี ดีเลย แต่เรื่อง 3 ให้อารมณ์แบบ free writing เหมือนเขียนสิ่งที่เราพูดกับตัวเองในหัว เลยชอบ ตอนอ่านคิดถึงเหตุการณ์แผ่นดินไหวเลย คงมีคนจำนวนไม่น้อยที่คิดแบบนั้น เล่มนี้บาง ๆ อ่านง่าย ว่าจะอ่านบนเครื่องแต่อ่านจบตั้งแต่อยู่ใน gate ยังไม่ boarding เลย