«سالهاي ابري» رماني ۴ جلدي است که وقايع آن در فاصلهي سالهاي 1320 تا 1357 ميگذرد. درويشيان در اين اثر با رويکردي سياسي و مبارزهجويانه به ايران دهههاي 20 تا 50 پرداخته است. نويسنده در اين اثر درونمايههاي آثار قبلياش را بار ديگر به کار ميگيرد و آنها را بر پهنه گستردهتري از تاريخ و زندگي به نمايش ميگذارد. از اينرو، خوانندهي آثار پيشين درويشيان فضا و بسياري از حوادث داستان را آشنا مييابد. اين امر قابل توجيه است اگر به قصد نويسنده توجه داشته باشيم. در صفحه 1288، يکي از قهرمانان رمان به راوي ميگويد: «تاريخ مبارزات مردم ما همهاش بريدهبريده است و تشکيل شده از يک سلسله قطع رابطه. ما با انقلاب مشروطه چه رابطهاي داريم؟ از قيامهاي قبل از مشروطه چه ميدانيم؟ پس از مرداد سي و دو چه اندازه از تجربههايي را که با خون و زندان و شکنجه به دست آمده، نگهداشتهايم؟ هميشه پا در هوا بودهايم. بدون تکيهگاه، بدون آگاهي از گذشته.»