Based On Thai Crime Stories คดีเดือดจากจุดเกิดข่าว

by ณัฐกมล ไชยสุวรรณ

หนังสือแนว True Crime จากคดีอาชญากรรมในประเทศไทย บันทึกเรื่องราวและบรรยากาศรายล้อมที่ไม่อยู่ในข่าว พร้อมกับพาไปดูการทำงานสืบสวนของเจ้าหน้าที่ตำรวจ และการลงพื้นที่หาข้อมูลของนักข่าวอาชญากรรม

เมื่อตำรวจจับฆาตกรต่อเนื่องผู้เลือกเหยื่อเป็นคนที่ประกอบอาชีพ รปภ. เข้าคุกไปหลายปี แต่กลับมีคดี รปภ. ถูกทำร้ายจนเสียชีวิตเกิดขึ้นอีกหลายคดี

หนังสือพิมพ์สองฉบับพาดหัวข่าวเหตุการณ์เดียวกันไปคนละทาง นักข่าวและตำรวจจึงต้องหาคำตอบว่าเหตุการณ์ไฟไหม้ภายในห้องพักและมีผู้เสียชีวิตนั้น เป็นอุบัติเหตุไฟคลอกหรือว่าฆาตกรรมอำพราง

ญาติผู้เสียชีวิตจากคดีฆ่าข่มขืนยกโลงศพบุกไปหน้าบ้านนายกฯ เพื่อเรียกร้องให้นำผู้ต้องหาออกจากเรือนจำมาขอขมาที่วัด

เหตุการณ์บุกชิงทองในร้านกลางกรุงในวันเดียวกันที่ตำรวจซ้อมสกัดจับชิงทรัพย์ร้านทอง การล้อมจับ-วิสามัญแก๊งขนยาเสพติดที่ดันขับรถหนีเข้าไปในค่ายทหาร รวมถึงคดีดังอย่างคดีฆ่าชิงทอง-กราดยิงในห้างที่ลพบุรี คดีฆ่าข่มขืนบนรถไฟ และคดีตำรวจนักฆ่าผู้อุ้มสองแม่ลูกเพื่อรีดเค้นเพชรซาอุฯ

ถ่ายทอดโดย ‘ณัฐกมล ไชยสุวรรณ’ อดีตนักข่าวอาชญากรรมผู้หยิบเอาข่าวที่เคยลงพื้นที่ติดตามด้วยตนเอง และข้อมูลคำบอกเล่าในคดีอื่นๆ จากแหล่งข่าวซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจหรือผู้เกี่ยวข้อง มาเรียบเรียงใหม่ให้เป็นหนังสือว่าด้วยคดีไทยสุดเดือดที่วางไม่ลง

224 pages, Paperback

Published March 12, 2025

Reviews

[Makmild · Rating 4 out of 5]

สนุก เพราะเราชอบอ่านสืบสวน 555 แต่พอคิดไปคิดมาก็เพิ่งนึกได้ว่าไม่ค่อยได้อ่านงานสืบสวนจากฝั่งนักข่าวเท่าไร (นึกไม่ออกเลย) แล้วนี่ยิ่งเป็นคดีในประเทศไทย อ่านแล้วอินมากเพราะบางข่าวก็ตามทัน แบบจำได้ว่าเคยเห็นในทีวีจริงๆ มันเลยแบบรู้สึกมีส่วนร่วม ยิ่งสถานที่ต่างๆ ในเล่มบางที่เคยไปก็จะแบบ หรอๆๆ 555555 มีความไทยมุงสูง

เนื่องจากส่วนใหญ่เป็นคดีในอดีต อ่านแล้วก็เห็นวิธีการทำข่าว การลงภาคสนาม การหาข่าวแบบก่อนยุค 2020 เลยรู้สึกว่าแต่ก่อนคนทำข่าวเขามีสปริตสูงเนอะ หาข่าวจากพื้นที่จริงๆ ไม่ใช่เอามาจากต๊อกๆ

มีหลายข่าวที่ตามทัน (ก็เกือบทั้งหมดแหละ อยู่ที่ว่าใส่ใจมากน้อยขนาดไหนเพราะก็เป็นช่วงรุ่นๆ ที่รู้ความแล้วยกเว้นคดีเพชรซาอุฯ ที่ไม่ทัน) แต่ที่น่าเศร้าคือหลายข่าวเราลืมไปแล้วทั้งๆ ที่มันเป็นเหตุสลด เหมือนได้ระลึกสิ่งที่เคยเกิดขึ้นในช่วงนั้นอีกรอบ

คุณนักเขียนเล่ากระชับ เห็นภาพและตรงประเด็น ส่วนตัวคือคดีเพชรซาอุนี่เดอะเบสต์ รายละเอียดโคตรเยอะ ประเด็นซับซ้อนและเกี่ยวพันอิรุงตุงนัง แต่เล่าได้กระชับ เข้าใจง่าย คนไม่รู้เรื่องอะไรเลยก็ตามทัน

เป็นเล่มที่อ่านสนุกมาก ไม่รู้สนุกเพราะเป็นคนไทยอ่านคดีไทยด้วยมั้ยเลยยิ่งอินเป็นพิเศษ

[0206 · Rating 3 out of 5]

ต้องขอยอมรับว่าคาดหวังกับหนังสือเล่มนี้อยู่พอตัว หนังสือเล่มนี้เบสออนข่าวจริงๆในประเทศไทย ซึ่งเเน่นอนว่าเกิดขึ้นจริง ตอนเเรกนึกว่ากว่ามันจะเเนวฆาตดรรมไปเลย เเบบพูดถึงวิธีการสังหารหรือเเรงจูงใจเเบบspecific เเต่ไม่ใช่ มันจะเน้นไปที่ตัวนักข่าวเเละตำรวจในการทำข่าว จับกุม หรือหาข้อมูลมากกว่า ซึ่งก็จะทำให้เราได้เห็นภาพของการทำงานของนักข่าวเเละตำรวจนะ บางทีเราดูข่าวเราก็ดูไปเฉยๆไม่ได้รู้ว่าการทำงานของเขาเป็นยังไง อ่านไปก็มีตอนที่สนุกบ้างเบื่อบ้างเหมือนฟังข่าวเลย บางข่าวก็เคยได้ยิน เคยฟัง เพราะส่วนใหญ่จะเป็นข่าวดังๆ ส่วนตัวชอบเเค่บางตอน บางตอนก็คือสนุกมาก ฟิลอ่านข่าวเลย เเต่ได้รู้รายละเอียดที่มากกว่า บางตอนก็โคตรจะน่าเบื่อ เมื่อไหร่จะจบก็ไม่รู้ ก็ต้องชั่งใจเอาเวลาอ่าน เเต่ก็ได้ความรู้เยอะเลยนะจากเล่มนี้ ทั้งศัพท์เฉพาะต่างๆ เช่นรหัสลับต่างๆที่ใช้พูด เช่นเลขนี่เท่ากับเหตุฆาตกรรมไรงี้ เเถมยังทำให้เราได้คิดและวิเคราะห์ระหว่างอ่านด้วย

[Pawarut Jongsirirag · Rating 3 out of 5]

อ่านแล้วก็คิดว่า เราน่าจะมีหนังสือแบบนี้อีกเยอะๆเลยนะ แนว investigate คดีที่เกิดขึ้นจริง จำได้ว่าหนังสือประเภทนี้ เมืองนอกคือฮิตมาก การได้อ่านอะไรที่มันอินไซต์ในคดี มีใครเกี่ยวข้องบ้างในคดีนี้ ความจริงถูกเปิดเผยได้อย่างไร ลูกล่อลูกชนมากมายเพื่อปลายทางคือการหาตัวคนทำผิดมาลงโทษให้ได้

เล่มนี้เป็นการบอกเล่าคดีที่เกิดขึ้นในช่วงต้นประมาณปี 2550 (คิดว่าเป็นช่วงที่คุณณัฐกมลทำงานเป็นนักข่าวสายอาชญากรรมอยู่เดลินิวส์) ผ่านสายตาของคุณณัฐกมล นักข่าวที่เป็นผู้ทำข่าวเหล่านี้เองหรือได้ยินได้ฟังมาในขณะทำงานนักข่าว

พอได้สัมผัสเบื้องหลังการทำงานของนักข่าวว่ามีขั้นตอนวิธีการหาข่าวมาเขียนยังไงบ้าง ก็อดทึ่งไม่ได้เลยครับ เพราะการจะได้ข่าวซักชิ้น พร้อมภาพข่าวๆดีซักภาพ มันต้องอาศัยหลายองค์ประกอบมาก ทั้งโชคที่ต้องมา สายข่าวที่ต้องมี หรือการกล้าได้กล้าเสียในจังหวะที่ถูกต้องที่จะพุ่งเข้าในในเหตุการณ์เพื่อนำความจริงออกมาให้ได้

กระบวนการเหล่านี้เอง ต้องเผชิญกับเหล่าพี่ๆสีกากีผู้ทำคดีแบบไหล่ชนไหล่ ซึ่งพบว่าพี่ๆผู้ทำคดีเหล่านี้น่านับถือและน่าทึ่งเอามากๆ ในการหาวิธีการเพื่อจับคนร้ายเหล่านี้ให้ได้ (ไม่นับตำรวจผู้ใหญ่ที่มาเอาหน้าแบบไม่ดูจังหวะจะโคนอะไรพวกนั้นนะครับ) ซึ่งยืนยันความเข้าใจมาตั้งแต่แรกว่า ตำรวจไทยเก่งครับ แต่ด้วยระบบอะไรไม่รู้ภายในทำให้ความเก่งมันทำงานลำบาก รวมถึงจำนวนคนที่ไม่ได้พอกับจำนวนคดีที่ถาโถมเข้ามา ทำให้งานมันไม่สามารถไหลลื่นต่อเนื่องอย่างมีประสิทธิภาพได้

อีกหนึ่งเรื่องที่น่าสนใจ คือ กล้องวงจรปิด นี่คือพระเอกของทุกเรื่องราวจริงๆ

คดีมากมายถูกไขได้เพราะกล้องวงจรปิดล้วนๆ ที่สามารถบันทึกภาพในขณะเกิดเหตุ หรือ สถานที่ใกล้เคียง ทำให้เห็นเบาะแสที่ต่อยอดการสืบสวนจนนำไปสู่การจับกุมได้ พอตัดภาพกลับมาในปัจจุบัน ไม่รู้ว่ากล้องที่ติดตามที่ต่างๆนี่มันใช้การได้มั้ยนะ หรือเป็นกล้องผีหลอก ที่หลอกทั้งคนหลอกทั้งตำรวจว่ามันใช้งานได้ จนสุดท้ายทำให้คดีที่น่าจะปิดได้ง่ายๆต้องกลายเป็นปิดไม่ได้เพราะไม่มีเบาะแสอะไรเลยก็เป็นได้

ส่วนสุดท้ายที่อาจจะไม่ได้เล่าตรงๆในเล่มมากนัก แต่พบเห็นได้บ่อยเหลือเกิน คือ มุมมองด้านการประหารชีวิตต่อผู้กระทำความผิดที่ร้ายแรงมากๆ โทษประหารควรจะมีการประหารกันจริงๆอีกหรือไม่ รวมถึงการลดโทษ พักโทษอะไรต่างๆ นี่บางคดีก็ชวนให้สงสัยว่าให้ลดโทษมาได้ยังไง

ประเด็นพวกนี้ชัดเจนว่าไม่ได้เป็นสิ่งที่คุณณัฐกมลต้องการสื่อสาร เพราะสิ่งที่เนื้อหาในเล่มต้องการเล่าคือเบื้องหลังของคดีต่างๆ แต่ผมคิดว่าในฐานะนักข่าวที่เห็นเหตุการณ์เหล่านี้อย่างใกล้ชิด คุณณัฐกมลน่าจะมีมุมมองที่น่าสนใจในประเด็นเหล่านี้ที่อยากถ่ายทอดเพิ่มเติมก็ได้นะครับ แต่เข้าใจได้ว่าถ้าเขียนออกมา โมเม้นตัมของเล่มจะไปอีกทางเลย เผลอจะกลายเป็นงานกึ่งวิชาการไปแทน ซึ่งไม่เข้ากับคอนเซปเล่มแต่อย่างใด

เอนิเวย์ ......

กลับไปที่จุดตั้งต้น ก็ยังยืนยันว่า หนังสือประเภทนี้ควรมีออกมาอีกเยอะๆ ไม่ว่าจะเป็นจากตัวนักข่าวที่ทำคดีเอง หรือ จากมุมมองของตำรวจที่ทำคดีต่างๆมากมายก็ได้ เพื่อให้ึนที่อยู่นอกวงการ เข้าใจในกระบวนการเชิงลึกว่าการสืบสวนสอบสวนเพื่อหาความจริงซักคดีหนึ่งนั้นต้องใช้ทรัพยากรอะไรบ้าง เพื่อที่สุดท้ายแล้ว มันอาจจะทำให้เห็นจุดบอดของกระบวนการที่ควรจะแก้ไขต่อไปในอนาคต ให้ความจริงได้ถูกเปิดเผยออกมาได้ดียิ่งขึ้นกว่านี้ครับ

[Mirai · Rating 5 out of 5]

ติดตามผลงานของคุณณัฐกมลมาตั้งแต่เล่ม Based on True (Crime) Stories ข่าวร้ายกลายเป็นคดี แล้ว ชอบวิธีการเล่าเรื่องที่น่าติดตามเหมือนกำลังนั่งฟังใครสักคนเล่าเรื่องคดีดัง ๆ ควบคู่ไปการวิพากษ์วิจารณ์บทบาทของบุคคลสำคัญในคดี โดยเฉพาะตำรวจและสื่อมวลชน

และเล่มนี้ก็เช่นเดียวกับเล่มก่อน เป็นการเล่าข่าวต่าง ๆ ที่เราเองก็เคยผ่านตาตามหน้าสื่อต่าง ๆ มาบ้างในบางช่วงชีวิต ยอมรับว่า พอเป็นคดีที่เกิดข��้นในเมืองไทยและบุคคลที่เกี่ยวข้องเป็นคนไทยหมด ไม่ว่าจะคนร้าย เหยื่อ ตำรวจ หรือนักข่าว ยิ่งทำให้เรารู้สึกอินและดำดิ่งลงไปกับเนื้อเรื่องที่เล่ามากกว่าอ่านคดีอาชญกรรมของต่างประเทศเสียอีก

สิ่งที่เรายังชอบเหมือนเดิมในผลงานของคุณณัฐกมลคือ การวิพากษ์วิจารณ์การทำงานทั้งของตำรวจไทยและสื่อมวลชนไทยที่มีทั้งส่วนที่ทำให้รูปคดีดีขึ้นหรือเลวร้ายลง และสิ่งที่ทำให้เรารู้สึกว่าหนังสือเล่มนี้โดดเด่นอย่างเห็นได้ชัดก็คือการถ่ายทอดเรื่องราวคดีต่าง ๆ ในรูปแบบการทำงานควบคู่กันของทั้งสององค์กร(ตำรวจและสื่อ) โดยเฉพาะบทบาทสำคัญของนักข่าวที่ลงพื้นที่ ณ จุดเกิดเหตุ

เราชอบงานเขียนแบบนี้ ชอบมากด้วยซ้ำเถอะ 5555
บางคดีในเล่ม เราเคยได้รับฟังจากบุคคลที่ทำคดีนั้นๆ มาโดยตรงแล้ว แต่การได้อ่านเนื้อหาคดีอีกครั้งในมุมมองของนักข่าวก็ทำให้เรารู้สึกสนุกไปอีกแบบไม่แพ้กันเหมือนกัน

ติดตามผลงานเล่มต่อไปค่ะ :)

[moomooread · Rating 4 out of 5]

สนุกดี ตอนแรกคิดว่าจะมีคดีประหลาดกว่านี้ แต่เอาจริงข่าวที่มีในเล่มก็น่าติดตามแล้ววววว ชอบตรงผู้เขียนเล่าเรื่องจากมุมมองของตัวเองที่เป็นนักข่าวภาคสนามจริงๆ เล่าทั้งลิ่วล้อตำรวจ กระบวนการในการทำข่าว สืบข่าว แทรกกระบวนการตำรวจยังไง คือเล่าหมดรวมถึงเรื่องขาวๆและวิธีเทาๆ ที่ตัวเองเคยใช้ในการสืบข่าวด้วย เลยรู้สึกเหมือนเกาะเค้าไปทำงานสืบข่าวด้วยกัน

การเขียนส่วนมากจะเล่าตามลำดับเหตุการณ์แต่ไม่ได้น่าเบื่อเลย แอบเห็น bias เล้กกกๆ เรื่องสื่อ แต่ก็เข้าใจได้ แต่คนอะนะมันจะทางสายกลางตลอดได้ไง พออ่านๆ ไปก็ปลงกะวงการตำรวจไทย/สื่อ เพราะมันไม่ได้ ethically appropriate หรือเป็นไปตามหลักสิทธิมนุษยชนเท่าไหร่

โดยรวมคือดีใจที่ได้อ่าน อยากอ่านอะไรแบบนี้อีก แต่ขอเข้มข้นกว่านี้อีกนิดด (มันมีแหละแต่ไม่รู้ผู้เขียนจะเอามาเล่าได้ไหม555555555555)

[Chontiwat Udomsiripat · Rating 4 out of 5]

see you reporter, someday, somewhere!

[PekAnotB · Rating 4 out of 5]

หลังจากเดบิวท์เล่มแรกด้วย Based on True Crime Stories คุณณัฐกมลก็ออกเล่มสองที่เกี่ยวกับ True Crime ในไทย ความพิเศษคือเลือกคดีที่คุณณัฐกมลเป็นนักข่าวที่ได้ทำคดีนั้น ๆ มาเสียส่วนมากด้วย

ความน่าสนใจของ True Crime ประการหนึ่งคือเรื่องประเภทนี้จะเล่า fact ในชุดเดียวกันในมุมมองที่แตกต่างออกไปได้ตามประสบการณ์และมุมมองของนักเขียนที่มีต่อเรื่องนั้น ๆ ซึ่งจะได้แง่มุมที่แตกต่างกันออกไป ถ้าตำรวจเขียน เราก็จะได้รู้ว่าตำรวจทราบเรื่องนี้ครั้งแรกอย่างไร ทำอะไรกับมันต่อจนปิดคดีสำเร็จ ถ้าเล่าในมุมมองของผู้ก่อเหตุ ก็จะเล่าว่าอะไรเป็นแรงจูงใจ ถ้าเล่าในมุมผู้เสียหาย ก็จะเล่าว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นอย่างไร และส่งผลต่อชีวิตต่อจากนี้อย่างไรบ้าง อย่างเล่มนี้คุณณัฐกมลก็เล่าจากมุมมองของนักข่าว ที่ตอนทราบเรื่องก็มักจะทราบหลังตำรวจไม่นาน ไปจนถึงทราบพร้อม ๆ กับตำรวจเลย ประกอบกับความพิเศษคือการนำเสนอความวุ่นวายและสิ่งที่เกิดขึ้นในวงการข่าวอาชญากรรมสมัยหนังสือพิมพ์ยังรุ่งเรือง บทบาทของนักข่าวในการไขคดี (ไปจนถึงก่อความวุ่นวาย) และการแข่งขันเข้มข้นเพื่อให้ได้มาซึ่งข่าวเดี่ยว และการหลีกเลี่ยงการตกเดี่ยว

โดยส่วนตัวคิดว่าสำนวนภาษาของคุณณัฐกมลเรียบเรียงมาดี บางครั้งปูเรื่องแบบสลับเหตุการณ์ให้เราตื่นเต้น วิเคราะห์สิ่งที่เกิดขึัน ไปพร้อม ๆ กับการแก้ความเข้าใจผิดทั้งจากมุมมองที่คนรับข่าวเข้าใจผิด หรือข่าวมีส่วนทำให้คนรับข่าวเข้าใจผิดด้วย แม้จะไม่ได้ร้อนแรงรสจัดหรือมีคดีซับซ้อนซ่อนเงื่อนเหมือนต่างประเทศ (ด้วยยุคสมัยและเทคโนโลยีที่คนกระทำความผิดยากที่จะหลบหนี) แต่ก็ถือว่าเป็นอีกหนึ่งหนังสือ True Crime ที่เขียนได้ดี

ปล.หักหนึ่งดาวเพราะบางพาดหัวกับเนื้อเรื่องจริงก็ไม่ได้ causation กันขนาดนั้น ออกแนว “พลิกเบท” พาดหัวยั่วให้พลิก(หน้ากระดาษ) อยู่พอสมควร

[yourteaandmybooks · Rating 4 out of 5]

เรียบเรียงเนื้อหาแต่ละคดีได้ดี แบบว่านำเสนอรายละเอียดและข้อเท็จจริงแบบข่าว แบบ non-fiction แต่วิธีการเรียบเรียง การใช้คำอ่านเข้าใจง่าย อ่านเพลินเลย แล้วก็เลือกคดีมาเขียนได้ดีเลย บางคดีเป็นคดีดังที่ทุกคนน่าจะรู้จักกันก็จริง แต่การเล่าและดีเทลต่าง ๆ ในเรื่องก็ให้มุมมองและความรู้สึกที่ต่างออกไป หรือบางคดีที่เราไม่เคยได้ยินมาก่อน หนังสือเล่มนี้ก็นำเสนอเรื่องราวออกมาได้อย่างครบถ้วน
ติดนิดเดียวคือ ส่วนตัวรู้สึกเหมือนชื่อเรื่องกับเนื้อหาบางเรื่องไม่ค่อยเกี่ยวกัน อย่างที่รู้สึกชัด ๆ เลยก็เรื่องสุดท้าย วันกรอบหวยกับข่าวเด็กอาชีวะ ส่วนตัวคิดว่าถ้าตอนท้ายเรื่องสามารถขมวดปมให้กับไปเชื่อมโยงกับชื่อเรื่องได้ก็น่าจะโอเคขึ้น *ความเห็นส่วนตัว*

[suwa · Rating 4 out of 5]

สนุกดี
พอเป็น thai crime แล้วก็เป็นอีกอารมณ์เลย
มีความรู้สึกว่าใกล้ตัวกว่ามากๆ เข้าใจบริบทของแต่ละเคสมากกว่าเวลาอ่าน true crime ของตปทเยอะ

แต่อีกนัยหนึ่งก็คืออ่านแล้วหดหู่เกินเพราะมันใกล้ไป
และเป็นเรื่องที่เราเคยๆ เห็นตามหน้าข่าวมาแล้ว มันจริงเกิน จะบันเทิงก็บันเทิงแต่ก็
ใดๆ คือเรียบเรียงดีค่ะ คุ้มค่าแก่การอ่าน

[Aranya Akaramontri · Rating 5 out of 5]

สนุกมากกก ผู้เขียนหยิบคดีดังในไทยมาเรียบเรียงให้อ่านง่าย ชวนติดตาม ใครชอบอ่านแนวสืบสวนต้องชอบแน่นอน