Απογοητευτικό λόγω του επιμέτρου που υπονομεύει ολόκληρο το βιβλίο. Η εισαγωγή, η μετάφραση και τα σχόλια που αφορούν στα κείμενα του Αριστοτέλους, είναι αποδεκτά όπως άλλωστε και στα υπόλοιπα εργά της αυτής σειράς των Προσωκρατικών από τις εκδόσεις Κάκτος. Το επίμετρο ωστόσο, είναι πλήρως παραεπιστημονικό, καταπιάνεται με θέματα που δεν άπτονται της φιλολογίας χωρίς να παρέχει τις αντίστοιχες πηγές παρουσιάζοντας τους δήθεν σοφούς και επιστήμονες της εποχής μας να υποστηρίζουν ορισμένες παρερμηνευμένες θέσεις. Πρώτα πρώτα: ποιοι επιστήμονες, ποιοι σοφοί, και σε ποια έργα τους υποστηρίζουν τι ακριβώς; Αυτές είναι απλές ερωτήσεις τις οποίες οφείλει να απαντήσει ένας συγγραφέας τέτοιων κειμένων, εφόσον βεβαίως επιθυμεί να λαμβάνεται η άποψη του υπόψιν σοβαρώς και όχι να απορρίπτεται ως ατεκμηρίωτη. Θα έλεγα επίσης, πως ένα άτομο κάτοχος θεμελιωδών γνώσεων φυσικών και θετικών επιστημών αποστρέφεται μάλιστα από την παράθεση τέτοιων επιστημονικώς ενδεών απόψεων. Δεν νομίζω ότι ο αναγνώστης αναζητά τέτοιου είδους παραμύθια όταν διαβάζει κείμενα για τους προσωκρατικούς φιλόσοφους από αρχαίους συγγραφείς.