What do you think?
Rate this book
Achter de horizon: De Atlantische Oceaan voor Columbus
'Achter de horizon' van John Haywood is het verhaal over de Europeanen die de oceaan durfden te bevaren, de oversteek waagden en daardoor de wereld openden. Dit verhaal is essentieel om te begrijpen waarom het de Europeanen waren, en niet een van de andere zeemansvolkeren, die de wereld 'ontdekten'.
De oversteek van de Atlantische Oceaan door Christoffel Columbus en zijn 'ontdekking' van Amerika in 1492 markeren voor velen het begin van de trans-Atlantische geschiedenis. Maar niets is minder waar. Historicus John Haywood laat zien dat de geschiedenis van de precolumbiaanse Atlantische Oceaan op zichzelf al bijzonder fascinerend is. Deze geschiedenis begint met de vorming van de mid-Atlantische rug zo'n 200 miljoen jaar geleden, strekt zich uit over millennia vol maritieme verkenning, scheepsbouw, visserij, handel en slavernij, en leidde tot het ontluikende Europese imperialisme van de vijftiende eeuw.
'Dit boek maakt duidelijk waarom het de Europeanen waren die de wereld 'ontdekten'.' - Kleio
De oversteek van de Atlantische Oceaan door Christoffel Columbus en zijn 'ontdekking' van Amerika in 1492 markeren voor velen het begin van de trans-Atlantische geschiedenis. Maar niets is minder waar. Historicus John Haywood laat zien dat de geschiedenis van de precolumbiaanse Atlantische Oceaan op zichzelf al bijzonder fascinerend is. Deze geschiedenis begint met de vorming van de mid-Atlantische rug zo'n 200 miljoen jaar geleden, strekt zich uit over millennia vol maritieme verkenning, scheepsbouw, visserij, handel en slavernij, en leidde tot het ontluikende Europese imperialisme van de vijftiende eeuw.
'Dit boek maakt duidelijk waarom het de Europeanen waren die de wereld 'ontdekten'.' - Kleio
680 pages, Kindle Edition
Published December 12, 2024
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
July 8, 2025
Achter de Horizon gaat over varen op en de verkenning van de Atlantische Oceaan. Het gaat dus expliciet niet alleen over de (definitieve) ontdekking van Amerika, in het geheel niet. Dat is wel het einddoel van Haywood, het laatste hoofdstuk is aan Columbus gewijd, maar de 430 bladzijdes daarvoor zijn integraal aan van alles anders gewijd.
Een deel ervan is bekend. Natuurlijk komen ook de Noormannen aan bod, heel uitgebreid zelfs - wat overigens geheel gerechtvaardigd is, dat spreekt voor zich. Zij hebben zeker een grote rol gespeeld op de Atlantische Oceaan.
Maar het verhaal begint met de verspreiding van de mens en zijn voorouders vanuit Afrika, en dan voornamelijk naar Europa, en over de wisselwerking die er sindsdien is geweest tussen mens en oceaan. Dan gaat het onder andere over de Hanze, over de verkenning van Portugal langs Afrika, maar ook over Ierse monniken die langs de ruige Noord-Atlantische kusten trokken en over de Romeinen die op de Canarische Eilanden stootten.
En buiten die aardrijkskundige ontwikkelingen gaat het ook over zaken als handel - bijvoorbeeld in stokvis -, visserij, piraterij en over de ontwikkeling van de verschillende soorten schepen.
Kort samengevat staat dit boek boordevol informatie, en waarschijnlijk weet je het grootste deel er nog niet van. Het gaat echt alomvattend over de relatie die de mens met de Atlantische Oceaan heeft opgebouwd. Dat wordt voornamelijk vanuit een Europees standpunt behandeld, maar zoals de auteur aangeeft: daar is reden toe, want hij bespreekt ook wel degelijk de rol (of de afwezigheid daarvan) die groepen als de moslims, de Afrikanen en de Zuid-Amerikanen voor 1492 speelden. Haywood heeft op alle vlakken een bijzonder interessant, goed uitgebalanceerd en helder verhaal gesponnen.
De tekst is duidelijk en goed gestructureerd, zowel op micro- als macroniveau. Alles zit goed ineen en sluit op elkaar, en de hoofdstukken zijn duidelijk onderverdeeld. In het begin is dat nog voornamelijk chronologisch gedaan, naderhand - eens er allerlei verschillende dingen gebeuren - is het meer thematisch ingedeeld. En dat werkt hier heel goed. Het taalgebruik is duidelijk en vlot, ook in het Nederlands dus, en er is een goed evenwicht tussen 'normaal' taalgebruik en wat geavanceerdere structuren en anderstalige woorden die passen in de context. De vertaling is van een drietal, Catalien & Willem van Paasen & Bep Fontijn. De laatste naam ken ik zeker, de middelste misschien en de eerste zeker niet. Maar ze hebben hoe dan ook uitstekend werk geleverd. Een paar keer liep er een zin wat stroef omdat de woordvolgorde niet helemaal in orde was, dus die moest ik een paar keer opnieuw lezen, maar in een boek als dit, dat toch geen gemakkelijke klus is om te vertalen, maak ik daar geen probleem van. De terminologie, de namen... het moet weer een hele boterham geweest zijn, en ze hebben het er goed van afgebracht. Ik moest grijnzen toen ik, erg vooraan, het woord 'jerommeke' zag staan.
Eén punt waar ik zo stilaan wel onnozel van word, is gebruik van 'slaafgemaakte' (zoals in dit boek) of zelfs 'tot slaaf gemaakte'. In Achter de Horizon komt dat eerste heel vaak voor, maar ik kom beide steeds vaker tegen. Dit is weer een of andere idiote uiting van zogenaamde politieke correctheid waar een stel nozems mee zijn komen aanzetten, zeker? Zeg gewoon waar het op staat, ja: het zijn slaven, niet meer en niet minder dan dat. Hoe het er in het Engels staat, weet ik niet, maar daar zal het vast ook wel een gedrocht zijn.
9/10
Een deel ervan is bekend. Natuurlijk komen ook de Noormannen aan bod, heel uitgebreid zelfs - wat overigens geheel gerechtvaardigd is, dat spreekt voor zich. Zij hebben zeker een grote rol gespeeld op de Atlantische Oceaan.
Maar het verhaal begint met de verspreiding van de mens en zijn voorouders vanuit Afrika, en dan voornamelijk naar Europa, en over de wisselwerking die er sindsdien is geweest tussen mens en oceaan. Dan gaat het onder andere over de Hanze, over de verkenning van Portugal langs Afrika, maar ook over Ierse monniken die langs de ruige Noord-Atlantische kusten trokken en over de Romeinen die op de Canarische Eilanden stootten.
En buiten die aardrijkskundige ontwikkelingen gaat het ook over zaken als handel - bijvoorbeeld in stokvis -, visserij, piraterij en over de ontwikkeling van de verschillende soorten schepen.
Kort samengevat staat dit boek boordevol informatie, en waarschijnlijk weet je het grootste deel er nog niet van. Het gaat echt alomvattend over de relatie die de mens met de Atlantische Oceaan heeft opgebouwd. Dat wordt voornamelijk vanuit een Europees standpunt behandeld, maar zoals de auteur aangeeft: daar is reden toe, want hij bespreekt ook wel degelijk de rol (of de afwezigheid daarvan) die groepen als de moslims, de Afrikanen en de Zuid-Amerikanen voor 1492 speelden. Haywood heeft op alle vlakken een bijzonder interessant, goed uitgebalanceerd en helder verhaal gesponnen.
De tekst is duidelijk en goed gestructureerd, zowel op micro- als macroniveau. Alles zit goed ineen en sluit op elkaar, en de hoofdstukken zijn duidelijk onderverdeeld. In het begin is dat nog voornamelijk chronologisch gedaan, naderhand - eens er allerlei verschillende dingen gebeuren - is het meer thematisch ingedeeld. En dat werkt hier heel goed. Het taalgebruik is duidelijk en vlot, ook in het Nederlands dus, en er is een goed evenwicht tussen 'normaal' taalgebruik en wat geavanceerdere structuren en anderstalige woorden die passen in de context. De vertaling is van een drietal, Catalien & Willem van Paasen & Bep Fontijn. De laatste naam ken ik zeker, de middelste misschien en de eerste zeker niet. Maar ze hebben hoe dan ook uitstekend werk geleverd. Een paar keer liep er een zin wat stroef omdat de woordvolgorde niet helemaal in orde was, dus die moest ik een paar keer opnieuw lezen, maar in een boek als dit, dat toch geen gemakkelijke klus is om te vertalen, maak ik daar geen probleem van. De terminologie, de namen... het moet weer een hele boterham geweest zijn, en ze hebben het er goed van afgebracht. Ik moest grijnzen toen ik, erg vooraan, het woord 'jerommeke' zag staan.
Eén punt waar ik zo stilaan wel onnozel van word, is gebruik van 'slaafgemaakte' (zoals in dit boek) of zelfs 'tot slaaf gemaakte'. In Achter de Horizon komt dat eerste heel vaak voor, maar ik kom beide steeds vaker tegen. Dit is weer een of andere idiote uiting van zogenaamde politieke correctheid waar een stel nozems mee zijn komen aanzetten, zeker? Zeg gewoon waar het op staat, ja: het zijn slaven, niet meer en niet minder dan dat. Hoe het er in het Engels staat, weet ik niet, maar daar zal het vast ook wel een gedrocht zijn.
9/10
Displaying 1 of 1 review