What do you think?
Rate this book
De laatste zeven
De klok tikt... Lukt het Maud de moordenaar op tijd te stoppen?
Er is iets vreemds aan de hand in het mortuarium waar Maud werkt. Haar baas geeft haar verplicht een week vrij en verbiedt Maud om ook maar een stap in het mortuarium te zetten. Voor Maud is dat een onmogelijke opgave. Wanneer ze toch een kijkje neemt, stuit ze op een knappe rechercheur en een onderzoek naar een seriemoordenaar. Al snel wordt Maud meegezogen in de strijd om de moordenaar te ontmaskeren. Er vallen steeds meer slachtoffers en de tijd begint te dringen...
Wat zeggen lezers?
'Een spannend boek, dat je in een keer uitleest. Ik kan niet wachten op het vervolg!' Inge van der Steeg, Nouveau
'Dit is zeer verslavend leesvoer! Spannend van het begin tot het einde.' [5 sterren] Moon Kager, Mustreads
'Met haar vlotte pen weet Annerieke de Vries een heerlijke, meeslepende thriller neer te zetten.' [4 sterren] Karin Bisschops, Vrouwenthrillers
Er is iets vreemds aan de hand in het mortuarium waar Maud werkt. Haar baas geeft haar verplicht een week vrij en verbiedt Maud om ook maar een stap in het mortuarium te zetten. Voor Maud is dat een onmogelijke opgave. Wanneer ze toch een kijkje neemt, stuit ze op een knappe rechercheur en een onderzoek naar een seriemoordenaar. Al snel wordt Maud meegezogen in de strijd om de moordenaar te ontmaskeren. Er vallen steeds meer slachtoffers en de tijd begint te dringen...
Wat zeggen lezers?
'Een spannend boek, dat je in een keer uitleest. Ik kan niet wachten op het vervolg!' Inge van der Steeg, Nouveau
'Dit is zeer verslavend leesvoer! Spannend van het begin tot het einde.' [5 sterren] Moon Kager, Mustreads
'Met haar vlotte pen weet Annerieke de Vries een heerlijke, meeslepende thriller neer te zetten.' [4 sterren] Karin Bisschops, Vrouwenthrillers
243 pages, Kindle Edition
First published April 1, 2025
2 people are currently reading
58 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 34 reviews
May 1, 2025
Er is iets vreemds aan de hand in het mortuarium waar Maud werkt. Haar baas geeft haar verplicht een week vrij en verbiedt Maud om ook maar een stap in het mortuarium te zetten. Voor Maud is dat een onmogelijke opgave.
Wanneer ze toch een kijkje neemt, stuit ze op een knappe rechercheur en een onderzoek naar een seriemoordenaar. Al snel wordt Maud meegezogen in de strijd om de moordenaar te ontmaskeren. Er vallen steeds meer slachtoffers en de tijd begint te dringen…
Maud is al een oude bekende, want ze komt namelijk ook voor in het boek "Sluipwesp" van deze auteur. Toch is dit verhaal ook prima losstaand te lezen.
Maud woont boven het mortuarium waar ze werkzaam is, alleen deze keer is er iets vreemds aan de hand. Ze mag haar eigen werkplek niet betreden en er zijn opeens een heleboel mensen aanwezig. Maud is heel erg nieuwsgierig, dus ze houdt alles in de gaten.
Ze besluit dan ook op onderzoek uit te gaan en stuit op een bijzondere zaak. Er is namelijk een seriemoordenaar actief en de lichamen worden naar het bewuste mortuarium gebracht!
Ondertussen komt het liefdesleven van Maud ook aan bod. Ze schrijft zich namelijk in op een datingsite en raakt daar met wat mannen in gesprek. Uiteindelijk gaat ze deze mannen steeds leuker vinden en ziet ze het wel zitten om hen beter te leren kennen.
Ik kan niet teveel verraden, maar de manier waarop de dodelijke slachtoffers zijn gevonden was interessant. Het is duidelijk dat ze allemaal in handen zijn gekomen van dezelfde moordenaar.
Maud wordt nieuwsgierig en raakt steeds meer betrokken bij deze vreemde moordzaken. Maar of dit nou zo verstandig is?
Ik vond dit verhaal heel erg goed beginnen. Sowieso de aankomst van de lichamen bij het mortuarium. Ook vond ik Maud een interessant personage, omdat ze ook zo lekker introvert is zoals ik. Er was dus wel wat herkenning! ;-)
Verder was ik benieuwd naar haar toekomstige date ervaringen.
De spanning is goed voelbaar, alhoewel ik soms dingen toch net even iets te toevallig vond. Desondanks was dit zeker een prima thriller om eens gelezen te hebben!
Beoordeling: 3,5 ⭐️
Wanneer ze toch een kijkje neemt, stuit ze op een knappe rechercheur en een onderzoek naar een seriemoordenaar. Al snel wordt Maud meegezogen in de strijd om de moordenaar te ontmaskeren. Er vallen steeds meer slachtoffers en de tijd begint te dringen…
Maud is al een oude bekende, want ze komt namelijk ook voor in het boek "Sluipwesp" van deze auteur. Toch is dit verhaal ook prima losstaand te lezen.
Maud woont boven het mortuarium waar ze werkzaam is, alleen deze keer is er iets vreemds aan de hand. Ze mag haar eigen werkplek niet betreden en er zijn opeens een heleboel mensen aanwezig. Maud is heel erg nieuwsgierig, dus ze houdt alles in de gaten.
Ze besluit dan ook op onderzoek uit te gaan en stuit op een bijzondere zaak. Er is namelijk een seriemoordenaar actief en de lichamen worden naar het bewuste mortuarium gebracht!
Ondertussen komt het liefdesleven van Maud ook aan bod. Ze schrijft zich namelijk in op een datingsite en raakt daar met wat mannen in gesprek. Uiteindelijk gaat ze deze mannen steeds leuker vinden en ziet ze het wel zitten om hen beter te leren kennen.
Ik kan niet teveel verraden, maar de manier waarop de dodelijke slachtoffers zijn gevonden was interessant. Het is duidelijk dat ze allemaal in handen zijn gekomen van dezelfde moordenaar.
Maud wordt nieuwsgierig en raakt steeds meer betrokken bij deze vreemde moordzaken. Maar of dit nou zo verstandig is?
Ik vond dit verhaal heel erg goed beginnen. Sowieso de aankomst van de lichamen bij het mortuarium. Ook vond ik Maud een interessant personage, omdat ze ook zo lekker introvert is zoals ik. Er was dus wel wat herkenning! ;-)
Verder was ik benieuwd naar haar toekomstige date ervaringen.
De spanning is goed voelbaar, alhoewel ik soms dingen toch net even iets te toevallig vond. Desondanks was dit zeker een prima thriller om eens gelezen te hebben!
Beoordeling: 3,5 ⭐️
May 20, 2025
Voor VrouwenThrillers las ik ‘De laatste zeven’. Mijn recensie is ook te lezen op Vrouwenthrillers.nl!
Het schrijven van ‘Sluipwesp’, het debuut van Annerieke de Vries, nam negen jaar en acht manuscriptversies in beslag. In dat eerste boek verscheen Maud al als personage. Ook in het tweede werk van de auteur keerde zij terug. In ‘De laatste zeven’ staat Maud opnieuw centraal.
Maud werkt in een mortuarium en krijgt van haar leidinggevende te horen dat ze verplicht een week vrij moet nemen. In die periode mag ze het mortuarium niet betreden. Een opmerkelijke maatregel, die al snel het gevoel oproept dat er iets niet klopt. De koele, afstandelijke setting van het mortuarium draagt daarbij bij aan een onderhuidse spanning die voelbaar blijft.
Het verhaal wordt volledig verteld vanuit Mauds perspectief. Doordat alleen haar gedachten en handelingen worden gevolgd, ontstaat er een beklemmende spanning. Andere personages blijven op afstand; hun motieven blijven onduidelijk, wat het dreigende gevoel versterkt. Maud is bovendien een overtuigend uitgewerkt personage, waardoor haar emoties en twijfels goed overkomen.
De schrijfstijl van Annerieke de Vries is toegankelijk en meeslepend. De spanning wordt zorgvuldig opgebouwd en mondt uit in een onverwachte ontknoping die nieuwsgierig maakt naar een eventueel vervolg. De hoofdstukken zijn overzichtelijk en kennen een goed ritme. Er wordt subtiel toegewerkt naar een climax, zonder te vervallen in overdrijving of sensatie.
Hoewel ‘De laatste zeven’ prima los te lezen is, bieden de eerdere boeken waarin Maud voorkomt waardevolle extra context. Die achtergrond maakt haar keuzes in dit deel beter te begrijpen.
‘De laatste zeven’ is een psychologisch geladen thriller waarin het gevaar sluimert onder het oppervlak en één vrouw zich staande moet houden te midden van stilte, geheimen en dreiging. Het boek is ideaal voor lezers die houden van een verhaal verteld vanuit één beperkt perspectief, waarbij spanning en mysterie vooral voortkomen uit de innerlijke beleving van het hoofdpersonage. Fans van auteurs als Loes den Hollander en Marion Pauw zullen deze thriller zeker waarderen vanwege de psychologische diepgang en de toegankelijke, maar spannende stijl.
Het schrijven van ‘Sluipwesp’, het debuut van Annerieke de Vries, nam negen jaar en acht manuscriptversies in beslag. In dat eerste boek verscheen Maud al als personage. Ook in het tweede werk van de auteur keerde zij terug. In ‘De laatste zeven’ staat Maud opnieuw centraal.
Maud werkt in een mortuarium en krijgt van haar leidinggevende te horen dat ze verplicht een week vrij moet nemen. In die periode mag ze het mortuarium niet betreden. Een opmerkelijke maatregel, die al snel het gevoel oproept dat er iets niet klopt. De koele, afstandelijke setting van het mortuarium draagt daarbij bij aan een onderhuidse spanning die voelbaar blijft.
Het verhaal wordt volledig verteld vanuit Mauds perspectief. Doordat alleen haar gedachten en handelingen worden gevolgd, ontstaat er een beklemmende spanning. Andere personages blijven op afstand; hun motieven blijven onduidelijk, wat het dreigende gevoel versterkt. Maud is bovendien een overtuigend uitgewerkt personage, waardoor haar emoties en twijfels goed overkomen.
De schrijfstijl van Annerieke de Vries is toegankelijk en meeslepend. De spanning wordt zorgvuldig opgebouwd en mondt uit in een onverwachte ontknoping die nieuwsgierig maakt naar een eventueel vervolg. De hoofdstukken zijn overzichtelijk en kennen een goed ritme. Er wordt subtiel toegewerkt naar een climax, zonder te vervallen in overdrijving of sensatie.
Hoewel ‘De laatste zeven’ prima los te lezen is, bieden de eerdere boeken waarin Maud voorkomt waardevolle extra context. Die achtergrond maakt haar keuzes in dit deel beter te begrijpen.
‘De laatste zeven’ is een psychologisch geladen thriller waarin het gevaar sluimert onder het oppervlak en één vrouw zich staande moet houden te midden van stilte, geheimen en dreiging. Het boek is ideaal voor lezers die houden van een verhaal verteld vanuit één beperkt perspectief, waarbij spanning en mysterie vooral voortkomen uit de innerlijke beleving van het hoofdpersonage. Fans van auteurs als Loes den Hollander en Marion Pauw zullen deze thriller zeker waarderen vanwege de psychologische diepgang en de toegankelijke, maar spannende stijl.
May 26, 2025
Ik ben echt groot fan van de thrillers van de Crime Compagnie, en De laatste zeven van Annerieke de Vries stelde gelukkig weer niet teleur. Uit andere reviews begreep ik dat het personage Maud al eerder voorkwam, maar gelukkig is dit boek prima als stand alone te lezen, dus je hoeft niets te missen als je de voorgaande boeken niet kent.
Wat ik vooral leuk vond, is het originele onderwerp. Je leest niet vaak een thriller waarin een medewerker van een mortuarium centraal staat, en de manier waarop Maud betrokken raakt bij de moorden zag ik echt niet aankomen. Maud zelf vond ik ook een interessant personage; hoe ze omgaat met haar situatie rondom haar ex-man en zoontje is bewonderenswaardig. Ik zat echt te hopen dat ze een leuke date zou vinden!
Daarnaast vond ik de vergelijkingen met vogeltjes heel origineel – het gaf het boek net dat extra beetje flair. Het verhaal begint meteen met een verrassende wending en blijft daarna lekker fast paced. Ik heb het bijna in één ruk uitgelezen, omdat ik gewoon niet kon stoppen. Misschien komt het ook doordat je het verhaal alleen vanuit Maud’s perspectief volgt; dat maakt dat het lange tijd een raadsel blijft wie er nou iets mee te maken heeft en wie goed of slecht is.
Al met al: zeker een aanrader als je houdt van spannende, originele thrillers!
Veel dank aan Vrouwenthrillers.nl en de Crime Compagnie voor die recensie exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.
Wat ik vooral leuk vond, is het originele onderwerp. Je leest niet vaak een thriller waarin een medewerker van een mortuarium centraal staat, en de manier waarop Maud betrokken raakt bij de moorden zag ik echt niet aankomen. Maud zelf vond ik ook een interessant personage; hoe ze omgaat met haar situatie rondom haar ex-man en zoontje is bewonderenswaardig. Ik zat echt te hopen dat ze een leuke date zou vinden!
Daarnaast vond ik de vergelijkingen met vogeltjes heel origineel – het gaf het boek net dat extra beetje flair. Het verhaal begint meteen met een verrassende wending en blijft daarna lekker fast paced. Ik heb het bijna in één ruk uitgelezen, omdat ik gewoon niet kon stoppen. Misschien komt het ook doordat je het verhaal alleen vanuit Maud’s perspectief volgt; dat maakt dat het lange tijd een raadsel blijft wie er nou iets mee te maken heeft en wie goed of slecht is.
Al met al: zeker een aanrader als je houdt van spannende, originele thrillers!
Veel dank aan Vrouwenthrillers.nl en de Crime Compagnie voor die recensie exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.
June 3, 2025
Blij dat t uit is. Zo ongeloofwaardig
April 12, 2025
In het mortuarium waar Maud werkt is iets vreemds aan de hand. Van het ene op het andere moment geeft haar baas haar verplicht een week vrij en hierbij verbiedt hij Maud om ook maar één stap in het mortuarium te zetten. Dit is voor de nieuwsgierige Maud een onmogelijke opgave. Ze gaat natuurlijk een kijkje nemen en stuit op een knappe rechercheur die onderzoek verricht naar een seriemoordenaar. Maud wil graag helpen en wordt meegezogen in de strijd om de moordenaar te ontmaskeren. Er vallen meer slachtoffers, dus de tijd dringt. Lukt het Maud om de moordenaar op tijd te stoppen?
Mijn ervaring:
Wat een fijne, pakkende en levendig geschreven thriller, waarin je helemaal wordt meegezogen. Annerieke de Vries heeft een vlotte en krachtige schrijfstijl en weet een mooie verhaallijn die goed in elkaar zit en de spanning in de verhaallijn mooi op te bouwen.
Ondanks dat het het derde deel is van een serie, is dit boek ook prima als stand alone te lezen. Ik heb namelijk de vorige delen niet gelezen en ik miste voor mijn gevoel niets. De personages, waaronder het hoofdpersonage, zijn goed en realistisch uitgewerkt. Daarbij vind ik de doortastendheid en scherpheid die Maud bezit, mede als haar rugzakje ervoor zorgen dat het een origineel en tof personage is, waarin je gemakkelijk in mee gaat.
De verhaallijn kent een mooie opbouw, die begint met een verrassende start, waarbij Maud de mededeling krijgt een week verplicht vrij te zijn. Als lezer ervaar je dan ook snel de nieuwsgierigheid van Maud om erachter te komen wat de reden hiervan is. Het verhaal wordt mooi opgebouwd en de combinatie van het onderzoek naar de seriemoordenaar en het privéleven van Maud, haar dating avonturen en de verhaallijn over haar zoontje, zorgt ervoor dat het verhaal en de gebeurtenissen je blijven boeien en intrigeren. Wel had ik op een gegeven moment door hoe de vork in de steel zat, maar toch wist Annerieke de Vries me geboeid en aan het boek gekluisterd te houden. Ik heb enorm genoten en ik hoop dat er nog een vervolg komt...
De laatste zeven is een pakkende, spannende en erg levendig geschreven thriller. Maud, is een scherpzinnig, doortastend en erg tof hoofdpersonage waardoor je helemaal met haar in dit vlotte en krachtig geschreven thriller verhaal op gaat. De spanning wordt mooi opgebouwd en het verhaal kent mooie twisten. Ik heb echt genoten van deze thriller en ik hoop dat hierop nog een vervolg komt.
Mijn ervaring:
Wat een fijne, pakkende en levendig geschreven thriller, waarin je helemaal wordt meegezogen. Annerieke de Vries heeft een vlotte en krachtige schrijfstijl en weet een mooie verhaallijn die goed in elkaar zit en de spanning in de verhaallijn mooi op te bouwen.
Ondanks dat het het derde deel is van een serie, is dit boek ook prima als stand alone te lezen. Ik heb namelijk de vorige delen niet gelezen en ik miste voor mijn gevoel niets. De personages, waaronder het hoofdpersonage, zijn goed en realistisch uitgewerkt. Daarbij vind ik de doortastendheid en scherpheid die Maud bezit, mede als haar rugzakje ervoor zorgen dat het een origineel en tof personage is, waarin je gemakkelijk in mee gaat.
De verhaallijn kent een mooie opbouw, die begint met een verrassende start, waarbij Maud de mededeling krijgt een week verplicht vrij te zijn. Als lezer ervaar je dan ook snel de nieuwsgierigheid van Maud om erachter te komen wat de reden hiervan is. Het verhaal wordt mooi opgebouwd en de combinatie van het onderzoek naar de seriemoordenaar en het privéleven van Maud, haar dating avonturen en de verhaallijn over haar zoontje, zorgt ervoor dat het verhaal en de gebeurtenissen je blijven boeien en intrigeren. Wel had ik op een gegeven moment door hoe de vork in de steel zat, maar toch wist Annerieke de Vries me geboeid en aan het boek gekluisterd te houden. Ik heb enorm genoten en ik hoop dat er nog een vervolg komt...
De laatste zeven is een pakkende, spannende en erg levendig geschreven thriller. Maud, is een scherpzinnig, doortastend en erg tof hoofdpersonage waardoor je helemaal met haar in dit vlotte en krachtig geschreven thriller verhaal op gaat. De spanning wordt mooi opgebouwd en het verhaal kent mooie twisten. Ik heb echt genoten van deze thriller en ik hoop dat hierop nog een vervolg komt.
May 20, 2025
Maud is een alleenstaande moeder die door omstandigheden in het verleden haar zoon moest afstaan aan een pleeggezin. Ze werkt volop aan zichzelf om een stabiele woon- en werksituatie te bekomen om zo haar zoon weer bij haar te krijgen.
Wanneer het mortuarium waar Maud werkt ontruimd wordt en de gerechtelijke politie er zijn tijdelijke intrek neemt, krijgt Mauds nieuwsgierigheid de bovenhand en gaat ze op ontdekking uit. Gaandeweg ontdekt ze dat er jacht gemaakt wordt op een seriemoordenaar, die mogelijks enkele jaren terug ook al actief was.
Voor mij was De laatste zeven een eerste kennismaking met Maud, maar nu ik weet dat er 2 eerdere boeken van Annerieke De Vries verschenen met hetzelfde personage, is mijn te lezen-lijstje weer wat langer geworden.
Van bij het begin hangt er een spanning in het boek, die je niet toelaat het boek weg te leggen. Het was lang geleden dat ik moest gaan spieken in het laatste hoofdstuk om het aan te durven de eerdere hoofdstukken te lezen!
Dankjewel vrouwenthrillers en de crime compagnie voor de kans dit boek te lezen en reviewen.
Wanneer het mortuarium waar Maud werkt ontruimd wordt en de gerechtelijke politie er zijn tijdelijke intrek neemt, krijgt Mauds nieuwsgierigheid de bovenhand en gaat ze op ontdekking uit. Gaandeweg ontdekt ze dat er jacht gemaakt wordt op een seriemoordenaar, die mogelijks enkele jaren terug ook al actief was.
Voor mij was De laatste zeven een eerste kennismaking met Maud, maar nu ik weet dat er 2 eerdere boeken van Annerieke De Vries verschenen met hetzelfde personage, is mijn te lezen-lijstje weer wat langer geworden.
Van bij het begin hangt er een spanning in het boek, die je niet toelaat het boek weg te leggen. Het was lang geleden dat ik moest gaan spieken in het laatste hoofdstuk om het aan te durven de eerdere hoofdstukken te lezen!
Dankjewel vrouwenthrillers en de crime compagnie voor de kans dit boek te lezen en reviewen.
June 9, 2025
Maud werkt in een mortuarium als er plots een nieuwe overledene binnengebracht wordt waar iedereen vreemd over doet. Op de koop toe beslist haar baas om het mortuarium zelfs tijdelijk te verhuren is is ze tijdens die periode niet welkom. Maar Maud woont boven het mortuarium en is heel nieuwsgierig wat er gebeurt. Er lopen steeds vreemde mannen in en uit en af en toe komt er een lijkwagen aan met weer een nieuw lichaam mee wordt binnengebracht. Maud gaat stiekem kijken en schrikt met wat ze er aan treft. Haar scherpzinnigheid mbt overleden mensen maken dat ze bepaalde dingen ziet die anderen wel eens zouden missen.
Omdat ze verder weinig om handen heeft, schrijft ze zich in op een dating site. Ze wil haar zoon een stabiele thuissituatie bieden en denkt dat een man in haar leven daartoe zou kunnen bijdragen. Ze heeft meteen raak bij twee heel verschillende mannen die haar kunnen raken met hun woorden. Ze raakt helemaal in de ban van de twee mannen.
Vanaf het begin slaagt de auteur erin om de spanning goed op te bouwen. Door de geheimzinnigheid en ongure personages wordt je meteen benieuwd naar wat er zich allemaal afspeelt onder het appartement van Maud.
De schrijfstijl is vlot, mysterieus en beeldend. De auteur geeft duidelijk slechts prijs wat ze wil weggeven en de lezer moet geduldig wachten op meer. Een aantal wendingen geeft het verhaal een richting die ik niet had verwacht. Tegen het einde had ik het wel uitgedokterd maar qua spanning is er zeker geen gebrek! Ook de personages Maud en Pieter zijn heel leuk om over te lezen.
Ik had geen idee dat er al meerdere delen rond Maud bestonden. Ik moet ook zeggen dat ik dit niet had gemist. Het verhaal is zeker als standalone te lezen. Maar ik ben nu uiteraard wel benieuwd naar meer!
Omdat ze verder weinig om handen heeft, schrijft ze zich in op een dating site. Ze wil haar zoon een stabiele thuissituatie bieden en denkt dat een man in haar leven daartoe zou kunnen bijdragen. Ze heeft meteen raak bij twee heel verschillende mannen die haar kunnen raken met hun woorden. Ze raakt helemaal in de ban van de twee mannen.
Vanaf het begin slaagt de auteur erin om de spanning goed op te bouwen. Door de geheimzinnigheid en ongure personages wordt je meteen benieuwd naar wat er zich allemaal afspeelt onder het appartement van Maud.
De schrijfstijl is vlot, mysterieus en beeldend. De auteur geeft duidelijk slechts prijs wat ze wil weggeven en de lezer moet geduldig wachten op meer. Een aantal wendingen geeft het verhaal een richting die ik niet had verwacht. Tegen het einde had ik het wel uitgedokterd maar qua spanning is er zeker geen gebrek! Ook de personages Maud en Pieter zijn heel leuk om over te lezen.
Ik had geen idee dat er al meerdere delen rond Maud bestonden. Ik moet ook zeggen dat ik dit niet had gemist. Het verhaal is zeker als standalone te lezen. Maar ik ben nu uiteraard wel benieuwd naar meer!
March 13, 2025
Dit boek is zo goed geschreven. Ik kon het boek niet wegleggen. Alles klopte ook gewoon, er waren geen losse eindjes. Ik hoop zo dat er een vervolg komt!
May 27, 2025
Leest lekker weg! Weet niet of ik nu 'blij' moet zijn dat mijn gedachtenspinsels klopten... Ben wel verrast met het open einde, benieuwd hoe dat vast in een nieuw boek verder verteld gaat worden.
April 14, 2025
In '18 debuteerde Annerieke de Vries met haar thriller Sluipwesp, het eerste deel met Maud in de hoofdrol. In '23 verscheen het tweede deel Een duistere plek en recent verscheen haar nieuwste thriller 𝑫𝒆 𝒍𝒂𝒂𝒕𝒔𝒕𝒆 𝒛𝒆𝒗𝒆𝒏, het derde deel in de reeks, bij uitgeverij De Crime Compagnie. Speciaal voor de release organiseren uitgever en auteur een blogtour en vandaag mag ik mijn recensie met jullie delen.
De lange hoofdstukken van De laatste zeven zijn opgedeeld in 7 dagen. Het verhaal speelt zich af gedurende een week uit het leven van hoofdpersonage Maud en gaat van start met een naargeestige beangstigende proloog, die de lezer een unheimisch gevoel bezorgd vanaf de eerste bladzijde en waardoor je heel snel verder gaat met lezen.
Annerieke de Vries heeft een filmische schrijfstijl, op beeldende wijze weet ze naargeestige angstaanjagende spanning te beschrijven, waardoor het lijkt alsof je door Maud haar ogen meekijkt en je zelf opgejaagd wordt en op de hielen gezet wordt. Dit alles met een spirituele touch.
𝑬𝒓 𝒊𝒔 𝒎𝒆𝒆𝒓 𝒅𝒂𝒏 𝒋𝒆 𝒛𝒊𝒆𝒕.
In De laatste zeven is de hoofdrol wederom weggelegd voor Maud van der Wegen.
Maud is halverwege de dertig en alleenstaande moeder van de zesjarige Mees. Na een zware donkere tijd, heeft ze keihard gestreden om haar bestaan terug op te bouwen. Hierbij kreeg ze hulp van Ton, zodat ze weer terug in het leven kon komen te staan. Hij bood haar de mogelijkheid om als mortuariummedewerker in zijn uitvaartcentrum aan de slag te gaan, gaf haar een thuis boven het uitvaartcentrum en een kans op een nieuwe start.
𝑯𝒖𝒊𝒍𝒆𝒏 𝒊𝒏 𝒔𝒕𝒊𝒍𝒕𝒆, 𝒉𝒐𝒆 𝒆𝒆𝒏𝒛𝒂𝒂𝒎 𝒊𝒔 𝒅𝒂𝒕.
In haar nieuwe leven ontbreekt de allerbelangrijkste persoon, haar zoontje Mees. Ze mist hem vreselijk. Jeugdzorg plaatste haar uit de ouderlijke macht en Mees woont bij zijn pleegouders. Maud is in een strijd verwikkeld met jeugdzorg en heeft hemel en aarde bewogen om hem weer bij zich te krijgen. Maar jeugdzorg acht haar woonomgeving ongeschikt voor een kind en stelt haar voor de keuze. Maud doet hard haar best om dit zo snel mogelijk terug op de orde te krijgen, maar lijkt van alle kanten te worden tegengewerkt.
𝑰𝒌 𝒎𝒐𝒆𝒕 𝒎𝒊𝒋𝒏 𝒉𝒐𝒐𝒇𝒅 𝒆𝒓𝒃𝒊𝒋 𝒉𝒐𝒖𝒅𝒆𝒏 𝒆𝒏 𝒆𝒓𝒗𝒐𝒐𝒓 𝒛𝒐𝒓𝒈𝒆𝒏, 𝒉𝒐𝒆 𝒉𝒆𝒇𝒕𝒊𝒈 𝒅𝒆 𝒘𝒊𝒏𝒅 𝒐𝒐𝒌 𝒈𝒂𝒂𝒕 𝒘𝒂𝒂𝒊𝒆𝒏, 𝒅𝒂𝒕 𝒊𝒌 𝒖𝒊𝒕 𝒅𝒆 𝒘𝒆𝒓𝒗𝒆𝒍𝒔𝒕𝒐𝒓𝒎 𝒃𝒍𝒊𝒋𝒇.
Thuis komen de muren op haar af, om haar verdriet het hoofd te bieden stort ze zich op haar werk in het uitvaartcentrum, waarmee ze haar gedachtenstorm kan verzetten. Maud is uitmuntend in haar vak, ze is een gedreven en betrokken medewerkster die haar werk met passie uitvoert en helpt waar ze kan. Het zijn drukke tijden in het overvolle mortuarium en wanneer ze na een lange werkdag een rare opdracht krijgt van haar baas, druist deze tegen alles in. De maximale capaciteit is bereikt en toch zet hij haar voor het blok en dwingt haar, haar mening is van ondergeschikt belang, weigeren behoort niet tot de opties. De sfeer veranderd van gemoedelijk naar bijtend.
𝑬é𝒏 𝒅𝒊𝒏𝒈 𝒎𝒐𝒆𝒕 𝒋𝒆 𝒈𝒐𝒆𝒅 𝒊𝒏 𝒋𝒆 𝒐𝒓𝒆𝒏 𝒌𝒏𝒐𝒑𝒆𝒏. 𝑯𝒆𝒕 𝒊𝒔 𝒉𝒊𝒆𝒓, 𝒊𝒏 𝒊𝒆𝒅𝒆𝒓 𝒈𝒆𝒗𝒂𝒍 𝒌𝒐𝒎𝒆𝒏𝒅𝒆 𝒘𝒆𝒆𝒌, 𝒗𝒆𝒓𝒃𝒐𝒅𝒆𝒏 𝒕𝒆𝒓𝒓𝒆𝒊𝒏 𝒗𝒐𝒐𝒓 𝒋𝒐𝒖.
Ton geeft Maud onverwacht een betaalde week met behoud van haar vrije dagen, maar met een nadrukkelijke eis, ze mag het uitvaartcentrum de hele week niet meer betreden. Maud is vergroeid met haar werk en opeens heeft ze zeeën van tijd in overvloed. Haar werk is haar leven, ze heeft nagenoeg geen hobby’s waardoor ze zich geen raad met zichzelf weet. Met een depressie op de loer en haar domein als verboden terrein strekt zich een lange week voor haar uit. Wat is er aan de hand? Zoiets eigenaardigs heeft ze in alle jaren nog nooit meegemaakt. Om zichzelf bezig te houden volgt ze een online cursus vogels herkennen en schrijft zich in op een datingsite.
𝑵𝒆𝒆𝒎 éé𝒏 𝒅𝒊𝒏𝒈 𝒗𝒂𝒏 𝒎𝒆 𝒂𝒂𝒏. 𝑩𝒆𝒎𝒐𝒆𝒊 𝒋𝒆 𝒆𝒓 𝒏𝒊𝒆𝒕 𝒎𝒆𝒆, 𝑴𝒂𝒖𝒅.
Toch lukt het haar nieuwsgierig als ze is, niet om de situatie naast zich neer te leggen. Ze moet erachter komen wat er aan de hand is? Dit voelt niet goed, obsessief houdt ze haar omgeving in de gaten, er klopt iets niet, dit dominante en denigrerende gedrag is ze helemaal niet gewend van Ton, heeft hij problemen? Waar heeft hij zich ingestort? Ze kan het dan ook niet laten en volgt haar intuïtie en gaat zelf op onderzoek uit. Waarmee ze haar baan, financiële zekerheid en onderkomen op het spel zet door het overtreden van de regels.
𝑰𝒌 𝒔𝒍𝒂 𝒎𝒊𝒋𝒏 𝒉𝒂𝒏𝒅𝒆𝒏 𝒗𝒐𝒐𝒓 𝒎𝒊𝒋𝒏 𝒈𝒆𝒛𝒊𝒄𝒉𝒕 𝒆𝒏 𝒌𝒐𝒌𝒉𝒂𝒍𝒔 𝒘𝒆𝒆𝒓. 𝑴𝒊𝒋𝒏 𝒉𝒂𝒓𝒕 𝒈𝒂𝒂𝒕 𝒂𝒍𝒔 𝒆𝒆𝒏 𝒓𝒂𝒛𝒆𝒏𝒅𝒆 𝒕𝒆𝒌𝒆𝒆𝒓. 𝑾𝒂𝒕 𝒊𝒌 𝒊𝒏 𝒆𝒆𝒏 𝒇𝒍𝒊𝒕𝒔 𝒛𝒂𝒈, 𝒘𝒂𝒔 𝒛𝒐 𝒂𝒇𝒔𝒄𝒉𝒖𝒘𝒆𝒍𝒊𝒋𝒌 𝒅𝒂𝒕 𝒊𝒌 𝒏𝒊𝒆𝒕 𝒏𝒐𝒈𝒎𝒂𝒂𝒍𝒔 𝒅𝒖𝒓𝒇 𝒕𝒆 𝒌𝒊𝒋𝒌𝒆𝒏.
Ze stuit op geheimzinnige taferelen en raakt verstrikt in een geheim politieonderzoek naar een barbaarse seriemoordenaar die iedereen in zijn macht heeft en niet schuwt voor landsgrenzen en het maken van meerdere slachtoffers. Pieter en zijn team tasten volledig in het duister en het onderzoek dreigt muurvast te lopen terwijl de tijd dringt vallen er steeds meer slachtoffers. Maud haar nauwkeurige observatievermogen valt op en lijkt van essentieel belang in de strijd van de ontmaskering van de seriemoordenaar. Lukt het Pieter en Maud om de moordenaar voor eens en altijd te stoppen?
𝑨𝒍𝒔 𝒋𝒆 𝒋𝒆 𝒌𝒂𝒏𝒔𝒆𝒏 𝒂𝒇𝒘𝒂𝒄𝒉𝒕 𝒊𝒔 𝒋𝒆 𝒃𝒆𝒍𝒐𝒏𝒊𝒏𝒈 𝒎𝒆𝒆𝒔𝒕𝒆𝒓𝒍𝒊𝒋𝒌.
Een duistere plek las ik met veel plezier, ik keek dan ook uit naar een nieuwe thriller van Annerieke de Vries. Een derde thriller met daarin mortuariummedewerkster Maud in de hoofdrol, is dat nou niet veel van het zelfde? Nou nee, dit is weer een totaal ander verhaal geworden dan de vorige. Waarin de rode draad door het verhaal natuurlijk Maud, haar ex en haar zoontje is.
De thrillers van Annerieke spelen zich af in een niet alledaagse setting, namelijk het mortuarium, dat alleen al brengt een unheimische en grimmige sfeer met zich mee. Dankzij de spirituele touch die ze aanbrengt aan het verhaal bekruipt je vanaf de eerste bladzijde een beklemmend en onheilspellend gevoel. Het gejaagde gevoel heeft Annerieke ook uitstekend weten over te brengen op de lezer, alsof je zelf op je hielen achterna gezeten wordt.
Annerieke neemt ons mee in het leven van Maud, die al veel meegemaakt heeft in haar leven. Haar persoonlijkheid komt goed uit de verf. Introverte Maud met al haar eigenaardigheden, een krachtige hooggevoelige vrouw die altijd aan staat en leeft voor haar werk wat ze met veel toewijding uitvoert. Ze houdt van stilte, een prettige bijkomstigheid in haar eenzame beroep. Gedreven, nieuwsgierig en roekeloos. Maud is heel herkenbaar neergezet, het is net alsof je door haar ogen meekijkt. Haar machteloosheid, hoe ze niets liever wil dan Mees weer bij haar terug krijgen, hoe ze altijd op haar qui-vive moet zijn en hoe ze verlangt naar rust in haar leven. Maar ook dat van de seriemoordenaar en de achterliggende reden waarom hij tot zijn daden is gedreven.
Met spannende meeslepende goed uitgewerkte verhaallijnen, een heftige zaak en een psychologisch machtsspel in een naargeestige geheimzinnige setting, vol ontwikkelingen waarin de spanning gedoseerd wordt opgevoerd. Waarin je brandend van nieuwsgierigheid, niet kan wachten hoe het verhaal precies in elkaar steekt. Hoe er vervolgens een bommetje opgooit wordt en de lezer in het ongewisse achtergelaten wordt met een gigantische cliffhanger. Ik ben zo nieuwsgierig naar het volgende deel. Een verhaal waar ik eenmaal begonnen niet meer in kon stoppen met lezen.
De Vries laat vogels een bijzondere rol spelen in het verhaal. Een verhaal zo filmisch geschreven dat het maar goed is dat het geen geurboek is ;-) Het enige jammere is dat er een aantal toevalligheden in het verhaal zitten, die wel erg voor de hand liggen, maar dat was wellicht nodig om tot een juiste uitwerking van het verhaal te komen. Maar dat heeft mijn leesplezier niet in de weg gezeten.
Annerieke snijdt maatschappelijke thema’s aan in haar verhalen, zo ook in De laatste zeven, onder andere jeugdzorg, pleeggezin en psychische problematiek.
Grimmig, duister en spiritueel waarin ze het leven laat samenvloeien met de dood, daarin schuilt de kracht van Annerieke. Boeiend van begin tot het einde.
Met De laatste zeven heeft Annerieke de Vries een spannende beklemmende thriller in een niet alledaagse setting neergezet. Met mortuariummedewerkster Maud in de hoofdrol. Meeslepende goed uitgewerkte verhaallijnen en herkenbare personages. Waarin het psychologische machtsspel de lezer een onheilspellend en gejaagd gevoel bezorgd. Vol ontwikkelingen waarbij de spanning gedoseerd wordt opgevoerd en je met een gigantische cliffhanger in het ongewisse achterblijft. Boeiend van begin tot het eind. Grimmig, duister, luguber en spiritueel, waarin leven en dood samenvloeien, daarin schuilt de kracht van Annerieke’s verhalen. Houd jij van spannende lugubere thrillers met een spirituele touch in een niet alledaagse setting? Dan is dit echt een aanrader voor jou.
𝑫𝒆 𝒍𝒂𝒂𝒕𝒔𝒕𝒆 𝒛𝒆𝒗𝒆𝒏, 𝒔𝒑𝒂𝒏𝒏𝒆𝒏𝒅𝒆 𝒃𝒆𝒌𝒍𝒆𝒎𝒎𝒆𝒏𝒅𝒆 𝒕𝒉𝒓𝒊𝒍𝒍𝒆𝒓 𝒊𝒏 𝒆𝒆𝒏 𝒏𝒊𝒆𝒕 𝒂𝒍𝒍𝒆𝒅𝒂𝒂𝒈𝒔𝒆 𝒔𝒆𝒕𝒕𝒊𝒏𝒈. 𝑳𝒖𝒈𝒖𝒃𝒆𝒓 𝒗𝒆𝒓𝒗𝒐𝒍𝒈 𝒎𝒆𝒕 𝒆𝒆𝒏 𝒐𝒏𝒉𝒆𝒊𝒍𝒔𝒑𝒆𝒍𝒍𝒆𝒏𝒅 𝒑𝒔𝒚𝒄𝒉𝒐𝒍𝒐𝒈𝒊𝒔𝒄𝒉𝒆 𝒎𝒂𝒄𝒉𝒕𝒔𝒔𝒑𝒆𝒍. 𝑫𝒖𝒊𝒔𝒕𝒆𝒓 𝒎𝒆𝒕 𝒆𝒆𝒏 𝒔𝒑𝒊𝒓𝒊𝒕𝒖𝒆𝒍𝒆 𝒕𝒐𝒖𝒄𝒉. 𝑳𝒖𝒌𝒕 𝒉𝒆𝒕 𝑷𝒊𝒆𝒕𝒆𝒓 𝒆𝒏 𝑴𝒂𝒖𝒅 𝒐𝒎 𝒅𝒆 𝒎𝒐𝒐𝒓𝒅𝒆𝒏𝒂𝒂𝒓 𝒗𝒐𝒐𝒓 𝒆𝒆𝒏𝒔 𝒆𝒏 𝒂𝒍𝒕𝒊𝒋𝒅 𝒕𝒆 𝒔𝒕𝒐𝒑𝒑𝒆𝒏?
★★★★1/2
De lange hoofdstukken van De laatste zeven zijn opgedeeld in 7 dagen. Het verhaal speelt zich af gedurende een week uit het leven van hoofdpersonage Maud en gaat van start met een naargeestige beangstigende proloog, die de lezer een unheimisch gevoel bezorgd vanaf de eerste bladzijde en waardoor je heel snel verder gaat met lezen.
Annerieke de Vries heeft een filmische schrijfstijl, op beeldende wijze weet ze naargeestige angstaanjagende spanning te beschrijven, waardoor het lijkt alsof je door Maud haar ogen meekijkt en je zelf opgejaagd wordt en op de hielen gezet wordt. Dit alles met een spirituele touch.
𝑬𝒓 𝒊𝒔 𝒎𝒆𝒆𝒓 𝒅𝒂𝒏 𝒋𝒆 𝒛𝒊𝒆𝒕.
In De laatste zeven is de hoofdrol wederom weggelegd voor Maud van der Wegen.
Maud is halverwege de dertig en alleenstaande moeder van de zesjarige Mees. Na een zware donkere tijd, heeft ze keihard gestreden om haar bestaan terug op te bouwen. Hierbij kreeg ze hulp van Ton, zodat ze weer terug in het leven kon komen te staan. Hij bood haar de mogelijkheid om als mortuariummedewerker in zijn uitvaartcentrum aan de slag te gaan, gaf haar een thuis boven het uitvaartcentrum en een kans op een nieuwe start.
𝑯𝒖𝒊𝒍𝒆𝒏 𝒊𝒏 𝒔𝒕𝒊𝒍𝒕𝒆, 𝒉𝒐𝒆 𝒆𝒆𝒏𝒛𝒂𝒂𝒎 𝒊𝒔 𝒅𝒂𝒕.
In haar nieuwe leven ontbreekt de allerbelangrijkste persoon, haar zoontje Mees. Ze mist hem vreselijk. Jeugdzorg plaatste haar uit de ouderlijke macht en Mees woont bij zijn pleegouders. Maud is in een strijd verwikkeld met jeugdzorg en heeft hemel en aarde bewogen om hem weer bij zich te krijgen. Maar jeugdzorg acht haar woonomgeving ongeschikt voor een kind en stelt haar voor de keuze. Maud doet hard haar best om dit zo snel mogelijk terug op de orde te krijgen, maar lijkt van alle kanten te worden tegengewerkt.
𝑰𝒌 𝒎𝒐𝒆𝒕 𝒎𝒊𝒋𝒏 𝒉𝒐𝒐𝒇𝒅 𝒆𝒓𝒃𝒊𝒋 𝒉𝒐𝒖𝒅𝒆𝒏 𝒆𝒏 𝒆𝒓𝒗𝒐𝒐𝒓 𝒛𝒐𝒓𝒈𝒆𝒏, 𝒉𝒐𝒆 𝒉𝒆𝒇𝒕𝒊𝒈 𝒅𝒆 𝒘𝒊𝒏𝒅 𝒐𝒐𝒌 𝒈𝒂𝒂𝒕 𝒘𝒂𝒂𝒊𝒆𝒏, 𝒅𝒂𝒕 𝒊𝒌 𝒖𝒊𝒕 𝒅𝒆 𝒘𝒆𝒓𝒗𝒆𝒍𝒔𝒕𝒐𝒓𝒎 𝒃𝒍𝒊𝒋𝒇.
Thuis komen de muren op haar af, om haar verdriet het hoofd te bieden stort ze zich op haar werk in het uitvaartcentrum, waarmee ze haar gedachtenstorm kan verzetten. Maud is uitmuntend in haar vak, ze is een gedreven en betrokken medewerkster die haar werk met passie uitvoert en helpt waar ze kan. Het zijn drukke tijden in het overvolle mortuarium en wanneer ze na een lange werkdag een rare opdracht krijgt van haar baas, druist deze tegen alles in. De maximale capaciteit is bereikt en toch zet hij haar voor het blok en dwingt haar, haar mening is van ondergeschikt belang, weigeren behoort niet tot de opties. De sfeer veranderd van gemoedelijk naar bijtend.
𝑬é𝒏 𝒅𝒊𝒏𝒈 𝒎𝒐𝒆𝒕 𝒋𝒆 𝒈𝒐𝒆𝒅 𝒊𝒏 𝒋𝒆 𝒐𝒓𝒆𝒏 𝒌𝒏𝒐𝒑𝒆𝒏. 𝑯𝒆𝒕 𝒊𝒔 𝒉𝒊𝒆𝒓, 𝒊𝒏 𝒊𝒆𝒅𝒆𝒓 𝒈𝒆𝒗𝒂𝒍 𝒌𝒐𝒎𝒆𝒏𝒅𝒆 𝒘𝒆𝒆𝒌, 𝒗𝒆𝒓𝒃𝒐𝒅𝒆𝒏 𝒕𝒆𝒓𝒓𝒆𝒊𝒏 𝒗𝒐𝒐𝒓 𝒋𝒐𝒖.
Ton geeft Maud onverwacht een betaalde week met behoud van haar vrije dagen, maar met een nadrukkelijke eis, ze mag het uitvaartcentrum de hele week niet meer betreden. Maud is vergroeid met haar werk en opeens heeft ze zeeën van tijd in overvloed. Haar werk is haar leven, ze heeft nagenoeg geen hobby’s waardoor ze zich geen raad met zichzelf weet. Met een depressie op de loer en haar domein als verboden terrein strekt zich een lange week voor haar uit. Wat is er aan de hand? Zoiets eigenaardigs heeft ze in alle jaren nog nooit meegemaakt. Om zichzelf bezig te houden volgt ze een online cursus vogels herkennen en schrijft zich in op een datingsite.
𝑵𝒆𝒆𝒎 éé𝒏 𝒅𝒊𝒏𝒈 𝒗𝒂𝒏 𝒎𝒆 𝒂𝒂𝒏. 𝑩𝒆𝒎𝒐𝒆𝒊 𝒋𝒆 𝒆𝒓 𝒏𝒊𝒆𝒕 𝒎𝒆𝒆, 𝑴𝒂𝒖𝒅.
Toch lukt het haar nieuwsgierig als ze is, niet om de situatie naast zich neer te leggen. Ze moet erachter komen wat er aan de hand is? Dit voelt niet goed, obsessief houdt ze haar omgeving in de gaten, er klopt iets niet, dit dominante en denigrerende gedrag is ze helemaal niet gewend van Ton, heeft hij problemen? Waar heeft hij zich ingestort? Ze kan het dan ook niet laten en volgt haar intuïtie en gaat zelf op onderzoek uit. Waarmee ze haar baan, financiële zekerheid en onderkomen op het spel zet door het overtreden van de regels.
𝑰𝒌 𝒔𝒍𝒂 𝒎𝒊𝒋𝒏 𝒉𝒂𝒏𝒅𝒆𝒏 𝒗𝒐𝒐𝒓 𝒎𝒊𝒋𝒏 𝒈𝒆𝒛𝒊𝒄𝒉𝒕 𝒆𝒏 𝒌𝒐𝒌𝒉𝒂𝒍𝒔 𝒘𝒆𝒆𝒓. 𝑴𝒊𝒋𝒏 𝒉𝒂𝒓𝒕 𝒈𝒂𝒂𝒕 𝒂𝒍𝒔 𝒆𝒆𝒏 𝒓𝒂𝒛𝒆𝒏𝒅𝒆 𝒕𝒆𝒌𝒆𝒆𝒓. 𝑾𝒂𝒕 𝒊𝒌 𝒊𝒏 𝒆𝒆𝒏 𝒇𝒍𝒊𝒕𝒔 𝒛𝒂𝒈, 𝒘𝒂𝒔 𝒛𝒐 𝒂𝒇𝒔𝒄𝒉𝒖𝒘𝒆𝒍𝒊𝒋𝒌 𝒅𝒂𝒕 𝒊𝒌 𝒏𝒊𝒆𝒕 𝒏𝒐𝒈𝒎𝒂𝒂𝒍𝒔 𝒅𝒖𝒓𝒇 𝒕𝒆 𝒌𝒊𝒋𝒌𝒆𝒏.
Ze stuit op geheimzinnige taferelen en raakt verstrikt in een geheim politieonderzoek naar een barbaarse seriemoordenaar die iedereen in zijn macht heeft en niet schuwt voor landsgrenzen en het maken van meerdere slachtoffers. Pieter en zijn team tasten volledig in het duister en het onderzoek dreigt muurvast te lopen terwijl de tijd dringt vallen er steeds meer slachtoffers. Maud haar nauwkeurige observatievermogen valt op en lijkt van essentieel belang in de strijd van de ontmaskering van de seriemoordenaar. Lukt het Pieter en Maud om de moordenaar voor eens en altijd te stoppen?
𝑨𝒍𝒔 𝒋𝒆 𝒋𝒆 𝒌𝒂𝒏𝒔𝒆𝒏 𝒂𝒇𝒘𝒂𝒄𝒉𝒕 𝒊𝒔 𝒋𝒆 𝒃𝒆𝒍𝒐𝒏𝒊𝒏𝒈 𝒎𝒆𝒆𝒔𝒕𝒆𝒓𝒍𝒊𝒋𝒌.
Een duistere plek las ik met veel plezier, ik keek dan ook uit naar een nieuwe thriller van Annerieke de Vries. Een derde thriller met daarin mortuariummedewerkster Maud in de hoofdrol, is dat nou niet veel van het zelfde? Nou nee, dit is weer een totaal ander verhaal geworden dan de vorige. Waarin de rode draad door het verhaal natuurlijk Maud, haar ex en haar zoontje is.
De thrillers van Annerieke spelen zich af in een niet alledaagse setting, namelijk het mortuarium, dat alleen al brengt een unheimische en grimmige sfeer met zich mee. Dankzij de spirituele touch die ze aanbrengt aan het verhaal bekruipt je vanaf de eerste bladzijde een beklemmend en onheilspellend gevoel. Het gejaagde gevoel heeft Annerieke ook uitstekend weten over te brengen op de lezer, alsof je zelf op je hielen achterna gezeten wordt.
Annerieke neemt ons mee in het leven van Maud, die al veel meegemaakt heeft in haar leven. Haar persoonlijkheid komt goed uit de verf. Introverte Maud met al haar eigenaardigheden, een krachtige hooggevoelige vrouw die altijd aan staat en leeft voor haar werk wat ze met veel toewijding uitvoert. Ze houdt van stilte, een prettige bijkomstigheid in haar eenzame beroep. Gedreven, nieuwsgierig en roekeloos. Maud is heel herkenbaar neergezet, het is net alsof je door haar ogen meekijkt. Haar machteloosheid, hoe ze niets liever wil dan Mees weer bij haar terug krijgen, hoe ze altijd op haar qui-vive moet zijn en hoe ze verlangt naar rust in haar leven. Maar ook dat van de seriemoordenaar en de achterliggende reden waarom hij tot zijn daden is gedreven.
Met spannende meeslepende goed uitgewerkte verhaallijnen, een heftige zaak en een psychologisch machtsspel in een naargeestige geheimzinnige setting, vol ontwikkelingen waarin de spanning gedoseerd wordt opgevoerd. Waarin je brandend van nieuwsgierigheid, niet kan wachten hoe het verhaal precies in elkaar steekt. Hoe er vervolgens een bommetje opgooit wordt en de lezer in het ongewisse achtergelaten wordt met een gigantische cliffhanger. Ik ben zo nieuwsgierig naar het volgende deel. Een verhaal waar ik eenmaal begonnen niet meer in kon stoppen met lezen.
De Vries laat vogels een bijzondere rol spelen in het verhaal. Een verhaal zo filmisch geschreven dat het maar goed is dat het geen geurboek is ;-) Het enige jammere is dat er een aantal toevalligheden in het verhaal zitten, die wel erg voor de hand liggen, maar dat was wellicht nodig om tot een juiste uitwerking van het verhaal te komen. Maar dat heeft mijn leesplezier niet in de weg gezeten.
Annerieke snijdt maatschappelijke thema’s aan in haar verhalen, zo ook in De laatste zeven, onder andere jeugdzorg, pleeggezin en psychische problematiek.
Grimmig, duister en spiritueel waarin ze het leven laat samenvloeien met de dood, daarin schuilt de kracht van Annerieke. Boeiend van begin tot het einde.
Met De laatste zeven heeft Annerieke de Vries een spannende beklemmende thriller in een niet alledaagse setting neergezet. Met mortuariummedewerkster Maud in de hoofdrol. Meeslepende goed uitgewerkte verhaallijnen en herkenbare personages. Waarin het psychologische machtsspel de lezer een onheilspellend en gejaagd gevoel bezorgd. Vol ontwikkelingen waarbij de spanning gedoseerd wordt opgevoerd en je met een gigantische cliffhanger in het ongewisse achterblijft. Boeiend van begin tot het eind. Grimmig, duister, luguber en spiritueel, waarin leven en dood samenvloeien, daarin schuilt de kracht van Annerieke’s verhalen. Houd jij van spannende lugubere thrillers met een spirituele touch in een niet alledaagse setting? Dan is dit echt een aanrader voor jou.
𝑫𝒆 𝒍𝒂𝒂𝒕𝒔𝒕𝒆 𝒛𝒆𝒗𝒆𝒏, 𝒔𝒑𝒂𝒏𝒏𝒆𝒏𝒅𝒆 𝒃𝒆𝒌𝒍𝒆𝒎𝒎𝒆𝒏𝒅𝒆 𝒕𝒉𝒓𝒊𝒍𝒍𝒆𝒓 𝒊𝒏 𝒆𝒆𝒏 𝒏𝒊𝒆𝒕 𝒂𝒍𝒍𝒆𝒅𝒂𝒂𝒈𝒔𝒆 𝒔𝒆𝒕𝒕𝒊𝒏𝒈. 𝑳𝒖𝒈𝒖𝒃𝒆𝒓 𝒗𝒆𝒓𝒗𝒐𝒍𝒈 𝒎𝒆𝒕 𝒆𝒆𝒏 𝒐𝒏𝒉𝒆𝒊𝒍𝒔𝒑𝒆𝒍𝒍𝒆𝒏𝒅 𝒑𝒔𝒚𝒄𝒉𝒐𝒍𝒐𝒈𝒊𝒔𝒄𝒉𝒆 𝒎𝒂𝒄𝒉𝒕𝒔𝒔𝒑𝒆𝒍. 𝑫𝒖𝒊𝒔𝒕𝒆𝒓 𝒎𝒆𝒕 𝒆𝒆𝒏 𝒔𝒑𝒊𝒓𝒊𝒕𝒖𝒆𝒍𝒆 𝒕𝒐𝒖𝒄𝒉. 𝑳𝒖𝒌𝒕 𝒉𝒆𝒕 𝑷𝒊𝒆𝒕𝒆𝒓 𝒆𝒏 𝑴𝒂𝒖𝒅 𝒐𝒎 𝒅𝒆 𝒎𝒐𝒐𝒓𝒅𝒆𝒏𝒂𝒂𝒓 𝒗𝒐𝒐𝒓 𝒆𝒆𝒏𝒔 𝒆𝒏 𝒂𝒍𝒕𝒊𝒋𝒅 𝒕𝒆 𝒔𝒕𝒐𝒑𝒑𝒆𝒏?
★★★★1/2
January 1, 2026
Maud werkt in, en woont boven een mortuarium waar zij met veel passie en respect de overledenen verzorgt en toonbaar maakt voor de laatste groet. Tot haar verrassing krijgt ze van haar baas een week vrijaf, met het stricte verbod zich in het mortuarium te begeven. Al snel merkt ze dat het mortuarium is overgenomen door de politie om in alle discretie een seriemoordenaar op het spoor te komen. Voor ze het goed en wel beseft geraakt Maud betrokken in het onderzoek.
Blijkbaar is dit het derde boek uit een reeks, maar dat weet ik enkel door andere reviews te lezen. Het kan dus prima op zichzelf gelezen worden.
Het boek is vlot geschreven. Het uitgangspunt is leuk: Maud heeft door haar werk als mortuariummedewerker heel wat psychologische kennis over de doden die voor haar liggen, wie ze waren tijdens hun leven, hoe ze dat kan afleiden aan de hand van allerlei details. Daardoor pikt ze dingen op die heel belangrijk zijn in de profiling van de seriemoordenaar en zijn slachtoffers.
Ik had wat moeite met het hoofdpersonage. Ik vond haar vaak kwetsbaar en op sommige vlakken erg naïef, bijna kinderlijk, terwijl ze op andere momenten heel stoer en zelfzekerder uit de hoek kwam. Ik vond het moeilijk om me een duidelijk beeld van haar te vormen.
De ontknoping vond ik heel langdradig, vooral omdat ik het voorspelbaar vond. Daardoor voelde het alsof ik in slow motion iemand in zijn eigen voorspelbare ongeluk zag stappen.
Blijkbaar is dit het derde boek uit een reeks, maar dat weet ik enkel door andere reviews te lezen. Het kan dus prima op zichzelf gelezen worden.
Het boek is vlot geschreven. Het uitgangspunt is leuk: Maud heeft door haar werk als mortuariummedewerker heel wat psychologische kennis over de doden die voor haar liggen, wie ze waren tijdens hun leven, hoe ze dat kan afleiden aan de hand van allerlei details. Daardoor pikt ze dingen op die heel belangrijk zijn in de profiling van de seriemoordenaar en zijn slachtoffers.
Ik had wat moeite met het hoofdpersonage. Ik vond haar vaak kwetsbaar en op sommige vlakken erg naïef, bijna kinderlijk, terwijl ze op andere momenten heel stoer en zelfzekerder uit de hoek kwam. Ik vond het moeilijk om me een duidelijk beeld van haar te vormen.
De ontknoping vond ik heel langdradig, vooral omdat ik het voorspelbaar vond. Daardoor voelde het alsof ik in slow motion iemand in zijn eigen voorspelbare ongeluk zag stappen.
June 2, 2025
Ik kom gewoon even met de deur in huis vallen. Dit is het derde deel van de 'Maud'-serie en naar mijn mening is dit veruit het beste deel. Deel 1 kreeg van mij 3,75 sterren en deel 2 kreeg er van mij 3. Maar toen kwam deel 3. Ik kon ook echt niet wachten om weer de bespreking te leiden, want ook Annerieke sloot deze keer weer aan en aangezien ik dit deel super interessant vond, maar ook super onverwacht, had ik allemaal vragen klaar staan die me door het hoofd schoten tijdens het lezen. Het was leuk om te zien dat onze meningen allemaal zo overeen kwamen en het was heerlijk om alle gedachtes en frustraties met elkaar te kunnen delen.
Als allereerst blijf ik erbij dat Annerieke de Vries een heerlijke schrijfstijl heeft. Ze is echt volledig in haar personage gekropen en eerlijk is eerlijk, ik kan me ergeren aan Maud, maar in dit derde deel, kon ik me ook weer heel erg met haar identificeren en kwam ze vooral wat minder heftig en oordelend uit de hoek. Het was fijn om weer in Maud haar wereld te duiken, vooral na het eindigen van deel 2 was ik toch wel ontzettend nieuwsgierig naar hoe het nu met Maud en haar zoontje Mees ging. De boeken zijn tevens zo geschreven dat je ze wel los van elkaar kan lezen, maar ik zou aanraden om ze wel op volgorde te lezen anders mis je toch een stukje informatie en dan lees je de boeken toch ook heel anders. Zonder de voorgaande delen had ik nu waarschijnlijk niet dezelfde mening over dit boek gehad en dat was wel zonde geweest.
Uiteraard lees je het boek weer vanuit Maud, in de eerste persoonsvorm. Dit is eigenlijk niet anders dan normaal. Maar de situatie waarin Maud zich bevindt is wel heel anders. Haar leven bestond uit werken in het mortuarium als lijkenverzorger. Eigenlijk was het een beetje haar identiteit geworden, zodat ze haar leven op de rit kon krijgen en ook een plek had om te wonen. Ze had natuurlijk wel de aandacht voor haar zoontje Mees, maar door haar verleden zag ze die nog maar weinig en dus was er maar één andere manier om Maud in het heden te houden, en dat was werken. Nu wordt ze in deel 3 zomaar, zonder goede of kloppende reden, verbannen uit het mortuarium en wordt ze geacht om een week "vrij" te nemen. Dit zorgt ervoor dat je ook een andere kant van Maud gaat zien. Je merkt de onrust die ze krijgt door ineens niet te kunnen werken, maar je merkt ineens ook hoe erg ze eigenlijk gegroeid is door de delen heen. Ze zoekt andere bezigheden en ziet openingen waar ze eerst alleen maar muren en gesloten deuren tegenkwam. Ze is met een cursus bezig, ze gaat daten en ze gaat steeds steviger in haar schoenen staan, ondanks de onzekerheid waar ze in verkeert. Voor mij was het echt een verademing om te zien hoe veer Maud al was gekomen en het hele boek door verbaasde ze me weer met haar kracht en weerbaarheid. Dat maakte het lezen van dit deel het al helemaal waard.
Qua verhaal is dit boek een hele dubbele ervaring. Er gebeuren hele mooie dingen met Maud, maar er gebeuren ook hele heftige en nare dingen in haar persoonlijke situatie die haar leven zo weer overhoop kunnen gooien als ze het laat gebeuren. Maud kan natuurlijk geen "vrij" nemen en duikt weer in de zaken die zich beneden in het mortuarium afspelen, zich onbewust van het gevaar. Uiteindelijk zou dit een redding of een ondergang kunnen zijn, maar het laat wel zien dat Maud moeite heeft met dingen loslaten en graag de controle heeft op haar eigen situatie.
Ik vond het feit dat we hier praatten over een seriemoordenaar erg leuk. Dat was tot nu toe nog niet gebeurd. En ondanks dat ik het natuurlijk heel erg gewend ben om te lezen over de meest vreselijke daders, waardoor dit boek wel vrij voorspelbaar was, wist Annerieke me toch wel de verrassen met de wendingen die het boek nam. De dader was erg interessant, de personages waren erg interessant, en het spirituele gedeelte, hoe alles uiteindelijk met elkaar in verbinding stond, was opmerkelijk goed gedaan. Daardoor maakte de voorspelbaarheid voor mij niet meer uit.
Het boek houdt je constant in de spanning en op het moment dat je denkt dat je alles gehad hebt, eindigt het verhaal in een enorme cliffhanger. Waardoor een ieder van de samenlezenwe-club nu smacht naar het volgende deel. Want er gaat nog een bizar verhaal komen, dat kan ik je wel vertellen.
Kortom, ik hield van dit verhaal. Het was veruit het beste deel van de serie. Alles wat er gebeurd is in vorige delen, alles wat Maud heeft moeten doorstaan en leren, alle gevechten die ze heeft moeten leveren, komen samen in dit boek. En al kan ik niet zeggen dat het einde persé positief is, het was een goed verhaal, met belachelijk goede karakterontwikkeling, interessante onderwerpen en vergelijkingen, en het houdt van begin tot einde je interesse vast. Petje af hoor Annerieke, want ik heb weer een favorietje kunnen toevoegen aan mijn lijst.
Ik geef 'De laatste zeven' 4,75 sterren!
~ Live Your Life Reading
Als allereerst blijf ik erbij dat Annerieke de Vries een heerlijke schrijfstijl heeft. Ze is echt volledig in haar personage gekropen en eerlijk is eerlijk, ik kan me ergeren aan Maud, maar in dit derde deel, kon ik me ook weer heel erg met haar identificeren en kwam ze vooral wat minder heftig en oordelend uit de hoek. Het was fijn om weer in Maud haar wereld te duiken, vooral na het eindigen van deel 2 was ik toch wel ontzettend nieuwsgierig naar hoe het nu met Maud en haar zoontje Mees ging. De boeken zijn tevens zo geschreven dat je ze wel los van elkaar kan lezen, maar ik zou aanraden om ze wel op volgorde te lezen anders mis je toch een stukje informatie en dan lees je de boeken toch ook heel anders. Zonder de voorgaande delen had ik nu waarschijnlijk niet dezelfde mening over dit boek gehad en dat was wel zonde geweest.
Uiteraard lees je het boek weer vanuit Maud, in de eerste persoonsvorm. Dit is eigenlijk niet anders dan normaal. Maar de situatie waarin Maud zich bevindt is wel heel anders. Haar leven bestond uit werken in het mortuarium als lijkenverzorger. Eigenlijk was het een beetje haar identiteit geworden, zodat ze haar leven op de rit kon krijgen en ook een plek had om te wonen. Ze had natuurlijk wel de aandacht voor haar zoontje Mees, maar door haar verleden zag ze die nog maar weinig en dus was er maar één andere manier om Maud in het heden te houden, en dat was werken. Nu wordt ze in deel 3 zomaar, zonder goede of kloppende reden, verbannen uit het mortuarium en wordt ze geacht om een week "vrij" te nemen. Dit zorgt ervoor dat je ook een andere kant van Maud gaat zien. Je merkt de onrust die ze krijgt door ineens niet te kunnen werken, maar je merkt ineens ook hoe erg ze eigenlijk gegroeid is door de delen heen. Ze zoekt andere bezigheden en ziet openingen waar ze eerst alleen maar muren en gesloten deuren tegenkwam. Ze is met een cursus bezig, ze gaat daten en ze gaat steeds steviger in haar schoenen staan, ondanks de onzekerheid waar ze in verkeert. Voor mij was het echt een verademing om te zien hoe veer Maud al was gekomen en het hele boek door verbaasde ze me weer met haar kracht en weerbaarheid. Dat maakte het lezen van dit deel het al helemaal waard.
Qua verhaal is dit boek een hele dubbele ervaring. Er gebeuren hele mooie dingen met Maud, maar er gebeuren ook hele heftige en nare dingen in haar persoonlijke situatie die haar leven zo weer overhoop kunnen gooien als ze het laat gebeuren. Maud kan natuurlijk geen "vrij" nemen en duikt weer in de zaken die zich beneden in het mortuarium afspelen, zich onbewust van het gevaar. Uiteindelijk zou dit een redding of een ondergang kunnen zijn, maar het laat wel zien dat Maud moeite heeft met dingen loslaten en graag de controle heeft op haar eigen situatie.
Ik vond het feit dat we hier praatten over een seriemoordenaar erg leuk. Dat was tot nu toe nog niet gebeurd. En ondanks dat ik het natuurlijk heel erg gewend ben om te lezen over de meest vreselijke daders, waardoor dit boek wel vrij voorspelbaar was, wist Annerieke me toch wel de verrassen met de wendingen die het boek nam. De dader was erg interessant, de personages waren erg interessant, en het spirituele gedeelte, hoe alles uiteindelijk met elkaar in verbinding stond, was opmerkelijk goed gedaan. Daardoor maakte de voorspelbaarheid voor mij niet meer uit.
Het boek houdt je constant in de spanning en op het moment dat je denkt dat je alles gehad hebt, eindigt het verhaal in een enorme cliffhanger. Waardoor een ieder van de samenlezenwe-club nu smacht naar het volgende deel. Want er gaat nog een bizar verhaal komen, dat kan ik je wel vertellen.
Kortom, ik hield van dit verhaal. Het was veruit het beste deel van de serie. Alles wat er gebeurd is in vorige delen, alles wat Maud heeft moeten doorstaan en leren, alle gevechten die ze heeft moeten leveren, komen samen in dit boek. En al kan ik niet zeggen dat het einde persé positief is, het was een goed verhaal, met belachelijk goede karakterontwikkeling, interessante onderwerpen en vergelijkingen, en het houdt van begin tot einde je interesse vast. Petje af hoor Annerieke, want ik heb weer een favorietje kunnen toevoegen aan mijn lijst.
Ik geef 'De laatste zeven' 4,75 sterren!
~ Live Your Life Reading
April 8, 2025
Recensie van:
De laatste zeven
Zeven. Het getal beneemt me de adem. Het getal dat zo bijzonder voor mij is, wordt in het gesprek aan de andere kant van de deur besmeurd met drek.
Auteur :
Annerieke de Vries
Annerieke de Vries debuteerde in 2018 bij De Crime Compagnie met de originele thriller Sluipwesp. In 2023 volgde Een duistere plek. Annerieke woont in Frankrijk met haar grote liefde Wilfred.
Wijze van lezen:
Recensie-exemplaar ontvangen van uitgeverij De Crime Compagnie in ruil voor mijn recensie en deelname aan de blogtour.
Uitgeverij:
De Crime Compagnie
Genre: thriller
Cover en flaptekst:
Een vrouw in een witte jurk buigt voorover terwijl haar hoofd de geblokte vloer raakt. Dit doet de vanuit een geknielde houding. Is het devotie aan een godheid of de uitvoer van een dans?
De cover maakt mij nieuwsgierig naar het verhaal.
Quote:
Proloog
Wist je dat veel dieren een spirituele betekenis hebben?
Een ontmoeting met een goudhaantje vertelt bijvoorbeeld dat het tijd is om naar binnen te keren en bewust te worden van wat je voelt. Bij het zien van dit vogeltje kun je zomaar iets in de schoot geworpen krijgen.
De vraag is, moet je daarvoor Europa’s kleinste vogel fladderend van tak tot tak zien gaan of brengt de confrontatie met een dood exemplaar ook hetgeen je zoekt?
Wat gebeurt er als dit zielloze wezentje met zijn gouden streep op zijn kopje Mauds pad kruist?
Het zou zomaar de voorbode van tegenspoed kunnen zijn.
Mooie tekst:
De klok tikt… Lukt het Maud de moordenaar op tijd te stoppen?
Het verhaal:
Er is iets vreemds aan de hand in het mortuarium waar Maud werkt. Haar baas geeft haar verplicht een week vrij en verbiedt Maud om ook maar een stap in het mortuarium te zetten. Voor Maud is dat een onmogelijke opgave. Wanneer ze toch een kijkje neemt, stuit ze op een knappe rechercheur en een onderzoek naar een seriemoordenaar. Al snel wordt Maud meegezogen in de strijd om de moordenaar te ontmaskeren. Er vallen steeds meer slachtoffers en de tijd begint te dringen…
Mijn leesbeleving:
Je zou denken dat het meest huiveringwekkende aan deze thriller is dat het zich in een mortuarium afspeelt. Daar waar al het leven eindigt.
Maar dat vond ik juist enorm fascinerend en interessant. Leerzaam ook. Als een scène uit CSI of Bones mijn favoriete series. Nee het meest huiveringwekkende vond ik dat dit verhaal in je hoofd gaat zitten en daar het hele verhaal blijft. Het bespeelt je als een marionet zijn poppen bespeelt.
Ik identificeerde me het meest met Maud. Haar denk en belevingswereld herkende en doorvoelde ik volledig. Sommige ervaringen die zij had waren de mijne. Ook nu denderden ze weer met volle kracht op psychisch en fysiek niveau naar binnen.
De personages vind ik gedetailleerd en geloofwaardig uitgewerkt. Ze zijn als mensen van vlees en bloed. Door de gehanteerde ik vorm voelde het alsof ik door de ogen van Maud de wereld ervoer en zag net als zijzelf.
De auteur Annerieke de Vries geeft kruimels gewijs het totale plaatje weer. Daardoor blijf je in opperste concentratie dit verhaal lezen. Vastberaden om de clou te achterhalen en te begrijpen. Alle symboliek, spiritualiteit en verwijzingen van mens naar dier en terug vond ik uniek en continu boeiend.
De liefde voor alles wat groeit en bloeit, je eigen kind, liefde voor jezelf al moet dat met vallen en opstaan geleerd worden. De liefde voor een andere persoon ontdekken, leren omarmen en kijken of jouw eigen ideeën daarbij aansluiten. Waarvan jezelf denkt dat is mijn zwakte je kracht maken en deze bundelen met anderen met hetzelfde doel. Met de scherpte en focus van een havik, de helikopter view van een bosuil, de onbezorgdheid van een mus en het dartele van een merel blijk je een heel eind te komen.
De interactie tussen de personages interessant om te volgen. De personages maken een ontwikkeling door van bang vogeltje die het liefst wegkruipt als er gevaar dreigt naar de ongekende kracht en durf van een buizerd die stoïcijns focust op zijn doel. Ook was ik diep onder de indruk van de vernietigende en onuitwisbare kracht van de gevolgen van een getroebleerd verleden. De beklemmende intensiteit van een overall control freak.
Net als je denkt alles is ontrafelt dan volgen we nog diverse twists. Totdat alles samenvalt in een explosieve en zeer spannende plot.
Als je denkt nu is alle mist weggetrokken en is alles helder dan volgt er nog een alles verpulverende en hartverscheurende cliffhanger die bij mij schreeuwt om een vervolg.
Bedankt dat ik dit verhaal mocht lezen. Diepe buiging voor Annerieke de Vries en De Crime Compagnie.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren.
Een verhaal met een geloofwaardige en stapsgewijze opbouw. Een thriller waarbij het verhaal in je hoofd kruipt en je niet loslaat. De schrijfstijl is beeldend, filmisch en gaat psychologisch diep.
Fascinerend en hartverscheurend wat menselijke gedragingen in welke vorm dan ook kan aanrichten. Dat beet zich voel en tastbaar vast in mijn psyche en lijf.
De drang om rust te voelen en weg te komen van de kolkendhete lavastroom die je hart en lijf verteren. De drang naar genoegdoening en het vinden van vrede is uitgebreid uitgediept. Onheilspellend en vlijmscherp.
Ik lees graag meer van Annerieke de Vries.
De laatste zeven
Zeven. Het getal beneemt me de adem. Het getal dat zo bijzonder voor mij is, wordt in het gesprek aan de andere kant van de deur besmeurd met drek.
Auteur :
Annerieke de Vries
Annerieke de Vries debuteerde in 2018 bij De Crime Compagnie met de originele thriller Sluipwesp. In 2023 volgde Een duistere plek. Annerieke woont in Frankrijk met haar grote liefde Wilfred.
Wijze van lezen:
Recensie-exemplaar ontvangen van uitgeverij De Crime Compagnie in ruil voor mijn recensie en deelname aan de blogtour.
Uitgeverij:
De Crime Compagnie
Genre: thriller
Cover en flaptekst:
Een vrouw in een witte jurk buigt voorover terwijl haar hoofd de geblokte vloer raakt. Dit doet de vanuit een geknielde houding. Is het devotie aan een godheid of de uitvoer van een dans?
De cover maakt mij nieuwsgierig naar het verhaal.
Quote:
Proloog
Wist je dat veel dieren een spirituele betekenis hebben?
Een ontmoeting met een goudhaantje vertelt bijvoorbeeld dat het tijd is om naar binnen te keren en bewust te worden van wat je voelt. Bij het zien van dit vogeltje kun je zomaar iets in de schoot geworpen krijgen.
De vraag is, moet je daarvoor Europa’s kleinste vogel fladderend van tak tot tak zien gaan of brengt de confrontatie met een dood exemplaar ook hetgeen je zoekt?
Wat gebeurt er als dit zielloze wezentje met zijn gouden streep op zijn kopje Mauds pad kruist?
Het zou zomaar de voorbode van tegenspoed kunnen zijn.
Mooie tekst:
De klok tikt… Lukt het Maud de moordenaar op tijd te stoppen?
Het verhaal:
Er is iets vreemds aan de hand in het mortuarium waar Maud werkt. Haar baas geeft haar verplicht een week vrij en verbiedt Maud om ook maar een stap in het mortuarium te zetten. Voor Maud is dat een onmogelijke opgave. Wanneer ze toch een kijkje neemt, stuit ze op een knappe rechercheur en een onderzoek naar een seriemoordenaar. Al snel wordt Maud meegezogen in de strijd om de moordenaar te ontmaskeren. Er vallen steeds meer slachtoffers en de tijd begint te dringen…
Mijn leesbeleving:
Je zou denken dat het meest huiveringwekkende aan deze thriller is dat het zich in een mortuarium afspeelt. Daar waar al het leven eindigt.
Maar dat vond ik juist enorm fascinerend en interessant. Leerzaam ook. Als een scène uit CSI of Bones mijn favoriete series. Nee het meest huiveringwekkende vond ik dat dit verhaal in je hoofd gaat zitten en daar het hele verhaal blijft. Het bespeelt je als een marionet zijn poppen bespeelt.
Ik identificeerde me het meest met Maud. Haar denk en belevingswereld herkende en doorvoelde ik volledig. Sommige ervaringen die zij had waren de mijne. Ook nu denderden ze weer met volle kracht op psychisch en fysiek niveau naar binnen.
De personages vind ik gedetailleerd en geloofwaardig uitgewerkt. Ze zijn als mensen van vlees en bloed. Door de gehanteerde ik vorm voelde het alsof ik door de ogen van Maud de wereld ervoer en zag net als zijzelf.
De auteur Annerieke de Vries geeft kruimels gewijs het totale plaatje weer. Daardoor blijf je in opperste concentratie dit verhaal lezen. Vastberaden om de clou te achterhalen en te begrijpen. Alle symboliek, spiritualiteit en verwijzingen van mens naar dier en terug vond ik uniek en continu boeiend.
De liefde voor alles wat groeit en bloeit, je eigen kind, liefde voor jezelf al moet dat met vallen en opstaan geleerd worden. De liefde voor een andere persoon ontdekken, leren omarmen en kijken of jouw eigen ideeën daarbij aansluiten. Waarvan jezelf denkt dat is mijn zwakte je kracht maken en deze bundelen met anderen met hetzelfde doel. Met de scherpte en focus van een havik, de helikopter view van een bosuil, de onbezorgdheid van een mus en het dartele van een merel blijk je een heel eind te komen.
De interactie tussen de personages interessant om te volgen. De personages maken een ontwikkeling door van bang vogeltje die het liefst wegkruipt als er gevaar dreigt naar de ongekende kracht en durf van een buizerd die stoïcijns focust op zijn doel. Ook was ik diep onder de indruk van de vernietigende en onuitwisbare kracht van de gevolgen van een getroebleerd verleden. De beklemmende intensiteit van een overall control freak.
Net als je denkt alles is ontrafelt dan volgen we nog diverse twists. Totdat alles samenvalt in een explosieve en zeer spannende plot.
Als je denkt nu is alle mist weggetrokken en is alles helder dan volgt er nog een alles verpulverende en hartverscheurende cliffhanger die bij mij schreeuwt om een vervolg.
Bedankt dat ik dit verhaal mocht lezen. Diepe buiging voor Annerieke de Vries en De Crime Compagnie.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren.
Een verhaal met een geloofwaardige en stapsgewijze opbouw. Een thriller waarbij het verhaal in je hoofd kruipt en je niet loslaat. De schrijfstijl is beeldend, filmisch en gaat psychologisch diep.
Fascinerend en hartverscheurend wat menselijke gedragingen in welke vorm dan ook kan aanrichten. Dat beet zich voel en tastbaar vast in mijn psyche en lijf.
De drang om rust te voelen en weg te komen van de kolkendhete lavastroom die je hart en lijf verteren. De drang naar genoegdoening en het vinden van vrede is uitgebreid uitgediept. Onheilspellend en vlijmscherp.
Ik lees graag meer van Annerieke de Vries.
April 6, 2025
Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.
"Een nagelbijtend spannend mysterie met een eigenzinnige hoofdrolspeelster"
Na de succesvolle voorgaande delen 'Sluipwesp' en 'Een duistere plek' keert Annerieke de Vries terug met 'De laatste zeven', opnieuw met de intrigerende mortuariummedewerkster Maud in de hoofdrol. En deze derde thriller in de reeks stelt zeker niet teleur. Vanaf de eerste pagina word je als lezer meegezogen in een geheimzinnig en steeds spannender wordend verhaal, waarin Maud ongewild verstrikt raakt in een complex moordonderzoek. ‘De laatste zeven’ kan zonder meer als standalone gelezen worden.
De plot is direct pakkend: de normaal zo georganiseerde routine in het mortuarium wordt bruut verstoord wanneer Mauds baas haar onverwacht een week vrijaf geeft en haar verbiedt het mortuarium te betreden. Deze ongebruikelijke gang van zaken wekt uiteraard Mauds nieuwsgierigheid, en wanneer ze toch poolshoogte gaat nemen, stuit ze niet alleen op de aantrekkelijke rechercheur Pieter, maar ook op de onheilspellende sporen van een seriemoordenaar. Vanaf dat moment is er geen ontsnappen meer aan; Maud wordt onverbiddelijk de jacht op de moordenaar ingezogen, waarbij de slachtofferaantallen angstwekkend snel oplopen en de tijd genadeloos begint te dringen.
Wat 'De laatste zeven' van andere thrillers onderscheidt, is het personage van Maud. Ze is een heerlijk eigenzinnige en gelaagde vrouw met een verleden vol tegenslagen. Haar respectvolle omgang met de overledenen (inclusief het geven van liefkozende vogelnamen aan deze overledenen) en haar persoonlijke strijd om haar zoontje Mees terug te krijgen, maken haar tot een personage dat je als lezer direct in je hart sluit. Haar nieuwsgierigheid en vasthoudendheid, gecombineerd met haar kwetsbaarheid, zorgen voor een boeiende dynamiek in het verhaal.
“Met het glas in mijn hand blijf ik stokstijf staan. Welke vent? Is er vanochtend iemand langs gekomen, dan? Mijn hele lijf trilt. Het is heftig wat ik allemaal hoorde. Vier dode vrouwen. En als de gek het getal zeven als basis gebruikt voor zijn zieke geest, volgen er nog drie.
Zeven. Het getal beneemt me de adem. Het getal dat zo bijzonder voor mij is, wordt in het gesprek aan de andere kant van de deur besmeurd met drek.”
De schrijfstijl van Annerieke de Vries is vlot en meeslepend. De auteur weet de spanning constant op te bouwen en de lezer geboeid te houden met onverwachte wendingen en een goed doordachte plot. De verschillende invalshoeken en de gedetailleerde beschrijvingen van zowel de omgeving als de emoties van de personages zorgen ervoor dat het verhaal als een film voor je ogen afspeelt. Ook de subtiele toevoegingen, zoals de chemie tussen Maud en de rechercheur en de bijzondere rol van vogels, zoals het goudhaantje en de wespendief, verrijken de leeservaring.
De schok is groot, als haar dood gewaande echtgenoot Derek, nog in leven blijkt te zijn.
De persoonlijke problemen van Maud, zoals haar strijd met jeugdzorg en haar pogingen om haar leven na de scheiding weer op de rails te krijgen, geven het verhaal een extra dimensie en maken haar menselijker en herkenbaarder. Haar bezoeken aan datingsites zijn een belangrijk onderdeel in dit verhaal. Niet alles is zoals het lijkt.
“In tegenstelling tot de vermoorde vrouwen weet ik precies waar deze psychopaat toe in staat is. Ik heb bovendien voordeel van de praktische informatie die ik van de rechercheurs heb gekregen. Om deze situatie aan te kunnen moet ik alles wat er gebeurt buiten mezelf plaatsen. Als ik de situatie op mezelf betrek gaat het niet goed. Het lastigste is dat ik mijn emoties moet uitschakelen.”
De zoektocht naar de moordenaar is heel slim uitgewerkt en houdt je tot het einde in spanning. De Vries weet de lezer op verschillende sporen te zetten, waardoor de ontknoping verrassend en bevredigend aanvoelt. Dit benadrukt nogmaals de kracht van de manier waarop De Vries de personages tot leven weet te wekken.
Mijn conclusie is dat 'De laatste zeven' een dijk van een psychologische thriller is die je van begin tot eind in zijn greep houdt. Met een boeiende hoofdpersoon, een meeslepend plot vol spanning en onverwachte wendingen, en een vlotte schrijfstijl is dit een absolute aanrader voor liefhebbers van het genre.
Annerieke de Vries speelt het klaar om de lezer de spanning tot op het bot te laten voelen.
Het einde van ‘De laatste zeven’ laat je dan ook reikhalzend uitzien naar een volgend deel in deze serie rond de onvergetelijke Maud, omdat dit personage voor je ogen tot leven is gekomen en ze heel dicht bij je heeft kunnen komen.
"Een nagelbijtend spannend mysterie met een eigenzinnige hoofdrolspeelster"
Na de succesvolle voorgaande delen 'Sluipwesp' en 'Een duistere plek' keert Annerieke de Vries terug met 'De laatste zeven', opnieuw met de intrigerende mortuariummedewerkster Maud in de hoofdrol. En deze derde thriller in de reeks stelt zeker niet teleur. Vanaf de eerste pagina word je als lezer meegezogen in een geheimzinnig en steeds spannender wordend verhaal, waarin Maud ongewild verstrikt raakt in een complex moordonderzoek. ‘De laatste zeven’ kan zonder meer als standalone gelezen worden.
De plot is direct pakkend: de normaal zo georganiseerde routine in het mortuarium wordt bruut verstoord wanneer Mauds baas haar onverwacht een week vrijaf geeft en haar verbiedt het mortuarium te betreden. Deze ongebruikelijke gang van zaken wekt uiteraard Mauds nieuwsgierigheid, en wanneer ze toch poolshoogte gaat nemen, stuit ze niet alleen op de aantrekkelijke rechercheur Pieter, maar ook op de onheilspellende sporen van een seriemoordenaar. Vanaf dat moment is er geen ontsnappen meer aan; Maud wordt onverbiddelijk de jacht op de moordenaar ingezogen, waarbij de slachtofferaantallen angstwekkend snel oplopen en de tijd genadeloos begint te dringen.
Wat 'De laatste zeven' van andere thrillers onderscheidt, is het personage van Maud. Ze is een heerlijk eigenzinnige en gelaagde vrouw met een verleden vol tegenslagen. Haar respectvolle omgang met de overledenen (inclusief het geven van liefkozende vogelnamen aan deze overledenen) en haar persoonlijke strijd om haar zoontje Mees terug te krijgen, maken haar tot een personage dat je als lezer direct in je hart sluit. Haar nieuwsgierigheid en vasthoudendheid, gecombineerd met haar kwetsbaarheid, zorgen voor een boeiende dynamiek in het verhaal.
“Met het glas in mijn hand blijf ik stokstijf staan. Welke vent? Is er vanochtend iemand langs gekomen, dan? Mijn hele lijf trilt. Het is heftig wat ik allemaal hoorde. Vier dode vrouwen. En als de gek het getal zeven als basis gebruikt voor zijn zieke geest, volgen er nog drie.
Zeven. Het getal beneemt me de adem. Het getal dat zo bijzonder voor mij is, wordt in het gesprek aan de andere kant van de deur besmeurd met drek.”
De schrijfstijl van Annerieke de Vries is vlot en meeslepend. De auteur weet de spanning constant op te bouwen en de lezer geboeid te houden met onverwachte wendingen en een goed doordachte plot. De verschillende invalshoeken en de gedetailleerde beschrijvingen van zowel de omgeving als de emoties van de personages zorgen ervoor dat het verhaal als een film voor je ogen afspeelt. Ook de subtiele toevoegingen, zoals de chemie tussen Maud en de rechercheur en de bijzondere rol van vogels, zoals het goudhaantje en de wespendief, verrijken de leeservaring.
De schok is groot, als haar dood gewaande echtgenoot Derek, nog in leven blijkt te zijn.
De persoonlijke problemen van Maud, zoals haar strijd met jeugdzorg en haar pogingen om haar leven na de scheiding weer op de rails te krijgen, geven het verhaal een extra dimensie en maken haar menselijker en herkenbaarder. Haar bezoeken aan datingsites zijn een belangrijk onderdeel in dit verhaal. Niet alles is zoals het lijkt.
“In tegenstelling tot de vermoorde vrouwen weet ik precies waar deze psychopaat toe in staat is. Ik heb bovendien voordeel van de praktische informatie die ik van de rechercheurs heb gekregen. Om deze situatie aan te kunnen moet ik alles wat er gebeurt buiten mezelf plaatsen. Als ik de situatie op mezelf betrek gaat het niet goed. Het lastigste is dat ik mijn emoties moet uitschakelen.”
De zoektocht naar de moordenaar is heel slim uitgewerkt en houdt je tot het einde in spanning. De Vries weet de lezer op verschillende sporen te zetten, waardoor de ontknoping verrassend en bevredigend aanvoelt. Dit benadrukt nogmaals de kracht van de manier waarop De Vries de personages tot leven weet te wekken.
Mijn conclusie is dat 'De laatste zeven' een dijk van een psychologische thriller is die je van begin tot eind in zijn greep houdt. Met een boeiende hoofdpersoon, een meeslepend plot vol spanning en onverwachte wendingen, en een vlotte schrijfstijl is dit een absolute aanrader voor liefhebbers van het genre.
Annerieke de Vries speelt het klaar om de lezer de spanning tot op het bot te laten voelen.
Het einde van ‘De laatste zeven’ laat je dan ook reikhalzend uitzien naar een volgend deel in deze serie rond de onvergetelijke Maud, omdat dit personage voor je ogen tot leven is gekomen en ze heel dicht bij je heeft kunnen komen.
April 10, 2025
“Deze verrassing wil je lezen, spannend en intrigerend van begin tot het einde”
Er is iets vreemd aan de hand in het mortuarium waar Maud normaal gesproken de overledenen de laatste zorg biedt. Ze krijgt een week vrij en het mortuarium is verboden terrein voor de alleenstaande Maud. Het is een komen en gaan van mensen beneden, Maud kan haar nieuwsgierigheid niet bedwingen en neemt toch een kijkje, wat zij daar ziet wakkert haar nieuwsgierigheid alleen maar meer aan. Het laat haar niet los, om afleiding te zoeken schrijft zij zich in op een datingsite en al snel krijgt ze de eerste berichtjes in de chatbox, maar daar is ook niet alles wat het lijkt. Zowel op privé als op het werkvlak gebeurt er veel voor Maud, het is nu aan haar om alle ballen hoog te houden en te laten zien hoe zij verandert is, al houdt het verleden haar wel in de gaten
Annerieke de Vries weet vanaf de start van deze thriller de lezer in te pakken, haar eerdere boeken over de hoofdpersonage Maud waren al een aanrader, maar deze derde thriller spant de kroon. Het verhaal is spannend, ontroerend, meeslepend en zeer zeker ook origineel. De aspecten over de natuur en het vogel spotten zijn zeer creatief gevonden en geven het verhaal een verrassende twist. Na Sluipwesp en Een duistere plek is het verhaal van Maud nog niet voltooid, gelukkig! In deze derde thriller krijgt de lezer nog meer empathie voor de intrigerende verzorgster van de doden. De setting alleen al komt in dit deel enorm sterk naar voren, het duistere van dood wordt door de Vries op een unieke manier verwerkt. De spanning en het dreigende karakter voeren in dit deel de boventoon, de lezer zal het met mij eens zijn dat meermaals de haartjes op je arm overeind zullen staan door de verschillende verdachte karakters, en de duistere vondsten. Ook het privéleven van Maud komt in een ander licht te staan, men zal nog meer empathische gevoelens opwekken voor de hoofdpersonage die een enorme groei maakt in de gehele serie. Het mooie aan dit verhaal is dat het ook heel goed los leesbaar is, al denk ik dat wanneer je eenmaal kennis hebt gemaakt met Maud, je haar gehele verhaal wilt weten.
Het is verslavend lekker leesvoer met als kers op de taart dit derde deel, dat hopelijk niet het laatste zal zijn.
De Vries bouwt de spanning goed op, het heeft een heerlijk trekkende spanningsboog waardoor het verhaal onder de huid van de lezer zal gaan zitten. Mede door de originele decor en de spanning rondom het mortuarium is dit een thriller die wel even na zal zinderen, zo eentje die maar moeizaam losweekt uit het thrillerbrein van de lezer. En dan…. Dan sluit Annerieke de Vries af met een onverwachte cliffhanger waardoor men dit boek helemaal niet meer los zal kunnen laten, dit smaakt naar meer.
De laatste zeven is een thriller waarbij niet alleen de setting het werk doet, de Vries maakt er met alle karakters en de opbouwende spanning een heerlijke pageturner van die je niet snel vergeet. Er is meer dan je ziet, en dit verhaal wil je niet missen!
Er is iets vreemd aan de hand in het mortuarium waar Maud normaal gesproken de overledenen de laatste zorg biedt. Ze krijgt een week vrij en het mortuarium is verboden terrein voor de alleenstaande Maud. Het is een komen en gaan van mensen beneden, Maud kan haar nieuwsgierigheid niet bedwingen en neemt toch een kijkje, wat zij daar ziet wakkert haar nieuwsgierigheid alleen maar meer aan. Het laat haar niet los, om afleiding te zoeken schrijft zij zich in op een datingsite en al snel krijgt ze de eerste berichtjes in de chatbox, maar daar is ook niet alles wat het lijkt. Zowel op privé als op het werkvlak gebeurt er veel voor Maud, het is nu aan haar om alle ballen hoog te houden en te laten zien hoe zij verandert is, al houdt het verleden haar wel in de gaten
Annerieke de Vries weet vanaf de start van deze thriller de lezer in te pakken, haar eerdere boeken over de hoofdpersonage Maud waren al een aanrader, maar deze derde thriller spant de kroon. Het verhaal is spannend, ontroerend, meeslepend en zeer zeker ook origineel. De aspecten over de natuur en het vogel spotten zijn zeer creatief gevonden en geven het verhaal een verrassende twist. Na Sluipwesp en Een duistere plek is het verhaal van Maud nog niet voltooid, gelukkig! In deze derde thriller krijgt de lezer nog meer empathie voor de intrigerende verzorgster van de doden. De setting alleen al komt in dit deel enorm sterk naar voren, het duistere van dood wordt door de Vries op een unieke manier verwerkt. De spanning en het dreigende karakter voeren in dit deel de boventoon, de lezer zal het met mij eens zijn dat meermaals de haartjes op je arm overeind zullen staan door de verschillende verdachte karakters, en de duistere vondsten. Ook het privéleven van Maud komt in een ander licht te staan, men zal nog meer empathische gevoelens opwekken voor de hoofdpersonage die een enorme groei maakt in de gehele serie. Het mooie aan dit verhaal is dat het ook heel goed los leesbaar is, al denk ik dat wanneer je eenmaal kennis hebt gemaakt met Maud, je haar gehele verhaal wilt weten.
Het is verslavend lekker leesvoer met als kers op de taart dit derde deel, dat hopelijk niet het laatste zal zijn.
De Vries bouwt de spanning goed op, het heeft een heerlijk trekkende spanningsboog waardoor het verhaal onder de huid van de lezer zal gaan zitten. Mede door de originele decor en de spanning rondom het mortuarium is dit een thriller die wel even na zal zinderen, zo eentje die maar moeizaam losweekt uit het thrillerbrein van de lezer. En dan…. Dan sluit Annerieke de Vries af met een onverwachte cliffhanger waardoor men dit boek helemaal niet meer los zal kunnen laten, dit smaakt naar meer.
De laatste zeven is een thriller waarbij niet alleen de setting het werk doet, de Vries maakt er met alle karakters en de opbouwende spanning een heerlijke pageturner van die je niet snel vergeet. Er is meer dan je ziet, en dit verhaal wil je niet missen!
April 25, 2025
De Nederlandse Annerieke de Vries woont tegenwoordig met haar partner in Frankrijk. Voorheen werkte ze als manager in de gezondheidszorg. Ze is steeds geïnteresseerd in het verhaal achter de mens. Tegenwoordig legt zij zich volledig toe op haar schrijfcarrière, waarbij ze zowel romans als thrillers bedenkt, vaak met maatschappelijke thema's.
Maud, een zeer betrokken medewerkster in een mortuarium, krijgt onverwachts een week betaald verlof. Er is maar één voorwaarde: ze mag absoluut niet naar het mortuarium komen. Dat is echter buiten de nieuwsgierigheid van Maud gerekend. Goed bedoeld gaat ze toch langs, maar wordt op haar aanwezigheid betrapt door rechercheur Pieter. Hij is bereid te luisteren naar haar zorgen en betrekt Maud - tegen alle regels in - bij een onderzoek naar een seriemoordenaar. De dader blijkt de dans te ontspringen en er vallen steeds meer slachtoffers.
De laatste zeven begint met een korte proloog, gevolgd door dag 0, wat als een introductie van het verhaal gezien kan worden. De rest van het boek bevat zeven hoofdstukken, die telkens een volgende dag van dezelfde week overlopen. Dat brengt met zich mee dat de hoofdstukken zeer lang zijn. De schrijfstijl is aanvankelijk even wennen. Het hele boek wordt verteld vanuit de ik-persoon Maud, het hoofdpersonage. Zij is een alleenstaande vrouw die de nodige emotionele bagage heeft. Haar zoontje verblijft in een pleeggezin en de vader is uit beeld. Maud is eerder een eenzaat. Het is dus niet verwonderlijk dat er heel wat innerlijke monologen de revue passeren. Variatie voorziet de auteur door de interactie met rechercheur Pieter die aanwezig is in het mortuarium. Daarnaast waagt Maud haar kansen op een datingapp. Op die manier worden extra elementen aan het verhaal toegevoegd. De keuzes die Maud maakt vanuit haar nieuwsgierigheid zijn soms twijfelachtig, vooral omdat dit haar relatie met haar zoontje meer kwaad dan goed zal doen. Toch is er een evolutie in het functioneren van Maud en moet dit verhaal het toch wel hebben van de psychologische ontwikkeling van het hoofdpersonage.
De laatste zeven voelt omwille van de schrijfstijl eerder aan als een cosy crime. Pas naar het einde toe komt er een hoofdstuk boordevol spanning aan bod, maar deze is wel vrij voorspelbaar. De auteur werkt het verhaal netjes af, maar voorziet wel voor een bepaalde verhaallijn een open einde. Een vervolg is dus niet uitgesloten. Eerder schreef Annerieke de Vries al andere verhalen met Maud in de hoofdrol, maar De laatste zeven is goed onafhankelijk te lezen.
Deze recensie verscheen eerder op Vrouwenthrillers.nl
Bedankt, Vrouwenthrillers en uitgeverij De Crime Compagnie, voor het recensie-exemplaar.
Beoordeling: 3,5*
Maud, een zeer betrokken medewerkster in een mortuarium, krijgt onverwachts een week betaald verlof. Er is maar één voorwaarde: ze mag absoluut niet naar het mortuarium komen. Dat is echter buiten de nieuwsgierigheid van Maud gerekend. Goed bedoeld gaat ze toch langs, maar wordt op haar aanwezigheid betrapt door rechercheur Pieter. Hij is bereid te luisteren naar haar zorgen en betrekt Maud - tegen alle regels in - bij een onderzoek naar een seriemoordenaar. De dader blijkt de dans te ontspringen en er vallen steeds meer slachtoffers.
De laatste zeven begint met een korte proloog, gevolgd door dag 0, wat als een introductie van het verhaal gezien kan worden. De rest van het boek bevat zeven hoofdstukken, die telkens een volgende dag van dezelfde week overlopen. Dat brengt met zich mee dat de hoofdstukken zeer lang zijn. De schrijfstijl is aanvankelijk even wennen. Het hele boek wordt verteld vanuit de ik-persoon Maud, het hoofdpersonage. Zij is een alleenstaande vrouw die de nodige emotionele bagage heeft. Haar zoontje verblijft in een pleeggezin en de vader is uit beeld. Maud is eerder een eenzaat. Het is dus niet verwonderlijk dat er heel wat innerlijke monologen de revue passeren. Variatie voorziet de auteur door de interactie met rechercheur Pieter die aanwezig is in het mortuarium. Daarnaast waagt Maud haar kansen op een datingapp. Op die manier worden extra elementen aan het verhaal toegevoegd. De keuzes die Maud maakt vanuit haar nieuwsgierigheid zijn soms twijfelachtig, vooral omdat dit haar relatie met haar zoontje meer kwaad dan goed zal doen. Toch is er een evolutie in het functioneren van Maud en moet dit verhaal het toch wel hebben van de psychologische ontwikkeling van het hoofdpersonage.
De laatste zeven voelt omwille van de schrijfstijl eerder aan als een cosy crime. Pas naar het einde toe komt er een hoofdstuk boordevol spanning aan bod, maar deze is wel vrij voorspelbaar. De auteur werkt het verhaal netjes af, maar voorziet wel voor een bepaalde verhaallijn een open einde. Een vervolg is dus niet uitgesloten. Eerder schreef Annerieke de Vries al andere verhalen met Maud in de hoofdrol, maar De laatste zeven is goed onafhankelijk te lezen.
Deze recensie verscheen eerder op Vrouwenthrillers.nl
Bedankt, Vrouwenthrillers en uitgeverij De Crime Compagnie, voor het recensie-exemplaar.
Beoordeling: 3,5*
May 31, 2025
Annerieke de Vries (1964) werkte als manager in de gezondheidszorg toen zij in 2018 debuteerde bij De Crime Compagnie met Sluipwesp. Een eerste kennismaking met Maud, een mortuariummedewerkster met een ex en zoontje Mees. Begin 2019 verscheen haar eerste roman Een voltooid leven. Eind 2019 stopt Annerieke met haar werk als manager om zich volledig toe te leggen op het schrijven. In 2020 en 2021 volgen nog twee boeken, onder andere een roman en in 2023 komt Maud weer aan de beurt in Een duistere plek. De laatste zeven is het derde deel rond Maud.
Maud probeert haar leven langzaamaan weer op de rails te krijgen. Ze wil graag dat haar zoon Mees bij haar komt wonen maar zolang zijzelf boven het mortuarium woont vindt Jeugdzorg dat geen goed idee. Wanneer Maud door haar baas opgedragen wordt om een week lang niet in het mortuarium te komen kan ze haar nieuwsgierigheid niet bedwingen. Waarom is ze verplicht een week lang het mortuarium te mijden? Wie zijn de mensen die s'ochtends in zwarte auto's aankomen en in de avond weer verdwijnen? Wanneer ze haar nieuwsgierigheid niet langer kan bedwingen gaat ze een kijkje nemen in het mortuarium en vanaf dat moment gaat er een balletje rollen. Ze komt in aanraking met Pieter die bij de politie werkt en in die week constant in het mortuarium is. Uiteindelijk blijken ze beiden iets te kunnen betekenen voor elkaar en slaan ze hun handen ineen om erachter te komen wie de moordenaar is. Gelijktijdig gebeuren er ook een aantal dingen in het persoonlijke leven van Maud die haar opgebouwde gevoel van veiligheid probeert onderuit te halen.
De plot wordt rustig opgebouwd en pas op de helft van het verhaal wordt er een enkele twist ingebouwd. Het einde is een cliffhanger twist die een volgend deel belooft.
Het boek is op zich als standalone te lezen maar de voorkeur geniet om de eerste twee delen gelezen te hebben. Je tast in het duister wat er in het verleden is gebeurd en waarom Mees bij een opvanggezin is ondergebracht. Er worden wel wat sluiers opgelicht maar te weinig om echte kennis te verkrijgen.
De schrijfwijze is vlot, het geheel leest soepel, er zit spanning vooral in het laatste stuk en het is lastig om het boek weg te leggen.
Daar dit een derde deel is worden de karakters niet uitgediept. Mondjesmaat kom je summier te weten wat er is gebeurd met de ex en waarom Mees niet bij Maud woont.
Annerieke de Vries heeft met dit derde deel een vlot lezende, spannende thriller geschreven met een open einde. Het wachten is op het volgende boek.
Mijn dank aan Vrouwenthrillers en De Crime Compagnie waarvoor ik dit boek mocht lezen en recenseren.
Maud probeert haar leven langzaamaan weer op de rails te krijgen. Ze wil graag dat haar zoon Mees bij haar komt wonen maar zolang zijzelf boven het mortuarium woont vindt Jeugdzorg dat geen goed idee. Wanneer Maud door haar baas opgedragen wordt om een week lang niet in het mortuarium te komen kan ze haar nieuwsgierigheid niet bedwingen. Waarom is ze verplicht een week lang het mortuarium te mijden? Wie zijn de mensen die s'ochtends in zwarte auto's aankomen en in de avond weer verdwijnen? Wanneer ze haar nieuwsgierigheid niet langer kan bedwingen gaat ze een kijkje nemen in het mortuarium en vanaf dat moment gaat er een balletje rollen. Ze komt in aanraking met Pieter die bij de politie werkt en in die week constant in het mortuarium is. Uiteindelijk blijken ze beiden iets te kunnen betekenen voor elkaar en slaan ze hun handen ineen om erachter te komen wie de moordenaar is. Gelijktijdig gebeuren er ook een aantal dingen in het persoonlijke leven van Maud die haar opgebouwde gevoel van veiligheid probeert onderuit te halen.
De plot wordt rustig opgebouwd en pas op de helft van het verhaal wordt er een enkele twist ingebouwd. Het einde is een cliffhanger twist die een volgend deel belooft.
Het boek is op zich als standalone te lezen maar de voorkeur geniet om de eerste twee delen gelezen te hebben. Je tast in het duister wat er in het verleden is gebeurd en waarom Mees bij een opvanggezin is ondergebracht. Er worden wel wat sluiers opgelicht maar te weinig om echte kennis te verkrijgen.
De schrijfwijze is vlot, het geheel leest soepel, er zit spanning vooral in het laatste stuk en het is lastig om het boek weg te leggen.
Daar dit een derde deel is worden de karakters niet uitgediept. Mondjesmaat kom je summier te weten wat er is gebeurd met de ex en waarom Mees niet bij Maud woont.
Annerieke de Vries heeft met dit derde deel een vlot lezende, spannende thriller geschreven met een open einde. Het wachten is op het volgende boek.
Mijn dank aan Vrouwenthrillers en De Crime Compagnie waarvoor ik dit boek mocht lezen en recenseren.
April 6, 2025
Ik mocht aan De Crime Compagnie Blogtour van De laatste zeven van Annerieke de Vries meedoen.
Het verhaal:
Er is iets vreemds aan de hand in het mortuarium waar Maud werkt. Haar baas geeft haar verplicht een week vrij en verbiedt Maud om ook maar een stap in het mortuarium te zetten. Voor Maud is dat een onmogelijke opgave. Wanneer ze toch een kijkje neemt, stuit ze op een knappe rechercheur en een onderzoek naar een seriemoordenaar. Al snel wordt Maud meegezogen in de strijd om de moordenaar te ontmaskeren. Er vallen steeds meer slachtoffers en de tijd begint te dringen…
De flaptekst van het boek trok meteen mijn aandacht, een jonge vrouw die werkzaam is in een mortuarium, respect heeft voor de overledenen en heerlijk eigenwijs is om haar eigen plan te trekken.
We volgen Maud in haar geheime ontdekkingen in het mortuarium nadat haar de toegang werd verboden. Maud is een jonge vrouw met haar eigen problemen. Ze heeft eindelijk haar leven weer een beetje op orde na een moeilijke periode. Ze is iemand die van aanpakken houdt en zich tegenwoordig niet meer opzij laat schuiven. Doordat we de gedachte van Maud ook lezen, leer je haar steeds beter kennen. Dit zorgt ervoor dat je je gemakkelijk in Maud kunt verplaatsen en soms zelfs herkennen.
Vanaf het begin zit er een kleine spanning in het verhaal en deze wordt mooi opgebouwd naar mate het verhaal verder gaat. De wendingen zijn goed doordacht en uitgevoerd, wie kan Maud vertrouwen, kan ze zichzelf nog wel vertrouwen. De zoektocht naar de moordenaar zorgt ervoor dat je zo in het verhaal opgaat dat je het haast niet meer neer kunt leggen.
De chemie tussen Maud en Pieter de knappe rechercheur is er vanaf het begin. In het begin vertrouwde ik het niet zo, maar zodra hij haar hulp vroeg zat het goed. Je voelt de chemie tussen hen groeien. Gezien het open einde ben ik erg benieuwd of we nog meer van Maud en Pieter kunnen verwachten?
De laatste zeven is een spannende, meeslepende psychologische thriller die je alert houdt tijdens het lezen en de zoektocht naar de moordenaar. Dit was voor mij een geweldige kennismaking met de boeken van Annerieke de Vries. Ik ben heel benieuwd naar haar andere boeken.
Het verhaal:
Er is iets vreemds aan de hand in het mortuarium waar Maud werkt. Haar baas geeft haar verplicht een week vrij en verbiedt Maud om ook maar een stap in het mortuarium te zetten. Voor Maud is dat een onmogelijke opgave. Wanneer ze toch een kijkje neemt, stuit ze op een knappe rechercheur en een onderzoek naar een seriemoordenaar. Al snel wordt Maud meegezogen in de strijd om de moordenaar te ontmaskeren. Er vallen steeds meer slachtoffers en de tijd begint te dringen…
De flaptekst van het boek trok meteen mijn aandacht, een jonge vrouw die werkzaam is in een mortuarium, respect heeft voor de overledenen en heerlijk eigenwijs is om haar eigen plan te trekken.
We volgen Maud in haar geheime ontdekkingen in het mortuarium nadat haar de toegang werd verboden. Maud is een jonge vrouw met haar eigen problemen. Ze heeft eindelijk haar leven weer een beetje op orde na een moeilijke periode. Ze is iemand die van aanpakken houdt en zich tegenwoordig niet meer opzij laat schuiven. Doordat we de gedachte van Maud ook lezen, leer je haar steeds beter kennen. Dit zorgt ervoor dat je je gemakkelijk in Maud kunt verplaatsen en soms zelfs herkennen.
Vanaf het begin zit er een kleine spanning in het verhaal en deze wordt mooi opgebouwd naar mate het verhaal verder gaat. De wendingen zijn goed doordacht en uitgevoerd, wie kan Maud vertrouwen, kan ze zichzelf nog wel vertrouwen. De zoektocht naar de moordenaar zorgt ervoor dat je zo in het verhaal opgaat dat je het haast niet meer neer kunt leggen.
De chemie tussen Maud en Pieter de knappe rechercheur is er vanaf het begin. In het begin vertrouwde ik het niet zo, maar zodra hij haar hulp vroeg zat het goed. Je voelt de chemie tussen hen groeien. Gezien het open einde ben ik erg benieuwd of we nog meer van Maud en Pieter kunnen verwachten?
De laatste zeven is een spannende, meeslepende psychologische thriller die je alert houdt tijdens het lezen en de zoektocht naar de moordenaar. Dit was voor mij een geweldige kennismaking met de boeken van Annerieke de Vries. Ik ben heel benieuwd naar haar andere boeken.
April 7, 2025
Soms kom je een boek tegen dat je vanaf de eerste pagina vastgrijpt en niet meer loslaat. De laatste zeven van Annerieke de Vries is zo’n thriller. Het verhaal volgt Maud, een stoere, onafhankelijke vrouw die niet alleen in een mortuarium werkt, maar er ook boven woont. Ze heeft een moeilijke tijd achter de rug, maar heeft haar draai gevonden en geniet van haar werk. Totdat haar baas haar plotseling een week vrij geeft – en haar verbiedt om ook maar één voet in het mortuarium te zetten. Vreemd, toch? Maud vindt van wel en besluit op onderzoek uit te gaan. Wat ze daar ontdekt, is allesbehalve prettig.
De spanning wordt al snel opgevoerd wanneer Maud in aanraking komt met Rechercheur Pieter. Samen proberen ze een mysterie te ontrafelen dat steeds grimmiger wordt. Terwijl Maud steeds dieper in deze duistere zaak verstrikt raakt, lijkt ze zelf op de radar van de moordenaar te komen... en dan wordt het echt gevaarlijk.
Wat dit boek zo spannend maakt, is de vlotte en meeslepende schrijfstijl van Annerieke de Vries. Ze neemt de tijd om Maud goed neer te zetten, waardoor je haar echt leert kennen – inclusief haar verleden, wat haar keuzes en emoties extra diepgang geeft. De spanning wordt geleidelijk opgebouwd en tegen het einde zit je op het puntje van je stoel. Het is een nagelbijter, en net als je denkt dat je alles weet, gooit de auteur er nog een spannende twist tegenaan.
Het boek eindigt met een open einde, iets waar ik normaal niet dol op ben, maar in dit geval werkt het verrassend goed. Het maakt nieuwsgierig naar meer en zorgt ervoor dat ik zeker uitkijk naar het volgende boek van deze auteur.
Dit was mijn eerste kennismaking met Annerieke de Vries, maar zeker niet de laatste. Als je houdt van spannende, goed geschreven thrillers, dan is De laatste zeven absoluut een aanrader!
De spanning wordt al snel opgevoerd wanneer Maud in aanraking komt met Rechercheur Pieter. Samen proberen ze een mysterie te ontrafelen dat steeds grimmiger wordt. Terwijl Maud steeds dieper in deze duistere zaak verstrikt raakt, lijkt ze zelf op de radar van de moordenaar te komen... en dan wordt het echt gevaarlijk.
Wat dit boek zo spannend maakt, is de vlotte en meeslepende schrijfstijl van Annerieke de Vries. Ze neemt de tijd om Maud goed neer te zetten, waardoor je haar echt leert kennen – inclusief haar verleden, wat haar keuzes en emoties extra diepgang geeft. De spanning wordt geleidelijk opgebouwd en tegen het einde zit je op het puntje van je stoel. Het is een nagelbijter, en net als je denkt dat je alles weet, gooit de auteur er nog een spannende twist tegenaan.
Het boek eindigt met een open einde, iets waar ik normaal niet dol op ben, maar in dit geval werkt het verrassend goed. Het maakt nieuwsgierig naar meer en zorgt ervoor dat ik zeker uitkijk naar het volgende boek van deze auteur.
Dit was mijn eerste kennismaking met Annerieke de Vries, maar zeker niet de laatste. Als je houdt van spannende, goed geschreven thrillers, dan is De laatste zeven absoluut een aanrader!
May 25, 2025
Ik mocht dit e-book lezen dankzij Vrouwenthrillers.
Dit is het derde deel in de reeks van personage Maud. Ze heeft het nodige meegemaakt en probeert haar leven langzaamaan weer op de rit te krijgen. Maar de strijd rondom haar zoon Mees speelt nog steeds. Het liefst zou ze willen dat hij weer bij haar mag wonen maar jeugdzorg vind haar woning boven het mortuarium niet geschikt voor een kind.
Er is iets vreemds aan de hand in het mortuarium waar Maud werkt. Ze wordt verplicht een week vrij te nemen en mag het mortuarium niet betreden. Ze kan zich niet herinneren wanneer ze voor het laatst een week vrij had en vind het lastig. Uit verveling schrijft ze zich in op een dating site en doet verrassende contacten op. Ondertussen houdt ze vanuit haar woning alles in de gaten. Wanneer er een aantal vreemde bezoekers langskomen wint haar nieuwsgierigheid en gaat ze toch op onderzoek uit. Ze wordt betrapt door Pieter, een politieagent die uiteindelijk dankbaar is voor haar hulp.
De inzichten van Maud brengen nieuwe perspectieven aan het licht en al snel wordt ze in een stroomversnelling meegenomen in de moordzaak. Maud en Pieter werken – weliswaar in het geheim – samen om erachter te komen wie de dader is. Als lezer wordt je helemaal meegenomen in de gedachten van Maud, waardoor het voelt alsof je met hen beide mee puzzelt. Lukt het hen de moordenaar op tijd te stoppen?
Een opvallend detail is de interesse die Maud blijkt te hebben voor vogels. Ze geeft de overledenen in het mortuarium allemaal de naam van een vogel. Naarmate je verder komt in het boek leer je dat juist deze kennis een belangrijke rol zal spelen.
De spanning bouwt zich op waardoor je het boek maar moeilijk weg kunt leggen. Het eind kent een weldoordachte plottwist die je op het puntje van de stoel doet blijven zitten.
Dit is het derde deel in de reeks van personage Maud. Ze heeft het nodige meegemaakt en probeert haar leven langzaamaan weer op de rit te krijgen. Maar de strijd rondom haar zoon Mees speelt nog steeds. Het liefst zou ze willen dat hij weer bij haar mag wonen maar jeugdzorg vind haar woning boven het mortuarium niet geschikt voor een kind.
Er is iets vreemds aan de hand in het mortuarium waar Maud werkt. Ze wordt verplicht een week vrij te nemen en mag het mortuarium niet betreden. Ze kan zich niet herinneren wanneer ze voor het laatst een week vrij had en vind het lastig. Uit verveling schrijft ze zich in op een dating site en doet verrassende contacten op. Ondertussen houdt ze vanuit haar woning alles in de gaten. Wanneer er een aantal vreemde bezoekers langskomen wint haar nieuwsgierigheid en gaat ze toch op onderzoek uit. Ze wordt betrapt door Pieter, een politieagent die uiteindelijk dankbaar is voor haar hulp.
De inzichten van Maud brengen nieuwe perspectieven aan het licht en al snel wordt ze in een stroomversnelling meegenomen in de moordzaak. Maud en Pieter werken – weliswaar in het geheim – samen om erachter te komen wie de dader is. Als lezer wordt je helemaal meegenomen in de gedachten van Maud, waardoor het voelt alsof je met hen beide mee puzzelt. Lukt het hen de moordenaar op tijd te stoppen?
Een opvallend detail is de interesse die Maud blijkt te hebben voor vogels. Ze geeft de overledenen in het mortuarium allemaal de naam van een vogel. Naarmate je verder komt in het boek leer je dat juist deze kennis een belangrijke rol zal spelen.
De spanning bouwt zich op waardoor je het boek maar moeilijk weg kunt leggen. Het eind kent een weldoordachte plottwist die je op het puntje van de stoel doet blijven zitten.
December 30, 2025
Via de leesclub van de boekenreizigers heb ik het boek De laatste zeven, geschreven door Annerieke de Vries, gelezen. In dit boek ontmoeten we Maud. Ze is alleenstaande moeder, alhoewel haar zoon, door omstandigheden, op dit moment niet bij haar woont. Ze werkt in een mortuarium en ze woont boven het mortuarium. En dan op een dag is er iets vreemds aan de hand in het mortuarium waar Maud werkt. Haar baas geeft haar een week verplicht vrij en hij verbied Maud om ook maar een stap in het mortuarium te zetten. Dit is voor Maud niet zo´n makkelijke opgave. Ze besluit toch een kijkje te gaan nemen in de hoop dat niemand het merkt. Maar dan komt ze een knappe rechercheur tegen. Hij is bezig met een onderzoek naar een seriemoordenaar. Maud wordt alsnog meegezogen in het onderzoek. Er vallen meer en meer slachtoffers en de tijd begint te dringen. Lukt het de rechercheur en zijn team met behulp van Maud om de dader van al deze moorden te vinden? De cover is voornamelijk in grijze tinten uitgevoerd. We zien een vrouw op de grond liggen met haar gezicht naar de vloer. De titel, De laatste zeven, is het enige op de cover wat toch wat kleur heeft. Een mooie eenvoudige cover, waarbij ik me afvraag wat er met de vrouw op de grond is gebeurd. Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van Maud. Maud neemt je als lezer mee in haar werkzame leven, maar ook in haar privé leven. Hierdoor heb ik een goed beeld van haar gekregen. De schrijfstijl is vlot en makkelijk leesbaar. De spanning was ook de hele tijd wel aanwezig. Al met al een heel fijn boek voor een aantal uren leesplezier. Het is mijn eerste kennismaking met de schrijfster Annerieke de Vries. Deze kennismaking is mij goed bevallen en ik ben dan ook erg benieuwd naar de andere boeken van deze schrijfster.
4*
4*
April 23, 2025
Voor mij is Annerieke de Vries tot het moment dat ik ‘de laatste zeven’ mocht lezen voor de Crime Compagnie een onbekende auteur.
Maud krijgt in ‘De laatste zeven’ ongevraagd te maken met een ingewikkelde moordzaak. In het verhaal word je meegenomen naar het mortuarium waar Maud werkzaam is. Alleen Maud kan niet stilzitten, als ze vrij moet nemen, werkt haar gave voor details en hooggevoeligheid door. Er worden belangrijke ontdekkingen gedaan die een moeizaam moordonderzoek naar een hoger level tillen.
Het was een bijzonder verhaal. Opvallend genoeg spelen vogels een belangrijke rol. Alle doden krijgen van Maud hun eigen vogel-bijnaam. Maud is ook op ontdekkingstocht in de wereld van het daten en gebruikt daar de dating-app voor. De tegenpolen komen in dit verhaal mooi naar voren. Zelf lijkt ze enorm op een puttertje, gaat haar eigen gang en in de app vertrouwt ze al snel heel veel. Maar wanneer het tot het contact met Pieter, politieagent om het hoekje komt kijken, wordt ze alert. Kan Cupido zijn pijlen richten op Pieter en Maud of gaat de voorkeur toch uit naar iemand op de datingapp.
Een geweldig spannend verhaal, de vaart blijft er altijd wel in als je leest ondanks dat je niet direct antwoord hebt.
Het verhaal bouwt qua spanning geweldig op. Pas laat in het verhaal blijkt hoe dit gebeurd is. Maud is een echte speurneus. Ze werkt hard mee in een zaak, doet moeite in het contact met haar zoontje Mees en daarnaast alle moeite om haar ex te vergeten. Het is meesterlijk opgebouwd en heeft zich tot een geweldig einde geuit.
Bedankt Crimecompagnie voor de kans om het boek te lezen.
Maud krijgt in ‘De laatste zeven’ ongevraagd te maken met een ingewikkelde moordzaak. In het verhaal word je meegenomen naar het mortuarium waar Maud werkzaam is. Alleen Maud kan niet stilzitten, als ze vrij moet nemen, werkt haar gave voor details en hooggevoeligheid door. Er worden belangrijke ontdekkingen gedaan die een moeizaam moordonderzoek naar een hoger level tillen.
Het was een bijzonder verhaal. Opvallend genoeg spelen vogels een belangrijke rol. Alle doden krijgen van Maud hun eigen vogel-bijnaam. Maud is ook op ontdekkingstocht in de wereld van het daten en gebruikt daar de dating-app voor. De tegenpolen komen in dit verhaal mooi naar voren. Zelf lijkt ze enorm op een puttertje, gaat haar eigen gang en in de app vertrouwt ze al snel heel veel. Maar wanneer het tot het contact met Pieter, politieagent om het hoekje komt kijken, wordt ze alert. Kan Cupido zijn pijlen richten op Pieter en Maud of gaat de voorkeur toch uit naar iemand op de datingapp.
Een geweldig spannend verhaal, de vaart blijft er altijd wel in als je leest ondanks dat je niet direct antwoord hebt.
Het verhaal bouwt qua spanning geweldig op. Pas laat in het verhaal blijkt hoe dit gebeurd is. Maud is een echte speurneus. Ze werkt hard mee in een zaak, doet moeite in het contact met haar zoontje Mees en daarnaast alle moeite om haar ex te vergeten. Het is meesterlijk opgebouwd en heeft zich tot een geweldig einde geuit.
Bedankt Crimecompagnie voor de kans om het boek te lezen.
May 7, 2025
De laatste zeven is het derde deel in de serie rond Maud, die werkt en woont in een mortuarium. Hoewel ik de eerste twee delen niet heb gelezen, voelde dat geen moment als een gemis. Dit boek staat moeiteloos op zichzelf en is prima los te lezen.
Annerieke de Vries weet een spannend en intrigerend verhaal neer te zetten. In het eerste deel van het boek worden er veel dingen net niet volledig onthuld, waardoor je als lezer blijft gissen en steeds verder wilt lezen om te ontdekken wat er aan de hand is. Deze onderhuidse spanning werkt erg goed en houdt de vaart in het verhaal.
Naast het hoofdplot rondom het mortuarium, loopt er ook een persoonlijke verhaallijn van Maud mee. De afwisseling tussen deze twee verhaallijnen voelt natuurlijk en zorgt voor extra diepgang zonder afbreuk te doen aan de spanning.
De schrijfstijl van Annerieke is prettig en toegankelijk. Ze gebruikt korte, duidelijke hoofdstukken en een soepele, vlotte schrijfstijl waardoor je echt in een fijne flow blijft lezen. Geen ingewikkelde uitweidingen, maar een helder en meeslepend verhaal.
Wat dit boek extra boeiend maakt, is het gedeeltelijk open einde. Hoewel het verhaal grotendeels wordt afgerond, blijven er enkele vragen onbeantwoord. Dit zorgt ervoor dat je als lezer nieuwsgierig blijft en uitkijkt naar een eventueel vervolg.
De laatste zeven is een spannend en vlot geschreven boek dat zowel fans van de serie als nieuwe lezers zeker zal aanspreken.
Annerieke de Vries weet een spannend en intrigerend verhaal neer te zetten. In het eerste deel van het boek worden er veel dingen net niet volledig onthuld, waardoor je als lezer blijft gissen en steeds verder wilt lezen om te ontdekken wat er aan de hand is. Deze onderhuidse spanning werkt erg goed en houdt de vaart in het verhaal.
Naast het hoofdplot rondom het mortuarium, loopt er ook een persoonlijke verhaallijn van Maud mee. De afwisseling tussen deze twee verhaallijnen voelt natuurlijk en zorgt voor extra diepgang zonder afbreuk te doen aan de spanning.
De schrijfstijl van Annerieke is prettig en toegankelijk. Ze gebruikt korte, duidelijke hoofdstukken en een soepele, vlotte schrijfstijl waardoor je echt in een fijne flow blijft lezen. Geen ingewikkelde uitweidingen, maar een helder en meeslepend verhaal.
Wat dit boek extra boeiend maakt, is het gedeeltelijk open einde. Hoewel het verhaal grotendeels wordt afgerond, blijven er enkele vragen onbeantwoord. Dit zorgt ervoor dat je als lezer nieuwsgierig blijft en uitkijkt naar een eventueel vervolg.
De laatste zeven is een spannend en vlot geschreven boek dat zowel fans van de serie als nieuwe lezers zeker zal aanspreken.
March 23, 2025
Elke maand krijg ik van de Crime Compagnie een thriller toegestuurd omdat ik lid ben van de club. Elke maand is het weer een verrassing welk boek we toegestuurd krijgen. Deze maand was het ‘De Laatste Zeven’ van Annerieke de Vries. Mijn favoriete hoofdpersoon Maud, ze werkt als mortuarium medewerkster, is weer terug. Je zou het deel 3 kunnen noemen na ‘Sluipwesp’ en ‘Een duistere plek’. In het mortuarium gebeuren geheime dingen en haar baas stuurt haar daarom met verlof. Maud zal Maud niet zijn als ze zich toch gaat bemoeien met wat er zich beneden, Maud woont boven het mortuarium. Neem een datingsite, een vogelaar, een seriemoordenaar en haar eigen persoonlijke verhaal rondom haar zoontje Mees inclusief haar ex Derek en ‘De laatste Zeven’ is een feit. Een donkere, spannende thriller die je in één adem wilt uitlezen. Althans ik las in één ruk door. Een dikke 4 ⭐️Ik kijk uit naar een volgend deel met Maud!
March 16, 2025
Ik had hier toch net iets meer van verwacht. De omschrijving klonk veelbelovend, en het begin had me ook echt wel te pakken. Helaas veranderde het daarna in een iets te ongeloofwaardig en vervelend verhaal. Het einde las ik dan ook met open mond, van ongeloof.
+ Het idee is leuk, maar had beter uitgevoerd kunnen worden
- De hoofdpersoon komt heel intelligent over, maar maakt soms hele rare beslissingen die aanvoelen alsof ze alleen gemaakt worden om het plot vooruit te helpen
- Heel veel vragen zijn onbeantwoord gebleven
- Er werden heel veel dingen herhaald, en dat voor een boek van maar 240 pagina's
2⭐️
+ Het idee is leuk, maar had beter uitgevoerd kunnen worden
- De hoofdpersoon komt heel intelligent over, maar maakt soms hele rare beslissingen die aanvoelen alsof ze alleen gemaakt worden om het plot vooruit te helpen
- Heel veel vragen zijn onbeantwoord gebleven
- Er werden heel veel dingen herhaald, en dat voor een boek van maar 240 pagina's
2⭐️
June 13, 2025
Ik vind veel gelijkenissen van Maud in mezelf terug, introvert, zz. opladen alleen of in de natuur, gevoelig aan teveel prikkels. Maar waarom ze dan telkens op een naïeve manier het gevaar gaat opzoeken lijkt me een tegenstelling bij haar karakter. Vlot geschreven zomerthriller.
March 26, 2025
Een heerlijke deel 3 in de serie
April 18, 2025
wat een heerlijk boek van een voor mij onbekende schrijfster.
April 19, 2025
Eerste stuk twijfelde ik of ik door wilde lezen, ineens razend goed en spannend en zo uit maar ja, dat open eind… Ik haat dit zo!
May 6, 2025
spannend tot het einde
Displaying 1 - 30 of 34 reviews