'Jij bepaalt waar het stopt, Michelle.'
'Ik weet niet wat ik moet doen. Ik wil zulk soort gevoelens niet.'
'Jij bent baas over je eigen lichaam.'
'En jij bent een alleenstaande moeder. Met vier ongeplande zwangerschappen. Dat is een slecht voorbeeld, mama. Ik wil niet zelf bepalen waar het stopt. Ik wil er helemaal niet aan beginnen. Ik ga me niet laten gebruiken zoals jij hebt laten doen, en ik ga me al helemaal niet laten meeslepen door iets waar ik later spijt van krijg.'
Ze geeft geen antwoord. Ze zucht en steunt en ik heb spijt van wat ik zei.
Michelle, ook wel Shell genoemd, is 14 jaar. Ze is voor het eerst verliefd, maar durft dat niet toe te geven. Ze is bang om te eindigen zoals haar moeder: zwanger, alleen en met vier kinderen van verschillende vaders.
Het boek laat zien hoe moeilijk het leven soms kan zijn. Michelle wordt ongesteld, maar er is geen geld voor maandverband. Ze gebruikt daarom het kraamverband van haar moeder, dat veel te groot is. Thuis slapen de kinderen samen in één bed of op de bank. Als hun ‘gevonden’ wasmachine kapot gaat, wordt alles nog lastiger.
Dit verhaal gaat over armoede, liefde, familie en keuzes maken. Het laat zien dat niet iedereen het even goed heeft. Veel mensen nemen hun leven voor lief, maar dit boek opent je ogen.
De schrijver gebruikt mooie en sterke taal. Het boek heeft 123 bladzijden en eindigt open: je blijft nadenken over Michelle en haar toekomst, maar je hoopt het beste voor haar...