In De geknevelde vrouw stelt Bieke Purnelle dat het vrouwen lichaam nooit neutraal is, maar een strijdtoneel. Achter elke wet over abortus, elk verbod op een hoofddoek en elke norm over hoe een vrouw zich hoort te gedragen, schuilt een machtsstrijd.
In dit messcherpe essay fileert Purnelle hoe patriarchale structuren, nationalistische agenda's en reactionaire bewegingen de controle over het vrouwenlichaam versterken.
Een prikkelende en urgente oproep om macht, moraal en ongelijkheid niet als natuurwetten te accepteren, maar als structuren die bestreden moeten worden.
De geknevelde vrouw maakt deel uit van de Karakters-reeks, prikkelende en eigenzinnige teksten die uitnodigen tot reflectie en discussie. De reeks is een samenwerking tussen Studium Generale, Vlaams-Nederlands huis deBuren en Academia Press.
Heel vlot geschreven, overtuigend essay om niet enkel waakzaam te zijn voor, maar ook om actief in te gaan tegen de verrechtsing van de samenleving die gepaard gaat met, steunt op het behoud van genderongelijkheid. Goed gedaan!
Bieke Purnelle legt aan de hand van enkele korte punten op een krachtige manier bloot, waar velen onder ons moeilijk woorden voor vinden. Enorm actueel en broodnodige literatuur voor... raar maar waar... mannen.
“Het toont aan dat femicide geen opzichzelfstaand fenomeen is, maar een maatschappelijk probleem met structurele oorzaken, zoals diep ingesloten gendernormen en -rollen, rigide ideeën over vrouwelijkheid en mannelijkheid en blinde en hardnekkige misogynie.”
Sterk essay van over hoe sociale machtstructuren de vrijheid van de vrouw en haar lichaam inperken. Een geweldsproblematiek waar ik weinig van wist, maar hier veel uit bijleerde. Ondertussen heb ik nog extra leesvoer over het thema gevonden. To be continued…
Wat een krachtig, scherp en zeer actueel essay! Wat mij betreft verplichte kost op iedere middelbare school. Juist omdat haar boodschap in deze tijd van de manosphere, oprukkende conservatieve partijen en radicaal rechts, nu erg relevant is. Politiek is meer dan ooit persoonlijk volgens Purnelle. Een urgente oproep om macht en ongelijkheid niet te accepteren maar collectief te bestrijden. Baas in eigen buik en het recht op zelfbeschikking!
Belangrijk dat dit nu verschijnt. In deze tijd waar (extreme) conservatieve krachten terug de wind in de zeilen hebben. De inhoud van dit essay zou, vind ik, moeten behoren tot de leerdoelen van ons onderwijs, en meer mannen moeten dit lezen. De inhoud is gecomprimeerd om zo volledig mogelijk te zijn maar het nodigt uit tot het zoeken van meer uitvoerige informatie.
Heel goed en sterk, maar het taalgebruik gaat me soms een beetje boven de pet - universitair niveau wel. Maar de boodschap is duidelijk: we hebben als vrouwen te zorgen dat we niet nog meer gewonnen terrein verliezen.
Uiterst effectieve opsomming van de in alle levens-facetten actieve onderdrukking van de vrouw.
Bewandelt knap het lastige pad van het belichten van deze enorme schaduwkant van onze maatschappij zonder hier een molensteen aan machteloosheid om je nek te hangen (sprak hij als witte man.)