What do you think?
Rate this book
De wind over het land
De wind over het land, waarvoor de auteur zich liet inspireren door een goede vriend, vertelt het verhaal van Gregorio Bajocchi del Drago, die door een tragische gebeurtenis op zestienjarige leeftijd de eeuwenoude wijnboerderij van zijn familie erft. Met veel hulp van enkele trouwe werknemers, onder wie de ouders van Gregorio’s jeugdvriend Massino, kan het familiebedrijf overleven en krijgt Gregorio (die altijd een andere toekomst voor ogen had) de kans zich ook buiten het boerenbedrijf te ontwikkelen. Door de jaren zal de vriendschap tussen Gregorio en Massino een belangrijke rol blijven spelen. Faggiani schreef een ontroerende roman over de band met het land en het belang van een gemeenschap waarbinnen iedereen, als dat nodig is, elkaar beschermt – een prachtig verhaal over solidariteit, liefde en vriendschap.
‘Faggiani’s pen is innemend.’ – Humo
‘Faggiani raakt een snaar, dat is zeker.’ – Algemeen Dagblad
‘De beschrijvingen van het Italiaanse landschap doen denken aan Paolo Cognetti.’ – Evelijn de Jong, Boekhandel Dominicanen
‘Faggiani’s pen is innemend.’ – Humo
‘Faggiani raakt een snaar, dat is zeker.’ – Algemeen Dagblad
‘De beschrijvingen van het Italiaanse landschap doen denken aan Paolo Cognetti.’ – Evelijn de Jong, Boekhandel Dominicanen
- GenresFiction
293 pages, Kindle Edition
First published January 1, 2024
15 people are currently reading
326 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 46 reviews
November 17, 2024
L'autore dice che si tratta di una storia vera, rispetto alla storia reale ha cambiato l'ambientazione perché non si individuasse il vero protagonista.
Considerati i tempi in cui viviamo mi è sembrata una bella favola e a volte fa piacere leggere romanzi come questi.
Considerati i tempi in cui viviamo mi è sembrata una bella favola e a volte fa piacere leggere romanzi come questi.
October 21, 2024
Ho amato l’ambientazione di questo romanzo (siamo tra le colline dell’Oltrepò Pavese).
C’è l’attaccamento alla terra – tematica che amo molto, e in particolare alla Coventina, azienda agricola di oltre mille ettari che dà lavoro a moltissime persone del posto. Persone che hanno creato una comunità, con legami importanti, legami che contano, legami che non hanno intenzione di spezzare.
Penso sia un libro perfetto per la stagione autunnale perché a suo modo, con leggerezza, è un libro che scalda il cuore, una piccola coccola.
C’è l’attaccamento alla terra – tematica che amo molto, e in particolare alla Coventina, azienda agricola di oltre mille ettari che dà lavoro a moltissime persone del posto. Persone che hanno creato una comunità, con legami importanti, legami che contano, legami che non hanno intenzione di spezzare.
Penso sia un libro perfetto per la stagione autunnale perché a suo modo, con leggerezza, è un libro che scalda il cuore, una piccola coccola.
December 14, 2025
Het is prettig om met een boek te vertragen, maar bij dit boek viel ik ongeveer al in slaap als ik een zin had gelezen. Leuk als je zin hebt in Italië, en als je lastig in slaap valt.
April 28, 2025
Prachtige ode aan het Italiaanse land, familie en vriendschapsbanden.
Mijn volledige bespreking van dit mooie boek is hier te vinden: https://bettinaschrijft.blogspot.com/...
Mijn volledige bespreking van dit mooie boek is hier te vinden: https://bettinaschrijft.blogspot.com/...
February 4, 2025
Piacevole lettura ma racconto senza brio
May 2, 2025
Mooi verhaal over vriendschap liefde een bijzondere vrouw Cora.
March 3, 2025
Ambientato nelle suggestive colline dell’Oltrepò Pavese, il romanzo racconta la storia di Gregorio, un uomo alle prese con una scelta difficile che metterà alla prova i suoi legami affettivi e la sua visione del futuro. Da questa scelta dipende il futuro della Conventina, la grande azienda agricola che ha ereditato appena diciassettenne, quando i suoi genitori sono prematuramente scomparsi.
La Conventina, un gioiello appartenuto alla famiglia di Gregorio, i Conti Bajocchi Del Drago, da quattro generazioni, è un’estesa tenuta agricola di oltre mille ettari, un mosaico di ventidue cascine che pulsano di vita. Qui, dodici famiglie, legate alla terra da generazioni, coltivano un tesoro inestimabile: un’arca di tradizioni, di conoscenze e affetti. La loro dedizione ha reso questa tenuta un luogo unico e prospero, un’oasi di pace e bellezza; a tal punto che la sua autenticità l’ha resa un obiettivo ambito da investitori che vorrebbero trasformarla in un lussuoso resort, con tanto di spa e campi da golf.
Gregorio si trova di fronte a un bivio cruciale: vendere la tenuta, assicurando un futuro alle famiglie che vi abitano, o mantenerla, preservando un pezzo della sua storia. È una scelta che trascende il mero valore economico (pur molto cospicuo), coinvolgendo questioni identitarie e affettive. Da una parte, la vendita rappresenterebbe una svolta radicale, un distacco doloroso ma forse necessario, un nuovo inizio, una nuova vita tutta da inventare. Dall’altra, mantenere la tenuta significherebbe assumersi una grande responsabilità, legando indissolubilmente il suo destino a quello di un luogo carico di storia e di ricordi.
La Conventina è un luogo vivo, pulsante, fatto di persone che lavorano la terra e di una villa che ne è il cuore, è un mosaico di paesaggi: colline dolci, vigne che si arrampicano sui pendii, boschi misteriosi, campi coltivati e strade bianche che si snodano tra le cascine. Dalle colline alle vigne, dai boschi ai campi, ogni angolo racconta una storia, una moltitudine di emozioni.
Villa Conventina, al centro della proprietà, è la dimora dei Bajocchi, un nido accogliente, un rifugio dove il tempo sembra fermarsi. Le sue stanze, illuminate da una luce calda e avvolgente, custodiscono i ricordi di quattro generazioni. Dalle finestre, lo sguardo si perde all’orizzonte, abbracciando un paesaggio che cambia continuamente, ma che rimane sempre familiare.
La Conventina è molto più di una semplice proprietà: è un patrimonio storico e culturale, un legame indissolubile tra uomo e natura; è anche una sfida: come coniugare la tradizione con l’innovazione, preservando l’identità di questo luogo unico e garantendo un futuro sostenibile alle famiglie che vi lavorano?
Faggiani ci immerge in un caleidoscopio di emozioni umane, intrecciando con maestria temi universali come le radici, l’identità, la solidarietà e il dolore. La natura, presente in ogni pagina come un personaggio a sé, diventa lo sfondo su cui si dipanano le vicende dei suoi personaggi, amplificando la loro gioia e il loro tormento, scandendo con i suoi ritmi stagionali anche i le stagioni dei sentimenti umani.
Sullo sfondo dell’incerto destino della tenuta, attraverso gli umori, i ripensamenti, e il via vai delle persone che gravitano nell’orbita della tenuta, il romanzo intreccia passato e presente in un affresco emozionante.
Narrato in prima persona dalla voce di Gregorio, ripercorriamo la sua vita, dall’infanzia alla sua gioventù, in cui era un giovane pieno di speranze e di sogni, legato da un’amicizia indissolubile a Massino, figlio del fattore della tenuta. Insieme, esploreranno il mondo e torneranno alla terra natia, pronti a raccogliere l’eredità familiare.
Il passato è anche un fantasma che torna prepotentemente rimodellando le sue forme terrene, gettando un’ombra sul presente, con la figura di Emma, un amore giovanile tormentato che ha lasciato profonde cicatrici; Emma è la prima moglie di Gregorio, dalla quale ha avuto un figlio, che è stato allontanato da lui e con il quale ancora oggi i rapporti sono difficili.
E poi c’è Cora, la ragazzina un po’ punk con cui da adolescenti era difficile stabilire un legame di amicizia, tornata sulle colline pavesi dopo anni di assenza, portando con sé il peso di un passato doloroso e la speranza di un futuro migliore.
In questo intreccio di vite, la tenuta e le dolci colline che la circondano diventano il palcoscenico su cui si consumano amori, rotture e riconciliazioni, mentre il destino di questo luogo sospeso tra tradizione e modernità rimane incerto.
Faggiani intreccia una trama di relazioni umane, dove l’amicizia fraterna con Massino, l’amore maturo e inatteso per Cora e il ritorno del passato, rappresentato dall’ex moglie malata e dal figlio, si intrecciano in un affascinante mosaico. Come un filo di vento che accarezza le colline, la narrazione ci conduce attraverso i dubbi, le speranze e i rimpianti di un uomo alla ricerca di un equilibrio tra passato e presente.
Basta un filo di vento è un racconto che celebra la forza della natura, in un paesaggio che accoglie e consola, dove una comunità si stringe attorno ai suoi membri celebrando il valore dei legami, della forza della collettività e della necessità di fare i conti con le proprie radici. L’amicizia, come un soffio di vento, può cambiare il corso delle vite, mentre l’attaccamento alla terra diventa un baluardo contro le avversità.
Il nuovo romanzo di Faggiani è un’opera che tocca il cuore e ci invita a riflettere sulla nostra connessione con il mondo che ci circonda, ci parla del potere della memoria, della bellezza della natura e della necessità di perdonare e di lasciarsi andare; ci invita a riflettere sulla fragilità della vita, sull’importanza dei legami affettivi e sulla necessità di trovare la propria pace interiore.
La Conventina, un gioiello appartenuto alla famiglia di Gregorio, i Conti Bajocchi Del Drago, da quattro generazioni, è un’estesa tenuta agricola di oltre mille ettari, un mosaico di ventidue cascine che pulsano di vita. Qui, dodici famiglie, legate alla terra da generazioni, coltivano un tesoro inestimabile: un’arca di tradizioni, di conoscenze e affetti. La loro dedizione ha reso questa tenuta un luogo unico e prospero, un’oasi di pace e bellezza; a tal punto che la sua autenticità l’ha resa un obiettivo ambito da investitori che vorrebbero trasformarla in un lussuoso resort, con tanto di spa e campi da golf.
Gregorio si trova di fronte a un bivio cruciale: vendere la tenuta, assicurando un futuro alle famiglie che vi abitano, o mantenerla, preservando un pezzo della sua storia. È una scelta che trascende il mero valore economico (pur molto cospicuo), coinvolgendo questioni identitarie e affettive. Da una parte, la vendita rappresenterebbe una svolta radicale, un distacco doloroso ma forse necessario, un nuovo inizio, una nuova vita tutta da inventare. Dall’altra, mantenere la tenuta significherebbe assumersi una grande responsabilità, legando indissolubilmente il suo destino a quello di un luogo carico di storia e di ricordi.
La Conventina è un luogo vivo, pulsante, fatto di persone che lavorano la terra e di una villa che ne è il cuore, è un mosaico di paesaggi: colline dolci, vigne che si arrampicano sui pendii, boschi misteriosi, campi coltivati e strade bianche che si snodano tra le cascine. Dalle colline alle vigne, dai boschi ai campi, ogni angolo racconta una storia, una moltitudine di emozioni.
Villa Conventina, al centro della proprietà, è la dimora dei Bajocchi, un nido accogliente, un rifugio dove il tempo sembra fermarsi. Le sue stanze, illuminate da una luce calda e avvolgente, custodiscono i ricordi di quattro generazioni. Dalle finestre, lo sguardo si perde all’orizzonte, abbracciando un paesaggio che cambia continuamente, ma che rimane sempre familiare.
La Conventina è molto più di una semplice proprietà: è un patrimonio storico e culturale, un legame indissolubile tra uomo e natura; è anche una sfida: come coniugare la tradizione con l’innovazione, preservando l’identità di questo luogo unico e garantendo un futuro sostenibile alle famiglie che vi lavorano?
Faggiani ci immerge in un caleidoscopio di emozioni umane, intrecciando con maestria temi universali come le radici, l’identità, la solidarietà e il dolore. La natura, presente in ogni pagina come un personaggio a sé, diventa lo sfondo su cui si dipanano le vicende dei suoi personaggi, amplificando la loro gioia e il loro tormento, scandendo con i suoi ritmi stagionali anche i le stagioni dei sentimenti umani.
Sullo sfondo dell’incerto destino della tenuta, attraverso gli umori, i ripensamenti, e il via vai delle persone che gravitano nell’orbita della tenuta, il romanzo intreccia passato e presente in un affresco emozionante.
Narrato in prima persona dalla voce di Gregorio, ripercorriamo la sua vita, dall’infanzia alla sua gioventù, in cui era un giovane pieno di speranze e di sogni, legato da un’amicizia indissolubile a Massino, figlio del fattore della tenuta. Insieme, esploreranno il mondo e torneranno alla terra natia, pronti a raccogliere l’eredità familiare.
Il passato è anche un fantasma che torna prepotentemente rimodellando le sue forme terrene, gettando un’ombra sul presente, con la figura di Emma, un amore giovanile tormentato che ha lasciato profonde cicatrici; Emma è la prima moglie di Gregorio, dalla quale ha avuto un figlio, che è stato allontanato da lui e con il quale ancora oggi i rapporti sono difficili.
E poi c’è Cora, la ragazzina un po’ punk con cui da adolescenti era difficile stabilire un legame di amicizia, tornata sulle colline pavesi dopo anni di assenza, portando con sé il peso di un passato doloroso e la speranza di un futuro migliore.
In questo intreccio di vite, la tenuta e le dolci colline che la circondano diventano il palcoscenico su cui si consumano amori, rotture e riconciliazioni, mentre il destino di questo luogo sospeso tra tradizione e modernità rimane incerto.
Faggiani intreccia una trama di relazioni umane, dove l’amicizia fraterna con Massino, l’amore maturo e inatteso per Cora e il ritorno del passato, rappresentato dall’ex moglie malata e dal figlio, si intrecciano in un affascinante mosaico. Come un filo di vento che accarezza le colline, la narrazione ci conduce attraverso i dubbi, le speranze e i rimpianti di un uomo alla ricerca di un equilibrio tra passato e presente.
Basta un filo di vento è un racconto che celebra la forza della natura, in un paesaggio che accoglie e consola, dove una comunità si stringe attorno ai suoi membri celebrando il valore dei legami, della forza della collettività e della necessità di fare i conti con le proprie radici. L’amicizia, come un soffio di vento, può cambiare il corso delle vite, mentre l’attaccamento alla terra diventa un baluardo contro le avversità.
Il nuovo romanzo di Faggiani è un’opera che tocca il cuore e ci invita a riflettere sulla nostra connessione con il mondo che ci circonda, ci parla del potere della memoria, della bellezza della natura e della necessità di perdonare e di lasciarsi andare; ci invita a riflettere sulla fragilità della vita, sull’importanza dei legami affettivi e sulla necessità di trovare la propria pace interiore.
May 23, 2025
Wie mij volgt weet dat ik vooral hou van boeken waarbij je in het hoofd van een hoofdpersonage kruipt. Wie mij volgt weet dat het flink mag rommelen in dat hoofd.
Maar af en toe mag, nee moet je uit je comfortzone stappen. En is er een beter moment om dat te doen dan tijdens je verlof?
Neen!
Ik ging op reis en ik nam mee ‘De wind over het land’. Een roman over het leven op een Italiaans landgoed.
Waar ik werk heb ik die boeken ‘de pastellekes’ genoemd.
Waarom? Omdat de cover vaak een landgoed toont in pastelkleurtjes. Het doet je mijmeren naar goeie eindes die naar lavendel ruiken.
Toch ben ik niet helemaal zeker of dit boek onder de term pastelleke valt… een kleine studie dringt zich op.
✅ staat er een idyllisch landgoed op de cover? Check!
❓doen de kleuren denken aan zeemzoete cupcakes? Neen, ik voel eerder warme herfstvibes
✅ gaat het boek over een charmant landgoed? Jazeker!
✅ wordt het landgoed geleid door een al even charmante vrijgezellige man? Damn right!
✅ zijn er kapitalistische buitenlanders die het landgoed willen overkopen om er een luxeresort van te maken? Abso-f*cking-luut
❓komt er een vrouw aan te pas die onze vrijgezel in vuur en vlam zet? Nou, er is een vrouw. Er is liefde. Maar dat vuur heb ik niet gevonden.
✅ leren we dat familie (gekozen of niet) boven alles gaat? Ja. Ja. Ja.
Dus…
Ik denk dat verder onderzoek naar het pastelgenre zich opdringt.
Ik denk dat ik ook meer donkere kantjes zocht in de personages van dit boek.
Ik denk dat ik het toch een leuke leestrip vond.
Maar af en toe mag, nee moet je uit je comfortzone stappen. En is er een beter moment om dat te doen dan tijdens je verlof?
Neen!
Ik ging op reis en ik nam mee ‘De wind over het land’. Een roman over het leven op een Italiaans landgoed.
Waar ik werk heb ik die boeken ‘de pastellekes’ genoemd.
Waarom? Omdat de cover vaak een landgoed toont in pastelkleurtjes. Het doet je mijmeren naar goeie eindes die naar lavendel ruiken.
Toch ben ik niet helemaal zeker of dit boek onder de term pastelleke valt… een kleine studie dringt zich op.
✅ staat er een idyllisch landgoed op de cover? Check!
❓doen de kleuren denken aan zeemzoete cupcakes? Neen, ik voel eerder warme herfstvibes
✅ gaat het boek over een charmant landgoed? Jazeker!
✅ wordt het landgoed geleid door een al even charmante vrijgezellige man? Damn right!
✅ zijn er kapitalistische buitenlanders die het landgoed willen overkopen om er een luxeresort van te maken? Abso-f*cking-luut
❓komt er een vrouw aan te pas die onze vrijgezel in vuur en vlam zet? Nou, er is een vrouw. Er is liefde. Maar dat vuur heb ik niet gevonden.
✅ leren we dat familie (gekozen of niet) boven alles gaat? Ja. Ja. Ja.
Dus…
Ik denk dat verder onderzoek naar het pastelgenre zich opdringt.
Ik denk dat ik ook meer donkere kantjes zocht in de personages van dit boek.
Ik denk dat ik het toch een leuke leestrip vond.
October 3, 2024
È un libro molto lontano dalle mie corde e dalle mie solite letture ma dopo aver affrontato testi impegnativi e anche un po' complessi avevo bisogno di qualcosa di leggero e che mi facesse sentire rilassata e in pace come se fossi ancora in vacanza.
Questo libro è riuscito a darmi tutto questo. Un senso di benessere e pace immersa nelle bellissime campagne toscane, così come ai protagonisti della storia.
Gregorio eredita dalla sua famiglia un casale immerso nel verde, che voleva vendere. Gregorio sposa Cora, anche se in passato ha avuto un figlio con Emma, una giovane tedesca dal carattere frizzante ed esuberante. Quando Emma si ammala sente la necessità di tornare nel suo posto felice, nel suo rifugio in quella casetta. L'unico posto dove si sente davvero al sicura e protetta.
Tutte queste sensazioni sono quelle che ho provato anche io nel leggere la storia di Gregorio ed Emma. La storia è davvero emozionante e commovente ma Franco Faggiani è riuscito a farmi sentire parte di questa famiglia. Ho davvero apprezzato questa lettura perché davvero molto fluida e rilassante.
Questo libro è riuscito a darmi tutto questo. Un senso di benessere e pace immersa nelle bellissime campagne toscane, così come ai protagonisti della storia.
Gregorio eredita dalla sua famiglia un casale immerso nel verde, che voleva vendere. Gregorio sposa Cora, anche se in passato ha avuto un figlio con Emma, una giovane tedesca dal carattere frizzante ed esuberante. Quando Emma si ammala sente la necessità di tornare nel suo posto felice, nel suo rifugio in quella casetta. L'unico posto dove si sente davvero al sicura e protetta.
Tutte queste sensazioni sono quelle che ho provato anche io nel leggere la storia di Gregorio ed Emma. La storia è davvero emozionante e commovente ma Franco Faggiani è riuscito a farmi sentire parte di questa famiglia. Ho davvero apprezzato questa lettura perché davvero molto fluida e rilassante.
August 13, 2025
Neen, ik ben een uitzondering blijkbaar, maar ik vond het niet veel soeps.
Heb mij nooit méér geergerd aan een hoofdpersonage dan in dit boek.
Wat een blaaskaak … om de haverklap moest hij vertellen dat hij véél geld had, dat hij graaf was en dus veel invloed had.
Neen sorry, maar dit boek kan niet tippen aan “De 8 Bergen”.
Heb mij nooit méér geergerd aan een hoofdpersonage dan in dit boek.
Wat een blaaskaak … om de haverklap moest hij vertellen dat hij véél geld had, dat hij graaf was en dus veel invloed had.
Neen sorry, maar dit boek kan niet tippen aan “De 8 Bergen”.
April 24, 2025
Mooi poëtisch geschreven verhaal over het landelijke Italië. Komt traag op gang maar eenmaal je midden in het boek bent wil je blijven verder lezen. Als je fan bent van de 8 bergen zal je deze ook graag lezen.
March 26, 2025
Heerlijk, ondergedompeld worden in een (te?) ideale wereld.
December 1, 2024
Personaggi e ambientazione offrono suggestioni da brivido. Anche questa prova dell'autore è colma di poesia e curata nei particolari. La zona in cui si svolge la vicenda, fra Po e Appennino, la conosco abbastanza bene. Ho attraversato, e goduto dei borghi citati da Bobbio a Varzi al mar Ligure, che non è così lontano. Avendo percorso la Via degli Abati, ricordo le colline vista Monterosa, il luccicare delle torri di Pavia ed il Grande Fiume accogliere benevolo le acque del Ticino. Molti personaggi della "Conventina" ho il sospetto di averli incontrati lungo il cammino. Non posso che consigliare, quindi, queste pagine piene di affetto e profondità per un mondo che esiste ancora. Vi auguro di trovarlo, la sua ricerca non è poi così difficile. Basta avviarsi, camminare con lentezza, e aprire il cuore. Buona lettura.
April 1, 2025
Net als zijn andere boeken is het boek ‘De wind over het land’ gebaseerd op waar gebeurde feiten. Dit keer stond het verhaal van een goede vriend model voor deze, laat ik het maar meteen zeggen, prachtige roman.
Beeldende, emotionele en geloofwaardige schrijfstijl
Franco Faggiani heeft een zeer beeldende, bijna poëtisch-achtige manier van schrijven. Ondanks dat hij lange zinnen schrijft, met daarin veel details, is het verhaal heel duidelijk te volgen. Het is dan ook wel typisch Italiaans dat alles in een veel uitgebreidere versie wordt verteld, dan dat wij het zouden doen. De personages worden goed uitgewerkt en hebben scherpe, emotionele dialogen. Hierdoor wordt het verhaal ook echt geloofwaardig. De sfeerbeschrijvingen reflecteren het landschap, en stralen een soort van rust uit. Hierdoor lees je in een prettig leestempo stukje voor stukje verder.
Halverwege is het boek niet meer weg te leggen
Het boek ‘De wind over het land’ bestaat uit vier delen. Op die manier krijg je, als lezer, een mooie en goede kijk op het leven van Gregorio. Het is vooral de groei die hij doormaakt, dat het verhaal zo aantrekkelijk maakt. Vooral halverwege het boek begon het verhaal me echt te raken, en kon ik het boek nauwelijks nog wegleggen. In het derde deel komt er een verassende wending, en gaat het verhaal weer een hele andere kant op.
Vele thema's worden besproken, ook dementie en ouderdom
Auteur Franco Faggiani weet met het boek ‘De wind over het land’, net als bij zijn vorige boeken, weer zeer ontroerend te schrijven over vele verschillende thema’s. Zo komen familie, vriendschap, het belang van een gemeenschap, en liefde aan bod. Maar ook minder vaak besproken onderwerpen als dementie, ouder worden, klimaat en innovatie worden uitgebreid, boeiend uitgelegd en besproken. Dit alles is uiteindelijk verweven tot een magistrale roman, waarin steun voor én aan elkaar toch wel de belangrijkste rol speelt.
Je waant je in het noorden van Italië
Het boek ‘De wind over het land’ bracht me voor een aantal zeer plezierige leesuren naar het schitterende Noord-Italië. Naar een plek waar de tijd soms stil lijkt te staan. Waar je kunt thuiskomen, maar vooral kunt bijkomen, na de hectiek in de ‘buitenwereld’. Waar de natuur troost biedt en tevens een bron van inspiratie is. Maar waar je vooral kunt vertrouwen op een wederzijds respect en solidariteit.
Beeldende, emotionele en geloofwaardige schrijfstijl
Franco Faggiani heeft een zeer beeldende, bijna poëtisch-achtige manier van schrijven. Ondanks dat hij lange zinnen schrijft, met daarin veel details, is het verhaal heel duidelijk te volgen. Het is dan ook wel typisch Italiaans dat alles in een veel uitgebreidere versie wordt verteld, dan dat wij het zouden doen. De personages worden goed uitgewerkt en hebben scherpe, emotionele dialogen. Hierdoor wordt het verhaal ook echt geloofwaardig. De sfeerbeschrijvingen reflecteren het landschap, en stralen een soort van rust uit. Hierdoor lees je in een prettig leestempo stukje voor stukje verder.
Halverwege is het boek niet meer weg te leggen
Het boek ‘De wind over het land’ bestaat uit vier delen. Op die manier krijg je, als lezer, een mooie en goede kijk op het leven van Gregorio. Het is vooral de groei die hij doormaakt, dat het verhaal zo aantrekkelijk maakt. Vooral halverwege het boek begon het verhaal me echt te raken, en kon ik het boek nauwelijks nog wegleggen. In het derde deel komt er een verassende wending, en gaat het verhaal weer een hele andere kant op.
Vele thema's worden besproken, ook dementie en ouderdom
Auteur Franco Faggiani weet met het boek ‘De wind over het land’, net als bij zijn vorige boeken, weer zeer ontroerend te schrijven over vele verschillende thema’s. Zo komen familie, vriendschap, het belang van een gemeenschap, en liefde aan bod. Maar ook minder vaak besproken onderwerpen als dementie, ouder worden, klimaat en innovatie worden uitgebreid, boeiend uitgelegd en besproken. Dit alles is uiteindelijk verweven tot een magistrale roman, waarin steun voor én aan elkaar toch wel de belangrijkste rol speelt.
Je waant je in het noorden van Italië
Het boek ‘De wind over het land’ bracht me voor een aantal zeer plezierige leesuren naar het schitterende Noord-Italië. Naar een plek waar de tijd soms stil lijkt te staan. Waar je kunt thuiskomen, maar vooral kunt bijkomen, na de hectiek in de ‘buitenwereld’. Waar de natuur troost biedt en tevens een bron van inspiratie is. Maar waar je vooral kunt vertrouwen op een wederzijds respect en solidariteit.
March 30, 2025
Recensie: Franco Faggiani - De wind over het land
Wanneer Gregorio Bajocchi del Drago’s ouders overlijden, erft hij op jonge leeftijd het eeuwenoude familielandgoed. Hij staat er alleen voor, maar hij wordt opgevangen door de gemeenschap van La Conventina. Gregorio wil het bedrijf draaiende houden, maar heeft zelf andere ambities dan zijn erfgoed. Gelukkig heeft hij de steun van loyale medewerkers, waaronder de ouders van zijn jeugdvriend Massino. Maar als Gregorio voor een belangrijke beslissing staat over het landgoed, blijkt deze keuze niet alleen zijn eigen toekomst, maar ook die van de elf gezinnen die er werken, te beïnvloeden.
Gregorio is een slimme, sympathieke man, die na zijn studies economie en rechten besluit in die sector te werken in plaats van het familiebedrijf te runnen. Hij is gescheiden en heeft weinig contact met zijn zoon. Hij vertrouwt de dagelijkse leiding toe aan zijn vriend Massino, wiens hart wel bij het landbouwbedrijf ligt. Hun vriendschap is bijzonder – ze kunnen elkaar uitdagen, maar zijn er altijd voor elkaar. Daarnaast speelt de strenge boekhoudster een belangrijke rol in het verhaal. En dan komen er mensen terug, zoals de eigenzinnige Cora en haar dochter, en nog iemand die grote impact heeft.
De schrijfstijl is beeldend en poëtisch, met lange zinnen en veel details. Dit maakt het leestempo rustig, wat goed past bij de reflectieve sfeer van het boek. De dialogen zijn scherp en vol emotie, waardoor het verhaal diepgang krijgt. In vier delen wordt de persoonlijke geschiedenis van Gregorio verteld. Hoewel het me in het begin niet helemaal wist te pakken, veranderde dat halverwege het boek. Vanaf deel drie wist het verhaal me echt te raken en gaven de wendingen het een nieuwe, boeiende laag.
De thema’s die aan bod komen, zijn zeer uiteenlopend: familie, vriendschap, de steun voor elkaar in de kleine gemeenschap, eenzaamheid, somberheid, innovatie, natuur, klimaat, de seizoenen, ouder worden, dementie, trouw. Dit mooie, meeslepende verhaal bracht me moeiteloos naar het glooiende landschap van Noord-Italië, waar de sfeer zo levendig werd neergezet dat het voelde alsof ik er zelf rondliep.
Wanneer Gregorio Bajocchi del Drago’s ouders overlijden, erft hij op jonge leeftijd het eeuwenoude familielandgoed. Hij staat er alleen voor, maar hij wordt opgevangen door de gemeenschap van La Conventina. Gregorio wil het bedrijf draaiende houden, maar heeft zelf andere ambities dan zijn erfgoed. Gelukkig heeft hij de steun van loyale medewerkers, waaronder de ouders van zijn jeugdvriend Massino. Maar als Gregorio voor een belangrijke beslissing staat over het landgoed, blijkt deze keuze niet alleen zijn eigen toekomst, maar ook die van de elf gezinnen die er werken, te beïnvloeden.
Gregorio is een slimme, sympathieke man, die na zijn studies economie en rechten besluit in die sector te werken in plaats van het familiebedrijf te runnen. Hij is gescheiden en heeft weinig contact met zijn zoon. Hij vertrouwt de dagelijkse leiding toe aan zijn vriend Massino, wiens hart wel bij het landbouwbedrijf ligt. Hun vriendschap is bijzonder – ze kunnen elkaar uitdagen, maar zijn er altijd voor elkaar. Daarnaast speelt de strenge boekhoudster een belangrijke rol in het verhaal. En dan komen er mensen terug, zoals de eigenzinnige Cora en haar dochter, en nog iemand die grote impact heeft.
De schrijfstijl is beeldend en poëtisch, met lange zinnen en veel details. Dit maakt het leestempo rustig, wat goed past bij de reflectieve sfeer van het boek. De dialogen zijn scherp en vol emotie, waardoor het verhaal diepgang krijgt. In vier delen wordt de persoonlijke geschiedenis van Gregorio verteld. Hoewel het me in het begin niet helemaal wist te pakken, veranderde dat halverwege het boek. Vanaf deel drie wist het verhaal me echt te raken en gaven de wendingen het een nieuwe, boeiende laag.
De thema’s die aan bod komen, zijn zeer uiteenlopend: familie, vriendschap, de steun voor elkaar in de kleine gemeenschap, eenzaamheid, somberheid, innovatie, natuur, klimaat, de seizoenen, ouder worden, dementie, trouw. Dit mooie, meeslepende verhaal bracht me moeiteloos naar het glooiende landschap van Noord-Italië, waar de sfeer zo levendig werd neergezet dat het voelde alsof ik er zelf rondliep.
August 18, 2025
Dank uitgeverij AW Bruna voor het recensie exemplaar!
Het verhaal
Gregorio Bajocchi del Drago erft onverwacht op jonge leeftijd het familielandgoed ‘La Conventina’. Hij had zijn toekomst echter heel anders voor ogen, gelukkig kan hij door hulp van zijn werknemers, goede vriend Massino en zelfs een oude bekende zowel het landgoed runnen als zijn eigen ambities achternagaan. Wanneer Gregorio wordt benaderd door een geïnteresseerde koper slaat de twijfel toe en komt hij voor een moeilijke keuze te staan die mogelijk veel invloed zal hebben op zijn leven én dat van de gezinnen die zich al jarenlang inzetten voor zijn familie. Maakt hij de keuze met zijn gevoel of zijn verstand...?
Is het een aanrader?
De cover en de titel van 'De wind over het land' zijn prachtig en stralen warmte uit. De schrijfstijl van auteur Franco Faggiani is verbeeldend en gedetailleerd. Het zorgde bij mij voor dubbele gevoelens: enerzijds was het tempo traag waardoor ik vaker, vooral in het eerste deel, de concentratie verloor en zinnen opnieuw moest lezen. Daarnaast miste ik de indeling van hoofdstukken waar ik, merkte ik, erg gevoelig voor ben. Anderzijds kwamen de omgeving, personages en de verhaallijn door deze schrijfstijl zo realistisch over dat je het geheel goed voor je ziet en doorvoelt. Je waant je eventjes in het Italiaanse landschap waar ik altijd enorm van geniet, de gevoelens en beslissingen van hoofdpersonage Gregorio overspoelen je en het feit dat het verhaal op waarheid gebaseerd is is voelbaar. Het lijkt me heerlijk om onderdeel te zijn van de wijnboerderij 'La Conventina' en bijbehorende landgoed. Genieten van de rust in de natuur, de saamhorigheid en de 'geen stress, alles komt goed' cultuur. Richting het plot werd ik diep geraakt door onverwacht wendingen, pinkte ik zelfs een traantje weg en schudt Faggiani je weer even wakker.
'Mensen denken altijd dat ze nog alle tijd hebben, maar dat is niet waar, de tijd vliegt.'
Alhoewel 'De wind over het land' niet geheel was wat ik er vooraf van verwacht had, is het een mooie roman die de realiteit in de meest pure vorm weergeeft met de natuur als prachtige alles verbindende factor.
3,5 hartje!
Het verhaal
Gregorio Bajocchi del Drago erft onverwacht op jonge leeftijd het familielandgoed ‘La Conventina’. Hij had zijn toekomst echter heel anders voor ogen, gelukkig kan hij door hulp van zijn werknemers, goede vriend Massino en zelfs een oude bekende zowel het landgoed runnen als zijn eigen ambities achternagaan. Wanneer Gregorio wordt benaderd door een geïnteresseerde koper slaat de twijfel toe en komt hij voor een moeilijke keuze te staan die mogelijk veel invloed zal hebben op zijn leven én dat van de gezinnen die zich al jarenlang inzetten voor zijn familie. Maakt hij de keuze met zijn gevoel of zijn verstand...?
Is het een aanrader?
De cover en de titel van 'De wind over het land' zijn prachtig en stralen warmte uit. De schrijfstijl van auteur Franco Faggiani is verbeeldend en gedetailleerd. Het zorgde bij mij voor dubbele gevoelens: enerzijds was het tempo traag waardoor ik vaker, vooral in het eerste deel, de concentratie verloor en zinnen opnieuw moest lezen. Daarnaast miste ik de indeling van hoofdstukken waar ik, merkte ik, erg gevoelig voor ben. Anderzijds kwamen de omgeving, personages en de verhaallijn door deze schrijfstijl zo realistisch over dat je het geheel goed voor je ziet en doorvoelt. Je waant je eventjes in het Italiaanse landschap waar ik altijd enorm van geniet, de gevoelens en beslissingen van hoofdpersonage Gregorio overspoelen je en het feit dat het verhaal op waarheid gebaseerd is is voelbaar. Het lijkt me heerlijk om onderdeel te zijn van de wijnboerderij 'La Conventina' en bijbehorende landgoed. Genieten van de rust in de natuur, de saamhorigheid en de 'geen stress, alles komt goed' cultuur. Richting het plot werd ik diep geraakt door onverwacht wendingen, pinkte ik zelfs een traantje weg en schudt Faggiani je weer even wakker.
'Mensen denken altijd dat ze nog alle tijd hebben, maar dat is niet waar, de tijd vliegt.'
Alhoewel 'De wind over het land' niet geheel was wat ik er vooraf van verwacht had, is het een mooie roman die de realiteit in de meest pure vorm weergeeft met de natuur als prachtige alles verbindende factor.
3,5 hartje!
August 22, 2025
Het is niet het eerste werk dat ik van Franco Faggiani mag lezen. Zijn vertelstijl blijft overheerlijk. Andermaal neemt de auteur je in een gezapig tempo mee naar het Noorden van Italië waar je als het ware ondergedompeld wordt in het leven op het platteland .
Het verhaal gaat over graaf Gregorio Bajocchi del Drago en het familiaal landbouw- en later ook wijnlandgoed La Conventina. Generaties lang hebben de Bejocchhi's die landgoed in handen waar meerdere landbouwgezinnen wonen en werken. Het landgoed lijkt een kleine gemeenschap waar eenieder voor elkaar in de bres springt. Maar ook hier slaat het noodlot toe: al vroeg verliest Gregorio zijn ouders waardoor hij als enig kind het enorme landgoed en dus de verantwoordelijkheid ervoor erft. Dankzij de hulp van de vertrouwelingen van zijn vader groeit de jonge graaf op tot een verantwoordelijke erfgenaam die begaan is met eenieder. Maar dan slaat de twijfel toe: het landgoed al dan niet verkopen!
Op meesterlijke wijze weet Faggiani andermaal het land La Conventina te beschrijven. Je wordt als het ware geprojecteerd in het dagdagelijkse leven met de natuurpracht, de uitgestrekte wijngaarden en akkers. Je bent net één van de bewoners van het landgoed en je identificeert je met de bewoners en dat dankzij de onnavolgbare vertelstijl van de auteur. Verwacht zeker geen actie en spanning in dit verhaal. Als je hierop hoopt, begin je er beter niet aan. Het is eerder een werk dat je tot rust brengt maar dat je bladzijde na bladzijde toch meezuigt in het leven op La Conventina. Het is een vlot verhaal waar het leven in la bella Italia toch ook niet altijd zonneschijn is. Ook de graaf en de inwoners worden geconfronteerd met de onvermijdbare tegenslagen in het leven zoals ziekte, overlijden, aftakeling, ongevallen,....
Kortom, een aanrader voor al diegene die rust zoekt in een vakantieperiode.
Het verhaal gaat over graaf Gregorio Bajocchi del Drago en het familiaal landbouw- en later ook wijnlandgoed La Conventina. Generaties lang hebben de Bejocchhi's die landgoed in handen waar meerdere landbouwgezinnen wonen en werken. Het landgoed lijkt een kleine gemeenschap waar eenieder voor elkaar in de bres springt. Maar ook hier slaat het noodlot toe: al vroeg verliest Gregorio zijn ouders waardoor hij als enig kind het enorme landgoed en dus de verantwoordelijkheid ervoor erft. Dankzij de hulp van de vertrouwelingen van zijn vader groeit de jonge graaf op tot een verantwoordelijke erfgenaam die begaan is met eenieder. Maar dan slaat de twijfel toe: het landgoed al dan niet verkopen!
Op meesterlijke wijze weet Faggiani andermaal het land La Conventina te beschrijven. Je wordt als het ware geprojecteerd in het dagdagelijkse leven met de natuurpracht, de uitgestrekte wijngaarden en akkers. Je bent net één van de bewoners van het landgoed en je identificeert je met de bewoners en dat dankzij de onnavolgbare vertelstijl van de auteur. Verwacht zeker geen actie en spanning in dit verhaal. Als je hierop hoopt, begin je er beter niet aan. Het is eerder een werk dat je tot rust brengt maar dat je bladzijde na bladzijde toch meezuigt in het leven op La Conventina. Het is een vlot verhaal waar het leven in la bella Italia toch ook niet altijd zonneschijn is. Ook de graaf en de inwoners worden geconfronteerd met de onvermijdbare tegenslagen in het leven zoals ziekte, overlijden, aftakeling, ongevallen,....
Kortom, een aanrader voor al diegene die rust zoekt in een vakantieperiode.
November 24, 2024
Molto bello, un libro che celebra l’amore per la terra, per il luogo che rappresenta le nostre radici e che raccoglie la memoria del passato e del nostro futuro, la forza dei legami che si creano in una comunità e che danno senso all’esistenza.
È la storia di una tenuta, La Conventina, oltre mille ettari di un’azienda agricola che prospera per le cure che i contadini del luogo hanno sempre avuto per generazioni; l’attuale padrone è Gregorio Baiocchi che se ne occupa collateralmente al suo lavoro.
A scompaginare il tutto arriva la proposta di acquisto da parte di una società straniera che ne vuol fare un complesso turistico di lusso e che offre una somma decisamente consistente e che non può essere ignorata.
Ma un evento improvviso e del tutto inaspettato arriva dal passato a sconvolgere quanto sembrava ormai deciso.
Una storia di amore, di rispetto, di forza dei legami, di memoria nonchè della bellezza e potenza salvifica della natura che diventa madre, compagna, amica di chi ci vive, la cura e la rispetta.
Una storia bellissima che gratifica e scalda il cuore.
È la storia di una tenuta, La Conventina, oltre mille ettari di un’azienda agricola che prospera per le cure che i contadini del luogo hanno sempre avuto per generazioni; l’attuale padrone è Gregorio Baiocchi che se ne occupa collateralmente al suo lavoro.
A scompaginare il tutto arriva la proposta di acquisto da parte di una società straniera che ne vuol fare un complesso turistico di lusso e che offre una somma decisamente consistente e che non può essere ignorata.
Ma un evento improvviso e del tutto inaspettato arriva dal passato a sconvolgere quanto sembrava ormai deciso.
Una storia di amore, di rispetto, di forza dei legami, di memoria nonchè della bellezza e potenza salvifica della natura che diventa madre, compagna, amica di chi ci vive, la cura e la rispetta.
Una storia bellissima che gratifica e scalda il cuore.
December 31, 2025
De wind over het land, vertelt het verhaal van Gregorio Bajocchi del Drago, die door de zelfmoord van zijn vader op jonge leeftijd de het landgoed La Conventina erft. Het is een mooi boek waarin je wordt meegenomen door de mooie zinnen die je in Italiaanse sferen onderdompelt en zo laat meegenieten met het landschap en het eten. Het verhaal gaat over vriendschap, dementie en vergeving. Maar het verhaal gaat soms te vluchtig over sommige gebeurtenissen heen en zijn de gevoelens van de hoofdpersoon niet heel erg aanwezig(als zijn vrouw en kind hem verlaten, zijn vader zelfmoord pleegt ect) en de goede afloop is al bijna te voorspellen in deel 3. Al met al een prachtig verhaal waarin de schrijver je heerlijk meeneemt op een prachtige reis in Italië.
November 14, 2024
Nel complesso un romanzo di piacevole lettura, con belle ambientazioni che affronta il tema del rapporto viscerale con la terra. Gregorio è il proprietario della Conventina, una tenuta immensa appartenuta alla sua famiglia da sempre. Qui lavorano agricoltori e allevatori che da generazioni si sentono parte di una stessa famiglia. Un giorno Gregorio riceve un'importante offerta per la vendita della Conventina. Deve decidere e nel frattempo ci racconta della sua infanzia, della Conventina ,degli uomini e delle donne che li hanno intrecciato le loro vite, ma lo fa con una narrazione distante e a tratti fredda che rende difficile immergersi nella storia e nella vita dei personaggi.
August 20, 2025
Over het reilen en zeilen op een Italiaans landgoed doorheen de 20ste - 21ste eeuw, over de verbondenheid van al wie op het landgoed leeft en werkt.
Aanvankelijk las ik het heel graag maar gaandeweg begon ik mij eraan te ergeren dat we maar één stem hoorden. Wisselende perspectieven hadden het veel rijker gemaakt.
Waarom ik toch verder las: goed uitgewerkte personages en prachtige beschrijvingen van het land.
Aanvankelijk las ik het heel graag maar gaandeweg begon ik mij eraan te ergeren dat we maar één stem hoorden. Wisselende perspectieven hadden het veel rijker gemaakt.
Waarom ik toch verder las: goed uitgewerkte personages en prachtige beschrijvingen van het land.
December 29, 2025
De ruimte in ‘De wind…’ is heel belangrijk, het landgoed speelt zeker een grote rol in het verhaal. Maar er zijn heel veel beschrijvingen van de omgeving en de natuur en de dialogen zijn niet voldoende natuurlijk zijn om geloofwaardig over te komen. Ik zou het boek niet als bijzonder bestempelen, ookal niet omdat ik me moeilijk kon identificeren met het hoofdpersonage Gregorio, met wie het verhaal niet echt op gang komt. Geen lievelingsboek van mij, gewoon min of meer ontspannende lectuur.
January 22, 2026
Un libro con uno stile particolare dove si intrecciano magistralmente le storie degli uomini con quelle della natura.
Un viaggio attraverso le relazioni familiari, gli amori e le passioni, immergendoci in atmosfere che sembrano sospese nel tempo. Invita a riflettere sulla fragilità della vita, sull’importanza dei legami affettivi e sulla necessità di trovare la propria pace interiore. Una lettura scorrevole. Mi è piaciuto molto
Un viaggio attraverso le relazioni familiari, gli amori e le passioni, immergendoci in atmosfere che sembrano sospese nel tempo. Invita a riflettere sulla fragilità della vita, sull’importanza dei legami affettivi e sulla necessità di trovare la propria pace interiore. Una lettura scorrevole. Mi è piaciuto molto
October 14, 2025
Ottima narrazione di una storia non solo realistica, ma addirittura reale. I paesaggi e i personaggi sono descritti proprio come se l'autore avesse potuto conoscerli in prima persona, e credo che in parte sia così. Una storia che incanta e affascina con la sua semplicità e i colpi di scena, che ci sono in tutte le vite e non solo nei film. Una vera coccola!
December 30, 2025
Mooi, poëtisch. Ik ga nog meer van deze schrijver lezen. Bij dit boek had ik wel wat aan te merken op de personages. Vooral dat eigenlijk geen enkele daarvan echt tot leven komt, hoewel ik bijv. de ouders van het meisje leuk vond weergegeven lijkt het meer alsof iedereen een decorstuk is in het verhaal. Toch was het een mooi en interessant verhaal.
September 30, 2025
Een aardige roman over het reilen en zeilen op een groot landgoed in Italië met mooie landschapsbeschrijvingen en een interessant verhaal over de eigenaar van het landgoed en de mensen om hem heen. De vertaling komt hier en daar wat houterig over.
November 23, 2024
Un bel libro, ben descritto, sembra di vivere nella tenuta agricola in compagnia di persone laboriose e accoglienti.
December 6, 2024
Oltrepossamenti lenti e veloci
May 2, 2025
Hartverwarmend en actueel
Displaying 1 - 30 of 46 reviews