Wegloopdagen

by Pim Lammers, Sophie Pluim (Illustrator)

De vaders van Luca maken steeds vaker ruzie. Zo vaak dat Luca bang is dat ze gaan scheiden. Hij ziet nog maar één weglopen. Dan vergeten zijn vaders vast dat ze uit elkaar willen. Maar zijn beste vriend is net verhuisd en hij durft niet alleen. Dus moet Luca op zoek naar een nieuwe beste vriend…


Wegloopdagen is een grappig en ontroerend avontuur over vriendschap en over hoe je jezelf kunt blijven als alles om je heen verandert.

161 pages, Kindle Edition

Published November 5, 2024

Reviews

[Annina]

Heel mooi en met een luchtige textuur geschreven. Over een jongen die zichzelf van bijna begin af als bangerik beschrijft, maar face à face met een mogelijke scheiding van zijn ouders opeens moedige dingen doet. Er lijkt altijd een bandje te zitten tussen zijn angst, zijn fantasie en de plotse moedige dingen die hij in de praktijk brengt. Luca gaat op zoek naar een nieuwe 'beste vriend' via een uithangboord en ontmoet een vreemd meisje, Imane, met wie hij wegloopt - waar naartoe heeft hij nog niet eens bedacht maar Imane heeft al een plan: naar het huisje in het bos van haar opa. Terwijl zijn ruziemakende vaders en zijn hardcore broer moeten ontdekken dat de bangerik een avontuur is ingegaan en niet weten waar hij is - een gedachte die steeds een glimlach in je opbrengt - zijn Luca en zijn vriendin al haar opa aan het bevrijden uit een verpleeghuis. Samen brengen ze een dag toe in het boshuisje die een veilige plek wordt voor drie mensen die allemaal in een zwakkere rol zitten. Met z'n drieën hebben ze een systeem van controle doorbroken.
Boven al die lachwekkende avonturen hangt steeds de gedachte van Luca: als ik wegloop dan hebben ze geen tijd meer voor ruziemaken. Iets ergers dan die mogelijke scheiding bestaat sowieso niet! En begin je te raden: wat is de oorzaak van de ruzie tussen papa Sam en papa Mike, en waarom weet zelfs Luca niet wat het is? Heeft Luca het overdimensioneel waargenomen door zijn fantasie, die hem ook bang maakt van wezingen in het donker, en is de ruzie helemaal niet zo erg? Ik gokte ook: komt Sam uit een arabische familie en hebben ze plots ruzie over Gaza, overweldigd door emoties? Het moet toch iets met een explosieve kracht zijn, want waarom waren ze dan vroeger zo lief tegen elkaar?
Tot de avond begint en Luca toch alleen in het donkere bos terechtkomt die nu geen veilige plek meer is, terwijl het verpleeghuis, eerder een verschrikkelijke gevangenis voor opa, veiliger lijkt met toch niet helemaal onaardige mensen...
Ik vond het ontroerend hoe mensen in verpleegberoepen daar tot hun recht komen via deze tegenoverstelling van woud en mens.
Ook de vraag: mag zo'n beslissing over scheiding echt zonder de kinderen gedaan worden, en hoe de jongen zijn eigen gevoel volgt, is mooi in scène gezet. Volg je hart, dan vind je een beste vriend en krijg je een grappige opa gratis daarbij. En de ouders, zijn die hem vergeten? Nee, want ze kunnen ook plots heel bang worden... het verhaal scheurt op een pijnlijk niveau, maar heeft ook warmte die onverwacht doorbreekt als een geiser door het ijs.

[Otis · Rating 4 out of 5]

Ik vond het boek heel leuk soms was het wel een beetje kinderachtig of zo versneld bv. ze hebben ruzie en op dezelfde pagina maken ze het terug goed verder vond ik het een heel mooi en leuk boek




Graag gelezen