De lezers van Céline kennen de 'legende' die sinds Dood op krediet als een spook door zijn oeuvre waart. Het was dan ook opzienbarend dat zich onder de manuscripten die in 2021 opdoken het typoscript van De legende van koning René en het manuscript van een latere versie daarvan, De wil van koning Krogold, bleken te bevinden. Dit is niet de Céline die de ellende van het menselijk bestaan met een agressieve, bittere humor en een niets ontziende directheid weergeeft. Hij toont ons een andere, meer sprookjesachtige kant van zijn verbeelding. Het verhaal speelt in de middeleeuwen, de personages zijn een koning, een prins, een prinses, een troubadour, en het is geschreven in een lyrische stijl, geïnspireerd door ridderromans, orale verteltradities en de taal van Rabelais. Dit afwijkende karakter neemt niet weg dat het in zijn oeuvre een cruciale en poëticale rol speelt. In zijn bekende romans verwijst Céline niet alleen naar de legende, er wordt ook uit geciteerd, en soms vermengt de wereld van de legende zich zelfs met die van de roman.
'Wat een leesplezier!' – Lire 'Céline zag in dit verhaal de verborgen bron van zijn werk, een soort talisman die hem op afstand beschermde.' – Le Point 'Deze verbazingwekkende verhalen vormen een "romance", een middeleeuws geïnspireerde mythologie waaraan Céline zeer gehecht was. Twee welluidende teksten, waarin beledigingen en wreedheid hand in hand gaan met sarabandes, en prachtige fantasieën en personages.' – Télérama
Louis-Ferdinand Céline, pen name of Dr. Louis-Ferdinand Destouches, is best known for his works Voyage au bout de la nuit (Journey to the End of the Night), and Mort à crédit (Death on the Installment Plan). His highly innovative writing style using Parisian vernacular, vulgarities, and intentionally peppering ellipses throughout the text was used to evoke the cadence of speech.
Louis-Ferdinand Destouches was raised in Paris, in a flat over the shopping arcade where his mother had a lace store. His parents were poor (father a clerk, mother a seamstress). After an education that included stints in Germany and England, he performed a variety of dead-end jobs before he enlisted in the French cavalry in 1912, two years before the outbreak of the First World War in 1914. While serving on the Western Front he was wounded in the head and suffered serious injuries—a crippled arm and headaches that plagued him all his life—but also winning a medal of honour. Released from military service, he studied medicine and emigrated to the USA where he worked as a staff doctor at the newly build Ford plant in Detroit before returning to France and establishing a medical practice among the Parisian poor. Their experiences are featured prominently in his fiction.
Although he is often cited as one of the most influential and greatest writers of the twentieth century, he is certainly viewed as a controversial figure. After embracing fascism, he published three antisemitic pamphlets, and vacillated between support and denunciation of Hitler. He fled to Germany and Denmark in 1945 where he was imprisoned for a year and declared a national disgrace. He then received amnesty and returned to Paris in 1951.
Kurt Vonnegut, Jr., Henry Miller, William Burroughs, and Charles Bukowski have all cited him as an important influence.
"Elke druppel van ons bloed zit zo vol leugens dat we met één enkele ervan een droom kunnen maken die groter is dan de aarde." Twee stilistisch totaal verschillende stukken van een fabel die zich in de middeleeuwen afspeelt waarvan de verhaallijn (helaas) onaf is. Het eerste, meest recente deel is de Céline van zijn latere werken: veel puntjes, uitroeptekens, tirades en bargoens taalgebruik. Het tweede deel is verrassend ingetogen en na een overgangsfase ontdek je dat hij ook als hij wat traditioneler schrijft, nog steeds een schitterende stijl heeft zonder datgene te verliezen wat Céline Céline maakt.
Het werk neemt een bijzondere plaats in binnen zijn oeuvre omdat hij er, ondanks dat de legende tot voor kort nooit gepubliceerd is, wel met enige regelmaat aan verwijst. De wil van koning Krogold benadrukt vanwege het feit dat de personages weinig anders handelen dan in zijn andere werken, nog maar eens dat de mens zijn middeleeuwse barbaarsheid en banaliteit nooit heeft afgeleerd en dat alles behalve de dood schijn is ("Aan de roes van dit bestaan moet op een dag een einde komen en de waarheid van onze wereld is de dood.") Daarbij dienen we niet te vergeten dat de mens nog veel minder is dan nietig of onwaardig ("Wat een genotservaring zal het voor ze zijn om zich met ziel en pens te geven, voor niets, aan niets, met niets.") Een hoofdstuk waarin een beul het jarenlange martelen van een ongelovige verschrikkelijk beu raakt maar zijn gevangene niet durft te vermoorden uit angst zelf in de hel te belanden, is Céline op zijn allerbest: Pijnlijk, lomp, hilarisch en scherpzinnig. Gezellig is anders, maar bij geen enkele andere schrijver krijg je dezelfde onthutsende leeservaring voorgeschoteld.
Si vous comptiez comme moi pouvoir enfin vous faire une meilleure idée de cette mystérieuse fable du roi Krogold qui apparaît dans d'autres romans de Céline, vous risquez d'être déçu. On apprends franchement pas grand chose de nouveau, les manuscrit sont très fragmenté, contradictoires et l'intrigue reste floue. Mais grâce aux commentaires avisé des rédacteurs on fini par comprendre pourquoi cette légende était si importante pour Céline et comment elle a tant affecté le reste de ses œuvres, ce qui en soit en vaut la peine si ce n'est que pour mieux comprendre l'auteur. Vignette intéressante dans la psyché de Céline mais un peu décevant si on s'attendais a une histoire plus complète. En terme de prose la partie Volonté du roi Krogold est bien qu'elle soit plutôt difficile a lire, très impressionnante avec son style qui rappelle Rabelais et la français moyen-ageux. Franchement ? c'était pas si mal