in de schater van uw lach ligt mijn geluk in het lezen van uw hart ligt zomerpluk - dat is zoiets als bloemen plukken in de zomerzon iets is niet minder waar omdat ik de klank ervan verzon -
In haar tweede bundel verkent Billie Vos het thema eenzaamheid om alleen zijn te omarmen. In vier hoofdstukken baant een symbolisch figuurtje zich een weg naar boven in een lichaam waar het vastzit - of thuishoort. Met rake beeldspraak en heldere illustraties bewandelt Billie steevast het evenwicht tussen universele herkenbaarheid en persoonlijke kwetsbaarheid.
Billie Vos schrijft, zingt en producet muziek in opdracht, maar ook voor zichzelf. Poëzie is een taal die ze in om het even welke vorm omarmt. Ze post gedichten op haar Instagramaccount @devosinhetbos en haar debuut Door het bos de liefde zien werd bijzonder enthousiast onthaald.
“in plaats van dicht bij een ander kruip eens tegen uzelf aan in plaats van leegte vol te praten laat de stilte u verstaan in plaats van vast te houden waag een kans, laat los
verander in plaats van telkens weer opnieuw het geluk te zoeken in een ander
ge zijt de keuze die ge maakt durf te zakken in uw schoonheid tot ge de kern raakt”
dit boek is echt een masterpiece, niet gedacht dat het kon maar haar vorige nog overtroffen
ik wou dat ge hier naast mij lag op bed als lakens zacht verwikkeld met mijn dijen ik kan niet slapen nu gij dromend langs mijn wangen de kwetsbaarheid in mij wakker komt vrijen
Was op het eerste gezicht verkocht door de combo van abstracte illustraties en mooi tekstmateriaal. Het boek kon wellicht een stuk korter zonder kracht te verliezen (wellicht zou het aan kracht winnen), maar dat is natuurlijk subjectief.
--- gij zijt een verhaal dat mij te binnen schiet wanneer ik een bloem passeer en de zon mijn ogen toe doet knijpen
ik wil het u laten weten dat de schoonste dingen een beetje op u lijken ---
Na een periode van zelftwijfel en paralyserend perfectionisme maakte dit iets in mij los zodat ik terug ben beginnen schrijven en tekenen. Bedankt Billie Vos.