In 1939 verhuist Amsterdammer Ben Meyer naar Berlijn om te gaan werken in de bloeiende Duitse filmindustrie. Niet veel later meldt hij zich aan bij de Waffen ss en vertrekt hij als cameraman naar het oostfront. Na de oorlog kan hij niet terug naar Nederland, hij wordt gezocht. Hij vestigt zich met een nieuwe liefde net over de grens in Walbeck. In de zomer van 1947 neemt zijn broertje Leo diens jonge gezin mee naar Duitsland om het zwarte schaap op te zoeken. Ze hebben elkaar acht jaar niet gezien. Wat is er over van de familieband? hoe kijkt Leo’s broer terug op de keuzes die hij maakte?
De zomer van ‘47 leest zo snel als literair fastfood terwijl de inhoud lang kan blijven sudderen. Smit laat meerdere perspectieven van oorlogstijd zien; zowel vanuit de ‘winnaar’ als de ‘verliezer’. Dat doet hij zonder overduidelijke conclusies voor te kauwen, wat je uitnodigt om zelf na te blijven denken.
Een relatief dun boek (175 blz), maar met een zeer interessante inhoud. Ben Meyer legt kort na de oorlog zijn jongere broer Leo uit waarom hij met de nazi’s heeft meegevochten tegen de Russen. Leo kan en wil het niet begrijpen. De discussies tussen beide broers zijn bijzonder boeiend om te lezen en zetten je -of je wilt of niet- aan het denken. Wie heeft er gelijk? Heeft er wel iemand gelijk? Het verhaal is gebaseerd op gebeurtenissen in de familie van de schrijver. Topboek!
Knap hoe in zo weinig pagina’s dit verhaal is neergezet. Wat blijft er over van je band als broers als je zo anders kijkt naar de geschiedenis. Over goed en fout, is verkeerd kiezen erger dan niet kiezen? Knap hoe je de onderhuidse spanning voelt, al voelde de ontknoping wat onbevredigend.
Dit boek draait om gesprekken tussen twee broers die aan verschillende kanten stonden in de tweede wereldoorlog. Geeft een beeld van hoe perspectieven kunnen verschillen.