What do you think?
Rate this book
Dit is wat ik je zeg: Afscheidsbrief aan een huwelijk
Met Dit is wat ik je zeg maakt Steffie Verstappen haar daverende debuut in de literatuur.
Zij is zo’n vrouw, je kent haar wel, die lange tijd volhoudt dat ze het voor elkaar heeft. Tot ze geconfronteerd wordt met een onverwachte de jarenlange affaire van haar echtgenoot. Het dwingt haar om eerlijk te kijken naar het leven waar ze middenin zit. Ze begint te schrijven. Aan haar, aan de geheime minnares. Te midden van de onvermijdelijke alledaagsheid van het leven met jonge kinderen zoekt ze naar zichzelf zoals ze dacht dat ze bedoeld was. Zo probeert ze haar leven weer naar zich toe te schrijven.
Dicht op de huid en met verrassende lichtheid ontleedt Steffie Verstappen het instorten van een huwelijk. Dit is wat ik je zeg is een intiem en indringend verslag van de liefde en de dingen die voorbijgaan.
‘Een indringend en intiem verslag van liefde, verlies en onmacht. Een daverend debuut.’ Libelle
Zij is zo’n vrouw, je kent haar wel, die lange tijd volhoudt dat ze het voor elkaar heeft. Tot ze geconfronteerd wordt met een onverwachte de jarenlange affaire van haar echtgenoot. Het dwingt haar om eerlijk te kijken naar het leven waar ze middenin zit. Ze begint te schrijven. Aan haar, aan de geheime minnares. Te midden van de onvermijdelijke alledaagsheid van het leven met jonge kinderen zoekt ze naar zichzelf zoals ze dacht dat ze bedoeld was. Zo probeert ze haar leven weer naar zich toe te schrijven.
Dicht op de huid en met verrassende lichtheid ontleedt Steffie Verstappen het instorten van een huwelijk. Dit is wat ik je zeg is een intiem en indringend verslag van de liefde en de dingen die voorbijgaan.
‘Een indringend en intiem verslag van liefde, verlies en onmacht. Een daverend debuut.’ Libelle
194 pages, Kindle Edition
Published April 15, 2025
8 people are currently reading
205 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 27 of 27 reviews
April 19, 2025
Niet helemaal onbevooroordeeld want Steffie was mijn klasgenoot op de basisschool, maar ik ben onder de indruk. Ze formuleert heel precies maar ook vlot en maakt de ervaringen van de hoofdpersoon echt invoelbaar. Mooie stijl, die bijzinnen om mensen aan te duiden ipv namen werken voor mij goed omdat het enerzijds suggereert dat ze identiteiten niet wil prijsgeven maar het hierdoor anderzijds ook algemeen voelt (iedereen zou zo’n vriendin of redacteur en hopelijk niet die man die al die tijd… kunnen hebben). Prachtig. Lees dit boek!
dnf
January 11, 2025DNF @20%
Schrijfstijl is gewoon mijn ding niet.
Schrijfstijl is gewoon mijn ding niet.
May 8, 2025
Zo vervreemdend, maar toch zo dichtbij
August 9, 2025
“In plaats van te zeggen wat ik wil, zeg ik wat ik denk dat hij moet horen om mij te gunnen wat ik wil maar niet gezegd heb.”
Zo mooi, liefdevol over haar te cute kinderen en vlijmscherp (die behoeften in rijtjes van 3 😭 I cannot) over haar huwelijk. Doet denken een een hernieuwde Elke Geurts, op een goede manier!
Zo mooi, liefdevol over haar te cute kinderen en vlijmscherp (die behoeften in rijtjes van 3 😭 I cannot) over haar huwelijk. Doet denken een een hernieuwde Elke Geurts, op een goede manier!
August 15, 2025
Dat het moet zakken dit boek, net als ik.
Zakken, om te kunnen voelen hoe verdriet echt voelt.
Voelen, ook als dat voelen je lam slaat.
Net dat.
Zakken, om te kunnen voelen hoe verdriet echt voelt.
Voelen, ook als dat voelen je lam slaat.
Net dat.
May 5, 2025
3⭐️
Voor de Harper Collins boekclub gingen we een boek lezen totaal uit mijn comfort zone, wat natuurlijk opzich super leuk idee is, dit kan goed uitpakken of wat minder uitpakken, dit keer was het voor mij wat minder goed uitgepakt. Ik wil wel eerlijk zeggen dit is mijn mening over het boek, dit wil totaal niet zeggen dat het voor jou geen goed boek is
Het is een hartverscheurend verhaal over een vrouw die dingen probeert te verwerken, zoals ontrouw. Wat moet ze nu doen, hoe moet ze handelen..? Het is allemaal niet makkelijk!
Zou ik dit boek zelf uitgekozen hebben in de winkel? Eerlijk gezegd nee,, en toch vindt ik het steeds leuker om boeken te lezen uit mijn comfort zone, je gaat dingen anders bekijken. Dit boek zit vol machteloosheid , ontrouw, en wanhoop. Hoe ga je om met ontrouw,? Hoe voel je je hierbij. Hoe ga je een ander weer vertrouwen en kan je dat wel? Deze aspecten waren goed beschreven in dit boek.
Waar ik persoonlijke wat moeite mee had was de schrijfstijl, wat voor mij niet vloeiend of makkelijk was, het hele boek is een soort van lange brief die is geschreven aan de minnares, dit was niet helemaal mijn ding en dit zorgde ervoor dat ik wat moeite had om het boek ook op te pakken en echt door te lezen. Wat betreft taalgebruik moest ik sommige zinnen en stukken ook meerdere keren lezen omdat ik het niet helemaal begreep. ( dit kan ook geheel aan mij liggen hoor haha )
De personages waren goed neer gezet alleen die partner ,, nou die was wel erg met zichzelf bezig dat ik soms echt even dacht van dude kom op! Ik merkte dat het bij mij zelf wel direct gevoelens optrok van nee,, deze mensen horen niet bij elkaar.
Kortom: het verhaal is mooi geschreven , en is ook heftig, over sommige dingen bleef ik echt nadenken, is het een boek voor mij,, nee dat niet, maar ik vond het zeker knap neergezet en geschreven
Voor de Harper Collins boekclub gingen we een boek lezen totaal uit mijn comfort zone, wat natuurlijk opzich super leuk idee is, dit kan goed uitpakken of wat minder uitpakken, dit keer was het voor mij wat minder goed uitgepakt. Ik wil wel eerlijk zeggen dit is mijn mening over het boek, dit wil totaal niet zeggen dat het voor jou geen goed boek is
Het is een hartverscheurend verhaal over een vrouw die dingen probeert te verwerken, zoals ontrouw. Wat moet ze nu doen, hoe moet ze handelen..? Het is allemaal niet makkelijk!
Zou ik dit boek zelf uitgekozen hebben in de winkel? Eerlijk gezegd nee,, en toch vindt ik het steeds leuker om boeken te lezen uit mijn comfort zone, je gaat dingen anders bekijken. Dit boek zit vol machteloosheid , ontrouw, en wanhoop. Hoe ga je om met ontrouw,? Hoe voel je je hierbij. Hoe ga je een ander weer vertrouwen en kan je dat wel? Deze aspecten waren goed beschreven in dit boek.
Waar ik persoonlijke wat moeite mee had was de schrijfstijl, wat voor mij niet vloeiend of makkelijk was, het hele boek is een soort van lange brief die is geschreven aan de minnares, dit was niet helemaal mijn ding en dit zorgde ervoor dat ik wat moeite had om het boek ook op te pakken en echt door te lezen. Wat betreft taalgebruik moest ik sommige zinnen en stukken ook meerdere keren lezen omdat ik het niet helemaal begreep. ( dit kan ook geheel aan mij liggen hoor haha )
De personages waren goed neer gezet alleen die partner ,, nou die was wel erg met zichzelf bezig dat ik soms echt even dacht van dude kom op! Ik merkte dat het bij mij zelf wel direct gevoelens optrok van nee,, deze mensen horen niet bij elkaar.
Kortom: het verhaal is mooi geschreven , en is ook heftig, over sommige dingen bleef ik echt nadenken, is het een boek voor mij,, nee dat niet, maar ik vond het zeker knap neergezet en geschreven
April 22, 2025
Een boek met een echt originele schrijfstijl, geschreven vanuit gevoel en ook beeldend. Ik vind het interessant! Soms komt ze ineens met een verhaaltje dat ze haar kinderen voorlas, wat tegelijk veel te maken blijkt te hebben met de emoties waar ze mee bezig is. Soms een gesprek met de uitgever, waar ze het wel of niet mee eens is. En ze noemt niemand bij naam. Een vriendin heet bijvoorbeeld 'de vriendin die de schrijfwedstrijd gewonnen had'. De andere vrouw heet 'jij'. De dochter van het hoofdpersonage heet 'het meisje van acht'.
Het boek gaat over een vrouw die er bij toeval achterkomt dat haar man al een hele tijd vreemdgaat. Hij stopt met de ander. Zij schrijft haar gevoelens, vragen, twijfel, onrust op in een brief aan de maitresse. De brief wordt langer en langer, tot het een boek in briefvorm is geworden.
Ik vraag me af: Gaat hij echt niet meer naar die ander toe? Had de hoofdpersoon beter meteen een scheiding kunnen aanvragen, ondanks de kinderen? Nee... ze heeft eerst dit proces nodig. Ook ben ik benieuwd in hoeverre dit boek autobiografisch is. En of de dochter van 8 hoogbegaafd is, ik denk het wel.
Ik las dit boek voor de boekenclub van de uitgever Harper Collins en ben blij dat ze deze maand voor dit boek kozen.
Quotes
Het boek gaat over een vrouw die er bij toeval achterkomt dat haar man al een hele tijd vreemdgaat. Hij stopt met de ander. Zij schrijft haar gevoelens, vragen, twijfel, onrust op in een brief aan de maitresse. De brief wordt langer en langer, tot het een boek in briefvorm is geworden.
Ik vraag me af: Gaat hij echt niet meer naar die ander toe? Had de hoofdpersoon beter meteen een scheiding kunnen aanvragen, ondanks de kinderen? Nee... ze heeft eerst dit proces nodig. Ook ben ik benieuwd in hoeverre dit boek autobiografisch is. En of de dochter van 8 hoogbegaafd is, ik denk het wel.
Ik las dit boek voor de boekenclub van de uitgever Harper Collins en ben blij dat ze deze maand voor dit boek kozen.
Quotes
April 26, 2025
Het derde boek dat we lazen met de Harper’s boekenclub is de debuutroman van Steffie Verstappen. Een hartverscheurend verhaal over een vrouw die probeert te verwerken dat haar man een minnares had, en niet weet hoe haar leven er uit zou moeten zien vanaf dit punt.
Het is een boek dat ik niet zelf uitgekozen zou hebben toen ik de samenvatting las, maar ook wel weer leuk dat je zo iets leest wat buiten je comfort zone ligt. De machteloosheid en wanhoop kwamen heel goed uit de verf in het boek, en de complete verwarring en niet weten hoe je de ander ooit weer zou kunnen vertrouwen. Het boek is geschreven als een soort lange brief aan de minnares, waarbij verteld wordt hoe de hoofdpersoon en haar partner proberen te onderzoeken of hun relatie stand kan houden en de hoofdpersoon haar verdriet probeert te verwerken.
Ik had wel moeite met het taalgebruik, ik had het gevoel dat ik er ondertiteling bij nodig had. Om een voorbeeld te geven:
“Ik wil ook dat je vanaf nu je gevoelens uitsplitst in verlangens en onvervulde behoeftes, want quasi-emoties zoals je genegeerd, niet gezien of niet gehoord voelen leiden tot meer afstand, snap je dat?”
De partner is erg met zichzelf bezig en een beetje onverschillig. Als lezer trek je al snel de conclusie dat deze twee mensen elkaar niet gelukkig zullen maken en is duidelijk dat het schrijven van dit verhaal niet bedoeld is om de relatie te redden of wraak te nemen op de minnares maar om het verdriet te kunnen verwerken en door het schrijven de gedachten te kunnen ordenen en begrijpen. Een heftig verhaal, en ik merkte dat ik er over na bleef denken tussendoor. Geen boek voor mij, maar zeker knap geschreven en een origineel uitgangspunt voor een roman over ontrouw en het verwerken hiervan.
Het is een boek dat ik niet zelf uitgekozen zou hebben toen ik de samenvatting las, maar ook wel weer leuk dat je zo iets leest wat buiten je comfort zone ligt. De machteloosheid en wanhoop kwamen heel goed uit de verf in het boek, en de complete verwarring en niet weten hoe je de ander ooit weer zou kunnen vertrouwen. Het boek is geschreven als een soort lange brief aan de minnares, waarbij verteld wordt hoe de hoofdpersoon en haar partner proberen te onderzoeken of hun relatie stand kan houden en de hoofdpersoon haar verdriet probeert te verwerken.
Ik had wel moeite met het taalgebruik, ik had het gevoel dat ik er ondertiteling bij nodig had. Om een voorbeeld te geven:
“Ik wil ook dat je vanaf nu je gevoelens uitsplitst in verlangens en onvervulde behoeftes, want quasi-emoties zoals je genegeerd, niet gezien of niet gehoord voelen leiden tot meer afstand, snap je dat?”
De partner is erg met zichzelf bezig en een beetje onverschillig. Als lezer trek je al snel de conclusie dat deze twee mensen elkaar niet gelukkig zullen maken en is duidelijk dat het schrijven van dit verhaal niet bedoeld is om de relatie te redden of wraak te nemen op de minnares maar om het verdriet te kunnen verwerken en door het schrijven de gedachten te kunnen ordenen en begrijpen. Een heftig verhaal, en ik merkte dat ik er over na bleef denken tussendoor. Geen boek voor mij, maar zeker knap geschreven en een origineel uitgangspunt voor een roman over ontrouw en het verwerken hiervan.
Read
June 17, 2025'Was ik eigenlijk wel een geloofwaardig personage?'
January 25, 2025
Sterk verhaal juist omdat de auteur een zeer originele vertelstijl gebruikt en aan een hoog tempo flashbacks en flashforwards inzet. Knap!
May 16, 2025
'Dit is wat ik zeg' is het literair debuut van Steffie Verstappen.
Zij denkt dat ze een perfect huwelijk heeft : een man waarvan ze zielsveel houdt en samen hebben ze 2 prachtige kinderen. Tot op een avond hij de kinderen naar bed bracht en zij het aanrechtblad van de keuken reinigde, veranderde haar leven totaal. Zijn gsm lichtte op en een berichtje verscheen 'Roze pyjamajurk is vanaf nu mijn favoriet'. Wanneer ze het berichtje opende was het voor haar heel duidelijk dat haar man een verborgen leven op nahield. Totaal van de kaart probeert ze te achterhalen waarom hij al jaren een affaire had. Ze beslist om een brief aan zijn minnares te schrijven om op die manier haar leven weer op de rails te krijgen.
Steffie heeft een heel aparte schrijfstijl. Namen worden in het boek niet genoemd. In de brief wordt de minnares niet met haar naam genoemd, ze wordt met zij aangesproken. De brief die uiteindelijk een roman wordt, wordt verteld uit het ik-perspectief. Op die manier komen de emoties, de woede, de machteloosheid, de onzekerheid nog sterker binnen.
Meerder malen vroeg ik me af 'Wat zou ik doen als ik in haar schoenen zou staan'. Door haar gevoelens af te schrijven wordt de ik-persoon gedurende het verhaal sterker. Ze durft beslissingen nemen die ze voordien nooit zou gedurfd hebben.
Het boek leest niet zo vlot doordat het nogal fragmentarisch geschreven heeft. Zelf was ik niet zo enthousiast maar toch was ik verrast dat Steffi me deed nadenken. Meerdere malen vroeg ik me af 'Wat zou ik doen als ik in haar schoenen zou staan'. Als je al jaren gelukkig getrouwd bent, durf je d'er niet aan denken dat dit jou kan overkomen.
Toch denk ik dat vrouwen die zo een crisis doormaken met dit boek wel een bondgenoot kunnen vinden. Het kan een steun voor hen zijn en hun moed geven dat zij niet de enige zijn die dit door moeten staan maar ook vele andere vrouwen in hetzelfde schuitje zitten. Met dit in gedachte lijkt 'Dit is wat ik je zeg' een heel geslaagd debuut,
Zij denkt dat ze een perfect huwelijk heeft : een man waarvan ze zielsveel houdt en samen hebben ze 2 prachtige kinderen. Tot op een avond hij de kinderen naar bed bracht en zij het aanrechtblad van de keuken reinigde, veranderde haar leven totaal. Zijn gsm lichtte op en een berichtje verscheen 'Roze pyjamajurk is vanaf nu mijn favoriet'. Wanneer ze het berichtje opende was het voor haar heel duidelijk dat haar man een verborgen leven op nahield. Totaal van de kaart probeert ze te achterhalen waarom hij al jaren een affaire had. Ze beslist om een brief aan zijn minnares te schrijven om op die manier haar leven weer op de rails te krijgen.
Steffie heeft een heel aparte schrijfstijl. Namen worden in het boek niet genoemd. In de brief wordt de minnares niet met haar naam genoemd, ze wordt met zij aangesproken. De brief die uiteindelijk een roman wordt, wordt verteld uit het ik-perspectief. Op die manier komen de emoties, de woede, de machteloosheid, de onzekerheid nog sterker binnen.
Meerder malen vroeg ik me af 'Wat zou ik doen als ik in haar schoenen zou staan'. Door haar gevoelens af te schrijven wordt de ik-persoon gedurende het verhaal sterker. Ze durft beslissingen nemen die ze voordien nooit zou gedurfd hebben.
Het boek leest niet zo vlot doordat het nogal fragmentarisch geschreven heeft. Zelf was ik niet zo enthousiast maar toch was ik verrast dat Steffi me deed nadenken. Meerdere malen vroeg ik me af 'Wat zou ik doen als ik in haar schoenen zou staan'. Als je al jaren gelukkig getrouwd bent, durf je d'er niet aan denken dat dit jou kan overkomen.
Toch denk ik dat vrouwen die zo een crisis doormaken met dit boek wel een bondgenoot kunnen vinden. Het kan een steun voor hen zijn en hun moed geven dat zij niet de enige zijn die dit door moeten staan maar ook vele andere vrouwen in hetzelfde schuitje zitten. Met dit in gedachte lijkt 'Dit is wat ik je zeg' een heel geslaagd debuut,
May 27, 2025
Steffie Verstappen maakt met Dit is wat ik je zeg haar indrukwekkende debuut in de literatuur. Ze schrijft over complexe relaties tussen mensen. Haar stijl is rauw en eerlijk, waardoor haar verhalen diep onder de huid kruipen. Verstappen weet de nuances van liefde, verlies en zelfontdekking op een manier te verwoorden die zowel confronterend als troostend is.
In Dit is wat ik je zeg volgen we een vrouw die dacht dat haar leven perfect was—totdat ze op de telefoon van haar man kijkt en ontdekt dat hij al jaren een affaire heeft. Haar zorgvuldig opgebouwde wereld stort in, en om grip te krijgen op haar gevoelens begint ze te schrijven. Niet aan haar man, maar aan de minnares. Wat volgt is een emotioneel geladen afscheidsbrief aan haar huwelijk, waarin ze haar pijn, woede en onzekerheid onder woorden brengt. Terwijl haar gezin langzaam uit elkaar valt, probeert ze haar leven opnieuw vorm te geven en haar eigen identiteit terug te vinden.
Verstappen heeft een directe en indringende schrijfstijl. Haar woorden snijden diep en laten de lezer niet onberoerd. Ze schrijft dicht op de huid, waardoor je als lezer bijna fysiek de emoties van de hoofdpersoon voelt. De hoofdpersoon blijft naamloos, wat haar verhaal des te universeler maakt. Iedereen kan zich in haar wanhoop en zoektocht naar houvast herkennen. De minnares, hoewel slechts indirect aanwezig, speelt een cruciale rol in de emotionele ontwikkeling van het hoofdpersonage. De manier waarop Verstappen de dynamiek tussen de bedrogen vrouw en haar eigen gedachten uitwerkt, maakt het boek intens en meeslepend. Het biedt een interessante inkijk. Echter mis ik een beetje flow in het verhaal; een vleugje spanning, iets wat mijn nieuwsgierigheid prikkelt. Dit ontbrak wat waardoor het verhaal wat monotoon is met momenten.
Een rauw en eerlijk verhaal over verlies, liefde en de zoektocht naar jezelf. Dit is wat ik je zeg is een boek dat je raakt en je nog lang bijblijft.
In Dit is wat ik je zeg volgen we een vrouw die dacht dat haar leven perfect was—totdat ze op de telefoon van haar man kijkt en ontdekt dat hij al jaren een affaire heeft. Haar zorgvuldig opgebouwde wereld stort in, en om grip te krijgen op haar gevoelens begint ze te schrijven. Niet aan haar man, maar aan de minnares. Wat volgt is een emotioneel geladen afscheidsbrief aan haar huwelijk, waarin ze haar pijn, woede en onzekerheid onder woorden brengt. Terwijl haar gezin langzaam uit elkaar valt, probeert ze haar leven opnieuw vorm te geven en haar eigen identiteit terug te vinden.
Verstappen heeft een directe en indringende schrijfstijl. Haar woorden snijden diep en laten de lezer niet onberoerd. Ze schrijft dicht op de huid, waardoor je als lezer bijna fysiek de emoties van de hoofdpersoon voelt. De hoofdpersoon blijft naamloos, wat haar verhaal des te universeler maakt. Iedereen kan zich in haar wanhoop en zoektocht naar houvast herkennen. De minnares, hoewel slechts indirect aanwezig, speelt een cruciale rol in de emotionele ontwikkeling van het hoofdpersonage. De manier waarop Verstappen de dynamiek tussen de bedrogen vrouw en haar eigen gedachten uitwerkt, maakt het boek intens en meeslepend. Het biedt een interessante inkijk. Echter mis ik een beetje flow in het verhaal; een vleugje spanning, iets wat mijn nieuwsgierigheid prikkelt. Dit ontbrak wat waardoor het verhaal wat monotoon is met momenten.
Een rauw en eerlijk verhaal over verlies, liefde en de zoektocht naar jezelf. Dit is wat ik je zeg is een boek dat je raakt en je nog lang bijblijft.
May 28, 2025
Dit is wat ik je zeg. Door: Steffie Verstappen.
Wat een debuut.
Dit boek is geen boek, het is een brief. Een brief aan ‘de minnares’. De vrouw waarmee de hoofdpersoon haar man jarenlang het bed deelde.
Dit is wat ik je zeg is voor mij heel herkenbaar: mijn man is er na 26 jaar gelukkig samen zijn ook plots vandoor gegaan (met een 25-jarige). Dat maakt het ook zo eng en pijnlijk: het plotse, het onbegrijpbare. Verstappen slaagt er heel goed in om die verwarring en vertwijfeling weer te geven.
Ook de obsessie met ‘de andere vrouw’ is (pijnlijk) herkenbaar. En het feit dat ze eigenlijk niet echt heel mooi is, dat dat het nog erger maakt… Ja, dit boek was voor mij echt een ‘feest van herkenning’. Jammer genoeg.
Hoewel ik het best pijnlijk vond om Dit is wat ik je zeg te lezen, door de herkenbaarheid, heb ik het graag en snel uitgelezen. Steffie Verstappen kan schrijven, benieuwd naar haar volgende werk.
Wat een debuut.
Dit boek is geen boek, het is een brief. Een brief aan ‘de minnares’. De vrouw waarmee de hoofdpersoon haar man jarenlang het bed deelde.
Dit is wat ik je zeg is voor mij heel herkenbaar: mijn man is er na 26 jaar gelukkig samen zijn ook plots vandoor gegaan (met een 25-jarige). Dat maakt het ook zo eng en pijnlijk: het plotse, het onbegrijpbare. Verstappen slaagt er heel goed in om die verwarring en vertwijfeling weer te geven.
Ook de obsessie met ‘de andere vrouw’ is (pijnlijk) herkenbaar. En het feit dat ze eigenlijk niet echt heel mooi is, dat dat het nog erger maakt… Ja, dit boek was voor mij echt een ‘feest van herkenning’. Jammer genoeg.
Hoewel ik het best pijnlijk vond om Dit is wat ik je zeg te lezen, door de herkenbaarheid, heb ik het graag en snel uitgelezen. Steffie Verstappen kan schrijven, benieuwd naar haar volgende werk.
August 2, 2025
Brieven van een vrouw die ontdekt dat haar man haar bedriegt. Brieven aan de vrouw met wie haar man haar bedriegt. Wat je dan verwacht? Boze, woedende brieven. Ooguitkrabbende brieven. Razernijbrieven. En toch is dat niet wat je te lezen krijgt. Het is vooral ongeloof en wantrouwen. Lamgeslagen brieven. Brieven van beschrijven en toch niet meer weten of het samen verder kan. Maar alles gaat verder in het leven. De kinderen spelen. Het werk wacht. Kan het nog verder? Brieven van hoe het verraad haar veranderd heeft. Een andere roman dan wat ik tot nu toe aan romans las. En af en toe was daar het eindzinnetje in een zin : dat is wat ik je zeg. Soms op het goeie moment, soms op een verloren moment. Speciaal boek. Eentje dat je moet lezen om te ervaren. Liever dan eerst ervaren om het te lezen. Een goed boek. Eentje die leest als een trein. Al mistte de woede van de vrouw een beetje als een man zijn vrouw bedriegt.
September 16, 2025
Alweer een paar maanden geleden dat ik dit boek las, maar ik zie dat ik destijds helemaal vergeten ben hem toe te voegen aan mijn gelezen-lijstje hier op GoodReads. Ik moest er vandaag pas weer aan denken, nadat ik Schaduwweduwe van Christine Visser uitlas.
Deze 2 boeken zouden bijna een soort zusjes van elkaar kunnen zijn, elk aan de andere kant van het verhaal.
Het zou interessant zijn als een presentator van een literaire talkshow zowel Steffie Verstappen als Christine Visser eens zou uitnodigen voor een live interview. Wordt denk ik een boeiend gesprek!
Er zitten in 'Dit is wat ik je zeg' zeer boeiende stukjes, maar naar het einde toe werd het verwarrend. Vooral de vele eerlijke en originele details waren knap geschreven en brachten het verhaal echt tot leven.
Deze 2 boeken zouden bijna een soort zusjes van elkaar kunnen zijn, elk aan de andere kant van het verhaal.
Het zou interessant zijn als een presentator van een literaire talkshow zowel Steffie Verstappen als Christine Visser eens zou uitnodigen voor een live interview. Wordt denk ik een boeiend gesprek!
Er zitten in 'Dit is wat ik je zeg' zeer boeiende stukjes, maar naar het einde toe werd het verwarrend. Vooral de vele eerlijke en originele details waren knap geschreven en brachten het verhaal echt tot leven.
September 24, 2025
Inhoudelijk vond ik dit een heel open en boeiend verhaal over het verlies van verbinding binnen een relatie (en ergens ook de vraag of de binding eigenlijk ooit wel een stevige basis had). Stilistisch vond ik deze roman wat minder geslaagd. De meta-achtige gesprekken met de vriendin die een schrijfwedstrijd had gewonnen en met de redacteurs over deze brieven/dit boek vond ik nog wel leuk. De allegorie van liefde en planten: mwoah. De vorm van brieven aan 'jouw naam': hmm. Maar vooral de constante omschrijvingen van alle andere personages als 'jouw naam', 'het meisje van acht' en met name telkens weer die 'is wat ik je zeg', vond ik onnodig en irritant. Er zijn vast ook lezers die dit juist grappig vinden.
April 29, 2025
Er gebeurt echt helemaal niks… de auteur kan echt prachtig schrijven. Maar ik heb nog nooit zo’n saai verhaal gelezen.
Ook ik heb in de situatie gezeten van dit hoofdpersoon. Maar nee ik voelde me absoluut niet zo. Wat een dramatisch gedoe.
Voor mij voelde het vooral als een boek waarbij de auteur zo mooi probeerde te schrijven dat ze vergat er ook een verhaal bij te bedenken. Het is een samenbundeling van mooie zinnen. Dat is wat het is. Zonde!
Ook ik heb in de situatie gezeten van dit hoofdpersoon. Maar nee ik voelde me absoluut niet zo. Wat een dramatisch gedoe.
Voor mij voelde het vooral als een boek waarbij de auteur zo mooi probeerde te schrijven dat ze vergat er ook een verhaal bij te bedenken. Het is een samenbundeling van mooie zinnen. Dat is wat het is. Zonde!
June 2, 2025
Steffie heeft gedurft haar dagboek met ons te delen met alle verdriet, rouw, onzekerheid en kwetsbaarheid die een relatiebreuk met zich mee brengt. Ze schrijft pakkend en gaat diep op onderzoek naar onze verlangens, gewoontes en de manieren van communiceren van onze tijd. Ik ben benieuwd wat er nog komt van deze getalenteerde schrijfster!
May 12, 2025
Wat een adembenemend debuut heeft Steffie Verstappen geschreven! Een boek dat zich in alle facetten onderscheidt van andere boeken die zijn geschreven over dit thema. Intens, levensecht en grappig en licht tegelijk. Aanrader, vijf sterren!
June 2, 2025
Over de helft geraakt maar dnf.
July 31, 2025
Ik had er meer van verwacht.
August 18, 2025
Interessant verhaal maar erg ingewikkeld verwoord.
August 22, 2025
Een meesterwerk. Rauw, hard en waardevol.
September 12, 2025
“I really enjoyed the word constructions.
Each sentence is like a little treat.”
Each sentence is like a little treat.”
November 1, 2025
Mijn verwachtingen lagen hoog, te hoog dus.
De schijfstijl ligt me niet, ik vond het verwarrend en vermoeiend om telkens weer te moeten nadenken wie de derde persoon is over wie verteld wordt
De schijfstijl ligt me niet, ik vond het verwarrend en vermoeiend om telkens weer te moeten nadenken wie de derde persoon is over wie verteld wordt
May 9, 2025
Hoe vind je jezelf terug na het vreemdgaan van je man?
Steffie Verstappen zegt in haar dankwoord “het idee voor dit boek ontstond op een moment in mijn leven waarop ik mezelf terugvond als variatie op de hoofdpersoon.” Zij geeft aan dat zij op dat moment zelf zocht naar een boek zoals zij nu zelf heeft geschreven, maar dit niet vond.
‘Dit is wat ik je zeg’ is geen gemakkelijk boek om te lezen, maar wel de moeite waard. Het vertelt het verhaal van een vrouw die na de ontdekking dat haar man is vreemdgegaan, een brief schrijft aan zijn minnares. In die brief schrijft zij al haar gevoelens van zich af, haar twijfels, haar boosheid, haar onzekerheid. Als lezer krijg je daadwerkelijk een inkijkje in het hoofd van het hoofdpersonage. Ze springt van de hak op de tak, zoals gevoelens en gedachten doen.
Deze warboel aan gevoelens komen realistisch over; ze zijn absoluut geloofwaardig. Ik kan me voorstellen dat je gedachten in zo’n situatie alle kanten opvliegen, evenals je emoties. Het komt duidelijk over hoe ontwrichtend het is. Maar, door de wat afstandelijke schrijfstijl van Steffie boet het in aan kracht. Enerzijds laat ze de lezer volledig toe ,anderzijds sluit ze de lezer volledig buiten door de manier waarop ze de andere personages benoemt, bijvoorbeeld “de vriendin die een schrijfwedstrijd heeft gewonnen.” Hierdoor voelde ik alleen met het hoofdpersonage een connectie en niet met de anderen.
“Ik was iets verloren en ik wist dat het niet de man was die al die tijd met jou in bed gelegen had. Misschien dat ik het zelf was. Als je maar lang genoeg een rol aannam, dan vloeide die samen met wie je geworden was. Dan gumde je jezelf uit, langzaam, tergend langzaam, tegen de achtergrond van een leven dat allang niet meer van jou was.”
(quote blz. 241)
Dit soort zinnen zetten je aan het denken en ik ben ervan overtuigd dat ‘Dit is wat ik je zeg’ mensen in een soortgelijke situatie van dienst kan zijn: de herkenning, de verwarring, het opkrabbelen…
Nogmaals, het boek is niet altijd even gemakkelijk te lezen, maar geeft mijns inziens wel weer hoe je je kunt voelen als je alles lijkt kwijt te raken wat je zo vertrouwd is.
Dank aan HarperCollins voor het recensie-exemplaar voor de leesclub.
3,5 sterren
Steffie Verstappen zegt in haar dankwoord “het idee voor dit boek ontstond op een moment in mijn leven waarop ik mezelf terugvond als variatie op de hoofdpersoon.” Zij geeft aan dat zij op dat moment zelf zocht naar een boek zoals zij nu zelf heeft geschreven, maar dit niet vond.
‘Dit is wat ik je zeg’ is geen gemakkelijk boek om te lezen, maar wel de moeite waard. Het vertelt het verhaal van een vrouw die na de ontdekking dat haar man is vreemdgegaan, een brief schrijft aan zijn minnares. In die brief schrijft zij al haar gevoelens van zich af, haar twijfels, haar boosheid, haar onzekerheid. Als lezer krijg je daadwerkelijk een inkijkje in het hoofd van het hoofdpersonage. Ze springt van de hak op de tak, zoals gevoelens en gedachten doen.
Deze warboel aan gevoelens komen realistisch over; ze zijn absoluut geloofwaardig. Ik kan me voorstellen dat je gedachten in zo’n situatie alle kanten opvliegen, evenals je emoties. Het komt duidelijk over hoe ontwrichtend het is. Maar, door de wat afstandelijke schrijfstijl van Steffie boet het in aan kracht. Enerzijds laat ze de lezer volledig toe ,anderzijds sluit ze de lezer volledig buiten door de manier waarop ze de andere personages benoemt, bijvoorbeeld “de vriendin die een schrijfwedstrijd heeft gewonnen.” Hierdoor voelde ik alleen met het hoofdpersonage een connectie en niet met de anderen.
“Ik was iets verloren en ik wist dat het niet de man was die al die tijd met jou in bed gelegen had. Misschien dat ik het zelf was. Als je maar lang genoeg een rol aannam, dan vloeide die samen met wie je geworden was. Dan gumde je jezelf uit, langzaam, tergend langzaam, tegen de achtergrond van een leven dat allang niet meer van jou was.”
(quote blz. 241)
Dit soort zinnen zetten je aan het denken en ik ben ervan overtuigd dat ‘Dit is wat ik je zeg’ mensen in een soortgelijke situatie van dienst kan zijn: de herkenning, de verwarring, het opkrabbelen…
Nogmaals, het boek is niet altijd even gemakkelijk te lezen, maar geeft mijns inziens wel weer hoe je je kunt voelen als je alles lijkt kwijt te raken wat je zo vertrouwd is.
Dank aan HarperCollins voor het recensie-exemplaar voor de leesclub.
3,5 sterren
May 12, 2025
Wat een adembenemend debuut heeft Steffie Verstappen geschreven! Een boek dat zich in alle facetten onderscheidt van andere boeken die zijn geschreven over dit thema. Intens, levensecht en grappig en licht tegelijk. Aanrader, vijf sterren!
Displaying 1 - 27 of 27 reviews