What do you think?
Rate this book
Prawo Dunli #3
Tańczmy, ciemność płonie
W Dunli, niewielkim powiatowym miasteczku, dochodzi do samobójczej śmierci młodej prostytutki. Mimo drastycznych okoliczności ujawnienia zwłok organy ścigania decydują się umorzyć sprawę. Wtedy jednak znajdują ciało następnej ofiary...
Początkowo nikt nie chce łączyć spraw w jedno śledztwo. Dunla rządzi się swoimi prawami, a pewnych sekretów lepiej nie ruszać. Kiedy jednak giną kolejne osoby, coraz trudniej zamykać oczy na prawdę. Opinia publiczna domaga się wyjaśnień. Czy w mieście grasuje...
Seryjny morderca?!
Kolejne pojawiające się tropy szybko okazują się ślepą uliczką. Tymczasem w Dunli coraz głośniej mówi się o działalności tajemniczej neopogańskiej sekty wyznającej kult Rogatego Bóstwa. Rozpoczyna się wyścig z czasem.
Czy da się złapać mordercę, którym może jest... sam Diabeł?
Początkowo nikt nie chce łączyć spraw w jedno śledztwo. Dunla rządzi się swoimi prawami, a pewnych sekretów lepiej nie ruszać. Kiedy jednak giną kolejne osoby, coraz trudniej zamykać oczy na prawdę. Opinia publiczna domaga się wyjaśnień. Czy w mieście grasuje...
Seryjny morderca?!
Kolejne pojawiające się tropy szybko okazują się ślepą uliczką. Tymczasem w Dunli coraz głośniej mówi się o działalności tajemniczej neopogańskiej sekty wyznającej kult Rogatego Bóstwa. Rozpoczyna się wyścig z czasem.
Czy da się złapać mordercę, którym może jest... sam Diabeł?
400 pages, Paperback
First published May 7, 2025
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 10 of 10 reviews
May 19, 2025
Niepokojące okładki, złowieszcze tytuły. Ta seria od razu rzuca się w oczy. A co w sobie skrywa? Trylogią “Prawo Dunli” Cyryl Sone potwierdził, że ma naprawdę sporo do powiedzenia w świecie polskiego kryminału.
“Tańczmy, ciemność płonie” to ostatnia część tej serii, więc opuszczamy Dunlę - miasteczko, w którym kumuluje się to, co złe. Z którego - jak mówią mieszkańcy - można tylko uciec, do niego się nie wraca. A jednak ja bym chętnie wróciła, bo Dunla, choć złowroga, to uzależnia od siebie. Zarówno czytelnika, jak i Nikodema Randa, głównego bohatera serii.
W tej historii można znaleźć to, czego oczekujemy od porządnie napisanego kryminału. Małomiasteczkowy klimat, dobrze skonstruowana intryga i fabuła, która pochłania od pierwszych rozdziałów. Jednak w “Tańczmy, ciemność płonie” Cyryl Sone oferuje znacznie więcej.
Sprawa, którą interesuje się Rand, to nie tylko śmierć kolejnych osób. To wyścig z czasem, neopogańska sekta, niechlubna przeszłość Dunli, a także zderzenie się z nieudolnością policji i niechęcią prokuratorów. W tym wszystkim Lea i Niko sami nie są kryształowi. Mylą się, walczą ze swoimi słabościami, a czasem mają więcej szczęścia niż rozumu.
Wisienką na torcie jest styl Cyryla Sone. Nie do podrobienia. Niewymuszony, naturalny, a jednocześnie niesamowicie sugestywny i przepełniony mrokiem. Potrafi oddać emocje bohaterów, ich naturę, ducha Dunli, dzięki czemu z łatwością uwierzyłam w świat, który autor wykreował.
“Prawo Dunli” to seria obowiązkowa dla fanów polskiego kryminału. Dla tych, którzy szukają więcej niż zagadki - także. Polecam!
September 25, 2026
2,5
slaby kryminał, dlugo rozkrecajaca sie fabula, wiele perspektyw narracyjnych (przez co zdarzalo mi sie gubic watek… co jest moim problemem, a nie samej ksiazki, jednak przeszkadzalo mi to w odbiorze), sam watek kryminalny dopiero na koncu staje sie wciagajacy
na pewno nie zostanie w mojej glowie na dlugo
slaby kryminał, dlugo rozkrecajaca sie fabula, wiele perspektyw narracyjnych (przez co zdarzalo mi sie gubic watek… co jest moim problemem, a nie samej ksiazki, jednak przeszkadzalo mi to w odbiorze), sam watek kryminalny dopiero na koncu staje sie wciagajacy
na pewno nie zostanie w mojej glowie na dlugo
June 4, 2025
" [...] Ostatnio taki mam zwyczaj, że przychodzę w imieniu tych, którzy to imię stracili. Najczęściej przez śmierć. [...]"
"Tańczym, ciemność płonie" Cyryla Sone, to już niestety jest ostatni tom serii pod tytułem "Prawo Dunli". Będzie mi brakowało Nikodema Randa i Lei Cyrson. Polubiłam obie postacie.
Jeżeli lubicie mocne i mroczne kryminały, to śmiało sięgnijcie po całą serię "Prawo Dunli". W ostatniej części otrzymacie mnóstwo emocji, które nie mijają po przeczytaniu ostatniej strony. Zakończenie było tak mocne, że aż poleciały mi łzy. Uwielbiam takie emocje. Moim zdaniem trzecia część jest najlepsza. Tutaj zło kroczy po świecie i idealnie sobie radzi. Kto jest w stanie powstrzymać spiralę zła? Czy da się uciec z Dunli? Na moje oko, ten kto raz tam wejdzie, już nigdy stamtąd nie wróci. Dunla małe powiatowe miasteczko przesiąknięte jest złem. Tutaj dochodzi do tajemniczych zgonów. Czy mamy do czynienia z seryjnym mordercą? Czytając tę część, byłam bardzo przerażona. Bałam się o życie głównych bohaterów. Ich życie mogło być zagrożone, ponieważ Diabeł nie śpi, a właściwej Rogate Bóstwo nie śpi i daje o sobie znaki. Strzeżcie się jego wyznawców.
Fabuła jest absolutnie fantastyczna. Tutaj nie ma ani jednej chwili na nudę. Dzieje się tyle, że głowa mała. Trup ściele się gęsto. Adrenalina robi swoje. Śledztwo, a właściwiej śledztwa nie zawsze idą zgodnie z planem.
Zachwycona jestem postacią wiedźmy. Ona z jednej strony mnie fascynowała, a z drugiej przerażała. Gratuluję autorowi tej postaci.
Lea Cyrson to idealny przykład narkomanki. Słyszy w głowie głos Robaka. Przy jej trybie życia szybko zejdzie z tego świata. Miałam nadzieję, że szybko się z tego ogarnie. Jest mądrą i wyjątkową postacią. W tej części zło wzięło ją na celownik. Wszystko zaczęło się od martwej dziewczyny znalezionej w jej łóżku. Czy ona stała za jej zamordowaniem? Nie wiem jak wy, ale ja polubiłam tę bohaterkę.
Nikodema Randa chyba nikomu nie muszę przedstawiać, ale tak dla przypomnienia: jest pisarzem i niestety kobieciarzem. Kłopoty to jego drugie imię. Uwielbia w nie wpadać. Tutaj zamieni się w prywatnego detektywa i będzie próbował rozwiązać kilka spraw, tylko czy z jego szczęściem, to mu się uda? Przekonajcie się sami.
Oprócz tych osób poznacie w "Tańczmy, ciemność płonie" inne postacie, które powinny przypaść wam do gustu. Cyryl Sone już doskonale o to zadbał.
"Tańczmy, ciemność płonie", to idealnie dopasowane zakończenie całej trylogii. Można otwierać szampana. Chociaż ja mam łzy w oczach, że to już koniec przygód zakręconego Randa i pogubionej Cyrson.
Mam cichą nadzieję, że Cyryl Sone już dla nas szykuje kolejnych wyjątkowych i zakręconych, a nawet pokręconych bohaterów.
Serię "Prawo Dunli" zacznijcie czytać od "Zaśnij, diabeł patrzy", później sięgnijcie po "Nie płacz, księżyc gaśnie", a na końcu nie zapomnijcie sięgnąć po "Tańczmy, ciemność płonie". Ta wyjątkowa seria aż błaga o ekranizację. Mam nadzieję, że się kiedyś jej doczeka.
Warto czytać mroczne kryminały Cyryla Sone.
"Tańczym, ciemność płonie" Cyryla Sone, to już niestety jest ostatni tom serii pod tytułem "Prawo Dunli". Będzie mi brakowało Nikodema Randa i Lei Cyrson. Polubiłam obie postacie.
Jeżeli lubicie mocne i mroczne kryminały, to śmiało sięgnijcie po całą serię "Prawo Dunli". W ostatniej części otrzymacie mnóstwo emocji, które nie mijają po przeczytaniu ostatniej strony. Zakończenie było tak mocne, że aż poleciały mi łzy. Uwielbiam takie emocje. Moim zdaniem trzecia część jest najlepsza. Tutaj zło kroczy po świecie i idealnie sobie radzi. Kto jest w stanie powstrzymać spiralę zła? Czy da się uciec z Dunli? Na moje oko, ten kto raz tam wejdzie, już nigdy stamtąd nie wróci. Dunla małe powiatowe miasteczko przesiąknięte jest złem. Tutaj dochodzi do tajemniczych zgonów. Czy mamy do czynienia z seryjnym mordercą? Czytając tę część, byłam bardzo przerażona. Bałam się o życie głównych bohaterów. Ich życie mogło być zagrożone, ponieważ Diabeł nie śpi, a właściwej Rogate Bóstwo nie śpi i daje o sobie znaki. Strzeżcie się jego wyznawców.
Fabuła jest absolutnie fantastyczna. Tutaj nie ma ani jednej chwili na nudę. Dzieje się tyle, że głowa mała. Trup ściele się gęsto. Adrenalina robi swoje. Śledztwo, a właściwiej śledztwa nie zawsze idą zgodnie z planem.
Zachwycona jestem postacią wiedźmy. Ona z jednej strony mnie fascynowała, a z drugiej przerażała. Gratuluję autorowi tej postaci.
Lea Cyrson to idealny przykład narkomanki. Słyszy w głowie głos Robaka. Przy jej trybie życia szybko zejdzie z tego świata. Miałam nadzieję, że szybko się z tego ogarnie. Jest mądrą i wyjątkową postacią. W tej części zło wzięło ją na celownik. Wszystko zaczęło się od martwej dziewczyny znalezionej w jej łóżku. Czy ona stała za jej zamordowaniem? Nie wiem jak wy, ale ja polubiłam tę bohaterkę.
Nikodema Randa chyba nikomu nie muszę przedstawiać, ale tak dla przypomnienia: jest pisarzem i niestety kobieciarzem. Kłopoty to jego drugie imię. Uwielbia w nie wpadać. Tutaj zamieni się w prywatnego detektywa i będzie próbował rozwiązać kilka spraw, tylko czy z jego szczęściem, to mu się uda? Przekonajcie się sami.
Oprócz tych osób poznacie w "Tańczmy, ciemność płonie" inne postacie, które powinny przypaść wam do gustu. Cyryl Sone już doskonale o to zadbał.
"Tańczmy, ciemność płonie", to idealnie dopasowane zakończenie całej trylogii. Można otwierać szampana. Chociaż ja mam łzy w oczach, że to już koniec przygód zakręconego Randa i pogubionej Cyrson.
Mam cichą nadzieję, że Cyryl Sone już dla nas szykuje kolejnych wyjątkowych i zakręconych, a nawet pokręconych bohaterów.
Serię "Prawo Dunli" zacznijcie czytać od "Zaśnij, diabeł patrzy", później sięgnijcie po "Nie płacz, księżyc gaśnie", a na końcu nie zapomnijcie sięgnąć po "Tańczmy, ciemność płonie". Ta wyjątkowa seria aż błaga o ekranizację. Mam nadzieję, że się kiedyś jej doczeka.
Warto czytać mroczne kryminały Cyryla Sone.
June 8, 2025
I nadejszła wiekopomna chwiła…. czas na pożegnanie z Nikodemem, ale czy jesteście na to gotowi? Ja nie. Polubiłam tego bohatera tak bardzo, że zwyczajnie będzie mi go brakować.
Dunla zabija po raz kolejny. Zwłoki młodej dziewczyny zostają znalezione w lesie. Mimo że okoliczności są dość dziwne, prokuratura chce dość szybko zamknąć śledztwo, kwalifikując sprawę jako samobójstwo. Do czasu… Do czasu, aż pojawią się kolejne zwłoki, a potem kolejne… i wszystkie okoliczności wskazują, że to jednak nie jest samobójstwo, a po Dunli krąży seryjny morderca. Ale w tym miejscu nic nie jest normalne. Kolejny raz pojawia się diabeł, przedstawiany jako pogańskie Rogate Bóstwo. Czy ze sprawą ma coś wspólnego wykluczony przez Kościół Katolicki zakon Niebieski Świat? W Nikodemie ponownie budzi się detektyw amator i tradycyjnie pcha się tam, gdzie może zarobić guza.
Nikodem to ten typ bohatera, którego nie da się nie lubić. Trochę dojrzał przez te trzy książki, ale nadal to inteligentny i pełen sarkastycznego poczucia humoru facet, który nie potrafi odpuścić.
Autor po raz kolejny zafundował nam fantastyczny kryminał, który czyta się bez wytchnienia. Dowcipne dialogi, świetna akcja i niespodziewane zakończenie, to coś, co pokochają wielbiciele sensacji.
Choć ogromnie żałuję że Autor kończy tę serię, nie mogę się doczekać co otrzymamy w zamian. I liczę, że kolejne książki dadzą jeszcze więcej emocji.
Dunla zabija po raz kolejny. Zwłoki młodej dziewczyny zostają znalezione w lesie. Mimo że okoliczności są dość dziwne, prokuratura chce dość szybko zamknąć śledztwo, kwalifikując sprawę jako samobójstwo. Do czasu… Do czasu, aż pojawią się kolejne zwłoki, a potem kolejne… i wszystkie okoliczności wskazują, że to jednak nie jest samobójstwo, a po Dunli krąży seryjny morderca. Ale w tym miejscu nic nie jest normalne. Kolejny raz pojawia się diabeł, przedstawiany jako pogańskie Rogate Bóstwo. Czy ze sprawą ma coś wspólnego wykluczony przez Kościół Katolicki zakon Niebieski Świat? W Nikodemie ponownie budzi się detektyw amator i tradycyjnie pcha się tam, gdzie może zarobić guza.
Nikodem to ten typ bohatera, którego nie da się nie lubić. Trochę dojrzał przez te trzy książki, ale nadal to inteligentny i pełen sarkastycznego poczucia humoru facet, który nie potrafi odpuścić.
Autor po raz kolejny zafundował nam fantastyczny kryminał, który czyta się bez wytchnienia. Dowcipne dialogi, świetna akcja i niespodziewane zakończenie, to coś, co pokochają wielbiciele sensacji.
Choć ogromnie żałuję że Autor kończy tę serię, nie mogę się doczekać co otrzymamy w zamian. I liczę, że kolejne książki dadzą jeszcze więcej emocji.
May 29, 2025
Po raz trzeci już zainstalowałam się w Dunli. Porwała mnie niepohamowana chęć rozwiązania tajemnicy. Oraz osoba Nikodema Randa, nie oszukujmy się.
Zapomniany ale przypomniany. Kobieciarz, ale romantyk. Niby na jedną noc, ale nie chcesz o nim zapomnieć. Kreacja Nikodema jest wybitna. Zapałałam wielką sympatią do bohatera, którego w teorii nie powinnam lubić. Ale aura wokół Randa jest świetna. Postać mnie zahipnotyzowała.
Zresztą podobnie było z fabułą. Z jednej strony widziałam świat przedstawiony jakby przez okulary, które nadają fabule szaleństwa, a z drugiej strony każdy krok w Dunlę był krokiem w mrok.
To, jak Cyryl Sobie korzysta ze swojej wiedzy prawniczej i umiejętnie wykorzystuje ją w fabule powieści kryminalnej, po raz kolejny szokuje. Jest podejrzany, ale dowody są funta kłaków niewarte? Trudno, trzeba postawić zarzuty, bo góra/prasa się tego domaga.
Tematyka, którą Autor wtłoczył w tym tomie serii, również jest wstrząsająca. Fanatyzm i szaleństwo mają tu wiele punktów stycznych. A gdy dotrze się do posłowia i poczyta co nieco o sektach, to do człowieka dociera, że palenie czarownic, znane sprzed kilku wieków, występuje nadal, ale w uwspółcześnionej formie.
Zapomniany ale przypomniany. Kobieciarz, ale romantyk. Niby na jedną noc, ale nie chcesz o nim zapomnieć. Kreacja Nikodema jest wybitna. Zapałałam wielką sympatią do bohatera, którego w teorii nie powinnam lubić. Ale aura wokół Randa jest świetna. Postać mnie zahipnotyzowała.
Zresztą podobnie było z fabułą. Z jednej strony widziałam świat przedstawiony jakby przez okulary, które nadają fabule szaleństwa, a z drugiej strony każdy krok w Dunlę był krokiem w mrok.
To, jak Cyryl Sobie korzysta ze swojej wiedzy prawniczej i umiejętnie wykorzystuje ją w fabule powieści kryminalnej, po raz kolejny szokuje. Jest podejrzany, ale dowody są funta kłaków niewarte? Trudno, trzeba postawić zarzuty, bo góra/prasa się tego domaga.
Tematyka, którą Autor wtłoczył w tym tomie serii, również jest wstrząsająca. Fanatyzm i szaleństwo mają tu wiele punktów stycznych. A gdy dotrze się do posłowia i poczyta co nieco o sektach, to do człowieka dociera, że palenie czarownic, znane sprzed kilku wieków, występuje nadal, ale w uwspółcześnionej formie.
January 2, 2026
Zdecydowanie tom do którego potrzebowałam czasu i cierpliwości. Totalnie nie mogłam się wgryźć ale kiedy śledztwo ruszyło z kopyta wciągnęłam się. Zakończenie to absolutne zaskoczenie jednak nadal zastanawia mnie wątek Wandy.
January 20, 2026
3-3,25
To chyba najlepszy tom z serii, chociaż zakończenie… lubię to, jak autor zapoznaje nas z fabułą przeskakując od bohatera do bohatera.
Czy wie ktoś czy będzie jeszcze kontynuacja?
To chyba najlepszy tom z serii, chociaż zakończenie… lubię to, jak autor zapoznaje nas z fabułą przeskakując od bohatera do bohatera.
Czy wie ktoś czy będzie jeszcze kontynuacja?
August 29, 2026
W miarę ok jak na to ze nie czytałam wcześniejszych tomów XDD
August 23, 2026
Najlepsza z całej trylogii. Niko też jakby spoważniał i wydoroślał.
Displaying 1 - 10 of 10 reviews