De eerste

by Sophie Visser

Laura is vijfendertig en heeft haar huisje-boompje-beestje-bestaan tevreden omarmd, maar in haar dromen wordt ze nog altijd achtervolgd door Cristian, de jongen op wie ze op de middelbare school stapelverliefd werd. Niet dat ze nog over hem mijmert of naar hem verlangt, maar hij verschijnt letterlijk in haar dromen; soms wekelijks, soms nachten achter elkaar - en dat al jarenlang. In een poging hem uit haar dromen te verdrijven besluit ze over hem te schrijven. Ze wordt gedwongen opnieuw te beleven wat er destijds gebeurde en datgene in de ogen te kijken wat ze al die tijd verborgen heeft gehouden.

224 pages, Paperback

First published May 28, 2025

Reviews

[Lieke Polak · Rating 5 out of 5]

Voor alle obsessive girlies out there (Ik): dit boek is echt een verademing, je bent niet de enige die zich zo laat meeslepen door dingen. Also het was gewoon heel mooi geschreven.

"Ik ben er nog. Het is midden november. Als het nu hartje zomer was geweest, was ik door de mand gevallen. [...] Ik tik en ik blijf haken, ik schrap, ik staar. Mijn hart bonkt mee. Ik tik, ik blijf haken, ik schrap, ik staar. Koffie, rondje lopen, even liggen. Tik, haak, schrap, staar, bonk, bonk, bonk. Mijn hoofd is een kleuterklas waar iedereen door elkaar schreeuwt maar niemand de beurt krijgt omdat de juf op de wc in slaap is gevallen."

Ok, nu heel gauw weer nakijken zzz

[Fionneke · Rating 2 out of 5]

Een doktersromannetje vermomd als ‘literatuur’, met slecht uitgewerkte karakters die chronisch ontevreden zijn. Zat potentie in maar eindigde in een cliché.

[Deborah · Rating 4 out of 5]

Leuke verrassing dat het in Groningen speelt en alle plekken en straten bij naam worden genoemd waardoor
ik precies weet waar alles speelt en in wat voor kringen. Daarnaast ook veel herkenbare beschrijvingen van een eerste verliefdheid in je puberteit. Op een gegeven moment worden de sprongen in de tijd wat groot maar misschien helpt dat juist om afstand te doen van het verhaal, zoals de hoofdpersoon ook probeert die periode af te sluiten dan wel te verwerken.

[Malou Moen · Rating 4 out of 5]

Mooooi mooi. Ik ben over naar StoryGraph (maloumoen) maar misschien dat ik voorlopig nog even m’n vrienden hier ook blijf entertainen (wel veel moeite)

[Heleen Osse · Rating 5 out of 5]

Ik weet er de juiste woorden niet precies voor te vinden, maar wat een goed debuut is dit! Eigentijds verhaal, over hoe ingewikkeld het is om op te groeien in een snel veranderende wereld, met druk en verwachtingen van de mensen om je heen. Erg fijn geschreven, dit boek verdient een mooi podium!

[Melanie ~ melsbookishescape · Rating 3 out of 5]

*3.5 sterren*

De Eerste volgt Laura, een 35e jarige vrouw die getrouwd is en twee dochters heeft. Zij denkt nog vaak aan haar vriendje van de middelbare school en besluit het verhaal van hun relatie op papier te zetten.

Dit boek bracht me direct terug naar mijn periode op de middelbare school. De herkenbare gevoelens van erbij willen horen, je niet thuis voelen in je eigen lijf, de focus op vriendschap, de emoties die de puberteit met zich meebrengt, de eerste verliefdheid en stress om huiswerk en ouders. Het voelde daardoor bijna nostalgisch, en volgde de grote vraag “wat als…”

De Eerste is een boek dat heerlijk wegleest, en ik vond het ontzettend leuk dat het verhaal zich afspeelt in Groningen, een voor mij bekende setting. Een fijne, zomerse roman!

[Esmé Boom]

Echt blij dat ik geen puber meer ben

[Annelieke Buster · Rating 3 out of 5]

Wel goeie pubervibes

[David · Rating 3 out of 5]

Omdat zo erg het nostalgische karakter van het verhaal benadrukt wordt dacht ik dat "De eerste" sloeg op de eerste klas van de middelbare school, maar het is dus de eerste liefde. Boek heeft niet zo veel om het lijf.

[Valerie · Rating 3 out of 5]

(no spoilers Fem)
Eerste boekenclubboek en hoewel ik er echt helemaal in meegezogen was, voelde het heel erg alsof ik een brief van de auteur aan haar jongere zelf las die ze in opdracht van haar psycholoog moest schrijven. Wel een boek waarvan je zou willen dat je onzekere puber-ik het zou lezen.

[Iris Sauvé · Rating 5 out of 5]

Nostalgisch, herkenbaar en prachtig. Geweldig boek voor iedereen die met tranen van herkenning en geluk terug wil denken aan een tijd waarin alles makkelijker was, maar moeilijker leek.

[Marloe · Rating 5 out of 5]

Laten we voorop stellen dat ik in mijn nostalgische periode zit. Ik zou zo in een tijdcapsule willen stappen naar de early 00’s. Maar wist ik dat toen maar. Dit boek sluit daar zó bij aan. Het is Laura’s verhaal maar voor vrouwen geboren in de jaren 80 moet dit herkenbaar zijn (en dat is zo, lees ik nu in de recensies).
Ik ben geen Nederlands docente, maar ik zou ‘m op de boekenlijst zetten.

Extra plus, het leest makkelijk weg, heeft prachtige zinnen en er is geen literaire sausje overheen gegooid om interessant te doen (waar ik de laatste tijd een paar keer op afgeknapt ben). Blij dat ik dit voor mij onbekende boek tegenkwam in de Scheltema’s top 10.

“De puberteit is een rare tijd om over te schrijven. Ik zwolg toen al in leed dat er niet echt was, leed dat ik mezelf aandeed, en door te schrijven doe ik het vrijwillig nog een keer”

4.5 ⭐️

[Pien M · Rating 3 out of 5]

Prima boek. Was leuk om al lezende te reflecteren op de eigen puberteit en verliefdheden. Die onderwerpen; de ellende van zo'n puberlichaam, het ongemak van een allesopslokkende eerste verliefdheid, vond ik mooi beschreven. Verder blonk het boek niet bijzonder uit op het gebied van taal of plot, zeker richting het einde was ik vooral bezig met uitlezen ipv dat ik echt wilde doorlezen.

Het einde vond ik niet zo spannend en een beetje cliché. Het 'geheim', dat ze niet écht was vreemdgegaan, who cares?? Dat is toch niet echt een geheim?? Er werd echt naartoe gewerkt met een spanning alsof ze zijn hond had vermoord maar het viel allemaal wel mee. En de conclusie 'uiteindelijk zit alle liefde in jezelf', werd ik ook niet echt door omvergeblazen.

[Misha Schene · Rating 4 out of 5]

Op 1 pauze na (slapen) in 1 keer uitgelezen. Op heel veel momenten heel herkenbaar, zeker de manier waarop het gevoel van dwang en angst wordt beschreven. Ff shout out Malou voor het spotten van deze bij schelti ❣️

[Paula · Rating 4 out of 5]

3,5 ⭐️ Fijn debuut! Het voelde als een mix van Vincent Kortmann door de Groningen-vibe en Valentijn Hoogenkamp.

[Lotte · Rating 4 out of 5]

Fijn, herkenbaar boek vol nostalgie naar de puberteit en eerste liefdes. Voor iedereen die weleens blijft hangen in het "wat als"-gevoel. Geen groots plot, maar wel precies de juiste sfeer.

[Sophie · Rating 5 out of 5]

In één ruk uitgelezen!

[May-Anne · Rating 1 out of 5]

Het begon nog wel oké, maar wat een verschrikkelijk slecht verhaal richting het einde… (Zeg maar, al na 60 procent). Ik vroeg me echt de hele tijd af wat ‘het grote geheim’ zou zijn en bleef dus doorlezen, maar wát een enorme deceptie… Honderden pagina’s lang aan gezever over een tienerliefde die stukliep door iemands eigen toedoen 😭 Bovendien vond ik het hoofdpersonage niet heel sympathiek (bij vlagen nog wel in het begin, maar richting het einde niet meer) 😅

[Charlotte · Rating 2 out of 5]

Een mooi dagboek uit je tienertijd maakt nog geen literatuur.

[Kim Bosman · Rating 4 out of 5]

“Ik realiseer me dat hij waarschijnlijk altijd tevreden is geweest met wie hij is. Dat hij überhaupt altijd al iemand was.”

Dit boek komt behoorlijk binnen. Waarschijnlijk omdat ik mezelf zo herken in de angst en onzekerheid die Laura in de puberteit over zichzelf voelt. Wat kan het leven ondraaglijk worden en wat ben je alleen als je niets van jezelf begrijpt, alles heel veel is en je het gevoel hebt dat er niemand is die je écht ziet. 💔

5 uit de 5 sterren.

[Demi van Doorn · Rating 3 out of 5]

(2,5) bleef vrij oppervlakkig. Te veel losse eindjes. Mis een doel; waar gaat het heen, wat wil je brengen met dit boek?

‘’Depressie hoeft geen concrete oorzaak te hebben, Lau. Ik kwam er gewoon niet uit, wist niet goed hoe het leven moest. Ik was eigenlijk continu in gevecht met het evenwicht tussen gevoel en verstand, ik wist niet naar welke van de twee ik moest luisteren, welke de boventoon moest voeren.’ (…) ‘Bij mijn weten was mijn vader al lang niet meer depressief, of het werd zorgvuldig voor mij geborgen gehouden. Hij kon wel somber zijn, of balen van iets wat hij verkeerd had aangepakt. Hij had gauw spijt van opmerkingen, dacht aan hoe dingen anders hadden kunnen lopen, hoe hij het beter had kunnen doen. Hij lachte hard en kon een mooie ervaring beter waarderen dan wie dan ook, maar de onderstroom was altijd droevig. Hij was een levensgenieters cynicus. Hij vond het ook logisch dat je cynisch was; cynisme stond voor hem gelijk aan intelligentie. Als je stilstond bij serieuze zaken, zoals waar de wereld en haar bewoners toe in staat zijn, dan moest je toch wel concluderen dat er niets was om optimistisch over te zijn.’

[Tess Altena · Rating 5 out of 5]

wow, tot aan hoofdstuk 43 (van de 49) was ik overtuigd dat ik het boek 3 sterren ging geven, het was wel leuk en vermakelijk (vooral omdat het zich in groningen afspeelt, leuk en herkenbaar), verder niet zo heel spannend. Maar op het einde kwam alles samen en hoofdstuk 43 was zó goed en acuraat geschreven dat ik het toch 5 sterren geef!!! ik raad iedereen aan om dit verhaal in 1x uit te lezen, ga er ff een paar uur voor zitten, dan had ik hem denk ik 10 sterren gegeven.

Speciaal op misha haar verjaardag uitgelezen, want danzij haar ben ik dit boek gaan lezen.

[Laura Adriani · Rating 4 out of 5]

Ik vond het boek echt heel fijn en vlot lezen. Alsof ik weer helemaal terug was in mijn tienerjaren: de verliefdheid, de gedachtekronkels, het gedrag, interacties met ouders... totdat het moment kwam dat je als lezer doorkreeg dat het mentaal minder goed met de hoofdpersoon ging. Toen werd het eigenlijk voor mij nog een stuk interessanter, het bracht een extra laag verdieping aan dit verhaal.
Het einde voelde iets te plots, alsof er een stukje psychologische ontwikkeling bewust overgeslagen is.

[Kim · Rating 5 out of 5]

Oh, 2002 - toen Johnny Depp nog knap was, indie rock nog populair en roken nog binnen mocht. Ik voelde me teruggesleurd naar mijn eigen middelbareschooltijd, mijn eerste echte verliefdheid, en mijn eerste stappen richting volwassenheid (en alle falen en euforie die daarbij komen kijken).

Naast dat de auteur een prachtig tijdsbeeld schetst van jong zijn in de MTV-tijd - vol paarsrode haarverf, naveltruitjes (met bijbehorende naveltwijfels) en minderjarig dronkenschap, is dit debuut een stuk diepgravender dan dat. Het is heel introspectief, in knappe, rake bewoordingen word je meegenomen in zowel het hopeloze puberbrein van de hoofdpersoon, als haar volwassen brein dat nog steeds getekend wordt door haar tienerjarige zelf. Ik hoop in de toekomst nog veel van haar te kunnen lezen.

[Kim Stolk · Rating 4 out of 5]

“Dus schuilde ik. Ik klampte me vast aan zijn sterke karakter. Ik viel samen met het meisje op wie hij verliefd was geworden.” Hoe een eerste liefde je vormt, maar ook je omgeving, je ouders. Dit boek is zó herkenbaar en brengt me terug naar mijn eigen schooltijd in de vroege 00s. Zelfs de details kloppen. Heerlijk nostalgisch, goed geschreven zomerboek!

[Marit · Rating 2 out of 5]

Dit boek stond al een tijd op mijn lijstje, maar ik kwam er helaas niet in. Bij vlagen kreeg ik 2010-young adult-vibes die maar moeilijk werden gecompenseerd door vlagen met meer diepgang. Op het einde werd het iets beter, alhoewel daar ook geen wereldschokkende conclusies werden getrokken of onvoorspelbare plottwists in mijn gezicht werden geschoven.

[Sippy van der Meer · Rating 4 out of 5]

Vlot geschreven, waarin de hoofdpersoon terugkijkt op haar eerste liefde. Puberaal en dramatisch maar ook kwetsbaar en ontroerend. En als bonus speelt dit alles zich vooral af in Groningen - zo zitten ze bij Café Kult op het terras - wat wil je nog meer?

[Marieke van Boven · Rating 3 out of 5]

3,5*

[Kasia Groenenberg · Rating 5 out of 5]

“We kleuren gelukzalig binnen de lijnen en vermijden onderwerpen die zuurstof in stikstof veranderen”

[Mylene Vm · Rating 5 out of 5]

“Boven ga ik op mijn oude bed liggen. Het bed waar het meisje sliep, piekerde, verlangde, droomde. Ik zou haar verhaal kunnen herschrijven, ik zou het opnieuw kunnen beginnen, maar ik doe het niet. Het is goed zoals het is. Ik voel me rustig, zacht naar mezelf.”