Een ontdekkingsreis per trein naar Albanië door het hart van Europa, langs nostalgische hotels en ouderwetse eetzalen, met bijzondere ontmoetingen – een meesterlijke combinatie tussen reis- en eetverhalen Voor culinair schrijver Sake Slootweg staat reizen gelijk aan eten. In De Tirana Express reist hij met tussenstops met de trein naar Albanië en logeert hij op bijzondere plekken en in hotels waar de geschiedenis vanaf druipt. Hij komt soms in een wereld terecht die op zijn laatste benen loopt, waar vastgehouden wordt aan oude gewoontes, regels en wetten. Een cultuur die aan het verdwijnen is. De Tirana Express neemt de lezer mee op weg naar het land waar Sake op zijn negende naartoe verhuisde en drie jaar woonde. Het was de plek waar hij geslachte halve koeien aan vleeshaken op de markt zag hangen. Een land met inwoners die zo gastvrij zijn dat je sowieso altijd moet blijven eten. Hier ging hij voor het eerst naar een restaurant, proefde hij tomaten uit de vollegrond en at hij eindelijk iets anders dan aardappelen, groente en vlees. Sinds zijn vertrek op zijn twaalfde is hij er nooit meer terug geweest. Inmiddels komen steeds meer vrienden thuis van hun vakantie in Albanië met verhalen van een land dat hij blijkbaar niet meer kent. Sake besluit om terug te gaan.
Dit is een hartstikke leuk boek voor liefhebbers van reisverhalen die over restaurants gaan.
De wat villeine humor van Sake Slootweg is jammergenoeg nét niet mijn humor. Ook niet als ik het met een Albert Verlinde-stem lees.
Verder heb ik over mezelf geleerd dat ik geen reisverhalen van mannen moet lezen, omdat ik voortdurend denk: waarom moet mij dit interesseren? -Ja Evelyn, dat moet ook niet, maar je pakt zelf dit boek op.
Dit is dus een: hi, it's me, I'm the problem, it's me-boek.
De Tirana Express is een smaakvol reisverhaal! Sake Slootweg reist via de trein door Europa naar Albanië. Zelf heb ik ook een reis naar Albanië op de planning staan en na zijn verhaal wil ik bijna de vliegtickets annuleren en de trein boeken.
Het reisverhaal leest als een avontuur, maar ook alledaags. Van een hotel in Brussel dat vergane glorie is tot de vertraging bij de Duitse bahn. Slootweg woonde als negenjarige in Albanië en start zijn reis met een kinderlijk enthousiasme, zijn jeugddromen najagend. Dat zorgt voor een dromerige sfeer, ondanks dat veel hotels inmiddels ietwat vergane glorie lijken te zijn.
De reis door Europa leest heerlijk snel weg: met bijzondere hotels en nóg bijzonderdere mensen, en de lokale gerechten die overal geproefd worden. Het deel in Albanië vond ik wat langdradiger: er worden veel namen genoemd en ik raak soms de draad kwijt. Ondanks dat Slootweg ook daar rondreist, zit er minder vaart in het verhaal. Het maakt me wel nieuwsgierig naar het land, dat tussen zijn jeugd in de jaren '90 en het heden enorme veranderingen heeft doorgemaakt. Deze zijn merkbaar in de gerechten: van de ijscozaak in Skohdër tot het échte Albanese ijs van de bakker.
Met De Tirana Express lees je een fijn reisverhaal met de focus op (oude) hotels en streekgerechten, op een verhalende manier verteld.
Korte verhalen om van te smullen. Een eetroman die leest als een trein, maar waar het niet erg is om af en toe te stoppen, achterover te leunen en het geheel te herkauwen.
Met liefde én humor geschreven, de vernuftige scenes tot in de puntjes uitgewerkt. Je proeft én reist mee en laat je verlekkeren door smeuïge details waar je je vingers bij aflikt. Het gewone wordt hier op kunstige wijze in de etalage gezet, op een dienblad geserveerd en uitgelicht. Waardoor je het kleine gaat waarderen en het grote wil ontdekken. Al is het maar dichtbij.
Een boek dat je uitnodigt om vol verwondering de wereld in te blijven kijken en je open te stellen voor alles wat je onderweg tegenkomt.
Geestig geschreven boek; ontspannende lectuur op het resort van Zanzibar. Mocht ik nog eens naar Albanië gaan, dan lees ik voorafgaand aan dat bezoek dit boek opnieuw; voor de monumentale hotels en restaurants, het eten van (een paar van) de beschreven gerechten, de te bezoeken bezienswaardigheden etc.
Heerlijke vertelling over een treinreis naar Albanië, het land waar Sake Slootweg in zijn jeugd drie jaar woonde. Vol heimwee naar oude herinneringen, zelfkritische observaties en bijzondere ontmoetingen. Fijne, vlotte schrijfstijl met een flinke dosis zelfspot.
Leuk boek, prettig geschreven, met smakelijke en geestige verhalen over een treinreis naar Albanië, waarbij de auteur stopovers maakt in verschillende landen. Vermakelijk en soms herkenbaar.