LEGE STEDEN verhaalt over sociale onderdrukking, religieuze vervolging, wetenschappelijke ontdekkingen en verschrikkelijke nachtmerries. Het is het eerste deel van Jasper Polane’s fantastische cyclus DE ONZICHTBARE MAALSTROOM.
Twee identieke steden, gelegen in parallelle werelden: een victoriaans aandoende stad, die in de gaten wordt gehouden door gedachtelezers, en een modernere versie, waar de bevolking de beschikking heeft over uitzonderlijke apparaten.
Wetenschapper Werner Boren wordt ontvoerd en van de ene wereld naar de andere wereld gebracht om daar te werken aan de geavanceerde machines.
Heike Krim, een jonge vrouw die bij de inquisitie werkt, probeert hem op te sporen. Dan ontdekt Werner een derde mysterieuze versie van de stad, die niet zo verlaten is als hij lijkt…
Jasper Polane (1973) is schrijver, regisseur en oprichter van Quasis Uitgevers. Als scenarist schreef hij tekenfilmseries voor televisie. Er zijn een aantal kinderboeken van zijn hand verschenen bij Just Publishing. Lege steden is zijn eerste boek voor volwassenen. Hij woont met zijn gezin in Leiderdorp.
Een échte pageturner! Ik had het boek in een paar dagen uit gelezen. Je bent steeds benieuwd naar wat er staat te gebeuren en hoe het verder zal gaan met de personen in het verhaal. De karakters zijn heel goed beschreven wat maakt dat je met de personages mee kunt leven, ze worden als echte personen tijdens het lezen. Verschillende verhaallijnen die door de wijziging in lettertype goed te volgen en te combineren zijn. Je kunt het verhaal op deze manier volgen in de wereld waar het zich afspeelt, zonder dat het warrig wordt.
Wat de boventoon voert is het gevoel van angst. Angst in wat er kan gebeuren en angst voor de medemens. Is hij of zij wel hoe je denkt dat hij/zij is? Zijn ze te vertrouwen of moet je op je hoede zijn. Wat is waarheid? Het ligt er aan wie het mag beoordelen, zo blijkt.
Het verhaal laat zien dat iets alleen maar onmogelijk is, wanneer nog niet alle mogelijkheden bekend zijn. Dat vond ik mooi om te lezen. Een ander gevoel dat ik kreeg is de wetenschap dat hoe meer je weet, des te meer vragen je zult hebben.
In dit verhaal reis je met Werner, Heike en Edison naar een andere wereld en naar een andere tijd. Je weet niet wat je overkomt! Op sommige passages ben je blij dat je een lampje aan kunt knippen, dat zegt wel wat denk ik. Het gevaar is niet tastbaar. Loeispannend! Het is niet allemaal fantasy wat de klok slaat in dit boek, veel is herkenbaar. Ook liefde, lust, haat en bedrog komt aan de orde. Alles wat in onze wereld aanwezig is.
Een bijzonder onverwacht einde waardoor je het volgende deel uit de serie zeker niet wilt missen. Dat is mijn mening.
Gisteren had ik de tijd om het boek 'Lege steden' van Jasper Polane uit te lezen. Iedereen die van fantasie verhalen houd, zich even wil onder dompelen in een wereld die we niet kennen of gewoon terug in de tijd wil is dit een echte aanrader. De eerste twee hoofdstukken zijn misschien wat lastig door de namen maar daarna leest het als een trein. Laat je niet afschrikken door de prachtige voorkant tijdens het lezen zit je zeker niet met je handen in je haar maar op het puntje van je stoel. Voor de oplettende Leidse lezer zitten er leuke knipogen in verwerkt.
Dus dit weekend op naar de boekhandel of vraag er naar bij je plaatselijke Bibliotheek daar moet hij binnen kort toch ook gewoon verschijnen. Want wat is er met dit heerlijke weer nou lekkerder dan met een kopje thee en een goed boek in het zonnetje te zitten.
Als ik een boek in een week tijd uit lees kan dat twee dingen betekenen. 1. Het is een erg kort boek. 2. Het is een erg goed boek
Aangezien het eerste niet van toepassing is, kan het alleen het tweede zijn. Ik werd meteen het verhaal in gezogen, waardoor het erg moeilijk was het boek opzij te leggen wanneer ik moest gaan slapen. De opbouw van het verhaal is goed waarbij actiescènes en uitleg elkaar goed afwisselen. Met name het tweede deel van het verhaal leest erg snel weg. Ook de personages zijn erg goed uitgedacht waardoor het verhaal nog meer diepgang krijgt.
Zonder meer een heel bijzonder en origineel fantasy boek. Jasper Polane heeft een bijzondere en originele wereld geschapen. Als je begint te lezen, kun je nauwelijks stoppen, het verhaal is vanaf het begin intrigerend en Jasper Polane weet de spanning tijdens het verhaal goed vast te houden en aan het eind zelfs nog te vergroten. Het einde heeft mij aangenaam verrast en ik ben zeer benieuwd naar het vervolg.
Vanaf het begin van het verhaal volg je twee personages, Werner en Heike, die beide afkomstig zijn van Alphawereld. Werner is een wetenschapper die zijn vrouw is verloren en wordt achterna gezeten door de inquisitie die bestaat uit getalenteerde gedachtelezers (ESP’ers). Heike is een ESP’er met een bijzonder sterke gave, maar omdat zij een vrouw is wordt zij in de ouderwetse wereld niet serieus genomen en moet vechten om onder het bureaubaantje uit te komen die haar in de schoenen is geschoven. Wanneer Werner gedwongen wordt om op de vlucht te slaan voor inquisitie krijgt hij hulp van Edison, die al jaren zijn buurvrouw is maar eigenlijk een agente van de andere wereld die Alixwereld genoemd wordt. Samen duiken zij met behulp van een geavanceerd apparaat naar die wereld waar van Werner verwacht wordt dat hij meewerkt aan het ontwikkelen van nieuwe apparaten. Natuurlijk laat de inquisitie het hier niet bij zitten en Heike probeert zich te bewijzen door de mensen uit de Alixwereld op te sporen en te achterhalen hoe ze Werner te pakken kunnen krijgen.
Het verhaal bevat veel informatie over de personages, de twee werelden (later zelfs drie) en de ontwikkeling van de apparaten waarmee er van de ene wereld naar de andere kan worden gedoken. Toch heeft de schrijver het voor elkaar gekregen om hier geen infodump van te maken maar juist een lekker lopend verhaal. Het switchen tussen de personages en werelden verloopt soepel waarbij de verschillende lettertypes en manier van hoofdstukken aangeven zeker helpen. Ik vind Heike een leuk personage en had meer met haar dan met Werner, maar beide zijn goed uitgewerkt. Ook Heike’s baas, de hoofd van de inquisitie en een bijzonder nare man, wordt goed omschreven. De ontwikkelingen in het verhaal houden je aan het boek gekluisterd en wekken nieuwsgierigheid op. Tegen het einde was ik even de draad kwijt omdat de gebeurtenissen zich plotseling vrij snel opvolgen, wat ik een beetje jammer vond. Hoewel het verhaal min of meer afgerond eindigt, is het duidelijk dat er nog meer delen komen en die ben ik absoluut van plan aan te schaffen. Ik heb het boek met veel plezier gelezen en zou het zeker aanraden aan iedereen die van SF-Fantasy houdt!
Werner Boren, een uitgerangeerde wetenschapper, leeft in een stad die geregeerd wordt door de inquisitie met zijn gedachtelezers.
Als hij ontvoerd wordt naar een parallelle wereld, komt hij in een wereld terecht waar hij zijn wetenschappelijk talenten kan herontdekken.
Ondertussen volg je ook de gedachtelezer Heike Krim die probeert zich op te werken in de rangen van de inquisitie, die geregeerd wordt door mannen.
Als Werner de inzet wordt van een spel tussen de werelden, ontsluiten ze duistere vijand, die uit is op de vernietiging van alle werelden. Kunnen ze dit kwaad tegenhouden en hun werelden redden van de ondergang en welke rol hebben Heike en Werner hierin.
Jasper heeft twee tegenstrijdige werelden gecreëerd. De een zijn zelfs je gedachten niet veilig en zijn de mensen behoorlijk preuts, terwijl de andere meer op het hedendaagse Nederland lijkt.
Het verhaal is vlot geschreven met een spannende climax op het eind. Maar het verhaal miste wat. Het gaat allemaal te gladjes, te makkelijk. Ik had meer problemen verwacht als Werner in de andere wereld terecht komt, een soort van cultuur shock. Nu neemt hij alle gewoontes zo over en gaat zonder problemen aan het werk.
En de verschrikkingen die Jasper uit zijn nachtmerrie heeft verwerkt in het verhaal, die hadden best wat angstwekkender kunnen zijn. Dit had voor mij de spanning juist opgevoerd.
Met al is dit een prettig mix geworden van SF en Fantasy. Zeker een goede start van de serie en een aanrader voor iedereen die een aantal uurtjes wil doormaken met verwondering en spanning.
Dit boek is alles dat ik eigenlijk wil van Nederlandstalige fantasy, en fantasy in het algemeen. Ik ben altijd aangetrokken tot het vreemde, iets dat niet per se aards is of terug te leiden naar onze cultuur, en Polane weet dat meesterlijk in zijn boek te verwerken in De Onzichtbare Maalstroom. Het is heel duidelijk dat hij wel verhalen, mythen en namen uit onze wereld gebruikt (Tartarus, God, de hel... ze komen allemaal voor), maar hij weet dat heel goed te verwerken met wat er wel vreemd is, waardoor het toch weer als een unieke mix aanvoelt. Daar komt bij dat Polane twee werelden moet beschrijven, met hun nodige worldbuilding, en door de botsingen in waardes tussen de twee werelden komen ze allebei beter uit de verf. Doet me denken aan de His Dark Materials-trilogie, op de beste manier. Ik lees niet vaak Nederlandstalige fantasy, maar deze is wel bijzonder en ben blij dat ik me eraan gewaagd heb.
De worldbuilding van Lege steden zit erg goed in elkaar. Het doet qua parallele werelden het meeste denken aan de Stravaganza (o.a. City of Masks) serie van Mary Hoffman en aan de His Dark Materials trilogie van Philip Pullman, maar dan voor volwassenen. De eerste helft van het boek wordt gebruikt om de werelden voor te stellen aan de lezer en om de (hoofd)personages te introduceren. Soms zijn sommige termen even wennen maar dat is inherent aan het genre. De tweede helft van het boek leest in een sneltreinvaart; het is spannend en creepy en beklemmend sfeervol.
Wat valt er te vertellen over een boek die je in één dag uitleest? Uit dat feit alleen blijkt al dat deze fantasy, science fiction thriller een echte "page turner" is.
De eerste hoofdstukken vergde eventjes wat moeite om aan de gebruikte termen die in de werelden voorkomen te wennen, maar daarna wordt de spanning zorgvuldig opgebouwd waardoor je het boek maar moeilijk weg kan leggen.
Tjonge, wat had ik veel moeite om in het verhaal te komen. Het wisselen van de letter dikte/soort stoorde me. Het was - vond ik - ook niet nodig, omdat duidelijk was vanuit welke POV er geschreven was. Ik heb de 2014/1e druk gelezen, ik weet dus niet of dit in een latere versie nog veranderd is.
Ik geef niet gauw 2 sterren, maar in dit geval heb ik me in meerdere pogingen door het verhaal moeten wurgen. Ik kreeg geen band met de karakters, daardoor was de spanning er niet. Dat is jammer, want het verhaal-idee op zich is wel interessant. Tegen de tijd dat het verhaal begon te lopen (de laatste hoofdstukken) was de schrijver me volledig kwijt.
Voor het grootste deel van het boek wilde ik 3,5 sterren maximaal geven, maar het einde was een 'roller coaster' van gruwel, actie en verrassende openbaringen die een beoordeling van vier sterren zeker verdiende. Ik las op het internet gemengde recensies (hoewel de meesten positief waren). Een paar kritiekpuntjes waren technisch gesproken wel terecht. Dat de schrijfstijl niet heel bloemrijk is en dat de dialogen misschien niet allemaal soepel liepen. Ik zag het wel, maar vond het zelf niet storend. Het gaat me vooral om het verhaal. Dat er wel vaker verhalen zijn geschreven over alternatieve realiteiten - dat is zo, en TV-series ook, maar dat maakte dit boek voor mij zeker niet minder. Ik heb misschien niet de juiste TV-series gekeken, maar ik vond wat hier met de parallelle werelden werd gedaan juist behoorlijk origineel. Dat hoofdpersoon Werner wat passief is en zich laat meetrekken - maar als dat is hoe hij in elkaar zit, is dat gewoon zo. Hij was ook depressief, en dan is je eigen initiatief een heel stuk minder. De bijfiguren in zijn verhaallijn wegen er flink tegenop, zoals de ondernemende Edison en de androïde Ada. De andere hoofdfiguur Heike is een stuk actiever, en moet als vrouw in een mannenwereld niet alleen worstelen met haar chauvinistische leidinggevende maar ook met een cultuur die haar het liefst thuis achter het aanrecht zou zien. De twee verhaallijnen ontmoeten elkaar op een interessante manier. Dat Werner uiteindelijk een magiër lijkt te zijn is geen minpunt voor me - hij komt uit een wereld waar ESP en andere paranormale gaven realiteit zijn. Ik geloofde zijn beheersing over de toch al magische techniek zeker wel. Het verhaal kwam voor mijn gevoel wat langzaam op gang, waarbij ik me afvroeg wat het echte plot zou gaan worden. Er leek veel te draaien om het ontdekken van nieuwe technologie, alhoewel er al wat hints waren naar duisterdere aspecten (zoals een droom van een vrouw). Maar na twee derde komt het boek in een stroomversnelling. De verbeelding van de auteur gaat helemaal los. Ik zag een aantal Lovecraftiaanse elementen de kop op steken - niet alleen in enkele wezens die de hoofdpersonen ontmoeten, maar ook in de manier waarop de natuur van de werkelijkheid in twijfel wordt getrokken. De avonturen overspannen hier meerdere dimensies, op een goed beschreven manier waarbij ik zeker met alle karakters meeleefde. Het verhaal had een afgerond einde, maar laat zeker ruimte voor meer - en gelukkig is dat er al! Ik ga de andere boeken in deze serie dus ook lezen!
Een uitgebreidere versie van deze bespreking verschijnt in juni in Fantastische Vertellingen.
Zelden heb ik een fantasy-boek gelezen dat zo goed uitgekiemd en onderbouwd was als Lege Steden. De opbouw van werelden en personages is zo goed dat je jezelf volledig kan inleven in de omgeving en de belevingen van de (hoofd)personages. Al vrij vroeg in het boek bouwt Jasper de spanning op om een paar keer tot hoge pieken te stijgen, waardoor je letterlijk op het puntje van je stoel komt te zitten. Elk hoofdstuk brengt nieuwe wendingen in het verhaal, waardoor je als lezer versteld komt te staan van de fantastische wereld van Otrostaadt.
In Lege Steden wordt er ook geschreven over het telepathisch lezen van gedachten, maar voor wie Twilight-scenario’s vreest (of hoopt), komt dit even anders uit. Het lezen van gedachten zoals Jasper het omschrijft, werkt op een geheel andere manier en komt veel geloofwaardiger over.
Lege Steden is echter niet enkel spanning, maar ook humor en romantiek krijgen een plaatsje in het boek, waardoor er voor de lezer voldoende afwisseling is voorzien.
Het einde van het boek laat je hunkeren naar het volgende. En het daarop volgende…
Het is zeker een boek wat bij blijft. Had hem even aan de kant gelegd maar alles is blijven hangen en kon dus zo weer door lezen en dat gebeurt mij niet vaak.
Het is een goed en sterk geschreven boek. De spanning word goed opgebouwd mede door de aantal onverwachte wendingen die het boek neemt. Vooral richting het einde van het verhaal
Ook helpt het doordat je het verhaal van uit 2 zichtpunten leest en wel vanuit de zichtpunten van Heike Krim en Werner Boren.
Denk alleen niet voor iedereen weggelegd vanwege moeilijke niet vaak voorkomende Nederlands woorden.
Ben bang dat het lang wachten wordt op het volgende deel van het boek dus dat wordt lastig. Want wil graag verder lezen.
Dus van uit mijn zich punt een zeer sterk en goed debuut. Daarom 5/5 sterren.
Wat een ontzettend leuk boek was dit. Vlot geschreven, erg spannend en heel erg onderhoudend. De personages komen heel goed over. Echt een aanrader dit.
Dit boek had ik al een tijd op de plank liggen en toen ik vorige week geveld was door een griepje leek het me een perfect moment om eens te beginnen aan dit scifi/fantasy verhaal van Jasper Polane. Ik heb me prima vermaakt met het boek en het is me zeker niet tegengevallen. De setting in een Victoriaans aandoende stad, waar de technologie nog helemaal in de kinderschoenen staat, is echt heerlijk. Mensen spreken elkaar netjes aan en ook de manier waarop de Inquisitie is neergezet geeft een beklemmende sfeer aan de samenleving die in het boek is neergezet.
Het verhaal wordt vanuit twee verhaallijnen/perspectieven verteld, waardoor je steeds vanuit een ander perspectief de wereld(en) meekrijgt. Werner Boren, de wetenschapper die zich bezighoudt met verboden praktijken en Heike Krim, een telepaat die bij de Inquisitie wil werken als een van de weinige vrouwen. Beide personages waren erg interessant en maakten een grote ontwikkeling mee tijdens het verhaal.
Er waren echter wel een paar dingen waar ik me aan stoorde. Op vlak van het drukwerk van het boek zelf stoorde ik me aan het constant wisselen van lettergroottes/type, afhankelijk van de wereld waarin het verhaal zich afspeelde. Ik vond het lettertype het fijnst in het eerste hoofdstuk. Hierdoor moest ik iedere keer overschakelen als het lettertype veranderde en dat haalde me een beetje uit het verhaal.
Een ander ding wat ik ook jammer vond is dat Werner Boren lijdt aan het "Chosen One" syndroom, zoals ik het zou willen noemen. Hij weet instinctief dingen waar de meest briljante geesten op de wereld jaren over zouden doen om te berekenen. Dit heeft me wel een paar momenten opgeleverd waar ik bij moest zuchten, ook al laat Jasper goed zien dat het karakter toch ook fouten maakt en menselijk is. Soms was het voor mij net een iets te makkelijke uitweg in ieder geval.
Ondanks dat minpunt zet Jasper een fantastische wereld neer, waar de mogelijkheden oneindig lijken en het wonder van het ontdekken van het onbekende een grote rol speelt. Vooral bij het één na laatste hoofdstuk werden er een aantal flink existentiële kwesties aan de kaak gesteld waar ik erg aangenaam verrast over was. Ook gebruikt Jasper termen waaruit blijkt dat hij een eigen lingo heeft verzonnen voor alle fantastische technische snufjes in het verhaal. Dit maakt alles een heel stuk geloofwaardiger en vond ik erg interessant om te lezen.
Het verhaal eindigt wel een klein beetje met een sisser en ik voel me dan ook enigszins verplicht om verder te lezen, al was het alleen maar omdat ik wil weten hoe het verder gaat met Heike. Werner zal als Victoriaanse Doctor Who vast ook wel weer opduiken. ;) Wat dat betreft merk je dat dit boek echt is bedoeld om de wereld neer te zetten, daarom geef ik het een dikke 3-sterren.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Interesting idea with the parallel universes and the welcoming twist at the end about how universes come into existence.
On the other hand I found it difficult to care about the characters. For the most part, for me, they were only names with one distinguishing characteristic. (And it took me well beyond the 75% of the book to be able to distinguish the females). There was no emotional imprint from any of them. Not caring about their fate, meant I didn't care all that much about the outcome of the plot. Especially not when black shadows with no agenda nor voice nor characteristics became the main protagonists.
The language used was practical. Word choice seemed mainly driven to point out what can be seen and what was happening in an efficient and unambiguous manner. While this is excellent language usage in emails, it is not enough to create an engaging novel. It is as if the author has not yet discovered that pointing things out with words is just the bottom layer of language use.
Dit eerste deel van de serie brengt je direct in twee nieuwe werelden, en introduceert verder een fascinerend universum. De personages zijn heel goed uitgewerkt, en als lezer krijg je er al snel een band mee. Het boek is een afgerond verhaal, maar laat je hongeren naar meer- en gelukkig is dat er. Jasper Polane verstaat de kunst om de lezer zijn wereld binnen te trekken, en blijft verrassen met een verhaal dat logisch voelt, hoe vreemd de wendingen ook mogen zijn. Een dikke aanrader, niet alleen dit eerste deel, maar de hele serie!
Aanrader! Aan de schrijfstijl kon ik merken dat dit het eerste boek was van Jasper Polane (er is duidelijk verschil met zijn recente korte verhaal Tussen 2 werelden), maar dat heeft me nauwelijks gestoord dankzij het gruwelijk spannende verhaal en de fascinerende setting. Dit boek heeft me meerdere avonden te laat op laten blijven. Smaakt naar meer!
Fantastisch boek dat als een storm aanzwelt en je meesleurt. Werner wordt vanuit een samenleving die gedomineerd wordt door mensen die gedachten kunnen lezen naar een andere wereld ontvoerd om daar het werk van zijn 'dubbelaar' voort te zetten. In zijn thuiswereld willen ze hem terug en dan begint alle ellende...
Dit is het eerste deel van een trilogie over de Onzichtbare Maalstroom. In dit boek ben je als lezer om de beurt in een van de twee parallelle werelden, de Alpha wereld en de Alix wereld en dan in parallelle steden met de naam Otrostaadt. Het wordt in het boek aangegeven waar je bent, doordat er gebruik gemaakt is van verschillende lettertypes of diktes van letters, wat wel ondersteunend werkt. Het idee van dit boek over parallelle werelden vind ik knap gevonden en ik heb er bewondering voor dat de schrijver hierop verder gaat. Het is eens iets anders, een origineel concept, waarvan ik hoop dat de betekenis van of de inhoud van de onzichtbare maalstroom in de volgende delen nog beter naar voren komt. De wetenschapper Werner Boren wordt uit de victoriaans aandoende stad ontvoerd, omdat hij wellicht de speciale techniek verder door kan ontwikkelen die men nodig heeft om tussen de parallelle werelden heen en weer te springen. Hij komt in een parallelle stad die een stuk moderner is. Heike Krim een ESP 'er die voor de inquisitie werkt, probeert hem op te sporen. Mijn eerste indruk van dit boek was die van: een goed verhaal. Knap bedacht. Maar de uitleg over de machines waarmee Werner wordt geïnstrueerd begon meer op een lezing te lijken en hoewel er op de achterflap staat dat het een verhaal is over sociale onderdrukking, religieuze vervolging, wetenschappelijke ontdekkingen en verschrikkelijke nachtmerries, vond ik het meer een verhaal waarbij de vraag hoe parallelle werelden worden verklaard de belangrijkste was. Er wordt geworsteld met techniek versus magie, het moet spannend worden door schaduwwezens uit een schijnbaar lege stad die naar mijn mening dan weer te weinig duidelijk worden en leven in een andere parallelle wereld. Toch wel een spannend verhaal door wat ermee gebeurt. Werner Boren schijnt een sleutelpositie in te nemen waardoor tussen de verschillende steden gereisd kan worden, maar dat reizen kan heel gevaarlijk zijn. En dan komt aan het eind nog een ander idee naar voren dat kan verduidelijken waardoor de verschillende steden zijn ontstaan, misschien om het lege van de titel Lege Steden te verklaren. Daardoor spatte de zorgvuldig geblazen zeepbel voor mij als lezer jammer genoeg uit elkaar en werd het verhaal voor mij dan toch net te ongeloofwaardig. Vanwege de ideeën geef ik dit boek drie sterren, want daardoor was het het lezen best wel waard.
Werner Boren, een uitgerangeerde wetenschapper, leeft in een stad die geregeerd wordt door de inquisitie met zijn gedachtelezers. Als hij ontvoerd wordt naar een parallelle wereld, komt hij in een wereld terecht waar hij zijn wetenschappelijk talenten kan herontdekken. Ondertussen volg je ook de gedachtelezer Heike Krim die probeert zich op te werken in de rangen van de inquisitie, die geregeerd wordt door mannen. Als Werner de inzet wordt van een spel tussen de werelden, ontsluiten ze duistere vijand, die uit is op de vernietiging van alle werelden. Kunnen ze dit kwaad tegenhouden en hun werelden redden van de ondergang en welke rol hebben Heike en Werner hierin.
Jasper heeft twee tegenstrijdige werelden gecreëerd. De een zijn zelfs je gedachten niet veilig en zijn de mensen behoorlijk preuts, terwijl de andere meer op het hedendaagse Nederland lijkt. Het verhaal is vlot geschreven met een spannende climax op het eind. Maar het verhaal miste wat. Het gaat allemaal te gladjes, te makkelijk. Ik had meer problemen verwacht als Werner in de andere wereld terecht komt, een soort van cultuur shock. Nu neemt hij alle gewoontes zo over en gaat zonder problemen aan het werk. En de verschrikkingen die Jasper uit zijn nachtmerrie heeft verwerkt in het verhaal, die hadden best wat angstwekkender kunnen zijn. Dit had voor mij de spanning juist opgevoerd.
Met al is dit een prettig mix geworden van SF en Fantasy. Zeker een goede start van de serie en een aanrader voor iedereen die een aantal uurtjes wil doormaken met verwondering en spanning.
Ik weet niet of het komt door de herkenbare personages, de geweldige world building of de vlotte schrijfstijl, maar dit voelde als Fantasy maar dan op zn Nederlands. En dat is een goed iets! Het eerste fantasy boek van eigen bodem in jaren die ik in één keer uit heb gelezen.
Een erg spannend en interessant boek! Een aanrader voor iedereen!
Ik heb hem met het licht aan moeten lezen. Het was inderdaad te spannend!
Een fantasieboek van een Nederlandse schrijver zie je niet vaak, wat mij meteen benieuwd maakte. Ik was dan ook blij verrast met dit boek, erg spannend verhaal en goed beschreven werelden waar je je makkelijk in kan leven. Zeker een aanrader!
Melko lailla perustusinascifiä, jossa on toinen toistaan stereotyyppisempiä henkilöitä ja omasta maailmastamme lainatun asenneilmapiirin tunkkaisempi versio. Ihan ei asetelma saati loppuratkaisu jaksanut napata, ja saattaapi olla, että jää jatko-osat lukematta.