What do you think?
Rate this book
Home Before Dark
November, 1967, Iceland. Fourteen-year-old Marsi has a secret penpal – a boy who lives on the other side of the country – but she has been writing to him in her older sister's name. Now she is excited to meet him for the first time. But when the date arrives, Marsi is prevented from going, and during the night her sister Stína goes missing – her bloodstained anorak later found at the place where Marsibil and her penpal had agreed to meet.
November, 1977. Stína's disappearance remains unsolved. Then an unexpected letter arrives for Marsi. It's from her penpal, and he's still out there… Desperate for news of her missing sister, but terrified that he might coming after her next, Marsi returns to her hometown and embarks on an investigation of her own. But Marsi has always had trouble distinguishing her vivid dreams from reality, and as insomnia threatens her sanity, it seems she can't even trust her own memories … and her sister's killer is still on the loose…
November, 1977. Stína's disappearance remains unsolved. Then an unexpected letter arrives for Marsi. It's from her penpal, and he's still out there… Desperate for news of her missing sister, but terrified that he might coming after her next, Marsi returns to her hometown and embarks on an investigation of her own. But Marsi has always had trouble distinguishing her vivid dreams from reality, and as insomnia threatens her sanity, it seems she can't even trust her own memories … and her sister's killer is still on the loose…
Audible Audio
First published November 5, 2023
About the author
Eva Björg Ægisdóttir
11 books745 followersEva Björg was born and raised in Akranes, the small town featured in her books. The Creak on the Stairs was her debut novel. The book went on to win the Blackbird Award and became an Icelandic bestseller. In 2021 The Creak on the Stairs won the British Crime Writers Association (CWA) New Blood Dagger.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 292 reviews
August 8, 2025
3.75 stars
I’ve really enjoyed this author’s Nordic noir series set in Iceland and her latest stand-alone novel is just as engaging as the others. The story follows our main character as she investigates the mystery behind her sister’s disappearance ten years ago, spurred by a new letter from an old pen pal. Our narrator has been suffering from guilt these past 10 years, which has resulted in her battling insomnia and hallucinations. Her childhood memories are fragmented and she’s not sure which ones she can trust.
The book weaves in multiple POVs and timelines, which adds depth and layers to the mystery. There were plenty of twists, some I saw coming, others I didn’t. While I was satisfied with the ending, I found the culprit and motive a bit dumb. I also expected the pen pal element to play a larger role than it did. Overall, despite a few issues, I found this to be an entertaining Icelandic noir novel.
I’ve really enjoyed this author’s Nordic noir series set in Iceland and her latest stand-alone novel is just as engaging as the others. The story follows our main character as she investigates the mystery behind her sister’s disappearance ten years ago, spurred by a new letter from an old pen pal. Our narrator has been suffering from guilt these past 10 years, which has resulted in her battling insomnia and hallucinations. Her childhood memories are fragmented and she’s not sure which ones she can trust.
The book weaves in multiple POVs and timelines, which adds depth and layers to the mystery. There were plenty of twists, some I saw coming, others I didn’t. While I was satisfied with the ending, I found the culprit and motive a bit dumb. I also expected the pen pal element to play a larger role than it did. Overall, despite a few issues, I found this to be an entertaining Icelandic noir novel.
March 10, 2026
IJsland, 1967. De veertienjarige Marsí heeft een geheime penvriend, maar schrijft hem onder de naam van haar oudere zus Stína. Wanneer ze eindelijk hebben afgesproken, wordt Marsí door haar moeder tegengehouden om de deur uit te gaan. Diezelfde nacht verdwijnt Stína spoorloos. Haar bebloede jas wordt gevonden op de plek van de afspraak.
Tien jaar later. De zaak is nog altijd onopgelost. Dan ontvangt Marsí een onverwachte brief van haar oude penvriend. Hij zegt meer te weten...
Marsí keert terug naar haar geboortedorp om de waarheid te achterhalen. Maar haar slapeloosheid en verwarde herinneringen maken het steeds moeilijker om feit van fictie te onderscheiden. En hoe dichter ze bij het geheim komt, hoe duidelijker: de moordenaar is nog steeds op vrije voeten en wil voorkomen dat de waarheid aan het licht komt.
'Slapeloos' is de nieuwsts thriller van Eva en in dit verhaal spring je steeds van 1977 naar 1966/1967. Je leest zowel vanuit Marsí, als haar zus Stína. In het begin kan het verhaal een beetje rommelig overkomen, maar na een tijdje wordt duidelijk dat Marsí een penvriend had én dat haar zus Stína iets verschrikkelijks overkomen is.
Ze verdween namelijk midden in de nacht. Niet veel later wordt haar jas aan de kant van de weg gevonden en deze zat onder het bloed. De vraag is dus of Stína überhaupt nog in leven is, maar waar is ze na al die tijd?
De sprongen in de tijd maakten het verhaal voor mij wel interessant, omdat je zo een steeds beter beeld kreeg van de zusjes en de mensen waarmee ze omgingen. In het jaar 1977 is het boeiend om te lezen over de terugkeer van Marsí naar de plek waar alles begon.
Je voelt de hele tijd dat er bepaalde dingen niet kloppen, maar je weet nog niet zo goed wat het precies is. De opbouw is traag, maar er hangt wel een mysterieuze sfeer. Toch vond ik het verhaal enigzins tegenvallen. Sowieso is het een beetje rommelig en komt het traag op gang. Tegelijkertijd wilde ik ook graag weten hoe alles zou aflopen.
Het plot is oké, maar alles gaat opeens erg snel en als ik dit vergelijk met de series die Eva heeft geschreven, vind ik dit net even iets minder pakkend.
Beoordeling: 3,0/3,5 ⭐️
Tien jaar later. De zaak is nog altijd onopgelost. Dan ontvangt Marsí een onverwachte brief van haar oude penvriend. Hij zegt meer te weten...
Marsí keert terug naar haar geboortedorp om de waarheid te achterhalen. Maar haar slapeloosheid en verwarde herinneringen maken het steeds moeilijker om feit van fictie te onderscheiden. En hoe dichter ze bij het geheim komt, hoe duidelijker: de moordenaar is nog steeds op vrije voeten en wil voorkomen dat de waarheid aan het licht komt.
'Slapeloos' is de nieuwsts thriller van Eva en in dit verhaal spring je steeds van 1977 naar 1966/1967. Je leest zowel vanuit Marsí, als haar zus Stína. In het begin kan het verhaal een beetje rommelig overkomen, maar na een tijdje wordt duidelijk dat Marsí een penvriend had én dat haar zus Stína iets verschrikkelijks overkomen is.
Ze verdween namelijk midden in de nacht. Niet veel later wordt haar jas aan de kant van de weg gevonden en deze zat onder het bloed. De vraag is dus of Stína überhaupt nog in leven is, maar waar is ze na al die tijd?
De sprongen in de tijd maakten het verhaal voor mij wel interessant, omdat je zo een steeds beter beeld kreeg van de zusjes en de mensen waarmee ze omgingen. In het jaar 1977 is het boeiend om te lezen over de terugkeer van Marsí naar de plek waar alles begon.
Je voelt de hele tijd dat er bepaalde dingen niet kloppen, maar je weet nog niet zo goed wat het precies is. De opbouw is traag, maar er hangt wel een mysterieuze sfeer. Toch vond ik het verhaal enigzins tegenvallen. Sowieso is het een beetje rommelig en komt het traag op gang. Tegelijkertijd wilde ik ook graag weten hoe alles zou aflopen.
Het plot is oké, maar alles gaat opeens erg snel en als ik dit vergelijk met de series die Eva heeft geschreven, vind ik dit net even iets minder pakkend.
Beoordeling: 3,0/3,5 ⭐️
December 27, 2024
Ókei, vá. Ég bjóst alveg við að skemmta mér við þennan lestur en ég bjóst ekki við því að sökkva svona djúpt ofan í söguþráðinn. Allt er svo vel útpælt og svo, svo vel skrifað. Ég elskaði að sjá alla þræðina koma saman og atburðarrásina skýrast, auk þess er Marsí rosalega athyglisverð persóna og bæði foreldrar hennar og heimili líka.
Sjónarhorn Stínu kom mér líka á óvart, en ég elska að lesa tvö sjónarhorn þar sem eitt er fyrir einhvern atburð og annað eftir atburðinn, en ég vissi ekki að það kæmi fram í þessari bók. Elska líka gott smábæjardrama og fannst skemmtilegt hvernig Ástandinu var blandað inn í söguna. Einnig var gaman að lesa svona sögulegan íslenskan krimma.
Sjónarhorn Stínu kom mér líka á óvart, en ég elska að lesa tvö sjónarhorn þar sem eitt er fyrir einhvern atburð og annað eftir atburðinn, en ég vissi ekki að það kæmi fram í þessari bók. Elska líka gott smábæjardrama og fannst skemmtilegt hvernig Ástandinu var blandað inn í söguna. Einnig var gaman að lesa svona sögulegan íslenskan krimma.
August 5, 2026
Δε ξέρω από που να αρχίσω...
Ενώ στην αρχή φαίνεται σαν ένα από τα πολλά Nordic Crime που έχουμε διαβάσει κατά καιρούς, στην πραγματικότητα τα πράγματα δεν είναι καθόλου έτσι.
Ας ξεκινήσουμε από την εξαιρετική μετάφραση της αγαπημένης Κελλυ Κρητικού.
Απο τις πρώτες κιόλας σελίδες τα τοπία και η ατμόσφαιρα της Ισλανδίας σε βάζουν στο κλίμα.
Η Μαρσί και η Στίνα ζουν μια ταραγμένη εφηβεία σε μια περίεργη οικογένεια με αρκετά προβλήματα.
Η μία λαμπερή, εξωστρεφής, κοινωνική, η αλλη κλεισμένη στο καβούκι της, μαζεμένη, ντροπαλή, αλλά και με ένα διακαή πόθο να μοιάσει στην αδερφή της. Σε αυτη της την προσπάθεια επιχειρεί να γνωρίσει φίλους μέσω αλληλογραφίας από μια στήλη περιοδικού.
Η ζωή της περιπλέκεται, βρίσκεται αντιμέτωπη με μυστικά και ψέμματα του παρελθόντος.
Δε μπορεί να ξεχωρίσει την αλήθεια και όσο σκαλίζει τόσο πιο ζόρικα γίνονται τα πράγματα.
Μέχρι που η Στίνα εξαφανίζεται. Και αλλάζουν οι ζωές ολων.
Ενώ δεν είναι ένα βιβλίο που θα σε κάνει να γυρίζεις τις σελίδες σαν παλαβός για να δεις τι θα γίνει παρακάτω καταφέρνει κάτι διαφορετικό.
Σε όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης υποβόσκει μια αμφιβολία.
Ενω είμαι σίγουρη για αυτά που διαβάζω και νιώθω πως λίγο μετά τη μέση ξέρω ακριβώς τι έχει συμβεί, γύρω στις 60 σελίδες πριν το τέλος η συγγραφέας είναι απέναντι και μονολογεί: Κούνια που σε κούναγε έμπειρε αναγνώστη. 😂 😂 😂
Και κάπως έτσι κλείνει η ιστορία και συ μένεις με το στόμα ανοιχτό να αναρωτιέσαι από που σου ήρθε!
Αυτά, και 5 αστέρια βεβαίως βεβαίως. Είπαμε και η μετάφραση άψογη!
Ενώ στην αρχή φαίνεται σαν ένα από τα πολλά Nordic Crime που έχουμε διαβάσει κατά καιρούς, στην πραγματικότητα τα πράγματα δεν είναι καθόλου έτσι.
Ας ξεκινήσουμε από την εξαιρετική μετάφραση της αγαπημένης Κελλυ Κρητικού.
Απο τις πρώτες κιόλας σελίδες τα τοπία και η ατμόσφαιρα της Ισλανδίας σε βάζουν στο κλίμα.
Η Μαρσί και η Στίνα ζουν μια ταραγμένη εφηβεία σε μια περίεργη οικογένεια με αρκετά προβλήματα.
Η μία λαμπερή, εξωστρεφής, κοινωνική, η αλλη κλεισμένη στο καβούκι της, μαζεμένη, ντροπαλή, αλλά και με ένα διακαή πόθο να μοιάσει στην αδερφή της. Σε αυτη της την προσπάθεια επιχειρεί να γνωρίσει φίλους μέσω αλληλογραφίας από μια στήλη περιοδικού.
Η ζωή της περιπλέκεται, βρίσκεται αντιμέτωπη με μυστικά και ψέμματα του παρελθόντος.
Δε μπορεί να ξεχωρίσει την αλήθεια και όσο σκαλίζει τόσο πιο ζόρικα γίνονται τα πράγματα.
Μέχρι που η Στίνα εξαφανίζεται. Και αλλάζουν οι ζωές ολων.
Ενώ δεν είναι ένα βιβλίο που θα σε κάνει να γυρίζεις τις σελίδες σαν παλαβός για να δεις τι θα γίνει παρακάτω καταφέρνει κάτι διαφορετικό.
Σε όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης υποβόσκει μια αμφιβολία.
Ενω είμαι σίγουρη για αυτά που διαβάζω και νιώθω πως λίγο μετά τη μέση ξέρω ακριβώς τι έχει συμβεί, γύρω στις 60 σελίδες πριν το τέλος η συγγραφέας είναι απέναντι και μονολογεί: Κούνια που σε κούναγε έμπειρε αναγνώστη. 😂 😂 😂
Και κάπως έτσι κλείνει η ιστορία και συ μένεις με το στόμα ανοιχτό να αναρωτιέσαι από που σου ήρθε!
Αυτά, και 5 αστέρια βεβαίως βεβαίως. Είπαμε και η μετάφραση άψογη!
September 8, 2025
I like this author who always seems to generate plenty of tension in her storytelling along with clever twists and interesting characters.
Having said that this one uses the well worn path of an amateur sleuth solving a cold case the police couldn’t figure out, which gets a bit too familiar.
I was comfortably considering a 4 star rating were it not for the totally underwhelming ending which came from nowhere without evidence, didn’t hold water and left so many unanswered questions it was unrealistic. In the end it just about scraped 3 stars.
5 out of 10
Having said that this one uses the well worn path of an amateur sleuth solving a cold case the police couldn’t figure out, which gets a bit too familiar.
I was comfortably considering a 4 star rating were it not for the totally underwhelming ending which came from nowhere without evidence, didn’t hold water and left so many unanswered questions it was unrealistic. In the end it just about scraped 3 stars.
5 out of 10
August 23, 2025
Tons of red herrings, boring writing, and a very unsatisfying ending.
January 23, 2026
Ik vond hem heel voorspelbaar, het tempo was vrij laag en het verhaal was gewoon niet zo spannend. Ook was het aantal namen en plaatsen misschien iets too much. Heel jammer, want het klonk wel goed, maar de twists zag ik aankomen 🫡.
March 26, 2025
Following timelines in 1967 and 1977 this is a tale of two sisters, one fair and beautiful, one dark and difficult. The younger, Marsibil or Marsí for short, starts a pen pal relationship using her older sister Stína's name, and after a year of correspondence with this Bergur they arrange to meet. But Marsí misses the meeting, falling asleep before the due time, but her sister is walking home that night from an evening out and disappears. Her blood stained anorak is found where Marsibil was meant to meet Bergur, but Marsí tells no one as she feels so guilty and responsible.
In 1977 Marsí gets a new letter from Bergur at her home in Reykjavik and then when she is home with her parents for the 10yr anniversary of Stína's disappearance there is another death and another letter for Marsí found with the body - is it time for the truth to come out? Was Bergur - who now calls her by her real name, not her sister's - actually a local? Neighbour and long term pal Gústi offers to help Marsí try to look into things.
Marsi is a somewhat unreliable narrator, with blurring of reality and dreams, drinking too much, and her parents - especially her mum - are also drinkers and troubled keepers of secrets.
Journalist Einar, who Marsí meets in a café/bar in her hometown, wants to get to know her for research to write an article on the disappearance, and says the investigation wasn't thorough, local police refused help from Reykjavík.
About three quarters of the way in the reader is beginning to have the unsettling suspicion that they know what happened to Stína and the reason Marsí's parents keep pressing her not to investigate further.
Slowly, layers start unfolding and more and more detail teases out, shining light on the past and explaining some current behaviours. Characters revolve past the crosshairs of suspicion like an old moving image lantern, first one, then another, another, another, and back to the first.
Then - a startling revelation, which, looking back, had been cunningly seeded in the earlier pages, hiding in plain sight - all is not what you first thought, and with it, coupled with other snippets of information, your suspicions reach a damning conclusion.
The shocking answer...
But then...
There's more...
And more...
AND MORE!
Another belter from Eva Björg, who is such an immense talent in her field, and brings us something strikingly new and different, but always brilliant, every time. She started out as 'One to Watch' a few years back but in no time was catapulted to 'Auto Read' status with the thrilling calibre of her writing. Highly recommended and a well deserved 5 stars.
In 1977 Marsí gets a new letter from Bergur at her home in Reykjavik and then when she is home with her parents for the 10yr anniversary of Stína's disappearance there is another death and another letter for Marsí found with the body - is it time for the truth to come out? Was Bergur - who now calls her by her real name, not her sister's - actually a local? Neighbour and long term pal Gústi offers to help Marsí try to look into things.
Marsi is a somewhat unreliable narrator, with blurring of reality and dreams, drinking too much, and her parents - especially her mum - are also drinkers and troubled keepers of secrets.
Journalist Einar, who Marsí meets in a café/bar in her hometown, wants to get to know her for research to write an article on the disappearance, and says the investigation wasn't thorough, local police refused help from Reykjavík.
About three quarters of the way in the reader is beginning to have the unsettling suspicion that they know what happened to Stína and the reason Marsí's parents keep pressing her not to investigate further.
Slowly, layers start unfolding and more and more detail teases out, shining light on the past and explaining some current behaviours. Characters revolve past the crosshairs of suspicion like an old moving image lantern, first one, then another, another, another, and back to the first.
Then - a startling revelation, which, looking back, had been cunningly seeded in the earlier pages, hiding in plain sight - all is not what you first thought, and with it, coupled with other snippets of information, your suspicions reach a damning conclusion.
The shocking answer...
But then...
There's more...
And more...
AND MORE!
Another belter from Eva Björg, who is such an immense talent in her field, and brings us something strikingly new and different, but always brilliant, every time. She started out as 'One to Watch' a few years back but in no time was catapulted to 'Auto Read' status with the thrilling calibre of her writing. Highly recommended and a well deserved 5 stars.
September 28, 2025
9781399195805 Large print
Not one of her better ones especially because the ending seemed to come out of nowhere.
Not one of her better ones especially because the ending seemed to come out of nowhere.
July 31, 2025
9/10. A bit too twisty,drags in parts,and a couple of unanswered questions,but a great ride.
May 12, 2026
Im November 1967 lebt die junge Marsibil mit ihrer Familie in einer kleinen isländischen Stadt. Heimlich schreibt sie seit Monaten Briefe mit einem Jungen, den sie noch nie getroffen hat. Das Problem ist allerdings, dass sie sich als ihre ältere Schwester Stina ausgegeben hat. Als schließlich ein Treffen vereinbart wird, bekommt Marsibil kalte Füße und erscheint nicht. Stattdessen verschwindet in genau dieser Nacht ihre Schwester spurlos. Zurück bleibt nur ihre blutverschmierte Jacke. Zehn Jahre später ist Stinas Verschwinden noch immer ungeklärt. Marsibil hat nie erzählt, welche Rolle der geheimnisvolle Brieffreund damals gespielt hat. Doch als plötzlich erneut ein Brief auftaucht, wird sie gezwungen, sich damit auseinanderzusetzen…
„Home Before Dark“ von Eva Björg Ægisdóttir kam für mich genau zur richtigen Zeit. Ich muss sagen, ich habe nicht immer Lust auf Nordic Noir mit seiner oft sehr eigenwilligen, düsteren Stimmung, die in skandinavischen Thrillern vorherrscht. Dafür muss ich wirklich in der richtigen Stimmung sein. Aber hier hat einfach alles gepasst. Und obwohl ich die Autorin bisher noch nicht kannte, habe ich mich extrem auf diese Neuerscheinung gefreut und wurde absolut nicht enttäuscht.
Was ich an diesem Thriller besonders mochte, war der Aufbau der Geschichte. Wir verfolgen hier zwei Zeitlinien, die sich immer abwechseln. Einmal begleiten wir Stina im Jahr 1967 und erleben die Ereignisse unmittelbar mit, während wir zehn Jahre später Marsibil folgen, die noch immer versucht zu begreifen, was damals passiert ist. Diese beiden Stränge haben sich fast wie zwei eigenständige Geschichten angefühlt, die sich nach und nach immer stärker miteinander verweben.
Besonders spannend fand ich dabei auch das Verhältnis der beiden Schwestern. Durch die wechselnden Perspektiven lernen wir beide sehr intensiv kennen. Wir wissen, wie sie denken und fühlen und gleichzeitig merkt man in der Vergangenheitsebene immer stärker, wie entfremdet die beiden eigentlich bereits voneinander sind.
Auch das Setting war einfach große Klasse. Dieses kleine isländische Städtchen, die düstere Atmosphäre, die verschlossenen Menschen und dieses ständige Gefühl, dass hier jeder irgendetwas verbirgt. So funktioniert Nordic Noir für mich gut. Obwohl ich selbst noch nie auf Island war, konnte ich mir alles unglaublich gut vorstellen. Ich liebe Kleinstadt Settings sowieso sehr und hier hat das einfach perfekt funktioniert. Vor allem, weil auch die Nebencharaktere richtig stark ausgearbeitet waren und niemand wie ein bloßer Statist wirkte. Jede Figur hatte ihren Platz in der Geschichte und hat wirklich etwas zur Handlung beigetragen.
Was mich zusätzlich überrascht hat, war wie zugänglich der Schreibstil war. Gerade bei Nordic Noir habe ich persönlich oft das Problem, dass die Bücher sprachlich etwas sperrig oder distanziert wirken. Das war hier überhaupt nicht der Fall. Eva Björg Ægisdóttir schreibt unglaublich flüssig und atmosphärisch. Diese Kombination aus düsterem Island Thriller und gleichzeitig sehr leichtem Lesefluss habe ich tatsächlich bisher eher selten gefunden.
Das Einzige, worüber ich zwischendurch ein bisschen gestolpert bin, waren die isländischen Namen. Spätestens als ich parallel kurz ins Hörbuch reingehört habe, musste ich feststellen, dass ich in meinem Kopf wirklich fast alles komplett falsch betont hatte. Das war irgendwie gleichzeitig verwirrend und ziemlich interessant.
Und dann natürlich das Ende. Die Geschichte baut sich eher ruhig auf und nimmt sich Zeit, die Figuren und die Atmosphäre wirken zu lassen. Aber genau dadurch funktionieren die späteren Enthüllungen umso besser. Ich habe mit mehreren Entwicklungen wirklich überhaupt nicht gerechnet und einige Wendungen haben nochmal einiges komplett auf den Kopf gestellt. Für mich war das ein richtig starker Psychothriller mit tollem Setting, starken Figuren und einer Geschichte, die einfach unglaublich viel Spaß gemacht hat.
„Home Before Dark“ von Eva Björg Ægisdóttir kam für mich genau zur richtigen Zeit. Ich muss sagen, ich habe nicht immer Lust auf Nordic Noir mit seiner oft sehr eigenwilligen, düsteren Stimmung, die in skandinavischen Thrillern vorherrscht. Dafür muss ich wirklich in der richtigen Stimmung sein. Aber hier hat einfach alles gepasst. Und obwohl ich die Autorin bisher noch nicht kannte, habe ich mich extrem auf diese Neuerscheinung gefreut und wurde absolut nicht enttäuscht.
Was ich an diesem Thriller besonders mochte, war der Aufbau der Geschichte. Wir verfolgen hier zwei Zeitlinien, die sich immer abwechseln. Einmal begleiten wir Stina im Jahr 1967 und erleben die Ereignisse unmittelbar mit, während wir zehn Jahre später Marsibil folgen, die noch immer versucht zu begreifen, was damals passiert ist. Diese beiden Stränge haben sich fast wie zwei eigenständige Geschichten angefühlt, die sich nach und nach immer stärker miteinander verweben.
Besonders spannend fand ich dabei auch das Verhältnis der beiden Schwestern. Durch die wechselnden Perspektiven lernen wir beide sehr intensiv kennen. Wir wissen, wie sie denken und fühlen und gleichzeitig merkt man in der Vergangenheitsebene immer stärker, wie entfremdet die beiden eigentlich bereits voneinander sind.
Auch das Setting war einfach große Klasse. Dieses kleine isländische Städtchen, die düstere Atmosphäre, die verschlossenen Menschen und dieses ständige Gefühl, dass hier jeder irgendetwas verbirgt. So funktioniert Nordic Noir für mich gut. Obwohl ich selbst noch nie auf Island war, konnte ich mir alles unglaublich gut vorstellen. Ich liebe Kleinstadt Settings sowieso sehr und hier hat das einfach perfekt funktioniert. Vor allem, weil auch die Nebencharaktere richtig stark ausgearbeitet waren und niemand wie ein bloßer Statist wirkte. Jede Figur hatte ihren Platz in der Geschichte und hat wirklich etwas zur Handlung beigetragen.
Was mich zusätzlich überrascht hat, war wie zugänglich der Schreibstil war. Gerade bei Nordic Noir habe ich persönlich oft das Problem, dass die Bücher sprachlich etwas sperrig oder distanziert wirken. Das war hier überhaupt nicht der Fall. Eva Björg Ægisdóttir schreibt unglaublich flüssig und atmosphärisch. Diese Kombination aus düsterem Island Thriller und gleichzeitig sehr leichtem Lesefluss habe ich tatsächlich bisher eher selten gefunden.
Das Einzige, worüber ich zwischendurch ein bisschen gestolpert bin, waren die isländischen Namen. Spätestens als ich parallel kurz ins Hörbuch reingehört habe, musste ich feststellen, dass ich in meinem Kopf wirklich fast alles komplett falsch betont hatte. Das war irgendwie gleichzeitig verwirrend und ziemlich interessant.
Und dann natürlich das Ende. Die Geschichte baut sich eher ruhig auf und nimmt sich Zeit, die Figuren und die Atmosphäre wirken zu lassen. Aber genau dadurch funktionieren die späteren Enthüllungen umso besser. Ich habe mit mehreren Entwicklungen wirklich überhaupt nicht gerechnet und einige Wendungen haben nochmal einiges komplett auf den Kopf gestellt. Für mich war das ein richtig starker Psychothriller mit tollem Setting, starken Figuren und einer Geschichte, die einfach unglaublich viel Spaß gemacht hat.
February 7, 2026
Dit was mijn allereerste Scandinavische thriller, en gezien de hype rond het genre was ik zó benieuwd om erin te duiken!
Het verhaal opent in 1967. De 14‑jarige Marsí heeft een penvriend, maar in haar brieven doet ze zich voor als haar oudere zus Stína. Op de avond dat Marsí haar penvriend eindelijk zou ontmoeten, verdwijnt Stína spoorloos — precies op die plek, precies op dat moment. Tien jaar later is ze nog steeds niet teruggevonden. Marsí keert terug naar huis om antwoorden te zoeken, maar haar slapeloosheid maakt het steeds moeilijker om herinneringen en realiteit uit elkaar te houden… terwijl de moordenaar nog altijd vrij rondloopt.
💭 Het duurde even voor ik écht in het verhaal zat. De afwisseling tussen Marsí’s en Stína’s perspectief — én tussen twee tijdlijnen — zorgde soms voor verwarring. Maar zodra ik de tijd had om meerdere hoofdstukken na elkaar te lezen, viel alles mooi op zijn plaats.
Wat ik geweldig vond, is dat elk personage wel een geheim met zich meedroeg: de mysterieuze moeder, het slaapwandelen, de journalist die op de vreemdste momenten opduikt, Stína’s vriendinnen, de ogenschijnlijk onschuldige Gustí… Het voelde alsof ik laagje per laagje een web van mysteries aan het losmaken was.
Ik had een mini‑vermoeden (dat juist bleek!) over wie de moordenaar was, maar de uiteindelijke plot zag ik totaal niet aankomen — en dat maakte het zo’n fijne, spannende leeservaring. Weer een thriller die ik met plezier van mijn TBR kan schrappen!
Dankjewel De Fontein en VBK Uitgevers voor dit prachtige recensie-exemplaar!
Het verhaal opent in 1967. De 14‑jarige Marsí heeft een penvriend, maar in haar brieven doet ze zich voor als haar oudere zus Stína. Op de avond dat Marsí haar penvriend eindelijk zou ontmoeten, verdwijnt Stína spoorloos — precies op die plek, precies op dat moment. Tien jaar later is ze nog steeds niet teruggevonden. Marsí keert terug naar huis om antwoorden te zoeken, maar haar slapeloosheid maakt het steeds moeilijker om herinneringen en realiteit uit elkaar te houden… terwijl de moordenaar nog altijd vrij rondloopt.
💭 Het duurde even voor ik écht in het verhaal zat. De afwisseling tussen Marsí’s en Stína’s perspectief — én tussen twee tijdlijnen — zorgde soms voor verwarring. Maar zodra ik de tijd had om meerdere hoofdstukken na elkaar te lezen, viel alles mooi op zijn plaats.
Wat ik geweldig vond, is dat elk personage wel een geheim met zich meedroeg: de mysterieuze moeder, het slaapwandelen, de journalist die op de vreemdste momenten opduikt, Stína’s vriendinnen, de ogenschijnlijk onschuldige Gustí… Het voelde alsof ik laagje per laagje een web van mysteries aan het losmaken was.
Ik had een mini‑vermoeden (dat juist bleek!) over wie de moordenaar was, maar de uiteindelijke plot zag ik totaal niet aankomen — en dat maakte het zo’n fijne, spannende leeservaring. Weer een thriller die ik met plezier van mijn TBR kan schrappen!
Dankjewel De Fontein en VBK Uitgevers voor dit prachtige recensie-exemplaar!
February 24, 2026
Ik moest even in het verhaal komen maar daarna kon ik niet meer stoppen. Leuke thriller.
August 12, 2026
Δείτε επίσης και στο Chill and read
Τι μπορεί να συμβεί όταν μια έφηβη αποφασίζει να ζήσει για λίγο τη ζωή της μεγαλύτερης αδελφής της; Και πόσο εύκολο είναι να ξεχωρίσει κανείς την αλήθεια από τις αναμνήσεις, όταν έχουν περάσει δέκα χρόνια και η ενοχή έχει γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της μνήμης; Στο «Πριν πέσει το σκοτάδι», η Eva Björg Ægisdóttir παίρνει μια εξαφάνιση, ένα παλιό μυστικό και μια οικογένεια που έχει μάθει να σωπαίνει και τα μετατρέπει σε ένα ψυχολογικό θρίλερ όπου η αλήθεια δεν βρίσκεται απλώς καλά κρυμμένη, βρίσκεται διαρκώς υπό αμφισβήτηση.
Το βιβλίο, που κυκλοφόρησε στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος σε μετάφραση της Κέλλης Κρητικού, είναι αυτοτελές μυθιστόρημα και αποτελεί το πιο πρόσφατο έργο της Ισλανδής συγγραφέα, μετά τη σειρά «Forbidden Iceland». Η Ægisdóttir έγινε γνωστή στο ισλανδικό crime fiction όταν κέρδισε το 2018 τον διαγωνισμό Svartfuglinn, ενώ η σειρά της έχει μεταφραστεί σε περισσότερες από είκοσι γλώσσες. Το «Home Before Dark», όπως είναι ο πρωτότυπος τίτλος του βιβλίου, κυκλοφόρησε το 2025 και τιμήθηκε με το Blood Drop Award ως καλύτερο αστυνομικό μυθιστόρημα της Ισλανδίας, ενώ βρέθηκε και στη βραχεία λίστα για το Glass Key Award.
Η ιστορία ξεκινά τον Νοέμβριο του 1967. Η δεκατετράχρονη Μαρσί έχει έναν κρυφό φίλο δι’ αλληλογραφίας, τον Μπέργκουρ, ένα αγόρι που ζει στην άλλη άκρη της χώρας και το οποίο δεν έχει συναντήσει ποτέ. Υπάρχει όμως ένα πρόβλημα. Η Μαρσί δεν του γράφει με το δικό της όνομα. Χρησιμοποιεί το όνομα της μεγαλύτερης αδελφής της, της Στίνα.
Η αθώα, φαινομενικά, αυτή επιλογή αποκτά πολύ διαφορετική σημασία όταν ο Μπέργκουρ και η Μαρσί κανονίζουν να συναντηθούν. Η Μαρσί τελικά δεν καταφέρνει να πάει στο ραντεβού. Εκείνο όμως το βράδυ η Στίνα εξαφανίζεται. Το μόνο που βρίσκεται είναι το ματωμένο πανωφόρι της στο σημείο όπου επρόκειτο να συναντηθεί η Μαρσί με τον άγνωστο φίλο της. Δέκα χρόνια αργότερα, η υπόθεση παραμένει ανεξιχνίαστη.
Η Μαρσί έχει πλέον μεγαλώσει, όμως η εξαφάνιση της αδελφής της δεν αποτελεί μια παλιά ιστορία που έχει κλείσει. Είναι ένα γεγονός που έχει διαμορφώσει ολόκληρη τη ζωή της. Και κυρίως, είναι ένα γεγονός για το οποίο κουβαλάει ενοχές. Ένα γράμμα από τον Μπέργκουρ, δέκα χρόνια μετά, την αναγκάζει να επιστρέψει στον τόπο όπου όλα ξεκίνησαν και να αναζητήσει απαντήσεις.
Η επιστροφή αυτή δεν σημαίνει απλώς επιστροφή σε έναν γεωγραφικό τόπο. Σημαίνει επιστροφή στην παιδική ηλικία, στην οικογένεια, στις σχέσεις που έμειναν μισοτελειωμένες και σε αναμνήσεις που η Μαρσί έχει προσπαθήσει να κρατήσει θαμμένες. Και εδώ βρίσκεται ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία του μυθιστορήματος. Η έρευνα της Μαρσί δεν γίνεται από μια ψύχραιμη, αντικειμενική πρωταγωνίστρια. Η ίδια δεν είναι σίγουρη για όσα θυμάται.
Η Ægisdóttir χρησιμοποιεί τη μνήμη όχι απλώς ως στοιχείο της πλοκής, αλλά ως βασικό μηχανισμό αγωνίας. Η Μαρσί δυσκολεύεται να διαχωρίσει τα όνειρα από την πραγματικότητα. Η αϋπνία επιβαρύνει την ήδη εύθραυστη ψυχολογική της κατάσταση, ενώ οι εικόνες από το παρελθόν επιστρέφουν αποσπασματικά και όχι πάντα με τρόπο που μπορεί να εμπιστευτεί. Το πρόβλημα, επομένως, δεν είναι μόνο να ανακαλύψει ποιος ευθύνεται για την εξαφάνιση της Στίνα. Είναι να αποφασίσει ποιες από τις πληροφορίες που έχει στη διάθεσή της είναι πραγματικές και ποιες έχουν παραμορφωθεί από τον χρόνο, την ενοχή και τον φόβο.Αυτό δημιουργεί μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα σχέση ανάμεσα στον χαρακτήρα και στον αναγνώστη. Όσο η Μαρσί προσπαθεί να ενώσει τα κομμάτια του παζλ, το ίδιο καλείται να κάνει και όποιος διαβάζει. Κάθε νέα πληροφορία μπορεί να φωτίσει ένα παλιό γεγονός, αλλά μπορεί εξίσου εύκολα να το κάνει ακόμη πιο αμφίσημο.
Η ένταση του μυθιστορήματος δεν βασίζεται σε συνεχή, καταιγιστική δράση. Αντίθετα, χτίζεται αργά και σταθερά, μέσα από την ατμόσφαιρα, τις αποκαλύψεις που έρχονται σταδιακά, τις αναμνήσεις που επιστρέφουν αποσπασματικά και, πάνω απ’ όλα, μέσα από την αβεβαιότητα για το τι πραγματικά έχει συμβεί.
Ιδιαίτερη θέση στην αφήγηση έχει η Στίνα. Παρότι η εξαφάνισή της αποτελεί το κέντρο της ιστορίας, η Ægisdóttir δεν την αντιμετωπίζει απλώς ως «το θύμα» μιας παλιάς υπόθεσης. Μέσα από κεφάλαια που μεταφέρουν την αφήγηση στο 1967 και μας επιτρέπουν να δούμε τη Στίνα πριν από την εξαφάνισή της, η εικόνα της αποκτά σταδιακά περισσότερες διαστάσεις. Η Στίνα είναι ένα κορίτσι που αισθάνεται ότι έχει ξεπεράσει το μικρό περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνει. Έχει ενδιαφέροντα, κοινωνική ζωή και καλλιτεχνικές ανησυχίες και αρχίζει να κοιτάζει πέρα από τα όρια της κοινότητάς της. Έτσι, η εξαφάνισή της αποκτά ένα επιπλέον ερώτημα. Ήταν πράγματι θύμα ή υπάρχει κάτι περισσότερο πίσω από την εικόνα που έχει δημιουργηθεί για εκείνη;
Παράλληλα, η σχέση των δύο αδελφών αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Η Μαρσί μεγαλώνει στη σκιά της Στίνα, χρησιμοποιεί το όνομά της, αλλά ταυτόχρονα βρίσκεται αντιμέτωπη με το γεγονός ότι η ταυτότητα της αδελφής της είναι πλέον ένα από τα βασικά στοιχεία που πρέπει να αποκρυπτογραφήσει. Η επιθυμία της να μάθει τι συνέβη στη Στίνα συνδέεται, επομένως, και με την ανάγκη της να καταλάβει ποια ήταν πραγματικά η αδελφή της. Και ίσως αυτό είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα παιχνίδια του μυθιστορήματος. Η Μαρσί δεν αναζητά μόνο έναν εξαφανισμένο άνθρωπο. Αναζητά μια εκδοχή της αδελφής της που δεν γνώρισε ποτέ ολοκληρωτικά.
Η οικογένεια βρίσκεται στον πυρήνα του «Πριν πέσει το σκοτάδι». Η εξαφάνιση της Στίνα δεν είναι ένα μεμονωμένο γεγονός που συνέβη έξω από το σπίτι. Έχει αφήσει πίσω της μια οικογένεια που έχει μάθει να λειτουργεί μέσα στη σιωπή. Οι γονείς της Μαρσί δεν αποτελούν απλώς βοηθητικούς χαρακτήρες στην αναζήτηση της αλήθειας. Η στάση τους απέναντι στο παρελθόν και στα ερωτήματα της κόρης τους δείχνει πόσο εύκολα μια οικογένεια μπορεί να μετατρέψει την προστασία σε συγκάλυψη. Το παρελθόν των γονιών, οι οικογενειακές σχέσεις και τα μυστικά που δεν ειπώθηκαν ποτέ δημιουργούν ένα περιβάλλον όπου η αλήθεια δεν είναι απαραίτητα κάτι που όλοι θέλουν να αποκαλυφθεί. Και αυτό οδηγεί σε ένα από τα κεντρικά θέματα του βιβλίου. Μέχρι πού μπορεί να φτάσει η πίστη στην οικογένεια όταν αυτή η πίστη απαιτεί σιωπή;
Η Ægisdóttir ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για το πώς οι άνθρωποι λένε ψέματα όχι μόνο για να προστατεύσουν τον εαυτό τους, αλλά και για να προστατεύσουν τους ανθρώπους που αγαπούν. Το πρόβλημα είναι ότι ένα ψέμα που ξεκινά ως προστασία μπορεί, με την πάροδο του χρόνου, να γίνει ένας μηχανισμός που συντηρεί το τραύμα.
Η επιστροφή της Μαρσί στο πατρικό σπίτι είναι ένα ακόμη βασικό σημείο του μυθιστορήματος. Το σπίτι δεν λειτουργεί απλώς ως σκηνικό. Είναι ένας χώρος στον οποίο το παρελθόν μοιάζει να έχει παραμείνει εγκλωβισμένο. Το υπόγειο, τα παλιά αντικείμενα, τα ίχνη της οικογενειακής ζωής και οι σελίδες από το ημερολόγιο της Στίνα μετατρέπουν τον χώρο σε ένα είδος αρχείου. Η Μαρσί πρέπει να ψάξει μέσα σε αυτό για να βρει στοιχεία, αλλά στην πραγματικότητα ψάχνει μέσα σε ένα σπίτι που περιέχει όσα η οικογένεια έχει επιλέξει να μη συζητήσει.
Ακόμη και το οικογενειακό περιβάλλον της φάρμας και του σφαγείου αποκτά συμβολικό βάρος. Οι εικόνες του αίματος, των ζώων και της σωματικής βίας δημιουργούν μια ιδιαίτερα δυσάρεστη ατμόσφαιρα, χωρίς το βιβλίο να χρειάζεται να βασιστεί αποκλειστικά σε ωμές σκηνές για να δημιουργήσει τρόμο. Η εγγύτητα της βίας βρίσκεται διαρκώς στο περιθώριο της ιστορίας, σαν υπενθύμιση ότι πίσω από τα οικογενειακά μυστικά υπάρχει κάτι πολύ πιο σκοτεινό.
Η Ισλανδία του βιβλίου δεν είναι απλώς ένα όμορφο, εξωτικό σκηνικό. Ο Νοέμβριος, η απομόνωση, ο περιορισμένος κοινωνικός κύκλος και η αίσθηση ότι όλοι γνωρίζουν κάτι για όλους δημιουργούν μια κλειστοφοβική ατμόσφαιρα. Η φύση και το σκοτάδι λειτουργούν σχεδόν σαν προέκταση της ψυχολογίας της Μαρσί. Όσο λιγοστεύει το φως, τόσο δυσκολότερο γίνεται να διακρίνει κανείς τι βρίσκεται πραγματικά μπροστά του. Το ίδιο συμβαίνει και με την αλήθεια. Η Ægisdóttir αξιοποιεί, λοιπόν, ένα βασικό χαρακτηριστικό του Nordic Noir, την ατμόσφαιρα του ψυχρού, απομονωμένου τόπου, χωρίς να αφήνει το σκηνικό να επισκιάσει τους χαρακτήρες. Το ίδιο το περιβάλλον γίνεται μέρος της αφήγησης και ενισχύει την αίσθηση ότι η Μαρσί βρίσκεται όλο και περισσότερο παγιδευμένη.
Η Μαρσί είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον πρόσωπο του βιβλίου ακριβώς επειδή δεν είναι η κλασική ηρωίδα ενός αστυνομικού μυθιστορήματος. Δεν έχει όλες τις πληροφορίες. Δεν διαθέτει απόλυτη αυτοπεποίθηση. Δεν ξέρει αν μπορεί να εμπιστευτεί τις αναμνήσεις της και, σε ορισμένες στιγμές, δεν μπορεί να εμπιστευτεί ούτε τον ίδιο της τον εαυτό. Η παιδική της επιλογή να χρησιμοποιήσει το όνομα της Στίνα για να αλληλογραφεί με τον Μπέργκουρ γίνεται η αφετηρία μιας αλυσίδας γεγονότων που την ακολουθεί για χρόνια. Η ενοχή της, επομένως, δεν είναι απλώς μια συναισθηματική αντίδραση στην απώλεια. Είναι μέρος της ταυτότητάς της. Και αυτό κάνει την έρευνά της τόσο προσωπική. Δεν προσπαθεί να λύσει μια υπόθεση επειδή θέλει να αποκαταστήσει μια αδικία από απόσταση. Θέλει να καταλάβει τι συνέβη επειδή πιστεύει ότι ίσως έχει κάποια ευθύνη. Η έρευνα γίνεται έτσι και μια προσπάθεια αυτογνωσίας.
Ένα από τα στοιχεία που λειτουργούν καλύτερα στη δομή του «Πριν πέσει το σκοτάδι» είναι η χρήση των δύο χρονικών επιπέδων. Το 1967 και το 1977 δεν παρουσιάζονται απλώς ως δύο παράλληλες χρονικές περίοδοι. Το παρελθόν διορθώνει, συμπληρώνει και ανατρέπει διαρκώς όσα πιστεύουμε για το παρόν. Η αφήγηση της Στίνα προσθέτει πληροφορίες που η Μαρσί δεν μπορούσε να γνωρίζει. Η αφήγηση της Μαρσί, αντίστοιχα, μας δείχνει πώς ένα γεγονός μπορεί να παραμορφωθεί μέσα από δέκα χρόνια ενοχής, φόβου και σιωπής. Το αποτέλεσμα είναι ένα παζλ στο οποίο τα κομμάτια δεν τοποθετούνται όλα από την αρχή στη σωστή θέση.
Η συγγραφέας φαίνεται να ενδιαφέρεται λιγότερο για το απλό ερώτημα «ποιος το έκανε;» και περισσότερο για το πώς δημιουργείται μια ιστορία γύρω από ένα έγκλημα. Ποιος αποφασίζει τι θα ειπωθεί; Ποιος έχει δικαίωμα να μιλήσει; Ποιος επιλέγει να σιωπήσει; Και τι συμβαίνει όταν μια ολόκληρη οικογένεια έχει μάθει να ζει με μια εκδοχή της πραγματικότητας που δεν είναι ολόκληρη; Αυτό είναι που μετατρέπει το «Πριν πέσει το σκοτάδι» από ένα ακόμη whodunit σε ένα πιο σύνθετο ψυχολογικό θρίλερ.
Η Ægisdóttir δεν εγκαταλείπει τις ανατροπές και την αγωνία που περιμένει κανείς από ένα Nordic Noir. Αντίθετα, τις χρησιμοποιεί για να εμβαθύνει στους χαρακτήρες και στις σχέσεις τους. Το βιβλίο παραμένει σκοτεινό, μυστηριώδες και ατμοσφαιρικό, αλλά πίσω από το μυστήριο βρίσκεται μια ιστορία για την ενοχή, την οικογένεια, την ταυτότητα, τη μνήμη και τον τρόπο με τον οποίο το τραύμα μπορεί να μεταφερθεί από τη μία γενιά στην άλλη.
Το «Πριν πέσει το σκοτάδι» είναι, τελικά, ένα θρίλερ για το τι συμβαίνει όταν το παρελθόν αρνείται να παραμείνει παρελθόν. Η εξαφάνιση της Στίνα είναι ο γρίφος που κινεί την πλοκή, αλλά το πραγματικό ενδιαφέρον βρίσκεται στους ανθρώπους που έμειναν πίσω και στον τρόπο με τον οποίο προσπάθησαν να συνεχίσουν τη ζωή τους χωρίς να αντιμετωπίσουν όσα συνέβησαν. Και όσο η Μαρσί πλησιάζει στην αλήθεια, το ερώτημα αλλάζει. Δεν είναι πλέον μόνο ποιος σκότωσε τη Στίνα. Είναι πόσα ψέματα χρειάστηκε να ειπωθούν για να παραμείνει κρυμμένο ένα μυστικό για δέκα ολόκληρα χρόνια και πόσο μακριά μπορεί να φτάσει κάποιος για να μην αποκαλυφθεί. Γιατί κάποια σκοτάδια δεν δημιουργούνται από την απουσία φωτός. Δημιουργούνται από όσα οι άνθρωποι επιλέγουν να μην δουν.
Τι μπορεί να συμβεί όταν μια έφηβη αποφασίζει να ζήσει για λίγο τη ζωή της μεγαλύτερης αδελφής της; Και πόσο εύκολο είναι να ξεχωρίσει κανείς την αλήθεια από τις αναμνήσεις, όταν έχουν περάσει δέκα χρόνια και η ενοχή έχει γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της μνήμης; Στο «Πριν πέσει το σκοτάδι», η Eva Björg Ægisdóttir παίρνει μια εξαφάνιση, ένα παλιό μυστικό και μια οικογένεια που έχει μάθει να σωπαίνει και τα μετατρέπει σε ένα ψυχολογικό θρίλερ όπου η αλήθεια δεν βρίσκεται απλώς καλά κρυμμένη, βρίσκεται διαρκώς υπό αμφισβήτηση.
Το βιβλίο, που κυκλοφόρησε στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος σε μετάφραση της Κέλλης Κρητικού, είναι αυτοτελές μυθιστόρημα και αποτελεί το πιο πρόσφατο έργο της Ισλανδής συγγραφέα, μετά τη σειρά «Forbidden Iceland». Η Ægisdóttir έγινε γνωστή στο ισλανδικό crime fiction όταν κέρδισε το 2018 τον διαγωνισμό Svartfuglinn, ενώ η σειρά της έχει μεταφραστεί σε περισσότερες από είκοσι γλώσσες. Το «Home Before Dark», όπως είναι ο πρωτότυπος τίτλος του βιβλίου, κυκλοφόρησε το 2025 και τιμήθηκε με το Blood Drop Award ως καλύτερο αστυνομικό μυθιστόρημα της Ισλανδίας, ενώ βρέθηκε και στη βραχεία λίστα για το Glass Key Award.
Η ιστορία ξεκινά τον Νοέμβριο του 1967. Η δεκατετράχρονη Μαρσί έχει έναν κρυφό φίλο δι’ αλληλογραφίας, τον Μπέργκουρ, ένα αγόρι που ζει στην άλλη άκρη της χώρας και το οποίο δεν έχει συναντήσει ποτέ. Υπάρχει όμως ένα πρόβλημα. Η Μαρσί δεν του γράφει με το δικό της όνομα. Χρησιμοποιεί το όνομα της μεγαλύτερης αδελφής της, της Στίνα.
Η αθώα, φαινομενικά, αυτή επιλογή αποκτά πολύ διαφορετική σημασία όταν ο Μπέργκουρ και η Μαρσί κανονίζουν να συναντηθούν. Η Μαρσί τελικά δεν καταφέρνει να πάει στο ραντεβού. Εκείνο όμως το βράδυ η Στίνα εξαφανίζεται. Το μόνο που βρίσκεται είναι το ματωμένο πανωφόρι της στο σημείο όπου επρόκειτο να συναντηθεί η Μαρσί με τον άγνωστο φίλο της. Δέκα χρόνια αργότερα, η υπόθεση παραμένει ανεξιχνίαστη.
Η Μαρσί έχει πλέον μεγαλώσει, όμως η εξαφάνιση της αδελφής της δεν αποτελεί μια παλιά ιστορία που έχει κλείσει. Είναι ένα γεγονός που έχει διαμορφώσει ολόκληρη τη ζωή της. Και κυρίως, είναι ένα γεγονός για το οποίο κουβαλάει ενοχές. Ένα γράμμα από τον Μπέργκουρ, δέκα χρόνια μετά, την αναγκάζει να επιστρέψει στον τόπο όπου όλα ξεκίνησαν και να αναζητήσει απαντήσεις.
Η επιστροφή αυτή δεν σημαίνει απλώς επιστροφή σε έναν γεωγραφικό τόπο. Σημαίνει επιστροφή στην παιδική ηλικία, στην οικογένεια, στις σχέσεις που έμειναν μισοτελειωμένες και σε αναμνήσεις που η Μαρσί έχει προσπαθήσει να κρατήσει θαμμένες. Και εδώ βρίσκεται ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία του μυθιστορήματος. Η έρευνα της Μαρσί δεν γίνεται από μια ψύχραιμη, αντικειμενική πρωταγωνίστρια. Η ίδια δεν είναι σίγουρη για όσα θυμάται.
Η Ægisdóttir χρησιμοποιεί τη μνήμη όχι απλώς ως στοιχείο της πλοκής, αλλά ως βασικό μηχανισμό αγωνίας. Η Μαρσί δυσκολεύεται να διαχωρίσει τα όνειρα από την πραγματικότητα. Η αϋπνία επιβαρύνει την ήδη εύθραυστη ψυχολογική της κατάσταση, ενώ οι εικόνες από το παρελθόν επιστρέφουν αποσπασματικά και όχι πάντα με τρόπο που μπορεί να εμπιστευτεί. Το πρόβλημα, επομένως, δεν είναι μόνο να ανακαλύψει ποιος ευθύνεται για την εξαφάνιση της Στίνα. Είναι να αποφασίσει ποιες από τις πληροφορίες που έχει στη διάθεσή της είναι πραγματικές και ποιες έχουν παραμορφωθεί από τον χρόνο, την ενοχή και τον φόβο.Αυτό δημιουργεί μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα σχέση ανάμεσα στον χαρακτήρα και στον αναγνώστη. Όσο η Μαρσί προσπαθεί να ενώσει τα κομμάτια του παζλ, το ίδιο καλείται να κάνει και όποιος διαβάζει. Κάθε νέα πληροφορία μπορεί να φωτίσει ένα παλιό γεγονός, αλλά μπορεί εξίσου εύκολα να το κάνει ακόμη πιο αμφίσημο.
Η ένταση του μυθιστορήματος δεν βασίζεται σε συνεχή, καταιγιστική δράση. Αντίθετα, χτίζεται αργά και σταθερά, μέσα από την ατμόσφαιρα, τις αποκαλύψεις που έρχονται σταδιακά, τις αναμνήσεις που επιστρέφουν αποσπασματικά και, πάνω απ’ όλα, μέσα από την αβεβαιότητα για το τι πραγματικά έχει συμβεί.
Ιδιαίτερη θέση στην αφήγηση έχει η Στίνα. Παρότι η εξαφάνισή της αποτελεί το κέντρο της ιστορίας, η Ægisdóttir δεν την αντιμετωπίζει απλώς ως «το θύμα» μιας παλιάς υπόθεσης. Μέσα από κεφάλαια που μεταφέρουν την αφήγηση στο 1967 και μας επιτρέπουν να δούμε τη Στίνα πριν από την εξαφάνισή της, η εικόνα της αποκτά σταδιακά περισσότερες διαστάσεις. Η Στίνα είναι ένα κορίτσι που αισθάνεται ότι έχει ξεπεράσει το μικρό περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνει. Έχει ενδιαφέροντα, κοινωνική ζωή και καλλιτεχνικές ανησυχίες και αρχίζει να κοιτάζει πέρα από τα όρια της κοινότητάς της. Έτσι, η εξαφάνισή της αποκτά ένα επιπλέον ερώτημα. Ήταν πράγματι θύμα ή υπάρχει κάτι περισσότερο πίσω από την εικόνα που έχει δημιουργηθεί για εκείνη;
Παράλληλα, η σχέση των δύο αδελφών αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Η Μαρσί μεγαλώνει στη σκιά της Στίνα, χρησιμοποιεί το όνομά της, αλλά ταυτόχρονα βρίσκεται αντιμέτωπη με το γεγονός ότι η ταυτότητα της αδελφής της είναι πλέον ένα από τα βασικά στοιχεία που πρέπει να αποκρυπτογραφήσει. Η επιθυμία της να μάθει τι συνέβη στη Στίνα συνδέεται, επομένως, και με την ανάγκη της να καταλάβει ποια ήταν πραγματικά η αδελφή της. Και ίσως αυτό είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα παιχνίδια του μυθιστορήματος. Η Μαρσί δεν αναζητά μόνο έναν εξαφανισμένο άνθρωπο. Αναζητά μια εκδοχή της αδελφής της που δεν γνώρισε ποτέ ολοκληρωτικά.
Η οικογένεια βρίσκεται στον πυρήνα του «Πριν πέσει το σκοτάδι». Η εξαφάνιση της Στίνα δεν είναι ένα μεμονωμένο γεγονός που συνέβη έξω από το σπίτι. Έχει αφήσει πίσω της μια οικογένεια που έχει μάθει να λειτουργεί μέσα στη σιωπή. Οι γονείς της Μαρσί δεν αποτελούν απλώς βοηθητικούς χαρακτήρες στην αναζήτηση της αλήθειας. Η στάση τους απέναντι στο παρελθόν και στα ερωτήματα της κόρης τους δείχνει πόσο εύκολα μια οικογένεια μπορεί να μετατρέψει την προστασία σε συγκάλυψη. Το παρελθόν των γονιών, οι οικογενειακές σχέσεις και τα μυστικά που δεν ειπώθηκαν ποτέ δημιουργούν ένα περιβάλλον όπου η αλήθεια δεν είναι απαραίτητα κάτι που όλοι θέλουν να αποκαλυφθεί. Και αυτό οδηγεί σε ένα από τα κεντρικά θέματα του βιβλίου. Μέχρι πού μπορεί να φτάσει η πίστη στην οικογένεια όταν αυτή η πίστη απαιτεί σιωπή;
Η Ægisdóttir ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για το πώς οι άνθρωποι λένε ψέματα όχι μόνο για να προστατεύσουν τον εαυτό τους, αλλά και για να προστατεύσουν τους ανθρώπους που αγαπούν. Το πρόβλημα είναι ότι ένα ψέμα που ξεκινά ως προστασία μπορεί, με την πάροδο του χρόνου, να γίνει ένας μηχανισμός που συντηρεί το τραύμα.
Η επιστροφή της Μαρσί στο πατρικό σπίτι είναι ένα ακόμη βασικό σημείο του μυθιστορήματος. Το σπίτι δεν λειτουργεί απλώς ως σκηνικό. Είναι ένας χώρος στον οποίο το παρελθόν μοιάζει να έχει παραμείνει εγκλωβισμένο. Το υπόγειο, τα παλιά αντικείμενα, τα ίχνη της οικογενειακής ζωής και οι σελίδες από το ημερολόγιο της Στίνα μετατρέπουν τον χώρο σε ένα είδος αρχείου. Η Μαρσί πρέπει να ψάξει μέσα σε αυτό για να βρει στοιχεία, αλλά στην πραγματικότητα ψάχνει μέσα σε ένα σπίτι που περιέχει όσα η οικογένεια έχει επιλέξει να μη συζητήσει.
Ακόμη και το οικογενειακό περιβάλλον της φάρμας και του σφαγείου αποκτά συμβολικό βάρος. Οι εικόνες του αίματος, των ζώων και της σωματικής βίας δημιουργούν μια ιδιαίτερα δυσάρεστη ατμόσφαιρα, χωρίς το βιβλίο να χρειάζεται να βασιστεί αποκλειστικά σε ωμές σκηνές για να δημιουργήσει τρόμο. Η εγγύτητα της βίας βρίσκεται διαρκώς στο περιθώριο της ιστορίας, σαν υπενθύμιση ότι πίσω από τα οικογενειακά μυστικά υπάρχει κάτι πολύ πιο σκοτεινό.
Η Ισλανδία του βιβλίου δεν είναι απλώς ένα όμορφο, εξωτικό σκηνικό. Ο Νοέμβριος, η απομόνωση, ο περιορισμένος κοινωνικός κύκλος και η αίσθηση ότι όλοι γνωρίζουν κάτι για όλους δημιουργούν μια κλειστοφοβική ατμόσφαιρα. Η φύση και το σκοτάδι λειτουργούν σχεδόν σαν προέκταση της ψυχολογίας της Μαρσί. Όσο λιγοστεύει το φως, τόσο δυσκολότερο γίνεται να διακρίνει κανείς τι βρίσκεται πραγματικά μπροστά του. Το ίδιο συμβαίνει και με την αλήθεια. Η Ægisdóttir αξιοποιεί, λοιπόν, ένα βασικό χαρακτηριστικό του Nordic Noir, την ατμόσφαιρα του ψυχρού, απομονωμένου τόπου, χωρίς να αφήνει το σκηνικό να επισκιάσει τους χαρακτήρες. Το ίδιο το περιβάλλον γίνεται μέρος της αφήγησης και ενισχύει την αίσθηση ότι η Μαρσί βρίσκεται όλο και περισσότερο παγιδευμένη.
Η Μαρσί είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον πρόσωπο του βιβλίου ακριβώς επειδή δεν είναι η κλασική ηρωίδα ενός αστυνομικού μυθιστορήματος. Δεν έχει όλες τις πληροφορίες. Δεν διαθέτει απόλυτη αυτοπεποίθηση. Δεν ξέρει αν μπορεί να εμπιστευτεί τις αναμνήσεις της και, σε ορισμένες στιγμές, δεν μπορεί να εμπιστευτεί ούτε τον ίδιο της τον εαυτό. Η παιδική της επιλογή να χρησιμοποιήσει το όνομα της Στίνα για να αλληλογραφεί με τον Μπέργκουρ γίνεται η αφετηρία μιας αλυσίδας γεγονότων που την ακολουθεί για χρόνια. Η ενοχή της, επομένως, δεν είναι απλώς μια συναισθηματική αντίδραση στην απώλεια. Είναι μέρος της ταυτότητάς της. Και αυτό κάνει την έρευνά της τόσο προσωπική. Δεν προσπαθεί να λύσει μια υπόθεση επειδή θέλει να αποκαταστήσει μια αδικία από απόσταση. Θέλει να καταλάβει τι συνέβη επειδή πιστεύει ότι ίσως έχει κάποια ευθύνη. Η έρευνα γίνεται έτσι και μια προσπάθεια αυτογνωσίας.
Ένα από τα στοιχεία που λειτουργούν καλύτερα στη δομή του «Πριν πέσει το σκοτάδι» είναι η χρήση των δύο χρονικών επιπέδων. Το 1967 και το 1977 δεν παρουσιάζονται απλώς ως δύο παράλληλες χρονικές περίοδοι. Το παρελθόν διορθώνει, συμπληρώνει και ανατρέπει διαρκώς όσα πιστεύουμε για το παρόν. Η αφήγηση της Στίνα προσθέτει πληροφορίες που η Μαρσί δεν μπορούσε να γνωρίζει. Η αφήγηση της Μαρσί, αντίστοιχα, μας δείχνει πώς ένα γεγονός μπορεί να παραμορφωθεί μέσα από δέκα χρόνια ενοχής, φόβου και σιωπής. Το αποτέλεσμα είναι ένα παζλ στο οποίο τα κομμάτια δεν τοποθετούνται όλα από την αρχή στη σωστή θέση.
Η συγγραφέας φαίνεται να ενδιαφέρεται λιγότερο για το απλό ερώτημα «ποιος το έκανε;» και περισσότερο για το πώς δημιουργείται μια ιστορία γύρω από ένα έγκλημα. Ποιος αποφασίζει τι θα ειπωθεί; Ποιος έχει δικαίωμα να μιλήσει; Ποιος επιλέγει να σιωπήσει; Και τι συμβαίνει όταν μια ολόκληρη οικογένεια έχει μάθει να ζει με μια εκδοχή της πραγματικότητας που δεν είναι ολόκληρη; Αυτό είναι που μετατρέπει το «Πριν πέσει το σκοτάδι» από ένα ακόμη whodunit σε ένα πιο σύνθετο ψυχολογικό θρίλερ.
Η Ægisdóttir δεν εγκαταλείπει τις ανατροπές και την αγωνία που περιμένει κανείς από ένα Nordic Noir. Αντίθετα, τις χρησιμοποιεί για να εμβαθύνει στους χαρακτήρες και στις σχέσεις τους. Το βιβλίο παραμένει σκοτεινό, μυστηριώδες και ατμοσφαιρικό, αλλά πίσω από το μυστήριο βρίσκεται μια ιστορία για την ενοχή, την οικογένεια, την ταυτότητα, τη μνήμη και τον τρόπο με τον οποίο το τραύμα μπορεί να μεταφερθεί από τη μία γενιά στην άλλη.
Το «Πριν πέσει το σκοτάδι» είναι, τελικά, ένα θρίλερ για το τι συμβαίνει όταν το παρελθόν αρνείται να παραμείνει παρελθόν. Η εξαφάνιση της Στίνα είναι ο γρίφος που κινεί την πλοκή, αλλά το πραγματικό ενδιαφέρον βρίσκεται στους ανθρώπους που έμειναν πίσω και στον τρόπο με τον οποίο προσπάθησαν να συνεχίσουν τη ζωή τους χωρίς να αντιμετωπίσουν όσα συνέβησαν. Και όσο η Μαρσί πλησιάζει στην αλήθεια, το ερώτημα αλλάζει. Δεν είναι πλέον μόνο ποιος σκότωσε τη Στίνα. Είναι πόσα ψέματα χρειάστηκε να ειπωθούν για να παραμείνει κρυμμένο ένα μυστικό για δέκα ολόκληρα χρόνια και πόσο μακριά μπορεί να φτάσει κάποιος για να μην αποκαλυφθεί. Γιατί κάποια σκοτάδια δεν δημιουργούνται από την απουσία φωτός. Δημιουργούνται από όσα οι άνθρωποι επιλέγουν να μην δουν.
January 23, 2026
GOED!!!!
February 22, 2026
3.5 ster voor deze spannende pageturner over een IJslands gezin in de jaren 60 en 70. de oudste dochter raakt vermist, 10 jaar later gaat de jongste op onderzoek uit naar de toedracht. geheimen, een kleine gemeenschap, heden en verleden schuiven naar elkaar toe met een verrassende ontknoping.
goed geschreven, in 1 ruk (ziek in bed) uitgelezen.
goed geschreven, in 1 ruk (ziek in bed) uitgelezen.
January 14, 2024
!! góð - þannig að ég gleymdi því að ég hafði hellt upp á kaffi og nú er bókin búin og kaffið ískalt.
February 2, 2026
IJsland, 1967. De veertienjarige Marsí schrijft brieven aan een onbekende penvriend onder de naam van haar oudere zus Stína. Wanneer ze eindelijk willen afspreken, mag Marsí het huis niet uit. Diezelfde nacht verdwijnt Stína spoorloos. Haar bebloede jas wordt gevonden op de afgesproken plek. De dader wordt nooit gevonden.
Tien jaar later wordt Marsí achtervolgd door slapeloze nachten en fragmentarische herinneringen. Dan valt er een brief op de mat. Afzender: haar oude penvriend. Hij beweert te weten wat er die nacht is gebeurd.
Gedreven door schuld en twijfel keert Marsí terug naar haar afgelegen geboortedorp. Terwijl oude wonden opengaan en dorpsbewoners zwijgen, vervaagt de grens tussen waarheid en waan. Want hoe dieper Marsí graaft, hoe duidelijker het wordt: de moordenaar is nooit verdwenen en zal er alles aan doen om het verleden begraven te houden.
Sommige geheimen wachten geduldig. Andere doden liever.
Mijn ervaring:
Wat een heerlijke, spannende en sfeervolle thriller, doordrenkt met psychologische spanning en een beeldend uitgewerkte Scandinavische setting. Vanaf de eerste pagina is de dreigende sfeer van mist en geheimen voelbaar. Eva Björg Aegisdóttir heeft een levendige, heldere en toegankelijke schrijfstijl en voelt feilloos aan wanneer ze het tempo moet opvoeren, vertragen of juist zaken in het ongewisse moet laten. Daardoor bouwt zij de spanning op indrukwekkende wijze op. De korte, krachtige hoofdstukken en de sterke structuur zorgen voor een pakkend en meeslepend verhaal dat je blijft vasthouden.
De ware kracht van het verhaal schuilt in de personages, en met name in dat van Marsí. Zij is geen klassiek of doorsnee thrillerpersonage, maar een complex en realistisch karakter met een diepe psychologische gelaagdheid die doorwerkt in je eigen gedachten als lezer. Haar slapeloosheid, fragmentarische herinneringen en voortdurende twijfel en onzekerheid maken haar kwetsbaar en instabiel, maar tegelijkertijd vastberaden in haar zoektocht naar de waarheid. Deze innerlijke strijd voelt oprecht en menselijk. Ook de bijpersonages zijn divers, gelaagd en geloofwaardig neergezet. Rondom hen weet Eva Björg Aegisdóttir bovendien effectief twijfel en wantrouwen op te roepen, wat de spanning verder vergroot.
Het verhaal is zorgvuldig opgebouwd en wisselt tussen heden en verleden, waarbij zich voortdurend nieuwe onthullingen aandienen. Elk detail draagt bij aan de spanning en het mysterie rondom de verdwijning van Stína. Het verhaal is dan ook meer dan een klassieke moordzaak: Eva Björg Aegisdóttir verweeft thema’s als geheugen, schuld en de vraag wat waarheid eigenlijk betekent wanneer herinneringen vervagen op subtiele wijze in het verhaal. Dit zet je als lezer aan het denken: hoe ver zou jij zelf gaan om antwoorden te krijgen? Juist deze psychologische laag maakte het voor mij tot een indrukwekkende en intrigerende thriller.
Het tempo is goed prettig, met een duidelijke spanningsboog richting het plot. Je voelt de ontknoping naderen, maar desondanks weet de auteur te verrassen met een onverwachte en sterke twist die het verhaal krachtig afrondt.
Slapeloos is een meeslepende, indrukwekkende en psychologisch gelaagde thriller. Met haar levendige schrijfstijl, intrigerende personages en sfeervolle Scandinavische setting zet Eva Björg Aegisdóttir een sterk en doordacht verhaal neer dat je niet alleen vastgrijpt, maar ook aan het denken zet.
Tien jaar later wordt Marsí achtervolgd door slapeloze nachten en fragmentarische herinneringen. Dan valt er een brief op de mat. Afzender: haar oude penvriend. Hij beweert te weten wat er die nacht is gebeurd.
Gedreven door schuld en twijfel keert Marsí terug naar haar afgelegen geboortedorp. Terwijl oude wonden opengaan en dorpsbewoners zwijgen, vervaagt de grens tussen waarheid en waan. Want hoe dieper Marsí graaft, hoe duidelijker het wordt: de moordenaar is nooit verdwenen en zal er alles aan doen om het verleden begraven te houden.
Sommige geheimen wachten geduldig. Andere doden liever.
Mijn ervaring:
Wat een heerlijke, spannende en sfeervolle thriller, doordrenkt met psychologische spanning en een beeldend uitgewerkte Scandinavische setting. Vanaf de eerste pagina is de dreigende sfeer van mist en geheimen voelbaar. Eva Björg Aegisdóttir heeft een levendige, heldere en toegankelijke schrijfstijl en voelt feilloos aan wanneer ze het tempo moet opvoeren, vertragen of juist zaken in het ongewisse moet laten. Daardoor bouwt zij de spanning op indrukwekkende wijze op. De korte, krachtige hoofdstukken en de sterke structuur zorgen voor een pakkend en meeslepend verhaal dat je blijft vasthouden.
De ware kracht van het verhaal schuilt in de personages, en met name in dat van Marsí. Zij is geen klassiek of doorsnee thrillerpersonage, maar een complex en realistisch karakter met een diepe psychologische gelaagdheid die doorwerkt in je eigen gedachten als lezer. Haar slapeloosheid, fragmentarische herinneringen en voortdurende twijfel en onzekerheid maken haar kwetsbaar en instabiel, maar tegelijkertijd vastberaden in haar zoektocht naar de waarheid. Deze innerlijke strijd voelt oprecht en menselijk. Ook de bijpersonages zijn divers, gelaagd en geloofwaardig neergezet. Rondom hen weet Eva Björg Aegisdóttir bovendien effectief twijfel en wantrouwen op te roepen, wat de spanning verder vergroot.
Het verhaal is zorgvuldig opgebouwd en wisselt tussen heden en verleden, waarbij zich voortdurend nieuwe onthullingen aandienen. Elk detail draagt bij aan de spanning en het mysterie rondom de verdwijning van Stína. Het verhaal is dan ook meer dan een klassieke moordzaak: Eva Björg Aegisdóttir verweeft thema’s als geheugen, schuld en de vraag wat waarheid eigenlijk betekent wanneer herinneringen vervagen op subtiele wijze in het verhaal. Dit zet je als lezer aan het denken: hoe ver zou jij zelf gaan om antwoorden te krijgen? Juist deze psychologische laag maakte het voor mij tot een indrukwekkende en intrigerende thriller.
Het tempo is goed prettig, met een duidelijke spanningsboog richting het plot. Je voelt de ontknoping naderen, maar desondanks weet de auteur te verrassen met een onverwachte en sterke twist die het verhaal krachtig afrondt.
Slapeloos is een meeslepende, indrukwekkende en psychologisch gelaagde thriller. Met haar levendige schrijfstijl, intrigerende personages en sfeervolle Scandinavische setting zet Eva Björg Aegisdóttir een sterk en doordacht verhaal neer dat je niet alleen vastgrijpt, maar ook aan het denken zet.
February 13, 2026
3.5 stars
April 20, 2024
Hörkuspennandi
August 21, 2025
Home Before Dark is a standalone thriller that drew me in immediately. The story unfolds over two timelines set ten years apart. In 1967 Stina disappears while on her way home, leaving behind only a bloodstained anorak. In 1977 her sister Marsi returns home; she’s struggling with insomnia and flashbacks and wants to discover what happened to Stina. But why is Marsi feeling guilty, and why is she so off-balanced?
The people of the town, the parents, the friends, and the boyfriends are so well developed. There’s a haunting, creepy darkness hanging over the town, and within each resident’s backstory the tension builds, and for a time it seems anyone could be guilty. The plotting is multilayered and tightly knit with complex intricacies that always leave you guessing. This truly is a can’t-put-it-down thriller with an absolutely startling ending.
March 31, 2025
Illa framkvæmdur endir annars alve góð.
3/5
3/5
October 29, 2024
3.75 🌟
July 31, 2025
And Breathe!!!
What a book. I didn't read it, I inhaled it. And now I want to read all of this author's books. Yes,I want to read every single book Eva Björg has ever written or will write!
'Home Before Dark ' was a twisted, atmospheric, and absolutely addictive read.
All the characters were super weird, the setting super dark,cold and messed up. And there was a big twist at the end !!! So yeah, I had a great time reading it.
Highly recommend it.
What a book. I didn't read it, I inhaled it. And now I want to read all of this author's books. Yes,I want to read every single book Eva Björg has ever written or will write!
'Home Before Dark ' was a twisted, atmospheric, and absolutely addictive read.
All the characters were super weird, the setting super dark,cold and messed up. And there was a big twist at the end !!! So yeah, I had a great time reading it.
Highly recommend it.
January 29, 2024
Svaka góð! Vildi ð ég gæti dregið dýnuna mína til Evu Bjargar og fengið hana til að segja mér sögur.😄
May 6, 2026
so much exposition that launched me out of it. so many good twists. terrible ending that came out of nowhere. interesting part of history that i wanna read more about. this was terrible but it was so good but also confusing and trash and very fun, send help 😭
August 19, 2025
I have read several titles by this author and have come to expect quality writing and engrossing stories from her. In this standalone, she doesn’t disappoint.
Told via dual timelines, we meet two sisters. The elder sister, beautiful Stina, went missing in 1967 while walking home from a friend’s house. Though her body was never found, her bloody anorak was discovered at the side of the road. The younger sister, Marsi, blames herself for what happened to her sister. She had been writing to Bergur, a ‘penpal’, pretending to be older than her fourteen years, and using her older sister’s name. On the night of Stina’s disappearance, Marsi was due to meet up with her penpal for the first time…
Now, 1977, ten years after Stina’s disappearance, Marsi travels from her flat in Reykjavik and returns to her small home town to spend the anniversary of the event with her parents. She does not reveal to them about her penpal back then, nor does she tell them that recently he has made contact again.
Marsi’s parents house was unkempt and foreboding, which added greatly to the atmosphere of the story. Marsi’s parents have never really recovered from losing their eldest daughter and have let the place go. Also, the house has the gruesome reputation of being the site of Marsi’s paternal grandfather’s suicide.how I imagined Marsi's parent's house might look from the author's description. (image created by Lynne LeGrow using Free AI Image Generator and Photoshop Elements)
“There’s something rotten in this house, I thought. Something rotten, thriving and spreading through the walls and under the floorboards. A rot that was contagious, that had infected all of us who lived here.”
The small Icelandic town, like small towns everywhere, was insular and rife with superstition. Everyone seemed to know everyone else, and everyone’s business was fair game for gossip. Winter in Iceland added its own bleakness to the narrative.
At first I found Marsi difficult to care for. As a teenager she lived in her sister’s shadow. She felt she was unlovable, and had little in the way of self esteem. Now an adult aged twenty-four, she drinks too much and is riddled with self-contempt. It is clear that her mental health has suffered over the past decade. She seems to have periods where she cannot account for time lapses. Also, she finds it sometimes difficult to distinguish real life from what she has imagined. She does not know if she can trust her own memories. Her unreliable demeanour gives her an aura of vulnerability.
What happened to the beautiful, artistic Stina in 1967? You’ll just have to read this twisty thriller to find out.
If you like to read cleverly plotted novels that haunt you, then “Home Before Dark” might just be for you. A darkly menacing psychological thriller that I can eagerly recommend.
4.5 stars
Told via dual timelines, we meet two sisters. The elder sister, beautiful Stina, went missing in 1967 while walking home from a friend’s house. Though her body was never found, her bloody anorak was discovered at the side of the road. The younger sister, Marsi, blames herself for what happened to her sister. She had been writing to Bergur, a ‘penpal’, pretending to be older than her fourteen years, and using her older sister’s name. On the night of Stina’s disappearance, Marsi was due to meet up with her penpal for the first time…
Now, 1977, ten years after Stina’s disappearance, Marsi travels from her flat in Reykjavik and returns to her small home town to spend the anniversary of the event with her parents. She does not reveal to them about her penpal back then, nor does she tell them that recently he has made contact again.
Marsi’s parents house was unkempt and foreboding, which added greatly to the atmosphere of the story. Marsi’s parents have never really recovered from losing their eldest daughter and have let the place go. Also, the house has the gruesome reputation of being the site of Marsi’s paternal grandfather’s suicide.how I imagined Marsi's parent's house might look from the author's description. (image created by Lynne LeGrow using Free AI Image Generator and Photoshop Elements)
“There’s something rotten in this house, I thought. Something rotten, thriving and spreading through the walls and under the floorboards. A rot that was contagious, that had infected all of us who lived here.”
The small Icelandic town, like small towns everywhere, was insular and rife with superstition. Everyone seemed to know everyone else, and everyone’s business was fair game for gossip. Winter in Iceland added its own bleakness to the narrative.
At first I found Marsi difficult to care for. As a teenager she lived in her sister’s shadow. She felt she was unlovable, and had little in the way of self esteem. Now an adult aged twenty-four, she drinks too much and is riddled with self-contempt. It is clear that her mental health has suffered over the past decade. She seems to have periods where she cannot account for time lapses. Also, she finds it sometimes difficult to distinguish real life from what she has imagined. She does not know if she can trust her own memories. Her unreliable demeanour gives her an aura of vulnerability.
What happened to the beautiful, artistic Stina in 1967? You’ll just have to read this twisty thriller to find out.
If you like to read cleverly plotted novels that haunt you, then “Home Before Dark” might just be for you. A darkly menacing psychological thriller that I can eagerly recommend.
4.5 stars
July 21, 2025
Iceland, 1977. Marsí Karvelsdótti receives a letter from her childhood penpal, Bergur, with whom she hasn’t corresponded for ten years.
When Marsí was thirteen/fourteen years old, she secretly corresponded with Bergur, a boy few years older than her who lived on the other side of the country. However, Marsí has been signing the letters as Stína, her older sister, who was fifteen at the time.
Then, one cold night of November 1967, Marsí agreed to meet Bergur for the very first time. But the very same night, Stína went missing, her bloodied anorak found at the place where Marsí was due to meet Bergur.
Stína hasn’t been seen for the past ten years, and Marsí never mentioned her penpal to anyone, not to her parents and certainly not to the police.
Now, it appears that her penpal is back. This pushes Marsí to find the truth behind her sister’s disappearance.
I loved this standalone book from Eva Björg Ægisdóttir. I am such a huge fan of her books, and this one didn’t disappoint.
I loved the time period of the book: there were limited channels available on the TV and no mobile phones. When people wanted to speak to each other, they had to do it face to face, and they would communicate via letters. It was certainly a simpler time in the sense of no pressures from the digital world, but the young people still faced the same issues as we do today, such as navigating friendships or studying for the exams.
There was a certain animosity between the sisters, something you’d expect as part of growing up and trying to find one’s place in the world. However, in the book, I felt that Marsí thought of herself as inferior to her sister. Stína was the ‘light’: she was bright, funny, popular, and an amazingly talented artist, whereas Marsi was the ‘dark’: moody, unpredictable, and someone her parents were always complaining about.
I was also saddened by the theme of the ‘situation girls’ of Iceland, which the author brings to life in this book. It was a period of Icelandic history that I knew nothing about, and it made me do a bit of my own research. In Home Before Dark, the author portrays the fallout of this scenario and how it affected the lives of the families involved.
Overall, it is such a brilliantly written book that will keep you guessing all the way to the end. I definitely recommend it.
When Marsí was thirteen/fourteen years old, she secretly corresponded with Bergur, a boy few years older than her who lived on the other side of the country. However, Marsí has been signing the letters as Stína, her older sister, who was fifteen at the time.
Then, one cold night of November 1967, Marsí agreed to meet Bergur for the very first time. But the very same night, Stína went missing, her bloodied anorak found at the place where Marsí was due to meet Bergur.
Stína hasn’t been seen for the past ten years, and Marsí never mentioned her penpal to anyone, not to her parents and certainly not to the police.
Now, it appears that her penpal is back. This pushes Marsí to find the truth behind her sister’s disappearance.
I loved this standalone book from Eva Björg Ægisdóttir. I am such a huge fan of her books, and this one didn’t disappoint.
I loved the time period of the book: there were limited channels available on the TV and no mobile phones. When people wanted to speak to each other, they had to do it face to face, and they would communicate via letters. It was certainly a simpler time in the sense of no pressures from the digital world, but the young people still faced the same issues as we do today, such as navigating friendships or studying for the exams.
There was a certain animosity between the sisters, something you’d expect as part of growing up and trying to find one’s place in the world. However, in the book, I felt that Marsí thought of herself as inferior to her sister. Stína was the ‘light’: she was bright, funny, popular, and an amazingly talented artist, whereas Marsi was the ‘dark’: moody, unpredictable, and someone her parents were always complaining about.
I was also saddened by the theme of the ‘situation girls’ of Iceland, which the author brings to life in this book. It was a period of Icelandic history that I knew nothing about, and it made me do a bit of my own research. In Home Before Dark, the author portrays the fallout of this scenario and how it affected the lives of the families involved.
Overall, it is such a brilliantly written book that will keep you guessing all the way to the end. I definitely recommend it.
May 9, 2026
Da ich Eva Björg Ægisdóttirs Island Reihe sehr gerne lese, war ich sehr neugierig, als ich gesehen habe, dass nun ein Psychothriller von ihr erscheint. Nach der Beendigung habe ich einmal mehr die Bestätigung, dass ich zu den Büchern der Autorin blind greifen kann und dass eine spannende Lektüre garantiert ist.
Zunächst einmal hat mir gut gefallen, dass die Geschichte 1967 und 1977 spielt, da so sämtliche Erkundigungen und Ermittlungen ohne moderne Technik stattfinden müssen.
10 Jahre nachdem Marsibils Schwester Stina spurlos verschwunden ist, trägt sie noch immer Schuldgefühle mit sich herum, da sie glaubt, ihr damaliger Brieffreund habe ihre Schwester entführt. Nach Jahren der Stille meldet sich der Brieffreund plötzlich wieder und Marisbil startet einen letzten Versuch, um endlich Licht ins Dunkle zu bringen. Dabei stößt sie immer wieder auf Merkwürdigkeiten in den Ermittlungen und Aussagen ihrer Eltern und ein schrecklicher Verdacht breitet sich in ihr aus.
Wer Thriller mit subtiler Spannung mag, ist hier genau richtig. Der Erzählstil von „Home before dark“ ist zwar nicht sonderlich rasant, aber zwischen den Zeilen schwingt eine kontinuierlich mysteriöse Stimmung mit. Über die Hälfte des Buches führte die Autorin mich gedanklich in die falsche Richtung um dann mit kurz aufeinanderfolgenden Plottwists, das Ruder mehrmals in die andere Richtung herumzureißen.
„Home before dark“ beginnt gradlinig und entwickelt sich zu einem überraschenden und bewegenden Thriller. Sowohl Marsibil als auch Stina sind sympathische junge Frauen. Je länger man liest, desto tiefer taucht man in die dunklen Geheimnisse dieser Familie ein, die es wirklich in sich haben.
Für mich war „Home before dark“ ein sehr gelungener, tragischer Thriller. Einzig die isländischen Namen fand ich etwas schwierig und teilweise ähnlich, so dass ich manches Mal zurückblättern musste um mich zu vergewissern, um wen es sich handelt. Der Spannung tat dies aber keinen Abbruch und ich vergebe gerne 5 Sterne.
Zunächst einmal hat mir gut gefallen, dass die Geschichte 1967 und 1977 spielt, da so sämtliche Erkundigungen und Ermittlungen ohne moderne Technik stattfinden müssen.
10 Jahre nachdem Marsibils Schwester Stina spurlos verschwunden ist, trägt sie noch immer Schuldgefühle mit sich herum, da sie glaubt, ihr damaliger Brieffreund habe ihre Schwester entführt. Nach Jahren der Stille meldet sich der Brieffreund plötzlich wieder und Marisbil startet einen letzten Versuch, um endlich Licht ins Dunkle zu bringen. Dabei stößt sie immer wieder auf Merkwürdigkeiten in den Ermittlungen und Aussagen ihrer Eltern und ein schrecklicher Verdacht breitet sich in ihr aus.
Wer Thriller mit subtiler Spannung mag, ist hier genau richtig. Der Erzählstil von „Home before dark“ ist zwar nicht sonderlich rasant, aber zwischen den Zeilen schwingt eine kontinuierlich mysteriöse Stimmung mit. Über die Hälfte des Buches führte die Autorin mich gedanklich in die falsche Richtung um dann mit kurz aufeinanderfolgenden Plottwists, das Ruder mehrmals in die andere Richtung herumzureißen.
„Home before dark“ beginnt gradlinig und entwickelt sich zu einem überraschenden und bewegenden Thriller. Sowohl Marsibil als auch Stina sind sympathische junge Frauen. Je länger man liest, desto tiefer taucht man in die dunklen Geheimnisse dieser Familie ein, die es wirklich in sich haben.
Für mich war „Home before dark“ ein sehr gelungener, tragischer Thriller. Einzig die isländischen Namen fand ich etwas schwierig und teilweise ähnlich, so dass ich manches Mal zurückblättern musste um mich zu vergewissern, um wen es sich handelt. Der Spannung tat dies aber keinen Abbruch und ich vergebe gerne 5 Sterne.
Displaying 1 - 30 of 292 reviews