What do you think?
Rate this book
Różany Jar #1
Melodia wolności
Poruszająca powieść o miłości, która rodzi się powoli, o wierności, która wymaga poświęceń, i o domu, do którego zawsze warto wracać.
Aleksandra, córka rosyjskiego pułkownika, przybywa z Petersburga do Różanego Jaru – majątku odziedziczonego po nieżyjącej matce, położonego we wsi Ostrówek na Podlasiu. Letni wypoczynek staje się początkiem życiowej rewolucji. Ambitna i utalentowana pianistka poznaje prawdziwe wiejskie życie, tak różne od tego na petersburskich salonach, z jego urokami i problemami, którym próbuje sprostać. Z czasem przekonuje do siebie mieszkańców Ostrówka, którzy początkowo widzą w niej jedynie symbol carskiego zniewolenia.
W życiu kobiety pojawia się Stefan Korzeniowski – charyzmatyczny nauczyciel w wiejskiej szkole, tajny działacz ruchu niepodległościowego i pianista. Rozkwita między nimi uczucie, jednak Aleksandra jest obiecana synowi carskiego gubernatora – Igorowi Volkovowi. Staje przed trudnym wyborem, rozdarta między powinnością wobec ojca a głosem serca.
Czy ich miłość przetrwa w obliczu politycznych intryg i społecznych konwenansów? I jaką cenę przyjdzie im zapłacić za marzenia o niepodległości?
Aleksandra, córka rosyjskiego pułkownika, przybywa z Petersburga do Różanego Jaru – majątku odziedziczonego po nieżyjącej matce, położonego we wsi Ostrówek na Podlasiu. Letni wypoczynek staje się początkiem życiowej rewolucji. Ambitna i utalentowana pianistka poznaje prawdziwe wiejskie życie, tak różne od tego na petersburskich salonach, z jego urokami i problemami, którym próbuje sprostać. Z czasem przekonuje do siebie mieszkańców Ostrówka, którzy początkowo widzą w niej jedynie symbol carskiego zniewolenia.
W życiu kobiety pojawia się Stefan Korzeniowski – charyzmatyczny nauczyciel w wiejskiej szkole, tajny działacz ruchu niepodległościowego i pianista. Rozkwita między nimi uczucie, jednak Aleksandra jest obiecana synowi carskiego gubernatora – Igorowi Volkovowi. Staje przed trudnym wyborem, rozdarta między powinnością wobec ojca a głosem serca.
Czy ich miłość przetrwa w obliczu politycznych intryg i społecznych konwenansów? I jaką cenę przyjdzie im zapłacić za marzenia o niepodległości?
304 pages, Paperback
First published April 22, 2025
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 10 of 10 reviews
Did Not Finish
May 25, 202550% DNF
nie mogłam złapać flow z książką, odkładam na inny czas
nie mogłam złapać flow z książką, odkładam na inny czas
April 22, 2025
"Melodia wolności", to powieść, która oczaruje Was swoim pięknem. To niezwykle poruszająca historia o różnych rodzajach miłości. A każdy z nich jest równie silny, równie ważny, równie emocjonujący. Jeżeli szukasz w książkach ważnych emocji, lubisz motyw muzyki, buntu, szukania własnej tożsamości, odkrywania swojego pochodzenia, a co za tym idzie — rodzinnych sekretów, to nawet się nie zastanawiaj i koniecznie sięgnij po tę powieść.
Ale od początku...
Aleksandra jest córką rosyjskiego pułkownika, której sercu bliskie są utwory Chopina, niekoniecznie aprobowane przez jej ojca. Dziewczyna spełnia swoje marzenie i przybywa do majątku odziedziczonego po zmarłej matce, położonym na Podlasiu i zwanym Różanym Jarem. Młoda pianistka ma spędzić tam miło czas i wrócić do Rosji, aby wyjść za syna carskiego gubernatora, Igora Wołkowa. Aleksandra z każdym kolejnym dniem coraz lepiej odnajduje się w Ostrówku. Nie podoba się to jednak Stefanowi Korzeniowskiemu — młodemu nauczycielowi oraz działaczowi ruchu oporu. Kiedy okazuje się, że łączy ich więcej niż miłość do muzyki, mężczyzna przestaje wierzyć w dobre intencje Aleksandry. Jednak dłuższe przebywanie w swojej obecności sprawia, że oboje zbliżają się do siebie, a serce dziewczyny daje jej kolejny powód, dla którego nie powinna wracać do Petersburga.
Ta książka jest nie tylko piękną, emocjonującą i wzruszająca historią. To powieść o dwóch światach, do których przynależy główna bohaterka. Światach tak różnych, światach kontrastujących i walczących ze sobą. Mimo opowiedzenia się po jednej ze stron Aleksandra czuje się rozdarta między tym, co czuje, a tym, co powinna. Swoje emocje, rozterki, złość, rozczarowanie i ból manifestuje grą na pianinie. Natomiast autorka opisuje te sceny w taki sposób, że czytając — da się usłyszeć wybrzmiewającą spod palców Aleksandry muzykę.
"Melodia wolności" to napisana pięknym językiem i wyrażona jeszcze piękniejszym stylem, książka. Te dwa aspekty sprawiają, że przez powieść się płynie, a wątki w niej zawarte nie pozostają dla czytelnika obojętne — przeciwnie, angażują go, zmuszają do refleksji, przeżywania i opowiadania się za tym, co dobre, a co złe, które wybory są tymi właściwymi, a które najgorszymi z najgorszych.
To powieść, która jest niezwykłą grą dla zmysłów. Czytając ją, wyobrażałam sobie ten piękny dworek, w którym mieszkała niegdyś matka Aleksandry, czułam zapach róż, słyszałam szum wody i dźwięki pianina. Dodatkowego uroku tej całej historii dodaje wątek rodzącego się między Aleksandrą a Stefanem, uczucia. Uczucia niemożliwego, zakazanego, ale z potencjałem na silną miłość zdolną pokonać największe przeszkody w drodze do spełnienia.
Bohaterowie tej książki są barwni, mają swoje zdanie, niektórzy są empatyczni, inni nieustępliwi i groźni. Świat przedstawiony to namalowany słowami dynamiczny, wielobarwny obraz, który z każdym nowym spojrzeniem odkrywa przed oglądającym coś nowego.
Jest to pierwszy tom Sagi Różany Jar i to, ilu emocji dostarczyła mi ta część, sprawiło, że bez wahania sięgnę po kolejną. Chciałabym zobaczyć kiedyś "Melodię wolności" na szklanym ekranie. Jestem też pewna, że ta historia zachwyci niejedną osobę. Czytajcie, bo ta powieść, to skarb.
Ale od początku...
Aleksandra jest córką rosyjskiego pułkownika, której sercu bliskie są utwory Chopina, niekoniecznie aprobowane przez jej ojca. Dziewczyna spełnia swoje marzenie i przybywa do majątku odziedziczonego po zmarłej matce, położonym na Podlasiu i zwanym Różanym Jarem. Młoda pianistka ma spędzić tam miło czas i wrócić do Rosji, aby wyjść za syna carskiego gubernatora, Igora Wołkowa. Aleksandra z każdym kolejnym dniem coraz lepiej odnajduje się w Ostrówku. Nie podoba się to jednak Stefanowi Korzeniowskiemu — młodemu nauczycielowi oraz działaczowi ruchu oporu. Kiedy okazuje się, że łączy ich więcej niż miłość do muzyki, mężczyzna przestaje wierzyć w dobre intencje Aleksandry. Jednak dłuższe przebywanie w swojej obecności sprawia, że oboje zbliżają się do siebie, a serce dziewczyny daje jej kolejny powód, dla którego nie powinna wracać do Petersburga.
Ta książka jest nie tylko piękną, emocjonującą i wzruszająca historią. To powieść o dwóch światach, do których przynależy główna bohaterka. Światach tak różnych, światach kontrastujących i walczących ze sobą. Mimo opowiedzenia się po jednej ze stron Aleksandra czuje się rozdarta między tym, co czuje, a tym, co powinna. Swoje emocje, rozterki, złość, rozczarowanie i ból manifestuje grą na pianinie. Natomiast autorka opisuje te sceny w taki sposób, że czytając — da się usłyszeć wybrzmiewającą spod palców Aleksandry muzykę.
"Melodia wolności" to napisana pięknym językiem i wyrażona jeszcze piękniejszym stylem, książka. Te dwa aspekty sprawiają, że przez powieść się płynie, a wątki w niej zawarte nie pozostają dla czytelnika obojętne — przeciwnie, angażują go, zmuszają do refleksji, przeżywania i opowiadania się za tym, co dobre, a co złe, które wybory są tymi właściwymi, a które najgorszymi z najgorszych.
To powieść, która jest niezwykłą grą dla zmysłów. Czytając ją, wyobrażałam sobie ten piękny dworek, w którym mieszkała niegdyś matka Aleksandry, czułam zapach róż, słyszałam szum wody i dźwięki pianina. Dodatkowego uroku tej całej historii dodaje wątek rodzącego się między Aleksandrą a Stefanem, uczucia. Uczucia niemożliwego, zakazanego, ale z potencjałem na silną miłość zdolną pokonać największe przeszkody w drodze do spełnienia.
Bohaterowie tej książki są barwni, mają swoje zdanie, niektórzy są empatyczni, inni nieustępliwi i groźni. Świat przedstawiony to namalowany słowami dynamiczny, wielobarwny obraz, który z każdym nowym spojrzeniem odkrywa przed oglądającym coś nowego.
Jest to pierwszy tom Sagi Różany Jar i to, ilu emocji dostarczyła mi ta część, sprawiło, że bez wahania sięgnę po kolejną. Chciałabym zobaczyć kiedyś "Melodię wolności" na szklanym ekranie. Jestem też pewna, że ta historia zachwyci niejedną osobę. Czytajcie, bo ta powieść, to skarb.
May 12, 2025
Bohaterką powieści jest Aleksandra – córka rosyjskiego pułkownika i Polki pochodzącej z niewielkiej wsi Ostrówek na Podlasiu. Po śmierci matki młoda kobieta postanawia odwiedzić odziedziczony majątek Różany Jar. Nie przeczuwa jednak, że ten niewinny wyjazd na prowincję stanie się początkiem głębokiej przemiany – rewolucji w jej sercu, myślach i tożsamości.
Aleksandra, utalentowana i ambitna pianistka, do tej pory obracała się w świecie pełnym blasku petersburskich salonów. W zderzeniu z wiejską rzeczywistością – surową, prostą, ale pełną godności – zaczyna poznawać prawdziwe życie, inne niż wszystko, co znała. Próbuje odnaleźć się pośród uroków i trudów codzienności, mierząc się z nieufnością mieszkańców, którzy widzą w niej nie osobę, a symbol carskiego zniewolenia. Jakie tajemnice kryją się w Różanym Jarze i Ostrówku? Czy Aleksandra zdoła zbudować tu swój nowy dom? Czy serca ludzi otworzą się na kobietę, która tak bardzo różni się od nich, ale pragnie ich zrozumieć?
Na jej drodze staje Stefan Korzeniowski – charyzmatyczny nauczyciel w wiejskiej szkole, utajony działacz niepodległościowy i, jak ona, pianista. Między nimi rodzi się uczucie, subtelne i namiętne, ale podszyte dramatyzmem sytuacji. Aleksandra została bowiem obiecana Igorowi Volkowowi – synowi carskiego gubernatora. Rozdarta między posłuszeństwem wobec ojca a własnymi pragnieniami, musi dokonać bolesnego wyboru. Czy zdecyduje się żyć zgodnie z głosem serca, nawet jeśli oznacza to wystąpienie przeciwko własnej rodzinie i dotychczasowym przekonaniom?
Czy miłość Aleksandry i Stefana przetrwa w obliczu narastających napięć politycznych i społecznych konwenansów? Jaką cenę przyjdzie im zapłacić za marzenia o wolności – tej osobistej i tej narodowej?
Magdalena Buraczewska-Świątek stworzyła przejmującą opowieść o wyzwoleniu – zarówno tym zewnętrznym, jak i wewnętrznym. Aleksandra przechodzi głęboką metamorfozę: wyzwala się z mentalnych kajdan, uprzedzeń i ułudy świata, w którym dorastała. Spotkanie z realiami życia na wsi – z nędzą chłopów, z zakazami używania języka polskiego, z codzienną walką o godność – otwiera jej oczy. W rozmowach z Adamem, starym Józefem i Stefanem odkrywa prawdę o polityce ojca, o rzeczywistych działaniach cara, o sytuacji w Królestwie Polskim. Dzięki Zosi, ogrodnikowi i innym mieszkańcom uczy się wrażliwości, zyskuje zaufanie i – co najważniejsze – znajduje miejsce, które po raz pierwszy w życiu może nazwać domem.
Ta książka przepełniona jest subtelną, nastrojową muzyką Chopina, która – niczym cichy narrator – towarzyszy bohaterom niemal na każdej stronie, podkreślając nostalgię, tęsknotę i pragnienie wolności. Język powieści urzeka – jest piękny, refleksyjny, bogaty w emocje i historyczne niuanse. Autorce udało się oddać ducha trudnych czasów z niezwykłą precyzją i empatią.
Nie sposób nie pokochać wykreowanych postaci: rezolutnej Zosi, początkowo oschłego, ale poruszającego Stefana, niepewnej siebie Aleksandry, a nawet Natalii, której postać potrafi zaskoczyć swoją niejednoznacznością. To ludzie z krwi i kości, których losy angażują, poruszają i zostają z czytelnikiem na długo.
Z całego serca dziękuję za tę wyjątkową opowieść – pełną emocji, piękna, tęsknoty i nadziei. Melodia wolności to książka, która wzrusza, inspiruje i zostawia w sercu cichy akord... dokładnie taki, jaki zostawia po sobie dobra muzyka i dobra literatura. A do tego to wszystko zostało zamknięte w przepięknym wydaniu – prawdziwa uczta dla duszy i oka.
Aleksandra, utalentowana i ambitna pianistka, do tej pory obracała się w świecie pełnym blasku petersburskich salonów. W zderzeniu z wiejską rzeczywistością – surową, prostą, ale pełną godności – zaczyna poznawać prawdziwe życie, inne niż wszystko, co znała. Próbuje odnaleźć się pośród uroków i trudów codzienności, mierząc się z nieufnością mieszkańców, którzy widzą w niej nie osobę, a symbol carskiego zniewolenia. Jakie tajemnice kryją się w Różanym Jarze i Ostrówku? Czy Aleksandra zdoła zbudować tu swój nowy dom? Czy serca ludzi otworzą się na kobietę, która tak bardzo różni się od nich, ale pragnie ich zrozumieć?
Na jej drodze staje Stefan Korzeniowski – charyzmatyczny nauczyciel w wiejskiej szkole, utajony działacz niepodległościowy i, jak ona, pianista. Między nimi rodzi się uczucie, subtelne i namiętne, ale podszyte dramatyzmem sytuacji. Aleksandra została bowiem obiecana Igorowi Volkowowi – synowi carskiego gubernatora. Rozdarta między posłuszeństwem wobec ojca a własnymi pragnieniami, musi dokonać bolesnego wyboru. Czy zdecyduje się żyć zgodnie z głosem serca, nawet jeśli oznacza to wystąpienie przeciwko własnej rodzinie i dotychczasowym przekonaniom?
Czy miłość Aleksandry i Stefana przetrwa w obliczu narastających napięć politycznych i społecznych konwenansów? Jaką cenę przyjdzie im zapłacić za marzenia o wolności – tej osobistej i tej narodowej?
Magdalena Buraczewska-Świątek stworzyła przejmującą opowieść o wyzwoleniu – zarówno tym zewnętrznym, jak i wewnętrznym. Aleksandra przechodzi głęboką metamorfozę: wyzwala się z mentalnych kajdan, uprzedzeń i ułudy świata, w którym dorastała. Spotkanie z realiami życia na wsi – z nędzą chłopów, z zakazami używania języka polskiego, z codzienną walką o godność – otwiera jej oczy. W rozmowach z Adamem, starym Józefem i Stefanem odkrywa prawdę o polityce ojca, o rzeczywistych działaniach cara, o sytuacji w Królestwie Polskim. Dzięki Zosi, ogrodnikowi i innym mieszkańcom uczy się wrażliwości, zyskuje zaufanie i – co najważniejsze – znajduje miejsce, które po raz pierwszy w życiu może nazwać domem.
Ta książka przepełniona jest subtelną, nastrojową muzyką Chopina, która – niczym cichy narrator – towarzyszy bohaterom niemal na każdej stronie, podkreślając nostalgię, tęsknotę i pragnienie wolności. Język powieści urzeka – jest piękny, refleksyjny, bogaty w emocje i historyczne niuanse. Autorce udało się oddać ducha trudnych czasów z niezwykłą precyzją i empatią.
Nie sposób nie pokochać wykreowanych postaci: rezolutnej Zosi, początkowo oschłego, ale poruszającego Stefana, niepewnej siebie Aleksandry, a nawet Natalii, której postać potrafi zaskoczyć swoją niejednoznacznością. To ludzie z krwi i kości, których losy angażują, poruszają i zostają z czytelnikiem na długo.
Z całego serca dziękuję za tę wyjątkową opowieść – pełną emocji, piękna, tęsknoty i nadziei. Melodia wolności to książka, która wzrusza, inspiruje i zostawia w sercu cichy akord... dokładnie taki, jaki zostawia po sobie dobra muzyka i dobra literatura. A do tego to wszystko zostało zamknięte w przepięknym wydaniu – prawdziwa uczta dla duszy i oka.
July 13, 2025
Melodia wolności to jedna z tych książek, które nie tylko się czyta – one rozbrzmiewają w sercu i zostają w myślach na długo po zamknięciu ostatniej strony. To powieść pełna emocji, zanurzona w realiach historycznych, ale jednocześnie niezwykle aktualna w swoim przesłaniu.
Akcja toczy się na początku XX wieku, w cieniu rosyjskiego zaboru. Główna bohaterka, Aleksandra – wychowana w petersburskiej arystokracji, a jednocześnie córka Polki – przybywa do podlaskiego dworu. Początkowo obca, wycofana, z czasem odkrywa nie tylko piękno polskiej kultury, ale także siłę własnych korzeni. To przemiana, którą obserwuje się z rosnącym wzruszeniem i podziwem.
Na szczególną uwagę zasługuje sposób, w jaki autorka wplata muzykę w narrację. Fortepian i utwory Chopina nie są jedynie tłem – stają się metaforą wolności, emocji i wewnętrznej prawdy. Dźwięki, które bohaterka wydobywa spod palców, mówią to, czego nie potrafią wyrazić słowa.
Język powieści jest dopracowany, ale nieprzesadnie stylizowany – płynie lekko, wciąga, maluje obrazy. Autorka unika patosu, jednocześnie oddając wagę wydarzeń i głębię przeżyć. Opisy codziennego życia w podlaskim majątku, napięcie między narodowościami, zakaz języka polskiego – wszystko to tworzy tło, które nie przytłacza, ale wzbogaca historię.
Bohaterowie drugoplanowi również zasługują na uwagę – są wiarygodni, wielowymiarowi, osadzeni w kontekście społecznym i kulturowym epoki. Szczególnie poruszające są relacje Aleksandry z prostymi mieszkańcami wsi – zbudowane na szacunku, empatii i wzajemnym zrozumieniu.
Melodia wolności to piękna, nastrojowa powieść o dojrzewaniu do prawdy o sobie, o przełamywaniu lęków i o tym, że czasem wolność zaczyna się tam, gdzie kończy się wygoda. Magdalena Buraczewska‑Świątek stworzyła książkę pełną emocji, subtelną i poruszającą, a jednocześnie silnie osadzoną w kontekście historycznym.
Zdecydowanie warto przeczytać – nie tylko dla klimatu epoki, ale przede wszystkim dla uniwersalnego przesłania o wolności, tożsamości i sile, jaką daje świadomość własnych korzeni.
Akcja toczy się na początku XX wieku, w cieniu rosyjskiego zaboru. Główna bohaterka, Aleksandra – wychowana w petersburskiej arystokracji, a jednocześnie córka Polki – przybywa do podlaskiego dworu. Początkowo obca, wycofana, z czasem odkrywa nie tylko piękno polskiej kultury, ale także siłę własnych korzeni. To przemiana, którą obserwuje się z rosnącym wzruszeniem i podziwem.
Na szczególną uwagę zasługuje sposób, w jaki autorka wplata muzykę w narrację. Fortepian i utwory Chopina nie są jedynie tłem – stają się metaforą wolności, emocji i wewnętrznej prawdy. Dźwięki, które bohaterka wydobywa spod palców, mówią to, czego nie potrafią wyrazić słowa.
Język powieści jest dopracowany, ale nieprzesadnie stylizowany – płynie lekko, wciąga, maluje obrazy. Autorka unika patosu, jednocześnie oddając wagę wydarzeń i głębię przeżyć. Opisy codziennego życia w podlaskim majątku, napięcie między narodowościami, zakaz języka polskiego – wszystko to tworzy tło, które nie przytłacza, ale wzbogaca historię.
Bohaterowie drugoplanowi również zasługują na uwagę – są wiarygodni, wielowymiarowi, osadzeni w kontekście społecznym i kulturowym epoki. Szczególnie poruszające są relacje Aleksandry z prostymi mieszkańcami wsi – zbudowane na szacunku, empatii i wzajemnym zrozumieniu.
Melodia wolności to piękna, nastrojowa powieść o dojrzewaniu do prawdy o sobie, o przełamywaniu lęków i o tym, że czasem wolność zaczyna się tam, gdzie kończy się wygoda. Magdalena Buraczewska‑Świątek stworzyła książkę pełną emocji, subtelną i poruszającą, a jednocześnie silnie osadzoną w kontekście historycznym.
Zdecydowanie warto przeczytać – nie tylko dla klimatu epoki, ale przede wszystkim dla uniwersalnego przesłania o wolności, tożsamości i sile, jaką daje świadomość własnych korzeni.
June 30, 2025
Czy polskość gra Ci w duszy? Czy nosisz w sobie tę cichą dumę, której kiedyś nie wolno było wyrazić głośno? A może jesteś kosmopolitą?
Były czasy, gdy słowa „jestem Polką i jestem z tego dumna” nie mogły wybrzmieć swobodnie. Czasy, gdy miłość do ojczyzny przekazywano gestami, przez muzykę, sztukę, wybory serca. Czasy, gdy polskość była szeptem w świecie, który kazał milczeć. Choć w głębi serca krzyczało się głośno, to jednak usta nie wypowiadały tych słów na głos.
Taka była codzienność Aleksandry, córki rosyjskiego pułkownika. Bohaterki powieści osadzonej w 1905 roku, kobiety, która mimo wszystkiego pragnie pielęgnować w sobie pierwiastek słowiańskiej duszy, wrażliwość, tożsamość, sztukę. Jej nowym światem staje się Różany Jar, miejsce piękne i niełatwe, bo pełne sprzeciwu, walki o siebie, swoje poglądy i swoje pasje. To tam świat pokazuje jej, że warto walczyć o szczęście, że pomimo nieprzychylności innych trzeba pomyśleć o sobie. ⠀
🎵W tej historii muzyka staje się królową, nie stanowi tła, ale oś całej opowieści. Autorka pisze o niej tak pięknie, że nuty niemal rozbrzmiewają między wersami. Jej styl jest perlisty, kwiecisty, obrazowy, pełen emocji. Ogrom epitetów i porównań były dla mnie kolejną przepiękną melodią, melodią, w którą się zatapiałam i zapomniałam o otaczającym mnie świecie. Przepadłam w nim od pierwszych zdań. Przejęta każdym słowem i przepełniona poczuciem, że znalazłam kogoś kto poświęca wszystko dla muzyki, że ta staje się powiernikiem, drogowskazem życiowym, największa pasją, marzeniem i spełnieniem. Czułam się jakbym znalazła swoją bezpieczną przystań. ⠀
To nie tylko historia miłości do drugiego człowieka, do kraju, do wolności, ale też hołd dla pasji, która potrafi przetrwać wszystko, bo muzyką można opowiedzieć więcej niż tysiącem słów. ⠀
Nie chciałam kończyć tej opowieści. Chciałam w niej zostać. Na szczęście melodia Różanego Jaru już wkrótce znów we mnie zagra… w historii zatytułowanej Sonata miłości.
Były czasy, gdy słowa „jestem Polką i jestem z tego dumna” nie mogły wybrzmieć swobodnie. Czasy, gdy miłość do ojczyzny przekazywano gestami, przez muzykę, sztukę, wybory serca. Czasy, gdy polskość była szeptem w świecie, który kazał milczeć. Choć w głębi serca krzyczało się głośno, to jednak usta nie wypowiadały tych słów na głos.
Taka była codzienność Aleksandry, córki rosyjskiego pułkownika. Bohaterki powieści osadzonej w 1905 roku, kobiety, która mimo wszystkiego pragnie pielęgnować w sobie pierwiastek słowiańskiej duszy, wrażliwość, tożsamość, sztukę. Jej nowym światem staje się Różany Jar, miejsce piękne i niełatwe, bo pełne sprzeciwu, walki o siebie, swoje poglądy i swoje pasje. To tam świat pokazuje jej, że warto walczyć o szczęście, że pomimo nieprzychylności innych trzeba pomyśleć o sobie. ⠀
🎵W tej historii muzyka staje się królową, nie stanowi tła, ale oś całej opowieści. Autorka pisze o niej tak pięknie, że nuty niemal rozbrzmiewają między wersami. Jej styl jest perlisty, kwiecisty, obrazowy, pełen emocji. Ogrom epitetów i porównań były dla mnie kolejną przepiękną melodią, melodią, w którą się zatapiałam i zapomniałam o otaczającym mnie świecie. Przepadłam w nim od pierwszych zdań. Przejęta każdym słowem i przepełniona poczuciem, że znalazłam kogoś kto poświęca wszystko dla muzyki, że ta staje się powiernikiem, drogowskazem życiowym, największa pasją, marzeniem i spełnieniem. Czułam się jakbym znalazła swoją bezpieczną przystań. ⠀
To nie tylko historia miłości do drugiego człowieka, do kraju, do wolności, ale też hołd dla pasji, która potrafi przetrwać wszystko, bo muzyką można opowiedzieć więcej niż tysiącem słów. ⠀
Nie chciałam kończyć tej opowieści. Chciałam w niej zostać. Na szczęście melodia Różanego Jaru już wkrótce znów we mnie zagra… w historii zatytułowanej Sonata miłości.
May 6, 2025
"Melodia wolności" to pierwszy tom Sagi Różany Jar autorstwa Magdaleny Buraczewskiej-Świątek. To jakże cudowne wydanie książki skrywa w sobie piękną, poruszającą historię, w której muzyka stanowi absolutnie ważną rolę.
Autorka przenosi nas do roku 1905, w którym to Polska znajdowała się pod reżimem cara. Główną bohaterką powieści jest młoda, piękna Aleksandra Orłowa, lubiąca wyrażać swoje emocje za pomocą muzyki. Kobieta mieszka w Petersburgu ze swym ojcem, oficerem carskiej armii, jej matką była zmarła już polska szlachcianka. Gdy Aleksandra dowiaduje się, że majątek rodzinny matki, zlokalizowany w Ostrówku Różany Jar zostanie w niedługim czasie sprzedany, postanawia czym prędzej udać się tam, by dowiedzieć się więcej o tym tajemniczym dla niej miejscu. Jak Aleksandra odnajdzie się w nowym miejscu, dalekim od przepychu, w którym się wychowała?
"Melodia wolności" to niewątpliwie nastrojowa, hipnotyzująca pięknym, barwnym językiem, całkowicie absorbująca powieść. Świetnie oddany został w niej klimat tamtejszych czasów. To namalowana słowem i wybrzmiewająca melodią mozaika pragnień, miłości, marzeń i nadziei w obliczu niepokoju i burzliwej działalności ruchu oporu.
Ta historia ukazuje determinację i charyzmę głównej bohaterki, która naprzeciw utartym konwenansom pragnie żyć zgodnie ze swoim sercem. Nad każdym jej dylematem, nad każdym trudnym wyborem rozlega się melodia wskazująca drogę, pozwalająca ujarzmić myśli, otulająca Różany Jar niezwykłym kokonem spokoju.
Przez tę powieść wręcz się płynie, a historia w niej zawarta wciąga i nie daje o sobie zapomnieć. Urzekła mnie i oczarowała mnie wrażliwością, refleksyjną atmosferą, wiernie oddanym tłem historycznym oraz hołdem skierowanym w stronę kobiecej odwagi i siły charakteru. Absolutnie zachwycająca, piękna w środku i na zewnątrz. Polecam ją wszystkim, a zwłaszcza każdej wrażliwej czytelniczej duszy. Czytajcie!
Autorka przenosi nas do roku 1905, w którym to Polska znajdowała się pod reżimem cara. Główną bohaterką powieści jest młoda, piękna Aleksandra Orłowa, lubiąca wyrażać swoje emocje za pomocą muzyki. Kobieta mieszka w Petersburgu ze swym ojcem, oficerem carskiej armii, jej matką była zmarła już polska szlachcianka. Gdy Aleksandra dowiaduje się, że majątek rodzinny matki, zlokalizowany w Ostrówku Różany Jar zostanie w niedługim czasie sprzedany, postanawia czym prędzej udać się tam, by dowiedzieć się więcej o tym tajemniczym dla niej miejscu. Jak Aleksandra odnajdzie się w nowym miejscu, dalekim od przepychu, w którym się wychowała?
"Melodia wolności" to niewątpliwie nastrojowa, hipnotyzująca pięknym, barwnym językiem, całkowicie absorbująca powieść. Świetnie oddany został w niej klimat tamtejszych czasów. To namalowana słowem i wybrzmiewająca melodią mozaika pragnień, miłości, marzeń i nadziei w obliczu niepokoju i burzliwej działalności ruchu oporu.
Ta historia ukazuje determinację i charyzmę głównej bohaterki, która naprzeciw utartym konwenansom pragnie żyć zgodnie ze swoim sercem. Nad każdym jej dylematem, nad każdym trudnym wyborem rozlega się melodia wskazująca drogę, pozwalająca ujarzmić myśli, otulająca Różany Jar niezwykłym kokonem spokoju.
Przez tę powieść wręcz się płynie, a historia w niej zawarta wciąga i nie daje o sobie zapomnieć. Urzekła mnie i oczarowała mnie wrażliwością, refleksyjną atmosferą, wiernie oddanym tłem historycznym oraz hołdem skierowanym w stronę kobiecej odwagi i siły charakteru. Absolutnie zachwycająca, piękna w środku i na zewnątrz. Polecam ją wszystkim, a zwłaszcza każdej wrażliwej czytelniczej duszy. Czytajcie!
May 7, 2025
Są książki, które nie tylko się czyta, ale które się odczuwa całym sobą. Które oplatają czytelnika niczym delikatna mgła porannego Podlasia, a ich dźwięki, niczym echa fortepianowych akordów, jeszcze długo po zamknięciu ostatniej strony drży gdzieś we wnętrzu. „Melodia wolności” to właśnie taka powieść, subtelna, a jednocześnie pełna wewnętrznej siły. Spokojna, choć niesiona burzliwym rytmem historii.
Autorka z ogromnym wyczuciem i literacką elegancją przenosi nas do początku XX wieku, w czasy, kiedy granice były bardziej odczuwalne w duszach niż na mapach, a miłość i wolność niosły zupełnie inne znaczenia niż dziś. Przez tę opowieść płynie się niczym wiosennym nurtem Narwi, łagodnie, ale z wyczuwalnym podskórnym napięciem. Każda strona wypełniona jest po brzegi emocjami, a jednocześnie przepełniona ciszą, która wybrzmiewa między słowami.
„Melodia wolności” to nie tylko opowieść o miłości w trudnych czasach. To hymn o potrzebie zakorzenienia, o tęsknocie za domem, który można odnaleźć w drugim człowieku, i o wewnętrznej odwadze, która rodzi się w ciszy, a dojrzewa wśród burz. To także hołd dla kobiecej siły, cichej, ale niezłomnej, oraz dla piękna, które przetrwa nawet w cieniu wielkiej historii.
Nie sposób przejść obojętnie obok tej powieści. Otwiera serce i przypomina, że czasem, aby naprawdę usłyszeć własną melodię, trzeba pozwolić sobie na ciszę.
Autorka z ogromnym wyczuciem i literacką elegancją przenosi nas do początku XX wieku, w czasy, kiedy granice były bardziej odczuwalne w duszach niż na mapach, a miłość i wolność niosły zupełnie inne znaczenia niż dziś. Przez tę opowieść płynie się niczym wiosennym nurtem Narwi, łagodnie, ale z wyczuwalnym podskórnym napięciem. Każda strona wypełniona jest po brzegi emocjami, a jednocześnie przepełniona ciszą, która wybrzmiewa między słowami.
„Melodia wolności” to nie tylko opowieść o miłości w trudnych czasach. To hymn o potrzebie zakorzenienia, o tęsknocie za domem, który można odnaleźć w drugim człowieku, i o wewnętrznej odwadze, która rodzi się w ciszy, a dojrzewa wśród burz. To także hołd dla kobiecej siły, cichej, ale niezłomnej, oraz dla piękna, które przetrwa nawet w cieniu wielkiej historii.
Nie sposób przejść obojętnie obok tej powieści. Otwiera serce i przypomina, że czasem, aby naprawdę usłyszeć własną melodię, trzeba pozwolić sobie na ciszę.
May 19, 2025
Książka jest wspaniała. Jej się nie czyta, przez nią sie po prostu płynie... Klasyczny język, którym pisze Magda, trochę mnie uwierał w jej poprzedniej książce, ale tutaj cudownie pasował. Delikatny, czuły, ciepły. Czytając widziałam dworek, słyszałam graną muzykę...
Cudowna historia o szukaniu własnych korzeni, o rodzącym się uczuciu, stojące naprzeciw obowiązkom... W tle historia dążenia Polski do niepodległości. Burzliwy okres naszego kraju, okres buntu, niepokoi, wielkiego patriotyzmu i nadziei.
Aleksandra jest tak naprawdę młodziutką dziewczyną, pełną marzeń i naiwnych przekonań. Ale też świadoma swoich powinności. Wychowana na petersbuskich salonach, w ideach carskich, zderza się nagle z polską wsią. Biedną, niewykształconą, ale szczerą i wierną. Odkrywa siebie, odkrywa miłość, zaufanie i zakłamanie carstwa.
Do tego, tylko spójrzcie, jak pięknie jest wydana tą książka 😍
Z niecierpliwością czekam na kolejną część. Dostaje ode mnie 9/10 💜
Gorąco polecam i idę posłuchać Chopina...
Cudowna historia o szukaniu własnych korzeni, o rodzącym się uczuciu, stojące naprzeciw obowiązkom... W tle historia dążenia Polski do niepodległości. Burzliwy okres naszego kraju, okres buntu, niepokoi, wielkiego patriotyzmu i nadziei.
Aleksandra jest tak naprawdę młodziutką dziewczyną, pełną marzeń i naiwnych przekonań. Ale też świadoma swoich powinności. Wychowana na petersbuskich salonach, w ideach carskich, zderza się nagle z polską wsią. Biedną, niewykształconą, ale szczerą i wierną. Odkrywa siebie, odkrywa miłość, zaufanie i zakłamanie carstwa.
Do tego, tylko spójrzcie, jak pięknie jest wydana tą książka 😍
Z niecierpliwością czekam na kolejną część. Dostaje ode mnie 9/10 💜
Gorąco polecam i idę posłuchać Chopina...
December 1, 2025
„Melodia wolności” to wyjątkowa historia, gdzie z każdej jej strony płynie dźwięk – cichy, poruszający, rozciągnięty między frazą smutku a nutą nadziei. To nie jest opowieść, którą przyswaja się tylko oczami – to symfonia emocji, której słucha się przede wszystkim sercem. Jej akcja rozbrzmiewa jak sonata fortepianowa – raz łagodna, raz burzliwa, ale zawsze pełna tęsknoty i pasji.
Magdalena Buraczewska-Świątek napisała powieść z duszą. Duszą kobiety rozdartej między dwiema ojczyznami – tą z krwi, i tą z wyboru serca. Aleksandra Orłowa to więcej niż bohaterka. To muzyka zaklęta w postać. Córka rosyjskiego pułkownika, wychowana w pałacowych wnętrzach Petersburga, przybywa na polskie Podlasie z planem wakacyjnego odpoczynku i poznania okolic zmarłej matki. Nie wie jeszcze, że nie odpocznie ani od przeszłości, ani od własnego serca, bo Różany Jar to nie tylko majątek po matce. To klucz do przeszłości, do dziedzictwa i... do wolności.
Autorka prowadzi nas przez tę opowieść niczym dyrygent orkiestry emocji – z pełnym wyczuciem tempa, rytmu i barwy. Muzyka nie jest tu jedynie tłem – ona jest językiem opowieści. W dźwiękach pianina Aleksandry wybrzmiewają jej wewnętrzne zmagania, nienazwane lęki i marzenia, których nie można wypowiedzieć słowami. Czytając opisy gry na fortepianie, niemal słyszymy, jak klawisze drżą pod ciężarem duszy, jak muzyka pnie się do nieba, próbując uwolnić wszystko, co bohaterka nosi w sobie.
W tle tej historii gra też inna melodia – melodia Polski rozdartej, zniewolonej, ale niestrudzenie walczącej o siebie. Rok 1905, rewolucyjne zrywy, spiskowa działalność, budząca się świadomość narodowa – to wszystko splata się z delikatnym, rozwijającym się uczuciem między Aleksandrą a Stefanem Korzeniowskim – nauczycielem, idealistą, pianistą. Ich relacja przypomina preludium – nieśmiałe, pełne niedopowiedzeń, z czasem nabierające mocy jak crescendo, które prowadzi do wielkiego, dramatycznego zwrotu.
Ta książka nie boi się kontrastów – jak w dobrej kompozycji, mamy tu światło i cień. Rosyjski Petersburg i polski Ostrówek, Różany Jar. Milczenie i krzyk. Obowiązek i wolność. Czasem sielanka wiejskiego życia koi niczym kołysanka, by zaraz potem przerodzić się w burzę emocji, jak uderzenie w niski rejestr klawiatury.
Ale to, co najbardziej porusza w „Melodii wolności”, to jej autentyczność. Magdalena Buraczewska-Świątek oddaje realia epoki z pietyzmem godnym kompozytora, który zna wartość każdej nuty. Jej opisy przyrody, postaci, nastrojów – są jak partytura pełna subtelnych niuansów. Wszystko ma tu swój rytm, swoją dynamikę, swój czas. Przez co my czujemy się nie jak czytelnik czy obserwator… czujemy się jak uczestnik poruszającego koncertu, którego finał pozostawia nas z bijącym sercem i łzą wzruszenia w oku.
To książka o różnych odcieniach miłości – tej do kraju, do drugiego człowieka, do samego siebie. O miłości zakazanej, o poświęceniu, o potrzebie odnalezienia własnego głosu, nawet jeśli miałby być on inny od tego, który w nas wpojono. O melodii wolności, którą każdy z nas nosi gdzieś głęboko, cicho pod skórą.
A kiedy zamkniecie ostatnią stronę, gwarantuję Wam zostanie z Wami echo. Echo pianina z Różanego Jaru. Echo westchnienia Aleksandry. Echo pytania: czy warto podążyć za głosem serca, jeśli wiedzie on pod prąd?
Z całego serca gratuluję Autorce @na.bookszpanie, w dniu premiery, wyjątkowej powieści i dziękuję za podróż do Różanego Jaru, w którą mnie z nią zabrała 💖.
Dziękuję za zaufanie i możliwość patronowania tej wspaniałej książce wydawnictwu @wydawnictworeplika (współpraca reklamowa) 🩷.
Magdalena Buraczewska-Świątek napisała powieść z duszą. Duszą kobiety rozdartej między dwiema ojczyznami – tą z krwi, i tą z wyboru serca. Aleksandra Orłowa to więcej niż bohaterka. To muzyka zaklęta w postać. Córka rosyjskiego pułkownika, wychowana w pałacowych wnętrzach Petersburga, przybywa na polskie Podlasie z planem wakacyjnego odpoczynku i poznania okolic zmarłej matki. Nie wie jeszcze, że nie odpocznie ani od przeszłości, ani od własnego serca, bo Różany Jar to nie tylko majątek po matce. To klucz do przeszłości, do dziedzictwa i... do wolności.
Autorka prowadzi nas przez tę opowieść niczym dyrygent orkiestry emocji – z pełnym wyczuciem tempa, rytmu i barwy. Muzyka nie jest tu jedynie tłem – ona jest językiem opowieści. W dźwiękach pianina Aleksandry wybrzmiewają jej wewnętrzne zmagania, nienazwane lęki i marzenia, których nie można wypowiedzieć słowami. Czytając opisy gry na fortepianie, niemal słyszymy, jak klawisze drżą pod ciężarem duszy, jak muzyka pnie się do nieba, próbując uwolnić wszystko, co bohaterka nosi w sobie.
W tle tej historii gra też inna melodia – melodia Polski rozdartej, zniewolonej, ale niestrudzenie walczącej o siebie. Rok 1905, rewolucyjne zrywy, spiskowa działalność, budząca się świadomość narodowa – to wszystko splata się z delikatnym, rozwijającym się uczuciem między Aleksandrą a Stefanem Korzeniowskim – nauczycielem, idealistą, pianistą. Ich relacja przypomina preludium – nieśmiałe, pełne niedopowiedzeń, z czasem nabierające mocy jak crescendo, które prowadzi do wielkiego, dramatycznego zwrotu.
Ta książka nie boi się kontrastów – jak w dobrej kompozycji, mamy tu światło i cień. Rosyjski Petersburg i polski Ostrówek, Różany Jar. Milczenie i krzyk. Obowiązek i wolność. Czasem sielanka wiejskiego życia koi niczym kołysanka, by zaraz potem przerodzić się w burzę emocji, jak uderzenie w niski rejestr klawiatury.
Ale to, co najbardziej porusza w „Melodii wolności”, to jej autentyczność. Magdalena Buraczewska-Świątek oddaje realia epoki z pietyzmem godnym kompozytora, który zna wartość każdej nuty. Jej opisy przyrody, postaci, nastrojów – są jak partytura pełna subtelnych niuansów. Wszystko ma tu swój rytm, swoją dynamikę, swój czas. Przez co my czujemy się nie jak czytelnik czy obserwator… czujemy się jak uczestnik poruszającego koncertu, którego finał pozostawia nas z bijącym sercem i łzą wzruszenia w oku.
To książka o różnych odcieniach miłości – tej do kraju, do drugiego człowieka, do samego siebie. O miłości zakazanej, o poświęceniu, o potrzebie odnalezienia własnego głosu, nawet jeśli miałby być on inny od tego, który w nas wpojono. O melodii wolności, którą każdy z nas nosi gdzieś głęboko, cicho pod skórą.
A kiedy zamkniecie ostatnią stronę, gwarantuję Wam zostanie z Wami echo. Echo pianina z Różanego Jaru. Echo westchnienia Aleksandry. Echo pytania: czy warto podążyć za głosem serca, jeśli wiedzie on pod prąd?
Z całego serca gratuluję Autorce @na.bookszpanie, w dniu premiery, wyjątkowej powieści i dziękuję za podróż do Różanego Jaru, w którą mnie z nią zabrała 💖.
Dziękuję za zaufanie i możliwość patronowania tej wspaniałej książce wydawnictwu @wydawnictworeplika (współpraca reklamowa) 🩷.
Displaying 1 - 10 of 10 reviews