What do you think?
Rate this book
De Roos van Montblanc
Wanneer je hart en verstand botsen, welke weg leidt je dan naar huis?
Rosalie runt samen met haar moeder en zus een bloemenwinkel in een afgelegen Spaans dorpje, maar haar hart ligt in Nederland.
Wanneer hun grootste klant besluit te stoppen met de B&B en hun knappe kleinzoon Luc twijfelt over het overnemen van het familiebedrijf, ziet Rosalie een kans. Want als hij de B&B van zijn grootouders niet overneemt, is terugkeren naar Nederland onvermijdelijk. Toch?
Maar hoe vaker Luc haar helpt, hoe minder zeker ze is van wat ze wil. Luc staat altijd klaar voor anderen, maar wat als hij Rosalie alleen kan helpen door haar te laten gaan?
Tegen de tijd dat het middeleeuwse festival Sant-Jordi begint, vreest Rosalie dat haar grootste wens misschien haar grootste vergissing was...
Een zomers en romantisch verhaal over dromen najagen, loslaten en het vinden van liefde op de meest onverwachte plekken.
Rosalie runt samen met haar moeder en zus een bloemenwinkel in een afgelegen Spaans dorpje, maar haar hart ligt in Nederland.
Wanneer hun grootste klant besluit te stoppen met de B&B en hun knappe kleinzoon Luc twijfelt over het overnemen van het familiebedrijf, ziet Rosalie een kans. Want als hij de B&B van zijn grootouders niet overneemt, is terugkeren naar Nederland onvermijdelijk. Toch?
Maar hoe vaker Luc haar helpt, hoe minder zeker ze is van wat ze wil. Luc staat altijd klaar voor anderen, maar wat als hij Rosalie alleen kan helpen door haar te laten gaan?
Tegen de tijd dat het middeleeuwse festival Sant-Jordi begint, vreest Rosalie dat haar grootste wens misschien haar grootste vergissing was...
Een zomers en romantisch verhaal over dromen najagen, loslaten en het vinden van liefde op de meest onverwachte plekken.
363 pages, Kindle Edition
Published April 23, 2025
1 person is currently reading
4 people want to read
About the author
Jami Leigh
5 books18 followers
YA Fantasy/Romance author
, self-published through her own publishing house Jewel Books. Ambitious, dreamy and a bit clumsy at times -- but that's adorable, right? Right?
✨ Dutch writer, translating (her) books to English. (Look out world, here I come!)
✨ Writing coach / courses @ SchrijfAmbitie
✨ Let's connect at Instagram/Tiktok! @jamileigh.author
✨ Dutch writer, translating (her) books to English. (Look out world, here I come!)
✨ Writing coach / courses @ SchrijfAmbitie
✨ Let's connect at Instagram/Tiktok! @jamileigh.author
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 21 of 21 reviews
October 31, 2025
Dit verhaal is de eerste feelgood van deze auteur, die eerder fantasyboeken heeft geschreven.
Wanneer je hart en verstand botsen, welke weg leidt je dan naar huis?
Rosalie runt samen met haar moeder en zus een bloemenwinkel in een afgelegen Spaans dorpje, maar haar hart ligt in Nederland.
Wanneer hun grootste klant besluit te stoppen met de B&B en hun knappe kleinzoon Luc twijfelt over het overnemen van het familiebedrijf, ziet Rosalie een kans. Want als hij de B&B van zijn grootouders niet overneemt, is terugkeren naar Nederland onvermijdelijk. Toch?
Maar hoe vaker Luc haar helpt, hoe minder zeker ze is van wat ze wil. Luc staat altijd klaar voor anderen, maar wat als hij Rosalie alleen kan helpen door haar te laten gaan?
Tegen de tijd dat het middeleeuwse festival Sant-Jordi begint, vreest Rosalie dat haar grootste wens misschien haar grootste vergissing was...
Een zomers en romantisch verhaal over dromen najagen, loslaten en het vinden van liefde op de meest onverwachte plekken.
Mijn Review:
De roos van Montblanc is lekker vlot geschreven met een heerlijke slow burn romance! Door de schrijfstijl werd ik er helemaal door het verhaal gezogen alsof ik er zelf bij was! Er zit genoeg romantiek in, met slechte communicatie, maar dat vond ik wel bij ze passen! Ook het thema rouw werd op een mooie manier behandeld.
Wat ik ook super leuk vond was dat het boek opgedeeld was in vier delen, en alle delen hadden te maken met een bloem, wat wat synoniem stond voor dat deel.
Raad ik je aan om dit boek te lezen? Jazeker!
Bedankt @jamileigh.author dat ik weer op je blogtour mocht!
Wanneer je hart en verstand botsen, welke weg leidt je dan naar huis?
Rosalie runt samen met haar moeder en zus een bloemenwinkel in een afgelegen Spaans dorpje, maar haar hart ligt in Nederland.
Wanneer hun grootste klant besluit te stoppen met de B&B en hun knappe kleinzoon Luc twijfelt over het overnemen van het familiebedrijf, ziet Rosalie een kans. Want als hij de B&B van zijn grootouders niet overneemt, is terugkeren naar Nederland onvermijdelijk. Toch?
Maar hoe vaker Luc haar helpt, hoe minder zeker ze is van wat ze wil. Luc staat altijd klaar voor anderen, maar wat als hij Rosalie alleen kan helpen door haar te laten gaan?
Tegen de tijd dat het middeleeuwse festival Sant-Jordi begint, vreest Rosalie dat haar grootste wens misschien haar grootste vergissing was...
Een zomers en romantisch verhaal over dromen najagen, loslaten en het vinden van liefde op de meest onverwachte plekken.
Mijn Review:
De roos van Montblanc is lekker vlot geschreven met een heerlijke slow burn romance! Door de schrijfstijl werd ik er helemaal door het verhaal gezogen alsof ik er zelf bij was! Er zit genoeg romantiek in, met slechte communicatie, maar dat vond ik wel bij ze passen! Ook het thema rouw werd op een mooie manier behandeld.
Wat ik ook super leuk vond was dat het boek opgedeeld was in vier delen, en alle delen hadden te maken met een bloem, wat wat synoniem stond voor dat deel.
Raad ik je aan om dit boek te lezen? Jazeker!
Bedankt @jamileigh.author dat ik weer op je blogtour mocht!
October 26, 2025
ℜ𝔢𝔳𝔦𝔢𝔴 | 𝔇𝔢 𝔯𝔬𝔬𝔰 𝔳𝔞𝔫 𝔐𝔬𝔫𝔱𝔟𝔩𝔞𝔫𝔠
Rosalie is een meid die houdt van romantiek, dat is wel duidelijk als ze dromerig over de legende van Sant Jordi kan vertellen tegen Luc, die pas in Spanje aangekomen is om de B&B van zijn grootouders over te nemen.
Ze vinden elkaar wel aantrekkelijk, maar de klik of meet cute is er zeker niet van in het begin. Ze hebben een beetje aansporing en tijd nodig daarvoor en dan nog is het niet altijd simpel. Er zijn genoeg momenten, mensen, gedachten die hen weer van het juiste spoor (naar elkaar) afbrengen, bovendien wilt Rosalie haar dromen najagen en die liggen misschien niet echt in Spanje, maar eerder in Nederland. Soms vond ik het allemaal net weer een beetje te moeilijk misschien en had ik toch graag nog iets meer de romantiek zien vloeien 🫣 Er waren zeker voldoende mogelijkheden, maar het zou geen Jami Leigh zijn als het verhaal te voorspelbaar gemaakt was ;)
De beschrijving van het festival e.d. vond ik denk ik wel het leukste stuk van het verhaal, net als een bepaald ritje ter paard 😍 Je waande je echt in Spanje en merkt dat er een goede verzameling aan informatie geweest is waarmee Jamie aan de slag ging. Dat is ook direct haar sterkste punt, de beschrijvende schrijfstijl die maakt dat je je het kan visualiseren. Niet enkel de liefdesevolutie speelt een rol in dit verhaal, maar ook de familieband, het verwerken van verlies en het najagen van je dromen is een belangrijk aspect.
De Roos van Montblanc is niet your typical feelgoodverhaal, maar eentje met een duidelijke Jamie Leigh stempel op gedrukt. Voor mij persoonlijk had er misschien iets meer romance mogen zijn, maar een fijne feelgood met persoonlijke evolutie van de personages was het zeker wel!
Rosalie is een meid die houdt van romantiek, dat is wel duidelijk als ze dromerig over de legende van Sant Jordi kan vertellen tegen Luc, die pas in Spanje aangekomen is om de B&B van zijn grootouders over te nemen.
Ze vinden elkaar wel aantrekkelijk, maar de klik of meet cute is er zeker niet van in het begin. Ze hebben een beetje aansporing en tijd nodig daarvoor en dan nog is het niet altijd simpel. Er zijn genoeg momenten, mensen, gedachten die hen weer van het juiste spoor (naar elkaar) afbrengen, bovendien wilt Rosalie haar dromen najagen en die liggen misschien niet echt in Spanje, maar eerder in Nederland. Soms vond ik het allemaal net weer een beetje te moeilijk misschien en had ik toch graag nog iets meer de romantiek zien vloeien 🫣 Er waren zeker voldoende mogelijkheden, maar het zou geen Jami Leigh zijn als het verhaal te voorspelbaar gemaakt was ;)
De beschrijving van het festival e.d. vond ik denk ik wel het leukste stuk van het verhaal, net als een bepaald ritje ter paard 😍 Je waande je echt in Spanje en merkt dat er een goede verzameling aan informatie geweest is waarmee Jamie aan de slag ging. Dat is ook direct haar sterkste punt, de beschrijvende schrijfstijl die maakt dat je je het kan visualiseren. Niet enkel de liefdesevolutie speelt een rol in dit verhaal, maar ook de familieband, het verwerken van verlies en het najagen van je dromen is een belangrijk aspect.
De Roos van Montblanc is niet your typical feelgoodverhaal, maar eentje met een duidelijke Jamie Leigh stempel op gedrukt. Voor mij persoonlijk had er misschien iets meer romance mogen zijn, maar een fijne feelgood met persoonlijke evolutie van de personages was het zeker wel!
April 24, 2025
Rosalie runt samen met haar moeder en zus een bloemenwinkel in een afgelegen Spaans dorp, maar eigenlijk ligt haar hart in Nederland. Wanneer Luc de B&B van zijn grootouders wil overnemen, ziet Rosalie haar kans om terug naar huis te gaan. Maar hoe meer tijd ze met Luc doorbrengt, hoe minder zeker ze is van haar keuze. Terwijl het festival Sant-Jordi nadert, vraagt ze zich af of haar grootste wens haar grootste vergissing was... Een zomers verhaal over dromen najagen, loslaten en liefde vinden op onverwachte plekken.
Wat een heerlijke feelgood is dit! Ik heb er echt van genoten. De schrijfstijl is vlot en meeslepend. Normaal check ik tijdens het lezen regelmatig hoeveel bladzijdes ik nog moet, maar bij dit boek kreeg ik daar niet de kans voor: ik vloog er zo doorheen.
De sfeer in dit boek is echt fantastisch. Ik waande me helemaal in het Spaanse dorpje en kon de bloemen uit de winkel bijna ruiken. Ook het festival was een leuke toevoeging. Wat zou ik daar graag rondlopen!
Rosalie vond ik een leuke hoofdpersoon, eindelijk een FMC bij wie niet alles vanzelf gaat. Ze is soms gespannen of onzeker en worstelt met haar emoties en gedachten. Dat vond ik verfrissend én herkenbaar. Haar neurodiversiteit wordt mooi en natuurlijk neergezet.
Luc was een lieve en leuke MMC. En het paardrijden? Wat een romantische toevoeging! Iris vond ik in het begin wat minder sympathiek. Ze leek niet echt voor Rosalie klaar te staan, wat jammer was. Gelukkig kwam daar later verandering in. Ook hun moeder, en Lucs opa en oma, waren leuke bijpersonages die het verhaal nog wat extra warmte gaven.
Wat minpuntjes: de communicatie tussen Luc en Rosalie was erg stroef. Ik begrijp dat het verhaal daar deels op is gebouwd, maar hun relatie had veel soepeler kunnen verlopen als ze wat opener naar elkaar waren geweest. Al merk ik dat dit me in steeds meer boeken opvalt, dus misschien ligt het aan mij haha.
Ook vond ik het niet netjes hoe Rosalie het bloemenwinkeltje probeerde te saboteren om terug naar Nederland te kunnen. Dat voelde niet helemaal netjes, ze had het beter kunnen uitpraten met haar moeder, zodat iedereen wist waar ze aan toe waren. Maar goed, dan had je natuurlijk ook een veel korter boek gehad haha.
Al met al een heerlijke zomerse feelgood. Dit was mijn eerste kennismaking met Jami Leigh, maar zeker niet de laatste. Ik ben heel benieuwd naar haar andere boeken!
Dankjewel Jami Leigh, voor het recensie-exemplaar en de blogtour. Ik heb ervan genoten!
01-04: Recensie volgt!
Wat een heerlijke feelgood is dit! Ik heb er echt van genoten. De schrijfstijl is vlot en meeslepend. Normaal check ik tijdens het lezen regelmatig hoeveel bladzijdes ik nog moet, maar bij dit boek kreeg ik daar niet de kans voor: ik vloog er zo doorheen.
De sfeer in dit boek is echt fantastisch. Ik waande me helemaal in het Spaanse dorpje en kon de bloemen uit de winkel bijna ruiken. Ook het festival was een leuke toevoeging. Wat zou ik daar graag rondlopen!
Rosalie vond ik een leuke hoofdpersoon, eindelijk een FMC bij wie niet alles vanzelf gaat. Ze is soms gespannen of onzeker en worstelt met haar emoties en gedachten. Dat vond ik verfrissend én herkenbaar. Haar neurodiversiteit wordt mooi en natuurlijk neergezet.
Luc was een lieve en leuke MMC. En het paardrijden? Wat een romantische toevoeging! Iris vond ik in het begin wat minder sympathiek. Ze leek niet echt voor Rosalie klaar te staan, wat jammer was. Gelukkig kwam daar later verandering in. Ook hun moeder, en Lucs opa en oma, waren leuke bijpersonages die het verhaal nog wat extra warmte gaven.
Wat minpuntjes: de communicatie tussen Luc en Rosalie was erg stroef. Ik begrijp dat het verhaal daar deels op is gebouwd, maar hun relatie had veel soepeler kunnen verlopen als ze wat opener naar elkaar waren geweest. Al merk ik dat dit me in steeds meer boeken opvalt, dus misschien ligt het aan mij haha.
Ook vond ik het niet netjes hoe Rosalie het bloemenwinkeltje probeerde te saboteren om terug naar Nederland te kunnen. Dat voelde niet helemaal netjes, ze had het beter kunnen uitpraten met haar moeder, zodat iedereen wist waar ze aan toe waren. Maar goed, dan had je natuurlijk ook een veel korter boek gehad haha.
Al met al een heerlijke zomerse feelgood. Dit was mijn eerste kennismaking met Jami Leigh, maar zeker niet de laatste. Ik ben heel benieuwd naar haar andere boeken!
Dankjewel Jami Leigh, voor het recensie-exemplaar en de blogtour. Ik heb ervan genoten!
01-04: Recensie volgt!
May 5, 2025
In dit verhaal volgen wij Rosalie. Zij runt samen met haar moeder en zus een bloemenwinkel in een afgelegen Spaans dorpje. Rosalies hart ligt in Nederland, maar ze kiest er voor om in Spanje te blijven. Wanneer de grootste klant van de bloemenwinkel besluit te stoppen, is terugkeren naar Nederland onvermijdelijk tenzij Luc het overneemt. Hoe vaker Luc Rosalie helpt, hoe minder zeker ze is van haar wil. Als er een middeleeuws festival begint, vreest Rosalie dat haar wens wellicht de grootste vergissing was.
Ik heb al eerder een boek gelezen van Jami Leigh, namelijk ‘Dans van de maanroos’ en ook in dit boek is de schrijfstijl van Jami heerlijk beeldend. Je krijgt een soort vakantiegevoel als je leest hoe Rosalie leeft in Spanje. Mooi om te zien dat er verschillende personages zijn die ook heel goed met en naast elkaar kunnen leven.
Wat leuk is, is dat Jami verschillende bloemen terug laat komen in het verhaal. Elk heeft een betekenis en past bij een deel van het verhaal. Daarnaast laat Jami ook een mooie boodschap achter die je wellicht aan het denken zet.
Een prima boek om lekker te lezen met het mooie weer zo in het voorjaar.
Ik heb al eerder een boek gelezen van Jami Leigh, namelijk ‘Dans van de maanroos’ en ook in dit boek is de schrijfstijl van Jami heerlijk beeldend. Je krijgt een soort vakantiegevoel als je leest hoe Rosalie leeft in Spanje. Mooi om te zien dat er verschillende personages zijn die ook heel goed met en naast elkaar kunnen leven.
Wat leuk is, is dat Jami verschillende bloemen terug laat komen in het verhaal. Elk heeft een betekenis en past bij een deel van het verhaal. Daarnaast laat Jami ook een mooie boodschap achter die je wellicht aan het denken zet.
Een prima boek om lekker te lezen met het mooie weer zo in het voorjaar.
April 25, 2025
Recensie van:
De roos van Mont Blanc
‘De legende zegt dat het dorpje Montblanc honderden jaren geleden werd geterroriseerd door een grote draak,’ begon Rosalie. ‘Om te voorkomen dat hij de dorpelingen zou aanvallen, offerden ze twee schapen per dag – tot er geen schapen meer over waren. Om de honger van de draak te stillen, kozen ze vervolgens elke dag een willekeurig persoon uit om te offeren.’ Rosalie zette de rozen in een vaas, op die ene roos na die de man voor haar had opgeraapt, waarop ze zich weer tot hem wendde. ‘Op een dag viel het lot op de dochter van de koning. De verhalen lopen op dit punt aardig uiteen. Een versie beweert dat de koning zonder tegenstribbelen zijn dochter naar de draak liet gaan, terwijl de andere versie zegt dat de koning het volk probeerde om te kopen. Hoe dan ook, de prinses ging naar de grot van de draak, gekleed als een bruid.’
De jongeman schoot in de lach, waarop ze twijfelde of ze iets verkeerds had gezegd.
‘Sorry, ga verder.’
‘Halverwege haar tocht kwam ze een ruiter tegen,’ vervolgde Rosalie met lichte aarzeling. ‘Sant Jordi, of hoe wij Nederlanders hem noemen: Sint-Joris. De prinses legde de situatie uit en de ridder viel meteen het monster aan, waarop hij de draak doodde. Uit het bloed dat op de grond viel, bloeide een rozenstruik. Joris plukte de mooiste roos en schonk deze aan de prinses. Sindsdien geven mannen op 23 april hun geliefde een roos.’
Auteur :
Jami Leigh
Jami Leigh schrijft verhalen waarin romantiek altijd centraal staat—of dat nu in een sprookjesachtige fantasywereld, een sci-fi setting of een hedendaagse feelgoodroman is. Met personages die levensecht aanvoelen in de hoofdrol, kunnen haar verhalen zowel grappig als emotioneel zijn.
Wijze van lezen:
Recensie exemplaar ontvangen van auteur Jami Leigh en uitgeverij Jewel Books in ruil voor mijn deelname aan de blog tour en recensie.
Uitgeverij: Jewel Books
Genre: roman
Cover en flaptekst:
Een man en vrouw staan vrouw een prachtig landhuis in Spaanse of mediterraanse stijl. Dit maakt je nieuwsgierig naar dit verhaal.
De flaptekst is informerend maar ook indrukwekkend en meeslepend.
Quote:
‘De teugels?’ Hij stak zijn armen naar voren, vlak langs haar middel, en ze gaf ze vluchtig aan. Zijn bovenlichaam drukte dicht tegen haar rug aan en de manier waarop zijn armen om haar heen zaten, voelden als een innige omhelzing. ‘Goed. Ben je er klaar voor?’
‘Nee.’
Luc tikte met zijn hakken tegen Princesa’s middel en het paard kwam in beweging. ‘Mooi.’
Het voelde alsof ze continu heen en weer werd geslingerd, als een boot op wilde wateren, en ze klemde haar vingers nog strakker om het zadel dan daarvoor. De hoeven klakten op de kasseien. Vanuit Rosalies ooghoeken zag ze de bloemenwinkel langzaam uit haar zicht verdwijnen. Ze tuurde langs het dier naar beneden en maakte in haar hoofd een losse berekening van hoe hoog ze nu feitelijk zat, en hoeveel schade ze zou hebben als ze van het paard afviel.
‘Geen zorgen, ik heb je stevig vast,’ zei Luc, alsof hij haar angst kon ruiken. Om zijn statement kracht bij te zetten, omklemde hij haar middel nog iets strakker.
Rosalie was er niet meer zo zeker van dat haar hart tegen haar borstkas bonkte door angst of opwinding. Blijkbaar zaten deze twee emoties qua gevoel redelijk dicht bij elkaar. Net zoals in een achtbaan. Een angstig gevoel bekruipt je wanneer je langzaam naar boven rijdt, helemaal naar de top. Je voelt je hart in je keel, terwijl je de wereld om je heen bekijkt en wéét dat het ding zo meteen met een noodgang naar beneden stort met jou erin, en er is niets wat je ertegen kan doen. Het enige wat je op dat moment kunt doen, is hopen – vurig hopen – dat de beugel waarmee je vastzit, niet losschiet. En dan donder je naar beneden, maak je een looping, word je alle kanten opgeslingerd en vermengt de angst zich met een dosis opwinding. Het voelt heerlijk. Je voelt je vrij. Onoverwinnelijk! Paardrijden met Luc voelde precies net zo.
Nog maar een paar seconden geleden wilde ze niets liever dan weer met haar voeten op de vaste grond staan, en nu? Nu wenste ze dat hij haar nooit meer losliet.
Nadat ze het dorp uit waren gereden, was de angst volledig verdwenen en in beslag genomen door een bepaalde sereniteit. Op een vreemde manier had het wel iets rustgevend om op zo’n gigantisch dier over de straatjes te slenteren. Hielden mensen daarom zo van paardrijden? Zou op een olifant zitten nog kalmerender voelen?
‘Wat dacht je ervan om naar jouw plekkie te gaan?’ vroeg Luc.
Ze wist precies welke plek hij bedoelde.
‘Het is mooi om er te wandelen, dus misschien ook wel te paard.’
‘Goed, dan voeren we het tempo een beetje op.’
‘Wat?’
Nog voordat ze was uitgesproken, voelde Rosalie Lucs benen subtiel tegen de flanken van Princesa drukken. Het paard schakelde over naar een stevigere draf, en meteen schoot ze een paar centimeter om hoog in het zadel. Ze klemde haar vingers om het leer en probeerde de beweging te volgen, maar het voelde alsof ze los zat op een op hol geslagen wasmachine.
Kijk, nu begon het pas écht te lijken op een achtbaan. En precies op dat moment besefte ze dat ze eigenlijk toch nooit zo dol was geweest op achtbanen. Een golf van misselijkheid borrelde in haar op, terwijl haar achterwerk keer op keer een klap kreeg. Ze kon zich niet anders voorstellen dan dat haar billen de volgende dag bont en blauw zouden zijn.
Ze nam het terug. Alles. Paardrijden was niet rustgevend. Het was een marteling.
Mooie teksten:
Voor iedereen die zich soms nét even anders voelt, maar niet precies weet waarom.
Wanneer je hart en verstand botsen,
welke weg leidt je dan naar huis?
Sneeuwklokje
Betekenis: Hoop, nieuw begin
Symboliek: Als een van de allereerste bloemen die door de sneeuw heen breekt, symboliseert het sneeuwklokje hoop en het begin van iets nieuws. Het brengt de belofte van licht na de donkere winter.
De freesia staat (onafhankelijk van welke kleur) symbool voor eerbaarheid, onschuld en onvoorwaardelijke liefde. Het was ooit traditie om freesia’s cadeau te geven bij het zevende huwelijksjaar.
Klaproos
Betekenis:Vergankelijkheid,rust,herdenking
Symboliek: De klaproos staat symbool voor het tijdelijke karakter van het leven en wordt vaak geassocieerd met het vinden van rust na verlies. De tere bloemblaadjes benadrukken de kwetsbaarheid van het bestaan, terwijl de vurige kleuren ook herinneren aan acceptatie en de kracht om los te laten.
Betekenis: Liefde,passie,romantiek
Symboliek: De rode roos is het ultieme symbool van romantische liefde en hartstocht. Ze wordt al eeuwenlang gebruikt om diepe, emotionele verbindingen uit te drukken en staat voor de vurige intensiteit van ware liefde.
Het verhaal:
Rosalie runt samen met haar moeder en zus een bloemenwinkel in een afgelegen Spaans dorpje, maar haar hart ligt in Nederland.
Wanneer hun grootste klant besluit te stoppen met de B&B en hun knappe kleinzoon Luc twijfelt over het overnemen van het familiebedrijf, ziet Rosalie een kans. Want als hij de B&B van zijn grootouders niet overneemt, is terugkeren naar Nederland onvermijdelijk. Toch?
Maar hoe vaker Luc haar helpt, hoe minder zeker ze is van wat ze wil. Luc staat altijd klaar voor anderen, maar wat als hij Rosalie alleen kan helpen door haar te laten gaan?
Tegen de tijd dat het middeleeuwse festival Sant-Jordi begint, vreest Rosalie dat haar grootste wens misschien haar grootste vergissing was…
Mijn leesbeleving:
Nog niet eerder las ik een verhaal van auteur Jami Leigh. Ik moet zeggen dat ik na het lezen van De roos van Mont Blanc verkocht ben.
Dit verhaal is op een beeldende en filmische manier geschreven. En dat niet alleen je beleeft dit verhaal met al je zintuigen. De personages zijn gedetailleerd uitgewerkt. Tijdens het lezen komen ze tot leven. Dit verhaal is diep gelaagd; het bevat diverse thematiek die in perfecte symbiose met elkaar komen.
Op diverse manieren komt rouw aan de oppervlakte. Hetzij het verlies van een geliefde ouder. Plotseling of na een slopende periode van lichaamlijk verval. Maar ook relaties die (dood) bloeden doordat wensen en ambities niet gecombineerd kunnen worden. In alle gevallen doet het ongelooflijk veel pijn en verlamd het je innerlijke wereld. Ook laat het je het leven in een ander perspectief zien als voorheen. Je merkt dat familie nog belangrijker is dan je ooit dacht.
Rosalie en Luc zijn aan elkaar gewaagd. Beide hebben het hart min of meer op de tong liggen. Ze zeggen vaak wat ze denken. Het blijkt dat dat niet altijd even handig is. De metaforische omschreven denk en gevoelswereld van beide, en overigens ook de andere personages, vond ik subliem en iedere keer weer prachtig. Naast passie en romantiek heeft dit verhaal humor, sarcasme, een zeer sterke band tussen zussen en de diepgewortelde liefde voor ouders en grootouders. Ook de eerste kennismaking voor mij met Spanje vond ik ontzettend leerzaam. Het land in al haar facetten, de taal, folklore, geschiedenis, het klimaat, de cultuur vond ik fenomenaal.
Dit is niet een rechttoe rechtaan suikerzoet liefdesverhaal. Dat maakt het ook geloofwaardiger voor mij. Ik kon me zowel in Rosalie en Luc goed verplaatsen. In hun denk en gevoelswereld. Het gaf herkenning. De nodige hindernissen en struikelblokken en het afstemmen op elkaars communicatie manieren maakte het tot een meeslepend, hartverscheurend, intens en rauw verhaal. Soms wilde ik luidop roepen uit frustratie en wilde ik dat ze me hoorden. Jullie horen bij elkaar zie het toch in. Pak elkaar vast en laat elkaar nooit meer los. Praat met elkaar en gooi alles eruit. Gelukkig kwam dit helemaal goed maar zeker niet zonder slag of stoot.
In de plot komen alle verhaallijnen samen. Blijkt dat twee harten toch in hetzelfde tempo kloppen. Is er respect en adoratie voor elkaar. Is het niet alleen warm door de temperatuur. De interactie en de o twinkeling doe de personages for maken vond ik fascinerend en uit het leven gegrepen.
Bedankt Jami Leigh dat ik jouw verhaal mocht lezen en recenseren voor de blog tour.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren.
Een indrukwekkende, diep gelaagde, vanuit diverse perspectieven verteld verhaal. Met personages die gedetailleerd zijn uitgewerkt qua psyche en karakter. Die de weg naar je hart vinden en daar blijven. Terwijl je andere personages het liefst weer ziet verdwijnen. De opbouw van dit verhaal is geloofwaardig en mooi gedaan. De thematiek rondom rouw, verdergaan terwijl je wereld in gruzelementen ligt, in een nieuw land de taal leren, een nieuw sociaal netwerk opbouwen en je passie najagen, de diversiteit aan gevoelens zijn haarscherp uitgewerkt.
De beeldende en filmische schrijfstijl maken dat het een boeiend en meeslepend verhaal is. Geen suikerzoete romcom maar echt het overwinnen van persoonlijke problematiek, over je eigen schaduw heen stappen, leren communiceren maken dit tot een fascinerend, leerzaam, grappig, hartverscheurend, liefdevol verhaal.
Ik lees en recenseer graag meer van auteur Jami Leigh.
Mijn oprechte excuses dat ik niet op tijd mijn recensie schreef en plaatste.
Ik wordt nogal geplaagd door Niet Aangeboren Hersenletsel. Daardoor is mijn concentratie en kortetermijngeheugen slecht. Ook ben ik altijd vermoeid.
Ook mijn gevoels en belevingswereld zijn daardoor complex. Daardoor voelden Rosalie en Luc gelijk als soulmates. Ik probeer alles perfect te doen maar vaak lukt dit niet.
De roos van Mont Blanc
‘De legende zegt dat het dorpje Montblanc honderden jaren geleden werd geterroriseerd door een grote draak,’ begon Rosalie. ‘Om te voorkomen dat hij de dorpelingen zou aanvallen, offerden ze twee schapen per dag – tot er geen schapen meer over waren. Om de honger van de draak te stillen, kozen ze vervolgens elke dag een willekeurig persoon uit om te offeren.’ Rosalie zette de rozen in een vaas, op die ene roos na die de man voor haar had opgeraapt, waarop ze zich weer tot hem wendde. ‘Op een dag viel het lot op de dochter van de koning. De verhalen lopen op dit punt aardig uiteen. Een versie beweert dat de koning zonder tegenstribbelen zijn dochter naar de draak liet gaan, terwijl de andere versie zegt dat de koning het volk probeerde om te kopen. Hoe dan ook, de prinses ging naar de grot van de draak, gekleed als een bruid.’
De jongeman schoot in de lach, waarop ze twijfelde of ze iets verkeerds had gezegd.
‘Sorry, ga verder.’
‘Halverwege haar tocht kwam ze een ruiter tegen,’ vervolgde Rosalie met lichte aarzeling. ‘Sant Jordi, of hoe wij Nederlanders hem noemen: Sint-Joris. De prinses legde de situatie uit en de ridder viel meteen het monster aan, waarop hij de draak doodde. Uit het bloed dat op de grond viel, bloeide een rozenstruik. Joris plukte de mooiste roos en schonk deze aan de prinses. Sindsdien geven mannen op 23 april hun geliefde een roos.’
Auteur :
Jami Leigh
Jami Leigh schrijft verhalen waarin romantiek altijd centraal staat—of dat nu in een sprookjesachtige fantasywereld, een sci-fi setting of een hedendaagse feelgoodroman is. Met personages die levensecht aanvoelen in de hoofdrol, kunnen haar verhalen zowel grappig als emotioneel zijn.
Wijze van lezen:
Recensie exemplaar ontvangen van auteur Jami Leigh en uitgeverij Jewel Books in ruil voor mijn deelname aan de blog tour en recensie.
Uitgeverij: Jewel Books
Genre: roman
Cover en flaptekst:
Een man en vrouw staan vrouw een prachtig landhuis in Spaanse of mediterraanse stijl. Dit maakt je nieuwsgierig naar dit verhaal.
De flaptekst is informerend maar ook indrukwekkend en meeslepend.
Quote:
‘De teugels?’ Hij stak zijn armen naar voren, vlak langs haar middel, en ze gaf ze vluchtig aan. Zijn bovenlichaam drukte dicht tegen haar rug aan en de manier waarop zijn armen om haar heen zaten, voelden als een innige omhelzing. ‘Goed. Ben je er klaar voor?’
‘Nee.’
Luc tikte met zijn hakken tegen Princesa’s middel en het paard kwam in beweging. ‘Mooi.’
Het voelde alsof ze continu heen en weer werd geslingerd, als een boot op wilde wateren, en ze klemde haar vingers nog strakker om het zadel dan daarvoor. De hoeven klakten op de kasseien. Vanuit Rosalies ooghoeken zag ze de bloemenwinkel langzaam uit haar zicht verdwijnen. Ze tuurde langs het dier naar beneden en maakte in haar hoofd een losse berekening van hoe hoog ze nu feitelijk zat, en hoeveel schade ze zou hebben als ze van het paard afviel.
‘Geen zorgen, ik heb je stevig vast,’ zei Luc, alsof hij haar angst kon ruiken. Om zijn statement kracht bij te zetten, omklemde hij haar middel nog iets strakker.
Rosalie was er niet meer zo zeker van dat haar hart tegen haar borstkas bonkte door angst of opwinding. Blijkbaar zaten deze twee emoties qua gevoel redelijk dicht bij elkaar. Net zoals in een achtbaan. Een angstig gevoel bekruipt je wanneer je langzaam naar boven rijdt, helemaal naar de top. Je voelt je hart in je keel, terwijl je de wereld om je heen bekijkt en wéét dat het ding zo meteen met een noodgang naar beneden stort met jou erin, en er is niets wat je ertegen kan doen. Het enige wat je op dat moment kunt doen, is hopen – vurig hopen – dat de beugel waarmee je vastzit, niet losschiet. En dan donder je naar beneden, maak je een looping, word je alle kanten opgeslingerd en vermengt de angst zich met een dosis opwinding. Het voelt heerlijk. Je voelt je vrij. Onoverwinnelijk! Paardrijden met Luc voelde precies net zo.
Nog maar een paar seconden geleden wilde ze niets liever dan weer met haar voeten op de vaste grond staan, en nu? Nu wenste ze dat hij haar nooit meer losliet.
Nadat ze het dorp uit waren gereden, was de angst volledig verdwenen en in beslag genomen door een bepaalde sereniteit. Op een vreemde manier had het wel iets rustgevend om op zo’n gigantisch dier over de straatjes te slenteren. Hielden mensen daarom zo van paardrijden? Zou op een olifant zitten nog kalmerender voelen?
‘Wat dacht je ervan om naar jouw plekkie te gaan?’ vroeg Luc.
Ze wist precies welke plek hij bedoelde.
‘Het is mooi om er te wandelen, dus misschien ook wel te paard.’
‘Goed, dan voeren we het tempo een beetje op.’
‘Wat?’
Nog voordat ze was uitgesproken, voelde Rosalie Lucs benen subtiel tegen de flanken van Princesa drukken. Het paard schakelde over naar een stevigere draf, en meteen schoot ze een paar centimeter om hoog in het zadel. Ze klemde haar vingers om het leer en probeerde de beweging te volgen, maar het voelde alsof ze los zat op een op hol geslagen wasmachine.
Kijk, nu begon het pas écht te lijken op een achtbaan. En precies op dat moment besefte ze dat ze eigenlijk toch nooit zo dol was geweest op achtbanen. Een golf van misselijkheid borrelde in haar op, terwijl haar achterwerk keer op keer een klap kreeg. Ze kon zich niet anders voorstellen dan dat haar billen de volgende dag bont en blauw zouden zijn.
Ze nam het terug. Alles. Paardrijden was niet rustgevend. Het was een marteling.
Mooie teksten:
Voor iedereen die zich soms nét even anders voelt, maar niet precies weet waarom.
Wanneer je hart en verstand botsen,
welke weg leidt je dan naar huis?
Sneeuwklokje
Betekenis: Hoop, nieuw begin
Symboliek: Als een van de allereerste bloemen die door de sneeuw heen breekt, symboliseert het sneeuwklokje hoop en het begin van iets nieuws. Het brengt de belofte van licht na de donkere winter.
De freesia staat (onafhankelijk van welke kleur) symbool voor eerbaarheid, onschuld en onvoorwaardelijke liefde. Het was ooit traditie om freesia’s cadeau te geven bij het zevende huwelijksjaar.
Klaproos
Betekenis:Vergankelijkheid,rust,herdenking
Symboliek: De klaproos staat symbool voor het tijdelijke karakter van het leven en wordt vaak geassocieerd met het vinden van rust na verlies. De tere bloemblaadjes benadrukken de kwetsbaarheid van het bestaan, terwijl de vurige kleuren ook herinneren aan acceptatie en de kracht om los te laten.
Betekenis: Liefde,passie,romantiek
Symboliek: De rode roos is het ultieme symbool van romantische liefde en hartstocht. Ze wordt al eeuwenlang gebruikt om diepe, emotionele verbindingen uit te drukken en staat voor de vurige intensiteit van ware liefde.
Het verhaal:
Rosalie runt samen met haar moeder en zus een bloemenwinkel in een afgelegen Spaans dorpje, maar haar hart ligt in Nederland.
Wanneer hun grootste klant besluit te stoppen met de B&B en hun knappe kleinzoon Luc twijfelt over het overnemen van het familiebedrijf, ziet Rosalie een kans. Want als hij de B&B van zijn grootouders niet overneemt, is terugkeren naar Nederland onvermijdelijk. Toch?
Maar hoe vaker Luc haar helpt, hoe minder zeker ze is van wat ze wil. Luc staat altijd klaar voor anderen, maar wat als hij Rosalie alleen kan helpen door haar te laten gaan?
Tegen de tijd dat het middeleeuwse festival Sant-Jordi begint, vreest Rosalie dat haar grootste wens misschien haar grootste vergissing was…
Mijn leesbeleving:
Nog niet eerder las ik een verhaal van auteur Jami Leigh. Ik moet zeggen dat ik na het lezen van De roos van Mont Blanc verkocht ben.
Dit verhaal is op een beeldende en filmische manier geschreven. En dat niet alleen je beleeft dit verhaal met al je zintuigen. De personages zijn gedetailleerd uitgewerkt. Tijdens het lezen komen ze tot leven. Dit verhaal is diep gelaagd; het bevat diverse thematiek die in perfecte symbiose met elkaar komen.
Op diverse manieren komt rouw aan de oppervlakte. Hetzij het verlies van een geliefde ouder. Plotseling of na een slopende periode van lichaamlijk verval. Maar ook relaties die (dood) bloeden doordat wensen en ambities niet gecombineerd kunnen worden. In alle gevallen doet het ongelooflijk veel pijn en verlamd het je innerlijke wereld. Ook laat het je het leven in een ander perspectief zien als voorheen. Je merkt dat familie nog belangrijker is dan je ooit dacht.
Rosalie en Luc zijn aan elkaar gewaagd. Beide hebben het hart min of meer op de tong liggen. Ze zeggen vaak wat ze denken. Het blijkt dat dat niet altijd even handig is. De metaforische omschreven denk en gevoelswereld van beide, en overigens ook de andere personages, vond ik subliem en iedere keer weer prachtig. Naast passie en romantiek heeft dit verhaal humor, sarcasme, een zeer sterke band tussen zussen en de diepgewortelde liefde voor ouders en grootouders. Ook de eerste kennismaking voor mij met Spanje vond ik ontzettend leerzaam. Het land in al haar facetten, de taal, folklore, geschiedenis, het klimaat, de cultuur vond ik fenomenaal.
Dit is niet een rechttoe rechtaan suikerzoet liefdesverhaal. Dat maakt het ook geloofwaardiger voor mij. Ik kon me zowel in Rosalie en Luc goed verplaatsen. In hun denk en gevoelswereld. Het gaf herkenning. De nodige hindernissen en struikelblokken en het afstemmen op elkaars communicatie manieren maakte het tot een meeslepend, hartverscheurend, intens en rauw verhaal. Soms wilde ik luidop roepen uit frustratie en wilde ik dat ze me hoorden. Jullie horen bij elkaar zie het toch in. Pak elkaar vast en laat elkaar nooit meer los. Praat met elkaar en gooi alles eruit. Gelukkig kwam dit helemaal goed maar zeker niet zonder slag of stoot.
In de plot komen alle verhaallijnen samen. Blijkt dat twee harten toch in hetzelfde tempo kloppen. Is er respect en adoratie voor elkaar. Is het niet alleen warm door de temperatuur. De interactie en de o twinkeling doe de personages for maken vond ik fascinerend en uit het leven gegrepen.
Bedankt Jami Leigh dat ik jouw verhaal mocht lezen en recenseren voor de blog tour.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren.
Een indrukwekkende, diep gelaagde, vanuit diverse perspectieven verteld verhaal. Met personages die gedetailleerd zijn uitgewerkt qua psyche en karakter. Die de weg naar je hart vinden en daar blijven. Terwijl je andere personages het liefst weer ziet verdwijnen. De opbouw van dit verhaal is geloofwaardig en mooi gedaan. De thematiek rondom rouw, verdergaan terwijl je wereld in gruzelementen ligt, in een nieuw land de taal leren, een nieuw sociaal netwerk opbouwen en je passie najagen, de diversiteit aan gevoelens zijn haarscherp uitgewerkt.
De beeldende en filmische schrijfstijl maken dat het een boeiend en meeslepend verhaal is. Geen suikerzoete romcom maar echt het overwinnen van persoonlijke problematiek, over je eigen schaduw heen stappen, leren communiceren maken dit tot een fascinerend, leerzaam, grappig, hartverscheurend, liefdevol verhaal.
Ik lees en recenseer graag meer van auteur Jami Leigh.
Mijn oprechte excuses dat ik niet op tijd mijn recensie schreef en plaatste.
Ik wordt nogal geplaagd door Niet Aangeboren Hersenletsel. Daardoor is mijn concentratie en kortetermijngeheugen slecht. Ook ben ik altijd vermoeid.
Ook mijn gevoels en belevingswereld zijn daardoor complex. Daardoor voelden Rosalie en Luc gelijk als soulmates. Ik probeer alles perfect te doen maar vaak lukt dit niet.
April 28, 2025
De fantasy kant van Jami Leigh had ik al kennis mee gemaakt, maar de Roos van Montblanc is het eerste feelgoodroman wat ze heeft uitgegeven en ik heb ervan genoten!
Zoals ik ondertussen van de schrijfstijl van Jami gewend ben was ook dit weer een heerlijk vlot verhaal met een uitgebreide schrijfstijl waardoor je echt in het verhaal op kan gaan. Ik waande me echt helemaal in het Spaanse dorpje. Je leert als lezer de personages goed kennen door het verhaal heen, mede ook door het dual-pov waardoor je echt een inkijkje krijgt in de hoofden van Rosalie en Luc.
Zoals een goede feelgoodroman hoort te zijn, kon ik tijdens het verhaal heerlijk wegzwijmelen in de opbloeiende liefde tussen Rosalie en Luc. Natuurlijk gaat niet alles gelijk helemaal goed en dat maakt het fijn menselijk, Leigh weeft wat zwaardere onderwerpen door de luchtige feelgood heen en weet hierdoor echt een prima boek op de plank te zetten! Ik ben in ieder geval heel benieuwd wat we nog meer kunnen verwachten!
Jami Leigh heel erg bedankt voor het lees-exemplaar en dat ik mee mocht doen aan de blogtour!
Zoals ik ondertussen van de schrijfstijl van Jami gewend ben was ook dit weer een heerlijk vlot verhaal met een uitgebreide schrijfstijl waardoor je echt in het verhaal op kan gaan. Ik waande me echt helemaal in het Spaanse dorpje. Je leert als lezer de personages goed kennen door het verhaal heen, mede ook door het dual-pov waardoor je echt een inkijkje krijgt in de hoofden van Rosalie en Luc.
Zoals een goede feelgoodroman hoort te zijn, kon ik tijdens het verhaal heerlijk wegzwijmelen in de opbloeiende liefde tussen Rosalie en Luc. Natuurlijk gaat niet alles gelijk helemaal goed en dat maakt het fijn menselijk, Leigh weeft wat zwaardere onderwerpen door de luchtige feelgood heen en weet hierdoor echt een prima boek op de plank te zetten! Ik ben in ieder geval heel benieuwd wat we nog meer kunnen verwachten!
Jami Leigh heel erg bedankt voor het lees-exemplaar en dat ik mee mocht doen aan de blogtour!
October 18, 2025
Blogtour - De Roos van Montblanc
‘Voor iedereen die zich soms net even anders voelt, maar niet precies weet waarom.’ - Jami Leigh
‘Wanneer je hart en verstand botsen, welke weg leidt je dan naar huis?’
Rosalie runt samen met haar moeder en zus Iris een bloemenwinkel een klein Spaans dorp. Elke
dag verlangt ze terug naar Nederland en vraagt ze zich af wat ze nou eigenlijk in Spanje doen.
Wanneer de grooste klant van ‘Rosiris’ met hun B&B gaan stoppen en kleinzoon Luc twijfelt over
overname, ziet Rosalie haar kans schoon. Want als Luc de B&B van zijn grootouders niet overneemt, is terugkeren naar Nederland onvermijdelijk. Toch? Maar hoe vaker Rosalie Luc helpt,hoe minder zeker ze is van wat ze nu eigenlijk wilt. Tegen de tijd dat het middeleeuwse festival Sant Jordi begint, vreest Rosalie dat haar grooste wens misschien haar grootste vergissing is.
‘De Roos van Montblanc’ is een zonnig verhaal over dromen najagen, familie, rouw en het vinden
van liefde op de meest onverwachtste plekken. De karakters in het boek zijn heel verschillend, en
op sommige momenten haalden ze het bloed onder mijn nagels vandaan. Vooral wanneer er geen
ruimte was voor een ander om dingen uit te leggen. De opgewekte irritatie is ook de kracht van
Jami haar schrijfstijl, het gaat onder je huid zitten en naast de gedachten van Rosalie en Luc
werden ook mijn eigen gedachten onderdeel van mijn leeservaring.
De vele verwijzingen naar artiesten, boeken, films, etc heeft ook een vinger in de pap gehad. Vaak
herkende ik de connectie, waardoor ik me meer verbonden voelde met het boek. De uitgebreide
introductie over neurodiversiteit had voor mij geen meerwaarde, het zorgde juist voor meer vragen
waardoor ik onrustig aan het verhaal begon. Wel kan ik het ontzettend waarderen dat Jami
verwijst naar de trigger warnings in dit boek.
Na het dichtslaan van het boek en weer thuis te zijn in regenachtig Nederland laat dit boek me wel
achter met een droom. Namelijk het bezoeken van het Sant Jordi festival in Montblanc, ik heb
direct de datum van het festival in 2026 opgezocht!
Jami, bedankt dat ik onderdeel mocht zijn van deze editie van de blogtour. Ik heb het boek met
plezier gelezen en kan niet wachten om te zien waar je volgende boek over gaat.
‘Voor iedereen die zich soms net even anders voelt, maar niet precies weet waarom.’ - Jami Leigh
‘Wanneer je hart en verstand botsen, welke weg leidt je dan naar huis?’
Rosalie runt samen met haar moeder en zus Iris een bloemenwinkel een klein Spaans dorp. Elke
dag verlangt ze terug naar Nederland en vraagt ze zich af wat ze nou eigenlijk in Spanje doen.
Wanneer de grooste klant van ‘Rosiris’ met hun B&B gaan stoppen en kleinzoon Luc twijfelt over
overname, ziet Rosalie haar kans schoon. Want als Luc de B&B van zijn grootouders niet overneemt, is terugkeren naar Nederland onvermijdelijk. Toch? Maar hoe vaker Rosalie Luc helpt,hoe minder zeker ze is van wat ze nu eigenlijk wilt. Tegen de tijd dat het middeleeuwse festival Sant Jordi begint, vreest Rosalie dat haar grooste wens misschien haar grootste vergissing is.
‘De Roos van Montblanc’ is een zonnig verhaal over dromen najagen, familie, rouw en het vinden
van liefde op de meest onverwachtste plekken. De karakters in het boek zijn heel verschillend, en
op sommige momenten haalden ze het bloed onder mijn nagels vandaan. Vooral wanneer er geen
ruimte was voor een ander om dingen uit te leggen. De opgewekte irritatie is ook de kracht van
Jami haar schrijfstijl, het gaat onder je huid zitten en naast de gedachten van Rosalie en Luc
werden ook mijn eigen gedachten onderdeel van mijn leeservaring.
De vele verwijzingen naar artiesten, boeken, films, etc heeft ook een vinger in de pap gehad. Vaak
herkende ik de connectie, waardoor ik me meer verbonden voelde met het boek. De uitgebreide
introductie over neurodiversiteit had voor mij geen meerwaarde, het zorgde juist voor meer vragen
waardoor ik onrustig aan het verhaal begon. Wel kan ik het ontzettend waarderen dat Jami
verwijst naar de trigger warnings in dit boek.
Na het dichtslaan van het boek en weer thuis te zijn in regenachtig Nederland laat dit boek me wel
achter met een droom. Namelijk het bezoeken van het Sant Jordi festival in Montblanc, ik heb
direct de datum van het festival in 2026 opgezocht!
Jami, bedankt dat ik onderdeel mocht zijn van deze editie van de blogtour. Ik heb het boek met
plezier gelezen en kan niet wachten om te zien waar je volgende boek over gaat.
April 26, 2025
4⭐
*ARC-exemplaar*
Rosalie heeft, sinds een jaar, samen met haar moeder Hannah en zus Iris een bloemenwinkel in Spanje. Eigenlijk wilde Rosalie nooit emigreren, maar alleen achterblijven in Nederland zag ze ook niet zitten. Dan komt het nieuws dat hun grootste klant, de García’s, binnenkort zullen stoppen met hun B&B en lijkt terugkeren naar Nederland opeens binnen handbereik. Dan ontmoet ze Luc, de kleinzoon van de García’s en mogelijk toekomstige eigenaar van de B&B. Hij is de enige persoon die nog roet in het eten kan gooien, maar waarom voelt Rosalie dan vlinders elke keer dat ze bij Luc is?
De roos van Montblanc is Jami Leigh’s feelgood debuut en het derde boek dat ik van haar heb mogen lezen. Hoewel ik meestal fantasy lees, kan ik ook enorm genieten van feelgood boeken en romcoms, zelfs al zijn ze meestal een tikje voorspelbaar. Het is, op zijn tijd, gewoon heerlijk om een boek te lezen waarbij je niet hoeft na te denken over hoe de magie werkt en of de personages het er levend vanaf gaan brengen, maar waar je je wel heerlijk kunt verliezen in de romantische vibes.
Dat gezegd hebbende, ik heb echt genoten van dit boek en las het in drie dagen uit (dat zegt denk ik al genoeg). Het is een vlot verhaal, waar misschien niet heel veel spanning in zit, maar waar toch goed wordt gespeeld met de verschillende perspectieven, waardoor je als lezer meer weet dan de personages. Hierdoor blijft het verhaal interessant. Het zorgt er ook voor dat je de personages af en toe een schop onder hun kont wil geven om eens wat beter te leren communiceren…
Dan over de personages. Ik kon mezelf op bepaalde momenten heel goed vinden in Rosalie en ik denk dat we ook wel enigszins op elkaar lijken. Rosalie is neurodivers en ik vind dat Jami Leigh dit op een goede manier heeft verweven in het verhaal. Vooral de interne gedachten van Rosalie (maar ook van Luc) vond ik heel leuk om te lezen, mijn eigen hoofd staat namelijk ook nooit stil en ik overdenk echt alles.
Dan over Luc. Ik moest even aan hem wennen, maar hoe beter ik hem (en zijn verleden) leerde kennen, hoe leuker ik hem begon te vinden. Zeker toen ik er achter kwam dat hij en ik een gedeelde interesse hebben (of moet ik zeggen meerdere gedeelde interesses…). Toegegeven, hij heeft wat sommige dingen betreft echt een bord voor zijn kop, maar dat is hem 100% vergeven door het einde.
De roos van Montblanc heeft ook een aantal diepere lagen, waardoor niet alleen de personages meer diepgang krijgen, maar ook het verhaal. Ik kan hier helaas niet te veel over zeggen zonder spoilers, dus laat ik het er maar op houden dat er soms meer in iemand omgaat dan je op het eerste gezicht denkt.
Een leuke toevoeging vond ik de stukjes over bloemen en waar deze symbool voor staan. Kortom, Jami Leigh heeft laten zien dat ze ook zeker een goed feelgood verhaal kan schrijven met fijne personages en meerdere lagen. Ik heb er van genoten en geef het 4 sterren.
~ Maar dat is het eigenaardige met harten; ze voelen precies datgene wat zíj willen voelen en negeren de wet van het verstand ~
~ Stereotypering? Absoluut. Maar Rosalie begon te geloven dat stereotypen bestaan om een reden ~
~ Ik heb nooit beweerd dat ik het niet mooi vond, of dat echte schoonheid niet in imperfectie schuilt ~
~ Ah, hoop. Tja, dat is een verraderlijk ding. Hoop doet leven. Zeggen ze ~
~ Gebruik je verstand, maar negeer nooit de stem van je hart ~
~ Het is nog niet klaar,’ zei Rosalie vlug, die aan de ene kant trots op haar werk was, maar aan de andere kant altijd het gevoel hield dat het nooit mooi genoeg was. Nooit bijzonder genoeg. Nooit speciaal ~
~ Rejection is just redirection ~
~ Het probleem is dat de meeste mensen niet krijgen wat ze eigenlijk verdienen ~
~ Liever woede dan dat eindeloze verdriet ~
~ Ik hou genoeg van je om je te laten gaan ~
~ Stop met praten, want je praat poep ~
~ Heb je enig idee hoeveel tijd ik soms heb besteed aan projecten die tot niets zijn uitgelopen?’ ‘Waarschijnlijk genoeg maar wat heeft dat met dit -’ ‘Hoor je wat ik zeg? Tijd besteed. Niet verspild. Want ondanks dat die projecten later regelrecht in de virtuele prullenbak zijn beland, heb ik er veel van geleerd ~
~ Kortom, ben je gek op die meid? Vecht daar dan voor. Zelfs als ze uiteindelijk een kansloos project blijkt te zijn ~
~ Ik weet niet eens wat mijn droom echt is ~
~ Het zou even pijn doen, maar niets wat hij niet zou overleven. Het ding was alleen, dat hij klaar was met overleven ~
~ Sommige mensen zijn het waard om je dromen voor op te geven, zodat je samen nieuwe dromen kunt ontwikkelen ~
*ARC-exemplaar*
Rosalie heeft, sinds een jaar, samen met haar moeder Hannah en zus Iris een bloemenwinkel in Spanje. Eigenlijk wilde Rosalie nooit emigreren, maar alleen achterblijven in Nederland zag ze ook niet zitten. Dan komt het nieuws dat hun grootste klant, de García’s, binnenkort zullen stoppen met hun B&B en lijkt terugkeren naar Nederland opeens binnen handbereik. Dan ontmoet ze Luc, de kleinzoon van de García’s en mogelijk toekomstige eigenaar van de B&B. Hij is de enige persoon die nog roet in het eten kan gooien, maar waarom voelt Rosalie dan vlinders elke keer dat ze bij Luc is?
De roos van Montblanc is Jami Leigh’s feelgood debuut en het derde boek dat ik van haar heb mogen lezen. Hoewel ik meestal fantasy lees, kan ik ook enorm genieten van feelgood boeken en romcoms, zelfs al zijn ze meestal een tikje voorspelbaar. Het is, op zijn tijd, gewoon heerlijk om een boek te lezen waarbij je niet hoeft na te denken over hoe de magie werkt en of de personages het er levend vanaf gaan brengen, maar waar je je wel heerlijk kunt verliezen in de romantische vibes.
Dat gezegd hebbende, ik heb echt genoten van dit boek en las het in drie dagen uit (dat zegt denk ik al genoeg). Het is een vlot verhaal, waar misschien niet heel veel spanning in zit, maar waar toch goed wordt gespeeld met de verschillende perspectieven, waardoor je als lezer meer weet dan de personages. Hierdoor blijft het verhaal interessant. Het zorgt er ook voor dat je de personages af en toe een schop onder hun kont wil geven om eens wat beter te leren communiceren…
Dan over de personages. Ik kon mezelf op bepaalde momenten heel goed vinden in Rosalie en ik denk dat we ook wel enigszins op elkaar lijken. Rosalie is neurodivers en ik vind dat Jami Leigh dit op een goede manier heeft verweven in het verhaal. Vooral de interne gedachten van Rosalie (maar ook van Luc) vond ik heel leuk om te lezen, mijn eigen hoofd staat namelijk ook nooit stil en ik overdenk echt alles.
Dan over Luc. Ik moest even aan hem wennen, maar hoe beter ik hem (en zijn verleden) leerde kennen, hoe leuker ik hem begon te vinden. Zeker toen ik er achter kwam dat hij en ik een gedeelde interesse hebben (of moet ik zeggen meerdere gedeelde interesses…). Toegegeven, hij heeft wat sommige dingen betreft echt een bord voor zijn kop, maar dat is hem 100% vergeven door het einde.
De roos van Montblanc heeft ook een aantal diepere lagen, waardoor niet alleen de personages meer diepgang krijgen, maar ook het verhaal. Ik kan hier helaas niet te veel over zeggen zonder spoilers, dus laat ik het er maar op houden dat er soms meer in iemand omgaat dan je op het eerste gezicht denkt.
Een leuke toevoeging vond ik de stukjes over bloemen en waar deze symbool voor staan. Kortom, Jami Leigh heeft laten zien dat ze ook zeker een goed feelgood verhaal kan schrijven met fijne personages en meerdere lagen. Ik heb er van genoten en geef het 4 sterren.
~ Maar dat is het eigenaardige met harten; ze voelen precies datgene wat zíj willen voelen en negeren de wet van het verstand ~
~ Stereotypering? Absoluut. Maar Rosalie begon te geloven dat stereotypen bestaan om een reden ~
~ Ik heb nooit beweerd dat ik het niet mooi vond, of dat echte schoonheid niet in imperfectie schuilt ~
~ Ah, hoop. Tja, dat is een verraderlijk ding. Hoop doet leven. Zeggen ze ~
~ Gebruik je verstand, maar negeer nooit de stem van je hart ~
~ Het is nog niet klaar,’ zei Rosalie vlug, die aan de ene kant trots op haar werk was, maar aan de andere kant altijd het gevoel hield dat het nooit mooi genoeg was. Nooit bijzonder genoeg. Nooit speciaal ~
~ Rejection is just redirection ~
~ Het probleem is dat de meeste mensen niet krijgen wat ze eigenlijk verdienen ~
~ Liever woede dan dat eindeloze verdriet ~
~ Ik hou genoeg van je om je te laten gaan ~
~ Stop met praten, want je praat poep ~
~ Heb je enig idee hoeveel tijd ik soms heb besteed aan projecten die tot niets zijn uitgelopen?’ ‘Waarschijnlijk genoeg maar wat heeft dat met dit -’ ‘Hoor je wat ik zeg? Tijd besteed. Niet verspild. Want ondanks dat die projecten later regelrecht in de virtuele prullenbak zijn beland, heb ik er veel van geleerd ~
~ Kortom, ben je gek op die meid? Vecht daar dan voor. Zelfs als ze uiteindelijk een kansloos project blijkt te zijn ~
~ Ik weet niet eens wat mijn droom echt is ~
~ Het zou even pijn doen, maar niets wat hij niet zou overleven. Het ding was alleen, dat hij klaar was met overleven ~
~ Sommige mensen zijn het waard om je dromen voor op te geven, zodat je samen nieuwe dromen kunt ontwikkelen ~
April 25, 2025
Rosalie runt samen met haar moeder en zus een bloemenwinkel in een afgelegen Spaans dorpje. Maar haar hart ligt nog steeds in Nederland. Wanneer hun grootste klant besluit te stoppen met hun B&B en hun knappe kleinzoon Luc misschien het bedrijf over wil nemen, ziet Rosalie haar kans. Want als hij de B&B niet overneemt is terugkeren naar Nederland onvermijdelijk. Maar hoe vaker ze Luc ziet en hij haar helpt, hoe minder Rosalie van haar zaak wordt. Luc staat altijd klaar voor anderen maar wat als hij Rosalie alleen kan helpen met haar te laten gaan? Als het middeleeuwse festival Sant-Jordi begint vreest Rosalie dat haar grootste wens ook wel eens haar grootste vergissing kan worden.
Van auteur Jami Leigh las ik al eerder een fantasyboek. Ondanks dat ik geen fan ben van fantasy heb ik genoten van haar boek en dus was ik nu wel heel nieuwsgierig naar deze feelgood van haar hand.
Vanaf de eerste bladzijde wist ze me helemaal mee te nemen naar Spanje. Wat was het genieten van dit heerlijke verhaal waar de vaart lekker in zit, heerlijke details kent, en waar de beeldende setting je helemaal doet verlangen naar Spanje.
De fijne uitgewerkte personages laten je volop genieten van het dagelijkse leven in Spanje en laten je genieten van al hun beslommeringen. Luc is een lieverd maar is gevormd door zijn verleden. Heeft niet altijd zelfvertrouwen maar weet toch uiteindelijk heel goed wat hij wil. Rosalie heb ik me in het begin wat aan geërgerd. De manier waarop ze richting Luc zich gedroeg was verre van netjes. Maar langzaamaan groeit ze uit tot een leuke, vrolijke meid die van aanpakken weet. De moeder, de zus en de opa en oma van Luc dragen ook op een fijne manier bij aan dit fijne verhaal.
Leigh laat met dit verhaal heel goed zien hoe het is om als Nederlander naar het buitenland te verhuizen en wat daar allemaal bij komt kijken. Door middel van diverse thema’s weet ze dit mooi weer te geven en laat ze ook de twijfels en de emoties van de personages hierin zien.
Ze heeft bewezen dat ze ook zeker het schrijven van feelgood beheerst. Wat mij betreft had er nog net iets meer pit en spanning in gemogen, maar wat heb ik genoten.
De roos van Mont Blanc is een boek voor de echte feelgoodliefhebber die even weg wil rennen uit de dagelijkse sleur en die heerlijk wil genieten van een positief, zomers, vrolijk en gezellig verhaal. Een verhaal waar ook de nodige emoties je helemaal meeslepen naar een heerlijk knus dorpje in Spanje.
Van auteur Jami Leigh las ik al eerder een fantasyboek. Ondanks dat ik geen fan ben van fantasy heb ik genoten van haar boek en dus was ik nu wel heel nieuwsgierig naar deze feelgood van haar hand.
Vanaf de eerste bladzijde wist ze me helemaal mee te nemen naar Spanje. Wat was het genieten van dit heerlijke verhaal waar de vaart lekker in zit, heerlijke details kent, en waar de beeldende setting je helemaal doet verlangen naar Spanje.
De fijne uitgewerkte personages laten je volop genieten van het dagelijkse leven in Spanje en laten je genieten van al hun beslommeringen. Luc is een lieverd maar is gevormd door zijn verleden. Heeft niet altijd zelfvertrouwen maar weet toch uiteindelijk heel goed wat hij wil. Rosalie heb ik me in het begin wat aan geërgerd. De manier waarop ze richting Luc zich gedroeg was verre van netjes. Maar langzaamaan groeit ze uit tot een leuke, vrolijke meid die van aanpakken weet. De moeder, de zus en de opa en oma van Luc dragen ook op een fijne manier bij aan dit fijne verhaal.
Leigh laat met dit verhaal heel goed zien hoe het is om als Nederlander naar het buitenland te verhuizen en wat daar allemaal bij komt kijken. Door middel van diverse thema’s weet ze dit mooi weer te geven en laat ze ook de twijfels en de emoties van de personages hierin zien.
Ze heeft bewezen dat ze ook zeker het schrijven van feelgood beheerst. Wat mij betreft had er nog net iets meer pit en spanning in gemogen, maar wat heb ik genoten.
De roos van Mont Blanc is een boek voor de echte feelgoodliefhebber die even weg wil rennen uit de dagelijkse sleur en die heerlijk wil genieten van een positief, zomers, vrolijk en gezellig verhaal. Een verhaal waar ook de nodige emoties je helemaal meeslepen naar een heerlijk knus dorpje in Spanje.
April 23, 2025
Je thuis vinden
Rosalie runt samen met haar moeder en zus een bloemenwinkel in een klein dorpje in Spanje. Verhuizen naar het buitenland was niet Rosalie’s idee en ze heeft enorm veel heimwee naar Nederland.
Luc is in Spanje om te onderzoeken of hij de B&B van zijn grootouders wil overnemen. Met een sluiting van de B&B zou de bloemenzaak hun grootste klant verliezen. Rosalie ziet daarin een kans om terug naar Nederland te kunnen.
Ze hoeft alleen Luc er maar van te overtuigen om de B&B niet over te nemen. Want dat is wat ze wil toch?
“Zijn afwezige blik veranderde binnen een fractie van een seconde naar een verbaasde, en ging smetteloos over naar iets wat zelfs vrolijk te noemen was.” Jami Leigh
De roos van Montblanc van Jami Leigh is een lieve feelgood roman over communicatie, dromen en de liefde.
Met niet al te veel uitwijding weet Jami Leigh de sfeer van werken en wonen in het buitenland levendig neer te zetten. Niet het beeld dat alleen maar bestaat uit successen, maar een veel minder rooskleurige insteek die het verhaal echt een realistische vibe geeft. Daarmee ontstaat ook de voedingsbodem die dit verhaal met de aannames, de communicatieverschillen en de misverstanden erin tot leven brengt. Ze laat Rosalie en haar familie op een aannemelijke manier worstelen met hun eigen wensen, en de wensen waarvan ze denken dat hun naasten die hebben.
Het is mooi hoe de angst om elkaar teleur te stellen strijdt met de angst om elkaar toe te laten en/of zichzelf teleur te stellen. Alles wordt gelukkig overgoten met een fijn feelgood sausje, waardoor het een warm verhaal is geworden waarin veel verschillende gevoelskwesties aan bod komen. Jami Leigh laat haar personages in hun waarde door ze in gevoel, in beleving en in de manier waarop ze informatie verwerken naast elkaar te laten bestaan. Daardoor kreeg ik alleen maar meer waardering voor de manier waarop de karakters zijn neergezet en was ik benieuwd naar wie ze vanbinnen waren.
De roos van Mont Blanc is niet Jami Leighs eerste boek, maar wel haar eerste feelgood roman en daarmee bewijst ze ook dit genre aan te kunnen.
⭐️⭐️⭐️⭐️
Instagram: sheila_hjv_inbooks
Rosalie runt samen met haar moeder en zus een bloemenwinkel in een klein dorpje in Spanje. Verhuizen naar het buitenland was niet Rosalie’s idee en ze heeft enorm veel heimwee naar Nederland.
Luc is in Spanje om te onderzoeken of hij de B&B van zijn grootouders wil overnemen. Met een sluiting van de B&B zou de bloemenzaak hun grootste klant verliezen. Rosalie ziet daarin een kans om terug naar Nederland te kunnen.
Ze hoeft alleen Luc er maar van te overtuigen om de B&B niet over te nemen. Want dat is wat ze wil toch?
“Zijn afwezige blik veranderde binnen een fractie van een seconde naar een verbaasde, en ging smetteloos over naar iets wat zelfs vrolijk te noemen was.” Jami Leigh
De roos van Montblanc van Jami Leigh is een lieve feelgood roman over communicatie, dromen en de liefde.
Met niet al te veel uitwijding weet Jami Leigh de sfeer van werken en wonen in het buitenland levendig neer te zetten. Niet het beeld dat alleen maar bestaat uit successen, maar een veel minder rooskleurige insteek die het verhaal echt een realistische vibe geeft. Daarmee ontstaat ook de voedingsbodem die dit verhaal met de aannames, de communicatieverschillen en de misverstanden erin tot leven brengt. Ze laat Rosalie en haar familie op een aannemelijke manier worstelen met hun eigen wensen, en de wensen waarvan ze denken dat hun naasten die hebben.
Het is mooi hoe de angst om elkaar teleur te stellen strijdt met de angst om elkaar toe te laten en/of zichzelf teleur te stellen. Alles wordt gelukkig overgoten met een fijn feelgood sausje, waardoor het een warm verhaal is geworden waarin veel verschillende gevoelskwesties aan bod komen. Jami Leigh laat haar personages in hun waarde door ze in gevoel, in beleving en in de manier waarop ze informatie verwerken naast elkaar te laten bestaan. Daardoor kreeg ik alleen maar meer waardering voor de manier waarop de karakters zijn neergezet en was ik benieuwd naar wie ze vanbinnen waren.
De roos van Mont Blanc is niet Jami Leighs eerste boek, maar wel haar eerste feelgood roman en daarmee bewijst ze ook dit genre aan te kunnen.
⭐️⭐️⭐️⭐️
Instagram: sheila_hjv_inbooks
April 25, 2025
Toen Jami Leigh bloggers zocht voor haar blogtour was ik gelijk enthousiast. De vrolijke cover en de leuke flaptekst trokken meteen mijn aandacht.
Het verhaal:
Wanneer je hart en verstand botsen, welke weg leidt je dan naar huis? Rosalie runt samen met haar moeder en zus een bloemenwinkel in een afgelegen Spaans dorpje, maar haar hart ligt in Nederland. Wanneer hun grootste klant besluit te stoppen met de B&B en hun knappe kleinzoon Luc twijfelt over het overnemen van het familiebedrijf, ziet Rosalie een kans. Want als hij de B&B van zijn grootouders niet overneemt, is terugkeren naar Nederland onvermijdelijk. Toch? Maar hoe vaker Luc haar helpt, hoe minder zeker ze is van wat ze wil. Luc staat altijd klaar voor anderen, maar wat als hij Rosalie alleen kan helpen door haar te laten gaan? Tegen de tijd dat het middeleeuwse festival Sant-Jordi begint, vreest Rosalie dat haar grootste wens misschien haar grootste vergissing was... Een zomers en romantisch verhaal over dromen najagen, loslaten en het vinden van liefde op de meest onverwachte plekken.
Rosalie en haar moeder runnen een bloemenwinkel in Spanje. Rosalie wil eigenlijk nog altijd terug naar Nederland, maar wanneer ze Luc ontmoet en beter leert kennen komen daar ook de twijfels. Zal Rosalie in Spanje blijven of toch terugkeren naar Nederland?
Het verhaal heeft een zomerse sfeer, het leest gemakkelijk en door de mooie gedetailleerde omschrijvingen waan je jezelf in het Spaanse dorpje.
Naarmate het Sant-Jordi festival steeds dichterbij komt, voel je de spanning en de twijfel bij Rosalie toenemen. Haar gedachten en emoties zijn bijna voelbaar. Op sommige punten is het heel herkenbaar.
De personages zijn reëel en leuk neergezet en geven allemaal een leuke toevoeging aan het verhaal. De stroeve communicatie tussen Rosalie en Luc was op sommige momenten echt pure drama, maar zoals een echte feelgood komt dat later in het verhaal weer goed.
De hechte familieband, je dromen navolgen en natuurlijk de liefde staan naast de communicatie centraal in het verhaal.
De roos van Montblanc is een zomerse feelgood die je het gevoel geeft dat je in Spanje bent en de bloemen bijna kunt ruiken.
Het verhaal:
Wanneer je hart en verstand botsen, welke weg leidt je dan naar huis? Rosalie runt samen met haar moeder en zus een bloemenwinkel in een afgelegen Spaans dorpje, maar haar hart ligt in Nederland. Wanneer hun grootste klant besluit te stoppen met de B&B en hun knappe kleinzoon Luc twijfelt over het overnemen van het familiebedrijf, ziet Rosalie een kans. Want als hij de B&B van zijn grootouders niet overneemt, is terugkeren naar Nederland onvermijdelijk. Toch? Maar hoe vaker Luc haar helpt, hoe minder zeker ze is van wat ze wil. Luc staat altijd klaar voor anderen, maar wat als hij Rosalie alleen kan helpen door haar te laten gaan? Tegen de tijd dat het middeleeuwse festival Sant-Jordi begint, vreest Rosalie dat haar grootste wens misschien haar grootste vergissing was... Een zomers en romantisch verhaal over dromen najagen, loslaten en het vinden van liefde op de meest onverwachte plekken.
Rosalie en haar moeder runnen een bloemenwinkel in Spanje. Rosalie wil eigenlijk nog altijd terug naar Nederland, maar wanneer ze Luc ontmoet en beter leert kennen komen daar ook de twijfels. Zal Rosalie in Spanje blijven of toch terugkeren naar Nederland?
Het verhaal heeft een zomerse sfeer, het leest gemakkelijk en door de mooie gedetailleerde omschrijvingen waan je jezelf in het Spaanse dorpje.
Naarmate het Sant-Jordi festival steeds dichterbij komt, voel je de spanning en de twijfel bij Rosalie toenemen. Haar gedachten en emoties zijn bijna voelbaar. Op sommige punten is het heel herkenbaar.
De personages zijn reëel en leuk neergezet en geven allemaal een leuke toevoeging aan het verhaal. De stroeve communicatie tussen Rosalie en Luc was op sommige momenten echt pure drama, maar zoals een echte feelgood komt dat later in het verhaal weer goed.
De hechte familieband, je dromen navolgen en natuurlijk de liefde staan naast de communicatie centraal in het verhaal.
De roos van Montblanc is een zomerse feelgood die je het gevoel geeft dat je in Spanje bent en de bloemen bijna kunt ruiken.
April 30, 2025
🌹 Dankjewel @jamileigh.author en @jewelbooks.publishing voor dit recensie-exemplaar!
⭐️ 3,5
“De Roos van Mont Blanc” van Jami Leigh is precies het soort feelgood dat je wilt lezen met een koud drankje in de zon of op een terras in het voorjaar! ☀️
Rosalie runt samen met haar moeder en zus een bloemenwinkel in een klein Spaans dorpje, maar haar hart ligt in Nederland. Wanneer Luc – de knappe kleinzoon van hun grootste klant – twijfelt over het overnemen van zijn familiebedrijf, ziet Rosalie een kans om terug te keren naar Nederland. Maar terwijl Luc steeds vaker haar pad kruist, begint haar twijfel toe te nemen. Wat als haar grootste wens niet is wat haar gelukkig maakt?
Rosalie en Luc zijn twee verschillende mensen, en toch weet Jami Leigh hun worstelingen op een herkenbare en gevoelige manier in beeld te brengen. Wat opvalt, is hoe veerkracht centraal staat in dit verhaal – ondanks rouw, mentale uitdagingen en twijfels over de toekomst, laten de personages zien dat je altijd een keuze hebt. Dat maakt hen menselijk, geloofwaardig en eigen. De afwisseling in perspectief tussen Rosalie en Luc draagt hier echt aan bij: je leeft met allebei mee, en dat maakt de spanning tussen hart en verstand voelbaar.
Wat ik bijzonder vond, waren de bloemen tussen de hoofdstukken door. Een subtiele, maar mooie manier om symboliek aan het verhaal toe te voegen. Het gaf elk hoofdstuk nét dat beetje extra, en paste mooi bij het bloemenwinkeltje van Rosalie’s familie.
Toch had ik ook wat kanttekeningen. De communicatie tussen de personages liet soms te wensen over – er werd vaak vanuit gegaan wat de ander dacht of voelde, en dat begon op een gegeven moment te irriteren. Hallo, praten helpt! Ook Rosalie’s sabotage-actie voelde wat geforceerd en haalde voor mij een beetje de sympathie weg die ik voor haar had opgebouwd.
Desondanks is dit een heerlijk verhaal voor wie houdt van zomerse romantiek met een vleugje emotionele diepgang. Het is een verhaal over kiezen, loslaten en soms juist blijven. En zeg nou zelf: een knappe kleinzoon, een bloemenwinkel én een middeleeuws festival? Dat is toc
⭐️ 3,5
“De Roos van Mont Blanc” van Jami Leigh is precies het soort feelgood dat je wilt lezen met een koud drankje in de zon of op een terras in het voorjaar! ☀️
Rosalie runt samen met haar moeder en zus een bloemenwinkel in een klein Spaans dorpje, maar haar hart ligt in Nederland. Wanneer Luc – de knappe kleinzoon van hun grootste klant – twijfelt over het overnemen van zijn familiebedrijf, ziet Rosalie een kans om terug te keren naar Nederland. Maar terwijl Luc steeds vaker haar pad kruist, begint haar twijfel toe te nemen. Wat als haar grootste wens niet is wat haar gelukkig maakt?
Rosalie en Luc zijn twee verschillende mensen, en toch weet Jami Leigh hun worstelingen op een herkenbare en gevoelige manier in beeld te brengen. Wat opvalt, is hoe veerkracht centraal staat in dit verhaal – ondanks rouw, mentale uitdagingen en twijfels over de toekomst, laten de personages zien dat je altijd een keuze hebt. Dat maakt hen menselijk, geloofwaardig en eigen. De afwisseling in perspectief tussen Rosalie en Luc draagt hier echt aan bij: je leeft met allebei mee, en dat maakt de spanning tussen hart en verstand voelbaar.
Wat ik bijzonder vond, waren de bloemen tussen de hoofdstukken door. Een subtiele, maar mooie manier om symboliek aan het verhaal toe te voegen. Het gaf elk hoofdstuk nét dat beetje extra, en paste mooi bij het bloemenwinkeltje van Rosalie’s familie.
Toch had ik ook wat kanttekeningen. De communicatie tussen de personages liet soms te wensen over – er werd vaak vanuit gegaan wat de ander dacht of voelde, en dat begon op een gegeven moment te irriteren. Hallo, praten helpt! Ook Rosalie’s sabotage-actie voelde wat geforceerd en haalde voor mij een beetje de sympathie weg die ik voor haar had opgebouwd.
Desondanks is dit een heerlijk verhaal voor wie houdt van zomerse romantiek met een vleugje emotionele diepgang. Het is een verhaal over kiezen, loslaten en soms juist blijven. En zeg nou zelf: een knappe kleinzoon, een bloemenwinkel én een middeleeuws festival? Dat is toc
April 26, 2025
3,5 ⭐️
Vandaag zijn @softspinessturdycovers , @_life_between_books_ en ik aan de beurt in de blogtour van 𝐃𝐞 𝐑𝐨𝐨𝐬 𝐯𝐚𝐧 𝐌𝐨𝐧𝐭𝐛𝐥𝐚𝐧𝐜 🌹
Jami Leigh, bekend van o.a. 𝐃𝐞 𝐍𝐢𝐞𝐮𝐰𝐞 𝐖𝐞𝐧𝐝𝐲 en 𝐃𝐚𝐧𝐬 𝐯𝐚𝐧 𝐝𝐞 𝐌𝐚𝐚𝐦𝐫𝐨𝐨𝐬, komt met haar feelgood debuut: 𝐃𝐞 𝐑𝐨𝐨𝐬 𝐯𝐚𝐧 𝐌𝐨𝐧𝐭𝐛𝐥𝐚𝐧𝐜.
𝐃𝐞 𝐑𝐨𝐨𝐬 𝐯𝐚𝐧 𝐌𝐨𝐧𝐭𝐛𝐥𝐚𝐧𝐜 is een zomerse feelgood dat is afspeelt in het zonnige Spanje. Rosalie runt samen met haar moeder, Hannah, en zus, Iris, een bloemenwinkel — Floristeria — in een Spaans dorpje. De klandizie is niet al te best, maar dankzij de grote bestellingen van de lokale B&B, die gerund wordt door een ouder Spaans echtpaar, lukt het ze toch om de eindjes aan elkaar te knopen.
Rosalie zou het liefst terug naar Nederland gaan, maar vind dat ze dat tegenover haar moeder en zus niet kan maken. Als bekend wordt dat het ouder echtpaar willen stoppen met de B&B en hun kleinzoon uit Nederland misschien de zaak zal overnemen bedenkt Rosalie een list. Als de B&B geen bestellingen meer bij de bloemenwinkel plaatst betekent dat het einde van de winkel en kunnen zij en haar moeder en zus terug naar Nederland.
Het verhaal wordt vanuit de perspectieven van Rosalie en Luc (dé kleinzoon) vertelt, waardoor je als lezer net wat meer weet dan de twee hoofdpersonen. De personages in het boek hebben allemaal een sterk eigen karakter en staan wat mij betreft als een huis.
Jami Leigh heeft een fijne schrijf- en vertelstijl, waardoor de Spaanse sferen goed overkomen. Stiekem ben ik benieuwd of de auteur zich heeft laten inspireren door 𝐃𝐢𝐚𝐝𝐚 𝐝𝐞 𝐒𝐚𝐧𝐭 𝐉𝐨𝐫𝐝𝐢.
𝐃𝐞 𝐑𝐨𝐨𝐬 𝐯𝐚𝐧 𝐌𝐨𝐧𝐭𝐛𝐥𝐚𝐧𝐜 gaf mij zelfs wel wat Nederlandse romcom vibes.
Tot slot wil ik Jami Leigh bedanken voor het recensie exemplaar 🙏🏻
Vandaag zijn @softspinessturdycovers , @_life_between_books_ en ik aan de beurt in de blogtour van 𝐃𝐞 𝐑𝐨𝐨𝐬 𝐯𝐚𝐧 𝐌𝐨𝐧𝐭𝐛𝐥𝐚𝐧𝐜 🌹
Jami Leigh, bekend van o.a. 𝐃𝐞 𝐍𝐢𝐞𝐮𝐰𝐞 𝐖𝐞𝐧𝐝𝐲 en 𝐃𝐚𝐧𝐬 𝐯𝐚𝐧 𝐝𝐞 𝐌𝐚𝐚𝐦𝐫𝐨𝐨𝐬, komt met haar feelgood debuut: 𝐃𝐞 𝐑𝐨𝐨𝐬 𝐯𝐚𝐧 𝐌𝐨𝐧𝐭𝐛𝐥𝐚𝐧𝐜.
𝐃𝐞 𝐑𝐨𝐨𝐬 𝐯𝐚𝐧 𝐌𝐨𝐧𝐭𝐛𝐥𝐚𝐧𝐜 is een zomerse feelgood dat is afspeelt in het zonnige Spanje. Rosalie runt samen met haar moeder, Hannah, en zus, Iris, een bloemenwinkel — Floristeria — in een Spaans dorpje. De klandizie is niet al te best, maar dankzij de grote bestellingen van de lokale B&B, die gerund wordt door een ouder Spaans echtpaar, lukt het ze toch om de eindjes aan elkaar te knopen.
Rosalie zou het liefst terug naar Nederland gaan, maar vind dat ze dat tegenover haar moeder en zus niet kan maken. Als bekend wordt dat het ouder echtpaar willen stoppen met de B&B en hun kleinzoon uit Nederland misschien de zaak zal overnemen bedenkt Rosalie een list. Als de B&B geen bestellingen meer bij de bloemenwinkel plaatst betekent dat het einde van de winkel en kunnen zij en haar moeder en zus terug naar Nederland.
Het verhaal wordt vanuit de perspectieven van Rosalie en Luc (dé kleinzoon) vertelt, waardoor je als lezer net wat meer weet dan de twee hoofdpersonen. De personages in het boek hebben allemaal een sterk eigen karakter en staan wat mij betreft als een huis.
Jami Leigh heeft een fijne schrijf- en vertelstijl, waardoor de Spaanse sferen goed overkomen. Stiekem ben ik benieuwd of de auteur zich heeft laten inspireren door 𝐃𝐢𝐚𝐝𝐚 𝐝𝐞 𝐒𝐚𝐧𝐭 𝐉𝐨𝐫𝐝𝐢.
𝐃𝐞 𝐑𝐨𝐨𝐬 𝐯𝐚𝐧 𝐌𝐨𝐧𝐭𝐛𝐥𝐚𝐧𝐜 gaf mij zelfs wel wat Nederlandse romcom vibes.
Tot slot wil ik Jami Leigh bedanken voor het recensie exemplaar 🙏🏻
April 28, 2025
De roos van Montblanc is de eerste feelgood van Jami Leigh. Met dit boek laat ze zien dat ze ook iets anders dan fantasy kan schrijven.
Sinds het overlijden van haar vader woont Rosalie, samen met haar moeder Hannah en zus Iris in een klein Spaans dorp, waar ze een bloemenwinkel. Rosalie wil het liefst naar Nederland terug, maar kan niet zonder haar moeder en zus. De grootste inkomsten van de bloemenwinkel komen van een B&B. Wanneer de eigenaars er mee stoppen en hun kleinzoon Luc de boel misschien gaat overnemen, is de toekomst van de bloemenwinkel onzeker. Is dit een kans om weer naar Nederland te gaan?
De roos van Montblanc is een fijne feelgood, waarbij mijn hart meteen openging voor Luc en ik dan ook regelmatig verontwaardigd was over de acties van Rosalie. Het verhaal was goed opgebouwd en zat ook goed in elkaar. Ook zaten er genoeg elementen in om het een verrassend verhaal te maken.
Jami heeft een beeldende en eenvoudige schrijfstijl. Zonder te veel nadenken vloog ik door het boek heen. Buitend de romantiek en de tegenslagen zaten er ook thema's in als vriendschap, famlie en jezelf vinden. Dit zorgde voor warme gevoelens, een lach en ook een klein traantje ( het moment dat ze niet zomaar naar Spanje zijn gegaan).
Kortom ik heb genoten van De roos van Montblanc. Jami kan ook prima feelgoods schrijven en ik hoop nog veel van haar te lezen. Het verhaal is uit en af, maar toch zou ik het leuk vinden om in een vervolg meer te lezen over haar zus Iris.
Bedankt Jami voor het recensieexemplaar
Sinds het overlijden van haar vader woont Rosalie, samen met haar moeder Hannah en zus Iris in een klein Spaans dorp, waar ze een bloemenwinkel. Rosalie wil het liefst naar Nederland terug, maar kan niet zonder haar moeder en zus. De grootste inkomsten van de bloemenwinkel komen van een B&B. Wanneer de eigenaars er mee stoppen en hun kleinzoon Luc de boel misschien gaat overnemen, is de toekomst van de bloemenwinkel onzeker. Is dit een kans om weer naar Nederland te gaan?
De roos van Montblanc is een fijne feelgood, waarbij mijn hart meteen openging voor Luc en ik dan ook regelmatig verontwaardigd was over de acties van Rosalie. Het verhaal was goed opgebouwd en zat ook goed in elkaar. Ook zaten er genoeg elementen in om het een verrassend verhaal te maken.
Jami heeft een beeldende en eenvoudige schrijfstijl. Zonder te veel nadenken vloog ik door het boek heen. Buitend de romantiek en de tegenslagen zaten er ook thema's in als vriendschap, famlie en jezelf vinden. Dit zorgde voor warme gevoelens, een lach en ook een klein traantje ( het moment dat ze niet zomaar naar Spanje zijn gegaan).
Kortom ik heb genoten van De roos van Montblanc. Jami kan ook prima feelgoods schrijven en ik hoop nog veel van haar te lezen. Het verhaal is uit en af, maar toch zou ik het leuk vinden om in een vervolg meer te lezen over haar zus Iris.
Bedankt Jami voor het recensieexemplaar
May 7, 2025
Jami Leigh (1995) besloot haar schrijfdroom na te jagen en richtte haar uitgeverij Jewel Books op. Ze helpt ook andere schrijvers via haar platform SchrijfAmbitie. Zelf schrijft ze veel Young Adult, sprookjesachtige fantasy en dystopische SF. De Roos van Montblanc is haar eerste echte feelgoodroman, al bevatten al haar verhalen wel romantiek.
In De Roos van Montblanc leren we Rosalie kennen, die samen met haar moeder en zus Iris een bloemenzaak runt in een slaperig Spaans dorpje, maar diep in haar hart was ze liever in Nederland gebleven. De zaak draait bijna volledig op de klandizie van een nabij gelegen B&B en wanneer de eigenaren willen stoppen en hun kleinzoon Luc komt kijken of hij de B&B zal overnemen, ziet Rosalie daarin een kans om terug naar Nederland te gaan. Als de klandizie van de B&B stopt, moeten ze wel, toch? Probleem is alleen dat Luc wel heel erg leuk is, dus ze begint te twijfelen. Luc wil haar alle ruimte geven en is mede daardoor niet duidelijk over wat hij zelf wil. Met het middeleeuwse festival Sant-Jordi voor de deur begint Rosalie zich te realiseren dat ze misschien krijgt wat ze niet meer wil.
Wat ik heel goed vond is dat in het voorwoord werd aangegeven dat Rosalie neurodivers is. Uit het verhaal blijkt dat niet expliciet, maar het verklaart wel haar reacties en manier van denken. Het was interessant om te lezen hoe dit bij haar werkt en ook een verfrissende, originele insteek voor een feelgoodverhaal. Ze is lief en behulpzaam, draagt dromerige jurken en vindt dat mannen best prinsen op witte paarden mogen zijn. Luc heeft zijn eigen kwesties, maar wordt ook heel herkenbaar en echt neergezet. Het leven in Spanje wordt op een heerlijke manier door het verhaal verweven en het middeleeuws festival was een heerlijke kers op de taart waardoor je een fijn vakantiegevoel krijgt, maar de teleurstelling van verkeerde verwachtingen over wonen en werken in het buitenland krijgt ook een plekje in dit verhaal.Verlies, loslaten en verwerken zijn andere serieuze thema's die zorgen voor realisme en diepgang in een warm, romantisch verhaal waarin dromen worden nagejaagd en liefde op onverwachte plekken ontstaat. Dit alles in de frisse, meeslepende schrijfstijl van Jami Leigh zorgt ervoor dat ik hoop dat er nog vele feelgoods mogen volgen.
In De Roos van Montblanc leren we Rosalie kennen, die samen met haar moeder en zus Iris een bloemenzaak runt in een slaperig Spaans dorpje, maar diep in haar hart was ze liever in Nederland gebleven. De zaak draait bijna volledig op de klandizie van een nabij gelegen B&B en wanneer de eigenaren willen stoppen en hun kleinzoon Luc komt kijken of hij de B&B zal overnemen, ziet Rosalie daarin een kans om terug naar Nederland te gaan. Als de klandizie van de B&B stopt, moeten ze wel, toch? Probleem is alleen dat Luc wel heel erg leuk is, dus ze begint te twijfelen. Luc wil haar alle ruimte geven en is mede daardoor niet duidelijk over wat hij zelf wil. Met het middeleeuwse festival Sant-Jordi voor de deur begint Rosalie zich te realiseren dat ze misschien krijgt wat ze niet meer wil.
Wat ik heel goed vond is dat in het voorwoord werd aangegeven dat Rosalie neurodivers is. Uit het verhaal blijkt dat niet expliciet, maar het verklaart wel haar reacties en manier van denken. Het was interessant om te lezen hoe dit bij haar werkt en ook een verfrissende, originele insteek voor een feelgoodverhaal. Ze is lief en behulpzaam, draagt dromerige jurken en vindt dat mannen best prinsen op witte paarden mogen zijn. Luc heeft zijn eigen kwesties, maar wordt ook heel herkenbaar en echt neergezet. Het leven in Spanje wordt op een heerlijke manier door het verhaal verweven en het middeleeuws festival was een heerlijke kers op de taart waardoor je een fijn vakantiegevoel krijgt, maar de teleurstelling van verkeerde verwachtingen over wonen en werken in het buitenland krijgt ook een plekje in dit verhaal.Verlies, loslaten en verwerken zijn andere serieuze thema's die zorgen voor realisme en diepgang in een warm, romantisch verhaal waarin dromen worden nagejaagd en liefde op onverwachte plekken ontstaat. Dit alles in de frisse, meeslepende schrijfstijl van Jami Leigh zorgt ervoor dat ik hoop dat er nog vele feelgoods mogen volgen.
April 29, 2025
Het verhaal gaat over Rosalie die een jaar geleden is verhuisd naar Spanje samen met haar moeder en zus om daar een bloemenzaak te beginnen.
Rosalie wilde helemaal niet verhuizen naar het buitenland, maar om alleen in Nederland te blijven zag ze ook niet voor zich.
Meneer en mevrouw Qarcía's runnen een B&B in het zelfse Spaanse dorp, maar als ze besluiten te stoppen met hun B&B raakt Rosalie, haar moeder en zus hun grootste klant kwijt. Is dit een goed moment voor Rosalie om haar moeder over te halen terug te gaan naar Nederland?
Maar dan ontmoet ze Luc, de kleinzoon van de Qarcía's. En dan begint ze toch te twijfelen.
Het verhaal is heerlijk om te lezen. Het heeft een zomerse sfeer en omdat het verhaal zich voornamelijk afspeeld in Spanje, vind ik dat het goed is overgekomen in het verhaal. Het boek leest lekker makkelijk weg en de personages vind ik leuk.
De personages zijn goed en sterk uitgeschreven en hebben allemaal hun eigen karakter. Zo lees je de hoofdstukken in de perspectieven van Rosalie en Luc en leer je ze steeds beter kennen, wat ik zelf altijd een fijne manier van lezen vind.
Dit is gewoon een heerlijk boek om te lezen als je houdt van een typisch feelgood verhaal en zin hebt om even met je hoofd in het heerlijke Spanje te zijn.
Rosalie wilde helemaal niet verhuizen naar het buitenland, maar om alleen in Nederland te blijven zag ze ook niet voor zich.
Meneer en mevrouw Qarcía's runnen een B&B in het zelfse Spaanse dorp, maar als ze besluiten te stoppen met hun B&B raakt Rosalie, haar moeder en zus hun grootste klant kwijt. Is dit een goed moment voor Rosalie om haar moeder over te halen terug te gaan naar Nederland?
Maar dan ontmoet ze Luc, de kleinzoon van de Qarcía's. En dan begint ze toch te twijfelen.
Het verhaal is heerlijk om te lezen. Het heeft een zomerse sfeer en omdat het verhaal zich voornamelijk afspeeld in Spanje, vind ik dat het goed is overgekomen in het verhaal. Het boek leest lekker makkelijk weg en de personages vind ik leuk.
De personages zijn goed en sterk uitgeschreven en hebben allemaal hun eigen karakter. Zo lees je de hoofdstukken in de perspectieven van Rosalie en Luc en leer je ze steeds beter kennen, wat ik zelf altijd een fijne manier van lezen vind.
Dit is gewoon een heerlijk boek om te lezen als je houdt van een typisch feelgood verhaal en zin hebt om even met je hoofd in het heerlijke Spanje te zijn.
April 29, 2025
Rosalie woont samen met haar zus Iris en moeder Hannah in het Spaanse dorpje La Riba.
Ze werken samen in een bloemenwinkel, Floristeria Rosiris.
Hun grootste klant is een ouder echtpaar van de B&B een stukje verderop, Casa Garcia. Zonder hun hebben ze bijna geen klanten en zullen ze de zaak moeten sluiten.
Zodra Rosalie erachter komt dat de huidige eigenaren van de B&B met hun zaak willen stoppen hoopt ze dat haar droom uitkomt, teruggaan naar Nederland.
Helaas komt ze erachter dat ze het willen overdragen aan hun kleinzoon Luc.
Ze wordt aangewezen om hem rond te leiden in La Riba.
Tijdens deze rondleiding doet ze er alles aan om ervoor te zorgen dat hij van gedachten verandert. Dit in de hoop dat ze terug naar Nederland verhuizen als ze hun grootste klant in de bloemenzaak kwijtraken.
Helaas komt ze erachter dat Luc stiekem eigenlijk een hele leuke en knappe jongen is, maar probeert hem ook op afstand te houden, dit is niet al te makkelijk.
Het levert dan ook leuke, grappige en romantische momenten op. Dit maakt het erg leuk om door te blijven lezen.
'Roos van Montblanc' is geschreven vanuit Rosalie en Luc.
Leuk feitje, hun gedachten, die ze niet hardop durven uit te spreken, staan in het verhaal in schuingedrukte zinnen geschreven. Het leuke hiervan is dat je hun en hun gedachten op deze manier beter leert kennen.
Echt een heerlijke feelgood waarin ik persoonlijk hoopte dat Rosalie en Luc een relatie met elkaar zouden krijgen.
Of dit daadwerkelijk gaat gebeuren lees je in het boek.
Hou je van feelgoods en wil je weten hoe het tussen Roos en Luc afloopt?
Lees dan zeker dit boek!
Ze werken samen in een bloemenwinkel, Floristeria Rosiris.
Hun grootste klant is een ouder echtpaar van de B&B een stukje verderop, Casa Garcia. Zonder hun hebben ze bijna geen klanten en zullen ze de zaak moeten sluiten.
Zodra Rosalie erachter komt dat de huidige eigenaren van de B&B met hun zaak willen stoppen hoopt ze dat haar droom uitkomt, teruggaan naar Nederland.
Helaas komt ze erachter dat ze het willen overdragen aan hun kleinzoon Luc.
Ze wordt aangewezen om hem rond te leiden in La Riba.
Tijdens deze rondleiding doet ze er alles aan om ervoor te zorgen dat hij van gedachten verandert. Dit in de hoop dat ze terug naar Nederland verhuizen als ze hun grootste klant in de bloemenzaak kwijtraken.
Helaas komt ze erachter dat Luc stiekem eigenlijk een hele leuke en knappe jongen is, maar probeert hem ook op afstand te houden, dit is niet al te makkelijk.
Het levert dan ook leuke, grappige en romantische momenten op. Dit maakt het erg leuk om door te blijven lezen.
'Roos van Montblanc' is geschreven vanuit Rosalie en Luc.
Leuk feitje, hun gedachten, die ze niet hardop durven uit te spreken, staan in het verhaal in schuingedrukte zinnen geschreven. Het leuke hiervan is dat je hun en hun gedachten op deze manier beter leert kennen.
Echt een heerlijke feelgood waarin ik persoonlijk hoopte dat Rosalie en Luc een relatie met elkaar zouden krijgen.
Of dit daadwerkelijk gaat gebeuren lees je in het boek.
Hou je van feelgoods en wil je weten hoe het tussen Roos en Luc afloopt?
Lees dan zeker dit boek!
September 27, 2025
Voor iedereen die zich soms net even anders voelt, maar niet precies weet waarom."
De note van de schrijfster sprak me al direct aan als neurospicy persoon 😅
Rosalie runt een bloemenwinkel in een klein plaatsje in Spanje samen met haar moeder en haar zus. Ze zijn noodgedwongen naar Spanje verhuisd om een nieuw bestaan op te bouwen, maar financieel valt het niet mee.
Op een dag komt Luc in haar winkel een boeket kopen en vertelt ze enthousiast de legende van Sint Joris over de man die een draak versloeg en dat dit de reden is dat mannen hun geliefde elk jaar op 23 april een roos geven. Uit dit fragment blijkt meteen haar neurodivergente reactie omdat ze denkt dat Luc haar uitlacht, terwijl hij dat niet doet. Ik vond dat fijn een snelle introductie met de hoofdpersoon.
Als hij dan ook nog eens enorm behulpzaam blijkt heeft ie in elk geval mijn hart al veroverd, maar toch doet ie af en toe dingen waarvan ik denk "kom op gast".
Luc is van plan om de b&b van zijn grootouders over te nemen, maar twijfelt nog, hij is naar Spanje gekomen om dit voor zichzelf uit te zoeken.
Ik vind Rosalie erg likable. Hoe ze Luc af en toe op zijn plek zet, heerlijk en verfrissend!
Of Luc de B&B overneemt en uiteindelijk een relatie krijgt met Rosalie? Je leest het in dit heerlijke boek van jamileigh 🥰🩷🔥
Ik waande me even in Spanje en dat was echt een verademing met het gure weer de laatste tijd 🤭
De note van de schrijfster sprak me al direct aan als neurospicy persoon 😅
Rosalie runt een bloemenwinkel in een klein plaatsje in Spanje samen met haar moeder en haar zus. Ze zijn noodgedwongen naar Spanje verhuisd om een nieuw bestaan op te bouwen, maar financieel valt het niet mee.
Op een dag komt Luc in haar winkel een boeket kopen en vertelt ze enthousiast de legende van Sint Joris over de man die een draak versloeg en dat dit de reden is dat mannen hun geliefde elk jaar op 23 april een roos geven. Uit dit fragment blijkt meteen haar neurodivergente reactie omdat ze denkt dat Luc haar uitlacht, terwijl hij dat niet doet. Ik vond dat fijn een snelle introductie met de hoofdpersoon.
Als hij dan ook nog eens enorm behulpzaam blijkt heeft ie in elk geval mijn hart al veroverd, maar toch doet ie af en toe dingen waarvan ik denk "kom op gast".
Luc is van plan om de b&b van zijn grootouders over te nemen, maar twijfelt nog, hij is naar Spanje gekomen om dit voor zichzelf uit te zoeken.
Ik vind Rosalie erg likable. Hoe ze Luc af en toe op zijn plek zet, heerlijk en verfrissend!
Of Luc de B&B overneemt en uiteindelijk een relatie krijgt met Rosalie? Je leest het in dit heerlijke boek van jamileigh 🥰🩷🔥
Ik waande me even in Spanje en dat was echt een verademing met het gure weer de laatste tijd 🤭
September 20, 2025
Recensie volgt
January 6, 2026
leuk mooi verhaal graag geluisterd
May 8, 2025
Het boek gaat over Rosalie die samen met haar moeder en zus een bloemenwinkel heeft in een afgelegen Spaans dorpje. Toch wil ze graag terug naar Nederland.
Als ze Luc tegenkomt, die mogelijks de B&B van zijn grootouders zal overnemen, bedenken ze samen een plan. Maar is dat wel echt wat ze wil?
.
Rosalie was een leuk hoofdpersonage waar veel boekenliefhebbers zich in zullen terugvinden. Ook het contrast met het karakter van haar zus was goed uitgewerkt.
De setting was heel idyllisch en knus, waar het middeleeuwse festival aan het einde alleen maar aan bijdroeg.
Het verhaal zelf vond ik persoonlijk iets minder, omdat er wat tropes werden gebruikt waar ik niet zo'n fan van ben.
.
In de ARC zag ik wat grammaticale foutjes, maar Jami heeft sindsdien nog een redactieronde gedaan.
.
Kortom: als je op zoek bent naar een luchtig verhaal met zomerse vibes, dan is dit boek voor jou!
.
Heel erg bedankt @jamileigh.author en @jewelbooks.publishing voor de ARC in ruil voor mijn eerlijke mening.
Als ze Luc tegenkomt, die mogelijks de B&B van zijn grootouders zal overnemen, bedenken ze samen een plan. Maar is dat wel echt wat ze wil?
.
Rosalie was een leuk hoofdpersonage waar veel boekenliefhebbers zich in zullen terugvinden. Ook het contrast met het karakter van haar zus was goed uitgewerkt.
De setting was heel idyllisch en knus, waar het middeleeuwse festival aan het einde alleen maar aan bijdroeg.
Het verhaal zelf vond ik persoonlijk iets minder, omdat er wat tropes werden gebruikt waar ik niet zo'n fan van ben.
.
In de ARC zag ik wat grammaticale foutjes, maar Jami heeft sindsdien nog een redactieronde gedaan.
.
Kortom: als je op zoek bent naar een luchtig verhaal met zomerse vibes, dan is dit boek voor jou!
.
Heel erg bedankt @jamileigh.author en @jewelbooks.publishing voor de ARC in ruil voor mijn eerlijke mening.
Displaying 1 - 21 of 21 reviews