Het Hekkenhuis: Op bezoek bij King Lear

by Pepijn Lievens, Lukas Verstraete (Illustrator)

Spijt. Jackson heeft enorm veel spijt.
Het is zijn schuld dat zijn juf in het ziekenhuis ligt. En het is nog wel zijn lievelingsjuf. Hij kreeg kortsluiting in zijn hoofd, omdat hij terugdacht aan Burundi, het land waar hij samen met zijn gezin wegvluchtte. Jackson wil wel sorry zeggen tegen de juf, maar het lukt hem niet.
Ze raadt hem aan om naar het Hekkenhuis te gaan. Jackson maakt er kennis met een geharnaste ridder, een meisje dat graag propjes schiet en een stokoude man die beweert dat hij vroeger koning King Lear. En toevallig of niet is King Lear de geknipte persoon om Jackson te helpen.
 
Over Het bijna helemaal waargebeurde verhaal van
'Lievens mixt realisme en absurdisme op een heerlijk normale manier. [...] Maar ontroerend is het net zo goed.'
- Edward van de Vendel
'Een hartverwarmend boek voor kinderen en grote mensen. [...] Een fris boek als dit werkt heel goed tegen maagzuur, zeurende knieën en hangende mondhoeken.'
- Bart Moeyaert

69 pages, Kindle Edition

Published June 3, 2025

About the author

Pepijn Lievens is een Vlaamse acteur en schrijver.

Pepijn Lievens in de Nederlandstalige Wikipedia


Pepijn Lievens is a Flemish actor and writer.

Reviews

[Suzanne]

Misschien heb ik te weinig literaire kennis om dit boek goed te kunnen waarderen, want ik begreep niet helemaal de toegevoegde waarde van het Hekkenhuis en de boekpersonages die daar woonden.
Het verhaal eromheen vond ik wel heel mooi, vol gekke humor en groot drama klein opgeschreven.
Jackson, de hoofdpersoon van dit boek, trekt in een vlaag van woede door onverwerkt trauma, het digibord van de muur. Deze valt bovenop de voet van juf Annie, die daardoor in het ziekenhuis komt te liggen. Jackson heeft spijt, maar sorry zeggen lukt hem niet. Daarom stuurt de juf hem naar het Hekkenhuis, om eens met een zekere meneer Lear te praten. Die luistert naar Jacksons verhaal: uit de oorlog in Burundi gevlucht en als bootvluchteling naar Europa gekomen.
Allemaal erg invoelend en mooi beschreven, maar voor mij was het laatste deel te gemakkelijk. Ik vond het aandeel van het Hekkenhuis in de ommekeer gewoon te mager en de verschillende personages niet zo werken.

[Ria]

Er mist iets.

[Kirsten Paoline König · Rating 4 out of 5]

'Joy' meets 'Misjka' meets 'Violet Sopjes' - over de uit Burundi gevluchte Jackson die twee jaar nadat zijn oom door soldaten werd vermoord zo'n ander leven heeft, dat een eenvoudige vermenigvuldigsom hem het digibord van de muur laat trekken. In het 'Hekkenhuis' dat de bijna gepensioneerde juf Annie hem aanraadt, scheumeren boekfiguren met spijt, een oud vrouwtje met sigaar, Romeo & Julia, Pippi en Jip en Janneke.

Jackson snapt langzaam dat hij misschien niet zo eenvoudig 'sorry' kan zeggen omdat er niemand ooit is geweest die excuses heeft aangeboden voor wat hem is aangedaan.

Geestig en mal, met een les seksuele opvoeding door een bejaarde juf, een invalmeester in zwembroek tijdens een loopje naar de supermarkt en überhaupt dat hele Hekkenhuis, maar tegelijkertijd lief en ontroerend.

Jackson, die niet veel leest en aangeeft thuis nu eenmaal geen boeken te hebben (wel een moeder die hard moet werken, een zus die laveloos urenlang op een schermpje tettert en een gefrustreerde vader die ingenieur was maar zonder verblijfsvergunning niet aan een baan kan komen) vraagt zich zodra hij doorheeft dat het Hekkenhuis vol boekfiguren zit af of hij er zelf niet een is zonder het door te hebben. En wanneer zijn naar paarse snoepjes ruikende juf Annie dan ook nog eens zegt niet zeker te weten dat ze er geen is, wordt het helemaal meta meta. Een verhaal waarin alles kan, zoals dat in een verhaal nu eenmaal kan - ook voelen dat sorry zeggen heel lastig is als je een kindertijd hebt zoals die van Jackson. En veel kinderen met hem.

Het voelde wel wat wit gedacht en kort door de bocht dat uitgerekend de gedode oom Jackson ertoe zou brengen 'sorry' te kunnen uitbrengen. Anderzijds is het 'mogen' en kunnen denken aan zijn geliefde oom een louterend kantelpunt en een manier om wat er gebeurd is in Burundi te kunnen meenemen in het nu. Het gesprek tussen Jackson en zijn oom waarin Jackson vertelt wat hij later wil gaan doen, is mijn favoriete scène uit het boek.

Alles wat ik van Pepijn Lievens heb gelezen vind ik geestig en bijzonder. Ik krijg het lastig ouders (en hun kinderen) aangeraden, maar met twee collega's die het al lazen en er lyrisch over zijn wordt dit wellicht zijn doorbraak in Amsterdam ;-)



Eén ding: de opblaaspop-mondjes van de getekende personages passen misschien wel bij die genoemde les seksuele voorlichting, maar ik kan ze niet ont-zien helaas. Brrr.

[Saskia · Rating 5 out of 5]

“Maar ja, hier in het Hekkenhuis kan alles natuurlijk. Zoals in een boek ook alles kan. Als het maar bedacht wordt.”

Ik las Het Hekkenhuis in één keer uit en bleef blij en verwonderd achter. Dit jeugdboek, dat ook perfect geschikt is voor volwassenen, heeft alles waar ik zo van hou! Zowel de inhoud, schrijfstijl als illustraties zijn zo origineel en heerlijk ‘buiten de lijntjes’.

“Anders? Iedereen is toch anders? En mijn mening is: als iedereen anders is, is anders normaal.”

Juf Annie is de lievelingsjuf van Jackson. Ze is lief, grappig, geduldig, ruikt lekker en schrijft mooie gedichten. Maar door Jackson zijn schuld ligt ze nu in het ziekenhuis. Hij is boos op zichzelf en vindt het erg wat hij gedaan heeft, maar ‘het spijt me’ kan hij niet zeggen. De herinneringen aan Burundi, aan de overtocht, aan zijn oom en de soldaten… hij kreeg in de klas ineens kortsluiting in zijn hoofd. Gelukkig wil Juf Annie hem wel helpen. Ze stuurt Jackson naar Het Hekkenhuis, een huis vol vreemde snuiters! Een geharnaste ridder, de gebroeders K., Owen Meany, José Arcadio Buendía… Maar het is meneer Lear die hulp kan bieden aan Jackson.

“Een simpele sorry kan wonderen doen.”

Het Hekkenhuis heeft mij zo fijn verrast! Dit boek is grappig, lief, serieus, ontroerend, hilarisch, magisch! Het ene moment was ik zo intens ontroerd, als Lear denkt te weten waarom Jackson geen sorry kan zeggen. Zoveel emotie in één zinnetje, in zijn zeer gevat antwoord. En dan kom je weer in een hilarische situatie terecht als Jackson meester Erik op straat tegenkomt in een witte onderbroek. Maar ook hier hangt weer een mooi verhaaltje aan vast! Vaak gedurfd, altijd eerlijk. Het Hekkenhuis is een verhaal over een jongen die zijn land moest verlaten, die hier een nieuw leven probeert op te bouwen. Maar het is ook een knappe en originele ode een boeken en verhalen.

Ik wil nog zoveel vertellen over Het Hekkenhuis, over de knipoog naar Frozen, over mijn zoektocht naar boekpersonages, over die vier prachtige en originele illustraties van Lukas Verstraete, over hoe boeiend dit boek kan worden gebruikt in klasverband… Maar het is fijner als je het allemaal zelf kan ontdekken, en nog zoveel meer!

“Natuurlijk, boekpersonages sterven nooit helemaal, omdat ze verder leven in hun verhalen.”

Enfin, Het Hekkenhuis is dus een absolute aanrader voor liefhebbers van buitenbeentjes! Ik hou er alvast van!

Met dank aan uitgeverij Lannoo voor het recensie-exemplaar.

[Karin · Rating 4 out of 5]

Origineel verhaal over spijt en sorry zeggen.