De violist

by Ingrid de Vries

Laurens heeft tal van redenen om aan zijn ouderlijk huis te willen ontsnappen. Hij vindt een toevluchtsoord bij Guido, die hem kennis laat maken met de viool. Laurens blijkt een groot talent en besteedt al zijn vrije uren aan de muziek. De band met Guido wordt intenser en als muzikant wordt hij steeds beter. Met de toelating tot het conservatorium kan Laurens eindelijk zijn eigen weg inslaan, los van iedereen. Guido blijft decennialang reikhalzend uitkijken naar een weerzien. Tot hij besluit niet langer af te wachten en Laurens een bezoek te brengen. Maar Laurens is ziek.

‘Ingrid combineert een fantastische fijngevoeligheid met de frisheid van een verse schrijfster. Ze is jeugdig en wijs tegelijk, wat een verhaal oplevert dat nog dagen zachtjes in je hoofd en je hart door blijft fluisteren.’ – Jowi Schmitz

'Dit verhaal [...] dwong bewondering af.' - Rik van de Westelaken

Kim Putters over Water val: 'Bij Water val heb ik een traan moeten laten. In dat verhaal komt alles samen.'

Genres: Fiction, Roman, Ebooks, Music

138 pages, Kindle Edition

Published July 1, 2025

Reviews

[Astrid Inge · Rating 4 out of 5]

Dit boek heb ik gisteren gekregen en ik heb het in een ruk uitgelezen.
Een kort verhaal vol melancholie. Over een concertviolist en een jonge jongen die van hem viool leert spelen. Er groeit een bijzondere vriendschap tussen hen, maar vanaf de eerste pagina voel je de spanning van iets wat verborgen blijft.  
Het is een ontroerend verhaal, knap geschreven, goed opgebouwd en met een bijzonder mooi einde. Even slikken.

[Thera · Rating 5 out of 5]

Wat een prachtig mooi boek is De Violist. Twee mooi uitgewerkte personages bouwen in korte tijd een band op vanuit hun passie voor muziek. Ze gaan ieder hun eigen weg, waarbij de schrijfster je weet mee te nemen in de jaren die volgen en beschrijft precies de juiste haakjes en gebeurtenissen om je nieuwsgierigheid te wekken. Prachtig beschreven en ontroerend!

[Leonie Schuurmans · Rating 5 out of 5]

Een ontroerend boek over een tiener die op slag betoverd raakt door het geluid van de viool en daarin een uitweg vindt uit zijn moeilijke thuissituatie.

[Elja · Rating 5 out of 5]

Prachtig boek, zo mooi geschreven!
Fijnzinnig en empathisch!
Verdrietig ook maar toch zo prachtig 🤍

[Arjen · Rating 5 out of 5]

Een prachtig verhaal rond twee violisten die een belangrijke rol in elkaars leven spelen. Ontzettend goed geschreven en met een ontroerend verloop. Eigenlijk zou ik zo weinig mogelijk over het verhaal willen vertellen, maar iedereen oproepen dit vooral zelf te lezen.

De manier waarop Ingrid de Vries de karakters neerzet, ze authentiek, ietsje eigenwijs, maar daarbij niet meteen alles helemaal weggeeft waardoor er ruimte is voor ontwikkeling van de karakters door het boek heen is knap. Het resulteert in een lief, aandoenlijk en zeer leesbaar boek. Voor iedereen van harte aanbevolen!

[Robert Lambregts · Rating 4 out of 5]

Prachtig boekje van twee levens die met elkaar verweven raken, elkaar verliezen en toch weer samenkomen. Mooi geschreven, heel leesbaar en gevoelig, maar in mijn ogen ook net wat te kort. Het had van mij iets dieper gemogen. Maar zeker ongeveer 4 sterren waard.

[Janita · Rating 5 out of 5]

Op het einde moest ik even stoppen met lezen, omdat ik geen zin had om te huilen in de trein.

Mooi!

En nu ga ik de Chaconne luisteren.

[Diederik · Rating 4 out of 5]

Heel mooi en ontroerend verhaal waarbij alle puzzelstukjes netjes in elkaar vallen. Het boek leest bovendien heel vlot.

Ik heb wel iets met muziek en literatuur. Wanneer het personage Lea wordt opgevoerd, kan ik niet anders dan denken aan het boek van Pascal Mercier, dat literair in een hele andere categorie thuishoort.

Los hiervan bezorgt Ingrid De Vries met De violist een aangename leeservaring, wat voor deze Vlaming zeer Hollands overkomt, maar deze keer helemaal geen probleem obstakel vormde.

[Sarah · Rating 4 out of 5]

Wederom erg mooi. Mijn enige kritiek is dat het te kort en summier was dus dat lijkt me een goed teken.

[Lucienne · Rating 4 out of 5]

een verhaal dat begint in Zoutkamp, dan kan het al niet meer misgaan. dit prachtige, ontroerende, ingetogen boek in 1 ruk uitgelezen. 4.5 ster

[Aukje Delemarre · Rating 5 out of 5]

Prachtig!

[Danielle van Rijn · Rating 5 out of 5]

Ik weet niks van muziek, en kan geen muziek spelen. Maar werd betoverd door de inhoud. En het duurde me nooit te lang.

[An Cerneels · Rating 3 out of 5]

De violist vond ik niet slecht, maar ook niet echt waw; wel aangrijpend. Het verhaal maakt veel sprongen in de tijd met weinig detail info. Het boek draait vooral om de relatie tussen Guido en Laurens, waardoor andere verhaallijnen weinig worden uitgewerkt. Voor mij maakt dat het verhaal wat eenzijdig. De personages zijn wel duidelijk beschreven, maar ik miste diepgang op sommige momenten. De schrijfstijl is oké, het las vlot.
Al met al een gemiddeld boek dat geen grote indruk op mij maakte. Maar een goed boek tussendoor.

[Berdine · Rating 4 out of 5]

De violist vind ik een knap opgebouwd verhaal. Ondanks de relatief korte lengte voelt het verhaal volledig en afgerond aan. De opbouw van de personages is sterk. In weinig pagina’s krijgen de karakters veel diepgang en blijven ze geloofwaardig.

Absoluut 4 sterren waard.

[Carla · Rating 5 out of 5]

Ik begon een stukje te lezen in dit boek en voor ik het wist, liet ik me meevoeren met het verhaal, met de muziek (al moest ik me die inbeelden). Wat een mooi pareltje

[Ina Overeem · Rating 3 out of 5]

3,5’sterren

[Chantal Riefel · Rating 4 out of 5]

Bijzonder mooi verhaal hoe je iemands steun kan zijn zonder veel woorden

[Anne-Laure Decruyenaere · Rating 5 out of 5]

Prachtig pakkend verhaal, mooie schrijfstijl. Boek dat je in 1 ruk uitleest.

[Lianneke · Rating 5 out of 5]

Luisterboek

[Martine Tieleman · Rating 5 out of 5]

Wat een prachtig, verontrustend boek!
Zoeken naar geluk en jezelf mbv muziek.

[Lilian Schadee · Rating 3 out of 5]

Met gemengde gevoelens gelezen. Sowieso heb ik helemaal niets met musiceren maar ik lees wel graag iets buiten mijn comfort zone. Maar voor mij was het gewoon de ongeloofwaardigheid van het verhaal dat me stoorde. Als het een dik boek was dan was ik er waarschijnlijk mee gestopt. Nu was ik wel benieuwd hoe het af zou lopen.

[Annelies leest · Rating 5 out of 5]

De zestienjarige Laurens lijdt onder zijn thuissituatie. Maar verlichting lijkt op komst wanneer hij op een dag door de melancholische muziek van een viool naar het huis van Guido wordt geleidt. Vanaf dat moment brengt Laurens bijna al zijn tijd door bij Guido, waar hij rust vindt en zich veilig voelt. Guido laat Laurens kennis maken met de viool en al snel blijkt dat Laurens een uitzonderlijk talent heeft voor muziek. De bijzondere vriendschap die de twee mannen koesteren eindigt plotsklaps wanneer Laurens toegelaten wordt tot het conservatorium. Jaar na jaar blijft Guido wachten op enig teken van leven van Laurens, maar het blijft stil. Wanneer hij uiteindelijk besluit zelf op zoek te gaan, heeft het lot de beslissing als deels voor hem gemaakt.

Ik vond Ingrid de Vries vorige boek Water Val prachtig. De lat lag dan ook meteen een beetje hoger, maar ook nu loste ze moeiteloos mijn verwachtingen in.

In De violist word je als lezer meegenomen in de leefwereld van Laurens en Guido. Beide personages zijn gedetailleerd uitgewerkt en wisten me te raken. Dat is immers de rode draad doorheen het verhaal, aangrijpend.

Ingrid de Vries weet met enkele krachtige woorden zoveel te vertellen. Ze laat je tussen de lijnen door lezen, voelen en geeft je zoveel meer dan alleen de zinnen die ze neerpende. Het verhaal is intens, aangrijpend, doorweven met emoties, poëtisch, betoverend en mysterieus.

Het mysterieuze van het verhaal wist me steeds weer te intrigeren. Ik zat met zoveel vragen en tal van anekdotes passeerden in mijn hoofd de revue. Veel tijd om hierover na te denken had ik niet, want het verhaal nam me elke keer weer meteen volledig in beslag.

De violist is prachtige literaire proza van de bovenste plank. Ingrid de Vries weet met woorden te toveren, zinnen te doorspekken met emoties en tussen de lijnen tal van gelaagdheid te verweven. De violist is een verhaal dat verdiend om gelezen te worden, geleefd te worden, geliefd te zijn.

[Schelley · Rating 5 out of 5]

Ingrid de Vries heeft met De violist haar derde roman neergepend, na Schijnvrucht (ook een prachtig verhaal) en Water val. Haar verhalen zijn vaak doordrenkt met emotie en menselijke relaties, en ze weet als geen ander hoe ze muziek en herinnering kan verweven tot iets dat blijft nazinderen.

We volgen Laurens, een zestienjarige jongen uit Zoutkamp die op een dag de Chaconne van Bach hoort en besluit aan te bellen bij Guido, een concertviolist. Die ene impulsieve actie verandert zijn leven. Laurens, die opgroeit in een kille thuissituatie, vindt in Guido niet alleen een mentor, maar ook een soort vaderfiguur. Hun band is intens, warm en soms ook ongemakkelijk. Na drie jaar vertrekt Laurens naar het conservatorium in Utrecht, en laat hij alles achter, inclusief Guido. Vijftig jaar later keert hij terug, op zoek naar wat ooit was. Maar het verleden blijkt niet zo makkelijk op te halen. De roman springt tussen 1964 en 2014, en die tijdsprongen geven het verhaal een melancholische gelaagdheid.

De Vries schrijft met een zekere tederheid, maar ook met pit. Haar zinnen zijn niet overdreven poëtisch, maar ze raken wel. Soms zijn ze zelfs een tikje rauw, wat het verhaal extra geloofwaardig maakt. Laurens is geen typische held: hij is koppig, kwetsbaar en soms ronduit egoïstisch. Guido daarentegen is een man die leeft voor zijn muziek, maar ook worstelt met verlies en ouder worden. De dynamiek tussen hen is het kloppend hart van het boek.

De violist is een ontroerende roman over muziek, verlies en de sporen die mensen in elkaar achterlaten.

[Lotte · Rating 4 out of 5]

Heerlijk boek van Ingrid, leest weer heerlijk weg zoals altijd.

Het is een prachtig verhaal over Laurens die vlucht van het dagelijks leven in de vioollessen van Guido. Waar hij precies voor vlucht, blijft lang vaag en onduidelijk, maar het is wel duidelijk dat er huiselijk geweld plaatsvindt.

Het is een verhaal over doorzetten, waarin je Laurens alles gunt. Het verhaal gaat over vriendschap, waarbij je uiteindelijk niet kunt weten hoe iets is voor een ander, maar dat alleen maar in kan vullen. Geen contact betekent niet dat je niet aan elkaar denkt, of elkaar niet waardeert, of naar elkaar verlangt.

Guido weet Laurens met zijn vioollessen een tweede leven te geven, waarmee hij kan vluchten uit zijn situatie. Laurens vertrekt naar het conservatorium en bouwt zijn leven verder op, zo ver weg mogelijk van zijn geboortedorp.

Laurens krijgt uiteindelijk dementie, een extra thema wat van mij in eerste instantie niet had gehoeven. Toch is het wel heel bijzonder hoe zijn jeugd naar voren komt in zijn dementie, waardoor ik het toch wel kon waarderen.

Uiteindelijk ontmoeten Laurens en Guido elkaar alsnog, wat een geweldig warm moment is. Ze vinden elkaar opnieuw en spelen samen viool. Je had het ze gegund dat ze dit veel eerder hadden gedaan, maar wat uit zelfbescherming zo is uitgesteld. Beter laat, dan nooit.

Van mij had het boek drie keer zo dik mogen zijn! Prachtig hoe Ingrid dat aanpakt, hoe ze je meeneemt en hoe snel je erdoor heen vliegt.

[Els · Rating 5 out of 5]

Wat een fascinerend boek. Laurens werkt als visser en hoort op een dag vioolspel dat hem diep raakt. Vanaf dat moment zet hij alles op alles om zelf te leren spelen. Hij krijgt les van Guido, de man die hij hoorde spelen, en tussen hen groeit een bijzondere vriendschap. Maar Laurens draagt een geheim met zich mee dat zijn gedrag steeds meer beïnvloedt, terwijl Guido op zijn beurt koppig en trots is. Jarenlang hebben ze geen contact, tot Guido hem opzoekt en blijkt dat woorden overbodig zijn — samen spelen kunnen ze nog altijd.

Wat mij vooral trof, is hoe de schrijver muziek bijna tastbaar weet te maken. De toon van het verhaal is kalm en zuiver, net als de vioolklanken waar het om draait. De stijl is eenvoudig maar vol gevoel, zonder dat het sentimenteel wordt. Ik bleef steeds benieuwd naar wat er achter Laurens’ geheim schuilging, maar ook geraakt door de stilte tussen de regels. Een boek dat na het dichtslaan nog even blijft natrillen.

[Floris De · Rating 5 out of 5]

Dit is een verhaal over innige vriendschap tussen Guido en Laurens, passie voor muziek, maar ook over eenzaamheid, een jeugd in een disfunctioneel gezin. De gevolgen hiervan zijn merkbaar in de rest van het leven, zoals het onvermogen om relaties te onderhouden.

Het verhaal blijft je aandacht vasthouden, de spanningsboog maakt dat het verhaal niet verveelt. Het schilderij van het monster met schubben vangt de hele essentie. De beeldkracht van dit werk is zo sterk, pas aan het eind van het boek vallen alles stukjes op hun plaats.

Prachtig beschreven, genoten van de beschrijvingen van de natuur: de geluiden van de zee en de klanken van de maan.

[Daniela · Rating 5 out of 5]

Wat een prachtig boek. Als muziekliefhebber heeft het me geraakt en zitten er veel herkenbare elementen in. De liefde en passie voor muziek wordt zo treffend beschreven, waardoor de sfeer prachtig neergezet wordt. Doordat er een grote vraag door het verhaal heen blijft voortbestaan, verslapt de spanning niet en komt het uiteindelijk tot een ontroerend einde.

[Beate Bergman · Rating 5 out of 5]

Echt geweldig, aanrader.
Ik houd van boeken waarin iemands hele leven beschreven wordt. Het geeft me het gevoel dat iemands leven in een structuur, in motieven te vangen is, ook al is dat natuurlijk niet zo.

Het eindigt niet zoals ik zou willen, maar zo gebeurt dat nou eenmaal soms.

[Leonie Collombon · Rating 5 out of 5]

Traantje bij gelaten dus dan weet je dat het goed zit

[Johanna Roelfsema · Rating 5 out of 5]

Ik ben er stil van….. zo mooi en ontroerend!